யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1
अग्नेस् तनूर् असि विष्णवे त्वा सोमस्य तनूर् असि विष्णवे त्वातिऽतिथेर् आतिथ्यम् असि विष्णवे श्येनाय त्वा सोमभृते विष्णवे त्वाऽग्नये त्वा रायस्पोषदे विष्णवे त्वा ॥ ५.१ ॥
நீ அக்னியின் உடல். விஷ்ணுவுக்காக உன்னை (நிறுவுகிறேன்). நீ சோமனின் உடல். விஷ்ணுவுக்காக உன்னை. நீ விருந்தினரின் விருந்தோம்பல். விஷ்ணுவுக்காக. பருந்துக்காக உன்னை, சோமத்தைத் தாங்கும் விஷ்ணுவுக்காக உன்னை. அக்னிக்காக உன்னை, செல்வமும் போஷணையும் அளிக்கும் விஷ்ணுவுக்காக உன்னை.
5.2
अग्नेर् जनित्रम् असि ।
वृषणौ स्थः ।
ऽउर्वश्य् असि ।
आयुर् असि ।
ऽ पुरूरवा असि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा मन्थामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा मन्थामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा मन्थामि ॥ ५.२ ॥
நீ அக்னியின் பிறப்பிடம். நீங்கள் இருவரும் ஆண் (அரணியின் பாகங்கள்). நீ உர்வசி. நீ ஆயுள். நீ புரூரவஸ். காயத்ரி சந்தத்தால் உன்னைக் கடைகிறேன். த்ரிஷ்டுப் சந்தத்தால் உன்னைக் கடைகிறேன். ஜகதி சந்தத்தால் உன்னைக் கடைகிறேன்.
5.3
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ ५.३ ॥
நீங்கள் இருவரும் எங்களுக்கு ஒரே மனமுடையவர்களாகவும், ஒரே நோக்கமுடையவர்களாகவும், பாவமற்றவர்களாகவும் ஆகுங்கள். யாகத்தைத் தீங்கு செய்யாதீர்கள்; யஜ்ஞபதியைத் தீங்கு செய்யாதீர்கள். ஜாதவேதஸ்களான நீங்கள் இருவரும் இன்று எங்களுக்கு மங்களமானவர்களாக ஆகுங்கள்.
5.4
अग्नाव् अग्निश् चरति प्रविष्ट ऽ ऋषीणां पुत्रो ऽअभिशस्तिपावा ।
स नः स्योनः सुयजा यजेह देवेभ्यो हव्यꣳ सदम् अप्रयुच्छन्त् स्वाहा ॥ ५.४ ॥
அக்னியில் அக்னி நுழைந்து சஞ்சரிக்கிறான். அவன் ரிஷிகளின் மகன், சாபத்திலிருந்து காப்பவன். அவன் எங்களுக்கு இனியவன், நல்ல யாகத்தை ஏற்பவன்; இங்கே யாகம் செய், தேவர்களுக்கு ஹவிஸை எப்போதும் தடையின்றி (அளி). ஸ்வாஹா.
5.5
आपतये त्वा परिपतये गृह्णामि तनूनप्त्र्ये शाक्वराय शक्वन ऽ ओजिष्ठाय ।
अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यं देवानाम् ओजो ऽनभिशस्त्य् अभिशस्तिपा ऽ अनभिशस्तेन्यम् अञ्जसा सत्यम् उप गेषꣳ स्विते मा धाः ॥ ५.५ ॥
கீழே விழும் தலைவருக்காகவும், சுற்றிலும் விழும் தலைவருக்காகவும் உன்னை எடுத்துக்கொள்கிறேன்; தனூனபாத்ருக்காகவும், சாக்வரருக்காகவும், சக்வனருக்காகவும், ஓஜிஷ்டருக்காகவும். இது தோல்வியடையாதது, தேவர்களின் வெல்ல முடியாத ஓஜஸ்; குற்றச்சாட்டற்றது, குற்றச்சாட்டிலிருந்து காப்பவர். உண்மையாக, நேராக நான் அருகில் செல்வேனாக; சவிதாவே, என்னை நிலைநிறுத்து.
5.6
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् इयꣳ सा मयि यो मम तनूर् एषा सा त्वयि ।
सह नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् अनु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.६ ॥
அக்னியே, விரதங்களைக் காப்பவனே! உன்னில் உள்ள உன் உடல் இதுவே, அது என்னில் உள்ளது; என்னுடைய உடல் இதுவே, அது உன்னில் உள்ளது. விரதங்களின் தலைவனே, நாம் இருவரும் சேர்ந்து விரதங்களைக் கடைப்பிடிப்போம். தீட்சையின் தலைவர் என் தீட்சையை ஏற்கட்டும்; தவத்தின் தலைவர் என் தவத்தை ஏற்கட்டும்.
5.7
अꣳशुर्-अꣳशुष्टे देव सोमाप्यायताम् इन्द्रायैकधनविदे ।
आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्व ।
आ प्याययास्मान्त् सखीन्त् सन्या मेधया स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय ।
एष्टा रायः प्रेषे भगाय ऋतम् ऋतवादिभ्यो नमो द्यावापृथिवीभ्याम् ॥ ५.७ ॥
உன் கதிர், தேவனே சோமனே, ஏகதனத்தை அறிந்த இந்திரனுக்காக வளரட்டும். உனக்காக இந்திரன் வளரட்டும்; நீ இந்திரனுக்காக வளர். கொடையாலும் ஞானத்தாலும் எங்களையும் நண்பர்களையும் வளரச் செய். தேவனே சோமனே, உன் சுத்யையை நான் அடைந்து நலம் பெறுவேனாக. விரும்பிய செல்வம் அனுப்பப்படட்டும்; பகனுக்கு ரிதம்; உண்மை பேசுவோருக்கு வணக்கம்; வானுக்கும் பூமிக்கும் வணக்கம்.
5.8
या ते ऽ अग्ने ऽयःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचोऽअपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते ऽ अग्ने रजःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते अग्ने हरिशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ॥ ५.८ ॥
அக்னியே, இரும்பில் கிடக்கும், மிக விரிந்த, குகையில் வாழும் உன் உடல் — அது உக்கிரமான சொல்லை விரட்டட்டும்; ஒளிரும் சொல்லை விரட்டட்டும். ஸ்வாஹா. காற்றில் கிடக்கும் உன் உடல்... ஸ்வாஹா. பச்சை நிறத்தில் கிடக்கும் உன் உடல்... ஸ்வாஹா.
5.9
तप्तायनी मे ऽसि ।
वित्तायनी मे ऽसि ।
अवतान् मा नाथितात् ।
अवतान् मा व्यथितात् ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
योऽस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यो द्वितीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्नेऽअङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यस् तृतीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् ते ऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
अनु त्वा देववीतये ॥ ५.९ ॥
நீ என் தகித்த பாதை. நீ என் கண்டடைந்த பாதை. தேவை என்ற துன்பத்திலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக. வேதனையிலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக. அக்னி நபஸ் என்ற பெயரைக் கண்டடையட்டும். ஓ அங்கிரஸ் அக்னியே, ஆயுளுடனும் பெயருடனும் இங்கு வா. இந்தப் பூமியில் நீ இருக்கிறாய்; உன்னுடைய வெல்லப்படாத, யாகத்திற்குரிய பெயரால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன். அக்னி நபஸ் என்ற பெயரைக் கண்டடையட்டும். ஓ அங்கிரஸ் அக்னியே, ஆயுளுடனும் பெயருடனும் இங்கு வா. இரண்டாம் பூமியில் நீ இருக்கிறாய்; உன்னுடைய வெல்லப்படாத, யாகத்திற்குரிய பெயரால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன். அக்னி நபஸ் என்ற பெயரைக் கண்டடையட்டும். ஓ அங்கிரஸ் அக்னியே, ஆயுளுடனும் பெயருடனும் இங்கு வா. மூன்றாம் பூமியில் நீ இருக்கிறாய்; உன்னுடைய வெல்லப்படாத, யாகத்திற்குரிய பெயரால் உன்னை நிலைநிறுத்துகிறேன். தேவர்களின் பயன்பாட்டிற்காக உன்னை இசைவித்துக்கொள்கிறேன்.
5.10
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः कल्पस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुन्धस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुम्भस्व ॥ ५.१० ॥
நீ சிங்கி, எதிரிகளை வெல்பவள்; தேவர்களுக்காக ஆயத்தமாகு. நீ சிங்கி, எதிரிகளை வெல்பவள்; தேவர்களுக்காக தூய்மையாகு. நீ சிங்கி, எதிரிகளை வெல்பவள்; தேவர்களுக்காக அலங்கரிக்கப்படு.
5.11
इन्द्रघोषस् त्वा वसुभिः पुरस्तात् पातु ।
प्रचेतास् त्वा रुद्रैः पश्चात् पातु ।
मनोजवास् त्वा पितृभिर् दक्षिणतः पातु ।
विश्वकर्मा त्वादित्यैर् उत्तरतः पातु ।
इदम् अहं तप्तं वार् बहिर्धा यज्ञान् निः सृजामि ॥ ५.११ ॥
இந்திரகோஷன் உன்னை வசுக்களுடன் கிழக்கிலிருந்து காக்கட்டும். பிரசேதஸ் உன்னை ருத்ரர்களுடன் மேற்கிலிருந்து காக்கட்டும். மனோஜவஸ் உன்னை பிதுர்களுடன் தெற்கிலிருந்து காக்கட்டும். விஸ்வகர்மா உன்னை ஆதித்யர்களுடன் வடக்கிலிருந்து காக்கட்டும். இந்த சூடான நீரை நான் யாகங்களுக்கு வெளியே அனுப்புகிறேன்.
5.12
सिꣳह्य् असि स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आदित्यवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि ब्रह्मवनिः क्षत्रवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि सुप्रजावनी रायस्पोषवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आवह देवान् यजमानाय स्वाहा ।
भूतेभ्यस् त्वा ॥ ५.१२ ॥
நீ சிங்கி, ஸ்வாஹா. நீ சிங்கி, ஆதித்யர்களை மகிழ்விப்பவள், ஸ்வாஹா. நீ சிங்கி, பிரம்மத்தையும் க்ஷத்திரத்தையும் அளிப்பவள், ஸ்வாஹா. நீ சிங்கி, நல்ல சந்ததியையும் செல்வ வளத்தையும் அளிப்பவள், ஸ்வாஹா. நீ சிங்கி, யஜமானனுக்காக தேவர்களை அழைத்து வா, ஸ்வாஹா. உயிரினங்களுக்காக உன்னை (அர்ப்பணிக்கிறேன்).
5.13
ध्रुवो ऽसि पृथिवीं दृꣳह ।
ध्रुवक्षिद् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ।
अच्युतक्षिद् असि दिवं दृꣳह ।
अग्नेः पुरीषम् असि ॥ ५.१३ ॥
நீ உறுதியானவன்; பூமியை உறுதிப்படுத்து. நீ அந்தரிக்ஷத்தில் நிலைபெற்றவன்; அந்தரிக்ஷத்தை உறுதிப்படுத்து. நீ அச்யுதத்தில் நிலைபெற்றவன்; திவத்தை உறுதிப்படுத்து. நீ அக்னியின் நிரப்பு.
5.14
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽइन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ५.१४ ॥
ஞானிகள் மனதையும் சிந்தனைகளையும் இணைக்கின்றனர்; பெரிய, அறிவுள்ள விப்ரனுக்காக. ஹோதாக்கள் பல வழிகளில் நிலைநிறுத்துகின்றனர்; வழிகளை அறிந்தவன் ஒருவனே. தேவன் சவிதுவின் பெரும் துதி உண்டாகட்டும். ஸ்வாஹா.
5.15
इदं विष्णुर् विचक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूढम् अस्य पासुरे स्वाहा ॥ ५.१५ ॥
விஷ்ணு இதை மூன்று வழிகளில் அளந்தார்; மூன்று அடிகளை வைத்தார். இதன் மறைந்த (மூன்றாம்) அடி தூசியில் உள்ளது. ஸ்வாஹா.
5.16
इरावती धेनुमती हि भूतꣳ सूयवसिनी मनवे दशस्या ।
व्यस्कभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्त्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः स्वाहा ॥ ५.१६ ॥
நீ இராவதி, தேனுமதி, சூயவசினியாக இருக்கிறாய்; மனுவுக்கு அருள்பவளாய். ஓ விஷ்ணு, நீ இவ்விரு உலகங்களையும் விரித்துத் தாங்கினாய்; கதிர்களால் பூமியை எல்லா பக்கமும் தாங்கினாய். ஸ்வாஹா.
5.17
देवश्रुतौ देवेष्व् आ घोषतम् ।
प्राची प्रेतम् अध्वरं कल्पयन्ती ऽ ऊर्ध्वं यज्ञं नयतं मा जिह्वरतम् ।
स्वं गोष्ठम् आ वदतं देवी दुर्ये ऽ आयुर् मा निर्वादिष्टं प्रजां मा निर्वादिष्टम् ।
अत्र रमेथां वर्ष्मन् पृथिव्याः ॥ ५.१७ ॥
தேவர்களைக் கேட்கும் இருவரே, தேவர்களிடையே அறிவியுங்கள். கிழக்கு நோக்கி அத்வரத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லுங்கள்; யஜ்ஞத்தை உயர்த்துங்கள், வளையாதீர்கள். உங்கள் கொட்டிலை அழையுங்கள்; தேவியரே, இல்லத்தில் ஆயுளையும் மக்களையும் பறிக்காதீர்கள். இங்கு பூமியின் உயரத்தில் மகிழுங்கள்.
5.18
विष्णोर् नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजाꣳसि ।
यो ऽ अस्कभायद् उत्तरꣳ सधस्थं विचक्रमाणस् त्रेधोरुगायः ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१८ ॥
விஷ்ணுவின் வீரச் செயல்களை நான் இப்போது கூறுவேன்; பார்த்திவ உலகங்களை அளந்தவர், உயர்ந்த இருப்பிடத்தை நிலைநிறுத்தியவர், மூன்று வகையாக அடியெடுத்து வைக்கும், பரவலாகப் புகழப்பட்டவர். விஷ்ணுவுக்காக உன்னை.
5.19
दिवो वा विष्ण ऽ उत वा पृथिव्या महो वा विष्णऽउरोरन्तरिक्षात् ।
उभा हि हस्ता वसुना पृणस्वा प्रयच्छ दक्षिणाद् ओत सव्यात् ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१९ ॥
விஷ்ணுவே, வானிலிருந்தோ பூமியிலிருந்தோ, அல்லது பெரிதும் விரிந்த அந்தரிக்ஷத்திலிருந்தோ; இரு கைகளையும் செல்வத்தால் நிரப்புங்கள், வலமிருந்தும் இடமிருந்தும் கொடுங்கள். விஷ்ணுவுக்காக உன்னை.
5.20
प्र तद् विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्व् अधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥ ५.२० ॥
அந்த விஷ்ணு வீரத்தால் புகழப்படுகிறார்; மலைகளில் சஞ்சரிக்கும் அச்சமூட்டும் மிருகம் போல. அவருடைய பரந்த மூன்று அடிகளில் அனைத்து உலகங்களும் தங்குகின்றன.
5.21
विष्णो रराटम् असि ।
विष्णोः श्नप्त्रे स्थः ।
विष्णोः स्यूर् असि ।
विष्णोर् ध्रुवो सि ।
वैष्णवम् असि विष्णवे त्वा ॥ ५.२१ ॥
விஷ்ணுவே, நீ தலைப்பகுதி. நீங்கள் இருவரும் விஷ்ணுவின் கட்டுகள். நீ விஷ்ணுவின் நூல். நீ விஷ்ணுவின் நிலையான ஆதாரம். நீ வைஷ்ணவம்; உன்னை விஷ்ணுவுக்காக.
5.22
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपिकृन्तामि ।
बृहन्न् असि बृहद्रवा बृहतीम् इन्द्राय वाचं वद ॥ ५.२२ ॥
தேவன் சவிதாவின் தூண்டலால், அசுவினிகளின் கரங்களால், பூஷனின் கைகளால் நான் உன்னை ஏற்கிறேன். நீ பெண். நான் அரக்கர்களின் கழுத்துகளை வெட்டுகிறேன். நீ பெரியவள், பெரிய ஒலியுடையவள்; இந்திரனுக்காக பெரிய வாக்கைப் பேசு.
5.23
रक्षोहणं वलगहनं वैष्णवीम् ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे निष्ट्यो यम् अमात्यो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे समानो यम् असमानो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सबन्धुर् यम् असबन्धुर् निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सजातो यम् असजातो निचखान ।
उत् कृत्यां किरामि ॥ ५.२३ ॥
இந்த வைஷ்ணவியானவள் அரக்கர்களை அழிப்பவள், பிணைப்புச் சுருக்கை அறுப்பவள். என் நிஷ்ட்யன் அல்லது அமாத்யன் புதைத்த அந்தப் பிணைப்பை இங்கிருந்து பிடுங்கி எறிகிறேன். என் சமானன், அசமானன் புதைத்த அந்தப் பிணைப்பை பிடுங்கி எறிகிறேன். என் சபந்து, அசபந்து புதைத்த அந்தப் பிணைப்பை பிடுங்கி எறிகிறேன். என் சஜாதன், அசஜாதன் புதைத்த அந்தப் பிணைப்பை பிடுங்கி எறிகிறேன். தீங்கு விளைவிக்கும் கிருத்யையைப் பிடுங்கி எறிகிறேன்.
5.24
स्वराड् असि सपत्नहा ।
सत्रराड् अस्य् अभिमातिहा ।
जनराड् असि रक्षोहा ।
सर्वराड् अस्य् अमित्रहा ॥ ५.२४ ॥
நீ சுவராட், பகைவரை அழிப்பவன். நீ சத்ரராட், விரோதிகளை அழிப்பவன். நீ ஜனராட், இராட்சசர்களை அழிப்பவன். நீ சர்வராட், எதிரிகளை அழிப்பவன்.
5.25
रक्षोहणो वो वलगहनः प्रोक्षामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव नयामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव स्तृणामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणौ वां वलगहना ऽ उप दधामि वैष्णवी ।
रक्षोहणौ वां वलगहनौ पर्य् ऊहामि वैष्णवी ।
वैष्णवम् असि ।
वैष्णवा स्थ ॥ ५.२५ ॥
நீங்கள் இராட்சசர்களையும் வலகத்தையும் அழிப்பவர்கள். விஷ்ணுவுக்குரியவர்களான உங்களை நான் தெளிக்கிறேன். நீங்கள் இராட்சசர்களையும் வலகத்தையும் அழிப்பவர்கள். விஷ்ணுவுக்குரியவர்களான உங்களை நான் கீழே கொண்டுவருகிறேன். நீங்கள் இராட்சசர்களையும் வலகத்தையும் அழிப்பவர்கள். விஷ்ணுவுக்குரியவர்களான உங்களை நான் கீழே பரப்புகிறேன். இரு இராட்சசர்களையும் வலகத்தையும் அழிப்பவர்களே, விஷ்ணுவுக்குரிய உங்களை அருகில் வைக்கிறேன். இருவரும் இராட்சசர்களையும் வலகத்தையும் அழிப்பவர்களே, விஷ்ணுவுக்குரிய உங்களை சுற்றி நகர்த்துகிறேன். நீ விஷ்ணுவுக்குரியவன். நீங்கள் விஷ்ணுவுக்குரியவர்கள்.
5.26
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवे त्वाऽन्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ५.२६ ॥
சவிதா தேவனின் ஏவலால், அஸ்வினிகளின் புயங்களாலும் பூஷனின் கரங்களாலும் உன்னை நான் எடுக்கிறேன். நீ பெண். இராட்சசர்களின் கழுத்துகளையும் நான் வெட்டுகிறேன். நீ வாற்கோதுமை; எங்களிடமிருந்து வெறுப்பை விலக்கு, பகைவர்களை விலக்கு. சொர்க்கத்திற்காக உன்னை, அந்தரிக்ஷத்திற்காக உன்னை, பூமிக்காக உன்னை. உலகங்கள் தூய்மையாகட்டும், பிதுர்களின் இருக்கைகள். நீ பிதுர்களின் இருக்கை.
5.27
उद् दिवꣳ स्तभानान्तरिक्षं पृण दृꣳहस्व पृथिव्याम् ।
द्युतानास् त्वा मारुतो मिनोतु मित्रावरुणौ ध्रुवेण धर्मणा ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि त्वा रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ५.२७ ॥
வானை மேலே தாங்குக, அந்தரிக்ஷத்தை நிரப்புக, பூமியில் உறுதியாக இருக்குக. பிரகாசிக்கும் மருத்துக்கள் உன்னை அளந்து நிலைநிறுத்தட்டும்; மித்திரனும் வருணனும் நிலையான தர்மத்தால். பிரம்மத்தை வெல்பவளே, க்ஷத்திரத்தை வெல்பவளே, செல்வத்தையும் வளத்தையும் வெல்பவளே, உன்னை நான் சுற்றிக் கொண்டு செல்கிறேன். பிரம்மத்தை உறுதிப்படுத்துக, க்ஷத்திரத்தை உறுதிப்படுத்துக, ஆயுளை உறுதிப்படுத்துக, மக்களை உறுதிப்படுத்துக.
5.28
ध्रुवासि ध्रुवो ऽयं यजमानो ऽस्मिन्न् आयतने प्रजया पशुभिर् भूयात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी पूर्येथाम् ।
इन्द्रस्य छदिर् असि विश्वजनस्य छाया ॥ ५.२८ ॥
நீ நிலையானவள்; இந்த யஜமானன் இந்த இடத்தில் மக்களும் கால்நடைகளும் உடையவனாக இருக்கட்டும். நெய்யால் வானமும் பூமியும் நிறையட்டும். நீ இந்திரனின் கூரை, எல்லா மக்களின் நிழல்.
5.29
परि त्वा गिर्वणो गिर ऽ इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुम् अनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥ ५.२९ ॥
போற்றுதலுக்குரியவளே, இந்தத் துதிகள் எல்லாப் பக்கமும் உனக்கே இருக்கட்டும். நீண்ட ஆயுளுடையவனைத் தொடர்ந்து வளர்ச்சிகள் வரட்டும்; இனிமையான துதிகள் இனியவையாகட்டும்.
5.30
इन्द्रस्य स्यूर् असि ।
इन्द्रस्य ध्रुवो ऽसि ।
ऐन्द्रम् असि ।
वैश्वदेवम् असि ॥ ५.३० ॥
நீ இந்திரனின் நூல். நீ இந்திரனுக்காக நிலையானவள். நீ ஐந்திரம். நீ வைஸ்வதேவம்.
5.31
विभूर् असि प्रवाहणः ।
वह्निर् असि हव्यवाहनः ।
श्वात्रो ऽसि प्रचेताः ।
तुथो ऽसि विश्ववेदाः ॥ ५.३१ ॥
நீ எங்கும் வியாபித்தவள், கொண்டு செல்பவள். நீ சுமப்பவள், அவிகளைக் கொண்டு செல்பவள். நீ விரைவானவள், ஞானமுள்ளவள். நீ வலிமையானவள், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவள்.
5.32
उशिग् असि कविः ।
अङ्घारिर् असि बम्भारिः ।
अवस्यूर् असि दुवस्वान् ।
शुन्ध्यूर् असि मार्जालीयः ।
सम्राड् असि कृशानुः ।
परिषद्योऽसि पवमानः ।
नभोऽसि प्रतक्वा ।
मृष्टो ऽसि हव्यसूदनः ।
ऽऋतधामासि स्वर्ज्योतिः ॥ ५.३२ ॥
நீ உசிக், நீ கவி. நீ அங்காரி, நீ பம்பாரி. நீ அவஸ்யு, நீ துவஸ்வான். நீ சுந்த்யு, நீ மார்ஜாலீயன். நீ சம்ராட், நீ கிருசானு. நீ பரிஷத்யன், நீ பவமானன். நீ நபஸ், நீ பிரதக்வா. நீ மிருஷ்டன், நீ ஹவ்யசூதனன். நீ ருதத்தாமா, நீ ஸ்வர்ஜ்யோதி.
5.33
समुद्रो ऽसि विश्वव्यचाः ।
ऽअजो ऽस्य् एकपात् ।
अहिर् असि बुध्न्यः ।
वाग् अस्य् ऐन्द्रम् असि सदो ऽसि ।
ऋतस्य द्वारौ मा मा संताप्तम् ।
अध्वनाम् अध्वपते प्र मा तिर स्वस्ति मे ऽस्मिन् पथि देवयाने भूयात् ॥ ५.३३ ॥
நீ சமுத்திரம், விஸ்வவ்யசா. நீ அஜன், ஏகபாத். நீ அகி, புத்னியன். நீ வாக், ஐந்திரம், சதஸ். ருதத்தின் இரண்டு வாயில்களே, என்னை வருத்தாதீர்கள். வழிகளின் தலைவனே, என்னை முன்னே செலுத்து; இந்த தேவயான வழியில் எனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
5.34
मित्रस्य मा चक्षुषेक्षध्वम् ।
अग्नयः सगराः सगरा स्थ सगरेण नाम्ना रुद्रेणानीकेन पात माग्नयः पिपृत माग्नयो गोपायत मा नमो वो स्तु मा मा हिꣳसिष्ट ॥ ५.३४ ॥
மித்திரனின் கண்ணால் என்னைப் பாருங்கள். அக்னிகளே, நீங்கள் சகரர்கள்; சகர நாமத்தாலும் ருத்ரனின் படையாலும் என்னைக் காப்பாற்றுங்கள். அக்னிகளே, என்னை வளர்த்துங்கள். அக்னிகளே, என்னைப் பாதுகாருங்கள். உங்களுக்கு வணக்கம். என்னைக் கொல்லாதீர்கள்.
5.35
ज्योतिर् असि विश्वरूपं विश्वेषां देवाना समित् ।
त्वꣳ सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्यो ऽन्यकृतेभ्य ऽउरु यन्तासि वरूथꣳ स्वाहा ।
जुषाणो ऽअप्तुर् आज्यस्य वेतु स्वाहा ॥ ५.३५ ॥
நீ ஒளி, அனைத்து வடிவம் கொண்டவன், எல்லா தேவர்களின் சமித். சோமனே, நீ உடலைக் காப்பவன்; பிறர் செய்த பகைகளிலிருந்து நீ விரிந்த வழிகாட்டியும் அடைக்கலமும் ஆவாய். ஸ்வாஹா. நீரின் பாதுகாவலனாகிய மகிழ்ந்த சோமன் நெய்யைப் பருகட்டும். ஸ்வாஹா.
5.36
अग्ने नय सुपथा राये ऽअस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नमऽउक्तिं विधेम ॥ ५.३६ ॥
அக்னியே, எல்லா வழிகளையும் அறிந்த தேவனே, செல்வத்துக்காக எங்களை நல்ல வழியில் அழைத்துச் செல். வளைந்த பாவத்தை எங்களிடமிருந்து விலக்கு. உனக்கு மிகுந்த வணக்கச் சொற்களை அர்ப்பிக்கிறோம்.
5.37
अयं नो ऽ अग्निर् वरिवस् कृणोत्व् अयं मृधः पुर ऽएतु प्रभिन्दन् ।
अयं वाजान् जयतु वाजसाताव् अयꣳ शत्रून् जयतु जर्हृषाणः स्वाहा ॥ ५.३७ ॥
இந்த அக்னி எங்களுக்கு செல்வத்தை அளிக்கட்டும். இவன் எதிரிகளைப் பிளந்து முன்னே செல்லட்டும். போர்ப் பரிசுப் போட்டியில் இவன் பரிசுகளை வெல்லட்டும். மகிழ்ந்தவனாக இவன் பகைவர்களை வெல்லட்டும். ஸ்வாஹா.
5.38
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.३८ ॥
விஷ்ணுவே, விரிவாக அடி வை; எங்களுக்கு விசாலமான வாழ்விடத்தை உண்டாக்கு. நெய்யின் பிறப்பிடமே, நெய்யைப் பருகு; யஜ்ஞபதியை முன்னேற்றி கடத்திச் செல். ஸ்வாஹா.
5.39
देव सवितर् एष ते सोमस् तꣳ रक्षस्व मा त्वा दभन् ।
एतत् त्वं देव सोम देवो देवाँ२ ऽ उपागा ऽ इदम् अहं मनुष्यान्त् सह रायस्पोषेण स्वाहा निर् वरुणस्य पाशान् मुच्ये ॥ ५.३९ ॥
தேவ சவிதுவே, இது உன் சோமம்; அதைக் காத்தருள், எதுவும் உன்னைத் துன்புறுத்தாமல். தேவ சோமமே, நீ தேவனாக தேவர்களை அணுகினாய்; நான் மனிதர்களுடன், செல்வ வளத்துடன் — ஸ்வாஹா. வருணனின் பாசங்களிலிருந்து நான் விடுபடுவேனாக.
5.40
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् मय्य् अभूद् एषा सा त्वयि यो मम तनूस् त्वय्य् अभूद् इयꣳ सा मयि ।
यथायथं नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् अमꣳस्तानु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.४० ॥
ஓ அக்னி, விரதங்களைக் காப்பவனே, உன்னில் உள்ள உன் உடல் என்னில் ஆனது; என்னில் உள்ள என் உடல் உன்னில் ஆனது. ஓ விரதபதே, நமக்கு முறைப்படி விரதங்களின்படி; என் தீட்சையை தீட்சாபதி ஏற்றுக்கொண்டான், தவத்தை தபஸ்பதி.
5.41
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.४१ ॥
ஓ விஷ்ணுவே, விரிவாக அடியெடு; எங்கள் வாழ்விடத்திற்காக விரிவு செய். ஓ நெய்யின் பிறப்பிடமே, நெய்யைப் பருகு; யஞ்ஞபதியை முன்னெடுத்துச் செல் — ஸ்வாஹா.
5.42
अत्य् अन्याꣳ ऽ अगां नान्याꣳ ऽ उपागाम् अर्वाक् त्वा परेभ्यो ऽविदं परो ऽवरेभ्यः ।
तं त्वा जुषामहे देव वनस्पते देवयज्यायै देवास् त्वा देवयज्यायै जुषन्तां विष्णवे त्वा ।
ओषधे त्रायस्व ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ५.४२ ॥
நான் மற்றவர்களைத் தாண்டிச் சென்றேன், மற்றவர்களிடம் செல்லவில்லை; தொலைவில் உள்ளவர்களுக்கும் அருகில் உள்ளவர்களுக்கும் முன்பாக உன்னை இங்கே கண்டேன். தேவ வனஸ்பதியே, தேவயஜ்ஞத்திற்காக உன்னை நாங்கள் விரும்புகிறோம்; தேவர்கள் தேவயஜ்ஞத்திற்காக உன்னை ஏற்கட்டும், விஷ்ணுவிற்காக உன்னை. ஓஷதியே, காப்பாற்று. ஸ்வதிதியே, இதை துன்புறுத்தாதே.
5.43
द्यां मा लेखीर् अन्तरिक्षं मा हिꣳसीः पृथिव्या सं भव ।
अयꣳ हि त्वा स्वधितिस् तेतिजानः प्रणिनाय महते सौभगाय ।
अतस् त्वं देव वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयꣳ रुहेम ॥ ५.४३ ॥
வானத்தைக் கீறாதே, அந்தரிக்ஷத்தைத் துன்புறுத்தாதே; பூமியுடன் ஒன்றாகு. இந்தக் கூர்மையான கோடரி உன்னை மகத்தான செல்வத்திற்காகக் கொண்டு சென்றது. எனவே, தேவ வனஸ்பதியே, நூறு கிளைகளுடன் வளர்ந்து பரவு; நாங்கள் ஆயிரம் கிளைகளுடன் வளர்ந்து பரவுவோம்.