സാമവേദം · ഭാഗം 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.3.775
प꣡व꣢स्व वा꣣चो꣡ अ꣢ग्रि꣣यः꣡ सोम꣢꣯ चि꣣त्रा꣡भि꣢रू꣣ति꣡भिः꣢ ।
अ꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ का꣡व्या꣢ ॥ ७७५ ॥
ഹേ സോമാ, വാക്കിൽ മുന്നണിയായി, അത്ഭുതകരമായ സംരക്ഷണങ്ങളോടെ ശുദ്ധമായി ഒഴുകുക, എല്ലാ കാവ്യജ്ഞാനങ്ങളിലേക്കും നീങ്ങുക.
2.3.776
त्व꣡ꣳस꣢मु꣣द्रि꣡या꣢ अ꣣पो꣢ऽग्रि꣣यो꣡ वाच꣢꣯ ई꣣र꣡य꣢न् ।
प꣡व꣢स्व विश्वचर्षणे ॥ ७७६ ॥
നീ സമുദ്രജലങ്ങളെയും വാക്കിനെയും മുന്നോട്ട് നയിച്ച് ശുദ്ധമായി ഒഴുകുക, സർവദർശിയേ.
2.3.777
तु꣢भ्ये꣣मा꣡ भुव꣢꣯ना कवे महि꣣म्ने꣡ सो꣢म तस्थिरे ।
तु꣡भ्यं꣢ धावन्ति धे꣣न꣡वः꣢ ॥ ७७७ ॥
ഹേ കവിയായ സോമാ, നിന്റെ മഹത്ത്വത്തിനായി ഈ ലോകങ്ങൾ ഉറച്ചുനിന്നു; നിനക്കായി പശുക്കൾ ഓടുന്നു.
2.3.778
प꣡व꣢स्वेन्दो꣣ वृ꣡षा꣢ सु꣣तः꣢ कृ꣣धी꣡ नो꣢ य꣣श꣢सो꣣ ज꣡ने꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ ७७८ ॥
ഹേ ഇന്ദു സോമാ, ശുദ്ധമായി ഒഴുകുക; മഴ ചൊരിയുന്നവനേ, പിഴിയപ്പെട്ടവനേ, ഞങ്ങളെ ജനങ്ങളിൽ യശസ്വികളാക്കുക; എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും അകറ്റുക.
2.3.779
य꣡स्य꣢ ते स꣣ख्ये꣢ व꣣य꣡ꣳसा꣢स꣣ह्या꣡म꣢ पृतन्य꣣तः꣢ ।
त꣡वे꣢न्दो द्यु꣣म्न꣡ उ꣢त्त꣣मे꣢ ॥ ७७९ ॥
നിന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ശത്രുസേനകളെ ജയിക്കട്ടെ; ഓ ഇന്ദു, നിന്റെ ഉത്തമ തേജസ്സിൽ.
2.3.780
या꣡ ते꣢ भी꣣मा꣡न्यायु꣢꣯धा ति꣣ग्मा꣢नि꣣ स꣢न्ति꣣ धू꣡र्व꣢णे ।
र꣡क्षा꣢ समस्य नो नि꣣दः꣢ ॥ ७८० ॥
നിന്റെ ഭയങ്കരവും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ ആയുധങ്ങൾ സംഹാരകനെതിരെയുള്ളവയാണ്; അവകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുക, നിന്ദകരിൽനിന്ന് കാക്കുക.
2.3.781
वृ꣡षा꣢ सोम द्यु꣣मा꣡ꣳअ꣢सि꣣ वृ꣡षा꣢ देव꣣ वृ꣡ष꣢व्रतः ।
वृ꣡षा꣢ ध꣡र्मा꣢णि दध्रिषे ॥ ७८१ ॥
ഹേ സോമാ, നീ വൃഷഭനും തേജസ്വിയുമാണ്. ഹേ ദേവാ, നീ വൃഷഭനും വൃഷവ്രതനുമാണ്. വൃഷഭനായി നീ ധർമ്മങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു.
2.3.782
वृ꣡ष्ण꣢स्ते꣣ वृ꣢ष्ण्य꣣ꣳश꣢वो꣣ वृ꣢षा꣣ व꣢नं꣣ वृ꣡षा꣢ सु꣣तः꣢ ।
स꣡ त्वं वृ꣢꣯ष꣣न्वृ꣡षेद꣢꣯सि ॥ ७८२ ॥
നിന്റെ വൃഷ്ണ്യ ബലം വൃഷഭമാണ്. വൃഷഭം വനമാണ്, വൃഷഭം സുതമാണ്. ആ നീ, ഹേ വൃഷൻ, വൃഷഭനാണ്.
2.3.783
अ꣢श्वो꣣ न꣡ च꣢क्रदो꣣ वृ꣢षा꣣ सं꣡ गा इ꣢꣯न्दो꣣ समर्व꣢꣯तः ।
वि꣡ नो꣢ रा꣣ये꣡ दुरो꣢꣯ वृधि ॥ ७८३ ॥
കുതിരപോലെ ചിനയ്ക്കുന്ന വൃഷഭാ, ഹേ ഇന്ദോ, പശുക്കളെയും കുതിരകളെയും ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുക. ഞങ്ങളുടെ സമ്പത്തിനായി വാതിലുകൾ തുറക്കുക.
2.3.784
वृ꣢षा꣣ ह्य꣡सि꣢ भा꣣नु꣡ना꣢ द्यु꣣म꣡न्तं꣢ त्वा हवामहे ।
प꣡व꣢मान स्व꣣र्दृ꣡श꣢म् ॥ ७८४ ॥
നീ തീർച്ചയായും വൃഷഭനാണ്. തേജസ്സാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. ഹേ പവമാനാ, സ്വർഗ്ഗം കാണുന്നവനേ.
2.3.785
य꣢द꣣द्भिः꣡ प꣢रिषि꣣(शि)च्य꣡से꣢ मर्मृ꣣ज्य꣡मा꣢न आ꣣यु꣡भिः꣢ ।
द्रो꣡णे꣢ स꣣ध꣡स्थ꣢मश्नुषे ॥ ७८५ ॥
നീ ജലത്താൽ തളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വേഗമുള്ള കൈകളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദ്രോണത്തിൽ നിന്റെ സധസ്ഥാനം നീ പ്രാപിക്കുന്നു.
2.3.786
आ꣡ प꣢वस्व सु꣣वी꣢र्यं꣣ म꣡न्द꣢मानः स्वायुध ।
इ꣣हो꣡ ष्वि꣢न्द꣣वा꣡ ग꣢हि ॥ ७८६ ॥
നല്ല വീര്യമുള്ളവനേ, ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ, നല്ല ആയുധങ്ങളുള്ളവനേ, ഇവിടേക്ക് ഒഴുകുക. ഹേ ഇന്ദോ, വേഗം ഇവിടെ വരിക.
2.3.787
प꣡व꣢मानस्य ते व꣣यं꣢ प꣣वि꣡त्र꣢मभ्युन्द꣣तः꣢ ।
स꣣खित्व꣡मा वृ꣢꣯णीमहे ॥ ७८७ ॥
പവിത്രമാക്കുന്ന സോമാ, അരിപ്പയിൽ തെറിക്കുന്ന നിന്റെ സൗഹൃദം ഞങ്ങൾ വരിക്കുന്നു.
2.3.788
ये꣡ ते꣢ प꣣वि꣡त्र꣢मू꣣र्म꣡यो꣢ऽभि꣣क्ष꣡र꣢न्ति꣣ धा꣡र꣢या ।
ते꣡भि꣢र्नः सोम मृडय ॥ ७८८ ॥
സോമാ, നിന്റെ അരിപ്പയിലെ തിരമാലകൾ ധാരയായി ഒഴുകുന്നു; അവകൊണ്ട് ഞങ്ങളോട് കരുണ കാട്ടേണമേ.
2.3.789
स꣡ नः꣢ पुना꣣न꣡ आ भ꣢꣯र र꣣यिं꣢ वी꣣र꣡व꣢ती꣣मि꣡ष꣢म् ।
ई꣡शा꣢नः सोम वि꣣श्व꣡तः꣢ ॥ ७८९ ॥
അവൻ ശുദ്ധനായി ഞങ്ങൾക്ക് വീരസന്തതികളുള്ള ധനവും അന്നവും കൊണ്ടുവരട്ടെ; സോമാ, നീ എല്ലായിടത്തും ഈശ്വരനാകുന്നു.
2.3.790
अ꣣ग्निं꣢ दू꣣तं꣡ वृ꣢णीमहे꣣ हो꣡ता꣢रं वि꣣श्व꣡वे꣢दसम् ।
अ꣣स्य꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ सु꣣क्र꣡तु꣢म् ॥ ७९० ॥
അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ ദൂതനായും ഹോതാവായും വരിക്കുന്നു; അവൻ സർവധനവാനാണ്; ഈ യജ്ഞത്തിന്റെ സുകർമ്മാവ് അവനാണ്.
2.3.791
अ꣣ग्नि꣡म꣢ग्नि꣣ꣳह꣡वी꣢मभिः꣣ स꣣दा꣡ हवन्त वि꣣श्प꣡ति꣢म् ।
ह꣣व्यवा꣡हं꣢ पुरुप्रि꣣य꣢म् ॥ ७९१ ॥
ഹവിസ്സുകളോടെ ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും അഗ്നിയെ അഗ്നിയെ, വിശ്പതിയെ, ഹവ്യവാഹനെ, ഏറെ പ്രിയനെ വിളിക്കുന്നു.
2.3.792
अ꣡ग्ने꣢ दे꣣वा꣢ꣳ इ꣣हा꣡ व꣢ह जज्ञा꣣नो꣢ वृ꣣क्त꣡ब꣢र्हिषे ।
अ꣢सि꣣ हो꣡ता꣢ न꣣ ई꣡ड्यः꣢ ॥ ७९२ ॥
അഗ്നേ, ജനിച്ച് ഇവിടെ ദേവന്മാരെ കൊണ്ടുവരൂ, ദർഭ വിരിച്ചവന് വേണ്ടി; നീ ഞങ്ങളുടെ ഹോതാവാണ്, സ്തുത്യനാണ്.
2.3.793
मि꣣त्रं꣢ व꣣य꣡ꣳ ह꣢वामहे꣣ व꣡रु꣢ण꣣ꣳ सो꣡म꣢पीतये ।
या꣢ जा꣣ता꣢ पू꣣त꣡द꣢क्षसा ॥ ७९३ ॥
സോമപാനത്തിനായി ഞങ്ങൾ മിത്രനെയും വരുണനെയും വിളിക്കുന്നു; ജനിച്ചവരും ശുദ്ധബലമുള്ളവരുമായ അവർ ഇരുവരും.
2.3.794
ऋ꣣ते꣢न꣣ या꣡वृ꣢ता꣣वृ꣡धा꣢वृ꣣त꣢स्य꣣ ज्यो꣡ति꣢ष꣣स्प꣡ती꣢ ।
ता꣢ मि꣣त्रा꣡वरु꣢꣯णा हुवे ॥ ७९४ ॥
ഋതത്താൽ ഋതത്തെ വളർത്തുന്നവരും പ്രകാശത്തിന്റെ നാഥന്മാരുമായ ആ മിത്രാവരുണന്മാരെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു.
2.3.795
व꣡रु꣢णः प्रावि꣣ता꣡ भु꣢वन्मि꣣त्रो꣡ विश्वा꣢꣯भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
क꣡र꣢तां नः सु꣣रा꣡ध꣢सः ॥ ७९५ ॥
വരുണൻ രക്ഷകനായി, മിത്രൻ എല്ലാ സംരക്ഷണങ്ങളോടും കൂടി; അവർ ഞങ്ങളെ നല്ല സമ്പത്തുള്ളവരാക്കട്ടെ.
2.3.796
इ꣢न्द्र꣣मि꣢द्गा꣣थि꣡नो꣢ बृ꣣ह꣡दिन्द्र꣢꣯म꣣र्के꣡भि꣢र꣣र्कि꣡णः꣢ ।
इ꣢न्द्रं꣣ वा꣡णी꣢रनूषत ॥ ७९६ ॥
ഗാഥകൾ പാടുന്നവർ മഹാനായ ഇന്ദ്രനെത്തന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു; അർക്ക ഗീതങ്ങളാൽ പാടുന്നവർ ഇന്ദ്രനെ കീർത്തിക്കുന്നു; വാണികൾ ഇന്ദ്രനെത്തന്നെ സ്തുതിച്ചു.
2.3.797
इ꣢न्द्र꣣ इ꣢꣫द्धर्योः꣣ स꣢चा꣣ स꣡म्मि꣢श्ल꣣ आ꣡ व꣢चो꣣यु꣡जा꣢ ।
इ꣡न्द्रो꣢ व꣣ज्री꣡ हि꣢र꣣ण्य꣡यः꣢ ॥ ७९७ ॥
ഇന്ദ്രൻ തന്നെയാണ് രണ്ട് ഹരി കുതിരകളോടൊത്ത് ചേർന്നവൻ; വാക്കിനാൽ നുകം വെക്കപ്പെട്ടവൻ; വജ്രധാരിയായ സ്വർണ്ണവർണ്ണൻ ഇന്ദ്രൻ.
2.3.798
इ꣢न्द्र꣣ वा꣡जे꣢षु नोऽव स꣣ह꣡स्र꣢प्रधनेषु च ।
उ꣣ग्र꣢ उ꣣ग्रा꣡भि꣢रू꣣ति꣡भिः꣢ ॥ ७९८ ॥
ഇന്ദ്രാ, പോരാട്ടങ്ങളിലും ആയിരം സമ്പത്തുകൾക്കായുള്ള യുദ്ധങ്ങളിലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ; ഉഗ്രനായവനേ, ഉഗ്രമായ സംരക്ഷണങ്ങളോടെ.
2.3.799
इ꣡न्द्रो꣢ दी꣣र्घा꣢य꣣ च꣡क्ष꣢स꣣ आ꣡ सूर्य꣢꣯ꣳरोहयद्दि꣣वि꣢ ।
वि꣢꣫ गोभि꣣र꣡द्रि꣢मैरयत् ॥ ७९९ ॥
ദീർഘദൃഷ്ടിക്കായി ഇന്ദ്രൻ സൂര്യനെ ആകാശത്തിൽ ഉയർത്തി; തന്റെ രശ്മികളാൽ പർവതത്തെ (ഇരുളിനെ) തുറന്നു.
2.3.800
इ꣡न्द्रे꣢ अ꣣ग्ना꣡ नमो꣢꣯ बृ꣣ह꣡त्सु꣢वृ꣣क्ति꣡मेर꣢꣯यामहे ।
धि꣣या꣡ धेना꣢꣯ अव꣣स्य꣡वः꣢ ॥ ८०० ॥
ഇന്ദ്രാ, അഗ്നേ, നിങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ നമസ്കാരവും നന്നായി രചിച്ച സ്തുതിയും ഉയർത്തുന്നു; സംരക്ഷണം തേടുന്ന ഞങ്ങൾ ബുദ്ധിയാലും വാക്കിനാലും.
2.3.801
ता꣡ हि शश्व꣢꣯न्त꣣ ई꣡ड꣢त इ꣣त्था꣡ विप्रा꣢꣯स ऊ꣣त꣡ये꣢ ।
स꣣बा꣢धो꣣ वा꣡ज꣢सातये ॥ ८०१ ॥
ആ സ്തുതികളെ എപ്പോഴും പ്രതിഭാശാലികളായ ഋഷിമാർ ഇപ്രകാരം സ്തുതിക്കുന്നു; സംരക്ഷണത്തിനും, സമരത്തോടെ, ബലവും ധനവും നേടാനും.
2.3.802
ता꣡ वां꣢ गी꣣र्भि꣡र्वि꣢प꣣न्यु꣢वः꣣ प्र꣡य꣢स्वन्तो हवामहे ।
मे꣣ध꣡सा꣢ता सनि꣣ष्य꣡वः꣢ ॥ ८०२ ॥
നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരെയും പാട്ടുകളാൽ, സ്തുതിപ്രിയരായി, അർപ്പണങ്ങളോടെ വിളിക്കുന്നു; ബുദ്ധി നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.
2.3.803
वृ꣡षा꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या म꣣रु꣡त्व꣢ते च मत्स꣣रः꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ द꣡धा꣢न꣣ ओ꣡ज꣢सा ॥ ८०३ ॥
വൃഷാ, ധാരയാൽ ഒഴുകുക; മരുത്തുകളോടുകൂടിയ ഇന്ദ്രന്, ആനന്ദദായകനായി; എല്ലാം നിന്റെ ഓജസ്സാൽ ധരിച്ചുകൊണ്ട്.
2.3.804
तं꣡ त्वा꣢ ध꣣र्त्ता꣡र꣢मो꣣ण्योः꣢३ प꣡व꣢मान स्व꣣र्दृ꣡श꣢म् ।
हि꣣न्वे꣡ वाजे꣢꣯षु वा꣣जि꣡न꣢म् ॥ ८०४ ॥
പവമാനാ, രണ്ടു ലോകങ്ങളെ ധരിക്കുന്നവനും സ്വർഗപ്രകാശം ദർശിക്കുന്നവനുമായ നിന്നെ, മത്സരങ്ങളിൽ ബലവാനായി ഞങ്ങൾ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
2.3.805
अ꣣या꣢ चि꣣त्तो꣢ वि꣣पा꣢꣫नया꣣ ह꣡रिः꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या ।
यु꣢जं꣣ वा꣡जे꣢षु चोदय ॥ ८०५ ॥
ഇങ്ങനെ, അരിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്ന ഹരിയായ സോമമേ, ധാരയോടെ ഒഴുകുക; മത്സരങ്ങളിലെ സമ്മാനങ്ങളിൽ നിന്റെ സഖാവിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുക.
2.3.806
वृ꣢षा꣣ शो꣡णो꣢ अभि꣣क꣡नि꣢क्रद꣣द्गा꣢ न꣣द꣡य꣢न्नेषि पृथि꣣वी꣢मु꣣त꣢ द्याम् ।
इ꣡न्द्र꣢स्येव व꣣ग्नु꣡रा शृ꣢꣯ण्व आ꣣जौ꣡ प्र꣢चो꣣द꣡य꣢न्नर्षसि꣣ वा꣢च꣣मे꣢माम् ॥ ८०६ ॥
കാളയേ, ചുവന്ന സോമമേ, പശുക്കളെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഗർജ്ജിച്ച് ഭൂമിയും ആകാശവും മുഴക്കി നീ പോകുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രന്റെ ശബ്ദം പോലെ നീ കേൾക്കപ്പെടുന്നു, ഈ വാക്കിനെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചുകൊണ്ട്.
2.3.807
र꣣सा꣢य्यः꣣ प꣡य꣢सा꣣ पि꣡न्व꣢मान ई꣣र꣡य꣢न्नेषि꣣ म꣡धु꣢मन्तम꣣ꣳशु꣢म् ।
प꣡व꣢मान सन्त꣣नि꣡मे꣢षि कृ꣣ण्व꣡न्निन्द्रा꣢꣯य सोम परिषि꣣च्य꣡मा꣢नः ॥ ८०७ ॥
രസത്തിന് യോഗ്യനായി, പാലാൽ പോഷിതനായി, ഏറ്റവും മധുരമുള്ള അംശത്തെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചുകൊണ്ട് നീ പോകുന്നു; പവമാനാ, തുടർച്ചയായ പ്രവാഹം സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് നീ പോകുന്നു, സോമമേ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ചുറ്റും പകരപ്പെട്ടുകൊണ്ട്.
2.3.808
ए꣣वा꣡ प꣢वस्व मदि꣣रो꣡ मदा꣢꣯योदग्रा꣣भ꣡स्य꣢ न꣣म꣡य꣢न्वध꣣स्नु꣢म् ।
प꣢रि꣣ व꣢र्णं꣣ भ꣡र꣢माणो꣣ रु꣡श꣢न्तं ग꣣व्यु꣡र्नो꣢ अर्ष꣣ प꣡रि꣢ सोम सि꣣क्तः꣢ ॥ ८०८ ॥
ഇങ്ങനെ, ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന സോമമേ, സന്തോഷത്തിനായി ഒഴുകുക; ഉയർന്നുയർന്നവന്റെ അടിക്കുന്ന ആയുധത്തെ താഴ്ത്തി, തിളങ്ങുന്ന രൂപത്തെ ചുറ്റും വഹിച്ചുകൊണ്ട്; പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കായി ഒഴുകുക, സോമമേ, ചുറ്റും തളിക്കപ്പെട്ടവനേ.
2.3.809
त्वा꣡मिद्धि हवा꣢꣯महे सा꣣तौ꣡ वाज꣢꣯स्य का꣣र꣡वः꣢ ।
त्वां꣢ वृ꣣त्रे꣡ष्वि꣢न्द्र꣣ स꣡त्प꣢तिं꣣ न꣢र꣣स्त्वां꣢꣫ काष्ठा꣣स्व꣡र्व꣢तः ॥ ८०९ ॥
നിന്നെ തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നത്, ശക്തി നേടുന്നതിൽ, ഞങ്ങൾ കവികൾ; നിന്നെ, ഇന്ദ്രാ, വൃത്രരോടുള്ള യുദ്ധങ്ങളിൽ യഥാർത്ഥ നാഥനായി മനുഷ്യർ വിളിക്കുന്നു; നിന്നെ കുതിരകളുടെ ദിശകളിൽ (വിളിക്കുന്നു).
2.3.810
स꣡ त्वं न꣢꣯श्चित्र वज्रहस्त धृष्णु꣣या꣢ म꣣ह꣡ स्त꣢वा꣣नो꣡ अ꣢द्रिवः ।
गा꣡मश्व꣢꣯ꣳर꣣꣬थ्य꣢꣯मिन्द्र꣣ सं꣡ कि꣢र स꣣त्रा꣢꣫ वाजं꣣ न꣢ जि꣣ग्यु꣡षे꣢ ॥ ८१० ॥
ആ നീ ഞങ്ങൾക്കായി, അത്ഭുതനേ, വജ്രഹസ്തനേ, ധൈര്യത്തോടെ, മഹാനേ, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനേ, അദ്രിവാനേ; പശു, കുതിര, രഥാശ്വം, ഇന്ദ്രാ, ഒന്നിച്ച് ചൊരിയുക, വിജയിക്ക് ശക്തി പോലെ.
2.3.811
अ꣣भि꣡ प्र वः꣢꣯ सु꣣रा꣡ध꣢स꣣मि꣡न्द्र꣢मर्च꣣ य꣡था꣢ वि꣣दे꣢ ।
यो꣡ ज꣢रि꣣तृ꣡भ्यो꣢ म꣣घ꣡वा꣢ पुरू꣣व꣡सुः꣢ स꣣ह꣡स्रे꣢णेव꣣ शि꣡क्ष꣢ति ॥ ८११ ॥
നല്ല സമ്പത്ത് നൽകുന്ന ഇന്ദ്രനെ നിങ്ങൾ സ്തുതിച്ചു പാടുവിൻ, അവൻ അറിയേണ്ടതിനായി; സ്തോതാക്കൾക്ക് മഘവാവായ, ധനസമൃദ്ധനായവൻ ആയിരമായി നൽകുന്നു.
2.3.812
श꣣ता꣡नी꣢केव꣣ प्र꣡ जि꣢गाति धृष्णु꣣या꣡ हन्ति꣢꣯ वृ꣣त्रा꣡णि꣢ दा꣣शु꣡षे꣢ ।
गि꣣रे꣡रि꣢व꣣ प्र꣡ रसा꣢꣯ अस्य पिन्विरे꣣ द꣡त्रा꣢णि पुरु꣣भो꣡ज꣢सः ॥ ८१२ ॥
നൂറു സേനകളുള്ളവനെപ്പോലെ അവൻ ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നു; ദാതാവിനായി തടസ്സങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; മലയിൽനിന്നു ജലം പോലെ അവന്റെ രസങ്ങൾ ഒഴുകുന്നു, ബഹുഭോജിയുടെ ദാനങ്ങൾ.
2.3.813
त्वा꣢मि꣣दा꣡ ह्यो नरोऽपी꣢꣯प्यन्वज्रि꣣न्भू꣡र्ण꣢यः ।
स꣡ इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡म꣢वाहस इ꣣ह꣢ श्रु꣣ध्यु꣢प꣣ स्व꣡स꣢र꣣मा꣡ ग꣢हि ॥ ८१३ ॥
വജ്രധാരിയേ, മനുഷ്യർ നിന്നെത്തന്നെ സ്തുതിയാൽ ആവേശത്തോടെ വളർത്തി; ഇന്ദ്രാ, സ്തോത്രം വഹിക്കുന്നവനേ, ഇവിടെ കേൾക്കൂ, സോമപാത്രത്തിനരികെ വരൂ.
2.3.814
म꣡त्स्वा꣢ सुशिप्रिन्हरिव꣣स्त꣡मी꣢महे꣣ त्व꣡या꣢ भूषन्ति वे꣣ध꣡सः꣢ ।
त꣢व꣣ श्र꣡वा꣢ꣳस्युप꣣मा꣡न्यु꣢क्थ्य सु꣣ते꣡ष्वि꣢न्द्र गिर्वणः ॥ ८१४ ॥
സുശിപ്രാ, ഹരിവാന്മാരിൽ ഉത്തമനേ, ഞങ്ങൾ യാചിക്കുന്നു; നിന്നാൽ കവികൾ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു; സ്തുത്യനേ, സോമങ്ങൾ പിഴിയപ്പെടുമ്പോൾ നിന്റെ അനുപമ കീർത്തികളുണ്ട്; ഇന്ദ്രാ, ഗാനങ്ങളാൽ പൂജിതനേ, സന്തോഷിക്കൂ.
2.3.815
य꣢स्ते꣣ म꣢दो꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣स्ते꣡ना꣢ पव꣣स्वा꣡न्ध꣢सा ।
दे꣣वावी꣡र꣢घशꣳस꣣हा꣢ ॥ ८१५ ॥
നിന്റെ വരേണ്യമായ മദം ഏതാണോ, ആ സോമരസത്താൽ ശുദ്ധമായി ഒഴുകൂ; ദേവരക്ഷകനേ, ദുഷ്ടവാക്ക് പറയുന്നവരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ.
2.3.816
ज꣡घ्नि꣢र्वृ꣣त्र꣡म꣢मि꣣त्रि꣢य꣣ꣳस꣢स्नि꣣र्वा꣡जं꣢ दि꣣वे꣡दि꣢वे ।
गो꣡षा꣢तिरश्व꣣सा꣡ अ꣢सि ॥ ८१६ ॥
ശത്രുവായ വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ദിനംപ്രതി ബലം നൽകുന്നവൻ; നീ പശുക്കളെ ജയിക്കുന്നവൻ, കുതിരകളെ ജയിക്കുന്നവൻ.
2.3.817
स꣡म्मि꣢श्लो अरु꣣षो꣡ भु꣢वः सूप꣣स्था꣢भि꣣र्न꣢ धे꣣नु꣡भिः꣢ ।
सी꣡दं꣢ च्छ्ये꣣नो꣢꣫ न यो꣣निमा꣢ ॥ ८१७ ॥
ആ ചുവന്ന സോമം സ്ഥിരമായി നിൽക്കുന്ന പശുക്കളോടുകൂടി കലർന്നു വരുന്നു; പരുന്ത് തന്റെ കൂട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ.
2.3.818
अ꣣यं꣢ पू꣣षा꣢ र꣣यि꣢उभगः꣣ सो꣡मः꣢ पुना꣣नो꣡ अ꣢र्षति ।
प꣢ति꣣र्वि꣡श्व꣢स्य꣣ भू꣡म꣢नो꣣꣬ व्य꣢꣯ख्य꣣द्रो꣡द꣢सी उ꣣भे꣢ ॥ ८१८ ॥
ഇവൻ പൂഷാവ്, സമ്പത്ത്, ഭാഗ്യം; സ്വയം ശുദ്ധമാക്കി സോമം ഒഴുകുന്നു. സകല സമൃദ്ധിയുടെയും നാഥൻ ഇരു ലോകങ്ങളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
2.3.819
स꣡मु꣢ प्रि꣣या꣡ अ꣢नूषत꣣ गा꣢वो꣣ म꣡दा꣢य꣣ घृ꣡ष्व꣢यः ।
सो꣡मा꣢सः कृण्वते प꣣थः꣡ पव꣢꣯मानास꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ ८१९ ॥
പ്രിയ പശുക്കൾ സന്തോഷത്തിനായി തിളങ്ങുന്ന സോമത്തെ പാടി; ശുദ്ധമാകുന്ന സോമബിന്ദുക്കൾ വഴി ഒരുക്കുന്നു.
2.3.820
य꣡ ओजि꣢꣯ष्ठ꣣स्त꣡मा भ꣢꣯र꣣ प꣡व꣢मान श्र꣣वा꣡य्य꣢म् ।
यः꣡ पञ्च꣢꣯ चर्ष꣣णी꣢र꣣भि꣢ र꣣यिं꣢꣫ येन꣣ व꣡ना꣢महे ॥ ८२० ॥
ഹേ പവമാനാ, ഏറ്റവും ഓജസ്വിയായതിനെ, കീർത്തിക്ക് യോഗ്യമായതിനെ കൊണ്ടുവരൂ; അഞ്ചു ജനങ്ങൾക്കു മീതെ സമ്പത്തു കൊണ്ടുവരുന്നതിനെ, നാം ജയിക്കുന്നതിനെ.
2.3.821
वृ꣡षा꣢ मती꣣नां꣡ प꣢वते विचक्ष꣣णः꣢꣫ सोमो꣣ अह्नां प्रतरी꣣तो꣡षसां꣢꣯ दि꣣वः꣢ ।
प्रा꣣णा꣡ सिन्धू꣢꣯नां क꣣ल꣡शा꣢ꣳ अचिक्रद꣣दि꣡न्द्र꣢स्य꣣ हा꣡र्द्या꣢वि꣣श꣡न्म꣢नी꣣षि꣡भिः꣢ ॥ ८२१ ॥
ചിന്തകളെ വർഷിക്കുന്നവനും സർവദർശിയുമായ സോമം ദിവസങ്ങളെയും ഉഷസ്സുകളെയും ആകാശത്തെയും കടത്തിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുന്നു; നദികളുടെ പ്രാണനായ അവൻ കലശങ്ങളിൽ മുഴങ്ങി, ജ്ഞാനികളാൽ ഇന്ദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
2.3.822
म꣣नी꣡षि꣢भिः पवते पू꣣र्व्यः꣢ क꣣वि꣡र्नृभि꣢꣯र्य꣣तः꣢꣫ परि꣣ को꣡शा꣢ꣳ असिष्यदत् ।
त्रि꣣त꣢स्य꣣ ना꣡म꣢ ज꣣न꣢य꣣न्म꣢धु꣣ क्ष꣢र꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य वा꣣यू꣢ꣳ स꣣ख्या꣡य꣢ व꣣र्ध꣡य꣢न् ॥ ८२२ ॥
ജ്ഞാനികളാൽ ശുദ്ധമാകുന്ന പുരാതനനായ കവി സോമം, മനുഷ്യരാൽ വലിക്കപ്പെട്ട് കലശങ്ങൾക്കു ചുറ്റും ഒഴുകി. ത്രിതന്റെ നാമം ഉണ്ടാക്കി, മധു ചൊരിഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രനും വായുവും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം വളർത്തിക്കൊണ്ട്.
2.3.823
अ꣣यं꣡ पु꣢ना꣣न꣢ उ꣣ष꣡सो꣢ अरोचयद꣣यं꣡ सिन्धु꣢꣯भ्यो अभवदु लोक꣣कृ꣢त् ।
अ꣣यं꣢꣫ त्रिः स꣣प्त꣡ दु꣢दुहा꣣न꣢ आ꣣शि꣢र꣣ꣳ सो꣡मो꣢ हृ꣣दे꣡ प꣢वते꣣ चा꣡रु꣢ मत्स꣣रः꣢ ॥ ८२३ ॥
ഇത് സ്വയം ശുദ്ധമാക്കി ഉഷസ്സുകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; ഇത് നദികൾക്കായി ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനായി. ഇത് ഏഴു മൂന്ന് തവണ ആശിരം കറക്കുന്നു; ഹൃദയത്തിനായി മധുരവും ആനന്ദദായകവുമായ സോമം ഒഴുകുന്നു.
2.3.824
ए꣣वा꣡ ह्यसि꣢꣯ वीर꣣यु꣢रे꣣वा꣡ शूर꣢꣯ उ꣣त꣢ स्थि꣣रः꣢ ।
ए꣣वा꣢ ते꣣ रा꣢ध्यं꣣ म꣡नः꣢ ॥ ८२४ ॥
തീർച്ചയായും നീ വീരന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്; അങ്ങനെതന്നെ നീ ശൂരനും ഉറച്ചവനുമാണ്. അങ്ങനെതന്നെ നിന്റെ മനസ്സ് വിജയം നൽകുന്നതാണ്.
2.3.825
ए꣣वा꣢ रा꣣ति꣡स्तु꣢विमघ꣣ वि꣡श्वे꣢भिर्धायि धा꣣तृ꣡भिः꣢ ।
अ꣡धा꣢ चिदिन्द्र नः꣣ स꣡चा꣢ ॥ ८२५ ॥
അങ്ങനെതന്നെ, ഹേ മഹാധനവാനേ, എല്ലാ ദാതാക്കളാലും ഈ ദാനം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാലും, ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കൂ.
2.3.826
मो꣢꣫ षु ब्र꣣ह्मे꣡व꣢ तन्द्र꣣यु꣡र्भवो꣢꣯ वाजानां पते ।
म꣡त्स्वा꣢ सु꣣त꣢स्य꣣ गो꣡म꣢तः ॥ ८२६ ॥
തീർച്ചയായും നീ ബ്രഹ്മംപോലെ ഇന്ദ്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാകരുത്; വാജങ്ങളുടെ നാഥാ, പിഴിഞ്ഞ ഗോമത സോമത്താൽ സന്തോഷിക്കൂ.
2.3.827
इ꣢न्द्रं꣣ वि꣡श्वा꣢ अवीवृधन्त्समु꣣द्र꣡व्य꣢चसं꣣ गि꣡रः꣢ ।
र꣣थी꣡त꣢मꣳ र꣣थी꣢नां꣣ वा꣡जा꣢ना꣣ꣳ स꣡त्प꣢तिं꣣ प꣡ति꣢म् ॥ ८२७ ॥
എല്ലാ സ്തുതികളും ഇന്ദ്രനെ വളർത്തി — സമുദ്രംപോലെ വിശാലനായവനെ; രഥികളിൽ ഏറ്റവും മികച്ച രഥികനെ, വാജങ്ങളുടെ സത്യനാഥനെ, പതിയെ.
2.3.828
स꣣ख्ये꣡ त꣢ इन्द्र वा꣣जि꣢नो꣣ मा꣡ भे꣢म शवसस्पते ।
त्वा꣢म꣣भि꣡ प्र नो꣢꣯नुमो꣣ जे꣡ता꣢र꣣म꣡प꣢राजितम् ॥ ८२८ ॥
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സൗഹൃദത്തിൽ ഞങ്ങൾ ശക്തരായി ഭയപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ. ശക്തിയുടെ നാഥാ, ജേതാവും അപരാജിതനുമായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നു.
2.3.829
पू꣣र्वी꣡रिन्द्र꣢꣯स्य रा꣣त꣢यो꣣ न꣡ वि द꣢꣯स्यन्त्यू꣣त꣡यः꣢ ।
य꣣दा꣡ वाज꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢त स्तो꣣तृ꣢भ्यो꣣ म꣡ꣳह꣢ते म꣣घ꣢म् ॥ ८२९ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ പുരാതനമായ ദാനങ്ങളും സംരക്ഷണങ്ങളും ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുന്നില്ല; അവൻ സ്തോതാക്കൾക്ക് പശുസമ്പത്തോടുകൂടിയ ബലധനം നൽകുമ്പോൾ.