സാമവേദം · ഭാഗം 2.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.18.1657
प꣡न्यं꣢पन्य꣣मि꣡त्सो꣢तार꣣ आ꣡ धा꣢वत꣣ म꣡द्या꣢य ।
सो꣡मं꣢ वी꣣रा꣢य꣣ शू꣡रा꣢य ॥ १६५७ ॥
സോമം പിഴിയുന്നവരേ, ആനന്ദത്തിനായി അത്യന്തം പ്രശംസനീയമായ സോമത്തെ ഒഴുക്കുവിൻ; വീരനും ശൂരനും വേണ്ടി സോമത്തെ ഒഴുക്കുവിൻ.
2.18.1658
ए꣡ह हरी꣢꣯ ब्रह्म꣣यु꣡जा꣢ श꣣ग्मा꣡ व꣢क्षतः꣣ स꣡खा꣢यम् ।
इ꣡न्द्रं꣢ गी꣣र्भि꣡र्गिर्व꣢꣯णसम् ॥ १६५८ ॥
പ്രാർത്ഥനയാൽ കെട്ടപ്പെട്ട രണ്ടു ശുഭകരമായ ഹരി അശ്വങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സഖാവായ ഇന്ദ്രനെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ; സ്തുതികളാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ട ഇന്ദ്രനെ (ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ).
2.18.1659
पा꣡ता꣢ वृत्र꣣हा꣢ सु꣣त꣡मा घा꣢꣯ गम꣣न्ना꣢उे अ꣣स्म꣢त् ।
नि꣡ य꣢मते श꣣त꣡मू꣢तिः ॥ १६५९ ॥
വൃത്രനെ വധിച്ച് സോമം കുടിക്കുന്ന (ഇന്ദ്രൻ) പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനടുത്ത് തീർച്ചയായും വരട്ടെ; ദൂരത്തുനിന്ന് നമ്മിൽനിന്ന് (അവൻ) നൂറ് സംരക്ഷണങ്ങളോടെ (നമ്മെ) നിയന്ത്രിക്കട്ടെ.
2.18.1660
आ꣡ त्वा꣢ विश꣣न्त्वि꣡न्द꣢वः समु꣣द्र꣡मि꣢व꣣ सि꣡न्ध꣢वः ।
न꣢꣫ त्वामि꣣न्द्रा꣡ति꣢ रिच्यते ॥ १६६० ॥
ഇന്ദ്രാ, സോമബിന്ദുക്കൾ നിന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ, നദികൾ സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ; നിന്നെ ആരും അതിക്രമിക്കുന്നില്ല.
2.18.1661
वि꣣व्य꣡क्थ꣢ महि꣣ना꣡ वृ꣢षन्भ꣣क्ष꣡ꣳ सोम꣢꣯स्य जागृवे ।
य꣡ इ꣢न्द्र ज꣣ठ꣡रे꣢षु ते ॥ १६६१ ॥
വൃഷാവേ, നിന്റെ മഹിമയാൽ (എല്ലാം) നിറയ്ക്കുന്നു; ഉണർന്നിരിക്കുന്നവന് സോമത്തിന്റെ പങ്ക് (ഉള്ളത്). ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഉദരങ്ങളിൽ ഉള്ളത് (അത്).
2.18.1662
अ꣡रं꣢ त इन्द्र कु꣣क्ष꣢ये꣣ सो꣡मो꣢ भवतु वृत्रहन् ।
अ꣢रं꣣ धा꣡म꣢भ्य꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ १६६२ ॥
വൃത്രഹന്താവായ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഉദരത്തിന് സോമം മതിയാകട്ടെ; സോമബിന്ദുക്കൾ നിന്റെ ധാമങ്ങൾക്ക് മതിയാകട്ടെ.
2.18.1663
ज꣡रा꣢बोध꣣ त꣡द्वि꣢विड्ढि वि꣣शे꣡वि꣢शे य꣣ज्ञि꣡या꣢य ।
स्तो꣡म꣢ꣳ रु꣣द्रा꣡य꣢ दृशी꣣क꣢म् ॥ १६६३ ॥
ഹേ ജരാബോധ അഗ്നേ, ആ സ്തോത്രം ഓരോ കുലത്തിനും യജ്ഞയോഗ്യനു വേണ്ടി ജ്വലിപ്പിക്കുക; രുദ്രനു സ്തോത്രം, അത് ദർശനീയമാണ്.
2.18.1664
स꣡ नो꣢ म꣣हा꣡ꣳ अ꣢निमा꣣नो꣢ धू꣣म꣡के꣢तुः पुरुश्च꣣न्द्रः꣢ ।
धि꣣ये꣡ वाजा꣢꣯य हिन्वतु ॥ १६६४ ॥
അവൻ നമുക്കായി മഹാനും അപരിമിതബലനും ധൂമകേതുവും ബഹുപ്രകാശനുമാകട്ടെ; ബുദ്ധിക്കും ബലത്തിനും അവൻ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
2.18.1665
स꣢ रे꣣वा꣡ꣳ इ꣢व वि꣣श्प꣢ति꣣र्दै꣡व्यः꣢ के꣣तुः꣡ शृ꣢णोतु नः ।
उ꣣क्थ्रै꣢र꣣ग्नि꣢र्बृ꣣ह꣡द्भा꣢नुः ॥ १६६५ ॥
അവൻ ധനവാനെപ്പോലെ ജനങ്ങളുടെ നാഥനും ദിവ്യധ്വജവുമാണ്; അവൻ നമ്മെ കേൾക്കട്ടെ; ഉക്ഥങ്ങളാൽ അഗ്നി, മഹാപ്രഭയുള്ളവൻ.
2.18.1666
त꣡द्वो꣢ गाय सु꣣ते꣡ सचा꣢꣯ पुरुहू꣣ता꣢य꣣ स꣡त्व꣢ने ।
शं꣢꣫ यद्गवे꣣ न꣢ शा꣣कि꣡ने꣢ ॥ १६६६ ॥
ആ സ്തോത്രം സുതത്തിൽ (സോമാഭിഷവത്തിൽ) ഒന്നിച്ചു പാടുവിൻ, ബഹുവിളിക്കപ്പെടുന്നവനും ബലവാനുമായവനു വേണ്ടി; ഗോവിന് ശുഭമെന്നപോലെ, ശാകിക്ക്.
2.18.1667
न꣢ घा꣣ व꣢सु꣣र्नि꣡ य꣢मते दा꣣नं꣡ वाज꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢तः ।
य꣢त्सी꣣मु꣢प꣣श्र꣢व꣣द्गि꣡रः꣢ ॥ १६६७ ॥
വസു (ഇന്ദ്രൻ) ഗോമാനായ വാജത്തിന്റെ ദാനം നിശ്ചയമായും തടയുന്നില്ല; അവൻ നമ്മുടെ വാക്കുകൾ അടുത്തുനിന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ.
2.18.1668
कु꣣वि꣡त्स꣢स्य꣣ प्र꣢꣫ हि व꣣ज्रं꣡ गोम꣢꣯न्तं दस्यु꣣हा꣡ गम꣢꣯त् ।
श꣡ची꣢भि꣣र꣡प꣢ नो वरत् ॥ १६६८ ॥
ദസ്യുഹന്താവായ (ഇന്ദ്രൻ) ഗോമാനായ വ്രജത്തിലേക്ക് നിശ്ചയമായും പോകട്ടെ; തന്റെ ശക്തികളാൽ അവൻ നമ്മിൽനിന്ന് (ദുരിതം) അകറ്റട്ടെ.
2.18.1669
इ꣣दं꣢꣫ विष्णु꣣र्वि꣡ च꣢क्रमे त्रे꣣धा꣡ नि द꣢꣯धे प꣣द꣢म् ।
स꣡मू꣢ढमस्य पाꣳसु꣣ले꣢ ॥ १६६९ ॥
വിഷ്ണു ഈ ലോകത്ത് കാൽവെച്ചു; മൂന്നു വിധത്തിൽ തന്റെ പദം സ്ഥാപിച്ചു; അവന്റെ ഒരു പദം പൊടിയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
2.18.1670
त्री꣡णि꣢ प꣣दा꣡ वि च꣢꣯क्रमे꣣ वि꣡ष्णु꣢र्गो꣣पा꣡ अदा꣢꣯भ्यः ।
अ꣢तो꣣ ध꣡र्मा꣢णि धा꣣र꣡य꣢न् ॥ १६७० ॥
വിഷ്ണു മൂന്നടി വെച്ചു; അവൻ രക്ഷകനും അജയ്യനുമാണ്; അതിനാൽ അവൻ ധർമ്മങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു.
2.18.1671
वि꣢ष्णोः꣣ क꣡र्मा꣢णि पश्यत꣣ य꣡तो꣢ व्र꣣ता꣡नि꣢ पस्प꣣शे꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢स्य꣣ यु꣢ज्यः꣣ स꣡खा꣢ ॥ १६७१ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ നോക്കുക; അതിൽനിന്ന് അവൻ വ്രതങ്ങളെ സ്പർശിച്ചു; അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ സഖാവും കൂട്ടുകാരനുമാണ്.
2.18.1672
त꣡द्विष्णोः꣢꣯ पर꣣मं꣢ प꣣द꣡ꣳ सदा꣢꣯ पश्यन्ति सू꣣र꣡यः꣢ ।
दि꣣वी꣢व꣣ च꣢क्षु꣣रा꣡त꣢तम् ॥ १६७२ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പരമപദം ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും കാണുന്നു; ആകാശത്ത് വ്യാപിച്ച കണ്ണുപോലെ.
2.18.1673
त꣡द्विप्रा꣢꣯सो विप꣣न्यु꣡वो꣢ जागृ꣣वा꣢ꣳसः꣣ स꣡मि꣢न्धते ।
वि꣢ष्णो꣣र्य꣡त्प꣢र꣣मं꣢ प꣣द꣢म् ॥ १६७३ ॥
ഉണർന്നിരിക്കുന്ന, പ്രേരിതരായ, സ്തുത്യരായ ഋഷിമാർ വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പരമപദത്തെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു.
2.18.1674
अ꣡तो꣢ दे꣣वा꣡ अ꣢वन्तु नो꣣ य꣢तो꣣ वि꣡ष्णु꣢र्विचक्र꣣मे꣢ ।
पृ꣣थिव्या꣢꣫ अधि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १६७४ ॥
വിഷ്ണു ഭൂമിയുടെ ശിഖരത്തിൽ കാൽവെച്ച ഇടത്തുനിന്ന് ദേവന്മാർ നമ്മെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
2.18.1675
मो꣡ षु त्वा꣢꣯ वा꣣घ꣡त꣢श्च꣣ ना꣢उे अ꣣स्म꣡न्नि री꣢꣯रमन् ।
आ꣣रा꣡त्ता꣢द्वा सध꣣मा꣡दं꣢ न꣣ आ꣡ ग꣢ही꣣ह꣢ वा꣣ स꣡न्नुप꣢꣯ श्रुधि ॥ १६७५ ॥
ഓ മനുഷ്യാ, വാഘതന്മാർ നിന്നെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റാതിരിക്കട്ടെ. ദൂരത്തുനിന്നോ അടുത്തുനിന്നോ, ഞങ്ങളുടെ സഹപാനസഖാവായി ഇവിടെ വന്ന് കേൾക്കുക.
2.18.1676
इ꣣मे꣡ हि ते꣢꣯ ब्रह्म꣣कृ꣡तः꣢ सु꣣ते꣢꣫ सचा꣣ म꣢धौ꣣ न꣢꣫मक्ष꣣ आ꣡स꣢ते ।
इ꣢न्द्रे꣣ का꣡मं꣢ जरि꣣ता꣡रो꣢ वसू꣣य꣢वो꣣ र꣢थे꣣ न꣢꣫ पाद꣣मा꣡ द꣢धुः ॥ १६७६ ॥
സോമാഭിഷവത്തിൽ നിന്റെ ബ്രഹ്മകൃത്തുക്കൾ തേനിൽ ഈച്ചകളെപ്പോലെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്തോതാക്കൾ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ച് ഇന്ദ്രനിൽ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം വെക്കുന്നു, രഥത്തിൽ കാൽ വെക്കുന്നതുപോലെ.
2.18.1677
अ꣡स्ता꣢वि꣣ म꣡न्म꣢ पू꣣र्व्यं꣡ ब्रह्मेन्द्रा꣢꣯य वोचत ।
पू꣣र्वी꣢र्ऋ꣢त꣡स्य꣢ बृह꣣ती꣡र꣢नूषत स्तो꣣तु꣢र्मे꣣धा꣡ अ꣢सृक्षत ॥ १६७७ ॥
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പുരാതനമായ സ്തുതി പാടപ്പെട്ടു; ബ്രഹ്മം ഉച്ചരിക്കുക. ഋതത്തിന്റെ പല മഹത്തായ ഋക്കുകളും ക്രമമായി സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു; സ്തോതാവിന്റെ ബുദ്ധികൾ പ്രേരിതമായി.
2.18.1678
स꣢꣫मिन्द्रो꣣ रा꣡यो꣢ बृह꣣ती꣡र꣢धूनुत꣣ सं꣢ क्षो꣣णी꣢꣫ समु꣣ सू꣡र्य꣢म् ।
स꣢ꣳशु꣣क्रा꣢सः꣣ शु꣡च꣢यः꣣ सं꣡ गवा꣢꣯शिरः꣣ सो꣢मा꣣ इ꣡न्द्र꣢ममन्दिषुः ॥ १६७८ ॥
ഇന്ദ്രൻ മഹത്തായ സമ്പത്തുകളെ ഇളക്കി; ഭൂമിയെയും സൂര്യനെയും ഇളക്കി. തിളങ്ങുന്ന, ശുദ്ധമായ, പാൽ കലർന്ന സോമങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
2.18.1679
इ꣡न्द्रा꣢य सोम꣣ पा꣡त꣢वे वृत्र꣣घ्ने꣡ परि꣢꣯ षिच्यसे ।
न꣡रे꣢ च꣣ द꣡क्षि꣢णावते वी꣣रा꣡य꣢ सदना꣣स꣡दे꣢ ॥ १६७९ ॥
ഹേ സോമാ, ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്യാൻ, വൃത്രഹന്താവിനായി നീ ചുറ്റും ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു. ദക്ഷിണ നൽകുന്ന മനുഷ്യർക്കും, ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവനും.
2.18.1680
त꣡ꣳ स꣢खायः पुरू꣣रु꣡चं꣢ व꣣यं꣢ यू꣣यं꣢ च꣢ सू꣣र꣡यः꣢ ।
अ꣣श्या꣢म꣣ वा꣡ज꣢गन्ध्यꣳ स꣣ने꣢म꣣ वा꣡ज꣢पस्त्यम् ॥ १६८० ॥
സുഹൃത്തുക്കളേ, ആ ബഹുപ്രകാശനെ നിങ്ങളും നമ്മളും, നാം സ്തോതാക്കളും പ്രാപിക്കട്ടെ. ബലത്തിന്റെ സുഗന്ധമുള്ളവനെ നാം പ്രാപിക്കട്ടെ; ബലസമൃദ്ധി നാം നേടട്ടെ.
2.18.1681
प꣢रि꣣ त्य꣡ꣳ ह꣢र्य꣣त꣡ꣳ हरिं꣢꣯ (बभ्रुं पुनन्ति वारेण ।
यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥) ॥ १६८१ ॥
ആ മനോഹരവും തവിട്ടു-മഞ്ഞനിറമുള്ളതുമായ സോമത്തെ അരിപ്പയിലൂടെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; അവൻ ആനന്ദത്തോടെ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അടുത്തേക്കു പോകുന്നു.
2.18.1682
क꣡स्तमि꣢꣯न्द्र त्वावस꣣ (मर्त्यो दधर्षति ।
श्रद्धा इत्तेमघवन् पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति ॥) ॥ १६८२ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്നെ സംരക്ഷകനായി ഉള്ള ഏത് മർത്യനാണ് നിന്നെ ധിക്കരിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുക? ഓ ദാതാവേ, വിശ്വാസം നിന്നിലാണ്; ബലവാൻ വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
2.18.1683
म꣣घो꣡नः꣢ स्म वृत्र꣣ह꣡त्ये꣢षु चोदय꣣ ये꣡ दद꣢꣯ति प्रि꣣या꣡ वसु꣢꣯ ।
त꣢व꣣ प्र꣡णी꣢ती हर्यश्व सू꣣रि꣢भि꣣र्वि꣡श्वा꣢ तरेम दुरि꣢ता꣣ ॥ १६८३ ॥
ഇന്ദ്രാ, വൃത്രവധയുദ്ധങ്ങളിൽ പ്രിയധനം നൽകുന്ന ദാനികളെ പ്രേരിപ്പിക്കുക; ഹര്യശ്വാ, നിന്റെ നയിക്കലിൽ ജ്ഞാനികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും കടക്കട്ടെ.
2.18.1684
ए꣢दु꣣ म꣡धो꣢र्म꣣दि꣡न्त꣢रꣳसि꣣ञ्चा꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡न्ध꣢सः ।
ए꣣वा꣢꣫ हि वी꣣र꣡ स्तव꣢꣯ते स꣣दा꣡वृ꣢धः ॥ १६८४ ॥
അധ്വര്യോ, മധുരമായ സോമത്തിന്റെ കൂടുതൽ ആനന്ദകരമായ രസം ഒഴുക്കുക; വീരാ, എപ്പോഴും വർധിപ്പിക്കുന്നവനെ ഇപ്രകാരം സ്തുതിക്കുന്നു.
2.18.1685
इ꣡न्द्र꣢ स्थातर्हरीणां꣣ न꣡ कि꣢ष्टे पू꣣र्व्य꣡स्तु꣢तिम् ।
उ꣡दा꣢नꣳश꣣ श꣡व꣢सा꣣ न꣢ भ꣣न्द꣡ना꣢ ॥ १६८५ ॥
ഇന്ദ്രാ, സ്ഥിരനേ, ഹരികളുടെ നാഥാ, നിന്റെ പുരാതന സ്തുതിയിൽ ആരും എത്തുന്നില്ല; ബലംകൊണ്ടും നിന്റെ കീർത്തനത്തിൽ ആരും എത്തുന്നില്ല.
2.18.1686
तं꣢ वो꣣ वा꣡जा꣢नां꣣ प꣢ति꣣म꣡हू꣢महि श्रव꣣स्य꣡वः꣢ ।
अ꣡प्रा꣢युभिर्य꣣र्ज्ञे꣡भि꣢र्वावृ꣣धे꣡न्य꣢म् ॥ १६८६ ॥
വാജങ്ങളുടെ നാഥനെ, കീർത്തി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായി വിളിക്കുന്നു; ക്ഷീണമില്ലാത്ത ജ്ഞാനികളാൽ അവൻ വർധിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
2.18.1687
तं꣡ गू꣢र्धया꣣꣬ स्व꣢꣯र्णरं दे꣣वा꣡सो꣢ दे꣣व꣡म꣢र꣣तिं꣡ द꣢धन्विरे ।
दे꣣व꣡?त्रा꣢ ह꣣व्य꣡मू꣢हिषे ॥ १६८७ ॥
ദേവന്മാർ പ്രകാശം നൽകുന്ന, ദേവനായ അവനെ സ്തുതിയോടെ മുന്നോട്ട് വെച്ചു; ദേവന്മാർക്കിടയിൽ നീ ഹവ്യം വഹിക്കുന്നു.
2.18.1688
वि꣡भू꣢तरातिं विप्र चि꣣त्र꣡शो꣢चिषम꣣ग्नि꣡मी꣢डिष्व य꣣न्तु꣡र꣢म् ।
अ꣣स्य꣡ मेध꣢꣯स्य सो꣣म्य꣡स्य꣢ सोभरे꣣ प्रे꣡म꣢ध्व꣣रा꣢य꣣ पू꣡र्व्य꣢म् ॥ १६८८ ॥
ഓ വിപ്രാ! വിശാലദാനമുള്ള, വിവിധ ദീപ്തിയുള്ള അഗ്നിയെ സ്തുതിക്കുക; വഴികാട്ടിയായ അവനെ, ഈ സോമയാഗത്തിനായി, പുരാതനനെ.
2.18.1689
आ꣡ सो꣢म स्वा꣣नो꣡ अद्रि꣢꣯भिस्ति꣣रो꣡ वारा꣢꣯ण्य꣣व्य꣡या꣢ ।
ज꣢नो꣣ न꣢ पु꣣रि꣢ च꣣꣬म्वो꣢꣯र्विश꣣द्ध꣢रिः꣣ स꣢दो꣣ व꣡ने꣢षु दध्रिषे ॥ १६८९ ॥
ഓ സോമാ! കല്ലുകൾകൊണ്ട് പിഴിയപ്പെട്ട്, കമ്പിളി അരിപ്പകളിലൂടെ വരൂ; ജനങ്ങൾ പാത്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ, പച്ച സോമൻ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
2.18.1690
स꣡ मा꣢मृजे ति꣣रो꣡ अण्वा꣢꣯नि मे꣣꣬ष्यो꣢꣯ मी꣣ढ्वां꣢꣫त्सप्ति꣣र्न꣡ वा꣢ज꣣युः꣢ ।
अ꣣ मा꣢द्यः꣣ प꣡व꣢मानो मनी꣣षि꣢भिः꣣ सो꣢मो꣣ वि꣡प्रे꣢भि꣣र्ऋ꣡क्व꣢भिः ॥ १६९० ॥
അവൻ എന്നിൽ ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുന്നു, സൂക്ഷ്മ വഴികളിലൂടെ; ആട്ടിൻകൊറ്റനെപ്പോലെ, സമൃദ്ധൻ, ബലം തേടുന്ന കുതിരപോലെ; പവമാന സോമൻ ജ്ഞാനികളാലും വിപ്രരാലും ഋക്കുകളാലും ആനന്ദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
2.18.1691
व꣣य꣡मे꣢नमि꣣दा꣡ ह्योऽपी꣢꣯पेमे꣣ह꣢ व꣣ज्रि꣡ण꣢म् ।
त꣡स्मा꣢ उ अ꣣द्य꣡ सव꣢꣯ने सु꣣तं꣢ भ꣣रा꣢ नू꣣नं꣡ भू꣢षत श्रु꣣ते꣢ ॥ १६९१ ॥
ഞങ്ങൾ ഇവനെ ഇന്നലെയും ഇന്നും ഇവിടെ പാനം ചെയ്യിച്ചു, വജ്രധാരിയെ; അവനുവേണ്ടി ഇന്ന് സവനത്തിൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം കൊണ്ടുവരൂ; ഇപ്പോൾ, പ്രസിദ്ധനേ, അവനെ അലങ്കരിക്കൂ.
2.18.1692
वृ꣡क꣢श्चिदस्य वार꣣ण꣡ उ꣢रा꣣म꣢थि꣣रा꣢ व꣣यु꣡ने꣢षु भूषति ।
से꣢꣫मं न꣣ स्तो꣡मं꣢ जुजुषा꣣ण꣢꣫ आ ग꣣ही꣢न्द्र꣣ प्र꣢ चि꣣त्र꣡या꣢ धि꣣या꣢ ॥ १६९२ ॥
അവന്റെ വേലിയിൽ ചെന്നായപോലും, വിശാലമായി സഞ്ചരിച്ച്, ജ്ഞാനമാർഗ്ഗങ്ങളിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു; ഈ സ്തോമത്തെ സ്വീകരിച്ച്, ഓ ഇന്ദ്രാ, അത്ഭുതബുദ്ധിയോടെ വരൂ.
2.18.1693
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी रोच꣣ना꣢ दि꣣वः꣢꣫ परि꣣ वा꣡जे꣢षु भूषथः ।
त꣡द्वां꣢ चेति꣣ प्र꣢ वी꣣कय꣢꣯म् ॥ १६९३ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആകാശത്തുനിന്ന് പ്രകാശിച്ച് യുദ്ധങ്ങളിൽ ശോഭിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ആ വീര്യം വെളിപ്പെടുന്നു.
2.18.1694
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ अ꣡प꣢स꣣स्परि꣢꣯ (उप प्र यन्ति धीतयः ।
ऋतस्य पथ्या अनु ॥) ॥ १६९४ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, കർമ്മങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും സ്തുതിചിന്തകൾ നിങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തുന്നു. ഋതത്തിന്റെ പാത പിന്തുടർന്ന് അവ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.
2.18.1695
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी तवि꣣षा꣡णि꣢ वां (सधस्थानि प्रयासि च ।
युवोरप्तूर्यं हितम् ॥) ॥ १६९५ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, നിങ്ങളുടെ ശക്തികളും പങ്കിട്ട ഇരിപ്പിടങ്ങളും കാണിക്കകളും, നിങ്ങളിരുവരുടെ വേഗമേറിയ പ്രവാഹവും സ്ഥാപിതമാണ്.
2.18.1696
क꣡ ईं꣢ वेद सु꣣ते꣢꣫ सचा꣢꣯ (पिबन्तं कद्वयो दधे ।
अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्रयन्धसः ॥) ॥ १६९६ ॥
സോമം പിഴിയുമ്പോൾ കൂടെ കുടിക്കുന്നവനെ ആർ അറിയുന്നു? എപ്പോഴാണ് അവൻ അന്നം നൽകുന്നത്? ഇവനാണ് തന്റെ ഓജസ്സാൽ കോട്ടകളെ തകർക്കുന്നത്, ശിപ്ര-സോമത്താൽ ആനന്ദിച്ച്.
2.18.1697
दा꣣ना꣢ मृ꣣गो꣡ न वा꣢꣯र꣣णः꣡ पु꣢रु꣣त्रा꣢ च꣣र꣡थं꣢ दधे ।
न꣡ कि꣢ष्ट्वा꣣ नि꣡ य꣢म꣣दा꣢ सु꣣ते꣡ ग꣢मो म꣣हा꣡ꣳश्च꣢र꣣स्यो꣡ज꣢सा ॥ १६९७ ॥
ദാനം പോലെ, മാനോ ആനയോ പോലെ, അവൻ പലയിടങ്ങളിലും തന്റെ ഗതി വഹിക്കുന്നു. ആർക്കും അവനെ തടയാനാവില്ല. സോമം പിഴിയുമ്പോൾ വരൂ, മഹാനേ! നീ നിന്റെ ഓജസ്സാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
2.18.1698
य꣢ उ꣣ग्रः꣡ सन्ननि꣢꣯ष्टृतः स्थि꣣रो꣡ रणा꣢꣯य꣣ स꣡ꣳस्कृ꣢तः ।
य꣡दि꣢ स्तो꣣तु꣢र्म꣣घ꣡वा꣢ शृ꣣ण꣢व꣣द्ध꣢वं꣣ ने꣡न्द्रो꣢ योष꣣त्या꣡ ग꣢मत् ॥ १६९८ ॥
ഉഗ്രനും അജേയനും സ്ഥിരനും യുദ്ധത്തിന് സജ്ജനുമായവൻ, സ്തോതാവിന്റെ വിളി ധനവാനായ ഇന്ദ്രൻ കേട്ടാൽ, അവൻ താമസിക്കാതെ വരട്ടെ.
2.18.1699
प꣡व꣢माना असृक्षत꣣ सो꣡माः꣢ शु꣣क्रा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ।
अ꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ का꣡व्या꣢ ॥ १६९९ ॥
ശുദ്ധമാകുന്ന സോമരസങ്ങൾ ഒഴുകി — തിളങ്ങുന്ന, തുള്ളിയായ നീരുകൾ — എല്ലാ കാവ്യങ്ങളിലേക്കും.
2.18.1700
॥ प꣡व꣢माना दि꣣व꣢꣫स्पर्य꣣न्त꣡रि꣢क्षादसृक्षत ।
पृ꣣थिव्या꣢꣫ अधि꣣ सा꣡न꣢वि ॥ १७०० ॥
ശുദ്ധമാകുന്ന സോമരസങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നും അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്നും ഒഴുകി — ഭൂമിയുടെ ഉന്നതിയിൽ.
2.18.1701
प꣡व꣢मानास आ꣣श꣡वः꣢ शु꣣भ्रा꣡ अ꣢सृग्र꣣मि꣡न्द꣢वः ।
घ्न꣢न्तो꣣ वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षः꣢ ॥ १७०१ ॥
ശുദ്ധമാകുന്ന, വേഗമുള്ള, തിളങ്ങുന്ന തുള്ളികളായ സോമരസങ്ങൾ ഒഴുകി — എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും തുരത്തിക്കൊണ്ട്.
2.18.1702
तो꣣शा꣡ वृ꣢त्र꣣ह꣡णा꣢ हुवे स꣣जि꣢त्वा꣣ना꣡प꣢राजिता ।
इ꣣न्द्राग्नी꣡ वा꣢ज꣣सा꣡त꣢मा ॥ १७०२ ॥
വൃത്രനെ വധിക്കുന്നവർ, ഒന്നിച്ചു ജയിക്കുന്നവർ, തോൽവിയറിയാത്തവർ — ഇന്ദ്രാഗ്നികളെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു, ഏറ്റവും ധനം നൽകുന്നവർ.
2.18.1703
प्र꣡ वा꣢मर्चन्त्यु꣣क्थि꣡नः꣢ (नीथाविदो जरितारः ।
इन्द्राग्नी इष आ वृणे ॥) ॥ १७०३ ॥
ഉക്ഥം പാടുന്നവരും, നീഥജ്ഞാനികളും, സ്തുതിക്കുന്നവരും നിങ്ങളിരുവരെയും പുകഴ്ത്തുന്നു — ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, ആഹാരം ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.
2.18.1704
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी नव꣣तिं꣡ पुरो꣢꣯ (दासपत्नीरधूनुतम् ।
साकमेकेन कर्मणा ॥) ॥ १७०४ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളേ, നിങ്ങളിരുവരും ദാസന്മാരുടെ തൊണ്ണൂറ് കോട്ടകളെ ഒരേ പ്രവൃത്തിയാൽ ഒന്നിച്ചു കുലുക്കി വീഴ്ത്തി.
2.18.1705
उ꣡प꣢ त्वा र꣣ण्व꣡स꣢न्दृशं꣣ प्र꣡य꣢स्वन्तः सहस्कृत ।
अ꣡ग्ने꣢ ससृ꣣ज्म꣢हे꣣ गि꣡रः꣢ ॥ १७०५ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ബലം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾ പ്രയസ്വന്മാരായി നിന്നിലേക്ക്, മനോഹരദർശനനായ നിനക്ക്, സ്തുതിഗീതങ്ങൾ അയയ്ക്കുന്നു.
2.18.1706
उ꣡प꣢ च्छा꣣या꣡मि꣢व꣣ घृ꣢णे꣣र꣡ग꣢न्म꣣ श꣡र्म꣢ ते व꣣य꣢म् ।
अ꣢ग्ने꣣ हि꣡र꣢ण्यसन्दृशः ॥ १७०६ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ജ്വലിക്കുന്ന നിന്റെ നിഴൽപോലെ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ അഭയത്തിലേക്ക് എത്തി; സ്വർണ്ണംപോലെ ദർശനമുള്ള അഗ്നേ.
2.18.1707
य꣢ उ꣣ग्र꣡ इ꣢व शर्य꣣हा꣢ ति꣣ग्म꣡शृ꣢ङ्गो꣣ न꣡ वꣳस꣢꣯गः ।
अ꣢ग्ने꣣ पु꣡रो꣢ रु꣣रो꣡जि꣢थ ॥ १७०७ ॥
ഹേ അഗ്നേ, ഉഗ്രനെപ്പോലെ, അമ്പെയ്ത് കൊല്ലുന്നവനായി, മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുള്ള കാളയെപ്പോലെ, നീ കോട്ടകൾ തകർത്തു.
2.18.1708
ऋ꣣ता꣡वा꣢नं वैश्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢स्य꣣ ज्यो꣡ति꣢ष꣣स्प꣡ति꣢म् ।
अ꣡ज꣢स्रं घ꣣र्म꣡मी꣢महे ॥ १७०८ ॥
ഋതവാനും വൈശ്വാനരനും ഋതത്തിന്റെയും ജ്യോതിസ്സിന്റെയും പതിയുമായ, ഇടമുറിയാത്ത ചൂടുള്ള അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ യാചിക്കുന്നു.
2.18.1709
य꣢ इ꣣दं꣡ प्र꣢तिपप्र꣣थे꣢ य꣣ज्ञ꣢स्य꣣꣬ स्व꣢꣯रुत्ति꣣र꣢न् ।
ऋ꣣तू꣡नुत्सृ꣢꣯जते व꣣शी꣢ ॥ १७०९ ॥
ഈ യജ്ഞത്തെ എങ്ങും വ്യാപിപ്പിക്കുന്നവനും, മധുരസ്വരം ഉയർത്തുന്നവനും, നിയന്ത്രിക്കുന്നവനുമായവൻ ഋതുക്കളെ വിടുന്നു.
2.18.1710
अ꣣ग्निः꣢ प्रि꣣ये꣢षु꣣ धा꣡म꣢सु꣣ का꣡मो꣢ भू꣣त꣢स्य꣣ भ꣡व्य꣢स्य ।
स꣣म्रा꣢꣫डेको꣣ वि꣡ रा꣢जति ॥ १७१० ॥
അഗ്നി പ്രിയമായ ധാമങ്ങളിൽ, ഭൂതത്തിന്റെയും ഭവ്യത്തിന്റെയും കാമനയാണ്; അവൻ ഏകനായ ചക്രവർത്തിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു.