ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.1
वाचस् पतये पवस्व वृष्णो अꣳशुभ्यां गभस्तिपूतः ।
देवो देवेभ्यः पवस्व येषां भागो ऽसि ॥ ७.१ ॥
ହେ ବାଣୀର ପ୍ରଭୁ, ବୃଷ୍ଣ ସୋମ, ଅଂଶୁ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ରଶ୍ମି-ଛାଙ୍ଗଣୀରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ହେ ଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ସେମାନଙ୍କ ଭାଗ ତୁମେ।
7.2
मधुमतीर् न ऽ इषस् कृधि ।
यत् ते सोमादाभ्यं नाम जागृवि तस्मै ते सोम सोमाय स्वाहा ।
स्वाहा ।
उर्व् अन्तरिक्षम् अन्व् एमि ॥ ७.२ ॥
ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ଅନ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କର। ସୋମ ଯୋଗ୍ୟ, ଜାଗ୍ରତ ତୁମର ଯେଉଁ ନାମ, ସେଥିପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ସୋମକୁ ସ୍ୱାହା। ସ୍ୱାହା। ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ମୁଁ ଯାଏ।
7.3
स्वांकृतो ऽसि विश्वेभ्य इन्द्रियेभ्यो दिव्येभ्यः पार्थिवेभ्यो मनस् त्वाष्टु स्वाहा त्वा सुभव सूर्याय ।
देवेभ्यस् त्वा मरीचिपेभ्यः ।
देवाशो यस्मै त्वेडे तत् सत्यम् उपरिप्रुता भङ्गेन हतो ऽसौ फट् ।
प्राणाय त्वा ।
व्यानाय त्वा ॥ ७.३ ॥
ତୁମେ ନିଜେ ସୁସମ୍ପାଦିତ। ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପାଇଁ, ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପାଇଁ, ମନ ପାଇଁ—ତ୍ୱଷ୍ଟା ତୁମକୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ; ସ୍ୱାହା। ତୁମକୁ, ହେ ଶୁଭଜାତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ। ତୁମକୁ କିରଣ ପାନକାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ। ହେ ଦେବଗଣ, ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ହେ ସ୍ତୁତ୍ୟ, ତାହା ସତ୍ୟ; ଉପରୁ ଛିଞ୍ଚାଯାଇ, ଭଗ୍ନତାରେ ଆହତ ଏହି ଫଟ୍। ତୁମକୁ ପ୍ରାଣ ପାଇଁ। ତୁମକୁ ବ୍ୟାନ ପାଇଁ।
7.4
उपयामगृहीतो ऽस्य् अन्तर्यच्छ मघवन् पाहि सोमम् ।
उरुष्य राय ऽएषो यजस्व ॥ ७.४ ॥
ତୁମେ ଉପଯାମ-ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଭିତରେ ଧର, ହେ ମଘବନ୍, ସୋମ ପାନ କର। ଧନ ରକ୍ଷା କର, ପ୍ରେରଣାର ଧନ; ଯଜ୍ଞ କର।
7.5
अन्तस् ते द्यावापृथिवी दधाम्य् अन्तर्दधाम्य् उर्व् अन्तरिक्षम् ।
सजूर् देवेभिर् अवरैः परैश्चान्तर्यामे मघवन् मादयस्व ॥ ७.५ ॥
ତୁମ ଭିତରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ମୁଁ ସ୍ଥାପନ କରେ; ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷକୁ ଭିତରେ ସ୍ଥାପନ କରେ। ହେ ଅନ୍ତର୍ଯାମ, ହେ ମଘବନ, ନିମ୍ନ ଓ ଉଚ୍ଚ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
7.6
स्वांकृतोऽसि विश्वेभ्य ऽ इन्द्रियेभ्यो दिव्येभ्यः पार्थिवेभ्यो मनस् त्वाष्टु स्वाहा त्वा सुभव सूर्याय ।
देवेभ्यस् त्वा मरीचिपेभ्यः ।
ऽ उदानाय त्वा ॥ ७.६ ॥
ତୁମେ ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ, ମନ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା। ସ୍ୱାହା। ହେ ସୁଭବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ। ମରୀଚିପ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ। ଉଦାନ ପାଇଁ ତୁମେ।
7.7
आ वायो भूष शुचिपा ऽ उप नः सहस्रं ते नियुतो विश्ववार ।
उपो तेऽअन्धो मद्यम् अयामि यस्य देव दधिषे पूर्वपेयम् ।
वायवे त्वा ॥ ७.७ ॥
ହେ ବାୟୁ, ଆ; ଶୁଚିପା, ଆମ ନିକଟରେ ଶୋଭା ପାଅ। ତୁମର ହଜାର ନିଯୁତ ଅଛି, ବିଶ୍ୱବାରା। ତୁମ ନିକଟକୁ ମଦକର ସୋମରସ ଆଣୁଛି, ହେ ଦେବ, ଯାହାର ପ୍ରଥମ ପାନ ତୁମର। ବାୟୁ ପାଇଁ ତୁମେ।
7.8
इन्द्रवायू ऽ इमे सुता ऽ उप प्रयोभिर् आगतम् ।
इन्दवो वाम् उशन्ति हि ।
उपयामगृहीतोऽसि वायव ऽ इन्द्रवायुभ्यां त्वा ।
एष ते योनिः ।
सजोषोभ्यां त्वा ॥ ७.८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବାୟୁ, ଏହି ସୋମ ନିଚୋଡ଼ାଯାଇଛି; ଇଚ୍ଛା ସହ ନିକଟକୁ ଆସ। ସୋମବିନ୍ଦୁ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ; ବାୟୁ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର-ବାୟୁ ପାଇଁ ତୁମେ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ଏକତ୍ର ଆନନ୍ଦିତ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ।
7.9
अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऽ ऋतावृधा ।
ममेद् इह श्रुतꣳ हवम् ।
उपयामगृहीतो ऽसि मित्रावरुणाभ्यां त्वा ॥ ७.९ ॥
ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଛି; ଋତକୁ ବଢ଼ାଉଥିବା ହେ, ଏଠାରେ ମୋ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି)।
7.10
राया वयꣳ ससवाꣷसो मदेम हव्येन देवा यवसेन गावः ।
तां धेनुं मित्रावरुणा युवं नो विश्वाहा धत्तम् अनपस्फुरन्तीम् ।
एष ते योनिर् ऋतायुभ्यां त्वा ॥ ७.१० ॥
ଧନରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ; ହେ ଦେବଗଣ, ହବ୍ୟରେ, ହେ ଗାଈମାନେ, ଘାସରେ। ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଆମକୁ ସର୍ବଦା ସେହି ଲାତ ନ ମାରୁଥିବା ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ଦିଅ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ଋତକାମୀ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି)।
7.11
या वां कशा मधुमत्याश्विना सूनृतावती ।
तया यज्ञं मिमिक्षतम् ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अश्विभ्यां त्वा ।
एष ते योनिर् माध्वीभ्यां त्वा ॥ ७.११ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମର ଯେଉଁ ଚାବୁକ ମଧୁମୟ ଓ ସତ୍ୟସୁଖଦ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞକୁ ସିକ୍ତ କର। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି)। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ମଧୁର ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି)।
7.12
तं प्रत्नथा पूर्वथा विश्वथेमथा ज्येष्ठतातिं बर्हिषदꣳ स्वर्विदम् ।
प्रतीचीनं वृजनं दोहसे धुनिम् आशुं जयन्तम् अनु यासु वर्धसे ।
उपयामगृहीतो ऽसि शण्डाय त्वा ।
एष ते योनिर् वीरतां पाहि ।
अपमृष्टः शण्डः ।
देवास् त्वा शुक्रपाः प्रणयन्तु ।
अनाधृष्टासि ॥ ७.१२ ॥
ପ୍ରାଚୀନ ଭାବେ, ପୂର୍ବ ପରି, ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଏହିପରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୁଶ ଉପରେ ଆସୀନ, ସ୍ୱର୍ଗ ଜାଣିଥିବା ତାଙ୍କୁ (ଆହ୍ୱାନ କର)। ସେ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ବଳବାନ; ଦୋହନ ପାଇଁ ଆନ୍ଦୋଳନକାରୀ; ଦ୍ରୁତ, ବିଜୟୀ; ତାଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ବଢ଼ୁଛ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଶଣ୍ଡ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରୁଛି)। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ବୀରତ୍ୱ ରକ୍ଷା କର। ଶଣ୍ଡ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି। ଶୁକ୍ରପା ଦେବତା ତୁମକୁ ଆଗକୁ ନେଉ। ତୁମେ ଅଜେୟ।
7.13
सुवीरो वीरान् प्रजनयन् परीह्य् अभि रायस्पोषेण यजमानम् ।
संजग्मानो दिवा पृथिव्या शुक्रः शुक्रशोचिषा ।
निरस्तः शण्डः ।
शुक्रस्याधिष्ठानम् असि ॥ ७.१३ ॥
ଉତ୍ତମ ବୀରଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ବୀର ଉତ୍ପାଦନ କରି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଯାଅ; ଧନ ବୃଦ୍ଧି ସହିତ ଯଜମାନ ଆଡ଼କୁ (ଯାଅ)। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ ମିଳିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୁକ୍ର; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ସହିତ (ତୁମେ)। ଶଣ୍ଡ ବାହାର କରାଯାଇଛି। ତୁମେ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଆଧାର।
7.14
अच्छिन्नस्य ते देव सोम सुवीर्यस्य रायस्पोषस्य ददितारः स्याम ।
सा प्रथमा सꣳस्कृतिर् विश्ववारा स प्रथमो वरुणो मित्रो ऽ अग्निः ॥ ७.१४ ॥
ହେ ଦେବ ସୋମ, ତୁମର ଅଖଣ୍ଡ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧନ ବୃଦ୍ଧିର ଦାତା ଆମେ ହେଉ। ସେହି ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କୃତି (ପ୍ରସ୍ତୁତି) ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ; ସେ ପ୍ରଥମ ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି।
7.15
स प्रथमो बृहस्पतिश् चिकित्वाꣳस् तस्मा ऽ इन्द्राय सुतम् आ जुहोत स्वाहा ।
तृम्पन्तु होत्रा मध्वो याः स्विष्टा याः सुप्रीताः सुहुता यत् स्वाहा ।
अयाड् अग्नीत् ॥ ७.१५ ॥
ପ୍ରଥମ ସେ ବୃହସ୍ପତି, ବିବେକୀ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷୁତ ସୋମ ଅର୍ପଣ କର, ସ୍ୱାହା। ହୋତାମାନେ ମଧୁରେ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁ ସୁହୁତ, ସୁପ୍ରୀତ, ସୁଷ୍ଠୁ ଯଜ୍ଞ, ସ୍ୱାହା। ଅଗ୍ନି ଯଜନ କଲେ।
7.16
अयं वेनश् चोदयत् पृश्निगर्भा ज्योतिर्जरायू रजसो विमाने ।
इमम् अपाꣳ संगमे सूर्यस्य शिशुं न विप्रा मतिभी रिहन्ति ।
उपयामगृहीतो ऽसि मर्काय त्वा ॥ ७.१६ ॥
ଏହି ବେନ (ସୋମ) ପ୍ରେରଣା ଦିଏ, ଚିତ୍ରିତ ଗର୍ଭବିଶିଷ୍ଟ, ଆଲୋକ ଯାହାର ଝିଲ୍ଲୀ, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ବିମାନରେ। ଜଳ ସଙ୍ଗମରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଏହି ଶିଶୁକୁ ବିପ୍ରମାନେ ମତିରେ ଚାଟନ୍ତି। ତୁମେ ଉପଯାମଗୃହୀତ; ମର୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.17
मनो न येषु हवनेषु तिग्मं विपः शच्या वनुथो द्रवन्ता ।
आ यः शर्याभिस् तुविनृम्णो ऽ अस्याश्रीणीतादिशं गभस्तौ ।
एष ते योनिः प्रजाः पाहि ।
अपमृष्टो मर्कः ।
देवास् त्वा मन्थिपाः प्रणयन्तु ।
अनाधृष्टासि ॥ ७.१७ ॥
ମନ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହବନ ଯେଉଁଥିରେ, ବିପ୍ରମାନେ ଶକ୍ତିରେ ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଜିତ। ଶର୍ଯାରେ ମହାବଳୀ ଏ ଦିଗକୁ ହାତରେ ସଜାଉ। ଏହା ତୁମ ସ୍ଥାନ; ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ମର୍କ ଶୁଦ୍ଧ। ଦେବତାମାନେ, ମନ୍ଥି-ପାଳକମାନେ ତୁମକୁ ଆଗେଇ ନେଉନ୍ତୁ। ତୁମେ ଅଜେୟ।
7.18
सुप्रजाः प्रजाः प्रजनयन् परीह्य् अभि रायस्पोषेण यजमानम् ।
संजग्मानो दिवा पृथिव्या मन्थी मन्थिशोचिषा ।
निरस्तो मर्कः ।
मन्थिनो ऽधिष्ठानम् असि ॥ ७.१८ ॥
ଭଲ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘୂରି ଚାଲ, ଧନ-ପୋଷଣ ସହିତ ଯଜମାନ ଆଡ଼କୁ। ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ସହିତ ମିଶିଥିବା ମନ୍ଥୀ, ମନ୍ଥୀର ଶିଖାରେ। ମର୍କ ବାହାର କରି ଦିଆଯାଇଛି। ତୁମେ ମନ୍ଥୀର ଆଧାର।
7.19
ये देवासो दिव्य् एकादश स्थ पृथिव्याम् अध्य् एकादश स्थ ।
अप्सुक्षितो महिनैकादश स्थ ते देवासो यज्ञम् इमं जुषध्वम् ॥ ७.१९ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଏକାଦଶ, ପୃଥିବୀରେ ଏକାଦଶ, ଜଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ମହିମାରେ ଏକାଦଶ — ସେହି ଦେବଗଣ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
7.20
उपयामगृहीतो ऽस्य् आग्रयणो ऽसि स्वाग्रयणः पाहि यज्ञं पाहि यज्ञपतिं विष्णुस् त्वाम् इन्द्रियेण पातु विष्णुं त्वं पाह्य् अभि सवनानि पाहि ॥ ७.२० ॥
ତୁମେ ଉପୟାମ-ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ, ତୁମେ ଆଗ୍ରୟଣ, ଉତ୍ତମ ଆଗ୍ରୟଣ। ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ବିଷ୍ଣୁ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ବଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ସବନଗୁଡ଼ିକୁ ସର୍ବତୋଭାବେ ରକ୍ଷା କର।
7.21
सोमः पवते सोमः पवते ऽस्मै ब्रह्मणे ऽस्मै क्षत्रायास्मै सुन्वते यजमानाय पवत ऽ इष ऽ ऊर्जे पवते ऽ द्भ्य ऽ ओषधीभ्यः पवते द्यावापृथिवीभ्यां पवते सुभूताय पवते विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ऽ ।
एष ते योनिर् विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ॥ ७.२१ ॥
ସୋମ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସୋମ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଏ ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ, ଏ କ୍ଷତ୍ର ପାଇଁ, ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ଯଜମାନ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଅନ୍ନ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଊର୍ଜା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଜଳ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଔଷଧି ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଶୁଭଭୂତି ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରେ)। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରେ)।
7.22
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा बृहद्वते वयस्वत ऽ उक्थाव्यं गृह्णामि ।
यत् त ऽ इन्द्र बृहद् वयस् तस्मै त्वा विष्णवे त्वा ।
एष ते योनिर् उक्थेभ्यस् त्वा ।
देवेभ्यस् त्वा देवाव्यं गृह्णामि यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ॥ ७.२२ ॥
ତୁମେ ଉପଯାମ-ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟଯୁକ୍ତ ପାଇଁ, ଉକ୍ଥ ଯୋଗ୍ୟ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଯେଉଁ ମହାନ ବୀର୍ଯ୍ୟ ତାହା ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରେ)। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ, ଉକ୍ଥ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଗ୍ରହଣ କରେ)। ଦେବତା ପାଇଁ, ଦେବତା ଯୋଗ୍ୟ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଯଜ୍ଞର ଆୟୁ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରେ।
7.23
मित्रावरुणाभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राय त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राग्निभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्रावरुणाभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राबृहस्पतिभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ।
इन्द्राविष्णुभ्यां त्वा देवाव्यं यज्ञस्यायुषे गृह्णामि ॥ ७.२३ ॥
ମିତ୍ରାବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକକୁ, ଯଜ୍ଞର ଆୟୁ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକକୁ, ଯଜ୍ଞର ଆୟୁ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକକୁ, ଯଜ୍ଞର ଆୟୁ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରବରୁଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକକୁ, ଯଜ୍ଞର ଆୟୁ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରବୃହସ୍ପତି ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକକୁ, ଯଜ୍ଞର ଆୟୁ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ରବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ ତୁମକୁ, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକକୁ, ଯଜ୍ଞର ଆୟୁ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।
7.24
मूर्धानं दिवो ऽ अरतिं पृथिव्या वैश्वानरम् ऋत ऽ आ जातम् अग्निम् ।
कविꣳ सम्राजम् अतिथिं जनानाम् आसन्ना पात्रं जनयन्त देवाः ॥ ७.२४ ॥
ଆକାଶର ମସ୍ତକ, ପୃଥିବୀର ନାୟକ, ଋତରେ ଜାତ ବୈଶ୍ବାନର ଅଗ୍ନି। କବି, ସମ୍ରାଟ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଅତିଥି — ନିକଟସ୍ଥ ପାତ୍ର ରୂପେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
7.25
उपयामगृहीतो ऽसि ध्रुवो ऽसि ध्रुवक्षितिर् ध्रुवाणां ध्रुवतमो ऽच्युतानाम् अच्युतक्षित्तमः ।
ऽ एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा ।
ध्रुवं ध्रुवेण मनसा वाचा सोमम् अव नयामि ।
अथा न ऽ इन्द्र ऽ इद् विशो ऽसपत्नाः समनसस् करत् ॥ ७.२५ ॥
ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ତୁମେ ସ୍ଥିର, ସ୍ଥିର ଆଶ୍ରୟଯୁକ୍ତ; ସ୍ଥିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ସ୍ଥିର, ଅଚ୍ୟୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଅଚ୍ୟୁତ ଆଶ୍ରୟଯୁକ୍ତ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଅର୍ପଣ କରୁଛି)। ସ୍ଥିର ମନ ଓ ସ୍ଥିର ବାକ୍ୟରେ ସୋମକୁ ତଳକୁ ଆଣୁଛି। ଏବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁହୀନ ଓ ଏକମନା କର।
7.26
यस् ते द्रप्स स्कन्दति यस् ते ऽ अꣳशुर् ग्रावच्युतो धिषणयोर् उपस्थात् ।
अध्वर्योर् वा परि वा यः पवित्रात् तं ते जुहोमि मनसा वषट्कृतꣳ स्वाहा ।
देवानाम् उत्क्रमणम् असि ॥ ७.२६ ॥
ତୁମର ଯେଉଁ ବୁନ୍ଦା ଝରେ, ତୁମର ଯେଉଁ ଅଂଶ ପଥରରୁ ପଡ଼ି ଧିଷଣାର ଦୁଇ ଫଳକର କୋଳରୁ (ପଡ଼େ), ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଠାରୁ କିମ୍ବା ଚାରିପାଶରୁ, କିମ୍ବା ପବିତ୍ରରୁ ଯାହା (ପଡ଼େ), ତାକୁ ମନରେ ବଷଟ୍କୃତ କରି ତୁମକୁ ହୋମ କରୁଛି, ସ୍ୱାହା। ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱାରୋହଣ।
7.27
प्राणाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
व्यानाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
उदानाय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
वाचे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
क्रतूदक्षाभ्यां मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
श्रोत्राय मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
चक्षुर्भ्यां मे वर्चोदसौ वर्चसे पवेथाम् ॥ ७.२७ ॥
ମୋ ପ୍ରାଣ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ବ୍ୟାନ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ଉଦାନ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ବାଣୀ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ବଳ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ଶ୍ରବଣ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ଆଖି ପାଇଁ, ତେଜଦାତା ତୁମେ ଦୁହେଁ, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
7.28
आत्मने मे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
ओजसे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
आयुषे मे वर्चोदा वर्चसे पवस्व ।
विश्वाभ्यो मे प्रजाभ्यो वर्चोदसौ वर्चसे पवेथाम् ॥ ७.२८ ॥
ମୋ ଆତ୍ମା ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ଓଜ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ଆୟୁ ପାଇଁ, ତେଜଦାତା, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ମୋ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ପାଇଁ, ତେଜଦାତା ତୁମେ ଦୁହେଁ, ତେଜ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
7.29
को ऽसि कतमो ऽसि कस्यासि को नामासि ।
यस्य ते नामामन्महि यं त्वा सोमेनातीतृपाम ।
भूर् भुवः स्वः सुप्रजाः प्रजाभिः स्या सुवीरो वीरैः सुपोषः पोषैः ॥ ७.२९ ॥
ତୁମେ କିଏ, କେଉଁ, କାହାର, ତୁମ ନାମ କଣ? ଯେଉଁ ତୁମ ନାମକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ, ଯେଉଁ ତୁମକୁ ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୃପ୍ତ କରିଛୁ। ଭୂଃ, ଭୁବଃ, ସ୍ୱଃ। ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନବାନ ମୁଁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ରହୁ, ଉତ୍ତମ ବୀରବାନ ମୁଁ ବୀର ସହିତ ରହୁ, ଉତ୍ତମ ପୋଷଣବାନ ମୁଁ ପୋଷଣ ସହିତ ରହୁ।
7.30
उपयामगृहीतो ऽसि मधवे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि माधवाय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि शुक्राय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि शुचये त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि नभसे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि नभस्याय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसीषे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् ऊर्जे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि सहसे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि सहस्याय त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि तपसे त्वा ।
उपयामगृहीतो ऽसि तपस्याय त्वा ।
उपयामगृहीतो स्य् अꣳहसस्पतये त्वा ॥ ७.३० ॥
ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ମଧୁ (ବସନ୍ତ) ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ମାଧବ ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ଶୁକ୍ର ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ଶୁଚି ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ନଭସ (ବର୍ଷାର କୁହୁଡ଼ି) ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ନଭସ୍ୟ (ବର୍ଷା ଋତୁ) ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ଇଷ (ଅନ୍ନ) ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ଊର୍ଜ (ରସ ଓ ବଳ) ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ସହସ (ଶକ୍ତି) ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ସହସ୍ୟ ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ତପସ (ତପର ଉତ୍ତାପ) ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ତପସ୍ୟ ପାଇଁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ତୁମକୁ ଅଂହସ୍ପତି (ସଙ୍କଟର ପ୍ରଭୁ) ପାଇଁ।
7.31
इन्द्राग्नी ऽ आ गतꣳ सुतं गीर्भिर् नभो वरेण्यम् ।
अस्य पातं धियेषिता ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राग्निभ्यां त्वा ।
एष ते योनिर् इन्द्राग्निभ्यां त्वा ॥ ७.३१ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ପ୍ରତି ସ୍ତୁତି ସହ ଆସ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଭସ (ପେୟ) ପାନ କର, ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ଅଟ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମ ସ୍ଥାନ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.32
आ घा ये ऽ अग्निम् इन्धते स्तृणन्ति बर्हिर् आनुषक् ।
येषाम् इन्द्रो युवा सखा ।
उपयामगृहीतो ऽस्य् अग्नीन्द्राभ्यां त्वा ।
एष ते योनिर् अग्नीन्द्राभ्यां त्वा ॥ ७.३२ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଳନ୍ତି ଓ କ୍ରମରେ କୁଶ ବିଛାନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଯୁବ ସଖା ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.33
ओमासश् चर्षणीधृतो विश्वे देवास ऽ आ गत ।
दाश्वाꣳसो दाशुषः सुतम् ।
उपयामगृहीतो ऽसि विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ।
एष ते योनिर् विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ॥ ७.३३ ॥
ହେ ରକ୍ଷକମାନେ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧୃତ ବିଶ୍ୱଦେବଗଣ, ଏଠାକୁ ଆସ। ଦାତା ହୋଇ ଦାତାର ସୋମ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.34
विश्वे देवास ऽ आ गत शृणुता म इमꣳ हवम् ।
एदं बर्हिर् नि षीदत ।
उपयामगृहीतो ऽसि विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ।
एष ते योनिर् विश्वेभ्यस् त्वा देवेभ्यः ॥ ७.३४ ॥
ହେ ବିଶ୍ୱଦେବଗଣ, ଏଠାକୁ ଆସ; ମୋର ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଏହି କୁଶରେ ବସ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ବିଶ୍ୱଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.35
इन्द्र मरुत्व ऽ इह पाहि सोमं यथा शार्याते ऽ अपिबः सुतस्य ।
तव प्रणीती तव शूर शर्मन्न् आ विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ॥ ७.३५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ ସୋମ ପାନ କର; ଶାର୍ଯାତରେ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ଯେପରି ତୁମେ ପାନ କରିଥିଲ। ହେ ବୀର, ତୁମର ପରିଚାଳନା ଓ ତୁମର ଆଶ୍ରୟରେ ସୁଯଜ୍ଞ କବିମାନେ ସେବା କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମରୁତ୍ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ମରୁତ୍ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.36
मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानम् अकवारिं दिव्यꣳ शासम् इन्द्रम् ।
विश्वासाहम् अवसे नूतनायोग्रꣳ सहोदाम् इह तꣳ हुवेम ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
उपयामगृहीतो ऽसि मरुतां त्वौजसे ॥ ७.३६ ॥
ମରୁତ୍ସହ, ବଳବାନ, ବର୍ଦ୍ଧମାନ, ଅବାଧିତ, ଦିବ୍ୟ ଶାସକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସର୍ବଜୟୀ ତାଙ୍କୁ, ନୂତନ (ଯଜମାନ)ଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଉଗ୍ର ଓ ବଳଦାତା ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମରୁତ୍ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ମରୁତ୍ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମରୁତ୍ଙ୍କ ଓଜ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.37
सजोषा ऽ इन्द्र सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान् ।
जहि शत्रूꣳन्२ ऽ अप मृधो नुदस्वाथाभयं कृणुहि विश्वतो नः ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ॥ ७.३७ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ଏକମନ ହୋଇ ତୁମ ଗଣ ଓ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ସୋମ ପାନ କର। ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ବୀର, ଜ୍ଞାନୀ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କର, ସେନାମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର; ତା'ପରେ ଆମ ପାଇଁ ସବୁ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଅଭୟ କର। ତୁମେ ଉପୟାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମରୁତ୍ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ; ମରୁତ୍ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.38
मरुत्वाꣳ२ ऽ इन्द्र वृषभो रणाय पिबा सोमम् अनुष्वधं मदाय ।
आसिञ्चस्व जठरे मध्व ऽ ऊर्मिं त्वꣳ राजासि प्रतिपत्सुतानाम् ।
उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा मरुत्वते ।
एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा मरुत्वते ॥ ७.३८ ॥
ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷଭ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ, ବିଧି ଅନୁସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସୋମ ପାନ କର। ଉଦରରେ ମଧୁର ତରଙ୍ଗ ଢାଳ; ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ଅର୍ପଣର ତୁମେ ରାଜା। ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ ତୁମେ; ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ; ଏହା ତୁମର ସ୍ଥାନ, ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.39
महाꣳ२ ऽ इन्द्रो नृवद् आ चर्षणिप्रा ऽ उत द्विबर्हा ऽ अमिनः सहोभिः ।
अस्मद्र्यग् वावृधे वीर्यायोरुः पृथुः सुकृतः कर्तृभिर् भूत् ।
उपयामगृहीतो ऽसि महेन्द्राय त्वा ।
एष ते योनिर् महेन्द्राय त्वा ॥ ७.३९ ॥
ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଦୁଇଗୁଣ ବଳଯୁକ୍ତ, ଅଜେୟ ଶକ୍ତିରେ, ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରି, ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି; ବିଶାଳ ଓ ପୃଥୁ, କର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁକୃତ ହୁଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.40
महाꣳ२ ऽ इन्द्रो य ऽ ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ२ ऽ इव ।
स्तोमैर् वत्सस्य वावृधे ।
उपयामगृहीतो ऽसि महेन्द्राय त्वा ।
एष ते योनिर् महेन्द्राय त्वा ॥ ७.४० ॥
ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ନିଜ ବଳରେ ବର୍ଷାବାନ୍ ପର୍ଜନ୍ୟ ପରି, ବତ୍ସଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି। ତୁମେ ଉପଯାମ ପାତ୍ରରେ ଗୃହୀତ; ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
7.41
उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यꣳ स्वाहा ॥ ७.४१ ॥
ସେହି ଜାତବେଦ ଦେବଙ୍କୁ ରଶ୍ମିମାନେ ଉପରକୁ ବହନ କରନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ; ସ୍ୱାହା।
7.42
चित्रं देवानाम् उद् अगाद् अनीकं चक्षुर् मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्रा द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षꣳ सूर्य ऽ आत्मा जगतस् तस्थुषश् च स्वाहा ॥ ७.४२ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜ ଉଦିତ ହୋଇଛି; ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉଦିତ ହୋଇଛି। ତୁମେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ; ଚଳନ୍ତି ଓ ସ୍ଥିର ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ସୂର୍ଯ୍ୟ। ସ୍ୱାହା।
7.43
अग्ने नय सुपथा राये ऽ अस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्य् अस्मज् जुहुराणम् एनो भूयिष्ठां ते नमऽउक्तिं विधेम स्वाहा ॥ ७.४३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣୁଥିବା, ଧନ ପାଇଁ ଆମକୁ ସୁପଥରେ ନେଇ ଚାଲ। ବଙ୍କା ପାପକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର; ତୁମକୁ ଅଧିକ ନମସ୍କାର ବାକ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରୁ। ସ୍ୱାହା।
7.44
अयं नो ऽ अग्निर् वरिवस् कृणोत्व् अयं मृधः पुर ऽ एतु प्रभिन्दन् ।
अयं वाजान् जयतु वाजसाताव् अयꣳ शत्रून् जयतु जर्हृषाणः स्वाहा ॥ ७.४४ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଓ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ। ଏ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ଏ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତୁ; ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ଏ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
7.45
रूपेण वो रूपम् अभ्यागां तुथो वो विश्ववेदा वि भजतु ।
ऋतस्य पथा प्रेत चन्द्रदक्षिणाः ।
वि स्वः पश्य व्यन्तरिक्षम् ।
यतस्व सदस्यैः ॥ ७.४५ ॥
ତୁମ ରୂପରେ ତୁମ ରୂପ ନିକଟକୁ ମୁଁ ଆସିଛି। ସର୍ବଜ୍ଞ ତୁମ ଆହୁତି ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ। ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦକ୍ଷିଣାଯୁକ୍ତମାନେ, ଋତର ପଥରେ ଆଗକୁ ଯାଅ। ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଖ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦେଖ। ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଚେଷ୍ଟା କର।
7.46
ब्राह्मणम् अद्य विदेयं पितृमन्तं पैतृमत्यम् ऋषिम् आर्षेयꣳ सुधातुदक्षिणम् ।
अस्मद्राता देवत्रा गच्छत प्रदातारम् आ विशत ॥ ७.४६ ॥
ଆଜି ମୁଁ ପିତୃଯୁକ୍ତ, ପୈତୃମତ୍ୟ, ଋଷିବଂଶଜ, ଉତ୍ତମ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଉଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ଆମ ଦାନ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉ; ଦାତାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ।
7.47
अग्नये त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीयायुर् दात्र ऽ एधि मयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ।
रुद्राय त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीय प्राणो दात्र ऽ एधि वयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ।
बृहस्पतये त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीय त्वग् दात्र ऽ एधि मयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ।
यमाय त्वा मह्यं वरुणो ददातु सो ऽमृतत्वम् अशीय हयो दात्र ऽ एधि वयो मह्यं प्रतिग्रहीत्रे ॥ ७.४७ ॥
ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ତୁମକୁ ବରୁଣ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ମୋତେ ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରାନ୍ତୁ। ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆୟୁ ହୁଅ; ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା ମୋ ପାଇଁ ସୁଖ ହୁଅ। ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ତୁମକୁ ବରୁଣ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ମୋତେ ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରାନ୍ତୁ। ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ହୁଅ; ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା ମୋ ପାଇଁ ବଳ ହୁଅ। ବୃହସ୍ପତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ବରୁଣ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ମୋତେ ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରାନ୍ତୁ। ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ତ୍ୱଚା ହୁଅ; ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା ମୋ ପାଇଁ ସୁଖ ହୁଅ। ଯମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ବରୁଣ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ମୋତେ ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରାନ୍ତୁ। ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ବେଗ ହୁଅ; ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା ମୋ ପାଇଁ ବଳ ହୁଅ।
7.48
को ऽदात् कस्मा अदात् कामो ऽदात् कामायादात् ।
कामो दाता कामः प्रतिग्रहीता कामैतत् ते ॥ ७.४८ ॥
କିଏ ଦେଲା? କାହା ପାଇଁ ଦେଲା? କାମ ଦେଲା; କାମ ପାଇଁ ଦେଲା। କାମ ଦାତା, କାମ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା; ଏହି କାମ ତୁମ ପାଇଁ।