Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 2.19

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

2.19.1711

अ꣣ग्निः꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना꣣ शु꣡म्भा꣢नस्त꣣न्व३ꣳ स्वा꣢म् ।
क꣣वि꣡र्विप्रे꣢꣯ण वावृधे ॥ १७११ ॥

ਅਗਨੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਵੀ ਵਿਪ੍ਰ (ਰਿਸ਼ੀ) ਦੁਆਰਾ ਵਧਿਆ ਹੈ।

2.19.1712

ऊ꣣र्ज्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣मा꣡ हु꣢वे꣣ऽग्निं꣡ पा꣢व꣣क꣡शो꣢चिषम् ।
अ꣣स्मि꣢न्य꣣ज्ञे꣡ स्व꣢ध्व꣣रे꣢ ॥ १७१२ ॥

ਊਰਜ ਦੇ ਪੋਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਲਾਟ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਸੁੰਦਰ, ਅਹਿੰਸਕ ਯੱਗ ਵਿੱਚ।

2.19.1713

स꣡ नो꣢ मित्रमह꣣स्त्व꣡मग्ने꣢꣯ शु꣣क्रे꣡ण꣢ शो꣣चि꣡षा꣢ ।
दे꣣वै꣡रा स꣢꣯त्सि ब꣣र्हि꣡षि꣢ ॥ १७१३ ॥

ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਟ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਦਰਭ ਉੱਤੇ ਬੈਠ।

2.19.1714

उ꣢त्ते꣣ शु꣡ष्मा꣢सो अस्थू꣣ र꣡क्षो꣢ भि꣣न्द꣡न्तो꣢ अद्रिवः ।
नु꣣द꣢स्व꣣ याः꣡ प꣢रि꣣स्पृ꣡धः꣢ ॥ १७१४ ॥

ਹੇ ਪੱਥਰ-ਆਯੁਧ ਧਾਰੀ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।

2.19.1715

अ꣣या꣡ नि꣢ज꣣घ्नि꣡रोज꣢꣯सा रथस꣣ङ्गे꣡ धने꣢꣯ हि꣣ते꣢ ।
स्त꣢वा꣣ अ꣡बि꣢भ्युषा हृ꣣दा꣢ ॥ १७१५ ॥

ਇਸ ਬਲ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ ਹੋ ਕੇ, ਰਥ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਧਨ ਲਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਨਿਡਰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਪਾ।

2.19.1716

अ꣡स्य꣢ व्र꣣ता꣢नि꣣ ना꣢꣫धृषे꣣ प꣡व꣢मानस्य दू꣣꣬ढ्या꣢꣯ ।
रु꣣ज꣡ यस्त्वा꣢꣯ पृत꣣न्य꣡ति꣢ ॥ १७१६ ॥

ਇਸ ਪਵਮਾਨ (ਸੋਮ) ਦੇ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੰਨ ਦੇ।

2.19.1717

त꣡ꣳ हि꣢न्वन्ति मद꣣च्यु꣢त꣣ꣳ ह꣡रिं꣢ न꣣दी꣡षु꣢ वा꣣जि꣡न꣢म् ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य मत्स꣣र꣢म् ॥ १७१७ ॥

ਮਦ ਨਾਲ ਟਪਕਦੇ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਲਈ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਇੰਦੂ ਨੂੰ।

2.19.1718

आ꣢ म꣣न्द्रै꣡रि꣢न्द्र꣣ ह꣡रि꣢भिर्या꣣हि꣢ म꣣यू꣡र꣢रोमभिः ।
मा꣢ त्वा꣣ के꣢ चि꣣न्नि꣡ ये꣢मु꣣रि꣢꣫न्न पा꣣शि꣢꣫नोऽति꣣ ध꣡न्वे꣢व꣣ ता꣡ꣳ इ꣢हि ॥ १७१८ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਮੋਰ-ਖੰਭਾਂ ਵਰਗੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਕੋਈ ਫੰਦਾਧਾਰੀ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕੇ; ਮਾਰੂਥਲ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਂਗ ਉਸ ਰਾਹ ਜਾ।

2.19.1719

वृ꣣त्रखादो꣡ व꣢लं रु꣣जः꣢ पु꣣रां꣢ द꣣र्मो꣢ अ꣣पा꣢म꣣जः꣢ ।
स्था꣢ता꣣ र꣡थ꣢स्य꣣ ह꣡र्यो꣢रभिस्व꣣र꣡ इन्द्रो꣢꣯ दृ꣣ढा꣡ चि꣢दारु꣣जः꣢ ॥ १७१९ ॥

ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਵਲ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ; ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਆਗੂ; ਰੱਥ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਕੋਲ ਗਰਜਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪੱਕੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ।

2.19.1720

ग꣣म्भीरा꣡ꣳ उ꣢द꣣धी꣡ꣳरि꣢व꣣ क्र꣡तुं꣢ पुष्यसि꣣ गा꣡ इ꣢व ।
प्र꣡ सु꣢गो꣣पा꣡ यव꣢꣯सं धे꣣न꣡वो꣢ यथा ह्र꣣दं꣢ कु꣣ल्या꣡ इ꣢वाशत ॥ १७२० ॥

ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਦਾ ਹੈਂ; ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਾਲਦਾ ਹੈਂ; ਚੰਗਾ ਗਵਾਲਾ ਚਾਰੇ ਵੱਲ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਤਲਾਅ ਵੱਲ ਨਹਿਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।

2.19.1721

य꣡था꣢ गौ꣣रो꣢ अ꣣पा꣢ कृ꣣तं꣢꣫ तृष्य꣣न्ने꣡त्यवेरि꣢꣯णम् ।
आ꣣पित्वे꣡ नः꣢ प्रपि꣣त्वे꣢꣫ तूय꣣मा꣡ ग꣢हि꣣ क꣡ण्वे꣢षु꣣ सु꣢꣫ सचा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ १७२१ ॥

ਪਿਆਸਾ ਬਲਦ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਨੇੜਲੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਛੇਤੀ ਆ; ਕਣ੍ਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀ।

2.19.1722

म꣡न्द꣢न्तु त्वा मघवन्नि꣣न्द्रे꣡न्द꣢वो राधो꣣दे꣡या꣢य सुन्व꣣ते꣢ ।
आ꣣मु꣢ष्या꣣ सो꣡म꣢मपिबश्च꣣मू꣢ सु꣣तं꣢꣫ ज्येष्ठं꣣ त꣡द्द꣢धिषे꣣ स꣡हः꣢ ॥ १७२२ ॥

ਹੇ ਮਘਵਨ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ, ਧਨ ਦੇਣ ਲਈ ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਲਈ; ਉਸਦੇ ਕਟੋਰੇ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਸੋਮ ਤੂੰ ਪੀਤਾ; ਉਹ ਜੇਠਾ ਬਲ ਤੂੰ ਧਾਰਦਾ ਹੈਂ।

2.19.1723

त्व꣢म꣣ङ्ग꣡ प्र श꣢꣯ꣳसिषो दे꣣वः꣡ श꣢विष्ठ꣣ म꣡र्त्य꣢म् ।
न꣢꣫ त्वद꣣न्यो꣡ म꣢घवन्नस्ति मर्डि꣣ते꣢न्द्र꣣ ब्र꣡वी꣢मि ते꣣ व꣡चः꣢ ॥ १७२३ ॥

ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਮਰਤ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਉਸਤਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਮਘਵਨ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਿਆਲੂ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।

2.19.1724

मा꣢ ते꣣ रा꣡धा꣢ꣳसि꣣ मा꣢ त꣢ ऊ꣣त꣡यो꣢ वसो꣣ऽस्मा꣡न्कदा꣢꣯ च꣣ना꣡ द꣢भन् ।
वि꣡श्वा꣢ च न उपमिमी꣣हि꣡ मा꣢नुष꣣ व꣡सू꣢नि चर्ष꣣णि꣢भ्य꣣ आ꣢ ॥ १७२४ ॥

ਹੇ ਵਸੂ, ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਹੇ ਮਾਨੁਸ਼, ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਠੀਕ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੇ।

2.19.1725

प्र꣢ति꣣ ष्या꣢ सू꣣न꣢री꣣ ज꣡नी꣢ व्यु꣣च्छ꣢न्ती꣣ प꣢रि꣣ स्व꣡सुः꣢ ।
दि꣣वो꣡ अ꣢दर्शि दुहि꣣ता꣢ ॥ १७२५ ॥

ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਾ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ — ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

2.19.1726

अ꣡श्वे꣢व चि꣣त्रा꣡रु꣢षी मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मृ꣣ता꣡व꣢री ।
स꣡खा꣢ भूद꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣षाः꣢ ॥ १७२६ ॥

ਘੋੜੀ ਵਾਂਗ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ, ਗਾਵਾਂ (ਕਿਰਨਾਂ) ਦੀ ਮਾਤਾ, ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉਸ਼ਾ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸਖੀ ਬਣੀ ਹੈ।

2.19.1727

उ꣣त꣡ सखा꣢꣯स्य꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣त꣢ मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मसि ।
उ꣣तो꣢षो꣣ व꣡स्व꣢ ईशिषे ॥ १७२७ ॥

ਤੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸਖੀ ਹੈਂ, ਗਾਵਾਂ (ਕਿਰਨਾਂ) ਦੀ ਮਾਤਾ ਵੀ ਹੈਂ; ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਤੂੰ ਧਨ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।

2.19.1728

ए꣣षो꣢ उ꣣षा꣡ अपू꣢꣯र्व्या꣢ðŽ व्यु꣢꣯च्छति प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ ।
स्तु꣣षे꣡ वा꣢मश्विना बृ꣣ह꣢त् ॥ १७२८ ॥

ਇਹ ਅਨੋਖੀ ਉਸ਼ਾ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

2.19.1729

या꣢ द꣣स्रा꣡ सिन्धु꣢꣯मातरा मनो꣣त꣡रा꣢ रयी꣣णा꣢म् ।
धि꣣या꣢ दे꣣वा꣡ व꣢सु꣣वि꣡दा꣢ ॥ १७२९ ॥

ਸਿੰਧੂ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦਸ੍ਰ, ਹੇ ਦੇਵੋ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ।

2.19.1730

व꣣च्य꣡न्ते꣢ वां ककु꣣हा꣡सो꣢ जू꣣र्णा꣢या꣣म꣡धि꣢ वि꣣ष्ट꣡पि꣢ ।
य꣢द्वा꣣ꣳ र꣢थो꣣ वि꣢भि꣣ष्प꣡ता꣢त् ॥ १७३० ॥

ਜੂਰਣਾ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉੱਚੇ ਸਤੋਤਰ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈ।

2.19.1731

उ꣢ष꣣स्त꣢च्चि꣣त्र꣡मा भ꣢꣯रा꣣स्म꣡भ्यं꣢ वाजिनीवति ।
ये꣡न꣢ तो꣣कं꣢ च꣣ त꣡न꣢यं च꣣ धा꣡म꣢हे ॥ १७३१ ॥

ਹੇ ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਧਨ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੀਏ।

2.19.1732

उ꣡षो꣢ अ꣣द्ये꣡ह गो꣢꣯म꣣त्य꣡श्वा꣢वति विभावरि ।
रे꣣व꣢द꣣स्मे꣡ व्यु꣢च्छ सूनृतावति ॥ १७३२ ॥

ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਭਾਵਰੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਸਹਿਤ ਚਮਕ, ਸੂਨ੍ਰਿਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀਏ।

2.19.1733

यु꣣ङ्क्ष्वा꣡ हि वा꣢꣯जिनीव꣣त्य꣡श्वा꣢ꣳ अ꣣द्या꣢रु꣣णा꣡ꣳ उ꣢षः ।
अ꣡था꣢ नो꣣ वि꣢श्वा꣣ सौ꣡भ꣢गा꣣न्या꣡ व꣢ह ॥ १७३३ ॥

ਹੇ ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ; ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੌਭਾਗ ਲਿਆ।

2.19.1734

अ꣡श्वि꣢ना व꣣र्ति꣢र꣣स्म꣡दा गोम꣢꣯द्दस्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवत् ।
अ꣣र्वा꣢꣫ग्रथ꣣ꣳ स꣡म꣢नसा꣣ नि꣡ य꣢च्छतम् ॥ १७३४ ॥

ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਓ — ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦਸ੍ਰੋ; ਇੱਕ ਮਨ ਵਾਲਿਓ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਏਥੇ ਰੋਕੋ।

2.19.1735

ए꣢꣫ह दे꣣वा꣡ म꣢यो꣣भु꣡वा꣢ द꣣स्रा꣡ हिर꣢꣯ण्यवर्त्तनी ।
उ꣣षर्बु꣡धो꣢ वहन्तु꣣ सो꣡म꣢पीतये ॥ १७३५ ॥

ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਕਲਿਆਣ ਦੇਣ ਵਾਲਿਓ, ਅਦਭੁਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੱਥ ਦੇ ਸੁਆਮੀ। ਉਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਗਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ-ਪਾਨ ਲਈ ਲੈ ਆਉਣ।

2.19.1736

या꣢वि꣣त्था꣢꣫ श्लोक꣣मा꣢ दि꣣वो꣢꣫ ज्योति꣣र्ज꣡ना꣢य च꣣क्र꣡थुः꣢ ।
आ꣢ न꣣ ऊ꣡र्जं꣢ वहतमश्विना यु꣣व꣢म् ॥ १७३६ ॥

ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੀਰਤੀ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਬਣਾਈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਲ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਓ।

2.19.1737

अ꣣ग्निं꣡ तं म꣢꣯न्ये꣣ यो꣢꣫ वसु꣣र꣢स्तं꣣ यं꣡ यन्ति꣢꣯ धे꣣न꣡वः꣢ ।
अ꣢स्त꣣म꣡र्व꣢न्त आ꣣श꣢꣫वो स्तं꣣ नि꣡त्या꣢सो वा꣣जि꣢न꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३७ ॥

ਵਸੂ ਹੋਏ ਉਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਵੱਲ ਗਾਵਾਂ ਘਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਸਦਾ ਬਲਵਾਨ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਤੋਤਿਆਂ ਲਈ ਅੰਨ ਲਿਆ।

2.19.1738

अ꣣ग्नि꣢उहि वा꣣जि꣡नं꣢ वि꣣शे꣡ ददा꣢꣯ति वि꣣श्व꣡च꣢र्षणिः ।
अ꣣ग्नी꣢꣯ रा꣣ये꣢ स्वा꣣भु꣢व꣣ꣳ स꣢ प्री꣣तो꣡ या꣢ति꣣ वा꣢र्य꣣मि꣡ष꣢ꣳस्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३८ ॥

ਸਰਬਦਰਸ਼ੀ ਅਗਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਲਈ ਸਵੈਭੂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ (ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ)। ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਮ ਅੰਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਤੋਤਿਆਂ ਲਈ ਅੰਨ ਲਿਆ।

2.19.1739

सो꣢ अ꣣ग्नि꣡र्यो वसु꣢꣯र्गृ꣣णे꣢꣫ सं यमा꣣य꣡न्ति꣢ धे꣣न꣡वः꣢ ।
स꣡मर्व꣢꣯न्तो रघु꣣द्रु꣢वः꣣ स꣡ꣳ सु꣢जा꣣ता꣡सः꣢ सू꣣र꣢य꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३९ ॥

ਵਸੂ ਹੋਏ ਉਸ ਅਗਨੀ ਦੀ ਮੈਂ ਉਸਤਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਵੱਲ ਗਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੁਜਾਤ ਆਗੂ ਇਕੱਠੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਤੋਤਿਆਂ ਲਈ ਅੰਨ ਲਿਆ।

2.19.1740

म꣣हे꣡ नो꣢ अ꣣द्य꣡ बो꣢ध꣣यो꣡षो꣢ रा꣣ये꣢ दि꣣वि꣡त्म꣢ती ।
य꣡था꣢ चिन्नो꣣ अ꣡बो꣢धयः स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४० ॥

ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਗਾ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਧਨ ਲਈ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ; ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਸੀ, ਸੱਚੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਸੁਜਾਤਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ ਵਾਲੀ।

2.19.1741

या꣡ सु꣢नी꣣थे꣡ शौ꣢चद्र꣣थे꣡ व्यौच्छो꣢꣯ दुहितर्दिवः ।
सा꣡ व्यु꣢च्छ꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४१ ॥

ਹੇ ਸੁਨੀਥੇ, ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਵਾਲੀ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ। ਉਹ ਤੂੰ ਹੁਣ ਚਮਕ; ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਮਤੀ, ਸੱਚੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਵਾਯ੍ਯੇ, ਸੁਜਾਤੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।

2.19.1742

सा꣡ नो꣢ अ꣣द्या꣢भ꣣र꣡द्व꣢सु꣣कव्यु꣢꣯च्छा दुहितर्दिवः ।
यो꣢꣫ व्यौच्छः꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वो꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४२ ॥

ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਲਿਆਵੇ। ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾ; ਜਿਸ ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਮਤੀ, ਸੱਚੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਯਾਯ੍ਯੇ, ਸੁਜਾਤੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।

2.19.1743

प्र꣡ति꣢ प्रि꣣य꣡त꣢म꣣ꣳ र꣢थं꣣ वृ꣡ष꣢णं वसु꣣वा꣡ह꣢नम् ।
स्तो꣣ता꣡ वा꣢मश्विना꣣वृ꣢षि꣣ स्तो꣡मे꣢भिर्भूषति꣣ प्र꣢ति꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४३ ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਧਨ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵੱਲ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਤੋਤਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸਤੋਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਧੁਰੋ, ਮੇਰਾ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣੋ।

2.19.1744

अ꣣त्या꣡या꣢तमश्विना ति꣣रो꣡ विश्वा꣢꣯ अ꣣ह꣡ꣳ सना꣢꣯ ।
द꣢स्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी꣣ सु꣡षु꣢म्णा꣣ सि꣡न्धु꣢वाहसा꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४४ ॥

ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਆਓ; ਹੇ ਅਦਭੁਤੋ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾਲੂ, ਨਦੀਆਂ ਢੋਣ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਰੋ, ਮੇਰਾ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣੋ।

2.19.1745

आ꣢ नो꣣ र꣡त्ना꣢नि꣣ बि꣡भ्र꣢ता꣣व꣡श्वि꣢ना꣣ ग꣡च्छ꣢तं यु꣣व꣢म् ।
रु꣢द्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी जुषा꣣णा꣡ वा꣢जिनीवसू꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४५ ॥

ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਤਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਆਓ; ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਬਲ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਰੋ, ਮੇਰਾ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣੋ।

2.19.1746

अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्निः꣢ स꣣मि꣢धा꣣ ज꣡ना꣢नां꣣ प्र꣡ति꣢ धे꣣नु꣡मि꣢वाय꣣ती꣢मु꣣षा꣡स꣢म् ।
य꣣ह्वा꣡ इ꣢व꣣ प्र꣢ व꣣या꣢मु꣣ज्जि꣡हा꣢नाः꣣ प्र꣢ भा꣣न꣡वः꣢ सस्रते꣣ ना꣢क꣣म꣡च्छ꣢ ॥ १७४६ ॥

ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਮਿਧਾ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਜਾਗਿਆ, ਆਉਂਦੀ ਉਸ਼ਾ ਵੱਲ ਗਊ ਵਾਂਗ। ਜੁਆਨਾਂ ਵਾਂਗ ਕਿਰਨਾਂ ਉੱਠ ਕੇ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ।

2.19.1747

अ꣡बो꣢धि꣣ हो꣡ता꣢ य꣣ज꣡था꣢य दे꣣वा꣢नू꣣र्ध्वो꣢ अ꣣ग्निः꣢ सु꣣म꣡नाः꣢ प्रा꣣त꣡र꣢स्थात् ।
स꣡मि꣢द्धस्य꣣ रु꣡श꣢ददर्शि꣣ पा꣡जो꣢ महा꣢न् दे꣣व꣡स्तम꣢꣯सो꣣ नि꣡र꣢मोचि ॥ १७४७ ॥

ਅਗਨੀ ਜਾਗੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਯਜ੍ਞ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਤਾ ਵਜੋਂ; ਉੱਪਰ ਉੱਠੇ, ਸ਼ੁਭ-ਮਨ ਅਗਨੀ ਸਵੇਰੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਦਾ ਤੇਜ ਦਿੱਸਿਆ; ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ।

2.19.1748

य꣡दीं꣢ ग꣣ण꣡स्य꣢ रश꣣ना꣡मजी꣢꣯गः꣣ शु꣡चि꣢रङ्ते꣣ शु꣡चि꣢भि꣣र्गो꣡भि꣢र꣣ग्निः꣢ ।
आ꣡द्दक्षि꣢꣯णा युज्यते वाज꣣य꣡न्त्यु꣢त्ता꣣ना꣢मू꣣र्ध्वो꣡ अ꣢धयज्जु꣣हू꣡भिः꣢ ॥ १७४८ ॥

ਸ਼ੁੱਧ ਅਗਨੀ ਜਦੋਂ ਗਣ ਦੀ ਰਸ਼ਨਾ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਬਲ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉੱਪਰ ਉੱਠਿਆ ਅਗਨੀ ਜੁਹੂ ਕੜਛੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

2.19.1749

इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣢ति꣣रा꣡गा꣢च्चि꣣त्रः꣡ प्र꣢के꣣तो꣡ अ꣢जनिष्ट꣣ विभ्वा꣢ ।
य꣢था꣣ प्र꣡सू꣢ता꣢ सवि꣣तुः꣢ स꣣वा꣢यै꣣वा꣢꣫ रात्र्यु꣣ष꣢से꣣ यो꣡नि꣢मारैक् ॥ १७४९ ॥

ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਰੌਸ਼ਨੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ; ਅਨੋਖਾ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣ ਕੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਭੇਜੀ ਗਈ ਵਾਂਗ, ਰਾਤ ਨੇ ਉਸ਼ਾ ਲਈ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

2.19.1750

रु꣡श꣢द्वत्सा꣣ रु꣡श꣢ती श्वे꣣त्या꣢गा꣣दा꣡रै꣢गु कृ꣣ष्णा꣡ सद꣢꣯नान्यस्याः ।
स꣣मान꣡ब꣢न्धू अ꣣मृ꣡ते꣢ अनू꣣ची꣢꣫ द्यावा꣣ व꣡र्णं꣢ चरत आमिना꣣ने꣢ ॥ १७५० ॥

ਚਮਕਦੇ ਵੱਛੇ ਤੋਂ ਚਮਕਦੀ ਉਸ਼ਾ ਚਿੱਟੀ ਹੋ ਕੇ ਆਈ; ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਸਮਾਨ ਬੰਧੂ, ਅਮਰ, ਇੱਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦੇ ਹਨ।

2.19.1751

स꣣मानो꣢꣫ अध्वा꣣ स्व꣡स्रो꣢रनं꣣तस्त꣢꣫म꣣न्या꣡न्या꣢ चरतो दे꣣व꣡शि꣢ष्टे ।
न꣡ मे꣢थेते꣣ न꣡ त꣢स्थतुः सु꣣मे꣢के꣣ न꣢क्तो꣣षा꣢सा꣣ स꣡म꣢नसा꣣ वि꣡रू꣢पे ॥ १७५१ ॥

ਦੋਵਾਂ ਭੈਣਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਇੱਕੋ ਹੈ, ਅਨੰਤ; ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਵਿਚਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਥੱਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਰੁਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੁੰਦਰ ਬੰਧਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੱਕ ਮਨ ਦੀਆਂ, ਭਿੰਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਤ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ।

2.19.1752

आ꣡ भा꣢त्य꣣ग्नि꣢रुष꣣सा꣢म꣣नी꣡क꣢मु꣣द्वि꣡प्रा꣢꣯णां देव꣣या꣡ वाचो꣢꣯ अस्थुः ।
अ꣣र्वा꣡ञ्चा꣢ नू꣣न꣡ꣳ र꣢थ्ये꣣ह꣡ या꣢तं पीपि꣣वा꣡ꣳ स꣢मश्विना घ꣣र्म꣡मच्छ꣢꣯ ॥ १७५२ ॥

ਅਗਨੀ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਵਾਂਗ ਉੱਪਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਪ੍ਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੈਵੀ ਬਾਣੀਆਂ ਉੱਠੀਆਂ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣੇ ਇੱਥੇ ਆਓ; ਗਰਮ ਪੇਅ ਵੱਲ।

2.19.1753

न꣡ स꣢ꣳस्कृ꣣तं꣡ प्र मि꣢꣯मीतो꣣ ग꣢मि꣣ष्ठा꣡न्ति꣢ नू꣣न꣢म꣣श्वि꣡नोप꣢꣯स्तुते꣣ह꣢ ।
दि꣡वा꣢भिपि꣣त्वे꣢ऽव꣣सा꣡ग꣢मिष्ठा꣣ प्र꣡त्यव꣢꣯र्त्तिं दा꣣शु꣢षे꣣ श꣡म्भ꣢विष्ठा ॥ १७५३ ॥

ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤਿਆਰ ਹਵਿ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਣਦੇ; ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਸਤੁਤ ਹੋਏ ਤੁਸੀਂ। ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਧਨ ਸਹਿਤ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ; ਦਾਨੀ ਯਜਮਾਨ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ।

2.19.1754

उ꣣ता꣡ या꣢तꣳ संग꣣वे꣢ प्रा꣣त꣡रह्नो꣢꣯ म꣣ध्य꣡न्दि꣢न꣣ उ꣡दि꣢ता꣣ सू꣡र्य꣢स्य ।
दि꣢वा꣣ न꣢क्त꣣म꣡व꣢सा꣣ श꣡न्त꣢मेन꣣ ने꣡दानीं꣢꣯ पी꣣ति꣢र꣣श्वि꣡ना त꣢꣯तान ॥ १७५४ ॥

ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਗਵ ਵੇਲੇ, ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਆਓ। ਦਿਨ ਰਾਤ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਈ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਆਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਹੁਣ ਇਹ ਪੇਅ ਫੈਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

2.19.1755

ए꣣ता꣢ उ꣣ त्या꣢ उ꣣ष꣡सः꣢ के꣣तु꣡म꣢क्रत꣣ पू꣢र्वे꣣ अ꣢र्धे꣣ र꣡ज꣢सो भा꣣नु꣡म꣢ञ्जते ।
नि꣣ष्कृण्वाना꣡ आयु꣢꣯धानीव धृ꣣ष्ण꣢वः꣣ प्र꣢ति꣣ गा꣡वोऽरु꣢꣯षीर्यन्ति मा꣣त꣡रः꣢ ॥ १७५५ ॥

ਇਹ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਝੰਡੀ ਬਣਾਈ; ਰਜਸ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਨਿਡਰ, ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ-ਮਾਤਾਵਾਂ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

2.19.1756

उ꣡द꣢पप्तन्नरु꣣णा꣢ भा꣣न꣢वो꣣ वृ꣡था꣢ स्वा꣣यु꣡जो꣢ अ꣡रु꣢षी꣣र्गा꣡ अ꣢युक्षत ।
अ꣡क्र꣢न्नु꣣षा꣡सो꣢ व꣣यु꣡ना꣢नि पू꣣र्व꣢था꣣ रु꣡श꣢न्तं भा꣣नु꣡मरु꣢꣯षीरशिश्रयुः ॥ १७५६ ॥

ਲਾਲ ਕਿਰਨਾਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਉੱਪਰ ਉੱਡੀਆਂ; ਆਪੇ ਜੁੜੀਆਂ ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਜੋੜਿਆ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਮਕਦੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।

2.19.1757

अ꣡र्च꣢न्ति꣣ ना꣡री꣢र꣣प꣢सो꣣ न꣢ वि꣣ष्टि꣡भिः꣢ समा꣣ने꣢न꣣ यो꣡ज꣢ने꣣ना꣡ प꣢रा꣣व꣡तः꣢ ।
इ꣢षं꣣ व꣡ह꣢न्तीः सु꣣कृ꣡ते꣢ सु꣣दा꣡न꣢वे꣣ वि꣢꣫श्वेदह꣣ य꣡ज꣢मानाय सु꣣न्व꣢ते ॥ १७५७ ॥

ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਕਾਮਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਕੋ ਬੰਧਨ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਤਕਰਮੀ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਲਈ, ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਉਹ ਸਦਾ ਅੰਨ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

2.19.1758

अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्नि꣡र्ज्म उदे꣢꣯ति꣣ सू꣢र्यो꣣ व्यू꣢꣣ऽ.षा꣢श्च꣣न्द्रा꣢ म꣣꣬ह्या꣢꣯वो अ꣣र्चि꣡षा꣢ ।
आ꣡यु꣢क्षाताम꣣श्वि꣢ना꣣ या꣡त꣢वे꣣ र꣢थं꣣ प्रा꣡सा꣢वीद्दे꣣वः꣡ स꣢वि꣣ता꣢꣫ जग꣣त्पृ꣡थ꣢क् ॥ १७५८ ॥

ਅਗਨੀ ਜਾਗ ਪਿਆ; ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਉਦੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਕੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਥ ਜੋੜਿਆ; ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਚਲਦੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।

2.19.1759

य꣢द्यु꣣ञ्जा꣢थे꣣ वृ꣡ष꣢णमश्विना꣣ र꣡थं꣢ घृ꣣ते꣡न꣢ नो꣣ म꣡धु꣢ना क्ष꣣त्र꣡मु꣢क्षतम् ।
अ꣣स्मा꣢कं꣣ ब्र꣢ह्म꣣ पृ꣡त꣢नासु जिन्वतं व꣣यं꣢꣫ धना꣣ शू꣡र꣢साता भजेमहि ॥ १७५९ ॥

ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਘਿਓ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ (ਬਲ) ਨੂੰ ਸਿੰਜੋ। ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ (ਮੰਤਰ) ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ ਸੂਰਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪਾਈਏ।

2.19.1760

अ꣣र्वा꣡ङ् त्रि꣢च꣣क्रो꣡ म꣢धु꣣वा꣡ह꣢नो꣣ र꣡थो꣢ जी꣣रा꣡श्वो꣢ अ꣣श्वि꣡नो꣢र्यातु꣣ सु꣡ष्टु꣢तः ।
त्रि꣣वन्धुरो꣢ म꣣घ꣡वा꣢ वि꣣श्व꣡सौ꣢भगः꣣ शं꣢ न꣢ आ꣡ व꣢क्षद्वि꣣प꣢दे꣣ च꣡तु꣢ष्पदे ॥ १७६० ॥

ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਤਿੰਨ ਪਹੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਤਤ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਵੇ। ਤਿੰਨ ਬੈਠਕਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ, ਸਰਬ-ਸੁਭਾਗੀ ਉਹ ਰਥ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਲਿਆਣ ਲਿਆਵੇ।

2.19.1761

प्र꣢ ते꣣ धा꣡रा꣢ अस꣣श्च꣡तो꣢ दि꣣वो꣡ न य꣢꣯न्ति वृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣢च्छा꣣ वा꣡ज꣢ꣳ सह꣣स्रि꣡ण꣢म् ॥ १७६१ ॥

ਤੇਰੀਆਂ ਅਟੁੱਟ ਧਾਰਾਵਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰ੍ਹਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਬਲ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਵੱਲ।

2.19.1762

अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣢णि꣣ का꣢व्या꣣ वि꣢श्वा꣣ च꣡क्षा꣢णो अर्षति ।
ह꣡रि꣢स्तुञ्जा꣣न꣡ आयु꣢꣯धा ॥ १७६२ ॥

ਸਾਰੇ ਪਿਆਰੇ ਕਾਵਿ-ਗਿਆਨਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਹਰਿ (ਸੋਮ) ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਦਾ ਹੋਇਆ।

2.19.1763

स꣡ म꣢र्मृजा꣣न꣢ आ꣣यु꣢भि꣣रि꣢भो꣣ रा꣡जे꣢व सुव्र꣣तः꣢ ।
श्ये꣣नो꣡ न वꣳसु꣢꣯ षीदति ॥ १७६३ ॥

ਉਹ (ਸੋਮ) ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਸੁਵ੍ਰਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।

2.19.1764

॥ स꣢ नो꣣ वि꣡श्वा꣢ दि꣣वो꣢꣫ वसू꣣तो꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ अधि꣢꣯ ।
पु꣣नान꣡ इ꣢न्द꣣वा꣡ भ꣢र ॥ १७६४ ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਧਨ ਲੈ ਆ।