યજુર્વેદ · અધ્યાય 5

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

શબ્દાર્થ સાથે વાંચો

5.1

अग्नेस् तनूर् असि विष्णवे त्वा सोमस्य तनूर् असि विष्णवे त्वातिऽतिथेर् आतिथ्यम् असि विष्णवे श्येनाय त्वा सोमभृते विष्णवे त्वाऽग्नये त्वा रायस्पोषदे विष्णवे त्वा ॥ ५.१ ॥

તું અગ્નિનું શરીર છે. વિષ્ણુ માટે તને (સ્થાપું છું). તું સોમનું શરીર છે. વિષ્ણુ માટે તને. તું અતિથિનું આતિથ્ય છે. વિષ્ણુ માટે. શ્યેન માટે તને, સોમ ધારણ કરનાર વિષ્ણુ માટે તને. અગ્નિ માટે તને, ધન અને પોષણ આપનાર વિષ્ણુ માટે તને.

5.2

अग्नेर् जनित्रम् असि ।
वृषणौ स्थः ।
ऽउर्वश्य् असि ।
आयुर् असि ।
ऽ पुरूरवा असि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा मन्थामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा मन्थामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा मन्थामि ॥ ५.२ ॥

તું અગ્નિનું જન્મસ્થાન છે. તમે બંને વૃષણ (અરણિના ભાગો) છો. તું ઉર્વશી છે. તું આયુષ્ય છે. તું પુરૂરવા છે. ગાયત્રી છંદથી તને મથું છું. ત્રિષ્ટુભ છંદથી તને મથું છું. જગતી છંદથી તને મથું છું.

5.3

भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ ५.३ ॥

તમે બંને અમારા માટે સમાન મનવાળા, સમાન સંકલ્પવાળા, નિષ્પાપ થાઓ. યજ્ઞને હાનિ ન કરો; યજ્ઞપતિને હાનિ ન કરો. જાતવેદસ્ એવા તમે બંને આજે અમારા માટે કલ્યાણકારી થાઓ.

5.4

अग्नाव् अग्निश् चरति प्रविष्ट ऽ ऋषीणां पुत्रो ऽअभिशस्तिपावा ।
स नः स्योनः सुयजा यजेह देवेभ्यो हव्यꣳ सदम् अप्रयुच्छन्त् स्वाहा ॥ ५.४ ॥

અગ્નિમાં અગ્નિ પ્રવેશીને વિચરે છે. તે ઋષિઓનો પુત્ર, શાપથી રક્ષનાર છે. તે અમારા માટે સુખદાયક, સુયજ્ઞ છે; અહીં યજ્ઞ કર, દેવોને હવ્ય સદા અટકાવ્યા વિના (અર્પ). સ્વાહા.

5.5

आपतये त्वा परिपतये गृह्णामि तनूनप्त्र्ये शाक्वराय शक्वन ऽ ओजिष्ठाय ।
अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यं देवानाम् ओजो ऽनभिशस्त्य् अभिशस्तिपा ऽ अनभिशस्तेन्यम् अञ्जसा सत्यम् उप गेषꣳ स्विते मा धाः ॥ ५.५ ॥

નીચે પડનારા સ્વામી માટે, ચારેબાજુ પડનારા સ્વામી માટે તને ગ્રહણ કરું છું; તનૂનપાત્ર માટે, શાક્વર માટે, શક્વન માટે, ઓજિષ્ઠ માટે. આ અનાધૃષ્ટ છે, દેવોનું અનાધૃષ્ય ઓજ; નિંદારહિત, નિંદાથી રક્ષણ કરનાર. ખરેખર, સીધે માર્ગે હું સમીપ જાઉં; સવિતા, મને સ્થાપિત કર.

5.6

अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् इयꣳ सा मयि यो मम तनूर् एषा सा त्वयि ।
सह नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् अनु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.६ ॥

હે અગ્નિ, વ્રતપાલક! તારામાં જે તારું આ શરીર છે, તે મારામાં છે; અને મારામાં જે મારું શરીર છે, તે તારામાં છે. હે વ્રતપતિ, આપણે બંને સાથે મળીને વ્રતોનું પાલન કરીએ. દીક્ષાપતિ મારી દીક્ષાને સ્વીકારો; તપસ્પતિ મારા તપને સ્વીકારો.

5.7

अꣳशुर्-अꣳशुष्टे देव सोमाप्यायताम् इन्द्रायैकधनविदे ।
आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्व ।
आ प्याययास्मान्त् सखीन्त् सन्या मेधया स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय ।
एष्टा रायः प्रेषे भगाय ऋतम् ऋतवादिभ्यो नमो द्यावापृथिवीभ्याम् ॥ ५.७ ॥

તારો અંશુ, હે દેવ સોમ, એકધનને જાણનારા ઇન્દ્ર માટે વધો. તારા માટે ઇન્દ્ર વધો; તું ઇન્દ્ર માટે વધ. દાન અને મેધાથી અમને, મિત્રોને વધાર. હે દેવ સોમ, તારી સુત્યા પામીને હું કલ્યાણ પામું. ઇચ્છિત ધન મોકલાય; ભગ માટે ઋત; ઋતવાદીઓને નમસ્કાર; દ્યાવાપૃથિવીને નમસ્કાર.

5.8

या ते ऽ अग्ने ऽयःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचोऽअपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते ऽ अग्ने रजःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते अग्ने हरिशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ॥ ५.८ ॥

હે અગ્નિ, લોખંડમાં શયન કરનારું, અતિ વિસ્તૃત, ગુફામાં રહેનારું તારું શરીર ઉગ્ર વાણીને દૂર કરે; તેજસ્વી વાણીને દૂર કરે. સ્વાહા. વાયુમાં શયન કરનારું તારું શરીર... સ્વાહા. હરિત વર્ણમાં શયન કરનારું તારું શરીર... સ્વાહા.

5.9

तप्तायनी मे ऽसि ।
वित्तायनी मे ऽसि ।
अवतान् मा नाथितात् ।
अवतान् मा व्यथितात् ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
योऽस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यो द्वितीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्नेऽअङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यस् तृतीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् ते ऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
अनु त्वा देववीतये ॥ ५.९ ॥

તું મારો તપેલો માર્ગ છે. તું મારો પ્રાપ્ત કરેલો માર્ગ છે. અભાવના દુઃખથી મારું રક્ષણ કર. વ્યથાથી મારું રક્ષણ કર. અગ્નિ નભ નામ મેળવે. હે આંગિરસ અગ્નિ, આયુષ્ય અને નામ સાથે અહીં આવ. જે તું આ પૃથ્વીમાં છે, તારા જે અજેય, યજ્ઞયોગ્ય નામથી હું તને સ્થાપું છું. અગ્નિ નભ નામ મેળવે. હે આંગિરસ અગ્નિ, આયુષ્ય અને નામ સાથે અહીં આવ. જે તું બીજી પૃથ્વીમાં છે, તારા જે અજેય, યજ્ઞયોગ્ય નામથી હું તને સ્થાપું છું. અગ્નિ નભ નામ મેળવે. હે આંગિરસ અગ્નિ, આયુષ્ય અને નામ સાથે અહીં આવ. જે તું ત્રીજી પૃથ્વીમાં છે, તારા જે અજેય, યજ્ઞયોગ્ય નામથી હું તને સ્થાપું છું. દેવોના ઉપભોગ માટે હું તને અનુકૂળ કરું છું.

5.10

सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः कल्पस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुन्धस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुम्भस्व ॥ ५.१० ॥

તું સિંહણ છે, શત્રુઓને જીતનારી છે; દેવો માટે તૈયાર થા. તું સિંહણ છે, શત્રુઓને જીતનારી છે; દેવો માટે શુદ્ધ થા. તું સિંહણ છે, શત્રુઓને જીતનારી છે; દેવો માટે શણગારાઈ જા.

5.11

इन्द्रघोषस् त्वा वसुभिः पुरस्तात् पातु ।
प्रचेतास् त्वा रुद्रैः पश्चात् पातु ।
मनोजवास् त्वा पितृभिर् दक्षिणतः पातु ।
विश्वकर्मा त्वादित्यैर् उत्तरतः पातु ।
इदम् अहं तप्तं वार् बहिर्धा यज्ञान् निः सृजामि ॥ ५.११ ॥

ઇન્દ્રઘોષ તને વસુઓ સાથે પૂર્વ દિશાથી બચાવે. પ્રચેતા તને રુદ્રો સાથે પશ્ચિમ દિશાથી બચાવે. મનોજવ તને પિતૃઓ સાથે દક્ષિણ દિશાથી બચાવે. વિશ્વકર્મા તને આદિત્યો સાથે ઉત્તર દિશાથી બચાવે. આ તપેલું પાણી હું યજ્ઞોની બહાર મોકલું છું.

5.12

सिꣳह्य् असि स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आदित्यवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि ब्रह्मवनिः क्षत्रवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि सुप्रजावनी रायस्पोषवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आवह देवान् यजमानाय स्वाहा ।
भूतेभ्यस् त्वा ॥ ५.१२ ॥

તું સિંહણ છે, સ્વાહા. તું સિંહણ છે, આદિત્યોને પ્રસન્ન કરનારી, સ્વાહા. તું સિંહણ છે, બ્રહ્મ અને ક્ષત્ર આપનારી, સ્વાહા. તું સિંહણ છે, ઉત્તમ સંતતિ અને ધનપોષણ આપનારી, સ્વાહા. તું સિંહણ છે, યજમાન માટે દેવોને લાવ, સ્વાહા. પ્રાણીઓ માટે હું તને (અર્પું છું).

5.13

ध्रुवो ऽसि पृथिवीं दृꣳह ।
ध्रुवक्षिद् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ।
अच्युतक्षिद् असि दिवं दृꣳह ।
अग्नेः पुरीषम् असि ॥ ५.१३ ॥

તું સ્થિર છે; પૃથ્વીને દૃઢ કર. તું અંતરિક્ષમાં સ્થિત છે; અંતરિક્ષને દૃઢ કર. તું અચ્યુતમાં સ્થિત છે; દ્યુલોકને દૃઢ કર. તું અગ્નિનો પૂરક છે.

5.14

युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽइन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ५.१४ ॥

વિપ્રો મન અને બુદ્ધિઓને જોડે છે; મહાન અને જ્ઞાની વિપ્ર માટે. હોતાઓ અનેક રીતે સ્થાપે છે; માર્ગો જાણનાર એક જ છે. દેવ સવિતૃની મહાન સ્તુતિ થાઓ. સ્વાહા.

5.15

इदं विष्णुर् विचक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूढम् अस्य पासुरे स्वाहा ॥ ५.१५ ॥

વિષ્ણુએ આને પગલાંથી માપ્યું; ત્રણ રીતે પદ મૂક્યું. એનું છુપાયેલું (ત્રીજું) પદ ધૂળમાં છે. સ્વાહા.

5.16

इरावती धेनुमती हि भूतꣳ सूयवसिनी मनवे दशस्या ।
व्यस्कभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्त्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः स्वाहा ॥ ५.१६ ॥

તું ઇરાવતી, ધેનુમતી, સૂયવસિની છે; મનુ માટે દાનશીલ. હે વિષ્ણુ, તેં બંને લોકને ફેલાવીને રોક્યા; કિરણોથી પૃથ્વીને ચારે બાજુથી ધારણ કરી. સ્વાહા.

5.17

देवश्रुतौ देवेष्व् आ घोषतम् ।
प्राची प्रेतम् अध्वरं कल्पयन्ती ऽ ऊर्ध्वं यज्ञं नयतं मा जिह्वरतम् ।
स्वं गोष्ठम् आ वदतं देवी दुर्ये ऽ आयुर् मा निर्वादिष्टं प्रजां मा निर्वादिष्टम् ।
अत्र रमेथां वर्ष्मन् पृथिव्याः ॥ ५.१७ ॥

દેવોને સાંભળનારી બંને, દેવોમાં ઘોષણા કરો. પૂર્વાભિમુખ થઈ અધ્વરને આગળ લઈ જાઓ; યજ્ઞને ઊંચે લઈ જાઓ, વાંકા ન થાઓ. તમારા ગોઠને બોલાવો; હે દેવીઓ, ઘરમાં આયુષ્ય અને સંતાન ન છીનવો. અહીં પૃથ્વીની ઊંચાઈ પર આનંદ કરો.

5.18

विष्णोर् नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजाꣳसि ।
यो ऽ अस्कभायद् उत्तरꣳ सधस्थं विचक्रमाणस् त्रेधोरुगायः ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१८ ॥

વિષ્ણુનાં વીરકાર્યો હું હવે કહીશ; જેણે પાર્થિવ લોકો માપ્યા, ઊંચું નિવાસસ્થાન ટેકવ્યું, ત્રણ રીતે પગલાં ભરે છે, વિસ્તારથી સ્તુત. વિષ્ણુ માટે તને.

5.19

दिवो वा विष्ण ऽ उत वा पृथिव्या महो वा विष्णऽउरोरन्तरिक्षात् ।
उभा हि हस्ता वसुना पृणस्वा प्रयच्छ दक्षिणाद् ओत सव्यात् ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१९ ॥

હે વિષ્ણુ, સ્વર્ગમાંથી કે પૃથ્વીમાંથી, અથવા મહાન અને વિશાળ અંતરિક્ષમાંથી; બંને હાથ ધનથી ભરો, જમણેથી અને ડાબેથી આપો. વિષ્ણુ માટે તને.

5.20

प्र तद् विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्व् अधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥ ५.२० ॥

તે વિષ્ણુ વીર્યથી સ્તુત થાય છે, પર્વતો પર વિચરતા ભયંકર મૃગની જેમ. તેના વિશાળ ત્રણ પગલાં પર સર્વ લોકો સ્થિત છે.

5.21

विष्णो रराटम् असि ।
विष्णोः श्नप्त्रे स्थः ।
विष्णोः स्यूर् असि ।
विष्णोर् ध्रुवो सि ।
वैष्णवम् असि विष्णवे त्वा ॥ ५.२१ ॥

હે વિષ્ણુ, તું શિરોભાગ છે. તમે બંને વિષ્ણુનાં બંધનો છો. તું વિષ્ણુનો દોરો છે. તું વિષ્ણુનો સ્થિર આધાર છે. તું વૈષ્ણવ છે; તને વિષ્ણુ માટે.

5.22

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपिकृन्तामि ।
बृहन्न् असि बृहद्रवा बृहतीम् इन्द्राय वाचं वद ॥ ५.२२ ॥

દેવ સવિતાની પ્રેરણાથી, અશ્વિનોના બાહુઓથી, પૂષનના હાથોથી હું તને સ્વીકારું છું. તું સ્ત્રી છે. હું રાક્ષસોની ડોકો કાપું છું. તું મહાન છે, મહાન ધ્વનિવાળી છે; ઇન્દ્ર માટે મહાન વાણી બોલ.

5.23

रक्षोहणं वलगहनं वैष्णवीम् ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे निष्ट्यो यम् अमात्यो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे समानो यम् असमानो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सबन्धुर् यम् असबन्धुर् निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सजातो यम् असजातो निचखान ।
उत् कृत्यां किरामि ॥ ५.२३ ॥

આ વૈષ્ણવી રાક્ષસોનો નાશ કરનારી અને બંધનગાંઠ કાપનારી છે. મારા નિષ્ટ્યે કે અમાત્યે દાટેલું તે બંધન હું અહીંથી ઉખેડું છું. મારા સમાને કે અસમાને દાટેલું બંધન ઉખેડું છું. મારા સબંધુએ કે અસબંધુએ દાટેલું બંધન ઉખેડું છું. મારા સજાતે કે અસજાતે દાટેલું બંધન ઉખેડું છું. હાનિકારક કૃત્યાને ઉખેડું છું.

5.24

स्वराड् असि सपत्नहा ।
सत्रराड् अस्य् अभिमातिहा ।
जनराड् असि रक्षोहा ।
सर्वराड् अस्य् अमित्रहा ॥ ५.२४ ॥

તું સ્વરાટ્ છે, શત્રુઓનો નાશ કરનાર છે. તું સત્રરાટ્ છે, દ્વેષીઓનો નાશ કરનાર છે. તું જનરાટ્ છે, રાક્ષસોનો નાશ કરનાર છે. તું સર્વરાટ્ છે, શત્રુઓનો નાશ કરનાર છે.

5.25

रक्षोहणो वो वलगहनः प्रोक्षामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव नयामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव स्तृणामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणौ वां वलगहना ऽ उप दधामि वैष्णवी ।
रक्षोहणौ वां वलगहनौ पर्य् ऊहामि वैष्णवी ।
वैष्णवम् असि ।
वैष्णवा स्थ ॥ ५.२५ ॥

તમે રાક્ષસો અને વલગનો નાશ કરનારા છો. વિષ્ણુના તમને હું પ્રોક્ષણ કરું છું. તમે રાક્ષસો અને વલગનો નાશ કરનારા છો. વિષ્ણુના તમને હું નીચે લાવું છું. તમે રાક્ષસો અને વલગનો નાશ કરનારા છો. વિષ્ણુના તમને હું નીચે પાથરું છું. તમે બંને રાક્ષસો અને વલગનો નાશ કરનારી છો, વિષ્ણુની તમને હું પાસે મૂકું છું. તમે બંને રાક્ષસો અને વલગનો નાશ કરનારી છો, વિષ્ણુની તમને હું ચારે તરફ ફેરવું છું. તું વિષ્ણુનો છે. તમે વિષ્ણુના છો.

5.26

देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवे त्वाऽन्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ५.२६ ॥

સવિતા દેવની પ્રેરણાથી, અશ્વિનોના બાહુથી, પૂષાના હાથથી તને ગ્રહણ કરું છું. તું સ્ત્રી છે. રાક્ષસોની ડોક પણ કાપું છું. તું જવ છે; અમારાથી દ્વેષ દૂર કર, શત્રુઓ દૂર કર. સ્વર્ગ માટે તને, અંતરિક્ષ માટે તને, પૃથ્વી માટે તને. લોકો શુદ્ધ થાઓ, પિતૃઓનાં આસન. તું પિતૃઓનું આસન છે.

5.27

उद् दिवꣳ स्तभानान्तरिक्षं पृण दृꣳहस्व पृथिव्याम् ।
द्युतानास् त्वा मारुतो मिनोतु मित्रावरुणौ ध्रुवेण धर्मणा ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि त्वा रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ५.२७ ॥

આકાશને ઉપર ધારણ કર, અંતરિક્ષ ભર, પૃથ્વી પર દૃઢ રહે. ચમકતા મરુત્તો તને માપીને સ્થિર કરે; મિત્ર અને વરુણ સ્થિર ધર્મથી. બ્રહ્મ જીતનારી, ક્ષત્ર જીતનારી, ધન-પોષણ જીતનારી, તને હું ચારેબાજુ લઈ જાઉં છું. બ્રહ્મને દૃઢ કર, ક્ષત્રને દૃઢ કર, આયુષ્યને દૃઢ કર, પ્રજાને દૃઢ કર.

5.28

ध्रुवासि ध्रुवो ऽयं यजमानो ऽस्मिन्न् आयतने प्रजया पशुभिर् भूयात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी पूर्येथाम् ।
इन्द्रस्य छदिर् असि विश्वजनस्य छाया ॥ ५.२८ ॥

તું સ્થિર છે; આ યજમાન આ સ્થાને સંતતિ અને પશુઓ સાથે રહે. ઘીથી દ્યાવાપૃથિવી બંને ભરાય. તું ઇન્દ્રનું છાપરું છે, સર્વજનોની છાયા.

5.29

परि त्वा गिर्वणो गिर ऽ इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुम् अनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥ ५.२९ ॥

હે સ્તુત્ય, આ સ્તુતિઓ ચારેબાજુ તારા માટે હો. દીર્ધાયુષ્યને અનુસરીને વૃદ્ધિઓ આવે; પ્રિય સ્તુતિઓ પ્રિય બને.

5.30

इन्द्रस्य स्यूर् असि ।
इन्द्रस्य ध्रुवो ऽसि ।
ऐन्द्रम् असि ।
वैश्वदेवम् असि ॥ ५.३० ॥

તું ઇન્દ્રનું સૂત્ર છે. તું ઇન્દ્ર માટે સ્થિર છે. તું ઐન્દ્ર છે. તું વૈશ્વદેવ છે.

5.31

विभूर् असि प्रवाहणः ।
वह्निर् असि हव्यवाहनः ।
श्वात्रो ऽसि प्रचेताः ।
तुथो ऽसि विश्ववेदाः ॥ ५.३१ ॥

તું સર્વવ્યાપી, વાહક છે. તું વાહક છે, હવ્ય વહન કરનારી છે. તું વેગવાન, વિવેકી છે. તું બળવાન, સર્વજ્ઞ છે.

5.32

उशिग् असि कविः ।
अङ्घारिर् असि बम्भारिः ।
अवस्यूर् असि दुवस्वान् ।
शुन्ध्यूर् असि मार्जालीयः ।
सम्राड् असि कृशानुः ।
परिषद्योऽसि पवमानः ।
नभोऽसि प्रतक्वा ।
मृष्टो ऽसि हव्यसूदनः ।
ऽऋतधामासि स्वर्ज्योतिः ॥ ५.३२ ॥

તું ઉશિગ્, તું કવિ છે. તું અંગારિ, તું બંભારિ છે. તું અવસ્યુ, તું દુવસ્વાન્ છે. તું શુંધ્યુ, તું માર્જાલીય છે. તું સમ્રાટ્, તું કૃશાનુ છે. તું પરિષદ્ય, તું પવમાન છે. તું નભઃ, તું પ્રતક્વા છે. તું મૃષ્ટ, તું હવ્યસૂદન છે. તું ઋતધામા, તું સ્વર્જ્યોતિ છે.