ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.3.775
प꣡व꣢स्व वा꣣चो꣡ अ꣢ग्रि꣣यः꣡ सोम꣢꣯ चि꣣त्रा꣡भि꣢रू꣣ति꣡भिः꣢ ।
अ꣣भि꣡ विश्वा꣢꣯नि꣣ का꣡व्या꣢ ॥ ७७५ ॥
ହେ ସୋମ, ବାକ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ ହୋଇ ଅଦ୍ଭୁତ ରକ୍ଷାସହ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାବ୍ୟଜ୍ଞାନ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ।
2.3.776
त्व꣡ꣳस꣢मु꣣द्रि꣡या꣢ अ꣣पो꣢ऽग्रि꣣यो꣡ वाच꣢꣯ ई꣣र꣡य꣢न् ।
प꣡व꣢स्व विश्वचर्षणे ॥ ७७६ ॥
ତୁମେ ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ଓ ବାକ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ଠେଲି ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ସର୍ବଦ୍ରଷ୍ଟା।
2.3.777
तु꣢भ्ये꣣मा꣡ भुव꣢꣯ना कवे महि꣣म्ने꣡ सो꣢म तस्थिरे ।
तु꣡भ्यं꣢ धावन्ति धे꣣न꣡वः꣢ ॥ ७७७ ॥
ହେ କବି ସୋମ, ତୁମ ମହିମା ପାଇଁ ଏହି ଭୁବନ ସ୍ଥିର ରହିଛି; ତୁମ ପାଇଁ ଧେନୁମାନେ ଦୌଡ଼ନ୍ତି।
2.3.778
प꣡व꣢स्वेन्दो꣣ वृ꣡षा꣢ सु꣣तः꣢ कृ꣣धी꣡ नो꣢ य꣣श꣢सो꣣ ज꣡ने꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ अ꣢प꣣ द्वि꣡षो꣢ जहि ॥ ७७८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ବର୍ଷାକାରୀ, ନିଙ୍ଡାଯାଇଥିବା, ଆମକୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଶସ୍ୱୀ କର; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କର।
2.3.779
य꣡स्य꣢ ते स꣣ख्ये꣢ व꣣य꣡ꣳसा꣢स꣣ह्या꣡म꣢ पृतन्य꣣तः꣢ ।
त꣡वे꣢न्दो द्यु꣣म्न꣡ उ꣢त्त꣣मे꣢ ॥ ७७९ ॥
ତୁମ ମିତ୍ରତାରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁସେନା ଜିତିବା; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମ ଉତ୍ତମ ତେଜରେ।
2.3.780
या꣡ ते꣢ भी꣣मा꣡न्यायु꣢꣯धा ति꣣ग्मा꣢नि꣣ स꣢न्ति꣣ धू꣡र्व꣢णे ।
र꣡क्षा꣢ समस्य नो नि꣣दः꣢ ॥ ७८० ॥
ତୁମ ଭୟଙ୍କର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆୟୁଧ ଯାହା ବିନାଶକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ନିନ୍ଦୁକମାନଙ୍କଠାରୁ ବଞ୍ଚାଅ।
2.3.781
वृ꣡षा꣢ सोम द्यु꣣मा꣡ꣳअ꣢सि꣣ वृ꣡षा꣢ देव꣣ वृ꣡ष꣢व्रतः ।
वृ꣡षा꣢ ध꣡र्मा꣢णि दध्रिषे ॥ ७८१ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ବୃଷ ଓ ତେଜସ୍ବୀ। ହେ ଦେବ, ତୁମେ ବୃଷ ଓ ବୃଷବ୍ରତ। ବୃଷରୂପେ ତୁମେ ଧର୍ମସମୂହ ଧାରଣ କର।
2.3.782
वृ꣡ष्ण꣢स्ते꣣ वृ꣢ष्ण्य꣣ꣳश꣢वो꣣ वृ꣢षा꣣ व꣢नं꣣ वृ꣡षा꣢ सु꣣तः꣢ ।
स꣡ त्वं वृ꣢꣯ष꣣न्वृ꣡षेद꣢꣯सि ॥ ७८२ ॥
ତୁମର ବୃଷ୍ଣ୍ୟ ବଳ ବୃଷ। ବୃଷ ବନ, ବୃଷ ସୁତ। ସେହି ତୁମେ, ହେ ବୃଷନ୍, ବୃଷ।
2.3.783
अ꣢श्वो꣣ न꣡ च꣢क्रदो꣣ वृ꣢षा꣣ सं꣡ गा इ꣢꣯न्दो꣣ समर्व꣢꣯तः ।
वि꣡ नो꣢ रा꣣ये꣡ दुरो꣢꣯ वृधि ॥ ७८३ ॥
ଘୋଡ଼ା ପରି ହ୍ରେଷା କରୁଥିବା ବୃଷ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କର। ଆମ ଧନ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲ।
2.3.784
वृ꣢षा꣣ ह्य꣡सि꣢ भा꣣नु꣡ना꣢ द्यु꣣म꣡न्तं꣢ त्वा हवामहे ।
प꣡व꣢मान स्व꣣र्दृ꣡श꣢म् ॥ ७८४ ॥
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ବୃଷ। ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୁମକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ହେ ପବମାନ, ସ୍ୱର୍ଗଦର୍ଶୀ।
2.3.785
य꣢द꣣द्भिः꣡ प꣢रिषि꣣(शि)च्य꣡से꣢ मर्मृ꣣ज्य꣡मा꣢न आ꣣यु꣡भिः꣢ ।
द्रो꣡णे꣢ स꣣ध꣡स्थ꣢मश्नुषे ॥ ७८५ ॥
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଜଳରେ ସିଞ୍ଚିତ ହୁଅ, ଦ୍ରୁତ ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ, ସେତେବେଳେ ଦ୍ରୋଣରେ ତୁମର ସଧସ୍ଥାନ ପାଅ।
2.3.786
आ꣡ प꣢वस्व सु꣣वी꣢र्यं꣣ म꣡न्द꣢मानः स्वायुध ।
इ꣣हो꣡ ष्वि꣢न्द꣣वा꣡ ग꣢हि ॥ ७८६ ॥
ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଥିବା, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ସୁନ୍ଦର ଆୟୁଧ ଥିବା, ଏଠାକୁ ପ୍ରବାହ। ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସ।
2.3.787
प꣡व꣢मानस्य ते व꣣यं꣢ प꣣वि꣡त्र꣢मभ्युन्द꣣तः꣢ ।
स꣣खित्व꣡मा वृ꣢꣯णीमहे ॥ ७८७ ॥
ପବମାନ ସୋମ, ପବିତ୍ର ଛାଣି ଉପରେ ଛିଟିକୁଥିବା ତୁମର ମିତ୍ରତା ଆମେ ବରଣ କରୁଛୁ।
2.3.788
ये꣡ ते꣢ प꣣वि꣡त्र꣢मू꣣र्म꣡यो꣢ऽभि꣣क्ष꣡र꣢न्ति꣣ धा꣡र꣢या ।
ते꣡भि꣢र्नः सोम मृडय ॥ ७८८ ॥
ସୋମ, ତୁମ ପବିତ୍ର ଛାଣିର ଯେଉଁ ତରଙ୍ଗ ଧାରାରେ ବହେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।
2.3.789
स꣡ नः꣢ पुना꣣न꣡ आ भ꣢꣯र र꣣यिं꣢ वी꣣र꣡व꣢ती꣣मि꣡ष꣢म् ।
ई꣡शा꣢नः सोम वि꣣श्व꣡तः꣢ ॥ ७८९ ॥
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ବୀରସନ୍ତାନ ସହିତ ଧନ ଓ ଅନ୍ନ ଆଣୁ; ସୋମ, ତୁମେ ସର୍ବତ୍ର ଈଶ୍ୱର।
2.3.790
अ꣣ग्निं꣢ दू꣣तं꣡ वृ꣢णीमहे꣣ हो꣡ता꣢रं वि꣣श्व꣡वे꣢दसम् ।
अ꣣स्य꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ सु꣣क्र꣡तु꣢म् ॥ ७९० ॥
ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦୂତ ଓ ହୋତା ରୂପେ ବରଣ କରୁଛୁ; ସେ ସର୍ବଧନୀ; ଏହି ଯଜ୍ଞର ସୁକର୍ମା ସେ।
2.3.791
अ꣣ग्नि꣡म꣢ग्नि꣣ꣳह꣡वी꣢मभिः꣣ स꣣दा꣡ हवन्त वि꣣श्प꣡ति꣢म् ।
ह꣣व्यवा꣡हं꣢ पुरुप्रि꣣य꣢म् ॥ ७९१ ॥
ହବିଃ ସହିତ ଲୋକେ ସଦା ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ବିଶ୍ପତିଙ୍କୁ, ହବ୍ୟବାହକଙ୍କୁ, ଅତି ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି।
2.3.792
अ꣡ग्ने꣢ दे꣣वा꣢ꣳ इ꣣हा꣡ व꣢ह जज्ञा꣣नो꣢ वृ꣣क्त꣡ब꣢र्हिषे ।
अ꣢सि꣣ हो꣡ता꣢ न꣣ ई꣡ड्यः꣢ ॥ ७९२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଜନ୍ମି ଏଠାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଣ, କୁଶ ପକାଇଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ; ତୁମେ ଆମର ହୋତା, ପ୍ରଶଂସନୀୟ।
2.3.793
मि꣣त्रं꣢ व꣣य꣡ꣳ ह꣢वामहे꣣ व꣡रु꣢ण꣣ꣳ सो꣡म꣢पीतये ।
या꣢ जा꣣ता꣢ पू꣣त꣡द꣢क्षसा ॥ ७९३ ॥
ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଜାତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ବଳଯୁକ୍ତ।
2.3.794
ऋ꣣ते꣢न꣣ या꣡वृ꣢ता꣣वृ꣡धा꣢वृ꣣त꣢स्य꣣ ज्यो꣡ति꣢ष꣣स्प꣡ती꣢ ।
ता꣢ मि꣣त्रा꣡वरु꣢꣯णा हुवे ॥ ७९४ ॥
ଋତ ଦ୍ୱାରା ଋତର ବର୍ଦ୍ଧକ, ଆଲୋକର ପ୍ରଭୁ ସେହି ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
2.3.795
व꣡रु꣢णः प्रावि꣣ता꣡ भु꣢वन्मि꣣त्रो꣡ विश्वा꣢꣯भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
क꣡र꣢तां नः सु꣣रा꣡ध꣢सः ॥ ७९५ ॥
ବରୁଣ ରକ୍ଷକ ହେଲେ, ମିତ୍ର ସମସ୍ତ ରକ୍ଷା ସହିତ; ସେମାନେ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଧନସମ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ।
2.3.796
इ꣢न्द्र꣣मि꣢द्गा꣣थि꣡नो꣢ बृ꣣ह꣡दिन्द्र꣢꣯म꣣र्के꣡भि꣢र꣣र्कि꣡णः꣢ ।
इ꣢न्द्रं꣣ वा꣡णी꣢रनूषत ॥ ७९६ ॥
ଗାଥା ଗାୟକମାନେ ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଅର୍କ-ଗୀତରେ ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ବାଣୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
2.3.797
इ꣢न्द्र꣣ इ꣢꣫द्धर्योः꣣ स꣢चा꣣ स꣡म्मि꣢श्ल꣣ आ꣡ व꣢चो꣣यु꣡जा꣢ ।
इ꣡न्द्रो꣢ व꣣ज्री꣡ हि꣢र꣣ण्य꣡यः꣢ ॥ ७९७ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ; ବାଣୀରେ ଯୋଜିତ; ବଜ୍ରଧାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଇନ୍ଦ୍ର।
2.3.798
इ꣢न्द्र꣣ वा꣡जे꣢षु नोऽव स꣣ह꣡स्र꣢प्रधनेषु च ।
उ꣣ग्र꣢ उ꣣ग्रा꣡भि꣢रू꣣ति꣡भिः꣢ ॥ ७९८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଂଘର୍ଷ ଓ ସହସ୍ର ଲୁଣ୍ଠନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ଉଗ୍ର, ଉଗ୍ର ରକ୍ଷା ସହିତ।
2.3.799
इ꣡न्द्रो꣢ दी꣣र्घा꣢य꣣ च꣡क्ष꣢स꣣ आ꣡ सूर्य꣢꣯ꣳरोहयद्दि꣣वि꣢ ।
वि꣢꣫ गोभि꣣र꣡द्रि꣢मैरयत् ॥ ७९९ ॥
ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆକାଶରେ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ; ନିଜ କିରଣରେ ପର୍ବତ (ଅନ୍ଧକାର)କୁ ଖୋଲିଲେ।
2.3.800
इ꣡न्द्रे꣢ अ꣣ग्ना꣡ नमो꣢꣯ बृ꣣ह꣡त्सु꣢वृ꣣क्ति꣡मेर꣢꣯यामहे ।
धि꣣या꣡ धेना꣢꣯ अव꣣स्य꣡वः꣢ ॥ ८०० ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆପଣଙ୍କୁ ମହାନ ନମସ୍କାର ଓ ସୁସଜ୍ଜିତ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ; ରକ୍ଷା ଇଚ୍ଛୁକ ଆମେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବାଣୀରେ।
2.3.801
ता꣡ हि शश्व꣢꣯न्त꣣ ई꣡ड꣢त इ꣣त्था꣡ विप्रा꣢꣯स ऊ꣣त꣡ये꣢ ।
स꣣बा꣢धो꣣ वा꣡ज꣢सातये ॥ ८०१ ॥
ସେହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ସର୍ବଦା ପ୍ରତିଭାବାନ ଋଷିମାନେ ଏହିପରି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସଂଘର୍ଷ ସହିତ, ବଳ ଓ ଧନ ଲାଭ ପାଇଁ।
2.3.802
ता꣡ वां꣢ गी꣣र्भि꣡र्वि꣢प꣣न्यु꣢वः꣣ प्र꣡य꣢स्वन्तो हवामहे ।
मे꣣ध꣡सा꣢ता सनि꣣ष्य꣡वः꣢ ॥ ८०२ ॥
ଆପଣ ଦୁହିଙ୍କୁ ଗୀତ ସହିତ, ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟ ଓ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ମେଧା ଲାଭ କାମନାରେ।
2.3.803
वृ꣡षा꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या म꣣रु꣡त्व꣢ते च मत्स꣣रः꣢ ।
वि꣢श्वा꣣ द꣡धा꣢न꣣ ओ꣡ज꣢सा ॥ ८०३ ॥
ହେ ବୃଷା, ଧାରାରେ ପ୍ରବାହ; ମରୁତ୍ସହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋଇ; ସବୁକିଛି ନିଜ ଓଜରେ ଧାରଣ କରି।
2.3.804
तं꣡ त्वा꣢ ध꣣र्त्ता꣡र꣢मो꣣ण्योः꣢३ प꣡व꣢मान स्व꣣र्दृ꣡श꣢म् ।
हि꣣न्वे꣡ वाजे꣢꣯षु वा꣣जि꣡न꣢म् ॥ ८०४ ॥
ହେ ପବମାନ, ଦୁଇ ଲୋକର ଧାରକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକର ଦ୍ରଷ୍ଟା ତୁମକୁ, ସଂଘର୍ଷରେ ବଳବାନ ଭାବେ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛୁ।
2.3.805
अ꣣या꣢ चि꣣त्तो꣢ वि꣣पा꣢꣫नया꣣ ह꣡रिः꣢ पवस्व꣣ धा꣡र꣢या ।
यु꣢जं꣣ वा꣡जे꣢षु चोदय ॥ ८०५ ॥
ଏହିପରି, ହେ ଛଣା ହୋଇଥିବା ହରି ସୋମ, ଧାରା ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ପୁରସ୍କାରରେ ତୁମ ସହଚରକୁ ପ୍ରେରିତ କର।
2.3.806
वृ꣢षा꣣ शो꣡णो꣢ अभि꣣क꣡नि꣢क्रद꣣द्गा꣢ न꣣द꣡य꣢न्नेषि पृथि꣣वी꣢मु꣣त꣢ द्याम् ।
इ꣡न्द्र꣢स्येव व꣣ग्नु꣡रा शृ꣢꣯ण्व आ꣣जौ꣡ प्र꣢चो꣣द꣡य꣢न्नर्षसि꣣ वा꣢च꣣मे꣢माम् ॥ ८०६ ॥
ହେ ବୃଷ, ରକ୍ତିମ ସୋମ, ଗାଈମାନଙ୍କ ଦିଗରେ ଗର୍ଜନ କରି ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି ତୁମେ ଯାଉଛ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ୱର ଭଳି ତୁମେ ଶୁଣାଯାଉଛ, ଏହି ବାଣୀକୁ ଅଗ୍ରସର କରି।
2.3.807
र꣣सा꣢य्यः꣣ प꣡य꣢सा꣣ पि꣡न्व꣢मान ई꣣र꣡य꣢न्नेषि꣣ म꣡धु꣢मन्तम꣣ꣳशु꣢म् ।
प꣡व꣢मान सन्त꣣नि꣡मे꣢षि कृ꣣ण्व꣡न्निन्द्रा꣢꣯य सोम परिषि꣣च्य꣡मा꣢नः ॥ ८०७ ॥
ରସ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଦୁଧରେ ପୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ଅଂଶକୁ ଅଗ୍ରସର କରି ଯାଉଛ; ହେ ପବମାନ, ନିରନ୍ତର ପ୍ରବାହ ସୃଷ୍ଟି କରି ତୁମେ ଯାଉଛ, ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଢଳାଯାଉଛ।
2.3.808
ए꣣वा꣡ प꣢वस्व मदि꣣रो꣡ मदा꣢꣯योदग्रा꣣भ꣡स्य꣢ न꣣म꣡य꣢न्वध꣣स्नु꣢म् ।
प꣢रि꣣ व꣢र्णं꣣ भ꣡र꣢माणो꣣ रु꣡श꣢न्तं ग꣣व्यु꣡र्नो꣢ अर्ष꣣ प꣡रि꣢ सोम सि꣣क्तः꣢ ॥ ८०८ ॥
ଏହିପରି, ହେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଉଚ୍ଚରେ ଉଠିଥିବାର ପ୍ରହାରକ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନଇଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପକୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଧାରଣ କରି; ଗାଈ ଚାହୁଁଥିବା ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ସୋମ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ସିଞ୍ଚିତ।
2.3.809
त्वा꣡मिद्धि हवा꣢꣯महे सा꣣तौ꣡ वाज꣢꣯स्य का꣣र꣡वः꣢ ।
त्वां꣢ वृ꣣त्रे꣡ष्वि꣢न्द्र꣣ स꣡त्प꣢तिं꣣ न꣢र꣣स्त्वां꣢꣫ काष्ठा꣣स्व꣡र्व꣢तः ॥ ८०९ ॥
ତୁମକୁ ହିଁ ଆମେ ଡାକୁ, ବଳ ଲାଭରେ, ଆମେ କାରବ (ସ୍ତୋତା); ତୁମକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ନରମାନେ ଡାକନ୍ତି; ତୁମକୁ ଘୋଡାଙ୍କ ଦିଗରେ (ଡାକନ୍ତି)।
2.3.810
स꣡ त्वं न꣢꣯श्चित्र वज्रहस्त धृष्णु꣣या꣢ म꣣ह꣡ स्त꣢वा꣣नो꣡ अ꣢द्रिवः ।
गा꣡मश्व꣢꣯ꣳर꣣꣬थ्य꣢꣯मिन्द्र꣣ सं꣡ कि꣢र स꣣त्रा꣢꣫ वाजं꣣ न꣢ जि꣣ग्यु꣡षे꣢ ॥ ८१० ॥
ସେ ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ବିଚିତ୍ର, ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ସାହସରେ, ହେ ମହାନ, ସ୍ତୁତ, ହେ ଅଦ୍ରିବାନ; ଗାଈ, ଘୋଡା, ରଥାଶ୍ୱ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏକତ୍ର ବର୍ଷାଅ, ବିଜେତାକୁ ବଳ ପରି।
2.3.811
अ꣣भि꣡ प्र वः꣢꣯ सु꣣रा꣡ध꣢स꣣मि꣡न्द्र꣢मर्च꣣ य꣡था꣢ वि꣣दे꣢ ।
यो꣡ ज꣢रि꣣तृ꣡भ्यो꣢ म꣣घ꣡वा꣢ पुरू꣣व꣡सुः꣢ स꣣ह꣡स्रे꣢णेव꣣ शि꣡क्ष꣢ति ॥ ८११ ॥
ଉତ୍ତମ ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମେ ସ୍ତୁତି ଗାନ କର, ସେ ଜାଣିବା ପାଇଁ; ଯିଏ ମଘବା ଓ ପ୍ରଚୁର ଧନୀ, ସେ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ହଜାର ପରି ଦିଏ।
2.3.812
श꣣ता꣡नी꣢केव꣣ प्र꣡ जि꣢गाति धृष्णु꣣या꣡ हन्ति꣢꣯ वृ꣣त्रा꣡णि꣢ दा꣣शु꣡षे꣢ ।
गि꣣रे꣡रि꣢व꣣ प्र꣡ रसा꣢꣯ अस्य पिन्विरे꣣ द꣡त्रा꣢णि पुरु꣣भो꣡ज꣢सः ॥ ८१२ ॥
ଶହେ ସେନାଥିବା ପରି ସେ ସାହସରେ ଆଗକୁ ବଢ଼େ; ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଘ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ନାଶ କରେ; ପର୍ବତରୁ ଜଳ ପରି ତାଙ୍କର ରସ ଉଛୁଳେ, ବହୁଭୋଜୀଙ୍କ ଦାନ।
2.3.813
त्वा꣢मि꣣दा꣡ ह्यो नरोऽपी꣢꣯प्यन्वज्रि꣣न्भू꣡र्ण꣢यः ।
स꣡ इ꣢न्द्र꣣ स्तो꣡म꣢वाहस इ꣣ह꣢ श्रु꣣ध्यु꣢प꣣ स्व꣡स꣢र꣣मा꣡ ग꣢हि ॥ ८१३ ॥
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ମଣିଷମାନେ ତୁମକୁ ହିଁ ସ୍ତୁତିରେ ଉତ୍ସାହରେ ବଢ଼ାଇଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୋତ୍ର-ବହନକାରୀ, ଏଠାରେ ଶୁଣ, ସୋମପାତ୍ର ନିକଟକୁ ଆସ।
2.3.814
म꣡त्स्वा꣢ सुशिप्रिन्हरिव꣣स्त꣡मी꣢महे꣣ त्व꣡या꣢ भूषन्ति वे꣣ध꣡सः꣢ ।
त꣢व꣣ श्र꣡वा꣢ꣳस्युप꣣मा꣡न्यु꣢क्थ्य सु꣣ते꣡ष्वि꣢न्द्र गिर्वणः ॥ ८१४ ॥
ହେ ସୁଶିପ୍ର, ହରିବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା କବିମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୁଅନ୍ତି; ହେ ସ୍ତୁତ୍ୟ, ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ତୁମ ଅନୁପମ କୀର୍ତ୍ତି ଅଛି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତରେ ପୂଜିତ, ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
2.3.815
य꣢स्ते꣣ म꣢दो꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣स्ते꣡ना꣢ पव꣣स्वा꣡न्ध꣢सा ।
दे꣣वावी꣡र꣢घशꣳस꣣हा꣢ ॥ ८१५ ॥
ତୁମର ଯେଉଁ ବରେଣ୍ୟ ମଦ ଅଛି, ସେହି ସୋମରସ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଦେବରକ୍ଷକ, ଅଘ-ବକ୍ତାଙ୍କ ସଂହାରକ।
2.3.816
ज꣡घ्नि꣢र्वृ꣣त्र꣡म꣢मि꣣त्रि꣢य꣣ꣳस꣢स्नि꣣र्वा꣡जं꣢ दि꣣वे꣡दि꣢वे ।
गो꣡षा꣢तिरश्व꣣सा꣡ अ꣢सि ॥ ८१६ ॥
ଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ରର ସଂହାରକ, ଦିନକୁ ଦିନ ବଳ ଦେଉଥିବା; ତୁମେ ଗୋଜୟୀ, ଅଶ୍ୱଜୟୀ।
2.3.817
स꣡म्मि꣢श्लो अरु꣣षो꣡ भु꣢वः सूप꣣स्था꣢भि꣣र्न꣢ धे꣣नु꣡भिः꣢ ।
सी꣡दं꣢ च्छ्ये꣣नो꣢꣫ न यो꣣निमा꣢ ॥ ८१७ ॥
ସେହି ରକ୍ତାଭ ସୋମ ସୁସ୍ଥିତ ଗାଈମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ଆସେ; ବାଜପକ୍ଷୀ ଯେପରି ନିଜ ବସାରେ ବସେ।
2.3.818
अ꣣यं꣢ पू꣣षा꣢ र꣣यि꣢उभगः꣣ सो꣡मः꣢ पुना꣣नो꣡ अ꣢र्षति ।
प꣢ति꣣र्वि꣡श्व꣢स्य꣣ भू꣡म꣢नो꣣꣬ व्य꣢꣯ख्य꣣द्रो꣡द꣢सी उ꣣भे꣢ ॥ ८१८ ॥
ଏ ପୂଷା, ଧନ, ଭାଗ୍ୟ; ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର ପ୍ରଭୁ ଉଭୟ ଲୋକକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି।
2.3.819
स꣡मु꣢ प्रि꣣या꣡ अ꣢नूषत꣣ गा꣢वो꣣ म꣡दा꣢य꣣ घृ꣡ष्व꣢यः ।
सो꣡मा꣢सः कृण्वते प꣣थः꣡ पव꣢꣯मानास꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ ८१९ ॥
ପ୍ରିୟ ଗାଈମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମର ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ; ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ସୋମବିନ୍ଦୁ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି।
2.3.820
य꣡ ओजि꣢꣯ष्ठ꣣स्त꣡मा भ꣢꣯र꣣ प꣡व꣢मान श्र꣣वा꣡य्य꣢म् ।
यः꣡ पञ्च꣢꣯ चर्ष꣣णी꣢र꣣भि꣢ र꣣यिं꣢꣫ येन꣣ व꣡ना꣢महे ॥ ८२० ॥
ହେ ପବମାନ, ଯିଏ ସର୍ବାଧିକ ଓଜସ୍ୱୀ, କୀର୍ତ୍ତିଯୋଗ୍ୟ ତାକୁ ଆଣ; ଯିଏ ପାଞ୍ଚ ଜାତି ଉପରେ ଧନ ଆଣେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜିତୁ।
2.3.821
वृ꣡षा꣢ मती꣣नां꣡ प꣢वते विचक्ष꣣णः꣢꣫ सोमो꣣ अह्नां प्रतरी꣣तो꣡षसां꣢꣯ दि꣣वः꣢ ।
प्रा꣣णा꣡ सिन्धू꣢꣯नां क꣣ल꣡शा꣢ꣳ अचिक्रद꣣दि꣡न्द्र꣢स्य꣣ हा꣡र्द्या꣢वि꣣श꣡न्म꣢नी꣣षि꣡भिः꣢ ॥ ८२१ ॥
ଚିନ୍ତାର ବର୍ଷଣକାରୀ, ସର୍ବଦ୍ରଷ୍ଟା ସୋମ ଦିନ, ଉଷା ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାର କରାଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ନଦୀମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ସେ କଳସରେ ଗର୍ଜି, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
2.3.822
म꣣नी꣡षि꣢भिः पवते पू꣣र्व्यः꣢ क꣣वि꣡र्नृभि꣢꣯र्य꣣तः꣢꣫ परि꣣ को꣡शा꣢ꣳ असिष्यदत् ।
त्रि꣣त꣢स्य꣣ ना꣡म꣢ ज꣣न꣢य꣣न्म꣢धु꣣ क्ष꣢र꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य वा꣣यू꣢ꣳ स꣣ख्या꣡य꣢ व꣣र्ध꣡य꣢न् ॥ ८२२ ॥
ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ପ୍ରାଚୀନ କବି ସୋମ, ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ କଳସ ଚାରିପାଖେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ତ୍ରିତଙ୍କ ନାମ ସୃଷ୍ଟି କରି, ମଧୁ ଝରାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସଖ୍ୟ ବଢ଼ାଇ।
2.3.823
अ꣣यं꣡ पु꣢ना꣣न꣢ उ꣣ष꣡सो꣢ अरोचयद꣣यं꣡ सिन्धु꣢꣯भ्यो अभवदु लोक꣣कृ꣢त् ।
अ꣣यं꣢꣫ त्रिः स꣣प्त꣡ दु꣢दुहा꣣न꣢ आ꣣शि꣢र꣣ꣳ सो꣡मो꣢ हृ꣣दे꣡ प꣢वते꣣ चा꣡रु꣢ मत्स꣣रः꣢ ॥ ८२३ ॥
ଏ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରି ଉଷାମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକିତ କଲା; ଏ ନଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହେଲା। ଏ ତିନିଥର ସାତ ଆଶିର ଦୁହୁଁ, ହୃଦୟ ପାଇଁ ମଧୁର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ବହେ।
2.3.824
ए꣣वा꣡ ह्यसि꣢꣯ वीर꣣यु꣢रे꣣वा꣡ शूर꣢꣯ उ꣣त꣢ स्थि꣣रः꣢ ।
ए꣣वा꣢ ते꣣ रा꣢ध्यं꣣ म꣡नः꣢ ॥ ८२४ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ବୀରମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାକାରୀ; ସେହିପରି ତୁମେ ଶୂର ଓ ଦୃଢ଼। ସେହିପରି ତୁମ ମନ ସଫଳତା ଦେଉଥିବା।
2.3.825
ए꣣वा꣢ रा꣣ति꣡स्तु꣢विमघ꣣ वि꣡श्वे꣢भिर्धायि धा꣣तृ꣡भिः꣢ ।
अ꣡धा꣢ चिदिन्द्र नः꣣ स꣡चा꣢ ॥ ८२५ ॥
ସେହିପରି, ହେ ମହାଧନୀ, ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦାନ ଅର୍ପିତ ହେଲା। ତଥାପି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ରୁହ।
2.3.826
मो꣢꣫ षु ब्र꣣ह्मे꣡व꣢ तन्द्र꣣यु꣡र्भवो꣢꣯ वाजानां पते ।
म꣡त्स्वा꣢ सु꣣त꣢स्य꣣ गो꣡म꣢तः ॥ ८२६ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମ ପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକାରୀ ହୁଅ ନାହିଁ; ହେ ବାଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ନିଚୋଡ଼ା ଗୋମାନ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
2.3.827
इ꣢न्द्रं꣣ वि꣡श्वा꣢ अवीवृधन्त्समु꣣द्र꣡व्य꣢चसं꣣ गि꣡रः꣢ ।
र꣣थी꣡त꣢मꣳ र꣣थी꣢नां꣣ वा꣡जा꣢ना꣣ꣳ स꣡त्प꣢तिं꣣ प꣡ति꣢म् ॥ ८२७ ॥
ସମସ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ — ଯିଏ ସମୁଦ୍ର ପରି ବିଶାଳ; ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ବାଜମାନଙ୍କର ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ, ପତିଙ୍କୁ।
2.3.828
स꣣ख्ये꣡ त꣢ इन्द्र वा꣣जि꣢नो꣣ मा꣡ भे꣢म शवसस्पते ।
त्वा꣢म꣣भि꣡ प्र नो꣢꣯नुमो꣣ जे꣡ता꣢र꣣म꣡प꣢राजितम् ॥ ८२८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସଖ୍ୟରେ ଆମେ ବଳବାନ ହୋଇ ଭୟ ନ କରୁ। ହେ ବଳର ପ୍ରଭୁ, ବିଜୟୀ ଓ ଅପରାଜିତ ତୁମକୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁ।
2.3.829
पू꣣र्वी꣡रिन्द्र꣢꣯स्य रा꣣त꣢यो꣣ न꣡ वि द꣢꣯स्यन्त्यू꣣त꣡यः꣢ ।
य꣣दा꣡ वाज꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢त स्तो꣣तृ꣢भ्यो꣣ म꣡ꣳह꣢ते म꣣घ꣢म् ॥ ८२९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁରାତନ ଦାନ ଓ ରକ୍ଷା କେବେ ହ୍ରାସ ପାଏ ନାହିଁ; ସେ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ ଗୋଧନ ସହିତ ବଳର ଧନ ଦେଲେ।