സാമവേദം · ഭാഗം 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1711
अ꣣ग्निः꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना꣣ शु꣡म्भा꣢नस्त꣣न्व३ꣳ स्वा꣢म् ।
क꣣वि꣡र्विप्रे꣢꣯ण वावृधे ॥ १७११ ॥
അഗ്നി തന്റെ പുരാതനമായ ജന്മത്താൽ, തന്റെ ശരീരം അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട്, കവിയായ വിപ്രനാൽ (ഋഷി) വളർന്നിരിക്കുന്നു.
2.19.1712
ऊ꣣र्ज्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣मा꣡ हु꣢वे꣣ऽग्निं꣡ पा꣢व꣣क꣡शो꣢चिषम् ।
अ꣣स्मि꣢न्य꣣ज्ञे꣡ स्व꣢ध्व꣣रे꣢ ॥ १७१२ ॥
ഊർജ്ജന്റെ പൗത്രനായ അഗ്നിയെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു, അവന്റെ ജ്വാല ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത്; ഈ നല്ല, ഹിംസയില്ലാത്ത യജ്ഞത്തിൽ.
2.19.1713
स꣡ नो꣢ मित्रमह꣣स्त्व꣡मग्ने꣢꣯ शु꣣क्रे꣡ण꣢ शो꣣चि꣡षा꣢ ।
दे꣣वै꣡रा स꣢꣯त्सि ब꣣र्हि꣡षि꣢ ॥ १७१३ ॥
ഹേ അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് മിത്രഭാവത്തിൽ മഹാനാണ്; നിന്റെ ശോഭയുള്ള ജ്വാലയാൽ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇവിടെ ദർഭയിൽ ഇരിക്കുക.
2.19.1714
उ꣢त्ते꣣ शु꣡ष्मा꣢सो अस्थू꣣ र꣡क्षो꣢ भि꣣न्द꣡न्तो꣢ अद्रिवः ।
नु꣣द꣢स्व꣣ याः꣡ प꣢रि꣣स्पृ꣡धः꣢ ॥ १७१४ ॥
ഹേ ശിലായുധധാരീ, രാക്ഷസന്മാരെ തകർക്കുന്ന നിന്റെ ശക്തികൾ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; നിന്നെ എതിർക്കുന്ന ശത്രുക്കളെ ഓടിക്കുക.
2.19.1715
अ꣣या꣡ नि꣢ज꣣घ्नि꣡रोज꣢꣯सा रथस꣣ङ्गे꣡ धने꣢꣯ हि꣣ते꣢ ।
स्त꣢वा꣣ अ꣡बि꣢भ्युषा हृ꣣दा꣢ ॥ १७१५ ॥
ഈ ശക്തിയാൽ ശത്രുസംഹാരകനായി, രഥയുദ്ധത്തിലും ധനത്തിനായുള്ള ഹിതകരമായ പോരാട്ടത്തിലും, ഭയമില്ലാത്ത ഹൃദയത്തോടെ സ്തുതിക്കപ്പെടുക.
2.19.1716
अ꣡स्य꣢ व्र꣣ता꣢नि꣣ ना꣢꣫धृषे꣣ प꣡व꣢मानस्य दू꣣꣬ढ्या꣢꣯ ।
रु꣣ज꣡ यस्त्वा꣢꣯ पृत꣣न्य꣡ति꣢ ॥ १७१६ ॥
ഈ പവമാന (സോമ) വ്രതങ്ങളെ ഞാൻ ദുഷ്ടതയാൽ ലംഘിക്കുന്നില്ല; നിന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവനെ തകർക്കുക.
2.19.1717
त꣡ꣳ हि꣢न्वन्ति मद꣣च्यु꣢त꣣ꣳ ह꣡रिं꣢ न꣣दी꣡षु꣢ वा꣣जि꣡न꣢म् ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य मत्स꣣र꣢म् ॥ १७१७ ॥
മദത്താൽ ഒഴുകുന്ന, തേജസ്വിയും ബലവാനുമായ അവനെ നദികളിൽ അവർ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ആനന്ദദായകനായ ഇന്ദുവിനെ.
2.19.1718
आ꣢ म꣣न्द्रै꣡रि꣢न्द्र꣣ ह꣡रि꣢भिर्या꣣हि꣢ म꣣यू꣡र꣢रोमभिः ।
मा꣢ त्वा꣣ के꣢ चि꣣न्नि꣡ ये꣢मु꣣रि꣢꣫न्न पा꣣शि꣢꣫नोऽति꣣ ध꣡न्वे꣢व꣣ ता꣡ꣳ इ꣢हि ॥ १७१८ ॥
ഇന്ദ്രാ, ആനന്ദദായകങ്ങളായ മയിൽപ്പീലിരോമമുള്ള ഹരിക്കുതിരകളോടെ ഇവിടെ വരൂ; ഒരു പാശധാരിയും നിന്നെ തടയട്ടെ; മരുഭൂമി കടക്കുന്നതുപോലെ ആ വഴിയിൽ പോകൂ.
2.19.1719
वृ꣣त्रखादो꣡ व꣢लं रु꣣जः꣢ पु꣣रां꣢ द꣣र्मो꣢ अ꣣पा꣢म꣣जः꣢ ।
स्था꣢ता꣣ र꣡थ꣢स्य꣣ ह꣡र्यो꣢रभिस्व꣣र꣡ इन्द्रो꣢꣯ दृ꣣ढा꣡ चि꣢दारु꣣जः꣢ ॥ १७१९ ॥
വൃത്രനെ ഭക്ഷിച്ചവനേ, വലനെ നീ പിളർക്കുന്നു; കോട്ടകളെ തകർക്കുന്നവനേ, ജലങ്ങളെ നയിക്കുന്നവനേ; രഥത്തിൽ നിന്ന് ഹര്യശ്വങ്ങൾക്കരികെ ഗർജിക്കുന്ന ഇന്ദ്രാ, ഉറച്ചവയെയും നീ തകർക്കുന്നു.
2.19.1720
ग꣣म्भीरा꣡ꣳ उ꣢द꣣धी꣡ꣳरि꣢व꣣ क्र꣡तुं꣢ पुष्यसि꣣ गा꣡ इ꣢व ।
प्र꣡ सु꣢गो꣣पा꣡ यव꣢꣯सं धे꣣न꣡वो꣢ यथा ह्र꣣दं꣢ कु꣣ल्या꣡ इ꣢वाशत ॥ १७२० ॥
ആഴമുള്ള സമുദ്രങ്ങൾപോലെ നീ സങ്കൽപത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; പശുക്കളെപ്പോലെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; നല്ല ഗോപാലൻ പുൽമേടിലേക്ക്, കറവപ്പശുക്കൾ, കുളത്തിലേക്ക് തോടുകൾ എത്തുന്നതുപോലെ.
2.19.1721
य꣡था꣢ गौ꣣रो꣢ अ꣣पा꣢ कृ꣣तं꣢꣫ तृष्य꣣न्ने꣡त्यवेरि꣢꣯णम् ।
आ꣣पित्वे꣡ नः꣢ प्रपि꣣त्वे꣢꣫ तूय꣣मा꣡ ग꣢हि꣣ क꣡ण्वे꣢षु꣣ सु꣢꣫ सचा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ १७२१ ॥
ദാഹിച്ച കാള ജലപാത്രത്തിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിൽ, അടുത്ത സൗഹൃദത്തിൽ വേഗം വരൂ; കണ്വരിൽ നന്നായി ചേർന്ന് പാനം ചെയ്യൂ.
2.19.1722
म꣡न्द꣢न्तु त्वा मघवन्नि꣣न्द्रे꣡न्द꣢वो राधो꣣दे꣡या꣢य सुन्व꣣ते꣢ ।
आ꣣मु꣢ष्या꣣ सो꣡म꣢मपिबश्च꣣मू꣢ सु꣣तं꣢꣫ ज्येष्ठं꣣ त꣡द्द꣢धिषे꣣ स꣡हः꣢ ॥ १७२२ ॥
ഓ മഘവൻ, ഇന്ദ്രാ, സോമബിന്ദുക്കൾ നിന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കട്ടെ, ധനം നൽകാൻ സോമം പിഴിയുന്നവനു വേണ്ടി; അവന്റെ പാത്രത്തിൽനിന്ന് പിഴിഞ്ഞ സോമം നീ കുടിച്ചു; ആ ജ്യേഷ്ഠബലം നീ ധരിക്കുന്നു.
2.19.1723
त्व꣢म꣣ङ्ग꣡ प्र श꣢꣯ꣳसिषो दे꣣वः꣡ श꣢विष्ठ꣣ म꣡र्त्य꣢म् ।
न꣢꣫ त्वद꣣न्यो꣡ म꣢घवन्नस्ति मर्डि꣣ते꣢न्द्र꣣ ब्र꣡वी꣢मि ते꣣ व꣡चः꣢ ॥ १७२३ ॥
പ്രിയനേ, ശക്തിമാനായ ദേവാ, നീ മർത്യനാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു. ഓ മഘവൻ, ഇന്ദ്രാ, നിന്നെക്കാൾ കരുണയുള്ളവൻ ആരുമില്ല; ഞാൻ നിന്നോട് ഈ വാക്ക് പറയുന്നു.
2.19.1724
मा꣢ ते꣣ रा꣡धा꣢ꣳसि꣣ मा꣢ त꣢ ऊ꣣त꣡यो꣢ वसो꣣ऽस्मा꣡न्कदा꣢꣯ च꣣ना꣡ द꣢भन् ।
वि꣡श्वा꣢ च न उपमिमी꣣हि꣡ मा꣢नुष꣣ व꣡सू꣢नि चर्ष꣣णि꣢भ्य꣣ आ꣢ ॥ १७२४ ॥
ഓ വസോ, നിന്റെ ദാനങ്ങളും നിന്റെ രക്ഷകളും ഒരിക്കലും ഞങ്ങളെ കൈവിടാതിരിക്കട്ടെ. ഓ മാനുഷാ, സകല സമ്പത്തുകളും ജനങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങൾക്ക് യഥോചിതം നൽകേണമേ.
2.19.1725
प्र꣢ति꣣ ष्या꣢ सू꣣न꣢री꣣ ज꣡नी꣢ व्यु꣣च्छ꣢न्ती꣣ प꣢रि꣣ स्व꣡सुः꣢ ।
दि꣣वो꣡ अ꣢दर्शि दुहि꣣ता꣢ ॥ १७२५ ॥
ആ സുന്ദരിയും ജനനി ആയ ഉഷസ് വെളിച്ചം പരത്തിക്കൊണ്ട് സഹോദരിയെ ചുറ്റി പ്രത്യക്ഷയായി — ആകാശത്തിന്റെ പുത്രി ദൃശ്യയായി.
2.19.1726
अ꣡श्वे꣢व चि꣣त्रा꣡रु꣢षी मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मृ꣣ता꣡व꣢री ।
स꣡खा꣢ भूद꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣षाः꣢ ॥ १७२६ ॥
കുതിരപോലെ, വിചിത്ര വർണ്ണങ്ങളുള്ള, പശുക്കളുടെ (രശ്മികളുടെ) മാതാവായ, ഋതസമ്പന്നയായ ഉഷസ് അശ്വിനികളുടെ സഖിയായി.
2.19.1727
उ꣣त꣡ सखा꣢꣯स्य꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣त꣢ मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मसि ।
उ꣣तो꣢षो꣣ व꣡स्व꣢ ईशिषे ॥ १७२७ ॥
നീ അശ്വിനികളുടെ സഖിയാണ്; പശുക്കളുടെ (രശ്മികളുടെ) മാതാവുമാണ്; ഓ ഉഷസ്, നീ സമ്പത്തിന്മേൽ ഭരിക്കുന്നു.
2.19.1728
ए꣣षो꣢ उ꣣षा꣡ अपू꣢꣯र्व्या꣢ðŽ व्यु꣢꣯च्छति प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ ।
स्तु꣣षे꣡ वा꣢मश्विना बृ꣣ह꣢त् ॥ १७२८ ॥
ഈ അപൂർവ്വമായ ഉഷസ്, ആകാശത്തിന്റെ പ്രിയ, പ്രകാശിക്കുന്നു. ഓ അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും വളരെയധികം സ്തുതിക്കുന്നു.
2.19.1729
या꣢ द꣣स्रा꣡ सिन्धु꣢꣯मातरा मनो꣣त꣡रा꣢ रयी꣣णा꣢म् ।
धि꣣या꣢ दे꣣वा꣡ व꣢सु꣣वि꣡दा꣢ ॥ १७२९ ॥
സിന്ധുവിനെ മാതാവാക്കിയ, മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ള, സമ്പത്തുകൾ നൽകുന്ന ആ ഇരു ദസ്രരേ, ദേവന്മാരേ, ബുദ്ധികൊണ്ട് വസുക്കളെ നേടുന്നവരേ.
2.19.1730
व꣣च्य꣡न्ते꣢ वां ककु꣣हा꣡सो꣢ जू꣣र्णा꣢या꣣म꣡धि꣢ वि꣣ष्ट꣡पि꣢ ।
य꣢द्वा꣣ꣳ र꣢थो꣣ वि꣢भि꣣ष्प꣡ता꣢त् ॥ १७३० ॥
ജൂർണ എന്ന ആകാശത്തിന്മേൽ നിങ്ങൾക്കായി ഉന്നത സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ രഥം പക്ഷികളോടൊപ്പം പറക്കുന്നു.
2.19.1731
उ꣢ष꣣स्त꣢च्चि꣣त्र꣡मा भ꣢꣯रा꣣स्म꣡भ्यं꣢ वाजिनीवति ।
ये꣡न꣢ तो꣣कं꣢ च꣣ त꣡न꣢यं च꣣ धा꣡म꣢हे ॥ १७३१ ॥
വാജിനീവതിയായ ഉഷസേ, ഞങ്ങൾക്ക് ആ അത്ഭുത സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരൂ; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ സന്തതിയെയും പുത്രന്മാരെയും സ്ഥാപിക്കും.
2.19.1732
उ꣡षो꣢ अ꣣द्ये꣡ह गो꣢꣯म꣣त्य꣡श्वा꣢वति विभावरि ।
रे꣣व꣢द꣣स्मे꣡ व्यु꣢च्छ सूनृतावति ॥ १७३२ ॥
ഉഷസേ, ഇന്ന് ഇവിടെ പശുക്കളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ്, വിഭാവരീ, ഞങ്ങൾക്കായി സമ്പത്തോടെ പ്രകാശിക്കൂ, സൂനൃതയാൽ നിറഞ്ഞവളേ.
2.19.1733
यु꣣ङ्क्ष्वा꣡ हि वा꣢꣯जिनीव꣣त्य꣡श्वा꣢ꣳ अ꣣द्या꣢रु꣣णा꣡ꣳ उ꣢षः ।
अ꣡था꣢ नो꣣ वि꣢श्वा꣣ सौ꣡भ꣢गा꣣न्या꣡ व꣢ह ॥ १७३३ ॥
വാജിനീവതിയായ ഉഷസേ, ഇന്ന് ചുവന്ന കുതിരകളെ നുകംവെക്കൂ; പിന്നെ ഞങ്ങൾക്കായി എല്ലാ സൗഭാഗ്യങ്ങളും കൊണ്ടുവരൂ.
2.19.1734
अ꣡श्वि꣢ना व꣣र्ति꣢र꣣स्म꣡दा गोम꣢꣯द्दस्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवत् ।
अ꣣र्वा꣢꣫ग्रथ꣣ꣳ स꣡म꣢नसा꣣ नि꣡ य꣢च्छतम् ॥ १७३४ ॥
അശ്വിനികളേ, ഞങ്ങളിലേക്കു വരൂ — പശുക്കളും സ്വർണ്ണവും നിറഞ്ഞ വഴിയിൽ, ദസ്രരേ; ഒരേ മനസ്സുള്ളവരേ, നിങ്ങളുടെ രഥം ഇവിടെ നിർത്തൂ.
2.19.1735
ए꣢꣫ह दे꣣वा꣡ म꣢यो꣣भु꣡वा꣢ द꣣स्रा꣡ हिर꣢꣯ण्यवर्त्तनी ।
उ꣣षर्बु꣡धो꣢ वहन्तु꣣ सो꣡म꣢पीतये ॥ १७३५ ॥
ഇവിടേക്കു വരൂ, ദേവന്മാരേ, ക്ഷേമം നൽകുന്നവരേ, അത്ഭുതരേ, സ്വർണ്ണചക്ര രഥമുള്ളവരേ. ഉഷസ്സിൽ ഉണരുന്നവർ സോമപാനത്തിനായി കൊണ്ടുവരട്ടെ.
2.19.1736
या꣢वि꣣त्था꣢꣫ श्लोक꣣मा꣢ दि꣣वो꣢꣫ ज्योति꣣र्ज꣡ना꣢य च꣣क्र꣡थुः꣢ ।
आ꣢ न꣣ ऊ꣡र्जं꣢ वहतमश्विना यु꣣व꣢म् ॥ १७३६ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് കീർത്തിയും വെളിച്ചവും ജനങ്ങൾക്കായി നിങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി; അതുപോലെ അശ്വിനികളേ, ഞങ്ങൾക്ക് ബലവും പോഷണവും കൊണ്ടുവരൂ.
2.19.1737
अ꣣ग्निं꣡ तं म꣢꣯न्ये꣣ यो꣢꣫ वसु꣣र꣢स्तं꣣ यं꣡ यन्ति꣢꣯ धे꣣न꣡वः꣢ ।
अ꣢स्त꣣म꣡र्व꣢न्त आ꣣श꣢꣫वो स्तं꣣ नि꣡त्या꣢सो वा꣣जि꣢न꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३७ ॥
വസുവായ ആ അഗ്നിയെ ഞാൻ കരുതുന്നു; അവനിലേക്ക് പശുക്കൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു; വേഗമുള്ള കുതിരകളും നിത്യബലവാന്മാരും അവനിലേക്ക് പോകുന്നു. അഗ്നേ, സ്തോതാക്കൾക്കായി ആഹാരം കൊണ്ടുവരൂ.
2.19.1738
अ꣣ग्नि꣢उहि वा꣣जि꣡नं꣢ वि꣣शे꣡ ददा꣢꣯ति वि꣣श्व꣡च꣢र्षणिः ।
अ꣣ग्नी꣢꣯ रा꣣ये꣢ स्वा꣣भु꣢व꣣ꣳ स꣢ प्री꣣तो꣡ या꣢ति꣣ वा꣢र्य꣣मि꣡ष꣢ꣳस्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३८ ॥
എല്ലാം കാണുന്ന അഗ്നി ജനങ്ങൾക്ക് ബലം നൽകുന്നു; സമ്പത്തിനായി സ്വയംഭുവായ അഗ്നിയെ (വിളിക്കുന്നു). അവൻ പ്രീതനായി ശ്രേഷ്ഠമായ ആഹാരവുമായി വരുന്നു; അഗ്നേ, സ്തോതാക്കൾക്കായി ആഹാരം കൊണ്ടുവരൂ.
2.19.1739
सो꣢ अ꣣ग्नि꣡र्यो वसु꣢꣯र्गृ꣣णे꣢꣫ सं यमा꣣य꣡न्ति꣢ धे꣣न꣡वः꣢ ।
स꣡मर्व꣢꣯न्तो रघु꣣द्रु꣢वः꣣ स꣡ꣳ सु꣢जा꣣ता꣡सः꣢ सू꣣र꣢य꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३९ ॥
വസുവായ ആ അഗ്നിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; അവനിലേക്ക് പശുക്കൾ ഒന്നിച്ചു വരുന്നു; വേഗമുള്ള കുതിരകളും ഓട്ടക്കാരും സുജാതരായ നേതാക്കളും ഒന്നിച്ചു വരുന്നു. അഗ്നേ, സ്തോതാക്കൾക്കായി ആഹാരം കൊണ്ടുവരൂ.
2.19.1740
म꣣हे꣡ नो꣢ अ꣣द्य꣡ बो꣢ध꣣यो꣡षो꣢ रा꣣ये꣢ दि꣣वि꣡त्म꣢ती ।
य꣡था꣢ चिन्नो꣣ अ꣡बो꣢धयः स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४० ॥
ഇന്ന് ഞങ്ങളെ മഹത്തായി ഉണർത്തൂ, ഉഷസ്സേ, സമ്പത്തിനായി, വെളിച്ചം നിറഞ്ഞവളേ; മുമ്പ് ഞങ്ങളെ ഉണർത്തിയതുപോലെ, സത്യകീർത്തിയുള്ള, സുജാതേ, കുതിരകളെയും സത്യവാണിയെയും കൈവശമുള്ളവളേ.
2.19.1741
या꣡ सु꣢नी꣣थे꣡ शौ꣢चद्र꣣थे꣡ व्यौच्छो꣢꣯ दुहितर्दिवः ।
सा꣡ व्यु꣢च्छ꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४१ ॥
ഓ സുനീഥേ, ശോഭയുള്ള രഥമുള്ളവളേ, ആകാശത്തിന്റെ പുത്രീ, നീ പ്രകാശം പരത്തി. ആ നീ ഇപ്പോൾ പ്രകാശിക്കുക; ഓ ശക്തിമതീ, സത്യകീർത്തിയുള്ളവളേ, വായ്യേ, സുജാതേ, കുതിരകളെയും സത്യവാക്കും നൽകുന്നവളേ.
2.19.1742
सा꣡ नो꣢ अ꣣द्या꣢भ꣣र꣡द्व꣢सु꣣कव्यु꣢꣯च्छा दुहितर्दिवः ।
यो꣢꣫ व्यौच्छः꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वो꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४२ ॥
അവൾ ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരട്ടെ. ആകാശത്തിന്റെ പുത്രീ, പ്രകാശം പരത്തുക; പ്രകാശം പരത്തിയവളേ, ഓ ശക്തിമതീ, സത്യകീർത്തിയുള്ളവളേ, യായ്യേ, സുജാതേ, കുതിരകളെയും സത്യവാക്കും നൽകുന്നവളേ.
2.19.1743
प्र꣡ति꣢ प्रि꣣य꣡त꣢म꣣ꣳ र꣢थं꣣ वृ꣡ष꣢णं वसु꣣वा꣡ह꣢नम् ।
स्तो꣣ता꣡ वा꣢मश्विना꣣वृ꣢षि꣣ स्तो꣡मे꣢भिर्भूषति꣣ प्र꣢ति꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४३ ॥
നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയമുള്ള, ശക്തമായ, സമ്പത്ത് വഹിക്കുന്ന രഥത്തിലേക്ക്; അശ്വിനികളേ, നിങ്ങളുടെ സ്തോതാവായ ഋഷി സ്തുതികളാൽ അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. മധുരരേ, എന്റെ വിളി കേൾക്കുക.
2.19.1744
अ꣣त्या꣡या꣢तमश्विना ति꣣रो꣡ विश्वा꣢꣯ अ꣣ह꣡ꣳ सना꣢꣯ ।
द꣢स्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी꣣ सु꣡षु꣢म्णा꣣ सि꣡न्धु꣢वाहसा꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४४ ॥
അശ്വിനികളേ, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളെയും കടന്ന് വരിക; അത്ഭുതരേ, സ്വർണ്ണചക്രമുള്ളവരേ, കരുണയുള്ളവരേ, നദികളെ വഹിക്കുന്നവരേ, മധുരരേ, എന്റെ വിളി കേൾക്കുക.
2.19.1745
आ꣢ नो꣣ र꣡त्ना꣢नि꣣ बि꣡भ्र꣢ता꣣व꣡श्वि꣢ना꣣ ग꣡च्छ꣢तं यु꣣व꣢म् ।
रु꣢द्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी जुषा꣣णा꣡ वा꣢जिनीवसू꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४५ ॥
അശ്വിനികളേ, ഞങ്ങൾക്കായി രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന് വരിക; ചുവന്നവരേ, സ്വർണ്ണചക്രമുള്ളവരേ, പ്രസാദിച്ചവരേ, ബലവും സമ്പത്തും നൽകുന്നവരേ, മധുരരേ, എന്റെ വിളി കേൾക്കുക.
2.19.1746
अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्निः꣢ स꣣मि꣢धा꣣ ज꣡ना꣢नां꣣ प्र꣡ति꣢ धे꣣नु꣡मि꣢वाय꣣ती꣢मु꣣षा꣡स꣢म् ।
य꣣ह्वा꣡ इ꣢व꣣ प्र꣢ व꣣या꣢मु꣣ज्जि꣡हा꣢नाः꣣ प्र꣢ भा꣣न꣡वः꣢ सस्रते꣣ ना꣢क꣣म꣡च्छ꣢ ॥ १७४६ ॥
ജനങ്ങളുടെ സമിധയാൽ അഗ്നി ഉണർന്നു, വരുന്ന ഉഷസ്സിനെ നോക്കി പശുവിനെപ്പോലെ. യുവാക്കളെപ്പോലെ രശ്മികൾ ഉയർന്ന് പരക്കുന്നു, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക്.
2.19.1747
अ꣡बो꣢धि꣣ हो꣡ता꣢ य꣣ज꣡था꣢य दे꣣वा꣢नू꣣र्ध्वो꣢ अ꣣ग्निः꣢ सु꣣म꣡नाः꣢ प्रा꣣त꣡र꣢स्थात् ।
स꣡मि꣢द्धस्य꣣ रु꣡श꣢ददर्शि꣣ पा꣡जो꣢ महा꣢न् दे꣣व꣡स्तम꣢꣯सो꣣ नि꣡र꣢मोचि ॥ १७४७ ॥
അഗ്നി ഉണർന്നു, ദേവന്മാർക്ക് യാഗം ചെയ്യുന്ന ഹോതാവായി; ഊർധ്വമുഖനും സുമനസ്കനുമായ അഗ്നി പ്രഭാതത്തിൽ നിലകൊണ്ടു. ജ്വലിച്ചവന്റെ തേജസ്സ് കാണപ്പെട്ടു; മഹാദേവൻ അന്ധകാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.
2.19.1748
य꣡दीं꣢ ग꣣ण꣡स्य꣢ रश꣣ना꣡मजी꣢꣯गः꣣ शु꣡चि꣢रङ्ते꣣ शु꣡चि꣢भि꣣र्गो꣡भि꣢र꣣ग्निः꣢ ।
आ꣡द्दक्षि꣢꣯णा युज्यते वाज꣣य꣡न्त्यु꣢त्ता꣣ना꣢मू꣣र्ध्वो꣡ अ꣢धयज्जु꣣हू꣡भिः꣢ ॥ १७४८ ॥
ശുദ്ധനായ അഗ്നി ഗണത്തിന്റെ കയർ പിടിക്കുമ്പോൾ, ശുദ്ധ രശ്മികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ബലം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദക്ഷിണ കെട്ടപ്പെടുന്നു; ഊർധ്വനായ അഗ്നി ജുഹൂ തവികൾകൊണ്ട് ഉത്താനങ്ങളെ വെക്കുന്നു.
2.19.1749
इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣢ति꣣रा꣡गा꣢च्चि꣣त्रः꣡ प्र꣢के꣣तो꣡ अ꣢जनिष्ट꣣ विभ्वा꣢ ।
य꣢था꣣ प्र꣡सू꣢ता꣢ सवि꣣तुः꣢ स꣣वा꣢यै꣣वा꣢꣫ रात्र्यु꣣ष꣢से꣣ यो꣡नि꣢मारैक् ॥ १७४९ ॥
പ്രകാശങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ പ്രകാശം ഇവിടെ എത്തി; വിചിത്രവും വ്യക്തവുമായ അടയാളമായി സർവവ്യാപി ഉദിച്ചു. സവിതാവിന്റെ പ്രേരണയാൽ അയക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, രാത്രി ഉഷസ്സിന് തന്റെ സ്ഥാനം നൽകി.
2.19.1750
रु꣡श꣢द्वत्सा꣣ रु꣡श꣢ती श्वे꣣त्या꣢गा꣣दा꣡रै꣢गु कृ꣣ष्णा꣡ सद꣢꣯नान्यस्याः ।
स꣣मान꣡ब꣢न्धू अ꣣मृ꣡ते꣢ अनू꣣ची꣢꣫ द्यावा꣣ व꣡र्णं꣢ चरत आमिना꣣ने꣢ ॥ १७५० ॥
തിളങ്ങുന്ന കിടാവിൽ നിന്നെന്നപോലെ തിളങ്ങുന്ന ഉഷസ് വെളുപ്പോടെ വന്നു; കറുത്ത രാത്രി അവളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ വിട്ടുകൊടുത്തു. സമാനബന്ധുക്കളും അമൃതരുമായ, ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി അനുഗമിക്കുന്ന ദ്യാവാ-പൃഥിവികൾ തങ്ങളുടെ വർണത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
2.19.1751
स꣣मानो꣢꣫ अध्वा꣣ स्व꣡स्रो꣢रनं꣣तस्त꣢꣫म꣣न्या꣡न्या꣢ चरतो दे꣣व꣡शि꣢ष्टे ।
न꣡ मे꣢थेते꣣ न꣡ त꣢स्थतुः सु꣣मे꣢के꣣ न꣢क्तो꣣षा꣢सा꣣ स꣡म꣢नसा꣣ वि꣡रू꣢पे ॥ १७५१ ॥
രണ്ട് സഹോദരിമാരുടെ വഴി ഒന്നുതന്നെ, അനന്തമാണ്; അതിൽ അവർ ഒന്നിനുപിന്നാലെ ഒന്നായി സഞ്ചരിക്കുന്നു, ദേവൻ ശേഷിപ്പിച്ചത്. അവർ ക്ഷീണിക്കുന്നില്ല, നിൽക്കുന്നുമില്ല; നല്ല ബന്ധനമുള്ള, ഏകമനസ്സുള്ള, വിഭിന്ന രൂപമുള്ള രാത്രിയും ഉഷസ്സും.
2.19.1752
आ꣡ भा꣢त्य꣣ग्नि꣢रुष꣣सा꣢म꣣नी꣡क꣢मु꣣द्वि꣡प्रा꣢꣯णां देव꣣या꣡ वाचो꣢꣯ अस्थुः ।
अ꣣र्वा꣡ञ्चा꣢ नू꣣न꣡ꣳ र꣢थ्ये꣣ह꣡ या꣢तं पीपि꣣वा꣡ꣳ स꣢मश्विना घ꣣र्म꣡मच्छ꣢꣯ ॥ १७५२ ॥
അഗ്നി ഉഷസ്സുകളുടെ മുഖംപോലെ മുകളിൽ തിളങ്ങുന്നു; പ്രചോദിതരായ വിപ്രരുടെ ദിവ്യവാക്കുകൾ ഉയർന്നു. രഥത്തിൽ വരുന്ന അശ്വിനികളേ, ഇപ്പോൾ ഇവിടേക്കു വരൂ; ചൂടുള്ള പാനീയത്തിലേക്ക്.
2.19.1753
न꣡ स꣢ꣳस्कृ꣣तं꣡ प्र मि꣢꣯मीतो꣣ ग꣢मि꣣ष्ठा꣡न्ति꣢ नू꣣न꣢म꣣श्वि꣡नोप꣢꣯स्तुते꣣ह꣢ ।
दि꣡वा꣢भिपि꣣त्वे꣢ऽव꣣सा꣡ग꣢मिष्ठा꣣ प्र꣡त्यव꣢꣯र्त्तिं दा꣣शु꣢षे꣣ श꣡म्भ꣢विष्ठा ॥ १७५३ ॥
നിങ്ങൾ ഒരുക്കിയ ഹവിസ്സ് അളക്കുന്നില്ല; ഏറ്റവും അടുത്ത് വരുന്നു. അശ്വിനികളേ, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവരേ. പകൽപോലെ അടുത്ത് വന്ന്, സമ്പത്തോടെ ഏറ്റവും അടുത്ത് വരുന്നു; ദാനശീലനായ യജമാനനിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന നിങ്ങൾ ഏറ്റവും മംഗളകരർ.
2.19.1754
उ꣣ता꣡ या꣢तꣳ संग꣣वे꣢ प्रा꣣त꣡रह्नो꣢꣯ म꣣ध्य꣡न्दि꣢न꣣ उ꣡दि꣢ता꣣ सू꣡र्य꣢स्य ।
दि꣢वा꣣ न꣢क्त꣣म꣡व꣢सा꣣ श꣡न्त꣢मेन꣣ ने꣡दानीं꣢꣯ पी꣣ति꣢र꣣श्वि꣡ना त꣢꣯तान ॥ १७५४ ॥
നിങ്ങൾ സംഗവത്തിലും, പകലിന്റെ പ്രഭാതത്തിലും, മധ്യാഹ്നത്തിലും, സൂര്യോദയത്തിലും വരൂ. പകലും രാത്രിയും നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മംഗളകരമായ സംരക്ഷണത്തോടെ വരൂ; അശ്വിനികളേ, ഇപ്പോൾ ഈ പാനം വിസ്തരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
2.19.1755
ए꣣ता꣢ उ꣣ त्या꣢ उ꣣ष꣡सः꣢ के꣣तु꣡म꣢क्रत꣣ पू꣢र्वे꣣ अ꣢र्धे꣣ र꣡ज꣢सो भा꣣नु꣡म꣢ञ्जते ।
नि꣣ष्कृण्वाना꣡ आयु꣢꣯धानीव धृ꣣ष्ण꣢वः꣣ प्र꣢ति꣣ गा꣡वोऽरु꣢꣯षीर्यन्ति मा꣣त꣡रः꣢ ॥ १७५५ ॥
ഈ ഉഷസ്സുകൾ പ്രകാശത്തിന്റെ കൊടി ഉയർത്തി; രജസ്സിന്റെ കിഴക്കൻ ഭാഗത്ത് അവ പ്രകാശത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു. ആയുധങ്ങൾ ഒരുക്കുന്ന ധീരരായ, ചുവന്ന പശുക്കളായ മാതാക്കൾ അതിലേക്കു പോകുന്നു.
2.19.1756
उ꣡द꣢पप्तन्नरु꣣णा꣢ भा꣣न꣢वो꣣ वृ꣡था꣢ स्वा꣣यु꣡जो꣢ अ꣡रु꣢षी꣣र्गा꣡ अ꣢युक्षत ।
अ꣡क्र꣢न्नु꣣षा꣡सो꣢ व꣣यु꣡ना꣢नि पू꣣र्व꣢था꣣ रु꣡श꣢न्तं भा꣣नु꣡मरु꣢꣯षीरशिश्रयुः ॥ १७५६ ॥
ചുവന്ന രശ്മികൾ അനായാസം മുകളിലേക്ക് പറന്നു; തനിയെ യോജിച്ച ചുവന്ന പശുക്കളെ അവ കെട്ടി. ഉഷസ്സുകൾ മുമ്പത്തെപ്പോലെ രൂപങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി; തിളങ്ങുന്ന പ്രകാശത്തെ ചുവന്ന പശുക്കൾ ആശ്രയിച്ചു.
2.19.1757
अ꣡र्च꣢न्ति꣣ ना꣡री꣢र꣣प꣢सो꣣ न꣢ वि꣣ष्टि꣡भिः꣢ समा꣣ने꣢न꣣ यो꣡ज꣢ने꣣ना꣡ प꣢रा꣣व꣡तः꣢ ।
इ꣢षं꣣ व꣡ह꣢न्तीः सु꣣कृ꣡ते꣢ सु꣣दा꣡न꣢वे꣣ वि꣢꣫श्वेदह꣣ य꣡ज꣢मानाय सु꣣न्व꣢ते ॥ १७५७ ॥
സ്ത്രീകളെപ്പോലെ, തൊഴിലാളികളെപ്പോലെ, ഒരേ ബന്ധനത്താൽ ദൂരത്തുനിന്ന് അവർ സ്തുതിക്കുന്നു; സത്കർമ്മിക്കും ദാനശീലനും, സോമം പിഴിയുന്ന യജമാനനും അവർ എന്നും അന്നം കൊണ്ടുവരുന്നു.
2.19.1758
अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्नि꣡र्ज्म उदे꣢꣯ति꣣ सू꣢र्यो꣣ व्यू꣢꣣ऽ.षा꣢श्च꣣न्द्रा꣢ म꣣꣬ह्या꣢꣯वो अ꣣र्चि꣡षा꣢ ।
आ꣡यु꣢क्षाताम꣣श्वि꣢ना꣣ या꣡त꣢वे꣣ र꣢थं꣣ प्रा꣡सा꣢वीद्दे꣣वः꣡ स꣢वि꣣ता꣢꣫ जग꣣त्पृ꣡थ꣢क् ॥ १७५८ ॥
അഗ്നി ഉണർന്നു; ഭൂമിയിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നു; ഉഷസ് തന്റെ പ്രകാശത്താൽ തിളങ്ങി മഹത്തായ വെളിച്ചം നൽകുന്നു. അശ്വിനികൾ യാത്രയ്ക്കായി രഥം കെട്ടി; ദേവനായ സവിതാവ് ചലിക്കുന്ന ജഗത്തിനെ വേർതിരിച്ച് പ്രേരിപ്പിച്ചു.
2.19.1759
य꣢द्यु꣣ञ्जा꣢थे꣣ वृ꣡ष꣢णमश्विना꣣ र꣡थं꣢ घृ꣣ते꣡न꣢ नो꣣ म꣡धु꣢ना क्ष꣣त्र꣡मु꣢क्षतम् ।
अ꣣स्मा꣢कं꣣ ब्र꣢ह्म꣣ पृ꣡त꣢नासु जिन्वतं व꣣यं꣢꣫ धना꣣ शू꣡र꣢साता भजेमहि ॥ १७५९ ॥
അശ്വിനികളേ, നിങ്ങൾ ശക്തമായ രഥം കെട്ടുമ്പോൾ, നെയ്യും തേനുംകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ക്ഷത്രത്തെ (ബലത്തെ) അഭിഷേകം ചെയ്യുക. യുദ്ധങ്ങളിൽ ഞങ്ങളുടെ ബ്രഹ്മത്തെ (മന്ത്രത്തെ) ഉണർത്തുക; വീരതയാൽ ലഭിക്കുന്ന ധനത്തിന്റെ പങ്ക് ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.
2.19.1760
अ꣣र्वा꣡ङ् त्रि꣢च꣣क्रो꣡ म꣢धु꣣वा꣡ह꣢नो꣣ र꣡थो꣢ जी꣣रा꣡श्वो꣢ अ꣣श्वि꣡नो꣢र्यातु꣣ सु꣡ष्टु꣢तः ।
त्रि꣣वन्धुरो꣢ म꣣घ꣡वा꣢ वि꣣श्व꣡सौ꣢भगः꣣ शं꣢ न꣢ आ꣡ व꣢क्षद्वि꣣प꣢दे꣣ च꣡तु꣢ष्पदे ॥ १७६० ॥
അശ്വിനികളുടെ മൂന്നു ചക്രമുള്ള, തേൻ വഹിക്കുന്ന, വേഗമുള്ള കുതിരകളുള്ള രഥം നന്നായി സ്തുതിക്കപ്പെട്ട് ഇവിടേക്ക് വരട്ടെ. മൂന്ന് ഇരിപ്പിടങ്ങളുള്ള, ധനവാനായ, സർവ്വസൗഭാഗ്യമുള്ള ആ രഥം ദ്വിപദങ്ങൾക്കും ചതുഷ്പദങ്ങൾക്കും ക്ഷേമം നൽകട്ടെ.
2.19.1761
प्र꣢ ते꣣ धा꣡रा꣢ अस꣣श्च꣡तो꣢ दि꣣वो꣡ न य꣢꣯न्ति वृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣢च्छा꣣ वा꣡ज꣢ꣳ सह꣣स्रि꣡ण꣢म् ॥ १७६१ ॥
നിന്റെ അവിരാമ ധാരകൾ ആകാശത്തുനിന്ന് പെയ്യുന്ന മഴപോലെ ഒഴുകുന്നു; ആയിരം മടങ്ങ് ബലത്തിനും സമ്മാനത്തിനുമായി.
2.19.1762
अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣢णि꣣ का꣢व्या꣣ वि꣢श्वा꣣ च꣡क्षा꣢णो अर्षति ।
ह꣡रि꣢स्तुञ्जा꣣न꣡ आयु꣢꣯धा ॥ १७६२ ॥
എല്ലാ പ്രിയമായ കാവ്യജ്ഞാനങ്ങളെയും കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഒഴുകുന്നു; ഹരി (സോമം) തന്റെ ആയുധങ്ങൾ മുന്നോട്ടു തള്ളിക്കൊണ്ട്.
2.19.1763
स꣡ म꣢र्मृजा꣣न꣢ आ꣣यु꣢भि꣣रि꣢भो꣣ रा꣡जे꣢व सुव्र꣣तः꣢ ।
श्ये꣣नो꣡ न वꣳसु꣢꣯ षीदति ॥ १७६३ ॥
അവൻ (സോമൻ) ധാരകളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, ആനയെയും രാജാവിനെയും പോലെ സുവ്രതനായി, പരുന്തിനെപ്പോലെ പാത്രത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു.
2.19.1764
॥ स꣢ नो꣣ वि꣡श्वा꣢ दि꣣वो꣢꣫ वसू꣣तो꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ अधि꣢꣯ ।
पु꣣नान꣡ इ꣢न्द꣣वा꣡ भ꣢र ॥ १७६४ ॥
സോമാ, നീ ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നും ഭൂമിയിൽനിന്നും ഞങ്ങൾക്കായി എല്ലാ സമ്പത്തും കൊണ്ടുവരിക.