ياجورفيدا · أدهيايا 5

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

اقرأ مع المعاني

5.1

अग्नेस् तनूर् असि विष्णवे त्वा सोमस्य तनूर् असि विष्णवे त्वातिऽतिथेर् आतिथ्यम् असि विष्णवे श्येनाय त्वा सोमभृते विष्णवे त्वाऽग्नये त्वा रायस्पोषदे विष्णवे त्वा ॥ ५.१ ॥

أنتِ جسد أغني؛ لفيشنو أُقيمك. أنتِ جسد سوما؛ لفيشنو، لكِ. أنتِ ضيافة الضيف؛ لفيشنو. للصقر، لكِ؛ لفيشنو حامل السوما، لكِ. لأغني، لكِ؛ لفيشنو واهب الثروة والغذاء، لكِ.

5.2

अग्नेर् जनित्रम् असि ।
वृषणौ स्थः ।
ऽउर्वश्य् असि ।
आयुर् असि ।
ऽ पुरूरवा असि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा मन्थामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा मन्थामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा मन्थामि ॥ ५.२ ॥

أنتِ مولد أغني. أنتما الجزءان الذكوريان (من مِثقب النار). أنتِ أورفاشي. أنتِ الحياة. أنتِ بوروراڤاس. بوزن الغايتري أحرّكك. بوزن التريشتوبه أحرّكك. بوزن الجاغاتي أحرّكك.

5.3

भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ ५.३ ॥

كونا لنا ذوَي عقلٍ واحد وقصدٍ واحد وطاهرين، أيها الاثنان. لا تُؤذيا القربان، ولا تُؤذيا سيّد القربان. يا عالِمَي كل ما وُلد، كونا اليوم مباركين لنا.

5.4

अग्नाव् अग्निश् चरति प्रविष्ट ऽ ऋषीणां पुत्रो ऽअभिशस्तिपावा ।
स नः स्योनः सुयजा यजेह देवेभ्यो हव्यꣳ सदम् अप्रयुच्छन्त् स्वाहा ॥ ५.४ ॥

يدخل أغني في أغني فيتحرك؛ وهو ابن الرّاسِخين، حامي القرابين من اللعنات. ليكن لطيفًا بنا، سهلَ العبادة؛ أقم القربان هنا، وقدّم الهَوِيّ للآلهة دائمًا دون حجب. سواها.

5.5

आपतये त्वा परिपतये गृह्णामि तनूनप्त्र्ये शाक्वराय शक्वन ऽ ओजिष्ठाय ।
अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यं देवानाम् ओजो ऽनभिशस्त्य् अभिशस्तिपा ऽ अनभिशस्तेन्यम् अञ्जसा सत्यम् उप गेषꣳ स्विते मा धाः ॥ ५.५ ॥

لسيد السقوط، لسيد السقوط المحيط، أأخذك؛ لحفيد الجسد (Tanūnapāt)، للقوي Śākvara، للقادر Śakvan، لأشد الأقوياء Ojiṣṭha. هذا لا يُقهر، قوة الآلهة التي لا تُغلب؛ بريء من الاتهام، حامٍ من الاتهام. حقاً، باستقامة، ليتني أقترب؛ يا سافيتري، ثبّتني.

5.6

अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् इयꣳ सा मयि यो मम तनूर् एषा सा त्वयि ।
सह नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् अनु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.६ ॥

يا أغني، حارس النذور! هذا جسدك الذي فيك هو فيّ؛ وهذا جسدي الذي فيّ هو فيك. يا سيد النذور، لنحفظ النذور معاً نحن الاثنين. ليقبل سيد التكريس تكريسي؛ وليقبل سيد التقشف تقشفي.

5.7

अꣳशुर्-अꣳशुष्टे देव सोमाप्यायताम् इन्द्रायैकधनविदे ।
आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्व ।
आ प्याययास्मान्त् सखीन्त् सन्या मेधया स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय ।
एष्टा रायः प्रेषे भगाय ऋतम् ऋतवादिभ्यो नमो द्यावापृथिवीभ्याम् ॥ ५.७ ॥

لتنمُ شعاعتك، أيها الإله سوما، لأجل إندرا الذي يعرف الثروة الواحدة. لينمُ إندرا لأجلك؛ ولتنمُ أنت لأجل إندرا. زدنا وأصدقاءنا بالعطاء والحكمة. أيها الإله سوما، لأنال السلامة بعصرك. لتُرسل الثروة المرغوبة؛ الرِّتا لبهاغا؛ تحية لقائلي الحق؛ تحية للسماء والأرض.

5.8

या ते ऽ अग्ने ऽयःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचोऽअपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते ऽ अग्ने रजःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते अग्ने हरिशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ॥ ५.८ ॥

يا أغني، ليُبعد جسدُك المستلقي في الحديد، الأوسع، الساكن في الكهف، الكلامَ العنيف؛ وليُبعد الكلامَ المتوهّج. سواهاء. ليُبعد جسدُك المستلقي في الهواء... سواهاء. ليُبعد جسدُك المستلقي في اللون الأسمر... سواهاء.

5.9

तप्तायनी मे ऽसि ।
वित्तायनी मे ऽसि ।
अवतान् मा नाथितात् ।
अवतान् मा व्यथितात् ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
योऽस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यो द्वितीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्नेऽअङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यस् तृतीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् ते ऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
अनु त्वा देववीतये ॥ ५.९ ॥

أنتِ طريقي المحترق. أنتِ طريقي الذي وجدته. احمني من ضيق الحاجة. احمني من الألم. ليجد أغني اسم نبهس. يا أغني آنغيراس، تعال إلى هنا بالحياة والاسم. أنت الذي في هذه الأرض، باسمك الذي لا يُقهر والجدير بالقربان أُقيمك. ليجد أغني اسم نبهس. يا أغني آنغيراس، تعال إلى هنا بالحياة والاسم. أنت الذي في الأرض الثانية، باسمك الذي لا يُقهر والجدير بالقربان أُقيمك. ليجد أغني اسم نبهس. يا أغني آنغيراس، تعال إلى هنا بالحياة والاسم. أنت الذي في الأرض الثالثة، باسمك الذي لا يُقهر والجدير بالقربان أُقيمك. لتمتّع الآلهة أجعلك مُرضيًا.

5.10

सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः कल्पस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुन्धस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुम्भस्व ॥ ५.१० ॥

أنتِ لبوءة، قاهرة الأعداء؛ تهيّئي للآلهة. أنتِ لبوءة، قاهرة الأعداء؛ تطهّري للآلهة. أنتِ لبوءة، قاهرة الأعداء؛ تزيّني للآلهة.

5.11

इन्द्रघोषस् त्वा वसुभिः पुरस्तात् पातु ।
प्रचेतास् त्वा रुद्रैः पश्चात् पातु ।
मनोजवास् त्वा पितृभिर् दक्षिणतः पातु ।
विश्वकर्मा त्वादित्यैर् उत्तरतः पातु ।
इदम् अहं तप्तं वार् बहिर्धा यज्ञान् निः सृजामि ॥ ५.११ ॥

ليحفظك إندراغوشا من الشرق مع الفاسو، وليحفظك براتشيتاس من الغرب مع الرودرا، وليحفظك مانوجافا من الجنوب مع البِتْرِيين، وليحفظك فيشفاكارمان من الشمال مع الأديتيا. أُرسل هذا الماء المُسخَّن خارج القرابين.

5.12

सिꣳह्य् असि स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आदित्यवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि ब्रह्मवनिः क्षत्रवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि सुप्रजावनी रायस्पोषवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आवह देवान् यजमानाय स्वाहा ।
भूतेभ्यस् त्वा ॥ ५.१२ ॥

أنتِ لبوءة، سواها. أنتِ لبوءة، تكسبين رضا الأديتيا، سواها. أنتِ لبوءة، تمنحين القوة المقدسة والقوة الملكية، سواها. أنتِ لبوءة، تمنحين ذرية صالحة وقوت الثروة، سواها. أنتِ لبوءة، أحضري الآلهة للمقرِّب، سواها. للكائنات أقدّمكِ قرباناً.

5.13

ध्रुवो ऽसि पृथिवीं दृꣳह ।
ध्रुवक्षिद् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ।
अच्युतक्षिद् असि दिवं दृꣳह ।
अग्नेः पुरीषम् असि ॥ ५.१३ ॥

أنت ثابت؛ فثبّت الأرض. أنت المقيم في الجو؛ فثبّت الجو. أنت المقيم في الأچيوتا؛ فثبّت السماء. أنت تمام أغني.

5.14

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽइन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ५.१४ ॥

يُسخِّر الحكماءُ الملهَمون العقلَ والفِكر، للعظيم الحكيم الملهَم. ويُقيمها المُهوتا على أوجه شتّى؛ والعارف بالطرق واحدٌ. فلتكن للإله سافيتري التسبيحةُ العظيمة. سواها.

5.15

इदं विष्णुर् विचक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूढम् अस्य पासुरे स्वाहा ॥ ५.१५ ॥

اجتاز فيشنو هذا؛ ووضع قدمه بثلاث طرق. وخطوته الخفية الثالثة في التراب. سواها.

5.16

इरावती धेनुमती हि भूतꣳ सूयवसिनी मनवे दशस्या ।
व्यस्कभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्त्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः स्वाहा ॥ ५.१६ ॥

لقد صرتِ إيراواتي، غنيّةً بالأبقار والمراعي الطيبة، كريمةً لمانو. أيها فيشنو، فرّقتَ السماوين وأمسكتهما؛ وبأشعّتك حفظتَ الأرض من كل جانب. سواها.

5.17

देवश्रुतौ देवेष्व् आ घोषतम् ।
प्राची प्रेतम् अध्वरं कल्पयन्ती ऽ ऊर्ध्वं यज्ञं नयतं मा जिह्वरतम् ।
स्वं गोष्ठम् आ वदतं देवी दुर्ये ऽ आयुर् मा निर्वादिष्टं प्रजां मा निर्वादिष्टम् ।
अत्र रमेथां वर्ष्मन् पृथिव्याः ॥ ५.१७ ॥

أيتها الاثنتان السامعتان للآلهة، أعلنا بين الآلهة. متجهتين نحو الشرق، اقتادا الأدهفرا إلى الأمام؛ ارفعا اليَجْنَ إلى الأعلى، لا تنحرفا. ادعوا حظيرتكما؛ أيتها الإلهات، لا تنتزعن الحياة ولا النسل في البيت. افرحن هنا على علو الأرض.

5.18

विष्णोर् नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजाꣳसि ।
यो ऽ अस्कभायद् उत्तरꣳ सधस्थं विचक्रमाणस् त्रेधोरुगायः ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१८ ॥

سأعلن حقًا بطولات فيشنو، الذي قاس العوالم الأرضية، الذي أسند المسكن الأعلى، الماشي بثلاث خطوات، المحمود على نطاق واسع. لفيشنو، إليك.

5.19

दिवो वा विष्ण ऽ उत वा पृथिव्या महो वा विष्णऽउरोरन्तरिक्षात् ।
उभा हि हस्ता वसुना पृणस्वा प्रयच्छ दक्षिणाद् ओत सव्यात् ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१९ ॥

يا فيشنو، من السماء أو من الأرض، أو من الجو العظيم الواسع؛ املأ يديك بالثروة، وأعطِ من اليمين ومن اليسار. لفيشنو، إليك.

5.20

प्र तद् विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्व् अधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥ ५.२० ॥

ذلك فيشنو يُمدح بشجاعته، كوحش مخيف يجوب الجبال. على خطواته الثلاث الواسعة تقيم جميع العوالم.

5.21

विष्णो रराटम् असि ।
विष्णोः श्नप्त्रे स्थः ।
विष्णोः स्यूर् असि ।
विष्णोर् ध्रुवो सि ।
वैष्णवम् असि विष्णवे त्वा ॥ ५.२१ ॥

يا فيشنو، أنت القمة. أنتما الاثنان رباطا فيشنو. أنت خيط فيشنو. أنت الدعامة الثابتة لفيشنو. أنت فايشنافا؛ أقدمك لفيشنو.

5.22

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपिकृन्तामि ।
बृहन्न् असि बृहद्रवा बृहतीम् इन्द्राय वाचं वद ॥ ५.२२ ॥

بدفع من الإله سافيتري، بذراعي الأشفينين وبيدي بوشان، آخذك. أنتِ المرأة. أقطع أعناق الشياطين. أنتِ عظيمة، ذات صوت عظيم؛ انطقي بالكلام العظيم لإندرا.

5.23

रक्षोहणं वलगहनं वैष्णवीम् ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे निष्ट्यो यम् अमात्यो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे समानो यम् असमानो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सबन्धुर् यम् असबन्धुर् निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सजातो यम् असजातो निचखान ।
उत् कृत्यां किरामि ॥ ५.२३ ॥

هذه الفايشنافية تقتل الشياطين وتقطع عقدة الربط. أقتلع هنا الربط الذي دفنه عدوي أو وزيري. أقتلع الربط الذي دفنه نظيري أو غير نظيري. أقتلع الربط الذي دفنه قريبي أو غير قريبي. أقتلع الربط الذي دفنه ابن جماعتي أو غير ابن جماعتي. أقتلع السحر الضار.

5.24

स्वराड् असि सपत्नहा ।
सत्रराड् अस्य् अभिमातिहा ।
जनराड् असि रक्षोहा ।
सर्वराड् अस्य् अमित्रहा ॥ ५.२४ ॥

أنت المتسيّد بذاتك، مهلك المنافسين. أنت سيّد القربان، مهلك المعتدين الأعداء. أنت سيّد الشعب، مهلك الشياطين. أنت سيّد الكل، مهلك الأعداء.

5.25

रक्षोहणो वो वलगहनः प्रोक्षामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव नयामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव स्तृणामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणौ वां वलगहना ऽ उप दधामि वैष्णवी ।
रक्षोहणौ वां वलगहनौ पर्य् ऊहामि वैष्णवी ।
वैष्णवम् असि ।
वैष्णवा स्थ ॥ ५.२५ ॥

أيها المهلكان للشياطين والفالاغا، أرشّكم، المنتسبين إلى فيشنو. أيها المهلكان للشياطين والفالاغا، أُنزلكم، المنتسبين إلى فيشنو. أيها المهلكان للشياطين والفالاغا، أبسطكم إلى الأسفل، المنتسبين إلى فيشنو. أيها المهلكتان للشياطين والفالاغا، أضعكما قريبتين، المنتسبتين إلى فيشنو. أيتها المهلكتان للشياطين والفالاغا، أديركما حولي، المنتسبتين إلى فيشنو. أنت من فيشنو. أنتم من فيشنو.

5.26

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवे त्वाऽन्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ५.२६ ॥

بدفع من الإله سافيتري، بذراعي الأشوين، بيدي بوشان، آخذك. أنت امرأة. وأقطع أيضًا أعناق الشياطين. أنت الشعير؛ أبعد عنا البغض، وأبعد الأعداء. للسماء آخذك، وللجو آخذك، وللأرض آخذك. لتطهر العوالم، فهي مقاعد الآباء. أنت مقعد الآباء.

5.27

उद् दिवꣳ स्तभानान्तरिक्षं पृण दृꣳहस्व पृथिव्याम् ।
द्युतानास् त्वा मारुतो मिनोतु मित्रावरुणौ ध्रुवेण धर्मणा ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि त्वा रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ५.२७ ॥

اِرفع السماء إلى الأعلى، واملأ الجو، وكن ثابتا على الأرض. لتقِسْك المارُوتُ اللامعون وتثبّتك، ولْيُثبّتك ميترا وفارونا بالنظام الثابت. يا من تكسبين القوة المقدسة والسلطان والثروة والغذاء، أحملك وأطوف بك. ثبّتِ القوة المقدسة، وثبّتِ السلطان، وثبّتِ العمر، وثبّتِ النسل.

5.28

ध्रुवासि ध्रुवो ऽयं यजमानो ऽस्मिन्न् आयतने प्रजया पशुभिर् भूयात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी पूर्येथाम् ।
इन्द्रस्य छदिर् असि विश्वजनस्य छाया ॥ ५.२८ ॥

أنتِ ثابتة؛ ليكن هذا المقدِّم بهذا الموضع مباركا بالنسل والماشية. لتمتلئ السماء والأرض جميعا بالسمن. أنتِ سقف إندرا، ظلّ جميع الناس.

5.29

परि त्वा गिर्वणो गिर ऽ इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुम् अनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥ ५.२९ ॥

يا أيتها المستحقة للحمد، لتكن هذه الأناشيد من حولك من كل جانب. لتتبع الزيادات صاحب العمر المديد؛ لتكن المدائح المرضية مرضية.

5.30

इन्द्रस्य स्यूर् असि ।
इन्द्रस्य ध्रुवो ऽसि ।
ऐन्द्रम् असि ।
वैश्वदेवम् असि ॥ ५.३० ॥

أنتِ خيط إندرا. أنتِ ثابتة لإندرا. أنتِ لإندرا. أنتِ لجميع الآلهة (ڤايشفاديڤا).

5.31

विभूर् असि प्रवाहणः ।
वह्निर् असि हव्यवाहनः ।
श्वात्रो ऽसि प्रचेताः ।
तुथो ऽसि विश्ववेदाः ॥ ५.३१ ॥

أنتِ الشاملة المنتشرة، الموصِلة. أنتِ الحاملة، حاملة القرابين. أنتِ السريعة الحكيمة الفطنة. أنتِ القوية العالمة بكل شيء.

5.32

उशिग् असि कविः ।
अङ्घारिर् असि बम्भारिः ।
अवस्यूर् असि दुवस्वान् ।
शुन्ध्यूर् असि मार्जालीयः ।
सम्राड् असि कृशानुः ।
परिषद्योऽसि पवमानः ।
नभोऽसि प्रतक्वा ।
मृष्टो ऽसि हव्यसूदनः ।
ऽऋतधामासि स्वर्ज्योतिः ॥ ५.३२ ॥

أنتَ أُشِغ، الحكيم. أنتَ أَنغاري، أنتَ بَمبهاري. أنتَ أَفَسيو، أنتَ دُوَسوان. أنتَ شُندهيو، أنتَ المارجاليّ. أنتَ سَمراط، أنتَ كريشانو. أنتَ باريشاديّا، أنتَ باڤامانا. أنتَ نابهاس، أنتَ براتاكڤا. أنتَ مِرشْطَ، أنتَ هَڤيَسودانا. أنتَ ريتَدهاما، أنتَ سڤارجيوتي.