सामवेद · विभाग 2.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.18.1657
प꣡न्यं꣢पन्य꣣मि꣡त्सो꣢तार꣣ आ꣡ धा꣢वत꣣ म꣡द्या꣢य ।
सो꣡मं꣢ वी꣣रा꣢य꣣ शू꣡रा꣢य ॥ १६५७ ॥
हे सोम पिळणाऱ्यांनो, आनंदासाठी अधिकाधिक प्रशंसनीय सोम वाहू द्या; वीर आणि शूरासाठी सोम वाहू द्या.
2.18.1658
ए꣡ह हरी꣢꣯ ब्रह्म꣣यु꣡जा꣢ श꣣ग्मा꣡ व꣢क्षतः꣣ स꣡खा꣢यम् ।
इ꣡न्द्रं꣢ गी꣣र्भि꣡र्गिर्व꣢꣯णसम् ॥ १६५८ ॥
प्रार्थनेने जुंपलेले दोन शुभ हरी अश्व आपला मित्र इंद्राला येथे घेऊन येवोत; स्तोत्रांनी प्रशंसिलेल्या इंद्राला (येथे घेऊन येवोत).
2.18.1659
पा꣡ता꣢ वृत्र꣣हा꣢ सु꣣त꣡मा घा꣢꣯ गम꣣न्ना꣢उे अ꣣स्म꣢त् ।
नि꣡ य꣢मते श꣣त꣡मू꣢तिः ॥ १६५९ ॥
वृत्राचा वध करणारा आणि सोम पिणारा (इंद्र) पिळलेल्या सोमाकडे निश्चितच येवो; दुरून आमच्याकडून तो शंभर संरक्षणांसह (आम्हाला) नियंत्रित करो.
2.18.1660
आ꣡ त्वा꣢ विश꣣न्त्वि꣡न्द꣢वः समु꣣द्र꣡मि꣢व꣣ सि꣡न्ध꣢वः ।
न꣢꣫ त्वामि꣣न्द्रा꣡ति꣢ रिच्यते ॥ १६६० ॥
हे इंद्रा, सोमबिंदू तुझ्यात प्रवेशोत, नद्या समुद्रात प्रवेशतात तसे; तुला कोणी ओलांडत नाही.
2.18.1661
वि꣣व्य꣡क्थ꣢ महि꣣ना꣡ वृ꣢षन्भ꣣क्ष꣡ꣳ सोम꣢꣯स्य जागृवे ।
य꣡ इ꣢न्द्र ज꣣ठ꣡रे꣢षु ते ॥ १६६१ ॥
हे वृषा, तुझ्या महिम्याने (सर्व) व्यापतोस; जागृताला सोमाचा भाग (आहे). हे इंद्रा, तुझ्या पोटांत जे आहे ते (ते).
2.18.1662
अ꣡रं꣢ त इन्द्र कु꣣क्ष꣢ये꣣ सो꣡मो꣢ भवतु वृत्रहन् ।
अ꣢रं꣣ धा꣡म꣢भ्य꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ १६६२ ॥
हे वृत्रहंता इंद्रा, तुझ्या पोटासाठी सोम पुरेसा होवो; सोमबिंदू तुझ्या धामांसाठी पुरेसे होवोत.
2.18.1663
ज꣡रा꣢बोध꣣ त꣡द्वि꣢विड्ढि वि꣣शे꣡वि꣢शे य꣣ज्ञि꣡या꣢य ।
स्तो꣡म꣢ꣳ रु꣣द्रा꣡य꣢ दृशी꣣क꣢म् ॥ १६६३ ॥
हे जराबोध अग्ने, ते स्तोत्र प्रत्येक कुळासाठी यज्ञयोग्य देवासाठी प्रज्वलित कर; रुद्रासाठी स्तोत्र, जे दर्शनीय आहे.
2.18.1664
स꣡ नो꣢ म꣣हा꣡ꣳ अ꣢निमा꣣नो꣢ धू꣣म꣡के꣢तुः पुरुश्च꣣न्द्रः꣢ ।
धि꣣ये꣡ वाजा꣢꣯य हिन्वतु ॥ १६६४ ॥
तो आमच्यासाठी महान, अपरिमित बलवान, धूमकेतू, अनेक तेजांचा असो; बुद्धी आणि बलासाठी तो प्रेरणा देवो.
2.18.1665
स꣢ रे꣣वा꣡ꣳ इ꣢व वि꣣श्प꣢ति꣣र्दै꣡व्यः꣢ के꣣तुः꣡ शृ꣢णोतु नः ।
उ꣣क्थ्रै꣢र꣣ग्नि꣢र्बृ꣣ह꣡द्भा꣢नुः ॥ १६६५ ॥
तो धनवानासारखा विशांचा स्वामी, दैव्य ध्वज; त्याने आमचे ऐकावे; उक्थांनी अग्नी, महान तेजाचा.
2.18.1666
त꣡द्वो꣢ गाय सु꣣ते꣡ सचा꣢꣯ पुरुहू꣣ता꣢य꣣ स꣡त्व꣢ने ।
शं꣢꣫ यद्गवे꣣ न꣢ शा꣣कि꣡ने꣢ ॥ १६६६ ॥
ते स्तोत्र सुताच्या (सोमाभिषवाच्या) वेळी एकत्र गा, पुष्कळांनी आवाहिलेल्या बलवानासाठी; गाईसाठी कल्याणाप्रमाणे, शाकीसाठी.
2.18.1667
न꣢ घा꣣ व꣢सु꣣र्नि꣡ य꣢मते दा꣣नं꣡ वाज꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
य꣢त्सी꣣मु꣢प꣣श्र꣢व꣣द्गि꣡रः꣢ ॥ १६६७ ॥
वसू (इंद्र) गोमान वाजाचे दान निश्चितपणे रोखत नाही, जेव्हा तो आमच्या वाणी जवळून ऐकतो.
2.18.1668
कु꣣वि꣡त्स꣢स्य꣣ प्र꣢꣫ हि व꣣ज्रं꣡ गोम꣢꣯न्तं दस्यु꣣हा꣡ गम꣢꣯त् ।
श꣡ची꣢भि꣣र꣡प꣢ नो वरत् ॥ १६६८ ॥
दस्युहंता (इंद्र) गोमान व्रजाकडे निश्चितपणे जावो; आपल्या शक्तींनी तो आमच्यापासून (संकट) दूर करो.
2.18.1669
इ꣣दं꣢꣫ विष्णु꣣र्वि꣡ च꣢क्रमे त्रे꣣धा꣡ नि द꣢꣯धे प꣣द꣢म् ।
स꣡मू꣢ढमस्य पाꣳसु꣣ले꣢ ॥ १६६९ ॥
विष्णूने या जगतात पाऊल टाकले; तीन प्रकारांनी त्याने आपले पद ठेवले; त्याचे एक पद धुळीत लपलेले आहे.
2.18.1670
त्री꣡णि꣢ प꣣दा꣡ वि च꣢꣯क्रमे꣣ वि꣡ष्णु꣢र्गो꣣पा꣡ अदा꣢꣯भ्यः ।
अ꣢तो꣣ ध꣡र्मा꣢णि धा꣣र꣡य꣢न् ॥ १६७० ॥
विष्णूने तीन पावले टाकली; तो रक्षक व अजेय आहे; म्हणून तो धर्मांना धारण करतो.
2.18.1671
वि꣢ष्णोः꣣ क꣡र्मा꣢णि पश्यत꣣ य꣡तो꣢ व्र꣣ता꣡नि꣢ पस्प꣣शे꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢स्य꣣ यु꣢ज्यः꣣ स꣡खा꣢ ॥ १६७१ ॥
विष्णूची कर्मे पाहा; ज्यामुळे त्याने व्रते स्पर्श केली; तो इंद्राचा सखा व सोबती आहे.
2.18.1672
त꣡द्विष्णोः꣢꣯ पर꣣मं꣢ प꣣द꣡ꣳ सदा꣢꣯ पश्यन्ति सू꣣र꣡यः꣢ ।
दि꣣वी꣢व꣣ च꣢क्षु꣣रा꣡त꣢तम् ॥ १६७२ ॥
विष्णूचे ते परम पद ज्ञानी नेहमी पाहतात; आकाशात पसरलेल्या डोळ्याप्रमाणे.
2.18.1673
त꣡द्विप्रा꣢꣯सो विप꣣न्यु꣡वो꣢ जागृ꣣वा꣢ꣳसः꣣ स꣡मि꣢न्धते ।
वि꣢ष्णो꣣र्य꣡त्प꣢र꣣मं꣢ प꣣द꣢म् ॥ १६७३ ॥
जागृत, प्रेरित, प्रशंसनीय ऋषी विष्णूचे ते परम पद प्रज्वलित करतात.
2.18.1674
अ꣡तो꣢ दे꣣वा꣡ अ꣢वन्तु नो꣣ य꣢तो꣣ वि꣡ष्णु꣢र्विचक्र꣣मे꣢ ।
पृ꣣थिव्या꣢꣫ अधि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १६७४ ॥
विष्णूने पृथ्वीच्या शिखरावर पाऊल टाकले, त्या ठिकाणाहून देव आमचे रक्षण करोत.
2.18.1675
मो꣡ षु त्वा꣢꣯ वा꣣घ꣡त꣢श्च꣣ ना꣢उे अ꣣स्म꣡न्नि री꣢꣯रमन् ।
आ꣣रा꣡त्ता꣢द्वा सध꣣मा꣡दं꣢ न꣣ आ꣡ ग꣢ही꣣ह꣢ वा꣣ स꣡न्नुप꣢꣯ श्रुधि ॥ १६७५ ॥
हे मानवा, वाघत तुला आमच्यापासून दूर करू नयेत. दूरून किंवा जवळून, आमच्या सहपानसाथी म्हणून येथे ये आणि ऐक.
2.18.1676
इ꣣मे꣡ हि ते꣢꣯ ब्रह्म꣣कृ꣡तः꣢ सु꣣ते꣢꣫ सचा꣣ म꣢धौ꣣ न꣢꣫मक्ष꣣ आ꣡स꣢ते ।
इ꣢न्द्रे꣣ का꣡मं꣢ जरि꣣ता꣡रो꣢ वसू꣣य꣢वो꣣ र꣢थे꣣ न꣢꣫ पाद꣣मा꣡ द꣢धुः ॥ १६७६ ॥
सोम-अभिषवावर तुझे ब्रह्मकृत् मधावर माशांप्रमाणे एकत्र बसतात. स्तोते वसूची इच्छा धरून इंद्रावर आपली कामना ठेवतात, रथावर पाय ठेवल्याप्रमाणे.
2.18.1677
अ꣡स्ता꣢वि꣣ म꣡न्म꣢ पू꣣र्व्यं꣡ ब्रह्मेन्द्रा꣢꣯य वोचत ।
पू꣣र्वी꣢र्ऋ꣢त꣡स्य꣢ बृह꣣ती꣡र꣢नूषत स्तो꣣तु꣢र्मे꣣धा꣡ अ꣢सृक्षत ॥ १६७७ ॥
इंद्रासाठी प्राचीन स्तुती गायिली गेली आहे; ब्रह्म उच्चारा. ऋताच्या अनेक महान ऋचा क्रमाने स्तुत केल्या गेल्या; स्तोत्याची बुद्धी प्रेरित झाली.
2.18.1678
स꣢꣫मिन्द्रो꣣ रा꣡यो꣢ बृह꣣ती꣡र꣢धूनुत꣣ सं꣢ क्षो꣣णी꣢꣫ समु꣣ सू꣡र्य꣢म् ।
स꣢ꣳशु꣣क्रा꣢सः꣣ शु꣡च꣢यः꣣ सं꣡ गवा꣢꣯शिरः꣣ सो꣢मा꣣ इ꣡न्द्र꣢ममन्दिषुः ॥ १६७८ ॥
इंद्राने विशाल धने हलवली; पृथ्वी आणि सूर्यालाही हलवले. तेजस्वी, शुद्ध, गोदुग्धमिश्रित सोमांनी इंद्राला आनंदित केले.
2.18.1679
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ पा꣡त꣢वे वृत्र꣣घ्ने꣡ परि꣢꣯ षिच्यसे ।
न꣡रे꣢ च꣣ द꣡क्षि꣢णावते वी꣣रा꣡य꣢ सदना꣣स꣡दे꣢ ॥ १६७९ ॥
हे सोमा, इंद्राच्या पानासाठी, वृत्रहंत्याच्या साठी तू सर्वत्र गाळला जातोस. दक्षिणा देणाऱ्या मानवांसाठी आणि आसनावर बसलेल्या देवासाठीही.
2.18.1680
त꣡ꣳ स꣢खायः पुरू꣣रु꣡चं꣢ व꣣यं꣢ यू꣣यं꣢ च꣢ सू꣣र꣡यः꣢ ।
अ꣣श्या꣢म꣣ वा꣡ज꣢गन्ध्यꣳ स꣣ने꣢म꣣ वा꣡ज꣢पस्त्यम् ॥ १६८० ॥
हे मित्रांनो, त्या बहुतेजस्वी (सोमाला) तुम्ही आणि आम्ही, आम्ही स्तोते, प्राप्त करू. बलाच्या सुगंधाने युक्त त्याला आम्ही मिळवू, बलसमृद्धी आम्ही जिंकू.
2.18.1681
प꣢रि꣣ त्य꣡ꣳ ह꣢र्य꣣त꣡ꣳ हरिं꣢꣯ (बभ्रुं पुनन्ति वारेण ।
यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥) ॥ १६८१ ॥
त्या मनोहर, तपकिरी-सोनेरी सोमाला गाळणीतून शुद्ध केले जाते; तोच आनंदाने सर्व देवतांकडे जातो.
2.18.1682
क꣡स्तमि꣢꣯न्द्र त्वावस꣣ (मर्त्यो दधर्षति ।
श्रद्धा इत्तेमघवन् पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥) ॥ १६८२ ॥
हे इंद्रा, ज्याचा रक्षक तू आहेस असा कोणता मर्त्य तुझा अवमान करण्याचे धाडस करेल? हे दानशूरा, श्रद्धा तुझ्याच ठायी आहे; बलवान विजय इच्छितो.
2.18.1683
म꣣घो꣡नः꣢ स्म वृत्र꣣ह꣡त्ये꣢षु चोदय꣣ ये꣡ दद꣢꣯ति प्रि꣣या꣡ वसु꣢꣯ ।
त꣢व꣣ प्र꣡णी꣢ती हर्यश्व सू꣣रि꣢भि꣣र्वि꣡श्वा꣢ तरेम दुरि꣢ता꣣ ॥ १६८३ ॥
हे इंद्रा, वृत्रवधाच्या युद्धांत जे दानशूर प्रिय धन देतात त्यांना प्रेरणा दे; हे हर्यश्वा, तुझ्या मार्गदर्शनाने ज्ञानी लोकांसह आम्ही सर्व संकटे पार करू.
2.18.1684
ए꣢दु꣣ म꣡धो꣢र्म꣣दि꣡न्त꣢रꣳसि꣣ञ्चा꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡न्ध꣢सः ।
ए꣣वा꣢꣫ हि वी꣣र꣡ स्तव꣢꣯ते स꣣दा꣡वृ꣢धः ॥ १६८४ ॥
हे अध्वर्यू, मधुर सोमाचा अधिक आनंददायी रस ओत; हे वीरा, सदा वाढवणाऱ्याची अशीच स्तुती केली जाते.
2.18.1685
इ꣡न्द्र꣢ स्थातर्हरीणां꣣ न꣡ कि꣢ष्टे पू꣣र्व्य꣡स्तु꣢तिम् ।
उ꣡दा꣢नꣳश꣣ श꣡व꣢सा꣣ न꣢ भ꣣न्द꣡ना꣢ ॥ १६८५ ॥
हे इंद्रा, हे स्थिरा, हरींचा स्वामी, तुझ्या प्राचीन स्तुतीपर्यंत कोणी पोहोचत नाही; बलानेही तुझ्या कीर्तनापर्यंत कोणी पोहोचत नाही.
2.18.1686
तं꣢ वो꣣ वा꣡जा꣢नां꣣ प꣢ति꣣म꣡हू꣢महि श्रव꣣स्य꣡वः꣢ ।
अ꣡प्रा꣢युभिर्य꣣र्ज्ञे꣡भि꣢र्वावृ꣣धे꣡न्य꣢म् ॥ १६८६ ॥
वाजांच्या स्वामीला, कीर्ती इच्छिणारे आम्ही तुमच्यासाठी आवाहन करतो; न थकणाऱ्या ज्ञानी जनांकडून तो वाढवला जाण्यास योग्य आहे.
2.18.1687
तं꣡ गू꣢र्धया꣣꣬ स्व꣢꣯र्णरं दे꣣वा꣡सो꣢ दे꣣व꣡म꣢र꣣तिं꣡ द꣢धन्विरे ।
दे꣣व꣡?त्रा꣢ ह꣣व्य꣡मू꣢हिषे ॥ १६८७ ॥
देवांनी स्तुतीने प्रकाश देणाऱ्या, देव अशा त्या स्वामीला पुढे आणले; देवांमध्ये तू हव्य वाहतोस.
2.18.1688
वि꣡भू꣢तरातिं विप्र चि꣣त्र꣡शो꣢चिषम꣣ग्नि꣡मी꣢डिष्व य꣣न्तु꣡र꣢म् ।
अ꣣स्य꣡ मेध꣢꣯स्य सो꣣म्य꣡स्य꣢ सोभरे꣣ प्रे꣡म꣢ध्व꣣रा꣢य꣣ पू꣡र्व्य꣢म् ॥ १६८८ ॥
हे विप्रा! विस्तृत दान असलेल्या, विविध तेजाच्या अग्नीची स्तुती कर; मार्गदर्शक त्या, या सोमयज्ञासाठी, पुरातनाची.
2.18.1689
आ꣡ सो꣢म स्वा꣣नो꣡ अद्रि꣢꣯भिस्ति꣣रो꣡ वारा꣢꣯ण्य꣣व्य꣡या꣢ ।
ज꣢नो꣣ न꣢ पु꣣रि꣢ च꣣꣬म्वो꣢꣯र्विश꣣द्ध꣢रिः꣣ स꣢दो꣣ व꣡ने꣢षु दध्रिषे ॥ १६८९ ॥
हे सोमा! दगडांनी पिळला जाताना, लोकरीच्या गाळण्यांमधून ये; लोक जसे पात्रांत शिरतात, तसा हरित सोम आसनावर स्थापित होतो.
2.18.1690
स꣡ मा꣢मृजे ति꣣रो꣡ अण्वा꣢꣯नि मे꣣꣬ष्यो꣢꣯ मी꣣ढ्वां꣢꣫त्सप्ति꣣र्न꣡ वा꣢ज꣣युः꣢ ।
अ꣣ मा꣢द्यः꣣ प꣡व꣢मानो मनी꣣षि꣢भिः꣣ सो꣢मो꣣ वि꣡प्रे꣢भि꣣र्ऋ꣡क्व꣢भिः ॥ १६९० ॥
तो माझ्यात शुद्ध होतो, सूक्ष्म मार्गांमधून; मेंढ्यासारखा, समृद्ध, बळ इच्छिणाऱ्या घोड्यासारखा; पवमान सोम ज्ञानी, विप्र आणि ऋचांद्वारे आनंदित होतो.
2.18.1691
व꣣य꣡मे꣢नमि꣣दा꣡ ह्योऽपी꣢꣯पेमे꣣ह꣢ व꣣ज्रि꣡ण꣢म् ।
त꣡स्मा꣢ उ अ꣣द्य꣡ सव꣢꣯ने सु꣣तं꣢ भ꣣रा꣢ नू꣣नं꣡ भू꣢षत श्रु꣣ते꣢ ॥ १६९१ ॥
आम्ही याला काल आणि आज येथे प्यायला दिले, वज्रधारीला; त्याच्यासाठीच आज सवनात पिळलेला सोम आण; आता, हे प्रसिद्धा, त्याला अलंकृत कर.
2.18.1692
वृ꣡क꣢श्चिदस्य वार꣣ण꣡ उ꣢रा꣣म꣢थि꣣रा꣢ व꣣यु꣡ने꣢षु भूषति ।
से꣢꣫मं न꣣ स्तो꣡मं꣢ जुजुषा꣣ण꣢꣫ आ ग꣣ही꣢न्द्र꣣ प्र꣢ चि꣣त्र꣡या꣢ धि꣣या꣢ ॥ १६९२ ॥
त्याच्या कुंपणात लांडगाही, विस्तृत फिरत, ज्ञानाच्या मार्गांत अलंकृत होतो; हा स्तोम स्वीकारत, हे इंद्रा, अद्भुत बुद्धीने ये.
2.18.1693
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी रोच꣣ना꣢ दि꣣वः꣢꣫ परि꣣ वा꣡जे꣢षु भूषथः ।
त꣡द्वां꣢ चेति꣣ प्र꣢ वी꣣कय꣢꣯म् ॥ १६९३ ॥
हे इंद्र आणि अग्नी, तुम्ही दोघे स्वर्गातून तेजस्वी होऊन संग्रामांत शोभता. तुमचे ते वीर्य प्रकट होते.
2.18.1694
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ अ꣡प꣢स꣣स्परि꣢꣯ (उप प्र यन्ति धीतयः ।
ऋतस्य पथ्या अनु ॥) ॥ १६९४ ॥
हे इंद्र आणि अग्नी, कर्मांभोवतीची स्तुतीची विचारधारा तुमच्याकडे येते. ऋताच्या मार्गाने ती पुढे जाते.
2.18.1695
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी तवि꣣षा꣡णि꣢ वां (सधस्थानि प्रयासि च ।
युवोरप्तूर्यं हितम् ॥) ॥ १६९५ ॥
हे इंद्र आणि अग्नी, तुमची शक्ती, सहआसने, अर्पणे आणि तुम्हा दोघांचा वेगवान प्रवाह स्थापित आहेत.
2.18.1696
क꣡ ईं꣢ वेद सु꣣ते꣢꣫ सचा꣢꣯ (पिबन्तं कद्वयो दधे ।
अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्रयन्धसः ॥) ॥ १६९६ ॥
सोम पिळताना सोबत पिणाऱ्याला कोण ओळखतो? केव्हा तो अन्न देतो? हाच तो, जो आपल्या ओजाने किल्ले फोडतो, शिप्र-सोमाने हर्षित होऊन.
2.18.1697
दा꣣ना꣢ मृ꣣गो꣡ न वा꣢꣯र꣣णः꣡ पु꣢रु꣣त्रा꣢ च꣣र꣡थं꣢ दधे ।
न꣡ कि꣢ष्ट्वा꣣ नि꣡ य꣢म꣣दा꣢ सु꣣ते꣡ ग꣢मो म꣣हा꣡ꣳश्च꣢र꣣स्यो꣡ज꣢सा ॥ १६९७ ॥
दानाप्रमाणे, हरिण किंवा हत्तीप्रमाणे, तो अनेक ठिकाणी आपली गती धारण करतो. त्याला कोणीही अडवू शकत नाही. सोम पिळताना ये, महान! तू आपल्या ओजाने संचार करतोस.
2.18.1698
य꣢ उ꣣ग्रः꣡ सन्ननि꣢꣯ष्टृतः स्थि꣣रो꣡ रणा꣢꣯य꣣ स꣡ꣳस्कृ꣢तः ।
य꣡दि꣢ स्तो꣣तु꣢र्म꣣घ꣡वा꣢ शृ꣣ण꣢व꣣द्ध꣢वं꣣ ने꣡न्द्रो꣢ योष꣣त्या꣡ ग꣢मत् ॥ १६९८ ॥
जो उग्र, अपराजित, स्थिर, युद्धासाठी सज्ज आहे, स्तोत्यांची हाक ऐश्वर्यवान इंद्राने ऐकली तर त्याने विलंब न करता यावे.
2.18.1699
प꣡व꣢माना असृक्षत꣣ सो꣡माः꣢ शु꣣क्रा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ।
अ꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ का꣡व्या꣢ ॥ १६९९ ॥
पवित्र होत असताना सोमरस वाहू लागले — तेजस्वी, थेंबाथेंबाचे रस — सर्व काव्यरचनांकडे.
2.18.1700
॥ प꣡व꣢माना दि꣣व꣢꣫स्पर्य꣣न्त꣡रि꣢क्षादसृक्षत ।
पृ꣣थिव्या꣢꣫ अधि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १७०० ॥
पवित्र होत असताना सोमरस द्युलोकातून, अंतरिक्षातून वाहिले — पृथ्वीच्या शिखरावर.
2.18.1701
प꣡व꣢मानास आ꣣श꣡वः꣢ शु꣣भ्रा꣡ अ꣢सृग्र꣣मि꣡न्द꣢वः ।
घ्न꣢न्तो꣣ वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षः꣢ ॥ १७०१ ॥
पवित्र होत, वेगवान, तेजस्वी थेंब असे सोमरस वाहिले — सर्व शत्रूंना दूर लोटत.
2.18.1702
तो꣣शा꣡ वृ꣢त्र꣣ह꣡णा꣢ हुवे स꣣जि꣢त्वा꣣ना꣡प꣢राजिता ।
इ꣣न्द्राग्नी꣡ वा꣢ज꣣सा꣡त꣢मा ॥ १७०२ ॥
वृत्राचे संहारक, एकत्र जिंकणारे, अपराजित — इंद्र व अग्नीला मी आवाहन करतो, जे सर्वाधिक धन देणारे आहेत.
2.18.1703
प्र꣡ वा꣢मर्चन्त्यु꣣क्थि꣡नः꣢ (नीथाविदो जरितारः ।
इन्द्राग्नी इष आ वृणे ॥) ॥ १७०३ ॥
उक्थगायक, नीथ जाणणारे, स्तोते तुम्हा दोघांची स्तुती करतात — हे इंद्राग्नींनो, अन्न मी मागतो.
2.18.1704
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी नव꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ (दासपत्नीरधूनुतम् ।
साकमेकेन कर्मणा ॥) ॥ १७०४ ॥
हे इंद्राग्नींनो, तुम्ही दोघांनी एकाच कर्माने दासांचे नव्वद किल्ले एकत्र हादरवून पाडले.
2.18.1705
उ꣡प꣢ त्वा र꣣ण्व꣡स꣢न्दृशं꣣ प्र꣡य꣢स्वन्तः सहस्कृत ।
अ꣡ग्ने꣢ ससृ꣣ज्म꣢हे꣣ गि꣡रः꣢ ॥ १७०५ ॥
हे अग्नी, हे बलनिर्माता, आम्ही प्रयस्वान् होऊन तुझ्याजवळ, सुंदर दर्शन असलेल्या तुला, स्तोत्रे पाठवतो.
2.18.1706
उ꣡प꣢ च्छा꣣या꣡मि꣢व꣣ घृ꣢णे꣣र꣡ग꣢न्म꣣ श꣡र्म꣢ ते व꣣य꣢म् ।
अ꣢ग्ने꣣ हि꣡र꣢ण्यसन्दृशः ॥ १७०६ ॥
हे अग्नी, तेजस्वी तुझ्या सावलीप्रमाणे, आम्ही तुझ्या आश्रयाजवळ आलो आहोत; हे सोनेरी दर्शन असलेल्या अग्नी.
2.18.1707
य꣢ उ꣣ग्र꣡ इ꣢व शर्य꣣हा꣢ ति꣣ग्म꣡शृ꣢ङ्गो꣣ न꣡ वꣳस꣢꣯गः ।
अ꣢ग्ने꣣ पु꣡रो꣢ रु꣣रो꣡जि꣢थ ॥ १७०७ ॥
हे अग्नी, उग्रासारखा, बाणांनी वध करणारा, तीक्ष्ण शिंगांच्या वृषभासारखा, तू किल्ले फोडले.
2.18.1708
ऋ꣣ता꣡वा꣢नं वैश्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢स्य꣣ ज्यो꣡ति꣢ष꣣स्प꣡ति꣢म् ।
अ꣡ज꣢स्रं घ꣣र्म꣡मी꣢महे ॥ १७०८ ॥
ऋतवान, वैश्वानर, ऋत आणि ज्योतीचा स्वामी, अखंड तापणाऱ्या अग्नीची आम्ही याचना करतो.
2.18.1709
य꣢ इ꣣दं꣡ प्र꣢तिपप्र꣣थे꣢ य꣣ज्ञ꣢स्य꣣꣬ स्व꣢꣯रुत्ति꣣र꣢न् ।
ऋ꣣तू꣡नुत्सृ꣢꣯जते व꣣शी꣢ ॥ १७०९ ॥
जो या यज्ञाला सर्वत्र पसरवतो, सुंदर स्वर उच्चारतो, तो वशी ऋतूंना सोडतो.
2.18.1710
अ꣣ग्निः꣢ प्रि꣣ये꣢षु꣣ धा꣡म꣢सु꣣ का꣡मो꣢ भू꣣त꣢स्य꣣ भ꣡व्य꣢स्य ।
स꣣म्रा꣢꣫डेको꣣ वि꣡ रा꣢जति ॥ १७१० ॥
अग्नी प्रिय धामांमध्ये, भूत आणि भव्याची कामना आहे; तो एकटाच सम्राट म्हणून प्रकाशतो.