ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1
अग्नेस् तनूर् असि विष्णवे त्वा सोमस्य तनूर् असि विष्णवे त्वातिऽतिथेर् आतिथ्यम् असि विष्णवे श्येनाय त्वा सोमभृते विष्णवे त्वाऽग्नये त्वा रायस्पोषदे विष्णवे त्वा ॥ ५.१ ॥
ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଶରୀର। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ସ୍ଥାପନ କରୁଛି)। ତୁମେ ସୋମର ଶରୀର। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ଅତିଥିର ଆତିଥ୍ୟ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ। ଶ୍ୟେନ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ସୋମଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଦାତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
5.2
अग्नेर् जनित्रम् असि ।
वृषणौ स्थः ।
ऽउर्वश्य् असि ।
आयुर् असि ।
ऽ पुरूरवा असि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा मन्थामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा मन्थामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा मन्थामि ॥ ५.२ ॥
ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ବୃଷଣ (ଅରଣିର ଅଂଶ)। ତୁମେ ଊର୍ବଶୀ। ତୁମେ ଆୟୁ। ତୁମେ ପୁରୂରବା। ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ମନ୍ଥନ କରୁଛି। ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ମନ୍ଥନ କରୁଛି। ଜଗତୀ ଛନ୍ଦରେ ତୁମକୁ ମନ୍ଥନ କରୁଛି।
5.3
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ ५.३ ॥
ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆମ ପାଇଁ ସମାନ ମନ, ସମାନ ସଂକଳ୍ପ ଓ ନିଷ୍ପାପ ହୁଅ। ଯଜ୍ଞକୁ ହିଂସା କର ନାହିଁ; ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ହିଂସା କର ନାହିଁ। ଜାତବେଦସ୍ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହୁଅ।
5.4
अग्नाव् अग्निश् चरति प्रविष्ट ऽ ऋषीणां पुत्रो ऽअभिशस्तिपावा ।
स नः स्योनः सुयजा यजेह देवेभ्यो हव्यꣳ सदम् अप्रयुच्छन्त् स्वाहा ॥ ५.४ ॥
ଅଗ୍ନିରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରବେଶ କରି ବିଚରଣ କରେ। ସେ ଋଷିମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅଭିଶାପରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ। ସେ ଆମ ପାଇଁ ସୁଖଦାୟୀ, ସୁଯଜ୍ଞ; ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହବ୍ୟ ସଦା ନ ଅଟକାଇ (ଅର୍ପଣ କର)। ସ୍ୱାହା।
5.5
आपतये त्वा परिपतये गृह्णामि तनूनप्त्र्ये शाक्वराय शक्वन ऽ ओजिष्ठाय ।
अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यं देवानाम् ओजो ऽनभिशस्त्य् अभिशस्तिपा ऽ अनभिशस्तेन्यम् अञ्जसा सत्यम् उप गेषꣳ स्विते मा धाः ॥ ५.५ ॥
ତଳେ ପଡ଼ୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ, ଚାରିପାଖେ ପଡ଼ୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ତନୂନପାତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଶାକ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ, ଶକ୍ୱନଙ୍କ ପାଇଁ, ଓଜିଷ୍ଠଙ୍କ ପାଇଁ। ଏହା ଅପରାଜେୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅପରାଜେୟ ଓଜ; ନିନ୍ଦାହୀନ, ନିନ୍ଦାରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ। ସତରେ, ସିଧାସଳଖ ମୁଁ ନିକଟକୁ ଯାଉ; ସବିତା, ମୋତେ ସ୍ଥାପନ କର।
5.6
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् इयꣳ सा मयि यो मम तनूर् एषा सा त्वयि ।
सह नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् अनु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବ୍ରତପାଳକ! ତୁମ ଭିତରେ ଥିବା ତୁମର ଏହି ଶରୀର ମୋ ଭିତରେ ଅଛି; ଏବଂ ମୋ ଭିତରେ ଥିବା ମୋର ଏହି ଶରୀର ତୁମ ଭିତରେ ଅଛି। ହେ ବ୍ରତପତି, ଆମେ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ର ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା। ଦୀକ୍ଷାପତି ମୋ ଦୀକ୍ଷାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ; ତପସ୍ପତି ମୋ ତପସ୍ୟାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ।
5.7
अꣳशुर्-अꣳशुष्टे देव सोमाप्यायताम् इन्द्रायैकधनविदे ।
आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्व ।
आ प्याययास्मान्त् सखीन्त् सन्या मेधया स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय ।
एष्टा रायः प्रेषे भगाय ऋतम् ऋतवादिभ्यो नमो द्यावापृथिवीभ्याम् ॥ ५.७ ॥
ତୁମର ଅଂଶୁ, ହେ ଦେବ ସୋମ, ଏକଧନ ଜାଣୁଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବଢ଼ୁ। ତୁମ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ବଢ଼ୁ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବଢ଼। ଦାନ ଓ ମେଧାରେ ଆମକୁ, ସଖାମାନଙ୍କୁ ବଢ଼ାଅ। ହେ ଦେବ ସୋମ, ତୁମର ସୁତ୍ୟା ପାଇ ମୁଁ କଲ୍ୟାଣ ପାଉ। ଇଚ୍ଛିତ ଧନ ପଠାଯାଉ; ଭଗଙ୍କ ପାଇଁ ଋତ; ଋତବାଦୀମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
5.8
या ते ऽ अग्ने ऽयःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचोऽअपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते ऽ अग्ने रजःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते अग्ने हरिशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ॥ ५.८ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଲୌହରେ ଶୟନକାରୀ, ଅତି ବିସ୍ତୃତ, ଗୁହାରେ ବାସକାରୀ ତୁମ ଶରୀର ଉଗ୍ର ବାକ୍ୟକୁ ଦୂର କରୁ; ଦୀପ୍ତ ବାକ୍ୟକୁ ଦୂର କରୁ। ସ୍ୱାହା। ବାୟୁରେ ଶୟନକାରୀ ତୁମ ଶରୀର... ସ୍ୱାହା। ହରିତ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୟନକାରୀ ତୁମ ଶରୀର... ସ୍ୱାହା।
5.9
तप्तायनी मे ऽसि ।
वित्तायनी मे ऽसि ।
अवतान् मा नाथितात् ।
अवतान् मा व्यथितात् ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
योऽस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यो द्वितीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्नेऽअङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यस् तृतीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् ते ऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
अनु त्वा देववीतये ॥ ५.९ ॥
ତୁମେ ମୋର ତପ୍ତ ପଥ। ତୁମେ ମୋର ଲବ୍ଧ ପଥ। ଅଭାବର ଦୁଃଖରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ବ୍ୟଥାରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ଅଗ୍ନି ନଭ ନାମ ପାଉନ୍ତୁ। ହେ ଆଙ୍ଗିରସ ଅଗ୍ନି, ଆୟୁ ଓ ନାମ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ। ଯେ ତୁମେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅଛ, ତୁମର ଅଜେୟ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଅଗ୍ନି ନଭ ନାମ ପାଉନ୍ତୁ। ହେ ଆଙ୍ଗିରସ ଅଗ୍ନି, ଆୟୁ ଓ ନାମ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ। ଯେ ତୁମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୃଥିବୀରେ ଅଛ, ତୁମର ଅଜେୟ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଅଗ୍ନି ନଭ ନାମ ପାଉନ୍ତୁ। ହେ ଆଙ୍ଗିରସ ଅଗ୍ନି, ଆୟୁ ଓ ନାମ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ। ଯେ ତୁମେ ତୃତୀୟ ପୃଥିବୀରେ ଅଛ, ତୁମର ଅଜେୟ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ନାମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁକୂଳ କରେ।
5.10
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः कल्पस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुन्धस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुम्भस्व ॥ ५.१० ॥
ତୁମେ ସିଂହୀ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଳଙ୍କୃତ ହୁଅ।
5.11
इन्द्रघोषस् त्वा वसुभिः पुरस्तात् पातु ।
प्रचेतास् त्वा रुद्रैः पश्चात् पातु ।
मनोजवास् त्वा पितृभिर् दक्षिणतः पातु ।
विश्वकर्मा त्वादित्यैर् उत्तरतः पातु ।
इदम् अहं तप्तं वार् बहिर्धा यज्ञान् निः सृजामि ॥ ५.११ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଘୋଷ ତୁମକୁ ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ପୂର୍ବରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପ୍ରଚେତା ତୁମକୁ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ପଶ୍ଚିମରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମନୋଜବ ତୁମକୁ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହିତ ଦକ୍ଷିଣରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତୁମକୁ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ତରରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏହି ତପ୍ତ ଜଳ ମୁଁ ଯଜ୍ଞରୁ ବାହାରକୁ ପଠାଉଛି।
5.12
सिꣳह्य् असि स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आदित्यवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि ब्रह्मवनिः क्षत्रवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि सुप्रजावनी रायस्पोषवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आवह देवान् यजमानाय स्वाहा ।
भूतेभ्यस् त्वा ॥ ५.१२ ॥
ତୁମେ ସିଂହୀ, ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରୁଥିବା, ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ର ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ, ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନପୋଷଣ ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ, ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ସିଂହୀ, ଯଜମାନ ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣ, ସ୍ୱାହା। ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ (ଅର୍ପଣ କରେ)।
5.13
ध्रुवो ऽसि पृथिवीं दृꣳह ।
ध्रुवक्षिद् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ।
अच्युतक्षिद् असि दिवं दृꣳह ।
अग्नेः पुरीषम् असि ॥ ५.१३ ॥
ତୁମେ ସ୍ଥିର; ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ସ୍ଥିତ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଅଚ୍ୟୁତରେ ସ୍ଥିତ; ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଦୃଢ଼ କର। ତୁମେ ଅଗ୍ନିର ପୂରକ।
5.14
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽइन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ५.१४ ॥
ବିପ୍ରମାନେ ମନ ଓ ଧୀକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ମହାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ବିପ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ। ହୋତାମାନେ ନାନା ପ୍ରକାରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି; ପଥ ଜାଣିବା ଏକ ହିଁ। ଦେବ ସବିତୃଙ୍କର ମହାନ ସ୍ତୁତି ହେଉ। ସ୍ୱାହା।
5.15
इदं विष्णुर् विचक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूढम् अस्य पासुरे स्वाहा ॥ ५.१५ ॥
ବିଷ୍ଣୁ ଏହାକୁ ପାଦକ୍ଷେପରେ ମାପିଲେ; ତିନି ପ୍ରକାରରେ ପଦ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହାର ଲୁଚିଥିବା (ତୃତୀୟ) ପଦ ଧୂଳିରେ ଅଛି। ସ୍ୱାହା।
5.16
इरावती धेनुमती हि भूतꣳ सूयवसिनी मनवे दशस्या ।
व्यस्कभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्त्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः स्वाहा ॥ ५.१६ ॥
ତୁମେ ଇରାବତୀ, ଧେନୁମତୀ, ସୂଯବସିନୀ; ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନଶୀଳା। ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରି ଧରିଛ; କିରଣରେ ପୃଥିବୀକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଧାରଣ କରିଛ। ସ୍ୱାହା।
5.17
देवश्रुतौ देवेष्व् आ घोषतम् ।
प्राची प्रेतम् अध्वरं कल्पयन्ती ऽ ऊर्ध्वं यज्ञं नयतं मा जिह्वरतम् ।
स्वं गोष्ठम् आ वदतं देवी दुर्ये ऽ आयुर् मा निर्वादिष्टं प्रजां मा निर्वादिष्टम् ।
अत्र रमेथां वर्ष्मन् पृथिव्याः ॥ ५.१७ ॥
ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୁଣୁଥିବା ଦୁଇ ଜଣେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୋଷଣା କର। ପୂର୍ବମୁଖୀ ହୋଇ ଅଧ୍ବରକୁ ଆଗକୁ ନିଅ; ଯଜ୍ଞକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନିଅ, ବଙ୍କା ହୁଅ ନାହିଁ। ତୁମର ଗୋଶାଳାକୁ ଡାକ; ହେ ଦେବୀଗଣ, ଘରେ ଆୟୁ ଓ ସନ୍ତାନ ହରଣ କର ନାହିଁ। ଏଠାରେ ପୃଥିବୀର ଉଚ୍ଚତାରେ ଆନନ୍ଦ କର।
5.18
विष्णोर् नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजाꣳसि ।
यो ऽ अस्कभायद् उत्तरꣳ सधस्थं विचक्रमाणस् त्रेधोरुगायः ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१८ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବୀରକର୍ମ ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଘୋଷଣା କରିବି; ଯିଏ ପାର୍ଥିବ ଲୋକ ମାପିଥିଲେ, ଉଚ୍ଚ ବାସସ୍ଥାନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ତ୍ରିବିଧରେ ପାଦ ବଢ଼ାନ୍ତି, ବିସ୍ତୃତରେ ସ୍ତୁତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
5.19
दिवो वा विष्ण ऽ उत वा पृथिव्या महो वा विष्णऽउरोरन्तरिक्षात् ।
उभा हि हस्ता वसुना पृणस्वा प्रयच्छ दक्षिणाद् ओत सव्यात् ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१९ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରୁ, କିମ୍ବା ମହାନ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରୁ; ଉଭୟ ହାତ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମରୁ ଦିଅ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
5.20
प्र तद् विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्व् अधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥ ५.२० ॥
ସେହି ବିଷ୍ଣୁ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୁଅନ୍ତି, ପର୍ବତରେ ବିଚରଣକାରୀ ଭୟଙ୍କର ମୃଗ ପରି। ତାଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ତିନି ପାଦରେ ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଅଧିଷ୍ଠିତ।
5.21
विष्णो रराटम् असि ।
विष्णोः श्नप्त्रे स्थः ।
विष्णोः स्यूर् असि ।
विष्णोर् ध्रुवो सि ।
वैष्णवम् असि विष्णवे त्वा ॥ ५.२१ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଶିରୋଭାଗ। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବନ୍ଧନ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସୂତା। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସ୍ଥିର ଆଧାର। ତୁମେ ବୈଷ୍ଣବ; ତୁମକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ।
5.22
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपिकृन्तामि ।
बृहन्न् असि बृहद्रवा बृहतीम् इन्द्राय वाचं वद ॥ ५.२२ ॥
ଦେବ ସବିତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବାହୁରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ତୁମେ ନାରୀ। ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବେକ କାଟେ। ତୁମେ ମହାନ, ମହାଧ୍ୱନିବିଶିଷ୍ଟା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମହାବାଣୀ କୁହ।
5.23
रक्षोहणं वलगहनं वैष्णवीम् ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे निष्ट्यो यम् अमात्यो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे समानो यम् असमानो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सबन्धुर् यम् असबन्धुर् निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सजातो यम् असजातो निचखान ।
उत् कृत्यां किरामि ॥ ५.२३ ॥
ଏହି ବୈଷ୍ଣବୀ ରାକ୍ଷସନାଶିନୀ ଓ ବନ୍ଧନଗଣ୍ଠି ଛେଦିନୀ। ମୋ ନିଷ୍ଟ୍ୟ କିମ୍ବା ଅମାତ୍ୟ ପୋତିଥିବା ସେହି ବନ୍ଧନ ମୁଁ ଏଠାରୁ ଉପାଡ଼େ। ମୋ ସମାନ କିମ୍ବା ଅସମାନ ପୋତିଥିବା ବନ୍ଧନ ଉପାଡ଼େ। ମୋ ସବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଅସବନ୍ଧୁ ପୋତିଥିବା ବନ୍ଧନ ଉପାଡ଼େ। ମୋ ସଜାତ କିମ୍ବା ଅସଜାତ ପୋତିଥିବା ବନ୍ଧନ ଉପାଡ଼େ। ହାନିକାରକ କୃତ୍ୟାକୁ ଉପାଡ଼େ।
5.24
स्वराड् असि सपत्नहा ।
सत्रराड् अस्य् अभिमातिहा ।
जनराड् असि रक्षोहा ।
सर्वराड् अस्य् अमित्रहा ॥ ५.२४ ॥
ତୁମେ ସ୍ୱରାଟ୍, ଶତ୍ରୁନାଶକ। ତୁମେ ସତ୍ରରାଟ୍, ଦ୍ୱେଷୀନାଶକ। ତୁମେ ଜନରାଟ୍, ରାକ୍ଷସନାଶକ। ତୁମେ ସର୍ବରାଟ୍, ଶତ୍ରୁନାଶକ।
5.25
रक्षोहणो वो वलगहनः प्रोक्षामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव नयामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव स्तृणामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणौ वां वलगहना ऽ उप दधामि वैष्णवी ।
रक्षोहणौ वां वलगहनौ पर्य् ऊहामि वैष्णवी ।
वैष्णवम् असि ।
वैष्णवा स्थ ॥ ५.२५ ॥
ତୁମେ ରାକ୍ଷସ ଓ ବଲଗ ନାଶକ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରେ। ତୁମେ ରାକ୍ଷସ ଓ ବଲଗ ନାଶକ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତୁମକୁ ମୁଁ ତଳକୁ ଆଣେ। ତୁମେ ରାକ୍ଷସ ଓ ବଲଗ ନାଶକ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତୁମକୁ ମୁଁ ତଳେ ବିଛାଏ। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ରାକ୍ଷସ ଓ ବଲଗ ନାଶିନୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତୁମକୁ ମୁଁ ପାଖରେ ରଖେ। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ରାକ୍ଷସ ଓ ବଲଗ ନାଶିନୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତୁମକୁ ମୁଁ ଚାରିପଟେ ଘୂରାଏ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର।
5.26
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवे त्वाऽन्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ५.२६ ॥
ସବିତା ଦେବଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ବାହୁରେ, ପୂଷାଙ୍କ ହାତରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ତୁମେ ନାରୀ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବେକ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କାଟେ। ତୁମେ ଯବ; ଆମଠାରୁ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁ ଦୂର କର। ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଲୋକସମୂହ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉ, ପିତୃଗଣଙ୍କ ଆସନ। ତୁମେ ପିତୃଗଣଙ୍କ ଆସନ।
5.27
उद् दिवꣳ स्तभानान्तरिक्षं पृण दृꣳहस्व पृथिव्याम् ।
द्युतानास् त्वा मारुतो मिनोतु मित्रावरुणौ ध्रुवेण धर्मणा ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि त्वा रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ५.२७ ॥
ଆକାଶକୁ ଉପରେ ଧର, ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ପୃଥିବୀରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମରୁତ୍ମାନେ ତୁମକୁ ମାପି ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ସ୍ଥିର ଧର୍ମରେ। ବ୍ରହ୍ମ ଜୟୀ, କ୍ଷତ୍ର ଜୟୀ, ଧନ-ପୋଷଣ ଜୟୀ ତୁମକୁ ମୁଁ ଚାରିଆଡ଼େ ବହନ କରେ। ବ୍ରହ୍ମକୁ ଦୃଢ଼ କର, କ୍ଷତ୍ରକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଆୟୁଷକୁ ଦୃଢ଼ କର, ପ୍ରଜାକୁ ଦୃଢ଼ କର।
5.28
ध्रुवासि ध्रुवो ऽयं यजमानो ऽस्मिन्न् आयतने प्रजया पशुभिर् भूयात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी पूर्येथाम् ।
इन्द्रस्य छदिर् असि विश्वजनस्य छाया ॥ ५.२८ ॥
ତୁମେ ସ୍ଥିର; ଏହି ଯଜମାନ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁ ସହିତ ରହୁ। ଘିଅରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଉଭୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଛାତ, ସର୍ବଜନଙ୍କ ଛାୟା।
5.29
परि त्वा गिर्वणो गिर ऽ इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुम् अनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥ ५.२९ ॥
ହେ ସ୍ତୁତ୍ୟା, ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଚାରିଆଡ଼ୁ ତୁମର ହେଉ। ଦୀର୍ଘାୟୁଙ୍କ ପଛେ ବୃଦ୍ଧି ଆସୁ; ପ୍ରିୟ ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
5.30
इन्द्रस्य स्यूर् असि ।
इन्द्रस्य ध्रुवो ऽसि ।
ऐन्द्रम् असि ।
वैश्वदेवम् असि ॥ ५.३० ॥
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୂତ୍ର। ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥିର। ତୁମେ ଐନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ ବୈଶ୍ୱଦେବ।
5.31
विभूर् असि प्रवाहणः ।
वह्निर् असि हव्यवाहनः ।
श्वात्रो ऽसि प्रचेताः ।
तुथो ऽसि विश्ववेदाः ॥ ५.३१ ॥
ତୁମେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ବାହକ। ତୁମେ ବାହକ, ହବ୍ୟ ବହନକାରୀ। ତୁମେ ବେଗବତୀ, ବିବେକୀ। ତୁମେ ବଳବତୀ, ସର୍ବଜ୍ଞ।
5.32
उशिग् असि कविः ।
अङ्घारिर् असि बम्भारिः ।
अवस्यूर् असि दुवस्वान् ।
शुन्ध्यूर् असि मार्जालीयः ।
सम्राड् असि कृशानुः ।
परिषद्योऽसि पवमानः ।
नभोऽसि प्रतक्वा ।
मृष्टो ऽसि हव्यसूदनः ।
ऽऋतधामासि स्वर्ज्योतिः ॥ ५.३२ ॥
ତୁମେ ଉଶିଗ୍, ତୁମେ କବି। ତୁମେ ଅଙ୍ଗାରି, ତୁମେ ବମ୍ଭାରି। ତୁମେ ଅବସ୍ୟୁ, ତୁମେ ଦୁବସ୍ବାନ୍। ତୁମେ ଶୁନ୍ଧ୍ୟୁ, ତୁମେ ମାର୍ଜାଲୀୟ। ତୁମେ ସମ୍ରାଟ୍, ତୁମେ କୃଶାନୁ। ତୁମେ ପରିଷଦ୍ୟ, ତୁମେ ପବମାନ। ତୁମେ ନଭଃ, ତୁମେ ପ୍ରତକ୍ବା। ତୁମେ ମୃଷ୍ଟ, ତୁମେ ହବ୍ୟସୂଦନ। ତୁମେ ଋତଧାମା, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଜ୍ୟୋତି।
5.33
समुद्रो ऽसि विश्वव्यचाः ।
ऽअजो ऽस्य् एकपात् ।
अहिर् असि बुध्न्यः ।
वाग् अस्य् ऐन्द्रम् असि सदो ऽसि ।
ऋतस्य द्वारौ मा मा संताप्तम् ।
अध्वनाम् अध्वपते प्र मा तिर स्वस्ति मे ऽस्मिन् पथि देवयाने भूयात् ॥ ५.३३ ॥
ତୁମେ ସମୁଦ୍ର, ବିଶ୍ୱବ୍ୟଚା। ତୁମେ ଅଜ, ଏକପାଦ। ତୁମେ ଅହି, ବୁଧ୍ନ୍ୟ। ତୁମେ ବାକ୍, ଐନ୍ଦ୍ର, ସଦସ୍। ଋତର ଦୁଇ ଦ୍ୱାର, ମୋତେ ତପାଅ ନାହିଁ। ପଥମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଆଗକୁ ନିଅ; ଏହି ଦେବଯାନ ପଥରେ ମୋର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ।
5.34
मित्रस्य मा चक्षुषेक्षध्वम् ।
अग्नयः सगराः सगरा स्थ सगरेण नाम्ना रुद्रेणानीकेन पात माग्नयः पिपृत माग्नयो गोपायत मा नमो वो स्तु मा मा हिꣳसिष्ट ॥ ५.३४ ॥
ମିତ୍ରଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ ମୋତେ ଦେଖ। ହେ ଅଗ୍ନିଗଣ, ତୁମେ ସଗର; ସଗର ନାମରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସେନା ସହିତ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଅଗ୍ନିଗଣ, ମୋତେ ପୋଷଣ କର। ହେ ଅଗ୍ନିଗଣ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ତୁମମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୋତେ ହିଂସା କର ନାହିଁ।
5.35
ज्योतिर् असि विश्वरूपं विश्वेषां देवाना समित् ।
त्वꣳ सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्यो ऽन्यकृतेभ्य ऽउरु यन्तासि वरूथꣳ स्वाहा ।
जुषाणो ऽअप्तुर् आज्यस्य वेतु स्वाहा ॥ ५.३५ ॥
ତୁମେ ଆଲୋକ, ସର୍ବରୂପ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସମିଧ। ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଶରୀର ରକ୍ଷକ; ଅନ୍ୟମାନେ କରିଥିବା ବିଦ୍ୱେଷରୁ ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ଓ ଆଶ୍ରୟ। ସ୍ୱାହା। ଜଳର ପାଳକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ସୋମ ଘିଅ ପାନ କରନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
5.36
अग्ने नय सुपथा राये ऽअस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नमऽउक्तिं विधेम ॥ ५.३६ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣୁଥିବା ଦେବ, ଧନ ପାଇଁ ଆମକୁ ସୁପଥରେ ନିଅ। ବକ୍ର ପାପ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର। ତୁମକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ନମସ୍କାର-ବଚନ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ।
5.37
अयं नो ऽ अग्निर् वरिवस् कृणोत्व् अयं मृधः पुर ऽएतु प्रभिन्दन् ।
अयं वाजान् जयतु वाजसाताव् अयꣳ शत्रून् जयतु जर्हृषाणः स्वाहा ॥ ५.३७ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ। ଏ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଭେଦ କରି ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ଯୁଦ୍ଧ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଏ ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତୁ। ଉଲ୍ଲସିତ ହୋଇ ଏ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
5.38
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.३८ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପାଦ ବଢ଼ାଅ; ଆମ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ବାସସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କର। ହେ ଘିଅର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଘିଅ ପାନ କର; ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇ ପାର କର। ସ୍ୱାହା।
5.39
देव सवितर् एष ते सोमस् तꣳ रक्षस्व मा त्वा दभन् ।
एतत् त्वं देव सोम देवो देवाँ२ ऽ उपागा ऽ इदम् अहं मनुष्यान्त् सह रायस्पोषेण स्वाहा निर् वरुणस्य पाशान् मुच्ये ॥ ५.३९ ॥
ହେ ଦେବ ସବିତା, ଏହା ତୁମର ସୋମ; ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କର, କେହି ତୁମକୁ ହାନି ନ କରନ୍ତୁ। ହେ ଦେବ ସୋମ, ତୁମେ ଦେବ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲ; ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ଧନପୋଷଣ ସହିତ — ସ୍ୱାହା। ବରୁଣର ପାଶରୁ ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହେଉ।
5.40
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् मय्य् अभूद् एषा सा त्वयि यो मम तनूस् त्वय्य् अभूद् इयꣳ सा मयि ।
यथायथं नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् अमꣳस्तानु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.४० ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବ୍ରତର ରକ୍ଷକ, ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ତୁମ ତନୁ ଅଛି ତାହା ମୋଠାରେ ହେଲା; ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ମୋ ତନୁ ଅଛି ତାହା ତୁମଠାରେ ହେଲା। ହେ ବ୍ରତପତି, ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାବିଧି ବ୍ରତ ଅନୁସାରେ; ମୋ ଦୀକ୍ଷାକୁ ଦୀକ୍ଷାପତି ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତପସ୍ୟାକୁ ତପସ୍ପତି।
5.41
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.४१ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ବିଶାଳ ପାଦ ପକାଅ; ଆମ ବାସ ପାଇଁ ବିସ୍ତାର କର। ହେ ଘୃତଯୋନି, ଘିଅ ପାନ କର; ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ — ସ୍ୱାହା।
5.42
अत्य् अन्याꣳ ऽ अगां नान्याꣳ ऽ उपागाम् अर्वाक् त्वा परेभ्यो ऽविदं परो ऽवरेभ्यः ।
तं त्वा जुषामहे देव वनस्पते देवयज्यायै देवास् त्वा देवयज्यायै जुषन्तां विष्णवे त्वा ।
ओषधे त्रायस्व ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ५.४२ ॥
ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଗଲି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ନ ଥିଲି; ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଓ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ପାଇଲି। ହେ ଦେବ ବନସ୍ପତି, ଦେବଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ କାମନା କରୁ; ଦେବତାମାନେ ଦେବଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ହେ ଓଷଧି, ରକ୍ଷା କର। ହେ ସ୍ୱଧିତି, ଏହାକୁ ଆଘାତ କର ନାହିଁ।
5.43
द्यां मा लेखीर् अन्तरिक्षं मा हिꣳसीः पृथिव्या सं भव ।
अयꣳ हि त्वा स्वधितिस् तेतिजानः प्रणिनाय महते सौभगाय ।
अतस् त्वं देव वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयꣳ रुहेम ॥ ५.४३ ॥
ଆକାଶକୁ ଖୁରଚନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷକୁ ଆଘାତ କର ନାହିଁ; ପୃଥିବୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୁଅ। ଏହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁରାଢ଼ି ତୁମକୁ ମହାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ନେଇଛି। ଅତଏବ ହେ ଦେବ ବନସ୍ପତି, ଶହେ ଶାଖା ସହିତ ବଢ଼ି ବିସ୍ତାର କର; ଆମେ ହଜାର ଶାଖା ସହିତ ବଢ଼ି ବିସ୍ତାର କରିବା।