சாம வேதம் · பகுதி 2.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.19.1711
अ꣣ग्निः꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना꣣ शु꣡म्भा꣢नस्त꣣न्व३ꣳ स्वा꣢म् ।
क꣣वि꣡र्विप्रे꣢꣯ण वावृधे ॥ १७११ ॥
அக்னி தன் பழமையான பிறப்பினால், தன் உடலை அலங்கரித்தபடி, கவியும் விப்ரனுமான (ரிஷி) மூலம் வளர்ந்தான்.
2.19.1712
ऊ꣣र्ज्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣मा꣡ हु꣢वे꣣ऽग्निं꣡ पा꣢व꣣क꣡शो꣢चिषम् ।
अ꣣स्मि꣢न्य꣣ज्ञे꣡ स्व꣢ध्व꣣रे꣢ ॥ १७१२ ॥
ஊர்ஜஸின் பேரனான அக்னியை நான் அழைக்கிறேன், அவனுடைய சுடர் தூய்மைப்படுத்துவது; இந்த நல்ல, துன்பமற்ற யாகத்தில்.
2.19.1713
स꣡ नो꣢ मित्रमह꣣स्त्व꣡मग्ने꣢꣯ शु꣣क्रे꣡ण꣢ शो꣣चि꣡षा꣢ ।
दे꣣वै꣡रा स꣢꣯त्सि ब꣣र्हि꣡षि꣢ ॥ १७१३ ॥
அக்னியே, நீ எங்களுக்கு நண்பனாகவும் மகத்தானவனுமாக இருக்கிறாய்; உன் ஒளிரும் சுடருடன், தேவர்களுடன் இங்கே தர்ப்பையில் அமர்வாயாக.
2.19.1714
उ꣢त्ते꣣ शु꣡ष्मा꣢सो अस्थू꣣ र꣡क्षो꣢ भि꣣न्द꣡न्तो꣢ अद्रिवः ।
नु꣣द꣢स्व꣣ याः꣡ प꣢रि꣣स्पृ꣡धः꣢ ॥ १७१४ ॥
கல்லாயுதம் உடையவனே, அரக்கர்களை உடைக்கும் உன் வலிமைகள் எழுந்துள்ளன; உன்னை எதிர்க்கும் பகைவர்களைத் துரத்தி விடு.
2.19.1715
अ꣣या꣡ नि꣢ज꣣घ्नि꣡रोज꣢꣯सा रथस꣣ङ्गे꣡ धने꣢꣯ हि꣣ते꣢ ।
स्त꣢वा꣣ अ꣡बि꣢भ्युषा हृ꣣दा꣢ ॥ १७१५ ॥
இந்த வலிமையினால் அழிப்பவனாக, தேர்ப்போரிலும் செல்வ-போரிலும் நன்மை தரும் போரிலும், அஞ்சாத இதயத்தால் புகழப்படுவாயாக.
2.19.1716
अ꣡स्य꣢ व्र꣣ता꣢नि꣣ ना꣢꣫धृषे꣣ प꣡व꣢मानस्य दू꣣꣬ढ्या꣢꣯ ।
रु꣣ज꣡ यस्त्वा꣢꣯ पृत꣣न्य꣡ति꣢ ॥ १७१६ ॥
இந்த பவமான (சோம) விரதங்களை நான் கொடுமையால் மீறுவதில்லை; உன்னை எதிர்த்துப் போரிடுபவனை உடைத்து விடு.
2.19.1717
त꣡ꣳ हि꣢न्वन्ति मद꣣च्यु꣢त꣣ꣳ ह꣡रिं꣢ न꣣दी꣡षु꣢ वा꣣जि꣡न꣢म् ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य मत्स꣣र꣢म् ॥ १७१७ ॥
மதத்தால் வடியும், பொன்னிறமான, வலிமையுள்ள அவரை ஆறுகளில் அவர்கள் செலுத்துகின்றனர்; இந்திரனுக்காக அந்த மகிழ்விக்கும் இந்துவை.
2.19.1718
आ꣢ म꣣न्द्रै꣡रि꣢न्द्र꣣ ह꣡रि꣢भिर्या꣣हि꣢ म꣣यू꣡र꣢रोमभिः ।
मा꣢ त्वा꣣ के꣢ चि꣣न्नि꣡ ये꣢मु꣣रि꣢꣫न्न पा꣣शि꣢꣫नोऽति꣣ ध꣡न्वे꣢व꣣ ता꣡ꣳ इ꣢हि ॥ १७१८ ॥
இந்திரா, மகிழ்விக்கும் மயில்-இறகு போன்ற பொன்னிற குதிரைகளுடன் இங்கே வா; யாரும் கயிறு வீசி உன்னைத் தடுக்க வேண்டாம்; பாலைநிலத்தைக் கடப்பது போல் அந்த வழியில் செல்.
2.19.1719
वृ꣣त्रखादो꣡ व꣢लं रु꣣जः꣢ पु꣣रां꣢ द꣣र्मो꣢ अ꣣पा꣢म꣣जः꣢ ।
स्था꣢ता꣣ र꣡थ꣢स्य꣣ ह꣡र्यो꣢रभिस्व꣣र꣡ इन्द्रो꣢꣯ दृ꣣ढा꣡ चि꣢दारु꣣जः꣢ ॥ १७१९ ॥
விருத்திரனை விழுங்கியவனே, வலனை உடைக்கிறாய்; கோட்டைகளை உடைப்பவன், நீர்களை நடத்துபவன்; தேரில் நின்று பொன்னிற குதிரைகளின் அருகில் முழங்கும் இந்திரா, உறுதியானவற்றையும் உடைக்கிறாய்.
2.19.1720
ग꣣म्भीरा꣡ꣳ उ꣢द꣣धी꣡ꣳरि꣢व꣣ क्र꣡तुं꣢ पुष्यसि꣣ गा꣡ इ꣢व ।
प्र꣡ सु꣢गो꣣पा꣡ यव꣢꣯सं धे꣣न꣡वो꣢ यथा ह्र꣣दं꣢ कु꣣ल्या꣡ इ꣢वाशत ॥ १७२० ॥
ஆழமான கடல்களைப் போல் நீ சங்கல்பத்தைப் போஷிக்கிறாய்; பசுக்களைப் போல் வளர்க்கிறாய்; நல்ல இடையன் புல்வெளியை நோக்கிப் போவது போல், கறவைப் பசுக்கள், ஏரியை நோக்கும் கால்வாய்கள் போல்.
2.19.1721
य꣡था꣢ गौ꣣रो꣢ अ꣣पा꣢ कृ꣣तं꣢꣫ तृष्य꣣न्ने꣡त्यवेरि꣢꣯णम् ।
आ꣣पित्वे꣡ नः꣢ प्रपि꣣त्वे꣢꣫ तूय꣣मा꣡ ग꣢हि꣣ क꣡ण्वे꣢षु꣣ सु꣢꣫ सचा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ १७२१ ॥
தாகமுள்ள காளை நீர்ப்பானையை நோக்கிப் போவது போல், எங்கள் நட்பில், நெருங்கிய நட்பில் விரைந்து வா; கண்வர்களிடையே நன்றாக இணைந்து பருகு.
2.19.1722
म꣡न्द꣢न्तु त्वा मघवन्नि꣣न्द्रे꣡न्द꣢वो राधो꣣दे꣡या꣢य सुन्व꣣ते꣢ ।
आ꣣मु꣢ष्या꣣ सो꣡म꣢मपिबश्च꣣मू꣢ सु꣣तं꣢꣫ ज्येष्ठं꣣ त꣡द्द꣢धिषे꣣ स꣡हः꣢ ॥ १७२२ ॥
மகவனே, இந்திரா, சோம-துளிகள் உன்னை மகிழ்விக்கட்டும், செல்வம் அளிப்பதற்காக சுத்தி செய்பவனுக்கு; அவன் கிண்ணத்திலிருந்து பிழிந்த சோமத்தைப் பருகினாய்; அந்த மூத்த வலிமையைத் தாங்குகிறாய்.
2.19.1723
त्व꣢म꣣ङ्ग꣡ प्र श꣢꣯ꣳसिषो दे꣣वः꣡ श꣢विष्ठ꣣ म꣡र्त्य꣢म् ।
न꣢꣫ त्वद꣣न्यो꣡ म꣢घवन्नस्ति मर्डि꣣ते꣢न्द्र꣣ ब्र꣡वी꣢मि ते꣣ व꣡चः꣢ ॥ १७२३ ॥
அன்பனே, வலிமைமிக்க தேவனே, நீ மனிதனால் புகழப்படுகிறாய். ஓ மகவன், இந்திரா, உன்னைத் தவிர கருணை காட்டுபவர் வேறு இல்லை; உனக்கு இந்த வார்த்தையைச் சொல்கிறேன்.
2.19.1724
मा꣢ ते꣣ रा꣡धा꣢ꣳसि꣣ मा꣢ त꣢ ऊ꣣त꣡यो꣢ वसो꣣ऽस्मा꣡न्कदा꣢꣯ च꣣ना꣡ द꣢भन् ।
वि꣡श्वा꣢ च न उपमिमी꣣हि꣡ मा꣢नुष꣣ व꣡सू꣢नि चर्ष꣣णि꣢भ्य꣣ आ꣢ ॥ १७२४ ॥
ஓ வசுவே, உன் கொடைகளும் உன் காப்புகளும் எப்போதும் எங்களைக் கைவிடாதிருக்கட்டும். ஓ மானுஷா, எல்லா செல்வங்களையும் மக்களுக்காக எங்களுக்கு அளவாகக் கொடு.
2.19.1725
प्र꣢ति꣣ ष्या꣢ सू꣣न꣢री꣣ ज꣡नी꣢ व्यु꣣च्छ꣢न्ती꣣ प꣢रि꣣ स्व꣡सुः꣢ ।
दि꣣वो꣡ अ꣢दर्शि दुहि꣣ता꣢ ॥ १७२५ ॥
அந்த அழகிய, பிறப்பளிக்கும் உஷஸ் ஒளி பரப்பியபடி தன் சகோதரியைச் சுற்றித் தோன்றுகிறாள் — வானத்தின் மகள் காணப்படுகிறாள்.
2.19.1726
अ꣡श्वे꣢व चि꣣त्रा꣡रु꣢षी मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मृ꣣ता꣡व꣢री ।
स꣡खा꣢ भूद꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣षाः꣢ ॥ १७२६ ॥
குதிரையைப் போல், பல வண்ண ஒளியுடைய, பசுக்களின் (கதிர்களின்) தாயான, ரிதத்தால் நிறைந்த உஷஸ் அஷ்வினரின் தோழியாக ஆகியிருக்கிறாள்.
2.19.1727
उ꣣त꣡ सखा꣢꣯स्य꣣श्वि꣡नो꣢रु꣣त꣢ मा꣣ता꣡ गवा꣢꣯मसि ।
उ꣣तो꣢षो꣣ व꣡स्व꣢ ईशिषे ॥ १७२७ ॥
நீ அஷ்வினரின் தோழி; பசுக்களின் (கதிர்களின்) தாயும் ஆவாய்; ஓ உஷஸ், செல்வத்தின் மீது ஆட்சி செய்கிறாய்.
2.19.1728
ए꣣षो꣢ उ꣣षा꣡ अपू꣢꣯र्व्या꣢ðŽ व्यु꣢꣯च्छति प्रि꣣या꣢ दि꣣वः꣢ ।
स्तु꣣षे꣡ वा꣢मश्विना बृ꣣ह꣢त् ॥ १७२८ ॥
இந்த இணையற்ற உஷஸ், வானத்தின் அன்பானவள், ஒளிர்கிறாள். ஓ அஷ்வினரே, உங்கள் இருவரையும் பெரிதும் போற்றுகிறேன்.
2.19.1729
या꣢ द꣣स्रा꣡ सिन्धु꣢꣯मातरा मनो꣣त꣡रा꣢ रयी꣣णा꣢म् ।
धि꣣या꣢ दे꣣वा꣡ व꣢सु꣣वि꣡दा꣢ ॥ १७२९ ॥
சிந்துவைத் தாயாகக் கொண்ட, மனம் போல் விரைந்த, செல்வங்களைத் தரும் அந்த இரு தஸ்ர தேவர்களே, அறிவால் நிதிகளை அடைபவர்களே.
2.19.1730
व꣣च्य꣡न्ते꣢ वां ककु꣣हा꣡सो꣢ जू꣣र्णा꣢या꣣म꣡धि꣢ वि꣣ष्ट꣡पि꣢ ।
य꣢द्वा꣣ꣳ र꣢थो꣣ वि꣢भि꣣ष्प꣡ता꣢त् ॥ १७३० ॥
ஜூர்ணை வானத்தின் மேல் உங்களுக்காக உயர்ந்த பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன; அப்போது உங்கள் தேர் பறவைகளுடன் பறக்கிறது.
2.19.1731
उ꣢ष꣣स्त꣢च्चि꣣त्र꣡मा भ꣢꣯रा꣣स्म꣡भ्यं꣢ वाजिनीवति ।
ये꣡न꣢ तो꣣कं꣢ च꣣ त꣡न꣢यं च꣣ धा꣡म꣢हे ॥ १७३१ ॥
வாஜினீவதியான உஷஸே, எங்களுக்கு அந்த அற்புதமான செல்வத்தைக் கொண்டு வா; அதனால் நாங்கள் மக்களையும் மகன்களையும் நிலைநிறுத்துவோம்.
2.19.1732
उ꣡षो꣢ अ꣣द्ये꣡ह गो꣢꣯म꣣त्य꣡श्वा꣢वति विभावरि ।
रे꣣व꣢द꣣स्मे꣡ व्यु꣢च्छ सूनृतावति ॥ १७३२ ॥
உஷஸே, இன்று இங்கே பசுக்களும் குதிரைகளும் நிறைந்து, ஒளி மிக்கவளே, செல்வத்துடன் எங்களுக்காக ஒளிர்வாய், உண்மையும் இனிமையும் நிறைந்தவளே.
2.19.1733
यु꣣ङ्क्ष्वा꣡ हि वा꣢꣯जिनीव꣣त्य꣡श्वा꣢ꣳ अ꣣द्या꣢रु꣣णा꣡ꣳ उ꣢षः ।
अ꣡था꣢ नो꣣ वि꣢श्वा꣣ सौ꣡भ꣢गा꣣न्या꣡ व꣢ह ॥ १७३३ ॥
வாஜினீவதியான உஷஸே, இன்று சிவந்த குதிரைகளை நுகத்தில் பூட்டு; பின்னர் எங்களுக்கு எல்லா நற்பேறுகளையும் கொண்டு வா.
2.19.1734
अ꣡श्वि꣢ना व꣣र्ति꣢र꣣स्म꣡दा गोम꣢꣯द्दस्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवत् ।
अ꣣र्वा꣢꣫ग्रथ꣣ꣳ स꣡म꣢नसा꣣ नि꣡ य꣢च्छतम् ॥ १७३४ ॥
அஸ்வின்களே, எங்களை நோக்கி வாருங்கள் — பசுக்களும் பொன்னும் நிறைந்த பாதையில், தஸ்ரர்களே; ஒரே மனத்தவர்களே, உங்கள் தேரை இங்கே நிறுத்துங்கள்.
2.19.1735
ए꣢꣫ह दे꣣वा꣡ म꣢यो꣣भु꣡वा꣢ द꣣स्रा꣡ हिर꣢꣯ण्यवर्त्तनी ।
उ꣣षर्बु꣡धो꣢ वहन्तु꣣ सो꣡म꣢पीतये ॥ १७३५ ॥
இங்கே வாருங்கள், தேவர்களே, நலம் தருபவர்களே, அற்புதர்களே, பொன்-சக்கர ரதம் கொண்டவர்களே. விடியலில் விழிப்பவர்கள் சோமம் பருக அழைத்து வரட்டும்.
2.19.1736
या꣢वि꣣त्था꣢꣫ श्लोक꣣मा꣢ दि꣣वो꣢꣫ ज्योति꣣र्ज꣡ना꣢य च꣣क्र꣡थुः꣢ ।
आ꣢ न꣣ ऊ꣡र्जं꣢ वहतमश्विना यु꣣व꣢म् ॥ १७३६ ॥
வானிலிருந்து புகழையும் ஒளியையும் மக்களுக்காக நீங்கள் செய்தீர்களே; அதுபோல் அஸ்வின்களே, நீங்கள் எங்களுக்கு ஊர்ஜத்தையும் உணவையும் கொண்டு வாருங்கள்.
2.19.1737
अ꣣ग्निं꣡ तं म꣢꣯न्ये꣣ यो꣢꣫ वसु꣣र꣢स्तं꣣ यं꣡ यन्ति꣢꣯ धे꣣न꣡वः꣢ ।
अ꣢स्त꣣म꣡र्व꣢न्त आ꣣श꣢꣫वो स्तं꣣ नि꣡त्या꣢सो वा꣣जि꣢न꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३७ ॥
வசுவான அந்த அக்னியை நான் நினைக்கிறேன்; அவனை நோக்கி பசுக்கள் வீடு செல்கின்றன; விரைந்த குதிரைகளும் நிலையான வாஜிகளும் அவனிடம் வீடு செல்கின்றன. அக்னியே, பாடுவோருக்கு உணவைக் கொண்டு வா.
2.19.1738
अ꣣ग्नि꣢उहि वा꣣जि꣡नं꣢ वि꣣शे꣡ ददा꣢꣯ति वि꣣श्व꣡च꣢र्षणिः ।
अ꣣ग्नी꣢꣯ रा꣣ये꣢ स्वा꣣भु꣢व꣣ꣳ स꣢ प्री꣣तो꣡ या꣢ति꣣ वा꣢र्य꣣मि꣡ष꣢ꣳस्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३८ ॥
அனைவரையும் காணும் அக்னி மக்களுக்கு வாஜியை (வலிமையை) கொடுக்கிறான்; செல்வத்திற்காக சுயம்பூவான அக்னியை (அழைக்கிறோம்). அவன் மகிழ்ந்து சிறந்த உணவுடன் வருகிறான்; அக்னியே, பாடுவோருக்கு உணவைக் கொண்டு வா.
2.19.1739
सो꣢ अ꣣ग्नि꣡र्यो वसु꣢꣯र्गृ꣣णे꣢꣫ सं यमा꣣य꣡न्ति꣢ धे꣣न꣡वः꣢ ।
स꣡मर्व꣢꣯न्तो रघु꣣द्रु꣢वः꣣ स꣡ꣳ सु꣢जा꣣ता꣡सः꣢ सू꣣र꣢य꣣ इ꣡ष꣢ꣳ स्तो꣣तृ꣢भ्य꣣ आ꣡ भ꣢र ॥ १७३९ ॥
வசுவான அந்த அக்னியை நான் புகழ்கிறேன்; அவனை நோக்கி பசுக்கள் ஒன்றாக வருகின்றன; விரைந்த குதிரைகளும் வேகமாக ஓடுபவையும், நற்பிறப்பாளர் தலைவர்களும் ஒன்றாக வருகின்றனர். அக்னியே, பாடுவோருக்கு உணவைக் கொண்டு வா.
2.19.1740
म꣣हे꣡ नो꣢ अ꣣द्य꣡ बो꣢ध꣣यो꣡षो꣢ रा꣣ये꣢ दि꣣वि꣡त्म꣢ती ।
य꣡था꣢ चिन्नो꣣ अ꣡बो꣢धयः स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४० ॥
இன்று எங்களை பெரிதாக எழுப்பு, உஷாவே, செல்வத்திற்காக, ஒளி நிறைந்தவளே; முன்பு எங்களை எழுப்பியது போல, உண்மைப் புகழ் கொண்ட, நற்பிறந்த, குதிரைகளையும் உண்மை வார்த்தைகளையும் உடையவளே.
2.19.1741
या꣡ सु꣢नी꣣थे꣡ शौ꣢चद्र꣣थे꣡ व्यौच्छो꣢꣯ दुहितर्दिवः ।
सा꣡ व्यु꣢च्छ꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वा꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४१ ॥
சுநீதே, ஒளிரும் தேரை உடையவளே, வானத்தின் மகளே, நீ ஒளி பரப்பினாய். அந்த நீயே இப்போது ஒளிர்வாயாக; வலிமையுள்ளவளே, உண்மைப் புகழ் உடையவளே, வாய்யே, நற்பிறப்பாளே, குதிரைகளையும் சத்திய வாக்கையும் அளிப்பவளே.
2.19.1742
सा꣡ नो꣢ अ꣣द्या꣢भ꣣र꣡द्व꣢सु꣣कव्यु꣢꣯च्छा दुहितर्दिवः ।
यो꣢꣫ व्यौच्छः꣣ स꣡ही꣢यसि स꣣त्य꣡श्र꣢वसि वो꣣य्ये꣡ सुजा꣢꣯ते꣣ अ꣡श्व꣢सूनृते ॥ १७४२ ॥
அவள் இன்று எங்களுக்கு செல்வத்தைக் கொண்டு வரட்டும். வானத்தின் மகளே, ஒளி பரப்புவாயாக; நீ ஒளி பரப்பியவளே, வலிமையுள்ளவளே, உண்மைப் புகழ் உடையவளே, யாய்யே, நற்பிறப்பாளே, குதிரைகளையும் சத்திய வாக்கையும் அளிப்பவளே.
2.19.1743
प्र꣡ति꣢ प्रि꣣य꣡त꣢म꣣ꣳ र꣢थं꣣ वृ꣡ष꣢णं वसु꣣वा꣡ह꣢नम् ।
स्तो꣣ता꣡ वा꣢मश्विना꣣वृ꣢षि꣣ स्तो꣡मे꣢भिर्भूषति꣣ प्र꣢ति꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४३ ॥
உங்கள் மிகப் பிரியமான, வலிமையான, செல்வத்தைச் சுமக்கும் தேருக்கு நோக்கி; அஸ்வினர்களே, உங்கள் பாடகர் ரிஷி புகழ்ச்சிகளால் அதை அலங்கரிக்கிறார். இனிமையானவர்களே, என் அழைப்பைக் கேளுங்கள்.
2.19.1744
अ꣣त्या꣡या꣢तमश्विना ति꣣रो꣡ विश्वा꣢꣯ अ꣣ह꣡ꣳ सना꣢꣯ ।
द꣢स्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी꣣ सु꣡षु꣢म्णा꣣ सि꣡न्धु꣢वाहसा꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४४ ॥
அஸ்வினர்களே, எல்லா தடைகளையும் கடந்து வாருங்கள்; அதிசயமானவர்களே, பொன்னிறச் சக்கரமுடையவர்களே, கருணையுள்ளவர்களே, ஆறுகளைச் சுமப்பவர்களே, இனியவர்களே, என் அழைப்பைக் கேளுங்கள்.
2.19.1745
आ꣢ नो꣣ र꣡त्ना꣢नि꣣ बि꣡भ्र꣢ता꣣व꣡श्वि꣢ना꣣ ग꣡च्छ꣢तं यु꣣व꣢म् ।
रु꣢द्रा꣣ हि꣡र꣢ण्यवर्तनी जुषा꣣णा꣡ वा꣢जिनीवसू꣣ मा꣢ध्वी꣣ म꣡म꣢ श्रुत꣣ꣳ ह꣡व꣢म् ॥ १७४५ ॥
அஸ்வினர்களே, எங்களுக்காக ரத்தினங்களைக் கொண்டு வந்து வாருங்கள்; சிவந்தவர்களே, பொன்னிறச் சக்கரமுடையவர்களே, மகிழ்ந்தவர்களே, வலிமையையும் செல்வத்தையும் அளிப்பவர்களே, இனியவர்களே, என் அழைப்பைக் கேளுங்கள்.
2.19.1746
अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्निः꣢ स꣣मि꣢धा꣣ ज꣡ना꣢नां꣣ प्र꣡ति꣢ धे꣣नु꣡मि꣢वाय꣣ती꣢मु꣣षा꣡स꣢म् ।
य꣣ह्वा꣡ इ꣢व꣣ प्र꣢ व꣣या꣢मु꣣ज्जि꣡हा꣢नाः꣣ प्र꣢ भा꣣न꣡वः꣢ सस्रते꣣ ना꣢क꣣म꣡च्छ꣢ ॥ १७४६ ॥
மக்களின் சமிதையால் அக்னி எழுந்தான்; வரும் உஷாவை நோக்கி பசுவைப் போல. இளையோரைப் போல் கதிர்கள் எழுந்து பரவுகின்றன, வானத்தை நோக்கி.
2.19.1747
अ꣡बो꣢धि꣣ हो꣡ता꣢ य꣣ज꣡था꣢य दे꣣वा꣢नू꣣र्ध्वो꣢ अ꣣ग्निः꣢ सु꣣म꣡नाः꣢ प्रा꣣त꣡र꣢स्थात् ।
स꣡मि꣢द्धस्य꣣ रु꣡श꣢ददर्शि꣣ पा꣡जो꣢ महा꣢न् दे꣣व꣡स्तम꣢꣯सो꣣ नि꣡र꣢मोचि ॥ १७४७ ॥
அக்னி விழித்தெழுந்தார், தேவர்களுக்கு யாகம் செய்யும் ஹோதாவாக; மேல்நோக்கி எழுந்த நல்மனமுடைய அக்னி விடியற்காலையில் நின்றார். எரியும் அவரின் ஒளி தெரிந்தது; மகத்தான தேவன் இருளிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டார்.
2.19.1748
य꣡दीं꣢ ग꣣ण꣡स्य꣢ रश꣣ना꣡मजी꣢꣯गः꣣ शु꣡चि꣢रङ्ते꣣ शु꣡चि꣢भि꣣र्गो꣡भि꣢र꣣ग्निः꣢ ।
आ꣡द्दक्षि꣢꣯णा युज्यते वाज꣣य꣡न्त्यु꣢त्ता꣣ना꣢मू꣣र्ध्वो꣡ अ꣢धयज्जु꣣हू꣡भिः꣢ ॥ १७४८ ॥
தூய அக்னி கணத்தின் கயிற்றைப் பற்றும்போது, தூய கிரணங்களால் அலங்கரிக்கப்படுகிறார். அப்போது பலத்தை விரும்பும் தட்சிணை பூட்டப்படுகிறது; மேல்நோக்கிய அக்னி ஜுஹூ கரண்டிகளால் உத்தானங்களை வைக்கிறார்.
2.19.1749
इ꣣द꣢꣫ꣳश्रेष्ठं꣣ ज्यो꣡ति꣢षां꣣ ज्यो꣢ति꣣रा꣡गा꣢च्चि꣣त्रः꣡ प्र꣢के꣣तो꣡ अ꣢जनिष्ट꣣ विभ्वा꣢ ।
य꣢था꣣ प्र꣡सू꣢ता꣢ सवि꣣तुः꣢ स꣣वा꣢यै꣣वा꣢꣫ रात्र्यु꣣ष꣢से꣣ यो꣡नि꣢मारैक् ॥ १७४९ ॥
ஒளிகளில் சிறந்த ஒளி இங்கே வந்தது; அற்புதமான, தெளிவான அடையாளமாக எங்கும் வியாபித்த ஒளி தோன்றியது. சவிதாவின் தூண்டுதலால் அனுப்பப்பட்டது போல, இரவு உஷஸுக்கு தன் இடத்தை விட்டுக்கொடுத்தது.
2.19.1750
रु꣡श꣢द्वत्सा꣣ रु꣡श꣢ती श्वे꣣त्या꣢गा꣣दा꣡रै꣢गु कृ꣣ष्णा꣡ सद꣢꣯नान्यस्याः ।
स꣣मान꣡ब꣢न्धू अ꣣मृ꣡ते꣢ अनू꣣ची꣢꣫ द्यावा꣣ व꣡र्णं꣢ चरत आमिना꣣ने꣢ ॥ १७५० ॥
ஒளிரும் கன்றிலிருந்து ஒளிரும் உஷஸ் வெண்மையாக வந்தாள்; கருப்பு இரவு அவளின் வாசஸ்தலங்களை விட்டுக்கொடுத்தது. ஒரே உறவினரான, அமரர்களான, ஒருவரை ஒருவர் பின்தொடரும் இரு வானங்களும் தங்கள் நிறத்தில் சஞ்சரிக்கின்றன.
2.19.1751
स꣣मानो꣢꣫ अध्वा꣣ स्व꣡स्रो꣢रनं꣣तस्त꣢꣫म꣣न्या꣡न्या꣢ चरतो दे꣣व꣡शि꣢ष्टे ।
न꣡ मे꣢थेते꣣ न꣡ त꣢स्थतुः सु꣣मे꣢के꣣ न꣢क्तो꣣षा꣢सा꣣ स꣡म꣢नसा꣣ वि꣡रू꣢पे ॥ १७५१ ॥
இரு சகோதரிகளின் பாதை ஒன்றே, முடிவற்றது; அதன்மேல் அவர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக நடக்கிறார்கள், தேவனால் விடப்பட்டது. அவர்கள் சோர்வதில்லை, நிற்பதுமில்லை; நல்ல பிணைப்புடைய, ஒரே மனமுடைய, வெவ்வேறு உருவமுடைய இரவும் உஷஸும்.
2.19.1752
आ꣡ भा꣢त्य꣣ग्नि꣢रुष꣣सा꣢म꣣नी꣡क꣢मु꣣द्वि꣡प्रा꣢꣯णां देव꣣या꣡ वाचो꣢꣯ अस्थुः ।
अ꣣र्वा꣡ञ्चा꣢ नू꣣न꣡ꣳ र꣢थ्ये꣣ह꣡ या꣢तं पीपि꣣वा꣡ꣳ स꣢मश्विना घ꣣र्म꣡मच्छ꣢꣯ ॥ १७५२ ॥
அக்னி உஷஸ்களின் முகம்போல் மேலே ஒளிர்கிறார்; தெய்வ நெறியில் தூண்டப்பட்ட விப்ரர்களின் சொற்கள் எழுந்தன. ரதத்தில் வரும் அஸ்வினிகளே, இப்போதே இங்கு வாருங்கள்; கர்மத்தின் சூடான பானத்தை நோக்கி.
2.19.1753
न꣡ स꣢ꣳस्कृ꣣तं꣡ प्र मि꣢꣯मीतो꣣ ग꣢मि꣣ष्ठा꣡न्ति꣢ नू꣣न꣢म꣣श्वि꣡नोप꣢꣯स्तुते꣣ह꣢ ।
दि꣡वा꣢भिपि꣣त्वे꣢ऽव꣣सा꣡ग꣢मिष्ठा꣣ प्र꣡त्यव꣢꣯र्त्तिं दा꣣शु꣢षे꣣ श꣡म्भ꣢विष्ठा ॥ १७५३ ॥
நீங்கள் தயாரான அவியை அளக்கவில்லை; மிக அருகில் வருகிறீர்கள். அஸ்வினிகளே, இப்போது இங்கு புகழப்பட்டவர்களே. பகலில் அருகில் வருவது போல், செல்வத்துடன் மிக அருகில் வருகிறீர்கள்; கொடுக்கும் யஜமானனிடம் திரும்பி வருபவர்கள் மிக மங்களமானவர்கள்.
2.19.1754
उ꣣ता꣡ या꣢तꣳ संग꣣वे꣢ प्रा꣣त꣡रह्नो꣢꣯ म꣣ध्य꣡न्दि꣢न꣣ उ꣡दि꣢ता꣣ सू꣡र्य꣢स्य ।
दि꣢वा꣣ न꣢क्त꣣म꣡व꣢सा꣣ श꣡न्त꣢मेन꣣ ने꣡दानीं꣢꣯ पी꣣ति꣢र꣣श्वि꣡ना त꣢꣯तान ॥ १७५४ ॥
மேலும் நீங்கள் சங்கவத்தில், நாளின் விடியலில், நண்பகலில், சூரியோதயத்தில் வாருங்கள். பகலும் இரவும் உங்கள் மிக மங்களமான பாதுகாப்புடன் வாருங்கள்; அஸ்வினிகளே, இப்போது இந்தப் பானம் விரிக்கப்பட்டுள்ளது.
2.19.1755
ए꣣ता꣢ उ꣣ त्या꣢ उ꣣ष꣡सः꣢ के꣣तु꣡म꣢क्रत꣣ पू꣢र्वे꣣ अ꣢र्धे꣣ र꣡ज꣢सो भा꣣नु꣡म꣢ञ्जते ।
नि꣣ष्कृण्वाना꣡ आयु꣢꣯धानीव धृ꣣ष्ण꣢वः꣣ प्र꣢ति꣣ गा꣡वोऽरु꣢꣯षीर्यन्ति मा꣣त꣡रः꣢ ॥ १७५५ ॥
இந்த உஷஸ்கள் ஒளிக் கொடியை உருவாக்கின; ரஜஸின் கிழக்குப் பகுதியில் அவை ஒளியை அலங்கரிக்கின்றன். ஆயுதங்களைத் தயாரித்துக் கொள்ளும் அஞ்சாத, செந்நிற பசுக்களான தாய்களாக அவை நோக்கிச் செல்கின்றன.
2.19.1756
उ꣡द꣢पप्तन्नरु꣣णा꣢ भा꣣न꣢वो꣣ वृ꣡था꣢ स्वा꣣यु꣡जो꣢ अ꣡रु꣢षी꣣र्गा꣡ अ꣢युक्षत ।
अ꣡क्र꣢न्नु꣣षा꣡सो꣢ व꣣यु꣡ना꣢नि पू꣣र्व꣢था꣣ रु꣡श꣢न्तं भा꣣नु꣡मरु꣢꣯षीरशिश्रयुः ॥ १७५६ ॥
சிவந்த கதிர்கள் எளிதாக மேலே பறந்தன; தானாக இணைந்த செந்நிறப் பசுக்களை அவை பூட்டின. உஷஸ்கள் முன்போல் வடிவங்களை வெளிப்படுத்தின; ஒளிரும் ஒளியை செந்நிறப் பசுக்கள் சார்ந்தன.
2.19.1757
अ꣡र्च꣢न्ति꣣ ना꣡री꣢र꣣प꣢सो꣣ न꣢ वि꣣ष्टि꣡भिः꣢ समा꣣ने꣢न꣣ यो꣡ज꣢ने꣣ना꣡ प꣢रा꣣व꣡तः꣢ ।
इ꣢षं꣣ व꣡ह꣢न्तीः सु꣣कृ꣡ते꣢ सु꣣दा꣡न꣢वे꣣ वि꣢꣫श्वेदह꣣ य꣡ज꣢मानाय सु꣣न्व꣢ते ॥ १७५७ ॥
பெண்களைப் போல், வேலை செய்பவர்களைப் போல், ஒரே கட்டுடன் தொலைவிலிருந்து அவர்கள் புகழ்கின்றனர்; நல்வினை செய்பவனுக்கும் தாராளமானவனுக்கும், சோமம் பிழியும் யஜமானனுக்கும் அவர்கள் எப்போதும் உணவு கொண்டு வருகின்றனர்.
2.19.1758
अ꣡बो꣢ध्य꣣ग्नि꣡र्ज्म उदे꣢꣯ति꣣ सू꣢र्यो꣣ व्यू꣢꣣ऽ.षा꣢श्च꣣न्द्रा꣢ म꣣꣬ह्या꣢꣯वो अ꣣र्चि꣡षा꣢ ।
आ꣡यु꣢क्षाताम꣣श्वि꣢ना꣣ या꣡त꣢वे꣣ र꣢थं꣣ प्रा꣡सा꣢वीद्दे꣣वः꣡ स꣢वि꣣ता꣢꣫ जग꣣त्पृ꣡थ꣢क् ॥ १७५८ ॥
அக்னி விழித்தெழுந்தான்; பூமியிலிருந்து சூரியன் எழுகிறான்; உஷஸ் தன் ஒளியால் ஒளிர்ந்து பெரும் பிரகாசம் தருகிறாள். அஸ்வினர்கள் பயணத்திற்காக தேரைப் பூட்டினர்; தேவன் சவிதா நகரும் உலகத்தை தனித்தனியாக செலுத்தினான்.
2.19.1759
य꣢द्यु꣣ञ्जा꣢थे꣣ वृ꣡ष꣢णमश्विना꣣ र꣡थं꣢ घृ꣣ते꣡न꣢ नो꣣ म꣡धु꣢ना क्ष꣣त्र꣡मु꣢क्षतम् ।
अ꣣स्मा꣢कं꣣ ब्र꣢ह्म꣣ पृ꣡त꣢नासु जिन्वतं व꣣यं꣢꣫ धना꣣ शू꣡र꣢साता भजेमहि ॥ १७५९ ॥
அஸ்வினர்களே, நீங்கள் வலிமை மிக்க தேரைப் பூட்டும்போது, நெய்யாலும் தேனாலும் எங்கள் க்ஷத்திரத்தை (வலிமையை) நனையுங்கள். போர்களில் எங்கள் பிரம்மத்தை (மந்திரத்தை) ஊக்குவியுங்கள்; வீரத்தால் பெறும் செல்வத்தின் பங்கை நாங்கள் அடையட்டும்.
2.19.1760
अ꣣र्वा꣡ङ् त्रि꣢च꣣क्रो꣡ म꣢धु꣣वा꣡ह꣢नो꣣ र꣡थो꣢ जी꣣रा꣡श्वो꣢ अ꣣श्वि꣡नो꣢र्यातु꣣ सु꣡ष्टु꣢तः ।
त्रि꣣वन्धुरो꣢ म꣣घ꣡वा꣢ वि꣣श्व꣡सौ꣢भगः꣣ शं꣢ न꣢ आ꣡ व꣢क्षद्वि꣣प꣢दे꣣ च꣡तु꣢ष्पदे ॥ १७६० ॥
அஸ்வினர்களின் மூன்று சக்கரங்கள் கொண்ட, தேன் சுமக்கும், விரைந்த குதிரைகள் பூட்டிய தேர் நன்கு புகழப்பட்டு இங்கே வரட்டும். மூன்று இருக்கைகள் கொண்ட, செல்வமுள்ள, எல்லா நலமும் அருளும் அந்தத் தேர் இருகால் மற்றும் நாற்கால் உயிர்களுக்கு நலம் கொண்டு வரட்டும்.
2.19.1761
प्र꣢ ते꣣ धा꣡रा꣢ अस꣣श्च꣡तो꣢ दि꣣वो꣡ न य꣢꣯न्ति वृ꣣ष्ट꣡यः꣢ ।
अ꣢च्छा꣣ वा꣡ज꣢ꣳ सह꣣स्रि꣡ण꣢म् ॥ १७६१ ॥
உன் இடைவிடாத ஓட்டங்கள் வானிலிருந்து பொழியும் மழையைப் போல் பாய்கின்றன; ஆயிரம் மடங்கு வலிமை மற்றும் பரிசை நோக்கி.
2.19.1762
अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣢णि꣣ का꣢व्या꣣ वि꣢श्वा꣣ च꣡क्षा꣢णो अर्षति ।
ह꣡रि꣢स्तुञ्जा꣣न꣡ आयु꣢꣯धा ॥ १७६२ ॥
எல்லா விருப்பமான கவிதை ஞானங்களையும் பார்த்தபடி அவன் பாய்கிறான்; பொன்னிறமானவன் தன் ஆயுதங்களைத் தள்ளியபடி.
2.19.1763
स꣡ म꣢र्मृजा꣣न꣢ आ꣣यु꣢भि꣣रि꣢भो꣣ रा꣡जे꣢व सुव्र꣣तः꣢ ।
श्ये꣣नो꣡ न वꣳसु꣢꣯ षीदति ॥ १७६३ ॥
அவன் (சோமன்) நீரோட்டங்களால் தூய்மையாக்கப்பட்டு, யானையையும் அரசனையும் போன்று நல்வ்ரதம் கொண்டவனாய், பருந்து போல் பாத்திரத்தில் அமர்கிறான்.
2.19.1764
॥ स꣢ नो꣣ वि꣡श्वा꣢ दि꣣वो꣢꣫ वसू꣣तो꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ अधि꣢꣯ ।
पु꣣नान꣡ इ꣢न्द꣣वा꣡ भ꣢र ॥ १७६४ ॥
ஓ சோமனே, நீ தூய்மையாகும்போது, விண்ணிலிருந்தும் மண்ணிலிருந்தும் எங்களுக்கு எல்லா செல்வங்களையும் கொண்டு வா.