Yajurveda · Adhyāya 5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1
अग्नेस् तनूर् असि विष्णवे त्वा सोमस्य तनूर् असि विष्णवे त्वातिऽतिथेर् आतिथ्यम् असि विष्णवे श्येनाय त्वा सोमभृते विष्णवे त्वाऽग्नये त्वा रायस्पोषदे विष्णवे त्वा ॥ ५.१ ॥
Du bist der Leib Agnis; für Viṣṇu setze ich dich. Du bist der Leib Somas; für Viṣṇu dich. Du bist die Gastfreundschaft des Gastes; für Viṣṇu. Für den Falken dich; für Viṣṇu, den Träger Somas, dich. Für Agni dich; für Viṣṇu, den Geber von Reichtum und Nahrung, dich.
5.2
अग्नेर् जनित्रम् असि ।
वृषणौ स्थः ।
ऽउर्वश्य् असि ।
आयुर् असि ।
ऽ पुरूरवा असि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा मन्थामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा मन्थामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा मन्थामि ॥ ५.२ ॥
Du bist der Geburtsort Agnis. Ihr beiden seid die männlichen Teile (des Feuerquirls). Du bist Urvaśī. Du bist das Leben. Du bist Purūravas. Mit dem Gāyatrī-Metrum quirle ich dich. Mit dem Triṣṭubh-Metrum quirle ich dich. Mit dem Jagatī-Metrum quirle ich dich.
5.3
भवतं नः समनसौ सचेतसाव् अरेपसौ ।
मा यज्ञꣳ हिꣳसिष्टं मा यज्ञपतिं जातवेदसौ शिवौ भवतम् अद्य नः ॥ ५.३ ॥
Seid für uns einmütig, einsinnig und sündenfrei, ihr beiden. Schadet nicht dem Opfer; schadet nicht dem Herrn des Opfers. O Kenner alles Geborenen, ihr beiden, seid heute gnädig für uns.
5.4
अग्नाव् अग्निश् चरति प्रविष्ट ऽ ऋषीणां पुत्रो ऽअभिशस्तिपावा ।
स नः स्योनः सुयजा यजेह देवेभ्यो हव्यꣳ सदम् अप्रयुच्छन्त् स्वाहा ॥ ५.४ ॥
Agni, in Agni eingegangen, wandelt umher; er ist der Sohn der Seher, der Beschützer vor Flüchen. Möge er uns gnädig sein, leicht zu verehren; opfere hier und reiche den Göttern stets ohne Zurückhaltung die Opfergabe. Svāhā.
5.5
आपतये त्वा परिपतये गृह्णामि तनूनप्त्र्ये शाक्वराय शक्वन ऽ ओजिष्ठाय ।
अनाधृष्टम् अस्य् अनाधृष्यं देवानाम् ओजो ऽनभिशस्त्य् अभिशस्तिपा ऽ अनभिशस्तेन्यम् अञ्जसा सत्यम् उप गेषꣳ स्विते मा धाः ॥ ५.५ ॥
Für den Herrn des Fallens, für den Herrn des Umfallens nehme ich dich; für den Enkel des Leibes (Tanūnapāt), für den Starken Śākvara, für den Fähigen Śakvan, für den Kräftigsten Ojiṣṭha. Dies ist unangreifbar, die unangreifbare Kraft der Götter; frei von Anklage, Beschützer vor Anklage. Wahrhaftig, geradewegs möge ich nahen; Savitṛ, setze mich ein.
5.6
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् इयꣳ सा मयि यो मम तनूर् एषा सा त्वयि ।
सह नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् मन्यताम् अनु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.६ ॥
O Agni, Hüter der Gelübde! Dieser dein Leib, der in dir ist, ist in mir; und dieser mein Leib, der in mir ist, ist in dir. O Herr der Gelübde, gemeinsam wollen wir beide die Gelübde halten. Der Herr der Weihe möge meine Weihe billigen; der Herr der Askese möge meine Askese billigen.
5.7
अꣳशुर्-अꣳशुष्टे देव सोमाप्यायताम् इन्द्रायैकधनविदे ।
आ तुभ्यम् इन्द्रः प्यायताम् आ त्वम् इन्द्राय प्यायस्व ।
आ प्याययास्मान्त् सखीन्त् सन्या मेधया स्वस्ति ते देव सोम सुत्याम् अशीय ।
एष्टा रायः प्रेषे भगाय ऋतम् ऋतवादिभ्यो नमो द्यावापृथिवीभ्याम् ॥ ५.७ ॥
Dein Strahl, o Gott Soma, möge für Indra wachsen, der den einen Reichtum kennt. Möge Indra für dich wachsen; wachse du für Indra. Mehre uns und unsere Freunde durch Gabe und Weisheit. O Gott Soma, möge ich durch deine Pressung Wohlergehen erlangen. Möge ersehnter Reichtum gesandt werden; ṛta für Bhaga; Verehrung den Wahrredern; Verehrung Himmel und Erde.
5.8
या ते ऽ अग्ने ऽयःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचोऽअपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते ऽ अग्ने रजःशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ।
या ते अग्ने हरिशया तनूर् वर्षिष्ठा गह्वरेष्ठा ।
उग्रं वचो ऽ अपावधीत् त्वेषं वचो ऽ अपावधीत् स्वाहा ॥ ५.८ ॥
O Agni, möge dein Leib, der im Eisen liegt, der weiteste, der in der Höhle weilt, die wilde Rede abwehren; möge er die glühende Rede abwehren. Svāhā. Möge dein Leib, der in der Luft liegt... Svāhā. Möge dein Leib, der im Fahlgelb liegt... Svāhā.
5.9
तप्तायनी मे ऽसि ।
वित्तायनी मे ऽसि ।
अवतान् मा नाथितात् ।
अवतान् मा व्यथितात् ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
योऽस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्ने ऽ अङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यो द्वितीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् तेऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
विदेद् अग्निर् नभो नाम ।
अग्नेऽअङ्गिर ऽ आयुना नाम्नेहि ।
यस् तृतीयस्यां पृथिव्याम् असि यत् ते ऽनाधृष्टं नाम यज्ञियं तेन त्वा दधे ।
अनु त्वा देववीतये ॥ ५.९ ॥
Du bist meine glühende Bahn. Du bist meine gefundene Bahn. Schütze mich vor der Not der Bedürftigkeit. Schütze mich vor dem Leid. Möge Agni den Namen Nabhas finden. O Agni Āṅgiras, komm hierher mit Leben und Namen. Du, der in dieser Erde bist, mit deinem unbesiegbaren, opferwürdigen Namen setze ich dich ein. Möge Agni den Namen Nabhas finden. O Agni Āṅgiras, komm hierher mit Leben und Namen. Du, der in der zweiten Erde bist, mit deinem unbesiegbaren, opferwürdigen Namen setze ich dich ein. Möge Agni den Namen Nabhas finden. O Agni Āṅgiras, komm hierher mit Leben und Namen. Du, der in der dritten Erde bist, mit deinem unbesiegbaren, opferwürdigen Namen setze ich dich ein. Zum Genuss der Götter mache ich dich gnädig.
5.10
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः कल्पस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुन्धस्व ।
सिꣳह्य् असि सपत्नसाही देवेभ्यः शुम्भस्व ॥ ५.१० ॥
Du bist eine Löwin, die Besiegerin der Rivalen; mach dich bereit für die Götter. Du bist eine Löwin, die Besiegerin der Rivalen; reinige dich für die Götter. Du bist eine Löwin, die Besiegerin der Rivalen; schmücke dich für die Götter.
5.11
इन्द्रघोषस् त्वा वसुभिः पुरस्तात् पातु ।
प्रचेतास् त्वा रुद्रैः पश्चात् पातु ।
मनोजवास् त्वा पितृभिर् दक्षिणतः पातु ।
विश्वकर्मा त्वादित्यैर् उत्तरतः पातु ।
इदम् अहं तप्तं वार् बहिर्धा यज्ञान् निः सृजामि ॥ ५.११ ॥
Möge Indraghoṣa dich von Osten her mit den Vasus schützen. Möge Pracetas dich von Westen her mit den Rudras schützen. Möge Manojava dich von Süden her mit den Pitṛs schützen. Möge Viśvakarman dich von Norden her mit den Ādityas schützen. Ich sende dieses erhitzte Wasser außerhalb der Opfer fort.
5.12
सिꣳह्य् असि स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आदित्यवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि ब्रह्मवनिः क्षत्रवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् असि सुप्रजावनी रायस्पोषवनिः स्वाहा ।
सिꣳह्य् अस्य् आवह देवान् यजमानाय स्वाहा ।
भूतेभ्यस् त्वा ॥ ५.१२ ॥
Du bist eine Löwin, svāhā. Du bist eine Löwin, die die Gunst der Ādityas gewinnt, svāhā. Du bist eine Löwin, die heilige und königliche Kraft gewährt, svāhā. Du bist eine Löwin, die gute Nachkommenschaft und die Nahrung des Reichtums gewinnt, svāhā. Du bist eine Löwin, bring die Götter für den Opferer herbei, svāhā. Für die Wesen opfere ich dich.
5.13
ध्रुवो ऽसि पृथिवीं दृꣳह ।
ध्रुवक्षिद् अस्य् अन्तरिक्षं दृꣳह ।
अच्युतक्षिद् असि दिवं दृꣳह ।
अग्नेः पुरीषम् असि ॥ ५.१३ ॥
Du bist fest; festige die Erde. Du weilst im Luftraum; festige den Luftraum. Du weilst im Unvergänglichen; festige den Himmel. Du bist die Fülle Agnis.
5.14
युञ्जते मन ऽ उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः ।
वि होत्रा दधे वयुनाविद् एक ऽइन् मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः स्वाहा ॥ ५.१४ ॥
Die inspirierten Seher spannen Geist und Gedanken an, für den großen und weisen Begeisterten. Die Hotṛ setzen sie auf vielerlei Weise ein; einer allein kennt die Pfade. Möge das große Lob des Gottes Savitṛ sein. Svāhā.
5.15
इदं विष्णुर् विचक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् ।
समूढम् अस्य पासुरे स्वाहा ॥ ५.१५ ॥
Viṣṇu schritt dies aus; dreifach setzte er den Fuß nieder. Sein verborgener (dritter) Schritt ist im Staub. Svāhā.
5.16
इरावती धेनुमती हि भूतꣳ सूयवसिनी मनवे दशस्या ।
व्यस्कभ्ना रोदसी विष्णव् एते दाधर्त्थ पृथिवीम् अभितो मयूखैः स्वाहा ॥ ५.१६ ॥
Du bist Irāvatī geworden, reich an Kühen und gutem Weideland, freigebig für Manu. O Viṣṇu, du hast die beiden Welten auseinandergestemmt; mit deinen Strahlen hast du die Erde ringsum getragen. Svāhā.
5.17
देवश्रुतौ देवेष्व् आ घोषतम् ।
प्राची प्रेतम् अध्वरं कल्पयन्ती ऽ ऊर्ध्वं यज्ञं नयतं मा जिह्वरतम् ।
स्वं गोष्ठम् आ वदतं देवी दुर्ये ऽ आयुर् मा निर्वादिष्टं प्रजां मा निर्वादिष्टम् ।
अत्र रमेथां वर्ष्मन् पृथिव्याः ॥ ५.१७ ॥
Ihr zwei, die ihr die Götter hört, verkündet unter den Göttern. Nach Osten gewandt führt das Adhvara voran; bringt das Opfer empor, weicht nicht ab. Ruft euren Stall; Göttinnen, nehmt im Hause weder Leben noch Nachkommen. Freut euch hier auf der Höhe der Erde.
5.18
विष्णोर् नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजाꣳसि ।
यो ऽ अस्कभायद् उत्तरꣳ सधस्थं विचक्रमाणस् त्रेधोरुगायः ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१८ ॥
Gewiss will ich die Heldentaten Viṣṇus verkünden, der die irdischen Welten vermaß, der den oberen Wohnsitz stützte, der in drei Schritten schreitet, weithin gepriesen. Für Viṣṇu dich.
5.19
दिवो वा विष्ण ऽ उत वा पृथिव्या महो वा विष्णऽउरोरन्तरिक्षात् ।
उभा हि हस्ता वसुना पृणस्वा प्रयच्छ दक्षिणाद् ओत सव्यात् ।
विष्णवे त्वा ॥ ५.१९ ॥
O Viṣṇu, vom Himmel oder von der Erde, aus dem großen und weiten Luftraum; fülle beide Hände mit Reichtum und gib von rechts und von links. Für Viṣṇu dich.
5.20
प्र तद् विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः ।
यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्व् अधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥ ५.२० ॥
Dieser Viṣṇu wird für seine Tapferkeit gepriesen, wie ein furchtbares wildes Tier, das die Berge durchstreift. Auf seinen weiten drei Schritten wohnen alle Welten.
5.21
विष्णो रराटम् असि ।
विष्णोः श्नप्त्रे स्थः ।
विष्णोः स्यूर् असि ।
विष्णोर् ध्रुवो सि ।
वैष्णवम् असि विष्णवे त्वा ॥ ५.२१ ॥
O Viṣṇu, du bist der Scheitel. Ihr beide seid die Bänder Viṣṇus. Du bist der Faden Viṣṇus. Du bist die feste Stütze Viṣṇus. Du bist vaiṣṇava; dich für Viṣṇu.
5.22
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपिकृन्तामि ।
बृहन्न् असि बृहद्रवा बृहतीम् इन्द्राय वाचं वद ॥ ५.२२ ॥
Durch den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins und den Händen Pūṣans, nehme ich dich. Du bist die Frau. Ich schneide den Dämonen die Hälse ab. Du bist groß, von großem Klang; sprich die große Rede für Indra.
5.23
रक्षोहणं वलगहनं वैष्णवीम् ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे निष्ट्यो यम् अमात्यो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे समानो यम् असमानो निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सबन्धुर् यम् असबन्धुर् निचखान ।
इदम् अहं तं वलगम् उत् किरामि यं मे सजातो यम् असजातो निचखान ।
उत् कृत्यां किरामि ॥ ५.२३ ॥
Diese Vaiṣṇavī erschlägt die Dämonen und durchtrennt den Knoten der Fessel. Ich reiße hier die Fessel heraus, die mein Feind oder mein Minister vergraben hat. Ich reiße die Fessel heraus, die mein Gleicher oder Ungleicher vergraben hat. Ich reiße die Fessel heraus, die mein Verwandter oder Nichtverwandter vergraben hat. Ich reiße die Fessel heraus, die mein Geburtsgenosse oder Nichtgenosse vergraben hat. Ich reiße den schädlichen Zauber heraus.
5.24
स्वराड् असि सपत्नहा ।
सत्रराड् अस्य् अभिमातिहा ।
जनराड् असि रक्षोहा ।
सर्वराड् अस्य् अमित्रहा ॥ ५.२४ ॥
Du bist selbstherrschend, Vernichter der Rivalen. Du bist Herrscher des Opfers, Vernichter der feindlichen Angreifer. Du bist Herrscher des Volkes, Vernichter der Dämonen. Du bist Herrscher über alles, Vernichter der Feinde.
5.25
रक्षोहणो वो वलगहनः प्रोक्षामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव नयामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणो वो वलगहनो ऽव स्तृणामि वैष्णवान् ।
रक्षोहणौ वां वलगहना ऽ उप दधामि वैष्णवी ।
रक्षोहणौ वां वलगहनौ पर्य् ऊहामि वैष्णवी ।
वैष्णवम् असि ।
वैष्णवा स्थ ॥ ५.२५ ॥
Ihr, die ihr Dämonen und das valaga erschlagt, ich besprenge euch, die ihr zu Viṣṇu gehört. Ihr, die ihr Dämonen und das valaga erschlagt, ich führe euch hinab, die ihr zu Viṣṇu gehört. Ihr, die ihr Dämonen und das valaga erschlagt, ich breite euch unten aus, die ihr zu Viṣṇu gehört. Ihr zwei, die ihr Dämonen und das valaga erschlagt, ich stelle euch nahe, die ihr zu Viṣṇu gehört. Ihr zwei, die ihr Dämonen und das valaga erschlagt, ich drehe euch ringsum, die ihr zu Viṣṇu gehört. Du gehörst zu Viṣṇu. Ihr gehört zu Viṣṇu.
5.26
देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर् बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याम् ।
आ ददे नार्य् असि ।
इदम् अहꣳ रक्षसां ग्रीवा ऽ अपि कृन्तामि ।
यवो ऽसि यवयास्मद् द्वेषो यवयारातीः ।
दिवे त्वाऽन्तरिक्षाय त्वा पृथिव्यै त्वा ।
शुन्धन्तां लोकाः पितृषदनाः ।
पितृषदनम् असि ॥ ५.२६ ॥
Durch den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins, mit den Händen Pūṣans, nehme ich dich. Du bist eine Frau. Auch die Hälse der Dämonen schneide ich ab. Du bist Gerste; halte Hass von uns fern, halte Feinde fern. Für den Himmel nehme ich dich, für den Luftraum nehme ich dich, für die Erde nehme ich dich. Mögen die Welten gereinigt werden, Sitze der Väter. Du bist der Sitz der Väter.
5.27
उद् दिवꣳ स्तभानान्तरिक्षं पृण दृꣳहस्व पृथिव्याम् ।
द्युतानास् त्वा मारुतो मिनोतु मित्रावरुणौ ध्रुवेण धर्मणा ।
ब्रह्मवनि त्वा क्षत्रवनि त्वा रायस्पोषवनि पर्य् ऊहामि ।
ब्रह्म दृꣳह क्षत्रं दृꣳहायुर् दृꣳह प्रजां दृꣳह ॥ ५.२७ ॥
Halte den Himmel empor, fülle den Luftraum, bleibe fest auf der Erde. Mögen die leuchtenden Marut dich messen und festigen; Mitra und Varuṇa mit der festen Ordnung. Du, die heilige Kraft gewinnt, Herrschaft gewinnt, Reichtum und Nahrung gewinnt, dich trage ich ringsum. Festige die heilige Kraft, festige die Herrschaft, festige das Leben, festige die Nachkommenschaft.
5.28
ध्रुवासि ध्रुवो ऽयं यजमानो ऽस्मिन्न् आयतने प्रजया पशुभिर् भूयात् ।
घृतेन द्यावापृथिवी पूर्येथाम् ।
इन्द्रस्य छदिर् असि विश्वजनस्य छाया ॥ ५.२८ ॥
Du bist fest; möge dieser Opferer an diesem Ort mit Nachkommen und Vieh gesegnet sein. Mögen Himmel und Erde mit Butterschmalz gefüllt werden. Du bist das Dach des Indra, der Schatten aller Menschen.
5.29
परि त्वा गिर्वणो गिर ऽ इमा भवन्तु विश्वतः ।
वृद्धायुम् अनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥ ५.२९ ॥
O Preiswürdige, mögen diese Lieder rings um dich sein. Mögen Zunahmen dem Langlebigen folgen; mögen die angenehmen Lobpreisungen angenehm sein.
5.30
इन्द्रस्य स्यूर् असि ।
इन्द्रस्य ध्रुवो ऽसि ।
ऐन्द्रम् असि ।
वैश्वदेवम् असि ॥ ५.३० ॥
Du bist der Faden des Indra. Du bist fest für Indra. Du bist dem Indra zugehörig. Du bist den All-Göttern (Vaiśvadeva) zugehörig.
5.31
विभूर् असि प्रवाहणः ।
वह्निर् असि हव्यवाहनः ।
श्वात्रो ऽसि प्रचेताः ।
तुथो ऽसि विश्ववेदाः ॥ ५.३१ ॥
Du bist allgegenwärtig, die Führende. Du bist die Trägerin, die Überbringerin der Opfergaben. Du bist schnell, weise und klug. Du bist kraftvoll, die Allwissende.
5.32
उशिग् असि कविः ।
अङ्घारिर् असि बम्भारिः ।
अवस्यूर् असि दुवस्वान् ।
शुन्ध्यूर् असि मार्जालीयः ।
सम्राड् असि कृशानुः ।
परिषद्योऽसि पवमानः ।
नभोऽसि प्रतक्वा ।
मृष्टो ऽसि हव्यसूदनः ।
ऽऋतधामासि स्वर्ज्योतिः ॥ ५.३२ ॥
Du bist Uśig, der Seher. Du bist Aṅgāri, du bist Bambhāri. Du bist Avasyū, du bist Duvasvān. Du bist Śundhyū, du bist der Mārjālīya. Du bist Samrāṭ, du bist Kṛśānu. Du bist Pariṣadya, du bist Pavamāna. Du bist Nabhas, du bist Pratakvā. Du bist Mṛṣṭa, du bist Havyasūdana. Du bist Ṛtadhāmā, du bist Svarjyoti.
5.33
समुद्रो ऽसि विश्वव्यचाः ।
ऽअजो ऽस्य् एकपात् ।
अहिर् असि बुध्न्यः ।
वाग् अस्य् ऐन्द्रम् असि सदो ऽसि ।
ऋतस्य द्वारौ मा मा संताप्तम् ।
अध्वनाम् अध्वपते प्र मा तिर स्वस्ति मे ऽस्मिन् पथि देवयाने भूयात् ॥ ५.३३ ॥
Du bist der Ozean, allumfassend. Du bist der Ungeborene, der Einfüßige. Du bist die Schlange, die des Grundes. Du bist die Rede, Indra zugehörig, ein Sitz. Ihr beiden Tore des ṛta, versengt mich nicht. Herr der Wege, führe mich hinüber; möge mir Heil sein auf diesem Pfad der Götter.
5.34
मित्रस्य मा चक्षुषेक्षध्वम् ।
अग्नयः सगराः सगरा स्थ सगरेण नाम्ना रुद्रेणानीकेन पात माग्नयः पिपृत माग्नयो गोपायत मा नमो वो स्तु मा मा हिꣳसिष्ट ॥ ५.३४ ॥
Blickt mit Mitras Auge auf mich. O Agnis, ihr seid die Sagaras; bei dem Namen Sagara, mit Rudras Heer, beschützt mich. O Agnis, nährt mich. O Agnis, bewacht mich. Verehrung sei euch. Verletzt mich nicht.
5.35
ज्योतिर् असि विश्वरूपं विश्वेषां देवाना समित् ।
त्वꣳ सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्यो ऽन्यकृतेभ्य ऽउरु यन्तासि वरूथꣳ स्वाहा ।
जुषाणो ऽअप्तुर् आज्यस्य वेतु स्वाहा ॥ ५.३५ ॥
Du bist Licht, von allen Gestalten, das Brennholz aller Götter. O Soma, du bist der Beschützer des Leibes; vor Hass, den andere gesät haben, bist du der weite Führer und Zufluchtsort. Svāhā. Möge Soma, erfreut, der Hüter der Wasser, das geklärte Butter trinken. Svāhā.
5.36
अग्ने नय सुपथा राये ऽअस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नमऽउक्तिं विधेम ॥ ५.३६ ॥
O Agni, Gott, der alle Wege kennt, führe uns auf guter Bahn zum Reichtum. Entferne von uns die krumme Sünde. Dir bringen wir die reichsten Worte der Verehrung dar.
5.37
अयं नो ऽ अग्निर् वरिवस् कृणोत्व् अयं मृधः पुर ऽएतु प्रभिन्दन् ।
अयं वाजान् जयतु वाजसाताव् अयꣳ शत्रून् जयतु जर्हृषाणः स्वाहा ॥ ५.३७ ॥
Dieser Agni schaffe uns Reichtum. Er ziehe voran und durchbreche die feindlichen Heere. Er gewinne die Preise im Wettstreit um die Beute. Jubelnd besiege er die Feinde. Svāhā.
5.38
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.३८ ॥
O Viṣṇu, schreite weit aus; schaffe uns eine weite Wohnstatt. O Quelle des Ghi, trink das Ghi; führe den Herrn des Opfers voran und hinüber. Svāhā.
5.39
देव सवितर् एष ते सोमस् तꣳ रक्षस्व मा त्वा दभन् ।
एतत् त्वं देव सोम देवो देवाँ२ ऽ उपागा ऽ इदम् अहं मनुष्यान्त् सह रायस्पोषेण स्वाहा निर् वरुणस्य पाशान् मुच्ये ॥ ५.३९ ॥
O Gott Savitṛ, dies ist dein Soma; beschütze ihn, damit dir nichts schade. O Gott Soma, du bist als Gott zu den Göttern gegangen; möge ich mit den Menschen, mit dem Gedeihen des Reichtums, svāhā sprechen. Möge ich von Varuṇas Fesseln befreit werden.
5.40
अग्ने व्रतपास् त्वे व्रतपा या तव तनूर् मय्य् अभूद् एषा सा त्वयि यो मम तनूस् त्वय्य् अभूद् इयꣳ सा मयि ।
यथायथं नौ व्रतपते व्रतान्य् अनु मे दीक्षां दीक्षापतिर् अमꣳस्तानु तपस् तपस्पतिः ॥ ५.४० ॥
O Agni, Hüter der Gelübde, dein Leib, der in dir ist, ist in mir geworden; mein Leib, der in mir ist, ist in dir geworden. O Herr der Gelübde, für uns beide wie es recht ist, gemäß den Gelübden; möge der Herr der Weihe meine Weihe annehmen und der Herr der Askese meine Askese.
5.41
उरु विष्णो वि क्रमस्वोरु क्षयाय नस् कृधि ।
घृतं घृतयोने पिब प्र-प्र यज्ञपतिं तिर स्वाहा ॥ ५.४१ ॥
O Viṣṇu, schreite weit aus; schaffe Raum für unsere Wohnstatt. O Quelle des Ghee, trinke das Ghee; führe den Herrn des Opfers voran — svāhā.
5.42
अत्य् अन्याꣳ ऽ अगां नान्याꣳ ऽ उपागाम् अर्वाक् त्वा परेभ्यो ऽविदं परो ऽवरेभ्यः ।
तं त्वा जुषामहे देव वनस्पते देवयज्यायै देवास् त्वा देवयज्यायै जुषन्तां विष्णवे त्वा ।
ओषधे त्रायस्व ।
स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः ॥ ५.४२ ॥
Ich ging über die anderen hinaus, ich ging nicht zu den anderen; vor den Fernen und den Nahen fand ich dich hier. O Gott Vanaspati, wir begehren dich für das Opfer an die Götter; mögen die Götter dich annehmen für das Götteropfer, dich für Viṣṇu. O Kraut, beschütze. O Axt (svadhiti), verletze dies nicht.
5.43
द्यां मा लेखीर् अन्तरिक्षं मा हिꣳसीः पृथिव्या सं भव ।
अयꣳ हि त्वा स्वधितिस् तेतिजानः प्रणिनाय महते सौभगाय ।
अतस् त्वं देव वनस्पते शतवल्शो वि रोह सहस्रवल्शा वि वयꣳ रुहेम ॥ ५.४३ ॥
Kratze nicht den Himmel, verletze nicht den Luftraum; vereinige dich mit der Erde. Diese scharfe Axt hat dich zu großem Glück vorwärts geführt. Darum, o Gott Vanaspati, wachse und breite dich aus mit hundert Zweigen; mögen wir wachsen und uns ausbreiten mit tausend Zweigen.