சாம வேதம் · பகுதி 2.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.18.1657
प꣡न्यं꣢पन्य꣣मि꣡त्सो꣢तार꣣ आ꣡ धा꣢वत꣣ म꣡द्या꣢य ।
सो꣡मं꣢ वी꣣रा꣢य꣣ शू꣡रा꣢य ॥ १६५७ ॥
சோமத்தைப் பிழிபவர்களே, மகிழ்ச்சிக்காக மிகவும் போற்றத்தக்க சோமத்தை ஓடச் செய்யுங்கள்; வீரனுக்கும் சூரனுக்கும் சோமத்தை ஓடச் செய்யுங்கள்.
2.18.1658
ए꣡ह हरी꣢꣯ ब्रह्म꣣यु꣡जा꣢ श꣣ग्मा꣡ व꣢क्षतः꣣ स꣡खा꣢यम् ।
इ꣡न्द्रं꣢ गी꣣र्भि꣡र्गिर्व꣢꣯णसम् ॥ १६५८ ॥
பிரார்த்தனையால் பூட்டப்பட்ட இரு நல்ல ஹரி குதிரைகள் தங்கள் நண்பன் இந்திரனை இங்கே கொண்டு வரட்டும்; பாடல்களால் போற்றப்படும் இந்திரனை (இங்கு கொண்டு வரட்டும்).
2.18.1659
पा꣡ता꣢ वृत्र꣣हा꣢ सु꣣त꣡मा घा꣢꣯ गम꣣न्ना꣢उे अ꣣स्म꣢त् ।
नि꣡ य꣢मते श꣣त꣡मू꣢तिः ॥ १६५९ ॥
வீழ்த்துபவனும் சோமத்தைப் பருகுபவனுமான (இந்திரன்) பிழியப்பட்ட சோமத்திடம் நிச்சயமாக வரட்டும்; தொலைவிலிருந்து நம்மிடமிருந்து (அவன்) நூறு பாதுகாப்புகளுடன் (நம்மை) அடக்கட்டும்.
2.18.1660
आ꣡ त्वा꣢ विश꣣न्त्वि꣡न्द꣢वः समु꣣द्र꣡मि꣢व꣣ सि꣡न्ध꣢वः ।
न꣢꣫ त्वामि꣣न्द्रा꣡ति꣢ रिच्यते ॥ १६६० ॥
இந்திரா, சோமத் துளிகள் உன்னுள் நுழையட்டும், நதிகள் கடலுக்குள் நுழைவது போல; உன்னை எதுவும் மிஞ்சுவதில்லை.
2.18.1661
वि꣣व्य꣡क्थ꣢ महि꣣ना꣡ वृ꣢षन्भ꣣क्ष꣡ꣳ सोम꣢꣯स्य जागृवे ।
य꣡ इ꣢न्द्र ज꣣ठ꣡रे꣢षु ते ॥ १६६१ ॥
வலிமை மிக்கவனே, உன் மகிமையால் (அனைத்தையும்) நிரப்புகிறாய்; விழிப்புடன் இருப்பவனுக்கு சோமத்தின் பங்கு (உரியது). இந்திரா, உன் வயிறுகளில் உள்ளதே (அது).
2.18.1662
अ꣡रं꣢ त इन्द्र कु꣣क्ष꣢ये꣣ सो꣡मो꣢ भवतु वृत्रहन् ।
अ꣢रं꣣ धा꣡म꣢भ्य꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ १६६२ ॥
வீழ்த்துபவனே இந்திரா, உன் வயிற்றுக்கு சோமம் போதுமானதாக இருக்கட்டும்; சோமத் துளிகள் உன் இருப்பிடங்களுக்குப் போதுமானவையாக இருக்கட்டும்.
2.18.1663
ज꣡रा꣢बोध꣣ त꣡द्वि꣢विड्ढि वि꣣शे꣡वि꣢शे य꣣ज्ञि꣡या꣢य ।
स्तो꣡म꣢ꣳ रु꣣द्रा꣡य꣢ दृशी꣣क꣢म् ॥ १६६३ ॥
ஓ ஜராபோத அக்னியே, அந்தப் புகழை ஒவ்வொரு குலத்துக்கும் யஜ்ஞத்துக்குத் தகுந்தவனுக்காக எழுப்பு; ருத்ரனுக்கான புகழ், அது காண்பதற்கு அழகானது.
2.18.1664
स꣡ नो꣢ म꣣हा꣡ꣳ अ꣢निमा꣣नो꣢ धू꣣म꣡के꣢तुः पुरुश्च꣣न्द्रः꣢ ।
धि꣣ये꣡ वाजा꣢꣯य हिन्वतु ॥ १६६४ ॥
அவன் நமக்கு மஹானாக, அளவற்ற வலிமையுள்ளவனாக, புகைக் கொடியனாக, பல ஒளியுள்ளவனாக இருக்கட்டும்; அறிவுக்கும் வலிமைக்கும் அவன் தூண்டட்டும்.
2.18.1665
स꣢ रे꣣वा꣡ꣳ इ꣢व वि꣣श्प꣢ति꣣र्दै꣡व्यः꣢ के꣣तुः꣡ शृ꣢णोतु नः ।
उ꣣क्थ्रै꣢र꣣ग्नि꣢र्बृ꣣ह꣡द्भा꣢नुः ॥ १६६५ ॥
அவன் செல்வருள்ளவன் போல குலங்களின் தலைவன், தெய்வீகக் கொடி; அவன் நம்மைக் கேட்கட்டும்; உக்தங்களால் அக்னி, பெரும் ஒளியுள்ளவன்.
2.18.1666
त꣡द्वो꣢ गाय सु꣣ते꣡ सचा꣢꣯ पुरुहू꣣ता꣢य꣣ स꣡त्व꣢ने ।
शं꣢꣫ यद्गवे꣣ न꣢ शा꣣कि꣡ने꣢ ॥ १६६६ ॥
அந்தப் புகழை சுத்தில் (சோம அழுத்தலில்) சேர்ந்து பாடுங்கள், பலரால் அழைக்கப்படும் பலவானுக்காக; கால்நடைக்கு நலம் போல, வலிமையுள்ளவனுக்கு.
2.18.1667
न꣢ घा꣣ व꣢सु꣣र्नि꣡ य꣢मते दा꣣नं꣡ वाज꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
य꣢त्सी꣣मु꣢प꣣श्र꣢व꣣द्गि꣡रः꣢ ॥ १६६७ ॥
வசு (இந்திரன்) கோமானான வாஜத்தின் கொடையை நிச்சயமாகத் தடுப்பதில்லை; அவன் நம் பாடல்களை அருகில் கேட்கும்போது.
2.18.1668
कु꣣वि꣡त्स꣢स्य꣣ प्र꣢꣫ हि व꣣ज्रं꣡ गोम꣢꣯न्तं दस्यु꣣हा꣡ गम꣢꣯त् ।
श꣡ची꣢भि꣣र꣡प꣢ नो वरत् ॥ १६६८ ॥
தஸ்யுக்களைக் கொல்பவன் கோமானான வ்ரஜத்தை நோக்கி நிச்சயமாகச் செல்லட்டும்; தன் சக்திகளால் அவன் நம்மிடமிருந்து (இடரை) விலக்கட்டும்.
2.18.1669
इ꣣दं꣢꣫ विष्णु꣣र्वि꣡ च꣢क्रमे त्रे꣣धा꣡ नि द꣢꣯धे प꣣द꣢म् ।
स꣡मू꣢ढमस्य पाꣳसु꣣ले꣢ ॥ १६६९ ॥
விஷ்ணு இவ்வுலகில் அடி எடுத்து வைத்தார்; மூன்று வகையில் தன் பாதத்தை வைத்தார்; அவருடைய ஒரு பாதம் தூசியில் மறைந்துள்ளது.
2.18.1670
त्री꣡णि꣢ प꣣दा꣡ वि च꣢꣯क्रमे꣣ वि꣡ष्णु꣢र्गो꣣पा꣡ अदा꣢꣯भ्यः ।
अ꣢तो꣣ ध꣡र्मा꣢णि धा꣣र꣡य꣢न् ॥ १६७० ॥
விஷ்ணு மூன்று அடிகள் எடுத்தார்; அவர் காவலரும் வெல்லப்படாதவரும் ஆவார்; இதனால் அவர் தர்மங்களைத் தாங்குகிறார்.
2.18.1671
वि꣢ष्णोः꣣ क꣡र्मा꣢णि पश्यत꣣ य꣡तो꣢ व्र꣣ता꣡नि꣢ पस्प꣣शे꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢स्य꣣ यु꣢ज्यः꣣ स꣡खा꣢ ॥ १६७१ ॥
விஷ்ணுவின் செயல்களைப் பாருங்கள்; அதிலிருந்து அவர் விரதங்களை அடைந்தார்; அவர் இந்திரனின் நண்பரும் தோழரும் ஆவார்.
2.18.1672
त꣡द्विष्णोः꣢꣯ पर꣣मं꣢ प꣣द꣡ꣳ सदा꣢꣯ पश्यन्ति सू꣣र꣡यः꣢ ।
दि꣣वी꣢व꣣ च꣢क्षु꣣रा꣡त꣢तम् ॥ १६७२ ॥
விஷ்ணுவின் அந்த உயர்ந்த பதத்தை ஞானிகள் எப்போதும் காண்கின்றனர்; வானில் விரிந்த கண்போல.
2.18.1673
त꣡द्विप्रा꣢꣯सो विप꣣न्यु꣡वो꣢ जागृ꣣वा꣢ꣳसः꣣ स꣡मि꣢न्धते ।
वि꣢ष्णो꣣र्य꣡त्प꣢र꣣मं꣢ प꣣द꣢म् ॥ १६७३ ॥
விழிப்புடன் உள்ள, உள்ளொளி பெற்ற, புகழ்பெற்ற ஞானிகள் விஷ்ணுவின் அந்த உயர்ந்த பதத்தை ஒளிரச் செய்கின்றனர்.
2.18.1674
अ꣡तो꣢ दे꣣वा꣡ अ꣢वन्तु नो꣣ य꣢तो꣣ वि꣡ष्णु꣢र्विचक्र꣣मे꣢ ।
पृ꣣थिव्या꣢꣫ अधि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १६७४ ॥
அவ்விடத்திலிருந்து விஷ்ணு பூமியின் சிகரத்தின்மேல் அடி வைத்தார்; அதனால் தேவர்கள் நம்மைக் காக்கட்டும்.
2.18.1675
मो꣡ षु त्वा꣢꣯ वा꣣घ꣡त꣢श्च꣣ ना꣢उे अ꣣स्म꣡न्नि री꣢꣯रमन् ।
आ꣣रा꣡त्ता꣢द्वा सध꣣मा꣡दं꣢ न꣣ आ꣡ ग꣢ही꣣ह꣢ वा꣣ स꣡न्नुप꣢꣯ श्रुधि ॥ १६७५ ॥
ஓ மனிதனே, வாகதர்கள் உன்னை எங்களிடமிருந்து பிரிக்க வேண்டாம். தொலைவிலிருந்தோ அருகிலிருந்தோ எங்கள் சகபானக் தோழனாக இங்கு வந்து கேள்.
2.18.1676
इ꣣मे꣡ हि ते꣢꣯ ब्रह्म꣣कृ꣡तः꣢ सु꣣ते꣢꣫ सचा꣣ म꣢धौ꣣ न꣢꣫मक्ष꣣ आ꣡स꣢ते ।
इ꣢न्द्रे꣣ का꣡मं꣢ जरि꣣ता꣡रो꣢ वसू꣣य꣢वो꣣ र꣢थे꣣ न꣢꣫ पाद꣣मा꣡ द꣢धुः ॥ १६७६ ॥
சோம அழுத்தலில் உன் பிரம்மகிருத்துக்கள் இணைந்து அமர்கின்றனர், தேனில் ஈக்கள் போல். பாடகர்கள் செல்வம் விரும்பி இந்திரனிடத்தில் தங்கள் விருப்பத்தை வைக்கின்றனர், தேரில் கால் வைப்பது போல்.
2.18.1677
अ꣡स्ता꣢वि꣣ म꣡न्म꣢ पू꣣र्व्यं꣡ ब्रह्मेन्द्रा꣢꣯य वोचत ।
पू꣣र्वी꣢र्ऋ꣢त꣡स्य꣢ बृह꣣ती꣡र꣢नूषत स्तो꣣तु꣢र्मे꣣धा꣡ अ꣢सृक्षत ॥ १६७७ ॥
இந்திரனுக்காக பழமையான துதிப்பாடல் பாடப்பட்டது; பிரம்மத்தை உச்சரியுங்கள். ருதத்தின் பல பெரிய மந்திரங்கள் வரிசையாக போற்றப்பட்டன; பாடகரின் அறிவுகள் அனுப்பப்பட்டன.
2.18.1678
स꣢꣫मिन्द्रो꣣ रा꣡यो꣢ बृह꣣ती꣡र꣢धूनुत꣣ सं꣢ क्षो꣣णी꣢꣫ समु꣣ सू꣡र्य꣢म् ।
स꣢ꣳशु꣣क्रा꣢सः꣣ शु꣡च꣢यः꣣ सं꣡ गवा꣢꣯शिरः꣣ सो꣢मा꣣ इ꣡न्द्र꣢ममन्दिषुः ॥ १६७८ ॥
இந்திரன் பெரும் செல்வங்களை அசைத்தான்; பூமியையும் சூரியனையும் அசைத்தான். ஒளிரும், தூய, பால் கலந்த சோமங்கள் இந்திரனை மகிழ்வித்தன.
2.18.1679
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ पा꣡त꣢वे वृत्र꣣घ्ने꣡ परि꣢꣯ षिच्यसे ।
न꣡रे꣢ च꣣ द꣡क्षि꣢णावते वी꣣रा꣡य꣢ सदना꣣स꣡दे꣢ ॥ १६७९ ॥
ஓ சோமா, இந்திரன் பருகுவதற்காக, விருத்திரனை அழிப்பவனுக்காக நீ சுற்றிலும் வடிக்கப்படுகிறாய். தட்சிணை தரும் மனிதர்களுக்காகவும், இருக்கையில் அமர்ந்த தேவனுக்காகவும்.
2.18.1680
त꣡ꣳ स꣢खायः पुरू꣣रु꣡चं꣢ व꣣यं꣢ यू꣣यं꣢ च꣢ सू꣣र꣡यः꣢ ।
अ꣣श्या꣢म꣣ वा꣡ज꣢गन्ध्यꣳ स꣣ने꣢म꣣ वा꣡ज꣢पस्त्यम् ॥ १६८० ॥
நண்பர்களே, அந்த மிகு ஒளி வீசுபவனை நீங்களும் நாங்களும், நாங்கள் பாடகர்களும் அடைவோமாக. வலிமையின் நறுமணமுள்ளவனை நாம் அடையட்டும், வலிமைச் செல்வத்தைப் பெறட்டும்.
2.18.1681
प꣢रि꣣ त्य꣡ꣳ ह꣢र्य꣣त꣡ꣳ हरिं꣢꣯ (बभ्रुं पुनन्ति वारेण ।
यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥) ॥ १६८१ ॥
அந்த இனிய பொன்னிற சோமத்தை வடிகட்டியின் வழியாகத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்; அவனே மகிழ்ச்சியுடன் அனைத்து தேவர்களிடமும் செல்கிறான்.
2.18.1682
क꣡स्तमि꣢꣯न्द्र त्वावस꣣ (मर्त्यो दधर्षति ।
श्रद्धा इत्तेमघवन् पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥) ॥ १६८२ ॥
இந்திரா, உன்னைப் பாதுகாவலனாகக் கொண்ட எந்த மனிதன் உன்னை எதிர்க்கத் துணிவான்? ஓ தாராளனே, நம்பிக்கை உன்னிடமே; வலிமையுள்ளவன் வெற்றியை விரும்புகிறான்.
2.18.1683
म꣣घो꣡नः꣢ स्म वृत्र꣣ह꣡त्ये꣢षु चोदय꣣ ये꣡ दद꣢꣯ति प्रि꣣या꣡ वसु꣢꣯ ।
त꣢व꣣ प्र꣡णी꣢ती हर्यश्व सू꣣रि꣢भि꣣र्वि꣡श्वा꣢ तरेम दुरि꣢ता꣣ ॥ १६८३ ॥
இந்திரா, வृத்திரனைக் கொல்லும் போர்களில் பொன் கொடுக்கும் தாராளர்களைத் தூண்டு; ஹர்யஷ்வா, உன் வழிநடத்தலால் ஞானிகளுடன் நாம் எல்லா துன்பங்களையும் கடக்கட்டும்.
2.18.1684
ए꣢दु꣣ म꣡धो꣢र्म꣣दि꣡न्त꣢रꣳसि꣣ञ्चा꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡न्ध꣢सः ।
ए꣣वा꣢꣫ हि वी꣣र꣡ स्तव꣢꣯ते स꣣दा꣡वृ꣢धः ॥ १६८४ ॥
அத்வர்யுவே, இனிய சோமத்தின் மேலும் மகிழ்விக்கும் சாற்றை ஊற்று; வீரனே, எப்போதும் வளர்ப்பவனை இவ்வாறே துதிக்கிறார்கள்.
2.18.1685
इ꣡न्द्र꣢ स्थातर्हरीणां꣣ न꣡ कि꣢ष्टे पू꣣र्व्य꣡स्तु꣢तिम् ।
उ꣡दा꣢नꣳश꣣ श꣡व꣢सा꣣ न꣢ भ꣣न्द꣡ना꣢ ॥ १६८५ ॥
இந்திரா, நிலையானவனே, பொன்னிற குதிரைகளின் தலைவா, உன் பழமையான துதியை எவராலும் எட்ட முடியாது; வலிமையாலும் உன் புகழ்ச்சியை எவரும் எட்டுவதில்லை.
2.18.1686
तं꣢ वो꣣ वा꣡जा꣢नां꣣ प꣢ति꣣म꣡हू꣢महि श्रव꣣स्य꣡वः꣢ ।
अ꣡प्रा꣢युभिर्य꣣र्ज्ञे꣡भि꣢र्वावृ꣣धे꣡न्य꣢म् ॥ १६८६ ॥
வாஜங்களின் தலைவனை, புகழ் விரும்பும் நாங்கள் உங்களுக்காக அழைக்கிறோம்; அயராத ஞானிகளால் அவன் வளர்க்கப்படத் தக்கவன்.
2.18.1687
तं꣡ गू꣢र्धया꣣꣬ स्व꣢꣯र्णरं दे꣣वा꣡सो꣢ दे꣣व꣡म꣢र꣣तिं꣡ द꣢धन्विरे ।
दे꣣व꣡?त्रा꣢ ह꣣व्य꣡मू꣢हिषे ॥ १६८७ ॥
தேவர்கள் அவரைப் புகழ்ந்து, ஒளி அளிப்பவரும் தேவருமான அந்த அரசனை முன்னிறுத்தினர்; தேவர்களிடையே நீ ஹவ்யத்தைச் சுமக்கிறாய்.
2.18.1688
वि꣡भू꣢तरातिं विप्र चि꣣त्र꣡शो꣢चिषम꣣ग्नि꣡मी꣢डिष्व य꣣न्तु꣡र꣢म् ।
अ꣣स्य꣡ मेध꣢꣯स्य सो꣣म्य꣡स्य꣢ सोभरे꣣ प्रे꣡म꣢ध्व꣣रा꣢य꣣ पू꣡र्व्य꣢म् ॥ १६८८ ॥
ஓ விப்ரனே! பரந்த கொடையும் பல்வண்ண ஒளியும் கொண்ட அக்னியைப் புகழ்; வழிகாட்டும் அவரை, இந்த சோம யாகத்திற்காக, பழமையானவரை.
2.18.1689
आ꣡ सो꣢म स्वा꣣नो꣡ अद्रि꣢꣯भिस्ति꣣रो꣡ वारा꣢꣯ण्य꣣व्य꣡या꣢ ।
ज꣢नो꣣ न꣢ पु꣣रि꣢ च꣣꣬म्वो꣢꣯र्विश꣣द्ध꣢रिः꣣ स꣢दो꣣ व꣡ने꣢षु दध्रिषे ॥ १६८९ ॥
ஓ சோமா! கற்களால் பிழியப்பட்டு, கம்பளிச் வடிகட்டிகள் வழியாக வா; மக்கள் பாத்திரங்களுக்குள் நுழைவதுபோல், பொன்னிற சோமன் இடத்தில் நிறுவப்படுகிறான்.
2.18.1690
स꣡ मा꣢मृजे ति꣣रो꣡ अण्वा꣢꣯नि मे꣣꣬ष्यो꣢꣯ मी꣣ढ्वां꣢꣫त्सप्ति꣣र्न꣡ वा꣢ज꣣युः꣢ ।
अ꣣ मा꣢द्यः꣣ प꣡व꣢मानो मनी꣣षि꣢भिः꣣ सो꣢मो꣣ वि꣡प्रे꣢भि꣣र्ऋ꣡क्व꣢भिः ॥ १६९० ॥
அவன் என்னுள் தூய்மையாக்கப்படுகிறான், நுண்ணிய வழிகள் வழியாக; ஆட்டுக்கடாபோல், வளமானவன், வலிமை விரும்பும் குதிரைபோல்; புனித சோமன் ஞானிகளாலும், விப்ரர்களாலும், ரிக்குகளாலும் மகிழ்விக்கப்படுகிறான்.
2.18.1691
व꣣य꣡मे꣢नमि꣣दा꣡ ह्योऽपी꣢꣯पेमे꣣ह꣢ व꣣ज्रि꣡ण꣢म् ।
त꣡स्मा꣢ उ अ꣣द्य꣡ सव꣢꣯ने सु꣣तं꣢ भ꣣रा꣢ नू꣣नं꣡ भू꣢षत श्रु꣣ते꣢ ॥ १६९१ ॥
நாம் இவரை இன்றும் நேற்றும் இங்கே பருகச் செய்தோம், வஜ்ரதாரியை; அவருக்காகவே இன்று சவனத்தில் பிழியப்பட்ட சோமத்தைக் கொண்டுவா; இப்போது, புகழ்பெற்றவனே, அவரை அலங்கரி.
2.18.1692
वृ꣡क꣢श्चिदस्य वार꣣ण꣡ उ꣢रा꣣म꣢थि꣣रा꣢ व꣣यु꣡ने꣢षु भूषति ।
से꣢꣫मं न꣣ स्तो꣡मं꣢ जुजुषा꣣ण꣢꣫ आ ग꣣ही꣢न्द्र꣣ प्र꣢ चि꣣त्र꣡या꣢ धि꣣या꣢ ॥ १६९२ ॥
அவரது வேலியில் ஓநாயும், பரந்து திரிந்து, ஞான வழிகளில் அலங்கரிக்கப்படுகிறது; இந்த ஸ்தோமத்தை ஏற்று, ஓ இந்திரா, அற்புத புத்தியுடன் வா.
2.18.1693
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी रोच꣣ना꣢ दि꣣वः꣢꣫ परि꣣ वा꣡जे꣢षु भूषथः ।
त꣡द्वां꣢ चेति꣣ प्र꣢ वी꣣कय꣢꣯म् ॥ १६९३ ॥
இந்திரனும் அக்னியுமே, நீங்கள் இருவரும் வானத்திலிருந்து ஒளிர்ந்து போர்களில் அலங்கரிக்கிறீர்கள். உங்கள் அந்த வீரியம் வெளிப்படுகிறது.
2.18.1694
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ अ꣡प꣢स꣣स्परि꣢꣯ (उप प्र यन्ति धीतयः ।
ऋतस्य पथ्या अनु ॥) ॥ १६९४ ॥
இந்திரனும் அக்னியுமே, செயல்களைச் சுற்றி வரும் துதி எண்ணங்கள் உங்களை நோக்கி வருகின்றன. ரிதத்தின் பாதையைப் பின்தொடர்ந்து அவை முன்னேறுகின்றன.
2.18.1695
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी तवि꣣षा꣡णि꣢ वां (सधस्थानि प्रयासि च ।
युवोरप्तूर्यं हितम् ॥) ॥ १६९५ ॥
இந்திரனும் அக்னியுமே, உங்கள் வலிமைகளும் பகிர்ந்த இருக்கைகளும் காணிக்கைகளும், உங்கள் இருவரின் விரைவான நீரோட்டமும் நிலைபெற்றுள்ளன.
2.18.1696
क꣡ ईं꣢ वेद सु꣣ते꣢꣫ सचा꣢꣯ (पिबन्तं कद्वयो दधे ।
अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्रयन्धसः ॥) ॥ १६९६ ॥
சோமம் பிழியும்போது உடனிருந்து பருகுபவனை யார் அறிவான்? எப்போது அவன் உணவை அளிக்கிறான்? இவனே தன் வலிமையால் கோட்டைகளைப் பிளக்கிறான், சிப்ர-சோமத்தால் மகிழ்ந்து.
2.18.1697
दा꣣ना꣢ मृ꣣गो꣡ न वा꣢꣯र꣣णः꣡ पु꣢रु꣣त्रा꣢ च꣣र꣡थं꣢ दधे ।
न꣡ कि꣢ष्ट्वा꣣ नि꣡ य꣢म꣣दा꣢ सु꣣ते꣡ ग꣢मो म꣣हा꣡ꣳश्च꣢र꣣स्यो꣡ज꣢सा ॥ १६९७ ॥
கொடையைப் போல, மான் அல்லது யானையைப் போல, அவன் பல இடங்களில் தன் இயக்கத்தைத் தாங்குகிறான். எவராலும் அவனைத் தடுக்க முடியாது. சோமம் பிழியும்போது வா, மகானே! நீ உன் வலிமையால் சஞ்சரிக்கிறாய்.
2.18.1698
य꣢ उ꣣ग्रः꣡ सन्ननि꣢꣯ष्टृतः स्थि꣣रो꣡ रणा꣢꣯य꣣ स꣡ꣳस्कृ꣢तः ।
य꣡दि꣢ स्तो꣣तु꣢र्म꣣घ꣡वा꣢ शृ꣣ण꣢व꣣द्ध꣢वं꣣ ने꣡न्द्रो꣢ योष꣣त्या꣡ ग꣢मत् ॥ १६९८ ॥
உக்கிரமாய், வெல்லப்படாதவனாய், உறுதியாய், போருக்கு ஆயத்தமானவனாய் இருப்பவன், துதிப்பவனின் அழைப்பை மகா தனவான் இந்திரன் கேட்டால், அவன் தாமதிக்காமல் வரட்டும்.
2.18.1699
प꣡व꣢माना असृक्षत꣣ सो꣡माः꣢ शु꣣क्रा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ।
अ꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ का꣡व्या꣢ ॥ १६९९ ॥
தூய்மையாகி சோமங்கள் பாய்ந்தன — பிரகாசமான, துளிர்க்கும் சாறுகள் — எல்லா கவிப் பாடல்களை நோக்கி.
2.18.1700
॥ प꣡व꣢माना दि꣣व꣢꣫स्पर्य꣣न्त꣡रि꣢क्षादसृक्षत ।
पृ꣣थिव्या꣢꣫ अधि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १७०० ॥
தூய்மையாகி சோமங்கள் வானத்திலிருந்தும் அந்தரிக்ஷத்திலிருந்தும் பாய்ந்தன — பூமியின் சிகரத்தின் மேல்.
2.18.1701
प꣡व꣢मानास आ꣣श꣡वः꣢ शु꣣भ्रा꣡ अ꣢सृग्र꣣मि꣡न्द꣢वः ।
घ्न꣢न्तो꣣ वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षः꣢ ॥ १७०१ ॥
தூய்மையாகி விரைவான, பிரகாசமான துளிகளாகிய சோமங்கள் பாய்ந்தன — எல்லா பகைவர்களையும் விரட்டியபடி.
2.18.1702
तो꣣शा꣡ वृ꣢त्र꣣ह꣡णा꣢ हुवे स꣣जि꣢त्वा꣣ना꣡प꣢राजिता ।
इ꣣न्द्राग्नी꣡ वा꣢ज꣣सा꣡त꣢मा ॥ १७०२ ॥
விருத்திரனைக் கொல்பவர்கள், ஒன்றாக வெல்பவர்கள், தோற்கடிக்கப்படாதவர்கள் — இந்திரனையும் அக்னியையும் நான் அழைக்கிறேன், செல்வம் மிக அதிகம் அளிப்பவர்கள்.
2.18.1703
प्र꣡ वा꣢मर्चन्त्यु꣣क्थि꣡नः꣢ (नीथाविदो जरितारः ।
इन्द्राग्नी इष आ वृणे ॥) ॥ १७०३ ॥
உக்தம் பாடுபவர்களும், நீத்த ஞானம் அறிந்தவர்களும், துதிப்பவர்களும் உங்கள் இருவரையும் புகழ்கின்றனர் — இந்திரனே அக்னியே, உணவை நான் வேண்டுகிறேன்.
2.18.1704
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी नव꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ (दासपत्नीरधूनुतम् ।
साकमेकेन कर्मणा ॥) ॥ १७०४ ॥
இந்திரனே அக்னியே, நீங்கள் இருவரும் தாசர்களின் தொண்ணூறு கோட்டைகளை ஒரே செயலால் ஒன்றாக அசைத்து வீழ்த்தினீர்கள்.
2.18.1705
उ꣡प꣢ त्वा र꣣ण्व꣡स꣢न्दृशं꣣ प्र꣡य꣢स्वन्तः सहस्कृत ।
अ꣡ग्ने꣢ ससृ꣣ज्म꣢हे꣣ गि꣡रः꣢ ॥ १७०५ ॥
ஓ அக்னியே, பலத்தை உருவாக்குபவனே, நாங்கள் நெய்ப்படையுடன் உன்னை நோக்கி, அழகிய தரிசனம் கொண்ட உனக்கு, பாடல்களை அனுப்புகிறோம்.
2.18.1706
उ꣡प꣢ च्छा꣣या꣡मि꣢व꣣ घृ꣢णे꣣र꣡ग꣢न्म꣣ श꣡र्म꣢ ते व꣣य꣢म् ।
अ꣢ग्ने꣣ हि꣡र꣢ण्यसन्दृशः ॥ १७०६ ॥
ஓ அக்னியே, ஒளிரும் உன்னின் நிழலைப் போல, நாங்கள் உன் பாதுகாப்பை அடைந்தோம்; தங்கம் போல் ஒளிரும் அக்னியே.
2.18.1707
य꣢ उ꣣ग्र꣡ इ꣢व शर्य꣣हा꣢ ति꣣ग्म꣡शृ꣢ङ्गो꣣ न꣡ वꣳस꣢꣯गः ।
अ꣢ग्ने꣣ पु꣡रो꣢ रु꣣रो꣡जि꣢थ ॥ १७०७ ॥
ஓ அக்னியே, நீ உக்கிரமானவனைப் போல, அம்பு எறிந்து கொல்பவனாய், கூரிய கொம்புடைய காளை போல், கோட்டைகளை உடைத்தாய்.
2.18.1708
ऋ꣣ता꣡वा꣢नं वैश्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢स्य꣣ ज्यो꣡ति꣢ष꣣स्प꣡ति꣢म् ।
अ꣡ज꣢स्रं घ꣣र्म꣡मी꣢महे ॥ १७०८ ॥
ஒழுங்குடையவனும், வைஸ்வானரனும், ஒழுங்கின் ஒளியின் அதிபதியுமான, இடைவிடாத வெப்பமான அக்னியை நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.
2.18.1709
य꣢ इ꣣दं꣡ प्र꣢तिपप्र꣣थे꣢ य꣣ज्ञ꣢स्य꣣꣬ स्व꣢꣯रुत्ति꣣र꣢न् ।
ऋ꣣तू꣡नुत्सृ꣢꣯जते व꣣शी꣢ ॥ १७०९ ॥
இந்த யாகத்தை எங்கும் பரப்புபவனும், இனிய ஒலியை எழுப்புபவனுமான அவன், அடக்கி ஆளும் வண்ணம் பருவங்களை அனுப்புகிறான்.
2.18.1710
अ꣣ग्निः꣢ प्रि꣣ये꣢षु꣣ धा꣡म꣢सु꣣ का꣡मो꣢ भू꣣त꣢स्य꣣ भ꣡व्य꣢स्य ।
स꣣म्रा꣢꣫डेको꣣ वि꣡ रा꣢जति ॥ १७१० ॥
அக்னி, அன்புக்குரிய உறைவிடங்களில், கடந்ததும் வருவதுமான அனைத்தின் விருப்பமாக உள்ளான்; அவனே தனித்த சக்கரவர்த்தியாக ஒளிர்கிறான்.