ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1
अग्नेस् तनूर् असि विष्णवे त्वा सोमस्य तनूर् असि विष्णवे त्वातिऽतिथेर् आतिथ्यम् असि विष्णवे श्येनाय त्वा सोमभृते विष्णवे त्वाऽग्नये त्वा रायस्पोषदे विष्णवे त्वा ॥ ५.१ ॥
ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ (ਥਾਪਦਾ ਹਾਂ)। ਤੂੰ ਸੋਮ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਤੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਆਤਿਥਯਤਾ ਹੈਂ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ। ਬਾਜ਼ ਲਈ ਤੈਨੂੰ, ਸੋਮ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਅਗਨੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ, ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ।
5.2
अग्नेर् जनित्रम् असि ।
वृषणौ स्थः ।
ऽउर्वश्य् असि ।
आयुर् असि ।
ऽ पुरूरवा असि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा मन्थामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा मन्थामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा मन्थामि ॥ ५.२ ॥
ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦਾ ਜਨਮ-ਸਥਾਨ ਹੈਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ (ਅਰਣੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ) ਹੋ। ਤੂੰ ਉਰਵਸ਼ੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਆਯੂ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਹੈਂ। ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਥਦਾ ਹਾਂ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਥਦਾ ਹਾਂ। ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਥਦਾ ਹਾਂ।
5.3
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ ५.३ ॥
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਕੋ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਪਾਪ ਹੋਵੋ। ਯੱਗ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ; ਯੱਗਪਤੀ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੋ।
5.4
अग्नाव् अग्निश् चरति प्रविष्ट ऽ ऋषीणां पुत्रो ऽअभिशस्तिपावा ।
स नः स्योनः सुयजा यजेह देवेभ्यो हव्यꣳ सदम् अप्रयुच्छन्त् स्वाहा ॥ ५.४ ॥
ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਰਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਸੁਯੱਗ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਯੱਗ ਕਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਿਸ ਸਦਾ ਬਿਨਾਂ ਰੋਕੇ (ਅਰਪਣ ਕਰ)। ਸਵਾਹਾ।
5.5
आपतये त्वा परिपतये गृह्णामि तनूनप्त्र्ये शाक्वराय शक्वन ऽ ओजिष्ठाय ।
अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यं देवानाम् ओजो ऽनभिशस्त्य् अभिशस्तिपा ऽ अनभिशस्तेन्यम् अञ्जसा सत्यम् उप गेषꣳ स्विते मा धाः ॥ ५.५ ॥
ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ, ਚੁਫੇਰੇ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤਨੂਨਪਾਤ੍ਰ ਲਈ, ਸ਼ਾਕ੍ਵਰ ਲਈ, ਸ਼ਕ੍ਵਨ ਲਈ, ਓਜਿਸ਼ਠ ਲਈ। ਇਹ ਅਜਿੱਤ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਜਿੱਤ ਓਜ; ਨਿੰਦਾ-ਰਹਿਤ, ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸਿੱਧੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਜਾਵਾਂ; ਸਵਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।
5.6
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् इयꣳ सा मयि यो मम तनूर् एषा सा त्वयि ।
सह नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् अनु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.६ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਤਪਾਲਕ! ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਹੇ ਵ੍ਰਤਪਤੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੀਏ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਪਤੀ ਮੇਰੀ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ; ਤਪਸ੍ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਤਪ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ।
5.7
अꣳशुर्-अꣳशुष्टे देव सोमाप्यायताम् इन्द्रायैकधनविदे ।
आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्व ।
आ प्याययास्मान्त् सखीन्त् सन्या मेधया स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय ।
एष्टा रायः प्रेषे भगाय ऋतम् ऋतवादिभ्यो नमो द्यावापृथिवीभ्याम् ॥ ५.७ ॥
ਤੇਰਾ ਅੰਸ਼ੂ, ਹੇ ਦੇਵ ਸੋਮ, ਇੱਕਧਨ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੰਦਰ ਵਧੇ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਧ। ਦਾਨ ਅਤੇ ਮੇਧਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ। ਹੇ ਦੇਵ ਸੋਮ, ਤੇਰੀ ਸੁਤਯਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਲਿਆਣ ਪਾਵਾਂ। ਇੱਛਤ ਧਨ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ; ਭਗ ਲਈ ਰਿਤ; ਰਿਤਵਾਦੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦਿਊ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
5.8
या ते ऽ अग्ने ऽयःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचोऽअपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते ऽ अग्ने रजःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते अग्ने हरिशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ॥ ५.८ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਲੋਹੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂਣ ਵਾਲਾ, ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਉਗਰ ਬਚਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਚਮਕਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਸਵਾਹਾ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੌਂਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ... ਸਵਾਹਾ। ਹਰੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਸੌਂਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ... ਸਵਾਹਾ।
5.9
तप्तायनी मे ऽसि ।
वित्तायनी मे ऽसि ।
अवतान् मा नाथितात् ।
अवतान् मा व्यथितात् ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
योऽस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यो द्वितीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्नेऽअङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यस् तृतीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् ते ऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
अनु त्वा देववीतये ॥ ५.९ ॥
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਤਪਦਾ ਮਾਰਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਮਾਰਗ ਹੈਂ। ਲੋੜ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਅਗਨੀ ਨਭ ਨਾਮ ਪਾਵੇ। ਹੇ ਆਂਗਿਰਸ ਅਗਨੀ, ਆਯੂ ਅਤੇ ਨਾਮ ਸਹਿਤ ਇੱਥੇ ਆ। ਜੋ ਤੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਅਜਿੱਤ, ਯਗਿਆ ਯੋਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਨਭ ਨਾਮ ਪਾਵੇ। ਹੇ ਆਂਗਿਰਸ ਅਗਨੀ, ਆਯੂ ਅਤੇ ਨਾਮ ਸਹਿਤ ਇੱਥੇ ਆ। ਜੋ ਤੂੰ ਦੂਜੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਅਜਿੱਤ, ਯਗਿਆ ਯੋਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਨਭ ਨਾਮ ਪਾਵੇ। ਹੇ ਆਂਗਿਰਸ ਅਗਨੀ, ਆਯੂ ਅਤੇ ਨਾਮ ਸਹਿਤ ਇੱਥੇ ਆ। ਜੋ ਤੂੰ ਤੀਜੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਅਜਿੱਤ, ਯਗਿਆ ਯੋਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭੋਗ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
5.10
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः कल्पस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुन्धस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुम्भस्व ॥ ५.१० ॥
ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਜ ਜਾ।
5.11
इन्द्रघोषस् त्वा वसुभिः पुरस्तात् पातु ।
प्रचेतास् त्वा रुद्रैः पश्चात् पातु ।
मनोजवास् त्वा पितृभिर् दक्षिणतः पातु ।
विश्वकर्मा त्वादित्यैर् उत्तरतः पातु ।
इदम् अहं तप्तं वार् बहिर्धा यज्ञान् निः सृजामि ॥ ५.११ ॥
ਇੰਦ੍ਰਘੋਸ਼ ਤੈਨੂੰ ਵਸੂਆਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਤੈਨੂੰ ਰੁਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਮਨੋਜਵ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਤੈਨੂੰ ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਇਹ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਯੱਗਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ।
5.12
सिꣳह्य् असि स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आदित्यवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि ब्रह्मवनिः क्षत्रवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि सुप्रजावनी रायस्पोषवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आवह देवान् यजमानाय स्वाहा ।
भूतेभ्यस् त्वा ॥ ५.१२ ॥
ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਹਾ। ਤੂੰ ਸ਼ੇਰਨੀ ਹੈਂ, ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਸਵਾਹਾ। ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ (ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)।
5.13
ध्रुवो ऽसि पृथिवीं दृꣳह ।
ध्रुवक्षिद् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ।
अच्युतक्षिद् असि दिवं दृꣳह ।
अग्नेः पुरीषम् असि ॥ ५.१३ ॥
ਤੂੰ ਅਟੱਲ ਹੈਂ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ। ਤੂੰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈਂ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਚਯੁਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈਂ; ਦਿਊ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦਾ ਪੂਰਕ ਹੈਂ।
5.14
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽइन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ५.१४ ॥
ਵਿਪ੍ਰ ਮਨ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਪ੍ਰ ਲਈ। ਹੋਤਾ ਅਨੇਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ। ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨ ਉਸਤਤ ਹੋਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
5.15
इदं विष्णुर् विचक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूढम् अस्य पासुरे स्वाहा ॥ ५.१५ ॥
ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ; ਤਿੰਨ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੈਰ ਟਿਕਾਇਆ। ਇਸ ਦਾ ਲੁਕਿਆ (ਤੀਜਾ) ਪੈਰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਵਾਹਾ।
5.16
इरावती धेनुमती हि भूतꣳ सूयवसिनी मनवे दशस्या ।
व्यस्कभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्त्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः स्वाहा ॥ ५.१६ ॥
ਤੂੰ ਇਰਾਵਤੀ, ਧੇਨੁਮਤੀ, ਸੂਯਵਸਿਨੀ ਹੈਂ; ਮਨੂ ਲਈ ਦਾਨਸ਼ੀਲ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੂੰ ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਕੇ ਥੰਮ੍ਹਿਆ; ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਧਾਰਿਆ। ਸਵਾਹਾ।
5.17
देवश्रुतौ देवेष्व् आ घोषतम् ।
प्राची प्रेतम् अध्वरं कल्पयन्ती ऽ ऊर्ध्वं यज्ञं नयतं मा जिह्वरतम् ।
स्वं गोष्ठम् आ वदतं देवी दुर्ये ऽ आयुर् मा निर्वादिष्टं प्रजां मा निर्वादिष्टम् ।
अत्र रमेथां वर्ष्मन् पृथिव्याः ॥ ५.१७ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਓ ਦੋਵੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੋ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਅਧਵਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਓ; ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਓ, ਟੇਢੇ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਆਪਣੇ ਗੋਠ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ; ਹੇ ਦੇਵੀਓ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਯੂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨਾ ਖੋਹੋ। ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ।
5.18
विष्णोर् नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजाꣳसि ।
यो ऽ अस्कभायद् उत्तरꣳ सधस्थं विचक्रमाणस् त्रेधोरुगायः ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१८ ॥
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵੀਰ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਰਥਿਵ ਲੋਕ ਮਾਪੇ, ਉੱਚਾ ਨਿਵਾਸ ਟਿਕਾਇਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਦਮ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਤਤ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ।
5.19
दिवो वा विष्ण ऽ उत वा पृथिव्या महो वा विष्णऽउरोरन्तरिक्षात् ।
उभा हि हस्ता वसुना पृणस्वा प्रयच्छ दक्षिणाद् ओत सव्यात् ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१९ ॥
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ; ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓ, ਸੱਜੇ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਤੋਂ ਦਿਓ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ।
5.20
प्र तद् विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्व् अधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥ ५.२० ॥
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੀਰਜ ਨਾਲ ਉਸਤਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਵਿਚਰਦੇ ਭਿਆਨਕ ਮ੍ਰਿਗ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹਨ।
5.21
विष्णो रराटम् असि ।
विष्णोः श्नप्त्रे स्थः ।
विष्णोः स्यूर् असि ।
विष्णोर् ध्रुवो सि ।
वैष्णवम् असि विष्णवे त्वा ॥ ५.२१ ॥
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਸਿਰ ਦਾ ਭਾਗ ਹੈਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹੋ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਾਗਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਥਿਰ ਆਧਾਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ।
5.22
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपिकृन्तामि ।
बृहन्न् असि बृहद्रवा बृहतीम् इन्द्राय वाचं वद ॥ ५.२२ ॥
ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਸਤਰੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਕੱਟਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਹਾਨ ਵਾਣੀ ਬੋਲ।
5.23
रक्षोहणं वलगहनं वैष्णवीम् ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे निष्ट्यो यम् अमात्यो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे समानो यम् असमानो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सबन्धुर् यम् असबन्धुर् निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सजातो यम् असजातो निचखान ।
उत् कृत्यां किरामि ॥ ५.२३ ॥
ਇਹ ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਬੰਧਨ-ਗੰਢ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਨਿਸ਼ਟਯ ਜਾਂ ਅਮਾਤਯ ਨੇ ਜੋ ਬੰਧਨ ਗੱਡਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਉਖਾੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੇ ਜੋ ਗੱਡਿਆ, ਉਹ ਉਖਾੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਸਬੰਧੂ ਜਾਂ ਅਸਬੰਧੂ ਨੇ ਜੋ ਗੱਡਿਆ, ਉਹ ਉਖਾੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਸਜਾਤ ਜਾਂ ਅਸਜਾਤ ਨੇ ਜੋ ਗੱਡਿਆ, ਉਹ ਉਖਾੜਦਾ ਹਾਂ। ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਨੂੰ ਉਖਾੜਦਾ ਹਾਂ।
5.24
स्वराड् असि सपत्नहा ।
सत्रराड् अस्य् अभिमातिहा ।
जनराड् असि रक्षोहा ।
सर्वराड् अस्य् अमित्रहा ॥ ५.२४ ॥
ਤੂੰ ਸ੍ਵਰਾਟ੍ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਤ੍ਰਰਾਟ੍ ਹੈਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜਨਰਾਟ੍ ਹੈਂ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਰਵਰਾਟ੍ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
5.25
रक्षोहणो वो वलगहनः प्रोक्षामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव नयामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव स्तृणामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणौ वां वलगहना ऽ उप दधामि वैष्णवी ।
रक्षोहणौ वां वलगहनौ पर्य् ऊहामि वैष्णवी ।
वैष्णवम् असि ।
वैष्णवा स्थ ॥ ५.२५ ॥
ਤੁਸੀਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਲਗ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਛਿੱਟੇ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਲਗ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਲਗ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਵਿਛਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਲਗ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵਲਗ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਫੇਰੇ ਘੁਮਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਹੈਂ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹੋ।
5.26
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवे त्वाऽन्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ५.२६ ॥
ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਇਸਤਰੀ ਹੈਂ। ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਵੱਢਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਜੌਂ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਵਰਗ ਲਈ ਤੈਨੂੰ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਲਈ ਤੈਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਲੋਕ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਸਨ। ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈਂ।
5.27
उद् दिवꣳ स्तभानान्तरिक्षं पृण दृꣳहस्व पृथिव्याम् ।
द्युतानास् त्वा मारुतो मिनोतु मित्रावरुणौ ध्रुवेण धर्मणा ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि त्वा रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ५.२७ ॥
ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਥਾਮ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹਿ। ਚਮਕਦੇ ਮਰੁਤ ਤੈਨੂੰ ਮਿਣ ਕੇ ਸਥਿਰ ਕਰਨ; ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਸਥਿਰ ਧਰਮ ਨਾਲ। ਬ੍ਰਹਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਧਨ-ਪੋਸ਼ਣ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁਫੇਰੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ, ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ, ਆਯੂ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ, ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ।
5.28
ध्रुवासि ध्रुवो ऽयं यजमानो ऽस्मिन्न् आयतने प्रजया पशुभिर् भूयात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी पूर्येथाम् ।
इन्द्रस्य छदिर् असि विश्वजनस्य छाया ॥ ५.२८ ॥
ਤੂੰ ਸਥਿਰ ਹੈਂ; ਇਹ ਯਜਮਾਨ ਇਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਘਿਓ ਨਾਲ ਦਿਆਉ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਛੱਤ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛਾਂ।
5.29
परि त्वा गिर्वणो गिर ऽ इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुम् अनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥ ५.२९ ॥
ਹੇ ਸਲਾਹੁਣਯੋਗ, ਇਹ ਉਸਤਤਾਂ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਤੇਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਗਰ ਵਾਧੇ ਆਉਣ; ਪਿਆਰੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹੋਣ।
5.30
इन्द्रस्य स्यूर् असि ।
इन्द्रस्य ध्रुवो ऽसि ।
ऐन्द्रम् असि ।
वैश्वदेवम् असि ॥ ५.३० ॥
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੂਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਥਿਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਐਂਦਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਹੈਂ।
5.31
विभूर् असि प्रवाहणः ।
वह्निर् असि हव्यवाहनः ।
श्वात्रो ऽसि प्रचेताः ।
तुथो ऽसि विश्ववेदाः ॥ ५.३१ ॥
ਤੂੰ ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਵਾਹਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਾਹਕ ਹੈਂ, ਹਵਿ ਢੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਸਿਆਣੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬਲਵਾਨ, ਸਰਬਗਿਆ ਹੈਂ।
5.32
उशिग् असि कविः ।
अङ्घारिर् असि बम्भारिः ।
अवस्यूर् असि दुवस्वान् ।
शुन्ध्यूर् असि मार्जालीयः ।
सम्राड् असि कृशानुः ।
परिषद्योऽसि पवमानः ।
नभोऽसि प्रतक्वा ।
मृष्टो ऽसि हव्यसूदनः ।
ऽऋतधामासि स्वर्ज्योतिः ॥ ५.३२ ॥
ਤੂੰ ਉਸ਼ਿਗ੍ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕਵੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅੰਗਾਰਿ, ਤੂੰ ਬੰਭਾਰਿ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਵਸ੍ਯੂ, ਤੂੰ ਦੁਵਸ੍ਵਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਧ੍ਯੂ, ਤੂੰ ਮਾਰ੍ਜਾਲੀਯ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਮਰਾਟ, ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਨੂ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਪਰਿਸ਼ਦ੍ਯ, ਤੂੰ ਪਵਮਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਨਭਸ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਤਕ੍ਵਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਤੂੰ ਹਵ੍ਯਸੂਦਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਰਿਤਧਾਮਾ, ਤੂੰ ਸ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿ ਹੈਂ।
5.33
समुद्रो ऽसि विश्वव्यचाः ।
ऽअजो ऽस्य् एकपात् ।
अहिर् असि बुध्न्यः ।
वाग् अस्य् ऐन्द्रम् असि सदो ऽसि ।
ऋतस्य द्वारौ मा मा संताप्तम् ।
अध्वनाम् अध्वपते प्र मा तिर स्वस्ति मे ऽस्मिन् पथि देवयाने भूयात् ॥ ५.३३ ॥
ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਵਵ੍ਯਚਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਜ ਹੈਂ, ਏਕਪਾਤ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਹਿ ਹੈਂ, ਬੁਧਨ੍ਯ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਾਕ, ਐਂਦ੍ਰ, ਸਦਸ ਹੈਂ। ਰਿਤ ਦੇ ਦੋ ਦੁਆਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਤਪਾਓ। ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚੱਲੋ; ਇਸ ਦੇਵਯਾਨ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ।
5.34
मित्रस्य मा चक्षुषेक्षध्वम् ।
अग्नयः सगराः सगरा स्थ सगरेण नाम्ना रुद्रेणानीकेन पात माग्नयः पिपृत माग्नयो गोपायत मा नमो वो स्तु मा मा हिꣳसिष्ट ॥ ५.३४ ॥
ਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਹੇ ਅਗਨੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਗਰ ਹੋ; ਸਗਰ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਹੇ ਅਗਨੀਓ, ਮੇਰਾ ਪਾਲਨ ਕਰੋ। ਹੇ ਅਗਨੀਓ, ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ।
5.35
ज्योतिर् असि विश्वरूपं विश्वेषां देवाना समित् ।
त्वꣳ सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्यो ऽन्यकृतेभ्य ऽउरु यन्तासि वरूथꣳ स्वाहा ।
जुषाणो ऽअप्तुर् आज्यस्य वेतु स्वाहा ॥ ५.३५ ॥
ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈਂ, ਸਰਬ-ਰੂਪ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਮਿਧਾ। ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹੈਂ; ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਵੈਰਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਸ਼ਰਣ ਹੈਂ। ਸਵਾਹਾ। ਜਲਾਂ ਦਾ ਪਾਲਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੋਮ ਘਿਓ ਪੀਵੇ। ਸਵਾਹਾ।
5.36
अग्ने नय सुपथा राये ऽअस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नमऽउक्तिं विधेम ॥ ५.३६ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵ, ਧਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਰਾਹ ਲੈ ਚੱਲ। ਟੇਢੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਮਸਕਾਰ-ਵਚਨ ਅਰਪਦੇ ਹਾਂ।
5.37
अयं नो ऽ अग्निर् वरिवस् कृणोत्व् अयं मृधः पुर ऽएतु प्रभिन्दन् ।
अयं वाजान् जयतु वाजसाताव् अयꣳ शत्रून् जयतु जर्हृषाणः स्वाहा ॥ ५.३७ ॥
ਇਹ ਅਗਨੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਬਣਾਵੇ। ਇਹ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਜੰਗੀ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ। ਸਵਾਹਾ।
5.38
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.३८ ॥
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮ ਚੁੱਕ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾ। ਹੇ ਘਿਓ ਦੇ ਸੋਮੇ, ਘਿਓ ਪੀ; ਯਗਿਆ-ਪਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਸਵਾਹਾ।
5.39
देव सवितर् एष ते सोमस् तꣳ रक्षस्व मा त्वा दभन् ।
एतत् त्वं देव सोम देवो देवाँ२ ऽ उपागा ऽ इदम् अहं मनुष्यान्त् सह रायस्पोषेण स्वाहा निर् वरुणस्य पाशान् मुच्ये ॥ ५.३९ ॥
ਹੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਸੋਮ ਹੈ; ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਹੇ ਦੇਵ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਦੇਵ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਧਨ-ਪੋਸ਼ਣ ਸਹਿਤ — ਸਵਾਹਾ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵਾਂ।
5.40
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् मय्य् अभूद् एषा सा त्वयि यो मम तनूस् त्वय्य् अभूद् इयꣳ सा मयि ।
यथायथं नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् अमꣳस्तानु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.४० ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਵ੍ਰਤਪਤੀ, ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਯਥਾਵਿਧਿ ਵਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ; ਮੇਰੀ ਦੀਖਿਆ ਦੀਖਿਆਪਤੀ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰੀ, ਤਪ ਤਪਸਪਤੀ ਨੇ।
5.41
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.४१ ॥
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮ ਰੱਖ; ਸਾਡੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਫੈਲਾਅ ਕਰ। ਹੇ ਘ੍ਰਿਤਯੋਨੀ, ਘਿਓ ਪੀ; ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾ — ਸਵਾਹਾ।
5.42
अत्य् अन्याꣳ ऽ अगां नान्याꣳ ऽ उपागाम् अर्वाक् त्वा परेभ्यो ऽविदं परो ऽवरेभ्यः ।
तं त्वा जुषामहे देव वनस्पते देवयज्यायै देवास् त्वा देवयज्यायै जुषन्तां विष्णवे त्वा ।
ओषधे त्रायस्व ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ५.४२ ॥
ਮੈਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ ਗਿਆ, ਦੂਜਿਆਂ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਗਿਆ; ਦੂਰ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੱਭਿਆ। ਹੇ ਦੇਵ ਵਨਸਪਤੀ, ਦੇਵਯਜ੍ਞ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਯਜ੍ਞ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਹੇ ਓਸ਼ਧੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸਵਧਿਤੀ, ਇਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ।
5.43
द्यां मा लेखीर् अन्तरिक्षं मा हिꣳसीः पृथिव्या सं भव ।
अयꣳ हि त्वा स्वधितिस् तेतिजानः प्रणिनाय महते सौभगाय ।
अतस् त्वं देव वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयꣳ रुहेम ॥ ५.४३ ॥
ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਖੁਰਚ ਨਾ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾ। ਇਹ ਤਿੱਖੀ ਕੁਹਾੜੀ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਦੇਵ ਵਨਸਪਤੀ, ਸੌ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਗ ਕੇ ਫੈਲ; ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਗ ਕੇ ਫੈਲੀਏ।