Sāmaveda · Abschnitt 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1711
अ꣣ग्निः꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना꣣ शु꣡म्भा꣢नस्त꣣न्व३ꣳ स्वा꣢म् ।
क꣣वि꣡र्विप्रे꣢꣯ण वावृधे ॥ १७११ ॥
Agni, durch seine uralte Geburt, seinen eigenen Leib schmückend, ist durch den dichterischen Seher (vipra) gewachsen.
2.19.1712
ऊ꣣र्ज्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣मा꣡ हु꣢वे꣣ऽग्निं꣡ पा꣢व꣣क꣡शो꣢चिषम् ।
अ꣣स्मि꣢न्य꣣ज्ञे꣡ स्व꣢ध्व꣣रे꣢ ॥ १७१२ ॥
Ich rufe Agni an, den Enkel des Ūrj, dessen Flamme reinigt, in diesem wohlgeführten, gewaltlosen Opfer.
2.19.1713
स꣡ नो꣢ मित्रमह꣣स्त्व꣡मग्ने꣢꣯ शु꣣क्रे꣡ण꣢ शो꣣चि꣡षा꣢ ।
दे꣣वै꣡रा स꣢꣯त्सि ब꣣र्हि꣡षि꣢ ॥ १७१३ ॥
O Agni, du bist für uns groß in Freundschaft; mit deiner leuchtenden Flamme setze dich hier auf das heilige Gras, zusammen mit den Göttern.
2.19.1714
उ꣢त्ते꣣ शु꣡ष्मा꣢सो अस्थू꣣ र꣡क्षो꣢ भि꣣न्द꣡न्तो꣢ अद्रिवः ।
नु꣣द꣢स्व꣣ याः꣡ प꣢रि꣣स्पृ꣡धः꣢ ॥ १७१४ ॥
O Träger des Steins, deine Kräfte haben sich erhoben und zerschlagen die Dämonen; treibe fort, die dich von allen Seiten bekämpfen.
2.19.1715
अ꣣या꣡ नि꣢ज꣣घ्नि꣡रोज꣢꣯सा रथस꣣ङ्गे꣡ धने꣢꣯ हि꣣ते꣢ ।
स्त꣢वा꣣ अ꣡बि꣢भ्युषा हृ꣣दा꣢ ॥ १७१५ ॥
Mit dieser Kraft erschlagend, im Wagenkampf und im heilsamen Streit um Reichtum, mögest du mit furchtlosem Herzen gepriesen werden.
2.19.1716
अ꣡स्य꣢ व्र꣣ता꣢नि꣣ ना꣢꣫धृषे꣣ प꣡व꣢मानस्य दू꣣꣬ढ्या꣢꣯ ।
रु꣣ज꣡ यस्त्वा꣢꣯ पृत꣣न्य꣡ति꣢ ॥ १७१६ ॥
Ich übertrete die Gebote dieses reinigenden Soma nicht aus Frevel; zerbrich den, der dich bekriegt.
2.19.1717
त꣡ꣳ हि꣢न्वन्ति मद꣣च्यु꣢त꣣ꣳ ह꣡रिं꣢ न꣣दी꣡षु꣢ वा꣣जि꣡न꣢म् ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य मत्स꣣र꣢म् ॥ १७१७ ॥
Ihn, der vor Rausch triefend, falb und kraftvoll ist, treiben sie in den Flüssen an: den Indu, den Berauschenden, für Indra.
2.19.1718
आ꣢ म꣣न्द्रै꣡रि꣢न्द्र꣣ ह꣡रि꣢भिर्या꣣हि꣢ म꣣यू꣡र꣢रोमभिः ।
मा꣢ त्वा꣣ के꣢ चि꣣न्नि꣡ ये꣢मु꣣रि꣢꣫न्न पा꣣शि꣢꣫नोऽति꣣ ध꣡न्वे꣢व꣣ ता꣡ꣳ इ꣢हि ॥ १७१८ ॥
O Indra, komm hierher mit deinen entzückenden, pfauenfedrigen falben Rossen; mögen dich keine Schlingenträger halten — zieh jenen Weg entlang wie durch eine Wüste.
2.19.1719
वृ꣣त्रखादो꣡ व꣢लं रु꣣जः꣢ पु꣣रां꣢ द꣣र्मो꣢ अ꣣पा꣢म꣣जः꣢ ।
स्था꣢ता꣣ र꣡थ꣢स्य꣣ ह꣡र्यो꣢रभिस्व꣣र꣡ इन्द्रो꣢꣯ दृ꣣ढा꣡ चि꣢दारु꣣जः꣢ ॥ १७१९ ॥
Fresser des Vṛtra, du brichst die Höhle des Vala; Brecher der Burgen, Lenker der Wasser — im Wagen stehend, brüllend zu den falben Rossen, o Indra, du brichst selbst das Feste.
2.19.1720
ग꣣म्भीरा꣡ꣳ उ꣢द꣣धी꣡ꣳरि꣢व꣣ क्र꣡तुं꣢ पुष्यसि꣣ गा꣡ इ꣢व ।
प्र꣡ सु꣢गो꣣पा꣡ यव꣢꣯सं धे꣣न꣡वो꣢ यथा ह्र꣣दं꣢ कु꣣ल्या꣡ इ꣢वाशत ॥ १७२० ॥
Wie tiefe Ozeane nährst du den Entschluss, wie Kühe nährst du; wie ein guter Hirte zur Weide führt, wie milchende Kühe und Kanäle den Teich erreichen.
2.19.1721
य꣡था꣢ गौ꣣रो꣢ अ꣣पा꣢ कृ꣣तं꣢꣫ तृष्य꣣न्ने꣡त्यवेरि꣢꣯णम् ।
आ꣣पित्वे꣡ नः꣢ प्रपि꣣त्वे꣢꣫ तूय꣣मा꣡ ग꣢हि꣣ क꣡ण्वे꣢षु꣣ सु꣢꣫ सचा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ १७२१ ॥
Wie ein durstiger Stier zur Tränke geht, komm schnell in unsere Freundschaft, unsere enge Freundschaft; unter den Kaṇva trinke gut gemeinsam.
2.19.1722
म꣡न्द꣢न्तु त्वा मघवन्नि꣣न्द्रे꣡न्द꣢वो राधो꣣दे꣡या꣢य सुन्व꣣ते꣢ ।
आ꣣मु꣢ष्या꣣ सो꣡म꣢मपिबश्च꣣मू꣢ सु꣣तं꣢꣫ ज्येष्ठं꣣ त꣡द्द꣢धिषे꣣ स꣡हः꣢ ॥ १७२२ ॥
O freigebiger Indra, mögen dich die Soma-Tropfen erfreuen, für den Gebenden des Reichtums an den Auspresser; aus seinem Becher trankst du den gepressten Soma — jene höchste Kraft trägst du.
2.19.1723
त्व꣢म꣣ङ्ग꣡ प्र श꣢꣯ꣳसिषो दे꣣वः꣡ श꣢विष्ठ꣣ म꣡र्त्य꣢म् ।
न꣢꣫ त्वद꣣न्यो꣡ म꣢घवन्नस्ति मर्डि꣣ते꣢न्द्र꣣ ब्र꣡वी꣢मि ते꣣ व꣡चः꣢ ॥ १७२३ ॥
O Lieber, mächtigster Gott, du wirst von den Sterblichen gepriesen. O Indra, Gebender, es gibt keinen anderen Gnädigeren als dich; dir sage ich diese Worte.
2.19.1724
मा꣢ ते꣣ रा꣡धा꣢ꣳसि꣣ मा꣢ त꣢ ऊ꣣त꣡यो꣢ वसो꣣ऽस्मा꣡न्कदा꣢꣯ च꣣ना꣡ द꣢भन् ।
वि꣡श्वा꣢ च न उपमिमी꣣हि꣡ मा꣢नुष꣣ व꣡सू꣢नि चर्ष꣣णि꣢भ्य꣣ आ꣢ ॥ १७२४ ॥
O Gebender der Schätze, mögen deine Gaben und deine Schutzkräfte uns niemals verlassen. O Mensch, gewähre uns alle Schätze in rechtem Maß für das Volk.
2.19.1725
प्र꣢ति꣣ ष्या꣢ सू꣣न꣢री꣣ ज꣡नी꣢ व्यु꣣च्छ꣢न्ती꣣ प꣢रि꣣ स्व꣡सुः꣢ ।
दि꣣वो꣡ अ꣢दर्शि दुहि꣣ता꣢ ॥ १७२५ ॥
Jene gnädige, gebärende Uṣas, die um ihre Schwester herum leuchtet, ist erschienen — die Tochter des Himmels wird gesehen.
2.19.1726
अ꣡श्वे꣢व चि꣣त्रा꣡रु꣢षी मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मृ꣣ता꣡व꣢री ।
स꣡खा꣢ भूद꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣षाः꣢ ॥ १७२६ ॥
Wie eine Stute, bunt leuchtend, Mutter der Kühe (Strahlen), reich an ṛta, ist Uṣas zur Freundin der Aśvin geworden.
2.19.1727
उ꣣त꣡ सखा꣢꣯स्य꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣त꣢ मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मसि ।
उ꣣तो꣢षो꣣ व꣡स्व꣢ ईशिषे ॥ १७२७ ॥
Du bist die Freundin der Aśvin und die Mutter der Kühe (Strahlen); und, o Uṣas, du herrschst über den Reichtum.
2.19.1728
ए꣣षो꣢ उ꣣षा꣡ अपू꣢꣯र्व्या꣢ðŽ व्यु꣢꣯च्छति प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ ।
स्तु꣣षे꣡ वा꣢मश्विना बृ꣣ह꣢त् ॥ १७२८ ॥
Diese beispiellose Uṣas, dem Himmel lieb, erstrahlt. O Aśvin, ich preise euch beide sehr.
2.19.1729
या꣢ द꣣स्रा꣡ सिन्धु꣢꣯मातरा मनो꣣त꣡रा꣢ रयी꣣णा꣢म् ।
धि꣣या꣢ दे꣣वा꣡ व꣢सु꣣वि꣡दा꣢ ॥ १७२९ ॥
Ihr zwei Wundervollen, deren Mutter der Sindhu ist, schnell wie der Gedanke, Geber der Reichtümer – o Götter, die ihr durch Einsicht Schätze findet.
2.19.1730
व꣣च्य꣡न्ते꣢ वां ककु꣣हा꣡सो꣢ जू꣣र्णा꣢या꣣म꣡धि꣢ वि꣣ष्ट꣡पि꣢ ।
य꣢द्वा꣣ꣳ र꣢थो꣣ वि꣢भि꣣ष्प꣡ता꣢त् ॥ १७३० ॥
Für euch werden hohe Lieder verkündet über dem Gewölbe der alten jūrṇā, wenn euer Wagen mit den Vögeln fliegt.
2.19.1731
उ꣢ष꣣स्त꣢च्चि꣣त्र꣡मा भ꣢꣯रा꣣स्म꣡भ्यं꣢ वाजिनीवति ।
ये꣡न꣢ तो꣣कं꣢ च꣣ त꣡न꣢यं च꣣ धा꣡म꣢हे ॥ १७३१ ॥
O Uṣas, reich an Kraft, bringe uns jenen wunderbaren Reichtum, durch den wir Nachkommen und Söhne begründen.
2.19.1732
उ꣡षो꣢ अ꣣द्ये꣡ह गो꣢꣯म꣣त्य꣡श्वा꣢वति विभावरि ।
रे꣣व꣢द꣣स्मे꣡ व्यु꣢च्छ सूनृतावति ॥ १७३२ ॥
O Uṣas, heute hier, reich an Rindern und Pferden, o Strahlende, leuchte uns reich auf, voll Wahrheit und Süße.
2.19.1733
यु꣣ङ्क्ष्वा꣡ हि वा꣢꣯जिनीव꣣त्य꣡श्वा꣢ꣳ अ꣣द्या꣢रु꣣णा꣡ꣳ उ꣢षः ।
अ꣡था꣢ नो꣣ वि꣢श्वा꣣ सौ꣡भ꣢गा꣣न्या꣡ व꣢ह ॥ १७३३ ॥
O Uṣas, reich an Kraft, spanne heute deine rötlichen Rosse an und bringe uns dann alle Segnungen des Glücks.
2.19.1734
अ꣡श्वि꣢ना व꣣र्ति꣢र꣣स्म꣡दा गोम꣢꣯द्दस्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवत् ।
अ꣣र्वा꣢꣫ग्रथ꣣ꣳ स꣡म꣢नसा꣣ नि꣡ य꣢च्छतम् ॥ १७३४ ॥
O Aśvin, kommt zu uns her auf dem an Rindern und Gold reichen Weg, o Wundervolle; ihr Eindrächtigen, haltet hier euren Wagen fest.
2.19.1735
ए꣢꣫ह दे꣣वा꣡ म꣢यो꣣भु꣡वा꣢ द꣣स्रा꣡ हिर꣢꣯ण्यवर्त्तनी ।
उ꣣षर्बु꣡धो꣢ वहन्तु꣣ सो꣡म꣢पीतये ॥ १७३५ ॥
Kommt hierher, ihr Götter, Bringer des Wohlergehens, ihr Wundervollen mit goldenen Rädern; mögen die im Morgenrot Erwachenden euch zum Soma-Trank herbeiführen.
2.19.1736
या꣢वि꣣त्था꣢꣫ श्लोक꣣मा꣢ दि꣣वो꣢꣫ ज्योति꣣र्ज꣡ना꣢य च꣣क्र꣡थुः꣢ ।
आ꣢ न꣣ ऊ꣡र्जं꣢ वहतमश्विना यु꣣व꣢म् ॥ १७३६ ॥
So wie ihr Ruhm und Licht vom Himmel für die Menschen geschaffen habt, so bringt uns, ihr Aśvins, Kraft und Nahrung, ihr beide.
2.19.1737
अ꣣ग्निं꣡ तं म꣢꣯न्ये꣣ यो꣢꣫ वसु꣣र꣢स्तं꣣ यं꣡ यन्ति꣢꣯ धे꣣न꣡वः꣢ ।
अ꣢स्त꣣म꣡र्व꣢न्त आ꣣श꣢꣫वो स्तं꣣ नि꣡त्या꣢सो वा꣣जि꣢न꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३७ ॥
Ich halte Agni für jenen Leuchtenden, zu dem die Kühe heimkehren, zu dem die schnellen Rosse und die ewig Kräftigen eilen. O Agni, bringe den Sängern Nahrung.
2.19.1738
अ꣣ग्नि꣢उहि वा꣣जि꣡नं꣢ वि꣣शे꣡ ददा꣢꣯ति वि꣣श्व꣡च꣢र्षणिः ।
अ꣣ग्नी꣢꣯ रा꣣ये꣢ स्वा꣣भु꣢व꣣ꣳ स꣢ प्री꣣तो꣡ या꣢ति꣣ वा꣢र्य꣣मि꣡ष꣢ꣳस्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३८ ॥
Agni, der Allschauende, gibt dem Volk Kraft; um Reichtum rufen wir den selbstgeborenen Agni an. Erfreut kommt er mit der trefflichen Speise; o Agni, bringe den Sängern Nahrung.
2.19.1739
सो꣢ अ꣣ग्नि꣡र्यो वसु꣢꣯र्गृ꣣णे꣢꣫ सं यमा꣣य꣡न्ति꣢ धे꣣न꣡वः꣢ ।
स꣡मर्व꣢꣯न्तो रघु꣣द्रु꣢वः꣣ स꣡ꣳ सु꣢जा꣣ता꣡सः꣢ सू꣣र꣢य꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३९ ॥
Jenen Agni, den Leuchtenden, preise ich: zu ihm kommen gemeinsam die Kühe, und gemeinsam kommen die schnellen Rosse, die flinken Läufer und die edelgeborenen Herren. O Agni, bringe den Sängern Nahrung.
2.19.1740
म꣣हे꣡ नो꣢ अ꣣द्य꣡ बो꣢ध꣣यो꣡षो꣢ रा꣣ये꣢ दि꣣वि꣡त्म꣢ती ।
य꣡था꣢ चिन्नो꣣ अ꣡बो꣢धयः स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४० ॥
Weck uns heute groß, o Morgenröte, reich an Licht, für den Reichtum; wie du uns früher geweckt hast, o du von wahrem Ruhm, Wohlgeborene, Bringerin der Rosse und der wahren Rede.
2.19.1741
या꣡ सु꣢नी꣣थे꣡ शौ꣢चद्र꣣थे꣡ व्यौच्छो꣢꣯ दुहितर्दिवः ।
सा꣡ व्यु꣢च्छ꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४१ ॥
O Uṣas von guter Führung, deren Wagen leuchtet, du bist als Tochter des Himmels aufgegangen. So geh nun auf, o Mächtige von wahrem Ruhm, o Vāyye, o Wohlgeborene, Geberin von Rossen und wahrhaftiger Rede.
2.19.1742
सा꣡ नो꣢ अ꣣द्या꣢भ꣣र꣡द्व꣢सु꣣कव्यु꣢꣯च्छा दुहितर्दिवः ।
यो꣢꣫ व्यौच्छः꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वो꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४२ ॥
Mög sie uns heute Reichtum bringen. O Tochter des Himmels, geh auf! Du, die du aufgegangen bist, o Mächtige von wahrem Ruhm, o Yāyye, o Wohlgeborene, Geberin von Rossen und wahrhaftiger Rede.
2.19.1743
प्र꣡ति꣢ प्रि꣣य꣡त꣢म꣣ꣳ र꣢थं꣣ वृ꣡ष꣢णं वसु꣣वा꣡ह꣢नम् ।
स्तो꣣ता꣡ वा꣢मश्विना꣣वृ꣢षि꣣ स्तो꣡मे꣢भिर्भूषति꣣ प्र꣢ति꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४३ ॥
Zu eurem liebsten, mächtigen, reichtumtragenden Wagen, o Aśvins; euer Sänger, der Seher, schmückt ihn mit Lobpreisungen. O Süße, hört meinen Anruf!
2.19.1744
अ꣣त्या꣡या꣢तमश्विना ति꣣रो꣡ विश्वा꣢꣯ अ꣣ह꣡ꣳ सना꣢꣯ ।
द꣢स्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी꣣ सु꣡षु꣢म्णा꣣ सि꣡न्धु꣢वाहसा꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४४ ॥
Kommt über alle Hindernisse hinweg, o Aśvins; o Wunderbare mit goldenen Rädern, Gnädige, Flussträger, o Süße, hört meinen Anruf!
2.19.1745
आ꣢ नो꣣ र꣡त्ना꣢नि꣣ बि꣡भ्र꣢ता꣣व꣡श्वि꣢ना꣣ ग꣡च्छ꣢तं यु꣣व꣢म् ।
रु꣢द्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी जुषा꣣णा꣡ वा꣢जिनीवसू꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४५ ॥
Kommt zu uns, Schätze bringend, o Aśvins; o Rötliche mit goldenen Rädern, zufrieden, Geber von Kraft und Reichtum, o Süße, hört meinen Anruf!
2.19.1746
अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्निः꣢ स꣣मि꣢धा꣣ ज꣡ना꣢नां꣣ प्र꣡ति꣢ धे꣣नु꣡मि꣢वाय꣣ती꣢मु꣣षा꣡स꣢म् ।
य꣣ह्वा꣡ इ꣢व꣣ प्र꣢ व꣣या꣢मु꣣ज्जि꣡हा꣢नाः꣣ प्र꣢ भा꣣न꣡वः꣢ सस्रते꣣ ना꣢क꣣म꣡च्छ꣢ ॥ १७४६ ॥
Agni wurde durch das Holz der Menschen entzündet, zur nahenden Uṣas wie zu einer Kuh; wie Jünglinge sich erhebend, breiten sich die Strahlen zum Himmel aus.
2.19.1747
अ꣡बो꣢धि꣣ हो꣡ता꣢ य꣣ज꣡था꣢य दे꣣वा꣢नू꣣र्ध्वो꣢ अ꣣ग्निः꣢ सु꣣म꣡नाः꣢ प्रा꣣त꣡र꣢स्थात् ।
स꣡मि꣢द्धस्य꣣ रु꣡श꣢ददर्शि꣣ पा꣡जो꣢ महा꣢न् दे꣣व꣡स्तम꣢꣯सो꣣ नि꣡र꣢मोचि ॥ १७४७ ॥
Agni ist erwacht, der Hotṛ, der den Göttern opfert; aufrecht und wohlgesinnt hat sich Agni am Morgen erhoben. Der strahlende Glanz des Entzündeten ist sichtbar geworden; der große Gott ist aus der Finsternis befreit.
2.19.1748
य꣡दीं꣢ ग꣣ण꣡स्य꣢ रश꣣ना꣡मजी꣢꣯गः꣣ शु꣡चि꣢रङ्ते꣣ शु꣡चि꣢भि꣣र्गो꣡भि꣢र꣣ग्निः꣢ ।
आ꣡द्दक्षि꣢꣯णा युज्यते वाज꣣य꣡न्त्यु꣢त्ता꣣ना꣢मू꣣र्ध्वो꣡ अ꣢धयज्जु꣣हू꣡भिः꣢ ॥ १७४८ ॥
Wenn der reine Agni den Zügel der Schar ergreift, schmückt er sich mit reinen Strahlen. Dann wird die Dakṣiṇā, die Kraft begehrt, angespannt; der aufrechte Agni setzt die Uttānas mit den Juhū-Löffeln ein.
2.19.1749
इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣢ति꣣रा꣡गा꣢च्चि꣣त्रः꣡ प्र꣢के꣣तो꣡ अ꣢जनिष्ट꣣ विभ्वा꣢ ।
य꣢था꣣ प्र꣡सू꣢ता꣢ सवि꣣तुः꣢ स꣣वा꣢यै꣣वा꣢꣫ रात्र्यु꣣ष꣢से꣣ यो꣡नि꣢मारैक् ॥ १७४९ ॥
Dieses beste der Lichter ist gekommen; das wunderbare, klare Zeichen, das Allgegenwärtige, ist aufgegangen. Wie vom Antrieb des Savitṛ gesandt, hat die Nacht der Uṣas ihren Platz überlassen.
2.19.1750
रु꣡श꣢द्वत्सा꣣ रु꣡श꣢ती श्वे꣣त्या꣢गा꣣दा꣡रै꣢गु कृ꣣ष्णा꣡ सद꣢꣯नान्यस्याः ।
स꣣मान꣡ब꣢न्धू अ꣣मृ꣡ते꣢ अनू꣣ची꣢꣫ द्यावा꣣ व꣡र्णं꣢ चरत आमिना꣣ने꣢ ॥ १७५० ॥
Vom glänzenden Kalb her ist die glänzende Uṣas weiß gekommen; die dunkle Nacht hat ihre Wohnungen überlassen. Die beiden Himmel und Erden, gleichsippige Verwandte, unsterblich, einer dem anderen folgend, bewegen sich in ihrer Farbe.
2.19.1751
स꣣मानो꣢꣫ अध्वा꣣ स्व꣡स्रो꣢रनं꣣तस्त꣢꣫म꣣न्या꣡न्या꣢ चरतो दे꣣व꣡शि꣢ष्टे ।
न꣡ मे꣢थेते꣣ न꣡ त꣢स्थतुः सु꣣मे꣢के꣣ न꣢क्तो꣣षा꣢सा꣣ स꣡म꣢नसा꣣ वि꣡रू꣢पे ॥ १७५१ ॥
Der Weg der beiden Schwestern ist einer, endlos; auf ihm wandeln sie einander nach, vom Gott übrig gelassen. Sie ermüden nicht und halten nicht inne: Nacht und Morgenröte, wohlverbunden, eines Sinnes, von verschiedener Gestalt.
2.19.1752
आ꣡ भा꣢त्य꣣ग्नि꣢रुष꣣सा꣢म꣣नी꣡क꣢मु꣣द्वि꣡प्रा꣢꣯णां देव꣣या꣡ वाचो꣢꣯ अस्थुः ।
अ꣣र्वा꣡ञ्चा꣢ नू꣣न꣡ꣳ र꣢थ्ये꣣ह꣡ या꣢तं पीपि꣣वा꣡ꣳ स꣢मश्विना घ꣣र्म꣡मच्छ꣢꣯ ॥ १७५२ ॥
Agni leuchtet empor wie das Antlitz der Morgenröten; die göttlich angetriebenen Worte der begeisterten Sänger haben sich erhoben. Aśvins, ihr auf dem Wagen, kommt jetzt hierher, zum warmen Trank.
2.19.1753
न꣡ स꣢ꣳस्कृ꣣तं꣡ प्र मि꣢꣯मीतो꣣ ग꣢मि꣣ष्ठा꣡न्ति꣢ नू꣣न꣢म꣣श्वि꣡नोप꣢꣯स्तुते꣣ह꣢ ।
दि꣡वा꣢भिपि꣣त्वे꣢ऽव꣣सा꣡ग꣢मिष्ठा꣣ प्र꣡त्यव꣢꣯र्त्तिं दा꣣शु꣢षे꣣ श꣡म्भ꣢विष्ठा ॥ १७५३ ॥
Ihr beide messt die bereitete Opfergabe nicht ab; ihr kommt am nächsten. Aśvins, jetzt hier gepriesen, nahend wie am Tag, mit Reichtum kommt ihr am nächsten; zum gebenden Opferer zurückkehrend seid ihr am segensreichsten.
2.19.1754
उ꣣ता꣡ या꣢तꣳ संग꣣वे꣢ प्रा꣣त꣡रह्नो꣢꣯ म꣣ध्य꣡न्दि꣢न꣣ उ꣡दि꣢ता꣣ सू꣡र्य꣢स्य ।
दि꣢वा꣣ न꣢क्त꣣म꣡व꣢सा꣣ श꣡न्त꣢मेन꣣ ने꣡दानीं꣢꣯ पी꣣ति꣢र꣣श्वि꣡ना त꣢꣯तान ॥ १७५४ ॥
Und kommt zum morgendlichen Melken, am Morgen des Tages, zur Mittagszeit, bei Sonnenaufgang. Tag und Nacht kommt mit eurem heilvollsten Schutz; Aśvins, jetzt ist dieser Trank ausgebreitet.
2.19.1755
ए꣣ता꣢ उ꣣ त्या꣢ उ꣣ष꣡सः꣢ के꣣तु꣡म꣢क्रत꣣ पू꣢र्वे꣣ अ꣢र्धे꣣ र꣡ज꣢सो भा꣣नु꣡म꣢ञ्जते ।
नि꣣ष्कृण्वाना꣡ आयु꣢꣯धानीव धृ꣣ष्ण꣢वः꣣ प्र꣢ति꣣ गा꣡वोऽरु꣢꣯षीर्यन्ति मा꣣त꣡रः꣢ ॥ १७५५ ॥
Diese Morgenröten haben das Banner des Lichts gemacht; in der östlichen Hälfte des Reiches schmücken sie den Glanz. Ihre Waffen bereitend wie die Kühnen, ziehen die rötlichen Kuh-Mütter ihr entgegen.
2.19.1756
उ꣡द꣢पप्तन्नरु꣣णा꣢ भा꣣न꣢वो꣣ वृ꣡था꣢ स्वा꣣यु꣡जो꣢ अ꣡रु꣢षी꣣र्गा꣡ अ꣢युक्षत ।
अ꣡क्र꣢न्नु꣣षा꣡सो꣢ व꣣यु꣡ना꣢नि पू꣣र्व꣢था꣣ रु꣡श꣢न्तं भा꣣नु꣡मरु꣢꣯षीरशिश्रयुः ॥ १७५६ ॥
Die rötlichen Strahlen flogen mühelos empor; sie spannten die von selbst gefügten rötlichen Kühe an. Die Morgenröten machten die Gestalten wie zuvor sichtbar; die rötlichen Kühe suchten den leuchtenden Glanz auf.
2.19.1757
अ꣡र्च꣢न्ति꣣ ना꣡री꣢र꣣प꣢सो꣣ न꣢ वि꣣ष्टि꣡भिः꣢ समा꣣ने꣢न꣣ यो꣡ज꣢ने꣣ना꣡ प꣢रा꣣व꣡तः꣢ ।
इ꣢षं꣣ व꣡ह꣢न्तीः सु꣣कृ꣡ते꣢ सु꣣दा꣡न꣢वे꣣ वि꣢꣫श्वेदह꣣ य꣡ज꣢मानाय सु꣣न्व꣢ते ॥ १७५७ ॥
Wie Frauen, wie Arbeiterinnen, preisen sie mit derselben Fessel aus der Ferne; sie bringen stets Nahrung dem Guttätigen, dem freigebigen Geber, dem Opferer, der Soma presst.
2.19.1758
अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्नि꣡र्ज्म उदे꣢꣯ति꣣ सू꣢र्यो꣣ व्यू꣢꣣ऽ.षा꣢श्च꣣न्द्रा꣢ म꣣꣬ह्या꣢꣯वो अ꣣र्चि꣡षा꣢ ।
आ꣡यु꣢क्षाताम꣣श्वि꣢ना꣣ या꣡त꣢वे꣣ र꣢थं꣣ प्रा꣡सा꣢वीद्दे꣣वः꣡ स꣢वि꣣ता꣢꣫ जग꣣त्पृ꣡थ꣢क् ॥ १७५८ ॥
Agni ist erwacht; die Sonne steigt von der Erde auf; Uṣas leuchtet mit ihrem Glanz und gibt großes Licht. Die Aśvins spannten den Wagen zur Fahrt an; der Gott Savitṛ trieb die bewegte Welt an, jedes gesondert.
2.19.1759
य꣢द्यु꣣ञ्जा꣢थे꣣ वृ꣡ष꣢णमश्विना꣣ र꣡थं꣢ घृ꣣ते꣡न꣢ नो꣣ म꣡धु꣢ना क्ष꣣त्र꣡मु꣢क्षतम् ।
अ꣣स्मा꣢कं꣣ ब्र꣢ह्म꣣ पृ꣡त꣢नासु जिन्वतं व꣣यं꣢꣫ धना꣣ शू꣡र꣢साता भजेमहि ॥ १७५९ ॥
O Aśvins, wenn ihr den mächtigen Wagen anspannt, salbt unsere Kraft mit Ghee und Honig. Belebt unsere heilige Formel in den Kämpfen, damit wir einen Anteil am durch Heldentum gewonnenen Reichtum erlangen.
2.19.1760
अ꣣र्वा꣡ङ् त्रि꣢च꣣क्रो꣡ म꣢धु꣣वा꣡ह꣢नो꣣ र꣡थो꣢ जी꣣रा꣡श्वो꣢ अ꣣श्वि꣡नो꣢र्यातु꣣ सु꣡ष्टु꣢तः ।
त्रि꣣वन्धुरो꣢ म꣣घ꣡वा꣢ वि꣣श्व꣡सौ꣢भगः꣣ शं꣢ न꣢ आ꣡ व꣢क्षद्वि꣣प꣢दे꣣ च꣡तु꣢ष्पदे ॥ १७६० ॥
Möge der dreirädrige, honigtragende Wagen der Aśvins, mit schnellen Rossen, wohlgepriesen hierher kommen. Möge jener dreisitzige, reiche, allglückliche Wagen uns, den Zweifüßlern und den Vierfüßlern, Heil bringen.
2.19.1761
प्र꣢ ते꣣ धा꣡रा꣢ अस꣣श्च꣡तो꣢ दि꣣वो꣡ न य꣢꣯न्ति वृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣢च्छा꣣ वा꣡ज꣢ꣳ सह꣣स्रि꣡ण꣢म् ॥ १७६१ ॥
Deine unablässigen Ströme fließen wie Regen vom Himmel, zur Kraft und zum Preis tausendfach.
2.19.1762
अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣢णि꣣ का꣢व्या꣣ वि꣢श्वा꣣ च꣡क्षा꣢णो अर्षति ।
ह꣡रि꣢स्तुञ्जा꣣न꣡ आयु꣢꣯धा ॥ १७६२ ॥
Alle lieben dichterischen Weisheiten schauend, fließt er dahin, der falbe Soma seine Waffen vorwärts stoßend.
2.19.1763
स꣡ म꣢र्मृजा꣣न꣢ आ꣣यु꣢भि꣣रि꣢भो꣣ रा꣡जे꣢व सुव्र꣣तः꣢ ।
श्ये꣣नो꣡ न वꣳसु꣢꣯ षीदति ॥ १७६३ ॥
Er, durch die Seiher gereinigt, wie ein Elefant und ein König von treuem Gelübde, setzt sich im Gefäß nieder wie ein Falke.
2.19.1764
॥ स꣢ नो꣣ वि꣡श्वा꣢ दि꣣वो꣢꣫ वसू꣣तो꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ अधि꣢꣯ ।
पु꣣नान꣡ इ꣢न्द꣣वा꣡ भ꣢र ॥ १७६४ ॥
O Soma, während du dich reinigst, bringe uns allen Reichtum vom Himmel und von der Erde.