ياجورفيدا · أدهيايا 7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1
वाचस् पतये पवस्व वृष्णो अꣳशुभ्यां गभस्तिपूतः ।
देवो देवेभ्यः पवस्व येषां भागो ऽसि ॥ ७.१ ॥
يا رب الكلام، يا سوما القوي، تدفّق مطهَّرًا بالأغصان وبمصفاة الأشعة. أيها الإله، تدفّق للآلهة؛ أنت نصيبهم.
7.2
मधुमतीर् न ऽ इषस् कृधि ।
यत् ते सोमादाभ्यं नाम जागृवि तस्मै ते सोम सोमाय स्वाहा ।
स्वाहा ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ ७.२ ॥
اجعل أطعمتنا حلوة. لأجل اسمك الذي يليق بسوما، اليقظ، يا سوما، لسوما: سواها. سواها. أمضي عبر الفضاء الواسع.
7.3
स्वांकृतो ऽसि विश्वेभ्य इन्द्रियेभ्यो दिव्येभ्यः पार्थिवेभ्यो मनस् त्वाष्टु स्वाहा त्वा सुभव सूर्याय ।
देवेभ्यस् त्वा मरीचिपेभ्यः ।
देवाशो यस्मै त्वेडे तत् सत्यम् उपरिप्रुता भङ्गेन हतो ऽसौ फट् ।
प्राणाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ॥ ७.३ ॥
أنت مُعدٌّ حسنًا بذاتك. لجميع الحواس، السماوية والأرضية، وللعقل — ليصنعك توشتري؛ سواها. أنت، المولود الكريم، للشمس. أنت، للآلهة الشاربة للأشعة. أيتها الآلهة، لمن أنت، أيها المحمود — ذلك حق؛ المرشوش من الأعلى، المضروب بالكسر، هذا، فَت. أنت، للنفس. أنت، للنفس المنتشر.
7.4
उपयामगृहीतो ऽस्य् अन्तर्यच्छ मघवन् पाहि सोमम् ।
उरुष्य राय ऽएषो यजस्व ॥ ७.४ ॥
أنت مُتَنَاوَل بكأس أوبايَاما؛ أمسِك في الداخل، يا كريم، اشرب سوما. احفظ الثروة، ثروة الدفع؛ قدّم القربان.
7.5
अन्तस् ते द्यावापृथिवी दधाम्य् अन्तर्दधाम्य् उर्व् अन्तरिक्षम् ।
सजूर् देवेभिर् अवरैः परैश्चान्तर्यामे मघवन् मादयस्व ॥ ७.५ ॥
فيك أُثبّت السماء والأرض؛ وفيك أُثبّت الفضاء الواسع. يا أنتريامان، يا ماغافان، افرح مع الآلهة الأدنى والأعلى.
7.6
स्वांकृतोऽसि विश्वेभ्य ऽ इन्द्रियेभ्यो दिव्येभ्यः पार्थिवेभ्यो मनस् त्वाष्टु स्वाहा त्वा सुभव सूर्याय ।
देवेभ्यस् त्वा मरीचिपेभ्यः ।
ऽ उदानाय त्वा ॥ ७.६ ॥
أنت مُعَدٌّ حسنًا؛ لجميع الحواس، والسماوية والأرضية، وللعقل ليكن تفشتري. سواهاء. يا سوبهافا، أنت للشمس. أنت للآلهة الشاربة للأشعة. أنت للنفس الصاعد.
7.7
आ वायो भूष शुचिपा ऽ उप नः सहस्रं ते नियुतो विश्ववार ।
उपो तेऽअन्धो मद्यम् अयामि यस्य देव दधिषे पूर्वपेयम् ।
वायवे त्वा ॥ ७.७ ॥
يا فايو، تعال؛ يا شارب النقي، تزيّن قريبًا منّا. ألفُ أزواجك لك، يا محبوب الكل. إليك أحمل العصير المُسكر، يا إله، الذي لك شربته الأولى. لفايو أنت.
7.8
इन्द्रवायू ऽ इमे सुता ऽ उप प्रयोभिर् आगतम् ।
इन्दवो वाम् उशन्ति हि ।
उपयामगृहीतोऽसि वायव ऽ इन्द्रवायुभ्यां त्वा ।
एष ते योनिः ।
सजोषोभ्यां त्वा ॥ ७.८ ॥
يا إندرا وفايو، هذه عصائر السوما المعصورة هنا؛ اقتربا بأمانيكما. القطرات تشتاق إليكما. أنت مُتناوَل بكأس أوبايامة؛ لفايو، لإندرا-فايو أنت. هذا مقعدك؛ للاثنين اللذين يفرحان معًا أنت.
7.9
अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऽ ऋतावृधा ।
ममेद् इह श्रुतꣳ हवम् ।
उपयामगृहीतो ऽसि मित्रावरुणाभ्यां त्वा ॥ ७.९ ॥
يا ميترا وفارونا، لقد عُصر هذا السوما لكما؛ يا من تُقوّيان الرتا، اسمعا دعائي هنا. أنت مأخوذ في إناء أوبايامة؛ لميترا وفارونا آخذك.
7.10
राया वयꣳ ससवाꣷसो मदेम हव्येन देवा यवसेन गावः ।
तां धेनुं मित्रावरुणा युवं नो विश्वाहा धत्तम् अनपस्फुरन्तीम् ।
एष ते योनिर् ऋतायुभ्यां त्वा ॥ ७.१० ॥
لنفرح شباعى بالثروة؛ أيها الآلهة بالقربان، وأيتها الأبقار بالعشب. يا ميترا وفارونا، أعطونا دائماً تلك البقرة الحلوب التي لا تركل. هذا مقعدكما؛ للاثنين الراغبين في الرتا آخذك.
7.11
या वां कशा मधुमत्याश्विना सूनृतावती ।
तया यज्ञं मिमिक्षतम् ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा ।
एष ते योनिर् माध्वीभ्यां त्वा ॥ ७.११ ॥
أيها الأشفينان، بسوطكما الذي هو مُفعم بالعسل والحق المستطاب، ارشّا القربان. أنت مأخوذ في إناء أوبايامة؛ للأشفينين آخذك. هذا مقعدكما؛ لللذين هما كالعسل آخذك.
7.12
तं प्रत्नथा पूर्वथा विश्वथेमथा ज्येष्ठतातिं बर्हिषदꣳ स्वर्विदम् ।
प्रतीचीनं वृजनं दोहसे धुनिम् आशुं जयन्तम् अनु यासु वर्धसे ।
उपयामगृहीतो ऽसि शण्डाय त्वा ।
एष ते योनिर् वीरतां पाहि ।
अपमृष्टः शण्डः ।
देवास् त्वा शुक्रपाः प्रणयन्तु ।
अनाधृष्टासि ॥ ७.१२ ॥
ادعُه بالطريقة القديمة، وبالطريقة السابقة، وعلى كل وجه كهذا: الأفضل، الجالس على العشب المقدس، مكتشف السماء. إنه قوي في الاتجاه المعاكس، يحرّك للحلب، سريع ومنتصر؛ وبه تنمو. أنت مأخوذ بكأس الأوبايامة؛ للشَّنْدا آخذك. هذا مكانك؛ احفظ البطولة. نُظِّف الشَّنْدا. لتقدُّمك الآلهة شاربو السوما الساطع. أنت منيع.
7.13
सुवीरो वीरान् प्रजनयन् परीह्य् अभि रायस्पोषेण यजमानम् ।
संजग्मानो दिवा पृथिव्या शुक्रः शुक्रशोचिषा ।
निरस्तः शण्डः ।
शुक्रस्याधिष्ठानम् असि ॥ ७.१३ ॥
غنيٌّ بالأبطال الصالحين، مولِّدًا للأبطال، طُف حولًا؛ اذهب نحو المُقدِّم بزيادة الثروة. متحدًا بالسماء والأرض، أنت المشرق، المضيء بنور ساطع. الشَّنْدا قد أُلقي. أنت مقرّ المشرق.
7.14
अच्छिन्नस्य ते देव सोम सुवीर्यस्य रायस्पोषस्य ददितारः स्याम ।
सा प्रथमा सꣳस्कृतिर् विश्ववारा स प्रथमो वरुणो मित्रो ऽ अग्निः ॥ ७.१४ ॥
أيها الإله سوما، لنكن معطين لقوّتك الفائقة غير المنقطعة وزيادة الثروة. تلك التهيئة الأولى محبوبة للجميع؛ وهو الأول: فارونا وميترا وأغني.
7.15
स प्रथमो बृहस्पतिश् चिकित्वाꣳस् तस्मा ऽ इन्द्राय सुतम् आ जुहोत स्वाहा ।
तृम्पन्तु होत्रा मध्वो याः स्विष्टा याः सुप्रीताः सुहुता यत् स्वाहा ।
अयाड् अग्नीत् ॥ ७.१५ ॥
هو الأول بṛhaspati، الحكيم: قدّموا السوما المعصورة لإندرا من أجله، سْوَاهَا. ليرتوِ الهوتاريون بالشراب الحلو، والقرابين المُحسَنة المرضيّة المقدّمة حسنًا، سْوَاهَا. قدّم أغني القربان.
7.16
अयं वेनश् चोदयत् पृश्निगर्भा ज्योतिर्जरायू रजसो विमाने ।
इमम् अपाꣳ संगमे सूर्यस्य शिशुं न विप्रा मतिभी रिहन्ति ।
उपयामगृहीतो ऽसि मर्काय त्वा ॥ ७.१६ ॥
هذا فينا (سوما) يحفّز، ذو الرحم المرقّط، والنور غشاؤه، في قدر الفضاء الجوي. عند ملتقى المياه، يلحسه الحكماء الملهَمون بأفكارهم، كطفل للشمس. أنت مُمسَك في كأس أوبايامَا، لـمَرْكَ.
7.17
मनो न येषु हवनेषु तिग्मं विपः शच्या वनुथो द्रवन्ता ।
आ यः शर्याभिस् तुविनृम्णो ऽ अस्याश्रीणीतादिशं गभस्तौ ।
एष ते योनिः प्रजाः पाहि ।
अपमृष्टो मर्कः ।
देवास् त्वा मन्थिपाः प्रणयन्तु ।
अनाधृष्टासि ॥ ७.१७ ॥
في القرابين الحادة كالفكر، تنتصر بسرعة بالقوة أيها الملهَم. بالسهام يُرتّب القويّ هذه الجهة بيديه. هذا مقعدك؛ احمِ النسل. مركُ مُطهَّر. لتقُدْك الآلهة، حُرّاس الخضّ، إلى الأمام. أنت منيع لا يُقهر.
7.18
सुप्रजाः प्रजाः प्रजनयन् परीह्य् अभि रायस्पोषेण यजमानम् ।
संजग्मानो दिवा पृथिव्या मन्थी मन्थिशोचिषा ।
निरस्तो मर्कः ।
मन्थिनो ऽधिष्ठानम् असि ॥ ७.१८ ॥
اذهب بين الشعوب، مولّدًا ذرية صالحة، وأقبل نحو المضحّي بغذاء الثروة. المتحد بالسماء والأرض، المِنثي بلهيب المنثي. الدَّرَن المَمسوح قد طُرح. أنتَ قاعدةُ المِنثي.
7.19
ये देवासो दिव्य् एकादश स्थ पृथिव्याम् अध्य् एकादश स्थ ।
अप्सुक्षितो महिनैकादश स्थ ते देवासो यज्ञम् इमं जुषध्वम् ॥ ७.१९ ॥
أيها الآلهة، الذين هم أحد عشر في السماء، وأحد عشر على الأرض، وأحد عشر بالعظمة مقيمين في المياه — فليقبل تلك الآلهة هذه القربان.
7.20
उपयामगृहीतो ऽस्य् आग्रयणो ऽसि स्वाग्रयणः पाहि यज्ञं पाहि यज्ञपतिं विष्णुस् त्वाम् इन्द्रियेण पातु विष्णुं त्वं पाह्य् अभि सवनानि पाहि ॥ ७.२० ॥
أنتَ مأخوذٌ بإناء الأُپيامة؛ أنتَ الباكورة، باكورةٌ حسنة. احفظِ القربان، احفظْ ربَّ القربان. ليحفظْكَ فيشنو بقوة الحواس؛ فاحفظْ فيشنو، واحفظِ العصرات من كل جانب.
7.21
सोमः पवते सोमः पवते ऽस्मै ब्रह्मणे ऽस्मै क्षत्रायास्मै सुन्वते यजमानाय पवत ऽ इष ऽ ऊर्जे पवते ऽ द्भ्य ऽ ओषधीभ्यः पवते द्यावापृथिवीभ्यां पवते सुभूताय पवते विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ऽ ।
एष ते योनिर् विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ॥ ७.२१ ॥
يُطهَّر سوما، يُطهَّر سوما. يُطهَّر لهذا البراهمن، ولهذا الكشاتريا، ولهذا المضحي الذي يعصر السوما. يُطهَّر للطعام، ويُطهَّر للقوة، ويُطهَّر للمياه، ويُطهَّر للنباتات، ويُطهَّر لداياوابريثيفي، ويُطهَّر للرفاهية. أأخذك لجميع الآلهة. هذا مقعدك؛ أأخذك لجميع الآلهة.
7.22
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा बृहद्वते वयस्वत ऽ उक्थाव्यं गृह्णामि ।
यत् त ऽ इन्द्र बृहद् वयस् तस्मै त्वा विष्णवे त्वा ।
एष ते योनिर् उक्थेभ्यस् त्वा ।
देवेभ्यस् त्वा देवाव्यं गृह्णामि यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ॥ ७.२२ ॥
أنت مأخوذ بإناء الأوباياما. أأخذك لإندرا، صاحب العظمة والحيوية، الصالح لتلاوات الأوكثا. يا إندرا، لقوتك العظيمة، أأخذك لفيشنو. هذا مقعدك؛ أأخذك لتلاوات الأوكثا. أأخذك للآلهة، الصالح للآلهة. أأخذك لحياة القربان.
7.23
मित्रावरुणाभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राय त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राग्निभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्रावरुणाभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राबृहस्पतिभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राविष्णुभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ॥ ७.२३ ॥
لميترا وفارونا آخذك، يا حامي الآلهة، لعمر القربان. لإندرا آخذك، يا حامي الآلهة، لعمر القربان. لإندرا وأغني آخذك، يا حامي الآلهة، لعمر القربان. لإندرا وفارونا آخذك، يا حامي الآلهة، لعمر القربان. لإندرا وبرهاسبتي آخذك، يا حامي الآلهة، لعمر القربان. لإندرا وفيشنو آخذك، يا حامي الآلهة، لعمر القربان.
7.24
मूर्धानं दिवो ऽ अरतिं पृथिव्या वैश्वानरम् ऋत ऽ आ जातम् अग्निम् ।
कविꣳ सम्राजम् अतिथिं जनानाम् आसन्ना पात्रं जनयन्त देवाः ॥ ७.२४ ॥
رأس السماء، ربّان الأرض، فيشفانارا أغني المولود في الرِّتا. الحكيم، الملك، ضيف الشعوب — أنشأته الآلهة كالإناء القريب.
7.25
उपयामगृहीतो ऽसि ध्रुवो ऽसि ध्रुवक्षितिर् ध्रुवाणां ध्रुवतमो ऽच्युतानाम् अच्युतक्षित्तमः ।
ऽ एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा ।
ध्रुवं ध्रुवेण मनसा वाचा सोमम् अव नयामि ।
अथा न ऽ इन्द्र ऽ इद् विशो ऽसपत्नाः समनसस् करत् ॥ ७.२५ ॥
أنت مأخوذ بكأس الأوپايامة؛ أنت ثابت، ذو مقام ثابت، الأثبت بين الثابتين، الأكثر ثباتًا في المقام بين غير الساقطين. هذا مقامك؛ لفيشفانارا أقدّمك. بعقل ثابت وكلام ثابت أُنزل السوما. والآن يا إندرا، اجعل شعوبنا بلا خصوم وذات قلب واحد.
7.26
यस् ते द्रप्स स्कन्दति यस् ते ऽ अꣳशुर् ग्रावच्युतो धिषणयोर् उपस्थात् ।
अध्वर्योर् वा परि वा यः पवित्रात् तं ते जुहोमि मनसा वषट्कृतꣳ स्वाहा ।
देवानाम् उत्क्रमणम् असि ॥ ७.२६ ॥
تلك القطرة منك التي تقطر، وذلك الجزء منك الذي يسقط من الحجر من حِجر لوحي ديشانا، من الأدهوريو أو من حوله، أو ما يسقط من المصفاة، أقدّمه لك بالعقل، مجعولًا وشاطًا، سوادها. أنت صعود الآلهة.
7.27
प्राणाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
व्यानाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
उदानाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
वाचे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
क्रतूदक्षाभ्यां मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
श्रोत्राय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
चक्षुर्भ्यां मे वर्चोदसौ वर्चसे पवेथाम् ॥ ७.२७ ॥
لنفسي، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لنفَسي المنتشر، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لنفَسي الصاعد، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لكلامي، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لعزمي وقوّتي، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لسمعي، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لعينيّ، أنتما الاثنان واهبا البهاء، تدفّقا طاهرين من أجل البهاء.
7.28
आत्मने मे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
ओजसे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
आयुषे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
विश्वाभ्यो मे प्रजाभ्यो वर्चोदसौ वर्चसे पवेथाम् ॥ ७.२८ ॥
لذاتي، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لقوّتي الحيوية، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لطول عمري، يا واهب البهاء، تدفّق طاهرًا من أجل البهاء. لجميع نسلي، أنتما الاثنان واهبا البهاء، تدفّقا طاهرين من أجل البهاء.
7.29
को ऽसि कतमो ऽसि कस्यासि को नामासि ।
यस्य ते नामामन्महि यं त्वा सोमेनातीतृपाम ।
भूर् भुवः स्वः सुप्रजाः प्रजाभिः स्या सुवीरो वीरैः सुपोषः पोषैः ॥ ७.२९ ॥
من أنت، وأيّ أنت، ولمن أنت، وما اسمك؟ أيّ اسم لك نمجّده، يا من أرضيناه بالسوما. الأرض، الجوّ، السماء. ليكن لي نسل حسن مع الذرية، وأبطال حسنون مع الأبطال، ورعاية حسنة مع الرعاية.
7.30
उपयामगृहीतो ऽसि मधवे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि माधवाय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि शुक्राय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि शुचये त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि नभसे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि नभस्याय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसीषे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् ऊर्जे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि सहसे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि सहस्याय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि तपसे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि तपस्याय त्वा ।
उपयामगृहीतो स्य् अꣳहसस्पतये त्वा ॥ ७.३० ॥
أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للحلاوة (الربيع). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ لِمَادهَوَا. أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للَّامِع (شُكرا). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للطاهر (شُچي). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ لِنَبَسَ (ضباب المطر). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ لِنَبَسْيَا (موسم المطر). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للغذاء (إشْ). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للعصارة والقوة (أُورْج). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للبأس (سَهَس). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للبَأسِيّ (سَهَسْيَا). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ لحرارة التقشف (تَپَس). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ للمُتَقَشِّف (تَپَسْيَا). أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ لسيد الضيق (أَمْهَسْپَتِي).
7.31
इन्द्राग्नी ऽ आ गतꣳ सुतं गीर्भिर् नभो वरेण्यम् ।
अस्य पातं धियेषिता ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राग्निभ्यां त्वा ।
एष ते योनिर् इन्द्राग्निभ्यां त्वा ॥ ७.३१ ॥
يا إندرا وأغني، هلمّا بالأناشيد إلى السوما المعصور؛ اشربا النّبَس الفاضل، مدفوعين بالفكر. أنت مُتَنَاوَل بكأس الأُبايامَا؛ لإندرا وأغني. هذا مقعدك؛ لإندرا وأغني.
7.32
आ घा ये ऽ अग्निम् इन्धते स्तृणन्ति बर्हिर् आनुषक् ।
येषाम् इन्द्रो युवा सखा ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अग्नीन्द्राभ्यां त्वा ।
एष ते योनिर् अग्नीन्द्राभ्यां त्वा ॥ ७.३२ ॥
الذين يوقدون أغني ويفرشون العشب المقدس واحدةً بعد أخرى، وصديقهم الشاب إندرا. أنت مأخوذ بكأس أوبايامَ؛ لأغني وإندرا، لك. هذا مكانك؛ لأغني وإندرا، لك.
7.33
ओमासश् चर्षणीधृतो विश्वे देवास ऽ आ गत ।
दाश्वाꣳसो दाशुषः सुतम् ।
उपयामगृहीतो ऽसि विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ।
एष ते योनिर् विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ॥ ७.३३ ॥
أيها الحماة، يا جميع الآلهة التي يحملها البشر، هلمّوا إلى هنا. كونوا كرماء، واقبلوا سوما المُعصَر من المتعبِّد. أنت مأخوذ بكأس أوبايامَ؛ لجميع الآلهة، لك. هذا مكانك؛ لجميع الآلهة، لك.
7.34
विश्वे देवास ऽ आ गत शृणुता म इमꣳ हवम् ।
एदं बर्हिर् नि षीदत ।
उपयामगृहीतो ऽसि विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ।
एष ते योनिर् विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ॥ ७.३४ ॥
أيها الآلهة جميعاً، هلمّوا إلى هنا؛ اسمعوا دعائي هذا. اجلسوا على هذا العشب المقدس. أنت مأخوذ بكأس أوبايامَ؛ لجميع الآلهة، لك. هذا مكانك؛ لجميع الآلهة، لك.
7.35
इन्द्र मरुत्व ऽ इह पाहि सोमं यथा शार्याते ऽ अपिबः सुतस्य ।
तव प्रणीती तव शूर शर्मन्न् आ विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ॥ ७.३५ ॥
يا إندرا، اشرب هنا السوما مع الماروت، كما شربتَ السوما المعصور في شاريات. أيها البطل، بتوجيهك وحمايتك يخدمك الشعراء الحكماء الذين يُحسنون القربان. أنت مأخوذ بإناء أوبايامَ؛ لإندرا مع المارُوت، لك. هذا مكانك؛ لإندرا مع المارُوت، لك.
7.36
मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानम् अकवारिं दिव्यꣳ शासम् इन्द्रम् ।
विश्वासाहम् अवसे नूतनायोग्रꣳ सहोदाम् इह तꣳ हुवेम ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
उपयामगृहीतो ऽसि मरुतां त्वौजसे ॥ ७.३६ ॥
لندعُ هنا إندرا، يصحبه المارُوت، القوي، النامي، الذي لا يُرَدّ، الحاكم السماوي، غالب الجميع، لعون المُقرِّب الجديد، الشديد المعطي للقوة. أنت مأخوذ بإناء أوبايامَ؛ لإندرا مع المارُوت، لك. هذا مكانك؛ لإندرا مع المارُوت، لك. أنت مأخوذ بإناء أوبايامَ؛ لقوة المارُوت، لك.
7.37
सजोषा ऽ इन्द्र सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान् ।
जहि शत्रूꣳन्२ ऽ अप मृधो नुदस्वाथाभयं कृणुहि विश्वतो नः ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ॥ ७.३७ ॥
يا إندرا، متّحدًا مع جندك، اشرب السوما مع المارُوت. يا قاتل فريترا، أيها البطل العالم، اضرب الأعداء، واطرد الجيوش المعادية، ثم اصنع لنا الأمان من كل جانب. أنت مأخوذ بإناء أوبايامَ؛ لإندرا مع المارُوت، لك. هذا مكانك؛ لإندرا مع المارُوت، لك.
7.38
मरुत्वाꣳ२ ऽ इन्द्र वृषभो रणाय पिबा सोमम् अनुष्वधं मदाय ।
आसिञ्चस्व जठरे मध्व ऽ ऊर्मिं त्वꣳ राजासि प्रतिपत्सुतानाम् ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ॥ ७.३८ ॥
يا إندرا، الثور المصحوب بالمارُت، اشرب السوما للقتال وللنشوة كما يجب. أفرغ الموجة الحلوة في جوفك؛ أنت ملك القرابين المعصورة. أنت مأخوذ في كأس أوبايامَ لإندرا المصحوب بالمارُت؛ هذا مقعدك، لإندرا المصحوب بالمارُت.
7.39
महाꣳ२ ऽ इन्द्रो नृवद् आ चर्षणिप्रा ऽ उत द्विबर्हा ऽ अमिनः सहोभिः ।
अस्मद्र्यग् वावृधे वीर्यायोरुः पृथुः सुकृतः कर्तृभिर् भूत् ।
उपयामगृहीतो ऽसि महेन्द्राय त्वा ।
एष ते योनिर् महेन्द्राय त्वा ॥ ७.३९ ॥
عظيمٌ إندرا، مع البشر، حامي الشعوب، ذو قوة مضاعفة؛ بقوة لا تُقهر نما للبأس، متوجهًا نحونا. فليكن رحبًا واسعًا، محسنًا بواسطة الفاعلين. أنت مأخوذ في كأس أوبايامَ، لمهيندرا.
7.40
महाꣳ२ ऽ इन्द्रो य ऽ ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ२ ऽ इव ।
स्तोमैर् वत्सस्य वावृधे ।
उपयामगृहीतो ऽसि महेन्द्राय त्वा ।
एष ते योनिर् महेन्द्राय त्वा ॥ ७.४० ॥
عظيمٌ إندرا، الذي بقوته، كالسحابة المطيرة بارجانيا، نما بتسابيح فاتسا. أنت مأخوذ في كأس أوبايامَ، لمهيندرا.
7.41
उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यꣳ स्वाहा ॥ ७.४१ ॥
ترفع الأشعة ذلك الإله العالِم بكل الكائنات، الشمسَ، ليراها الجميع. سواها.
7.42
चित्रं देवानाम् उद् अगाद् अनीकं चक्षुर् मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्रा द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षꣳ सूर्य ऽ आत्मा जगतस् तस्थुषश् च स्वाहा ॥ ७.४२ ॥
طلع النور العجيب للآلهة، وطلعت عين ميترا وفارونا وأغني. لقد ملأتَ السماء والأرض والفضاء المتوسط؛ والشمس روح ما يتحرك وما يقف. سواهَا.
7.43
अग्ने नय सुपथा राये ऽ अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नमऽउक्तिं विधेम स्वाहा ॥ ७.४३ ॥
يا أغني، يا إله، يا من تعرف كل الطرق، اهدِنا في طريق حسن نحو الثروة. أبعِد عنا الذنب المعوَّج؛ لنقدّم لك أكثر كلمات التعظيم. سواهَا.
7.44
अयं नो ऽ अग्निर् वरिवस् कृणोत्व् अयं मृधः पुर ऽ एतु प्रभिन्दन् ।
अयं वाजान् जयतु वाजसाताव् अयꣳ शत्रून् जयतु जर्हृषाणः स्वाहा ॥ ७.४४ ॥
ليُهيِّئ هذا أغني لنا مكانًا ومجالًا. ليتقدّم محطِّمًا جيوش الأعداء. ليربح الجوائز في مسابقة الجوائز؛ وليَغلِب الأعداء وهو مزدهر. سواهَا.
7.45
रूपेण वो रूपम् अभ्यागां तुथो वो विश्ववेदा वि भजतु ।
ऋतस्य पथा प्रेत चन्द्रदक्षिणाः ।
वि स्वः पश्य व्यन्तरिक्षम् ।
यतस्व सदस्यैः ॥ ७.४५ ॥
بصورتك جئتُ إلى صورتك. ليوزّع العليم بكل شيء قربانك. يا أصحاب العطايا المتلألئة، سيروا على درب الـرتا. انظروا إلى السماء، وانظروا إلى الفضاء المتوسط. اجتهدوا مع أعضاء المجلس.
7.46
ब्राह्मणम् अद्य विदेयं पितृमन्तं पैतृमत्यम् ऋषिम् आर्षेयꣳ सुधातुदक्षिणम् ।
अस्मद्राता देवत्रा गच्छत प्रदातारम् आ विशत ॥ ७.४६ ॥
ليتني أنال اليوم برهمانيًا له أسلاف، من النسب الأبوي، من نسل الرائين، كريمًا في الدكشينا. لتذهب عطايانا إلى الآلهة، ولتدخل في المعطي.
7.47
अग्नये त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीयायुर् दात्र ऽ एधि मयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ।
रुद्राय त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीय प्राणो दात्र ऽ एधि वयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ।
बृहस्पतये त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीय त्वग् दात्र ऽ एधि मयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ।
यमाय त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीय हयो दात्र ऽ एधि वयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ॥ ७.४७ ॥
لأجل أغني، ليعطك فارونا لي؛ وليجعلني أنال الخلود. كن حياةً للمعطي؛ كن سلامةً لي، المتلقي. ولأجل رudra، ليعطك فارونا لي؛ وليجعلني أنال الخلود. كن نَفَسًا للمعطي؛ كن قوةً لي، المتلقي. ولأجل بريهاسباتي، ليعطك فارونا لي؛ وليجعلني أنال الخلود. كن جلدًا للمعطي؛ كن سلامةً لي، المتلقي. ولأجل ياما، ليعطك فارونا لي؛ وليجعلني أنال الخلود. كن سرعةً للمعطي؛ كن قوةً لي، المتلقي.
7.48
को ऽदात् कस्मा अदात् कामो ऽदात् कामायादात् ।
कामो दाता कामः प्रतिग्रहीता कामैतत् ते ॥ ७.४८ ॥
من أعطى؟ لمن أعطى؟ أعطى الشوق؛ لأجل الشوق أعطى. الشوق هو المعطي، والشوق هو المتلقي؛ هذا الشوق لك.