ياجورفيدا · أدهيايا 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
بالأسنان قاعدةُ الأسنان؛ وبجذور الأسنان الجزءُ السفلي؛ وباللثّات الجزءُ الليّن؛ وبالأنياب الأجزاءُ الحادّة؛ وبسرسواتي طرفُ اللسان؛ وباللسان الجزءُ العلوي؛ وبالزئير الحَنَك؛ وبالفكّين القوّة؛ وبالفم المياه؛ وبالخصيتين الخصيةُ؛ وباللحية الآدتيّون؛ وبالحاجبين الطريق؛ وبالجفون السماءُ والأرض؛ وبالحدقات البرق. سواها للأبيض، سواها للأسود. أهداب قابلة للعبور، أشعة عين غير قابلة للعبور؛ أهداب غير قابلة للعبور، أشعة عين قابلة للعبور.
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
الريح بالنفس الخارج والنفس الداخل؛ المنخران بإناء القربان أُپيامَ؛ الحقّ بالشفة السفلى؛ الداخل بالشفة العليا والنور؛ الخارج بالإشراق الخارجي؛ الرعد بالرأس؛ الصاعقة بالضغط؛ البرق بالدماغ؛ الأذنان بالحدقتين؛ السمع بالأذنين؛ الأذنان بالتيدني؛ المياه بالحلق السفلي؛ العقل بالحلق الجاف؛ أديتي بعروق العنق؛ نِرِتي بالرأس؛ الرأس بالكلام العالي؛ الأنفاس بالصيحات؛ رِشْمانَ بالخصلة.
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
البعوض بالشعر؛ إندرا بالعمل الماهر؛ بالحامل؛ بْرِهَسْپَتِي بمجثم الطيور؛ السلاحف بالحوافر؛ الخطو بالجزأين الغليظين؛ الحجل بالأجزاء الشبيهة بالدب؛ السرعة بالساقين؛ الطريق بالذراعين؛ الغابة بالجَمبيلا؛ أغني بالجزأين الحادّين؛ بوشان بالذراعين؛ الأشوينان بالكتفين؛ رُدرا بالجزأين الهادرين.
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
جناح أغني، والجناح السفلي لفايو، والثالث لإندرا، والرابع لسوما، والخامس لأديتي، والسادس لإندراني، والسابع للمارود، والثامن لبريهاسباتي، والتاسع لأريامان، والعاشر لدهاتري، والحادي عشر لإندرا، والثاني عشر لفارونا، والثالث عشر لياما.
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
جناح إندرا وأغني، لسارَسفاتي، والجناح السفلي لميترا، وهو الثالث؛ والرابع للمياه، والخامس لنيرّيتي، والسادس لأغني وسوما، والسابع للثعابين، والثامن لفيشنو، والتاسع لبوشان، والعاشر لتفاشتري، والحادي عشر لإندرا، والثاني عشر لفارونا، والثالث عشر لياميي؛ الجانب الأيمن للسماء والأرض، والجانب الأيسر لجميع الآلهة.
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
أكتاف المَروت؛ الضلع الأول لجميع الآلهة؛ الثاني للرُّدْرَة؛ الثالث للآدِتيا؛ ذيل فايو؛ الردفان لأغني وسوما؛ الوركان لإندرا وبريهاسباتي؛ الفخذان لميترا وفارونا؛ الخطوة بالجانبين؛ القوة بالجزأين الغليظين؛ بالكُشْتَهَيْن.
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
بُوشَن بالفَنِشْثو (الحلق)؛ الأفاعي بالمؤخرة الغليظة؛ الأفاعي بالمؤخرات؛ المفاصل المخلوعة بالأمعاء؛ المياه بالمثانة؛ الخصية بالخصيتين؛ الفرس بالقضيب؛ النسل بالمني؛ طيور الجاشا بالمرارة؛ القروح بالمستقيم؛ الكوشماس بكتل الشَّكَا.
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
صدر إندرا لأديتي؛ الجنب للجهات؛ ترقوتا الجهات لأديتي؛ المؤخرة للغيوم؛ القلب ودعاماته للفضاء المتوسط؛ غشاء الأحشاء للسماء؛ بالبطن لإوز الشقراء؛ بالغضاريف للسماء؛ بالكليتين للجبال؛ بطيّات الأمعاء للحجارة؛ بالطحال لتلال النمل؛ بالبنكرياس للأدغال؛ بفصوص الكبد للجداول؛ بالعروق للأنهار؛ بالجنبين للمحيط؛ بالبطن لفايشفانارا؛ بالرماد.
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
بالسرّة، الفصل؛ بالعصارة، المياه المحفوظة؛ بالمرق، الأشعة؛ بالقطرات، الضباب؛ بالبخار، البرد؛ بالشحم، المطر؛ بالدموع، البروق؛ بالوسخ والدم، الشياطين؛ بالأعضاء، النجوم المتنوعة؛ بالهيئة، الأرض؛ بالجلد، لجمبكا، سوأها.
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
في البدء ظهر هيرانياغاربها؛ وما إن وُلد حتى صار وحده سيدًا على جميع الكائنات. حمل الأرض وهذه السماء. لأي إله نتعبد بالقربان؟
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
من بعظمته صار وحده ملكًا على كل ما يتنفس ويرمش من العالم المتحرك؛ ومن يحكم هذا ذا القدمين وذا الأقدام الأربع. لأي إله نتعبد بالقربان؟
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
بعظمته قامت هذه الجبال الثلجية، ومع مائه يُقال إن المحيط له، ولأجله هذه الجهات، وذراعاه هما. لأي إله نتعبد بالقربان؟
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
من يهب النفس ويهب القوة، يعبده الجميع، وتطيع الآلهة أمره، وظله الخلود وظله الموت. لأي إله نتعبد بالقربان؟
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
لتأتِ إلينا النيات المباركة من كل جانب، غير معوقة، لا تُقهر، نابتة. وليكن الآلهة دائمًا هكذا لنمونا، حماةً لا يكلّون يومًا بعد يوم.
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
لتكن الحظوة المباركة للآلهة لمن يطلبون الاستقامة، ولتعد عطايا الآلهة إلينا. لقد اقتربنا من صداقة الآلهة؛ أيها الآلهة، أطيلوا أعمارنا لنحيا.
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
ندعوهم بصيغة النِّفيد القديمة: بَغَ، ومِترا، وأديتي، ودَكشا الذي لا يخيب، وأريامان، وفارونا، وسوما، والأشوينان. لتُحدِث سرسواتي المباركة لنا الفرح.
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
لتهبّ الريح المُسعِدة بذلك الدواء لنا؛ ولْيأتِ من الأم الأرض ومن الأب السماء. لتسمعه الأحجار العاصرة للسوما المُسعِدة. أيها الأشوينان، قفا ثابتين واسمعا.
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
ندعو إليه، سيد المتحرك والساكن، المحرِّك للفكر، طلبًا للحماية. كما يكون بوشن لنا لزيادة الثروات، فليكن ذلك الحارس الذي لا يخيب لسلامتنا.
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
ليمنحنا إندرا ذو الشهرة العظيمة السلامة، وليمنحنا بوشَن العليم بكل شيء السلامة، وليمنحنا تاركشيا ذو العجلة غير المكسورة السلامة، وليمنحنا brihaspati السلامة.
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
ليأتِ إلينا هنا المارُوتُ ذوو الخيول المرقّطة وأمهم المرقّطة، السائرون في بهاءٍ، الآتون إلى المجالس، ذوو ألسنة النار، والمنو ذوو العيون كالشمس، وجميع الآلهة بحمايتهم.
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
أيها الآلهة، لنسمعنّ الخير بآذاننا، أيها الآلهة المستحقون للقربان، لنرينّ الخير بأعيننا. ولنبلغنّ، ونحن نمجّدكم بأعضاء ثابتة وأجساد، عمرًا نافعًا للآلهة.
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
أيها الآلهة، لتكن مئة خريف حقًّا قريبةً منا، حيث تبلغون أجسادنا الشيخوخة. وحيث يصبح الأبناء آباءً، لا تضرّوا حياتنا في منتصفها.
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
أديتي هي السماء، وأديتي هي الفضاء المتوسط، وأديتي هي الأم؛ وهي الأب، وهي الابن. جميع الآلهة هي أديتي، والشعوب الخمسة هي أديتي؛ المولود هو أديتي، والمولود بعدُ هو أديتي.
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
لا يُعرض عنا ميترا وفارونا وأريامان وآيو وإندرا وريبهوكشان والمارُوت، حين نُعلن في مجلس القربان بطولات الفرس الأصيل، المولود من الآلهة.
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
حين يُحمَل من الفم عطاءُ المحجوب المأخوذ بالطهارة والثروة، يُثغي التيس حسن المشي متعدد الصور، ويبلغ سبيل إندرا وبوشان المحبوب.
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
يُقاد هذا التيس إلى الأمام، حصةً لبوشان المنتمية إلى جميع الآلهة، مع الفرس والفرس الأصيل. إن قربان الفطيرة المحبوب مع الجواد، يحرّك تفاشتري إياه حقًا نحو المجد.
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
ما يُقدَّم قرباناً في كل فصل، طريق الآلهة، يقود الناس الفرس ثلاث مرات حوله. هنا يمضي النصيب الأول لبوشان، الماعز، إلى القربان ويُخبر الآلهة.
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
الهوتري، والأدهفريو، والآفايا، ومُوقِد النار، وقابض الحجر، والشَّنْسْتري ذو الإلهام الحسن. بتلك القربان المُتمَّم بالنغمة، المُقدَّم على الوجه الحسن، يا أجواف، امتلئي.
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
الذين يقطعون عمود القربان، والذين يحملونه، والذين يصنعون حلقة عمود الفرس، والذين يجمعون أوعية الطبخ للفرس — لتُحفِّزنا غايتهم.
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
من جهة الآلهة اقترب ذو الظهر المتلألئ؛ وقد وُضعت فكرتي الحسنة. يفرح الحكماء المُلهَمون من بعده. وفي غذاء الآلهة صنعنا رابطةً حسنة.
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
ما كان من حبل ربط الفرس الأصيل (vājin)، وما كان من لجام وحبل على رأس الفرس (arvan)، وما وُضع من عشب في فمه، فليكن كل ذلك لك أيضًا بين الآلهة.
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
ما كان من بقعة ذباب على اللحم النيء للفرس، وما لُطّخ على السيخ (svarau) والفأس (svadhitau)، وما كان على يدي ومخالب المساعد الشعائري (śamitṛ)، فليكن كل ذلك لك أيضًا بين الآلهة.
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
ما يخرج من غشاء البطن الداخلي، وما في رائحة اللحم النيء—فليُحسن المساعدون الشعائريون صنعه؛ وليطبخوا اللحم المقدّس بالغليان.
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
ما يسيل من عضوك وهو يُطبخ في النار، نحو سيخ المقتول—فلا يقع على الأرض، ولا على العشب؛ وليُعطَ للآلهة الراغبين فيه.
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
الذين يتأملون الفرس، والذين يقولون عن المطبوخ: «أخرج الزكي الرائحة»، والذين التمسوا لحم الفرس طلبًا — فليحثّنا عطفهم (abhigūrti).
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
مغرفة قدر طبخ اللحم، والأوعية، ومغارف رش المرق، والأغطية في الحرارة، وعلامات أوعية الشراب (carū)، ومواضع الذبح — هذه تزيّن الفرس.
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
لا يؤذكِ النار ذات رائحة الدخان؛ تلمع الأسياخ على الأجزاء المحترقة. مُقدَّم، مقبول، مُحبوب، مصنوع قربانَ وَشَت — فليتقبّل الآلهة ذلك الفرس.
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
خروج الفرس، وجلوسه، واستدارته، ومشية حوافره، وما شرب وما أكل من العلف — فليكن كل ذلك لك، في الآلهة.
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
الثياب التي تُبسط للفرس، والغطاء العلوي، والحُلي الذهبية له، والرباط، والفرس، والقيود — هذه تُقرّبه إلى الآلهة المحبوبة.
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
كل ما نُخس في مقعدك بقوة، بالكعب أو بالسوط، كل ذلك أقدّمه بالصيغة المقدسة، كقرابين بالملعقة في القرابين.
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
الأعضاء الأربعة والثلاثون للفرس المربوط للآلهة؛ الفأس تصل إلى أضلاع الفرس المنحنية. اجمع الأعضاء سليمة وعلى الوجه الصحيح؛ معلنًا مفصلًا بعد مفصل، اقطعها فاصلًا بينها.
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
جزء من فرس تفاشتري مخصص للقطع؛ وللفرس سائقان، وكذلك الفصل. تلك الأجزاء من الأعضاء التي أعدّها في وقتها، أقدّمها في النار.
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
لا يُحرقك النفس الحبيب عند انصرافه؛ ولا تبقَ الفأس على جسدك. لا تترك الفأس الجشعة شيئًا دون قطع؛ مجتازة الفواصل، فلتفصل الأعضاء بالسيف.
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
أنت لا تموت ولا تُصاب بأذى؛ بطرق سهلة تمضي إلى الآلهة. جواداك المرقشان قد وُصلا بالنير، والحصان القوي قد دنا من نير الحمار.
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
ليمنحنا الحصان القوي مرعىً طيباً وخيولاً طيبة، وأبناء الناس، وثروةً تغذي الجميع. يا أديتي، اجعلينا بلا ذنب؛ وليكسب لنا الحصان ذو القرابين القوة.
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
لنجعل هذه العوالم مباركةً حقاً؛ وليفعل ذلك إندرا وجميع الآلهة. ليُعدَّ إندرا مع جنوده، ومع الأدِتيات والمارُوتيين، أدوية لنا. وليجعل إندرا مع الأدِتيات قرباننا وأجسادنا ونسلنا مباركةً.
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
يا أغني، كن أقرب الناس إلينا وحامينا؛ كن مباركاً وحافظاً. أيها الأغني فاسو، ذو الثروة المشهورة، ابلغ وامنح الثروة الأكثر إشراقاً. يا أشد المشتعل المتلألئ، نتضرع إليك الآن من أجل رضا أصدقائنا.