ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
ଦାନ୍ତରେ ଦାନ୍ତର ମୂଳ, ଦାନ୍ତମୂଳରେ ଗୁହ୍ୟ, ମାଢ଼ିରେ ମାଟି, ଦାଢ଼ରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଙ୍ଗ, ସରସ୍ବତୀରେ ଜିଭର ଅଗ୍ରଭାଗ, ଜିଭରେ ଉପର ଭାଗ, ଗର୍ଜନରେ ତାଳୁ, ହନୁରେ ବଳ, ମୁଖରେ ଜଳ, ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ବୃଷଣ, ଦାଢ଼ିରେ ଆଦିତ୍ୟଗଣ, ଭ୍ରୁରେ ପଥ, ପତ୍ରରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ, ତାରାରେ ବିଦ୍ୟୁତ। ଶୁକ୍ଳ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, କୃଷ୍ଣ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା। ପାର ହେବାଯୋଗ୍ୟ ପାପୁଲି, ଅପାର ଚକ୍ଷୁ-ରଶ୍ମି; ଅପାର ପାପୁଲି, ପାର ହେବାଯୋଗ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ-ରଶ୍ମି।
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
ବାୟୁକୁ ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନ ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇ ନାସିକାକୁ ଉପଯାମ ଦ୍ୱାରା, ତଳ ଓଠ ଦ୍ୱାରା ସତ୍କୁ, ଉପର ଓଠ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ ଦ୍ୱାରା ଭିତର ଭାଗକୁ, ବାହାର ପ୍ରକାଶ ଦ୍ୱାରା ବାହାର ଭାଗକୁ, ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଜନକୁ, ଚାପ ଦ୍ୱାରା ବଜ୍ରକୁ, ମସ୍ତିଷ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟୁତକୁ, ଦୁଇ ତାରକା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ କାନକୁ, କାନ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରବଣକୁ, ତେଦନୀ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ କାନକୁ, ତଳ କଣ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଜଳକୁ, ଶୁଷ୍କ କଣ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ତକୁ, ବେକର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ଅଦିତିକୁ, ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଋତିକୁ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର କଥା ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ, ଚିତ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣଗୁଡ଼ିକୁ, ଏବଂ ଗୁଚ୍ଛ ଦ୍ୱାରା ରେଷ୍ମାଣକୁ (ଅର୍ପଣ କରୁଛି)।
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
ମଶାମାନଙ୍କୁ କେଶ ଦ୍ୱାରା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ୱପସ୍ (ନିପୁଣ କର୍ମ) ଦ୍ୱାରା, ବାହନ ଦ୍ୱାରା, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶକୁନିସାଦ ଦ୍ୱାରା, କଇଁଛମାନଙ୍କୁ ଖୁରା ଦ୍ୱାରା, ଆକ୍ରମଣକୁ ଦୁଇ ସ୍ଥୂଳ ଭାଗ ଦ୍ୱାରା, ଋକ୍ଷଳା ଦ୍ୱାରା କପିଞ୍ଜଳମାନଙ୍କୁ, ବେଗକୁ ଦୁଇ ଜଙ୍ଘ ଦ୍ୱାରା, ମାର୍ଗକୁ ଦୁଇ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା, ଜାମ୍ବୀଲ ଦ୍ୱାରା ଅରଣ୍ୟକୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦୁଇ ଅତିରୁକ୍ ଦ୍ୱାରା, ପୂଷନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଭୁଜ ଦ୍ୱାରା, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଦୁଇ କାନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଇ ରୋର ଭାଗ ଦ୍ୱାରା (ଅର୍ପଣ କରୁଛି)।
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପକ୍ଷ, ବାୟୁଙ୍କ ତଳ ପକ୍ଷ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତୃତୀୟ, ସୋମଙ୍କ ଚତୁର୍ଥ, ଅଦିତିଙ୍କ ପଞ୍ଚମ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀଙ୍କ ଷଷ୍ଠ, ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ସପ୍ତମ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ, ଅର୍ଯମାଙ୍କ ନବମ, ଧାତାଙ୍କ ଦଶମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏକାଦଶ, ବରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ, ଯମଙ୍କ ତ୍ରୟୋଦଶ।
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପକ୍ଷ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ, ମିତ୍ରଙ୍କ ତଳ ପକ୍ଷ, ତୃତୀୟ, ଜଳଙ୍କ ଚତୁର୍ଥ, ନିର୍ଋତିଙ୍କ ପଞ୍ଚମ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କ ଷଷ୍ଠ, ସର୍ପମାନଙ୍କ ସପ୍ତମ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ, ପୂଷାଙ୍କ ନବମ, ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଦଶମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏକାଦଶ, ବରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ, ଯମୀଙ୍କ ତ୍ରୟୋଦଶ; ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱ।
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
ମରୁତଙ୍କ କାନ୍ଧ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପଶୁଲି; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ; ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ତୃତୀୟ; ବାୟୁଙ୍କ ଲାଞ୍ଜ; ଅଗ୍ନି-ସୋମଙ୍କ ଦୁଇ ନିତମ୍ବ; ଇନ୍ଦ୍ର-ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଦୁଇ କଟି; ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ଦୁଇ ଊରୁ; ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପାଦକ୍ଷେପ; ଦୁଇ ସ୍ଥୂଳ ଅଙ୍ଗରେ ବଳ; ଦୁଇ କୁଷ୍ଠରେ।
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
ବନିଷ୍ଠୁ ସହିତ ପୂଷଣଙ୍କୁ; ସ୍ଥୂଳ ଗୁଦରେ ସର୍ପମାନଙ୍କୁ; ଗୁଦରେ ସର୍ପମାନଙ୍କୁ; ଅନ୍ତ୍ରରେ ବିହ୍ରୁତ ସନ୍ଧିମାନଙ୍କୁ; ବସ୍ତିରେ ଜଳକୁ; ଦୁଇ ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ବୃଷଣକୁ; ଶେପରେ ବାଜୀକୁ; ରେତରେ ପ୍ରଜାକୁ; ପିତ୍ତରେ ଚାଷ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ; ଗୁଦରେ ପ୍ରଦରମାନଙ୍କୁ; ଶକପିଣ୍ଡରେ କୂଶ୍ମମାନଙ୍କୁ।
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବକ୍ଷ ଅଦିତି ପାଇଁ; ପାର୍ଶ୍ୱ ଦିଗମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଦିଗମାନଙ୍କ ଜତ୍ରୁ ଅଦିତି ପାଇଁ; ନିତମ୍ବ ମେଘମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ହୃଦୟ ଓ ଉପଶେନ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପାଇଁ; ପୁରୀତତ ଆକାଶ ପାଇଁ; ଉଦର ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ମତସ୍ନା ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୟୁଲୋକ ପାଇଁ; ବୃକ୍କ ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ପ୍ଲାଶି ଦ୍ୱାରା ପଥରମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ପ୍ଲୀହା ଦ୍ୱାରା ବଳ୍ମୀକମାନଙ୍କ ପାଇଁ; କ୍ଲୋମ ଦ୍ୱାରା ଝୋପମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ଗ୍ଲୌ ଦ୍ୱାରା ଝରଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ; ହିରା ଦ୍ୱାରା ନଦୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ; କୁକ୍ଷି ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ର ପାଇଁ; ଉଦର ଦ୍ୱାରା ବୈଶ୍ୱାନର ପାଇଁ; ଭସ୍ମ ଦ୍ୱାରା।
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
ନାଭି ଦ୍ୱାରା ବିଧୃତିକୁ; ରସ ଦ୍ୱାରା ଧୃତ ଜଳକୁ; ଯୂଷ ଦ୍ୱାରା ମରୀଚିମାନଙ୍କୁ; ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ନୀହାରକୁ; ଊଷ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଶୀତକୁ; ବସା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷାକୁ; ଅଶ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ବିଜୁଳିମାନଙ୍କୁ; ମଇଳା ଓ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ; ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ବିଚିତ୍ର ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କୁ; ରୂପ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ; ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଜୁମ୍ବକ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା।
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
ଆରମ୍ଭରେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଉଦିତ ହେଲେ। ଜନ୍ମ ହେବା ମାତ୍ରେ ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଅଧିପତି ହେଲେ। ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଏହି ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ। କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା?
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
ଯିଏ ନିଜ ମହିମାରେ ନିଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା ଓ ପଲକ ପକାଉଥିବା ଚଳମାନ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହେଲେ; ଯିଏ ଏହି ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି; କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା?
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
ଯାହାର ମହିମାରେ ଏହି ହିମାଳୟ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାର ରସ ସହିତ ସମୁଦ୍ର କୁହାଯାଏ, ଯାହାର ଏହି ଦିଗସମୂହ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାର ଦୁଇ ବାହୁ ଅଛନ୍ତି; କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା?
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
ଯିଏ ପ୍ରାଣଦାତା ଓ ବଳଦାତା, ଯାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଯାହାର ଆଜ୍ଞା ଦେବତାମାନେ ମାନନ୍ତି, ଯାହାର ଛାଇ ଅମୃତ ଓ ଯାହାର ମୃତ୍ୟୁ; କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା?
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
ଶୁଭ ସଙ୍କଳ୍ପ ସବୁ ଦିଗରୁ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଅବାଧ, ଅଜେୟ ଓ ଅଙ୍କୁରିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଆମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସଦା ସେହିପରି ହୁଅନ୍ତୁ, ଦିନକୁ ଦିନ କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ।
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଶୁଭ ସୁମତି ଋଜୁପଥଗାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ହେଉ। ଦେବତାଙ୍କ ଦାନ ଆମ ଆଡ଼କୁ ଫେରୁ। ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ସଖ୍ୟ ନିକଟକୁ ଆସିଛୁ; ହେ ଦେବଗଣ, ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମ ଆୟୁ ବଢ଼ାନ୍ତୁ।
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରାଚୀନ ନିବିଦ୍ ମନ୍ତ୍ରରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ — ଭଗ, ମିତ୍ର, ଅଦିତି, ଅକ୍ଷୟ ଦକ୍ଷ, ଅର୍ଯମା, ବରୁଣ, ସୋମ ଏବଂ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନ। ସୁଭଗା ସରସ୍ୱତୀ ଆମକୁ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ।
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
ସେହି ଔଷଧ ସୁଖଦାୟୀ ପବନ ଆମ ପାଇଁ ବହାଉ। ତାହା ମାତା ପୃଥିବୀ ଓ ପିତା ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ ଆସୁ। ସୋମ ନିଷ୍ପେଷଣକାରୀ ସୁଖଦାୟୀ ପଥରଗୁଡ଼ିକ ତାହା ଶୁଣନ୍ତୁ। ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ସ୍ଥିର ରହି ତୁମେ ଉଭୟ ତାହା ଶୁଣ।
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
ଚଳନ୍ତି ଓ ସ୍ଥିର ସମସ୍ତଙ୍କର ଈଶ୍ୱର, ବୁଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଥିବା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆମେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଧନବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୂଷା ଯେପରି ଆମ ପାଖରେ ଥାଆନ୍ତି, ସେପରି ସେହି ଅକ୍ଷୟ ରକ୍ଷକ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ହେଉନ୍ତୁ।
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
ମହାକୀର୍ତ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତୁ। ସର୍ବଜ୍ଞ ପୂଷା ଆମର କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତୁ। ଅରିଷ୍ଟନେମି ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଆମର କଲ୍ୟାଣ କରନ୍ତୁ। ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ କଲ୍ୟାଣ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
ଚିତ୍ରିତ ଘୋଡ଼ାଥିବା, ଚିତ୍ରିତ ମାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମରୁତ୍ଗଣ, ଶୁଭ ଗତିରେ ଯାଉଥିବା, ସଭାରେ ଆସୁଥିବା, ଅଗ୍ନି ଯାଙ୍କ ଜିହ୍ୱା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚକ୍ଷୁଥିବା ମନୁଗଣ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ରକ୍ଷା ସହିତ ଏଠାକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଆମେ କାନରେ ଶୁଭ ଶୁଣୁ। ହେ ଯଜନୀୟ ଦେବଗଣ, ଆମେ ଆଖିରେ ଶୁଭ ଦେଖୁ। ସ୍ଥିର ଅଙ୍ଗ ଓ ଶରୀରରେ ସ୍ତୁତି କରି ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ହିତକର ଆୟୁ ପାଉ।
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଶହେ ଶରତ ଋତୁ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ନିକଟରେ ରହୁ। ସେଠାରେ ଆପଣମାନେ ଆମ ଶରୀରକୁ ଜରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠାରେ ପୁତ୍ରମାନେ ପିତା ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ମଝିରେ ଆମ ଆୟୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
ଅଦିତି ଦ୍ୟୁଲୋକ, ଅଦିତି ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ଅଦିତି ମାତା; ସେ ହିଁ ପିତା, ସେ ହିଁ ପୁତ୍ର। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଦିତି; ପଞ୍ଚଜନ ଅଦିତି; ଜାତ ଯାହା ତାହା ଅଦିତି; ଜନ୍ମିବ ଯାହା ତାହା ଅଦିତି।
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅର୍ଯମା, ଆୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଋଭୁକ୍ଷା ଓ ମରୁତଗଣ ଆମକୁ ପରିତ୍ୟାଗ ନ କରନ୍ତୁ; ଦେବଜାତ ଅଶ୍ୱ, ବାଜୀର ବୀରକର୍ମ ଯଜ୍ଞସଭାରେ ଆମେ ଘୋଷଣା କରିବା ବେଳେ।
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଧନ ସହ ଆବୃତଙ୍କ ଗୃହୀତ ଦାନ ମୁଖରୁ ନିଆଯିବା ବେଳେ, ସୁଗମନକାରୀ ବିଶ୍ୱରୂପ ଅଜ ଡାକେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର-ପୂଷାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପଥ ପାଏ।
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
ଏହି ଛାଗ ଆଗରେ ଅଶ୍ୱ ଓ ବାଜୀ ସହ ପୂଷାଙ୍କ ଭାଗ ଭାବେ, ବିଶ୍ୱଦେବଙ୍କର, ନିଆଯାଏ। ପ୍ରିୟ ପୁରୋଡାଶକୁ ଅର୍ବନ୍ ସହ ତ୍ୱଷ୍ଟା ନିଶ୍ଚୟ ଯଶ ପାଇଁ ଏହି ଯଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରେ।
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
ଋତୁ ଅନୁସାରେ ହବିଷ୍ୟ ରୂପେ ଅର୍ପଣୀୟ, ଦେବଯାନ ଯାହା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଘୋଡ଼ାକୁ ତିନିଥର ଘୂରାଇ ନିଅନ୍ତି। ଏଠାରେ ପୂଷଣଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଭାଗ ଛେଳି ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଜଣାଏ।
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
ହୋତା, ଅଧ୍ୱର୍ଯ୍ୟୁ, ଆବୟା, ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱାଳକ, ଗ୍ରାବଗ୍ରାଭ ଏବଂ ସୁବିପ୍ର ଶଂସ୍ତା। ସେହି ସ୍ୱରଯୁକ୍ତ, ସୁଷ୍ଠୁ ଅର୍ପିତ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଉଦରସମୂହ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ।
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
ଯୂପବ୍ରସ୍କ ଯେଉଁମାନେ, ଯୂପ ବହନକାରୀ ଯେଉଁମାନେ, ଅଶ୍ୱଯୂପ ପାଇଁ ଚଷାଳ ଗଢ଼ନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ପାକପାତ୍ର ଯୋଗାଡ଼ନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ — ସେମାନଙ୍କ ଅଭିଗୂର୍ତି ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉ।
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦିଗରୁ ବୀତପୃଷ୍ଠ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ମୋର ସୁମନ ମନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ବିପ୍ର ଏବଂ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୋଷଣରେ ଆମେ ସୁବନ୍ଧୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛୁ।
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
ବାଜୀର ବାନ୍ଧିବା ଦଉଡ଼ି, ଅର୍ବନର ମୁଣ୍ଡର ଲଗାମ ଓ ଦଉଡ଼ି, ମୁଖରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଘାସ—ସେସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥାଉ।
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
ଘୋଡ଼ାର କଞ୍ଚା ମାଂସରେ ମାଛିର ଦାଗ, ସ୍ୱରୁ ଓ ସ୍ୱଧିତି (କୁରାଢ଼ି)ରେ ଲାଗିଥିବା ଦାଗ, ଶମିତାର ହାତ ଓ ନଖରେ ଯାହା ଅଛି—ସେସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥାଉ।
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
ପେଟର ଭିତର ଝିଲ୍ଲିରୁ ଯାହା ବାହାରେ, ଓ କଞ୍ଚା ମାଂସର ଯେଉଁ ଗନ୍ଧ—ଶମିତାମାନେ ତାହା ଭଲ ଭାବରେ କରନ୍ତୁ; ମେଧକୁ ସିଝାଇ ରାନ୍ଧନ୍ତୁ।
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
ଅଗ୍ନିରେ ରନ୍ଧା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମ ଅଙ୍ଗରୁ, ନିହତ ଜଣକର ଶୂଳ ଦିଗରେ ଯାହା ବହିଯାଏ—ତାହା ଭୂମିରେ ନ ପଡ଼ୁ, ଘାସରେ ନ ପଡ଼ୁ; କାମନାକାରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତାହା ଅର୍ପିତ ହେଉ।
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସିଦ୍ଧ ବସ୍ତୁକୁ 'ସୁଗନ୍ଧି ବାହାର କର' କହନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡାର ମାଂସ ଯାଚନ୍ତି — ସେମାନଙ୍କର ଅଭିଗୂର୍ତି ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତୁ।
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
ମାଂସ ରାନ୍ଧିବା ହାଣ୍ଡିର ହାତୁ, ପାତ୍ରସମୂହ, ଝୋଳ ଛିଞ୍ଚିବା ପାତ୍ର, ଉଷ୍ମତାରେ ଆଚ୍ଛାଦନ, ଚରୁର ଚିହ୍ନ, ବଧସ୍ଥାନ — ଏଗୁଡ଼ିକ ଘୋଡାକୁ ସଜାନ୍ତି।
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
ଧୂଆଁ ଗନ୍ଧ ଥିବା ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ପୀଡ଼ା ନ ଦେଉ; ପୋଡ଼ା ଅଂଶ ଉପରେ ଶୂଳ ଚମକେ। ଇଷ୍ଟ, ବୀତ, ଅଭିଗୂର୍ତ, ବଷଟ୍କୃତ — ସେହି ଘୋଡାକୁ ଦେବତାମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
ଘୋଡାର ବାହାରିବା, ବସିବା, ଫେରିବା, ପାଦର ଚାଲି, ଯାହା ପିଇଲା, ଯାହା ଘାସ ଖାଇଲା — ସବୁ ତୁମର ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହୁ।
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
ଘୋଡା ପାଇଁ ଯାହା ବସ୍ତ୍ର ବିଛାନ୍ତି, ଉପରର ଆଚ୍ଛାଦନ, ସୁନାର ଅଳଙ୍କାର, ବାନ୍ଧିବା ଦଉଡ଼ି, ଘୋଡା, ପାଦ ବନ୍ଧନ — ଏଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରିୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନିଅନ୍ତି।
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
ତୁମ ଆସନରେ ବଳରେ, ଗୋଡ଼ର ଗୋଇଁଠିରେ ବା ଚାବୁକରେ ଯାହା କିଛି ଆଘାତ ହୋଇଛି, ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ରୁକ୍ ଦ୍ୱାରା ହବିଃ ପରି, ସେ ସବୁକୁ ମୁଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ଅର୍ପଣ କରେ।
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
ଦେବବନ୍ଧୁ ଅଶ୍ୱର ଚଉତିରିଶ ଅଙ୍ଗ; ଅଶ୍ୱର ବଙ୍କା ପଞ୍ଜରା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁରାଢ଼ି ପହଞ୍ଚେ। ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ଠିକ୍ କରି ଗଣ୍ଠି ଗଣ୍ଠିରେ ଘୋଷଣା କରି ପୃଥକ କରି କାଟ।
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଅଶ୍ୱର ଏକ ଅଂଶ କାଟିବାକୁ; ଦୁଇଜଣ ନିୟନ୍ତା ଅଛନ୍ତି, ଋତୁ ମଧ୍ୟ ସେପରି। ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଯେଉଁ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଏ।
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
ପ୍ରିୟ ଆତ୍ମା ବିଦାୟ ନେଉଥିବା ସମୟରେ ତୁମକୁ ଯେପରି ତାପ ନ ଦିଏ; କୁରାଢ଼ି ତୁମ ଶରୀରରେ ଯେପରି ନ ରହେ। ଲୋଭୀ କୁରାଢ଼ି ନକାଟି ଛାଡ଼ି ନ ଦିଅ; ଛିଦ୍ର ପାର ହୋଇ ଖଡ୍ଗରେ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥକ କରୁ।
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
ତୁମେ ମରୁ ନାହଁ, ନଷ୍ଟ ହେଉ ନାହଁ; ସୁଗମ ପଥରେ ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛ। ତୁମ ଦୁଇ ଦାଗିଆ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି; ବଳବାନ ଘୋଡ଼ା ଜୁଆ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
ବଳବାନ ଘୋଡ଼ା ଆମକୁ ଭଲ ଚରାଣ, ଭଲ ଘୋଡ଼ା, ପୁରୁଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ସର୍ବପୋଷକ ଧନ ଦେଉ। ହେ ଅଦିତି, ଆମକୁ ନିଷ୍ପାପ କର; ହବିଷ୍ମାନ୍ ଘୋଡ଼ା ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଜିତୁ।
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
ଏହି ଲୋକସମୂହକୁ ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ମଙ୍ଗଳମୟ କରିବା; ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ (ସେପରି କରନ୍ତୁ)। ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ନିଜ ଗଣ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଆମ ଯଜ୍ଞ, ଶରୀର ଏବଂ ସନ୍ତାନକୁ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳମୟ କରନ୍ତୁ।
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଖରେ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟତମ ଓ ରକ୍ଷକ ହୁଅ; ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଓ ରକ୍ଷାକାରୀ ହୁଅ। ଧନବାନ ବସୁ ଅଗ୍ନି, ଅତ୍ୟୁଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି ତାହା ଦିଅ। ହେ ସର୍ବାଧିକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ମିତ୍ରମାନଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଏବେ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।