യജുർവേദം · അധ്യായം 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1
अग्नेस् तनूर् असि विष्णवे त्वा सोमस्य तनूर् असि विष्णवे त्वातिऽतिथेर् आतिथ्यम् असि विष्णवे श्येनाय त्वा सोमभृते विष्णवे त्वाऽग्नये त्वा रायस्पोषदे विष्णवे त्वा ॥ ५.१ ॥
നീ അഗ്നിയുടെ ശരീരം. വിഷ്ണുവിനായി നിന്നെ (സ്ഥാപിക്കുന്നു). നീ സോമത്തിന്റെ ശരീരം. വിഷ്ണുവിനായി നിന്നെ. നീ അതിഥിയുടെ ആതിഥ്യം. വിഷ്ണുവിനായി. പരുന്തിനായി നിന്നെ, സോമം വഹിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനായി നിന്നെ. അഗ്നിക്കായി നിന്നെ, സമ്പത്തും പോഷണവും നൽകുന്ന വിഷ്ണുവിനായി നിന്നെ.
5.2
अग्नेर् जनित्रम् असि ।
वृषणौ स्थः ।
ऽउर्वश्य् असि ।
आयुर् असि ।
ऽ पुरूरवा असि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा मन्थामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा मन्थामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा मन्थामि ॥ ५.२ ॥
നീ അഗ്നിയുടെ ജന്മസ്ഥാനം. നിങ്ങൾ ഇരുവരും വൃഷണങ്ങൾ (അരണിയുടെ ഭാഗങ്ങൾ). നീ ഉർവശി. നീ ആയുസ്സ്. നീ പുരൂരവസ്. ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സോടെ നിന്നെ മഥിക്കുന്നു. ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സോടെ നിന്നെ മഥിക്കുന്നു. ജഗതീ ഛന്ദസ്സോടെ നിന്നെ മഥിക്കുന്നു.
5.3
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ ५.३ ॥
നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരേ മനസ്സുള്ളവരും ഒരേ ലക്ഷ്യമുള്ളവരും പാപരഹിതരുമാകട്ടെ. യജ്ഞത്തെ ഹിംസിക്കരുത്; യജ്ഞപതിയെ ഹിംസിക്കരുത്. ജാതവേദസ്സുകളായ നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളകരരാകൂ.
5.4
अग्नाव् अग्निश् चरति प्रविष्ट ऽ ऋषीणां पुत्रो ऽअभिशस्तिपावा ।
स नः स्योनः सुयजा यजेह देवेभ्यो हव्यꣳ सदम् अप्रयुच्छन्त् स्वाहा ॥ ५.४ ॥
അഗ്നിയിൽ അഗ്നി പ്രവേശിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവൻ ഋഷിമാരുടെ പുത്രൻ, ശാപത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവൻ. അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് സുഖദായകൻ, സുയജ്ഞൻ; ഇവിടെ യജ്ഞം ചെയ്യുക, ദേവന്മാർക്ക് ഹവിസ്സ് എപ്പോഴും മുടക്കാതെ (അർപ്പിക്കുക). സ്വാഹാ.
5.5
आपतये त्वा परिपतये गृह्णामि तनूनप्त्र्ये शाक्वराय शक्वन ऽ ओजिष्ठाय ।
अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यं देवानाम् ओजो ऽनभिशस्त्य् अभिशस्तिपा ऽ अनभिशस्तेन्यम् अञ्जसा सत्यम् उप गेषꣳ स्विते मा धाः ॥ ५.५ ॥
താഴെ വീഴുന്ന നാഥനു വേണ്ടിയും ചുറ്റും വീഴുന്ന നാഥനു വേണ്ടിയും നിന്നെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു; തനൂനപാത്രിക്കു വേണ്ടിയും ശാക്വരനു വേണ്ടിയും ശക്വനു വേണ്ടിയും ഓജിഷ്ഠനു വേണ്ടിയും. ഇത് അജേയം, ദേവന്മാരുടെ അജേയമായ ഓജസ്സ്; കുറ്റമില്ലാത്തവൻ, കുറ്റത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവൻ. സത്യമായി, നേരെ ഞാൻ അടുത്തുചെല്ലട്ടെ; സവിതാവേ, എന്നെ സ്ഥാപിക്കൂ.
5.6
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् इयꣳ सा मयि यो मम तनूर् एषा सा त्वयि ।
सह नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् अनु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.६ ॥
അഗ്നേ, വ്രതപാലകാ! നിന്നിലുള്ള നിന്റെ ഈ ശരീരം എന്നിലുണ്ട്; എന്നിലുള്ള എന്റെ ഈ ശരീരം നിന്നിലുണ്ട്. വ്രതപതേ, നമ്മൾ ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാം. ദീക്ഷാപതി എന്റെ ദീക്ഷ അംഗീകരിക്കട്ടെ; തപസ്പതി എന്റെ തപസ്സ് അംഗീകരിക്കട്ടെ.
5.7
अꣳशुर्-अꣳशुष्टे देव सोमाप्यायताम् इन्द्रायैकधनविदे ।
आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्व ।
आ प्याययास्मान्त् सखीन्त् सन्या मेधया स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय ।
एष्टा रायः प्रेषे भगाय ऋतम् ऋतवादिभ्यो नमो द्यावापृथिवीभ्याम् ॥ ५.७ ॥
നിന്റെ അംശു, ദേവനായ സോമാ, ഏകധനം അറിയുന്ന ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വർധിക്കട്ടെ. നിനക്കുവേണ്ടി ഇന്ദ്രൻ വർധിക്കട്ടെ; നീ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി വർധിക്കൂ. ദാനംകൊണ്ടും മേധകൊണ്ടും ഞങ്ങളെയും സഖിമാരെയും വർധിപ്പിക്കൂ. ദേവനായ സോമാ, നിന്റെ സുത്യയെ ഞാൻ പ്രാപിച്ച് ക്ഷേമം നേടട്ടെ. ആഗ്രഹിച്ച സമ്പത്ത് അയയ്ക്കപ്പെടട്ടെ; ഭഗന് ഋതം; ഋതവാദികൾക്ക് നമസ്കാരം; ദ്യാവാപൃഥിവികൾക്ക് നമസ്കാരം.
5.8
या ते ऽ अग्ने ऽयःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचोऽअपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते ऽ अग्ने रजःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते अग्ने हरिशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ॥ ५.८ ॥
അഗ്നേ, ഇരുമ്പിൽ കിടക്കുന്നതും അതിവിസ്തൃതവും ഗുഹയിൽ വസിക്കുന്നതുമായ നിന്റെ ശരീരം ഉഗ്രമായ വാക്കിനെ അകറ്റട്ടെ; തിളങ്ങുന്ന വാക്കിനെ അകറ്റട്ടെ. സ്വാഹാ. വായുവിൽ കിടക്കുന്ന നിന്റെ ശരീരം... സ്വാഹാ. ഹരിതവർണ്ണത്തിൽ കിടക്കുന്ന നിന്റെ ശരീരം... സ്വാഹാ.
5.9
तप्तायनी मे ऽसि ।
वित्तायनी मे ऽसि ।
अवतान् मा नाथितात् ।
अवतान् मा व्यथितात् ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
योऽस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यो द्वितीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्नेऽअङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यस् तृतीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् ते ऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
अनु त्वा देववीतये ॥ ५.९ ॥
നീ എന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന പാത. നീ ഞാൻ നേടിയ പാത. ആവശ്യത്തിന്റെ വേദനയിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ. വ്യഥയിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ. അഗ്നി നഭ എന്ന നാമം പ്രാപിക്കട്ടെ. ഓ അംഗിരസ അഗ്നേ, ആയുസ്സോടും നാമത്തോടും കൂടി ഇവിടെ വരിക. ഈ ഭൂമിയിൽ നീയുണ്ട്; നിന്റെ അജേയവും യജ്ഞയോഗ്യവുമായ നാമത്താൽ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അഗ്നി നഭ എന്ന നാമം പ്രാപിക്കട്ടെ. ഓ അംഗിരസ അഗ്നേ, ആയുസ്സോടും നാമത്തോടും കൂടി ഇവിടെ വരിക. രണ്ടാം ഭൂമിയിൽ നീയുണ്ട്; നിന്റെ അജേയവും യജ്ഞയോഗ്യവുമായ നാമത്താൽ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അഗ്നി നഭ എന്ന നാമം പ്രാപിക്കട്ടെ. ഓ അംഗിരസ അഗ്നേ, ആയുസ്സോടും നാമത്തോടും കൂടി ഇവിടെ വരിക. മൂന്നാം ഭൂമിയിൽ നീയുണ്ട്; നിന്റെ അജേയവും യജ്ഞയോഗ്യവുമായ നാമത്താൽ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി നിന്നെ അനുകൂലമാക്കുന്നു.
5.10
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः कल्पस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुन्धस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुम्भस्व ॥ ५.१० ॥
നീ സിംഹിയാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവളാണ്; ദേവന്മാർക്കായി ഒരുങ്ങുക. നീ സിംഹിയാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവളാണ്; ദേവന്മാർക്കായി ശുദ്ധയാകുക. നീ സിംഹിയാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവളാണ്; ദേവന്മാർക്കായി അലങ്കരിക്കപ്പെടുക.
5.11
इन्द्रघोषस् त्वा वसुभिः पुरस्तात् पातु ।
प्रचेतास् त्वा रुद्रैः पश्चात् पातु ।
मनोजवास् त्वा पितृभिर् दक्षिणतः पातु ।
विश्वकर्मा त्वादित्यैर् उत्तरतः पातु ।
इदम् अहं तप्तं वार् बहिर्धा यज्ञान् निः सृजामि ॥ ५.११ ॥
ഇന്ദ്രഘോഷൻ നിന്നെ വസുക്കളോടൊപ്പം കിഴക്കുനിന്ന് കാക്കട്ടെ. പ്രചേതസ് നിന്നെ രുദ്രന്മാരോടൊപ്പം പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് കാക്കട്ടെ. മനോജവൻ നിന്നെ പിതൃക്കളോടൊപ്പം തെക്കുനിന്ന് കാക്കട്ടെ. വിശ്വകർമ്മാവ് നിന്നെ ആദിത്യന്മാരോടൊപ്പം വടക്കുനിന്ന് കാക്കട്ടെ. ഈ ചൂടായ ജലം ഞാൻ യജ്ഞങ്ങൾക്കു പുറത്തേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു.
5.12
सिꣳह्य् असि स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आदित्यवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि ब्रह्मवनिः क्षत्रवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि सुप्रजावनी रायस्पोषवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आवह देवान् यजमानाय स्वाहा ।
भूतेभ्यस् त्वा ॥ ५.१२ ॥
നീ സിംഹിയാണ്, സ്വാഹാ. നീ സിംഹിയാണ്, ആദിത്യന്മാരെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നവളാണ്, സ്വാഹാ. നീ സിംഹിയാണ്, ബ്രഹ്മവും ക്ഷത്രവും നൽകുന്നവളാണ്, സ്വാഹാ. നീ സിംഹിയാണ്, നല്ല സന്താനവും സമ്പത്തിന്റെ പോഷണവും നൽകുന്നവളാണ്, സ്വാഹാ. നീ സിംഹിയാണ്, യജമാനനുവേണ്ടി ദേവന്മാരെ കൊണ്ടുവരിക, സ്വാഹാ. ജീവികൾക്കായി ഞാൻ നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു).
5.13
ध्रुवो ऽसि पृथिवीं दृꣳह ।
ध्रुवक्षिद् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ।
अच्युतक्षिद् असि दिवं दृꣳह ।
अग्नेः पुरीषम् असि ॥ ५.१३ ॥
നീ സ്ഥിരനാണ്; ഭൂമിയെ ദൃഢമാക്കുക. നീ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനാണ്; അന്തരീക്ഷത്തെ ദൃഢമാക്കുക. നീ അച്യുതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനാണ്; ദ്യുലോകത്തെ ദൃഢമാക്കുക. നീ അഗ്നിയുടെ പൂരകനാണ്.
5.14
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽइन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ५.१४ ॥
വിപ്രന്മാർ മനസ്സിനെയും ബുദ്ധികളെയും യോജിപ്പിക്കുന്നു; മഹാനും ജ്ഞാനിയുമായ വിപ്രനു വേണ്ടി. ഹോതാക്കൾ പല വിധത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; വഴികളറിയുന്നവൻ ഒരുവനേയുള്ളൂ. ദേവനായ സവിതാവിന്റെ മഹത്തായ സ്തുതി ഉണ്ടാകട്ടെ. സ്വാഹാ.
5.15
इदं विष्णुर् विचक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूढम् अस्य पासुरे स्वाहा ॥ ५.१५ ॥
വിഷ്ണു ഇതിനെ ചുവടുകൾ വെച്ച് അളന്നു; മൂന്നു വിധത്തിൽ പാദം വെച്ചു. ഇതിന്റെ ഒളിഞ്ഞ (മൂന്നാം) പാദം പൊടിയിലാണ്. സ്വാഹാ.
5.16
इरावती धेनुमती हि भूतꣳ सूयवसिनी मनवे दशस्या ।
व्यस्कभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्त्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः स्वाहा ॥ ५.१६ ॥
നീ ഇരാവതി, ധേനുമതി, സൂയവസിനി ആകുന്നു; മനുവിന് വരം നൽകുന്നവൾ. ഓ വിഷ്ണോ, നീ ഇരുലോകങ്ങളെയും വിരിച്ചു നിർത്തി; രശ്മികളാൽ ഭൂമിയെ ചുറ്റും താങ്ങിനിർത്തി. സ്വാഹാ.
5.17
देवश्रुतौ देवेष्व् आ घोषतम् ।
प्राची प्रेतम् अध्वरं कल्पयन्ती ऽ ऊर्ध्वं यज्ञं नयतं मा जिह्वरतम् ।
स्वं गोष्ठम् आ वदतं देवी दुर्ये ऽ आयुर् मा निर्वादिष्टं प्रजां मा निर्वादिष्टम् ।
अत्र रमेथां वर्ष्मन् पृथिव्याः ॥ ५.१७ ॥
ദേവന്മാരെ കേൾക്കുന്ന ഇരുവരേ, ദേവന്മാരിൽ പ്രഖ്യാപിക്കുവിൻ. കിഴക്കോട്ടു മുഖമാക്കി അധ്വരത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുവിൻ; യജ്ഞത്തെ ഉയരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവിൻ, വക്രമാകരുത്. നിങ്ങളുടെ ഗോശാലയെ വിളിക്കുവിൻ; ദേവിമാരേ, ഗൃഹത്തിൽ ആയുസ്സും സന്തതിയും അപഹരിക്കരുതേ. ഇവിടെ ഭൂമിയുടെ ഉന്നതിയിൽ രമിക്കുവിൻ.
5.18
विष्णोर् नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजाꣳसि ।
यो ऽ अस्कभायद् उत्तरꣳ सधस्थं विचक्रमाणस् त्रेधोरुगायः ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१८ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ വീരകർമ്മങ്ങൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രകീർത്തിക്കാം; പാർത്ഥിവലോകങ്ങളെ അളന്നവൻ, ഉന്നത വാസസ്ഥാനത്തെ താങ്ങിനിർത്തിയവൻ, മൂന്നു വിധത്തിൽ ചുവടുവെക്കുന്നവൻ, വിപുലമായി സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ. വിഷ്ണുവിനായി നിന്നെ.
5.19
दिवो वा विष्ण ऽ उत वा पृथिव्या महो वा विष्णऽउरोरन्तरिक्षात् ।
उभा हि हस्ता वसुना पृणस्वा प्रयच्छ दक्षिणाद् ओत सव्यात् ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१९ ॥
വിഷ്ണുവേ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നോ ഭൂമിയിൽനിന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ മഹത്തും വിശാലവുമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്നോ; ഇരു കൈകളും ധനംകൊണ്ടു നിറയ്ക്കുക, വലത്തുനിന്നും ഇടത്തുനിന്നും നൽകുക. വിഷ്ണുവിനായി നിന്നെ.
5.20
प्र तद् विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्व् अधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥ ५.२० ॥
ആ വിഷ്ണു വീര്യത്താൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു; പർവതങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഭയങ്കര മൃഗംപോലെ. അവന്റെ വിപുലമായ മൂന്നു ചുവടുകളിൽ സകല ലോകങ്ങളും വസിക്കുന്നു.
5.21
विष्णो रराटम् असि ।
विष्णोः श्नप्त्रे स्थः ।
विष्णोः स्यूर् असि ।
विष्णोर् ध्रुवो सि ।
वैष्णवम् असि विष्णवे त्वा ॥ ५.२१ ॥
ഓ വിഷ്ണോ, നീ ശിരോഭാഗമാണ്. നിങ്ങൾ ഇരുവരും വിഷ്ണുവിന്റെ ബന്ധനങ്ങളാണ്. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ നൂലാണ്. നീ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥിരമായ ആധാരം. നീ വൈഷ്ണവമാണ്; നിന്നെ വിഷ്ണുവിനായി.
5.22
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपिकृन्तामि ।
बृहन्न् असि बृहद्रवा बृहतीम् इन्द्राय वाचं वद ॥ ५.२२ ॥
ദേവനായ സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ, അശ്വിനികളുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷന്റെ കരങ്ങളാൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു. നീ സ്ത്രീയാണ്. ഞാൻ രാക്ഷസരുടെ കഴുത്തുകൾ മുറിക്കുന്നു. നീ മഹത്വമുള്ളവളും മഹാശബ്ദമുള്ളവളുമാണ്; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി മഹത്തായ വാക്ക് പറയുക.
5.23
रक्षोहणं वलगहनं वैष्णवीम् ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे निष्ट्यो यम् अमात्यो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे समानो यम् असमानो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सबन्धुर् यम् असबन्धुर् निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सजातो यम् असजातो निचखान ।
उत् कृत्यां किरामि ॥ ५.२३ ॥
ഈ വൈഷ്ണവി രാക്ഷസരെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും ബന്ധനക്കുരുക്ക് അറുക്കുന്നവളുമാണ്. എന്റെ നിഷ്ട്യനോ അമാത്യനോ കുഴിച്ചിട്ട ആ ബന്ധനം ഇവിടെനിന്ന് പിഴുതെറിയുന്നു. എന്റെ സമാനനോ അസമാനനോ കുഴിച്ചിട്ട ആ ബന്ധനം പിഴുതെറിയുന്നു. എന്റെ സബന്ധുവോ അസബന്ധുവോ കുഴിച്ചിട്ട ആ ബന്ധനം പിഴുതെറിയുന്നു. എന്റെ സജാതനോ അസജാതനോ കുഴിച്ചിട്ട ആ ബന്ധനം പിഴുതെറിയുന്നു. ദോഷകരമായ കൃത്യയെ പിഴുതെറിയുന്നു.
5.24
स्वराड् असि सपत्नहा ।
सत्रराड् अस्य् अभिमातिहा ।
जनराड् असि रक्षोहा ।
सर्वराड् अस्य् अमित्रहा ॥ ५.२४ ॥
നീ സ്വരാട്ട്, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. നീ സത്രരാട്ട്, ദ്വേഷികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. നീ ജനരാട്ട്, രാക്ഷസന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. നീ സർവരാട്ട്, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
5.25
रक्षोहणो वो वलगहनः प्रोक्षामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव नयामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव स्तृणामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणौ वां वलगहना ऽ उप दधामि वैष्णवी ।
रक्षोहणौ वां वलगहनौ पर्य् ऊहामि वैष्णवी ।
वैष्णवम् असि ।
वैष्णवा स्थ ॥ ५.२५ ॥
നിങ്ങൾ രാക്ഷസന്മാരെയും വലഗത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നവർ. വിഷ്ണുവിനുള്ള നിങ്ങളെ ഞാൻ പ്രോക്ഷിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ രാക്ഷസന്മാരെയും വലഗത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നവർ. വിഷ്ണുവിനുള്ള നിങ്ങളെ ഞാൻ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. നിങ്ങൾ രാക്ഷസന്മാരെയും വലഗത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നവർ. വിഷ്ണുവിനുള്ള നിങ്ങളെ ഞാൻ താഴെ വിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇരുവരും രാക്ഷസന്മാരെയും വലഗത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നവർ, വിഷ്ണുവിനുള്ള നിങ്ങളെ ഞാൻ അടുത്ത് വെക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇരുവരും രാക്ഷസന്മാരെയും വലഗത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നവർ, വിഷ്ണുവിനുള്ള നിങ്ങളെ ഞാൻ ചുറ്റും തിരിക്കുന്നു. നീ വിഷ്ണുവിനുള്ളവൾ. നിങ്ങൾ വിഷ്ണുവിനുള്ളവർ.
5.26
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवे त्वाऽन्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ५.२६ ॥
സവിതാവായ ദേവന്റെ പ്രേരണയാൽ, അശ്വിനികളുടെ ബാഹുക്കളാൽ, പൂഷാവിന്റെ കൈകളാൽ നിന്നെ ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ സ്ത്രീയാണ്. രാക്ഷസന്മാരുടെ കഴുത്തുകളും ഞാൻ മുറിക്കുന്നു. നീ യവമാണ്; ഞങ്ങളിൽനിന്ന് വിദ്വേഷത്തെ അകറ്റുക, ശത്രുക്കളെ അകറ്റുക. സ്വർഗ്ഗത്തിനായി നിന്നെ, അന്തരീക്ഷത്തിനായി നിന്നെ, ഭൂമിക്കായി നിന്നെ. ലോകങ്ങൾ ശുദ്ധമാകട്ടെ, പിതൃക്കളുടെ ആസനങ്ങൾ. നീ പിതൃക്കളുടെ ആസനമാണ്.
5.27
उद् दिवꣳ स्तभानान्तरिक्षं पृण दृꣳहस्व पृथिव्याम् ।
द्युतानास् त्वा मारुतो मिनोतु मित्रावरुणौ ध्रुवेण धर्मणा ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि त्वा रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ५.२७ ॥
ആകാശത്തെ മുകളിൽ താങ്ങുക, അന്തരീക്ഷത്തെ നിറയ്ക്കുക, ഭൂമിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക. തിളങ്ങുന്ന മരുത്തുകൾ നിന്നെ അളന്ന് ഉറപ്പിക്കട്ടെ; മിത്രനും വരുണനും സ്ഥിരധർമ്മത്താൽ. ബ്രഹ്മത്തെ നേടുന്നവളേ, ക്ഷത്രത്തെ നേടുന്നവളേ, സമ്പത്തും പോഷണവും നേടുന്നവളേ, നിന്നെ ചുറ്റും ഞാൻ വഹിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മത്തെ ദൃഢമാക്കുക, ക്ഷത്രത്തെ ദൃഢമാക്കുക, ആയുസ്സിനെ ദൃഢമാക്കുക, പ്രജകളെ ദൃഢമാക്കുക.
5.28
ध्रुवासि ध्रुवो ऽयं यजमानो ऽस्मिन्न् आयतने प्रजया पशुभिर् भूयात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी पूर्येथाम् ।
इन्द्रस्य छदिर् असि विश्वजनस्य छाया ॥ ५.२८ ॥
നീ സ്ഥിരയാണ്; ഈ യജമാനൻ ഈ സ്ഥാനത്ത് സന്തതിയോടും പശുക്കളോടും കൂടി ഇരിക്കട്ടെ. നെയ്യാൽ ദ്യാവാപൃഥിവി ഇരുവരും നിറയട്ടെ. നീ ഇന്ദ്രന്റെ മേൽക്കൂര, സർവജനങ്ങളുടെ നിഴൽ.
5.29
परि त्वा गिर्वणो गिर ऽ इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुम् अनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥ ५.२९ ॥
സ്തുത്യയായവളേ, ഈ സ്തുതികൾ എല്ലാ വശത്തും നിനക്കാകട്ടെ. ദീർഘായുസ്സുള്ളവനെ പിന്തുടർന്ന് വളർച്ചകൾ വരട്ടെ; പ്രിയമായ സ്തുതികൾ പ്രിയമാകട്ടെ.
5.30
इन्द्रस्य स्यूर् असि ।
इन्द्रस्य ध्रुवो ऽसि ।
ऐन्द्रम् असि ।
वैश्वदेवम् असि ॥ ५.३० ॥
നീ ഇന്ദ്രന്റെ സൂത്രം. നീ ഇന്ദ്രന് സ്ഥിരയാണ്. നീ ഐന്ദ്രം. നീ വൈശ്വദേവം.
5.31
विभूर् असि प्रवाहणः ।
वह्निर् असि हव्यवाहनः ।
श्वात्रो ऽसि प्रचेताः ।
तुथो ऽसि विश्ववेदाः ॥ ५.३१ ॥
നീ സർവ്വവ്യാപി, വഹിക്കുന്നവൾ. നീ വാഹകി, ഹവിസ്സ് വഹിക്കുന്നവൾ. നീ വേഗവതി, ബുദ്ധിമതി. നീ ശക്തയായവൾ, സർവ്വജ്ഞ.
5.32
उशिग् असि कविः ।
अङ्घारिर् असि बम्भारिः ।
अवस्यूर् असि दुवस्वान् ।
शुन्ध्यूर् असि मार्जालीयः ।
सम्राड् असि कृशानुः ।
परिषद्योऽसि पवमानः ।
नभोऽसि प्रतक्वा ।
मृष्टो ऽसि हव्यसूदनः ।
ऽऋतधामासि स्वर्ज्योतिः ॥ ५.३२ ॥
നീ ഉശിക്, നീ കവി. നീ അങ്ഗാരി, നീ ബംഭാരി. നീ അവസ്യു, നീ ദുവസ്വാൻ. നീ ശുന്ധ്യു, നീ മാർജാലീയൻ. നീ സാമ്രാട്, നീ കൃശാനു. നീ പരിഷദ്യൻ, നീ പവമാനൻ. നീ നഭസ്, നീ പ്രതക്വാ. നീ മൃഷ്ടൻ, നീ ഹവ്യസൂദനൻ. നീ ഋതധാമാവ്, നീ സ്വർജ്യോതി.
5.33
समुद्रो ऽसि विश्वव्यचाः ।
ऽअजो ऽस्य् एकपात् ।
अहिर् असि बुध्न्यः ।
वाग् अस्य् ऐन्द्रम् असि सदो ऽसि ।
ऋतस्य द्वारौ मा मा संताप्तम् ।
अध्वनाम् अध्वपते प्र मा तिर स्वस्ति मे ऽस्मिन् पथि देवयाने भूयात् ॥ ५.३३ ॥
നീ സമുദ്രം, വിശ്വവ്യചാഃ. നീ അജൻ, ഏകപാത്. നീ അഹി, ബുധ്നിയൻ. നീ വാക്, ഐന്ദ്രം, സദസ്. ഋതത്തിന്റെ രണ്ടു വാതിലുകളേ, എന്നെ പൊള്ളിക്കരുതേ. വഴികളുടെ നാഥാ, എന്നെ മുന്നോട്ടു നയിക്കേണമേ; ഈ ദേവയാന പഥത്തിൽ എനിക്കു ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ.
5.34
मित्रस्य मा चक्षुषेक्षध्वम् ।
अग्नयः सगराः सगरा स्थ सगरेण नाम्ना रुद्रेणानीकेन पात माग्नयः पिपृत माग्नयो गोपायत मा नमो वो स्तु मा मा हिꣳसिष्ट ॥ ५.३४ ॥
മിത്രന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കുവിൻ. അഗ്നികളേ, നിങ്ങൾ സഗരന്മാരാണ്; സഗരനാമത്താലും രുദ്രന്റെ സേനയാലും എന്നെ രക്ഷിക്കുവിൻ. അഗ്നികളേ, എന്നെ പോഷിപ്പിക്കുവിൻ. അഗ്നികളേ, എന്നെ കാക്കുവിൻ. നിങ്ങൾക്ക് നമസ്കാരം. എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുതേ.
5.35
ज्योतिर् असि विश्वरूपं विश्वेषां देवाना समित् ।
त्वꣳ सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्यो ऽन्यकृतेभ्य ऽउरु यन्तासि वरूथꣳ स्वाहा ।
जुषाणो ऽअप्तुर् आज्यस्य वेतु स्वाहा ॥ ५.३५ ॥
നീ പ്രകാശമാണ്, സർവരൂപനാണ്, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സമിധ്. ഓ സോമാ, നീ ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനാണ്; മറ്റുള്ളവർ ചെയ്ത വിദ്വേഷങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ വിശാലമായ വഴികാട്ടിയും അഭയവുമാണ്. സ്വാഹാ. ജലത്തിന്റെ പാലകനായ പ്രസന്നനായ സോമൻ നെയ്യ് പാനം ചെയ്യട്ടെ. സ്വാഹാ.
5.36
अग्ने नय सुपथा राये ऽअस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नमऽउक्तिं विधेम ॥ ५.३६ ॥
ഹേ അഗ്നേ, എല്ലാ വഴികളും അറിയുന്ന ദേവാ, സമ്പത്തിനായി ഞങ്ങളെ നല്ല വഴിയിൽ നയിക്കേണമേ. വക്രമായ പാപം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റേണമേ. നിനക്ക് അധികമായ നമസ്കാരവാക്കുകൾ അർപ്പിക്കുന്നു.
5.37
अयं नो ऽ अग्निर् वरिवस् कृणोत्व् अयं मृधः पुर ऽएतु प्रभिन्दन् ।
अयं वाजान् जयतु वाजसाताव् अयꣳ शत्रून् जयतु जर्हृषाणः स्वाहा ॥ ५.३७ ॥
ഈ അഗ്നി ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ. ഇവൻ ശത്രുസേനകളെ പിളർന്ന് മുന്നിൽ നീങ്ങട്ടെ. പോരിലെ സമ്മാനങ്ങൾക്കുള്ള മത്സരത്തിൽ ഇവൻ സമ്മാനങ്ങൾ നേടട്ടെ. ആനന്ദിക്കുന്നവനായി ഇവൻ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കട്ടെ. സ്വാഹാ.
5.38
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.३८ ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, വിശാലമായി ചുവടുവെക്കൂ; ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ വാസസ്ഥലം ഉണ്ടാക്കൂ. ഹേ നെയ്യിന്റെ ഉറവിടമേ, നെയ്യ് പാനം ചെയ്യൂ; യജ്ഞപതിയെ മുന്നോട്ട് നയിച്ച് കടത്തിക്കൂ. സ്വാഹാ.
5.39
देव सवितर् एष ते सोमस् तꣳ रक्षस्व मा त्वा दभन् ।
एतत् त्वं देव सोम देवो देवाँ२ ऽ उपागा ऽ इदम् अहं मनुष्यान्त् सह रायस्पोषेण स्वाहा निर् वरुणस्य पाशान् मुच्ये ॥ ५.३९ ॥
ദേവ സവിതാവേ, ഇത് നിന്റെ സോമം; അതിനെ സംരക്ഷിക്കുക, ഒന്നും നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ദേവ സോമമേ, നീ ദേവനായി ദേവന്മാരുടെ അടുത്ത് പോയി; ഞാൻ മനുഷ്യരോടൊപ്പം, സമ്പത്തിന്റെ പോഷണത്തോടൊപ്പം — സ്വാഹാ. വരുണന്റെ പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞാൻ മോചിതനാകട്ടെ.
5.40
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् मय्य् अभूद् एषा सा त्वयि यो मम तनूस् त्वय्य् अभूद् इयꣳ सा मयि ।
यथायथं नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् अमꣳस्तानु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.४० ॥
ഓ അഗ്നേ, വ്രതം കാക്കുന്നവനേ, നിന്നിലുള്ള നിന്റെ തനു എന്നിൽ ആയി; എന്നിലുള്ള എന്റെ തനു നിന്നിൽ ആയി. ഓ വ്രതപതേ, നമുക്ക് ഇരുവർക്കും യഥാവിധി വ്രതങ്ങൾ പ്രകാരം; എന്റെ ദീക്ഷ ദീക്ഷാപതി സ്വീകരിച്ചു, തപസ്സ് തപസ്പതി.
5.41
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.४१ ॥
ഓ വിഷ്ണോ, വിശാലമായി കാൽവെക്കുക; ഞങ്ങളുടെ വാസത്തിനായി വികസിപ്പിക്കുക. ഓ ഘൃതയോനേ, നെയ്യ് കുടിക്കുക; യജ്ഞപതിയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുക — സ്വാഹാ.
5.42
अत्य् अन्याꣳ ऽ अगां नान्याꣳ ऽ उपागाम् अर्वाक् त्वा परेभ्यो ऽविदं परो ऽवरेभ्यः ।
तं त्वा जुषामहे देव वनस्पते देवयज्यायै देवास् त्वा देवयज्यायै जुषन्तां विष्णवे त्वा ।
ओषधे त्रायस्व ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ५.४२ ॥
ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെ കടന്നു പോയി, മറ്റുള്ളവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയില്ല; ദൂരെയുള്ളവരിൽ നിന്നും അടുത്തുള്ളവരിൽ നിന്നും മുമ്പേ ഞാൻ നിന്നെ ഇവിടെ കണ്ടെത്തി. ഓ ദേവ വനസ്പതേ, ദേവയജ്ഞത്തിനായി നിന്നെ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദേവന്മാർ ദേവയജ്ഞത്തിനായി നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ, വിഷ്ണുവിനായി നിന്നെ. ഓ ഓഷധേ, രക്ഷിക്കൂ. ഓ സ്വധിതേ, ഇതിനെ ഉപദ്രവിക്കരുത്.
5.43
द्यां मा लेखीर् अन्तरिक्षं मा हिꣳसीः पृथिव्या सं भव ।
अयꣳ हि त्वा स्वधितिस् तेतिजानः प्रणिनाय महते सौभगाय ।
अतस् त्वं देव वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयꣳ रुहेम ॥ ५.४३ ॥
ആകാശത്തെ പോറലേൽപ്പിക്കരുത്, അന്തരീക്ഷത്തെ ഉപദ്രവിക്കരുത്; ഭൂമിയോട് ഏകീഭവിക്കുക. ഈ മൂർച്ചയുള്ള കോടാലി നിന്നെ മഹത്തായ സൗഭാഗ്യത്തിനായി മുന്നോട്ട് നയിച്ചു. അതിനാൽ ഓ ദേവ വനസ്പതേ, നൂറ് ശാഖകളോടെ വളർന്ന് വ്യാപിക്കുക; ഞങ്ങൾ ആയിരം ശാഖകളോടെ വളർന്ന് വ്യാപിക്കട്ടെ.