ਯਜੁਰਵੇਦ · ਅਧਿਆਇ 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਦਾ ਅਧਾਰ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੁਦਾ, ਮਸੂੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ, ਦਾੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤਿੱਖੇ ਅੰਗ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਜੀਭ ਦਾ ਸਿਰਾ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉੱਪਰਲਾ ਭਾਗ, ਗਰਜਨਾ ਨਾਲ ਤਾਲੂ, ਜਬਾੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਲ, ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਜਲ, ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦਾੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਆਦਿਤਿਆ, ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਰਸਤਾ, ਪਲਕਾਂ ਨਾਲ ਦਿਊ-ਧਰਤੀ, ਪੁਤਲੀਆਂ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ। ਚਿੱਟੇ ਲਈ ਸਵਾਹਾ, ਕਾਲੇ ਲਈ ਸਵਾਹਾ। ਪਾਰ ਹੋਣ ਯੋਗ ਪਲਕਾਂ, ਨਾ ਪਾਰ ਹੋਣ ਯੋਗ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ; ਨਾ ਪਾਰ ਹੋਣ ਯੋਗ ਪਲਕਾਂ, ਪਾਰ ਹੋਣ ਯੋਗ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ।
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਨੱਕਾਂ ਨੂੰ ਉਪਯਾਮ ਨਾਲ, ਹੇਠਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਨਾਲ ਸਤ ਨੂੰ, ਉੱਪਰਲੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ, ਬਾਹਰਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਾਹਰਲੇ ਭਾਗ ਨੂੰ, ਸਿਰ ਨਾਲ ਗਰਜ ਨੂੰ, ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਵਜ੍ਰ ਨੂੰ, ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਤਲੀਆਂ ਨਾਲ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ, ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਨੂੰ, ਤੇਦਨੀ ਨਾਲ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ, ਹੇਠਲੇ ਗਲੇ ਨਾਲ ਜਲ ਨੂੰ, ਸੁੱਕੇ ਗਲੇ ਨਾਲ ਚਿੱਤ ਨੂੰ, ਗਰਦਨ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਨਾਲ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ, ਸਿਰ ਨਾਲ ਨਿਰਰਿਤੀ ਨੂੰ, ਉੱਚੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਗੁੱਛੇ ਨਾਲ ਰੇਸ਼ਮਾਣ ਨੂੰ (ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)।
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
ਮੱਛਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਵਪਸ (ਨਿਪੁੰਨ ਕਰਮ) ਨਾਲ, ਵਾਹਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕੁਨਿਸਾਦ ਨਾਲ, ਕੱਛੂਆਂ ਨੂੰ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਦੋ ਸਥੂਲ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਰਿੱਛ ਵਰਗੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਕਪਿੰਜਲਾਂ ਨੂੰ, ਵੇਗ ਨੂੰ ਦੋ ਜੰਘਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਹ ਨੂੰ ਦੋ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂਬੀਲ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦੋ ਅਤਿਰੁਕ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੋ ਭੁਜਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਮੋਢਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਦੋ ਰੋਰ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ (ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)।
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
ਅਗਨੀ ਦਾ ਖੰਭ, ਵਾਯੂ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਖੰਭ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਤੀਜਾ, ਸੋਮ ਦਾ ਚੌਥਾ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ, ਇੰਦਰਾਣੀ ਦਾ ਛੇਵਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ, ਅਰਯਮਾ ਦਾ ਨੌਵਾਂ, ਧਾਤਾ ਦਾ ਦਸਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ, ਯਮ ਦਾ ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ।
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਖੰਭ, ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ, ਮਿੱਤਰ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਖੰਭ, ਤੀਜਾ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਚੌਥਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਛੇਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ, ਪੂਸ਼ਾ ਦਾ ਨੌਵਾਂ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਦਾ ਦਸਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਗਿਆਰ੍ਹਵਾਂ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ, ਯਮੀ ਦਾ ਤੇਰ੍ਹਵਾਂ; ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ।
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਸਲੀ; ਰੁਦਰਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਤੀਜੀ; ਵਾਯੂ ਦੀ ਪੂਛ; ਅਗਨੀ-ਸੋਮ ਦੇ ਦੋ ਚੂਤੜ; ਇੰਦਰ-ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਦੋ ਕਮਰ; ਮਿੱਤਰ-ਵਰੁਣ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪੱਟਾਂ; ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਕਦਮ; ਦੋ ਮੋਟੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਲ; ਦੋ ਕੁਸ਼ਠਾਂ ਨਾਲ।
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
ਵਨਿਸ਼ਠੂ ਨਾਲ ਪੂਸ਼ਨ ਨੂੰ; ਮੋਟੀ ਗੁਦਾ ਨਾਲ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ; ਗੁਦਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ; ਅੰਤੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਹ੍ਰੁਤ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ; ਮੂਤਰਾਸ਼ਯ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ; ਦੋ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ; ਸ਼ੇਪ ਨਾਲ ਵਾਜੀ ਨੂੰ; ਰੇਤਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ; ਪਿੱਤ ਨਾਲ ਚਾਸ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ; ਗੁਦਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਾਂ ਨੂੰ; ਸ਼ਕਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਕੂਸ਼ਮਾਂ ਨੂੰ।
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
ਇੰਦਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਅਦਿਤੀ ਲਈ; ਪਹਿਲੂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਜਤਰੂ ਅਦਿਤੀ ਲਈ; ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਬੱਦਲਾਂ ਲਈ; ਹਿਰਦਾ ਅਤੇ ਉਪਸ਼ੇਨ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਲਈ; ਪੁਰੀਤਤ ਅਕਾਸ਼ ਲਈ; ਢਿੱਡ ਨਾਲ ਚਕ੍ਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਲਈ; ਮਤਸ੍ਨਾ ਨਾਲ ਦਿਓਲੋਕ ਲਈ; ਗੁਰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ; ਪਲਾਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਲਈ; ਤਿੱਲੀ ਨਾਲ ਬਾਂਮੀਆਂ ਲਈ; ਕਲੋਮ ਨਾਲ ਝਾੜੀਆਂ ਲਈ; ਗ੍ਲੌ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਲਈ; ਹਿਰਾ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਲਈ; ਕੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਲਈ; ਢਿੱਡ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ; ਸੁਆਹ ਨਾਲ।
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
ਨਾਭੀ ਨਾਲ ਵਿਧ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ; ਰਸ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਤ ਜਲ ਨੂੰ; ਯੂਸ਼ ਨਾਲ ਮਰੀਚੀਆਂ ਨੂੰ; ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੋਹਰੇ ਨੂੰ; ਭਾਫ਼ ਨਾਲ ਠੰਢ ਨੂੰ; ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਨੂੰ; ਅੱਥਰੂਆਂ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀਆਂ ਨੂੰ; ਮੈਲ ਨਾਲ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ; ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵਿਚਿੱਤਰ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ; ਰੂਪ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ; ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਜੁੰਬਕ ਲਈ ਸ੍ਵਾਹਾ।
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਜਨਮ ਲੈਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਸੁਆਮੀ ਬਣਿਆ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਅੰਬਰ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ। ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਵੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ?
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅੱਖ ਝਪਕਣ ਵਾਲੇ ਚਰਾਚਰ ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ-ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ-ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਵੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ?
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਇਹ ਹਿਮਾਲਿਆ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਇਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ; ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਵੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ?
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
ਜੋ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਇਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ; ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹਵੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ?
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
ਸ਼ੁਭ ਸੰਕਲਪ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਉਹ ਅੜਚਨ ਰਹਿਤ, ਅਜਿੱਤ ਅਤੇ ਅੰਕੁਰਿਤ ਹੋਣ। ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੀ ਵਧੋਤਰੀ ਲਈ ਸਦਾ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣ, ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ।
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਸੁਮਤੀ ਸਿੱਧੇ ਮਾਰਗ ਤੁਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ। ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ ਹਾਂ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਾਡੀ ਆਯੂ ਵਧਾਓ।
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੁਰਾਤਨ ਨਿਵਿਦ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ — ਭਗ, ਮਿੱਤਰ, ਅਦਿਤਿ, ਅਕਸ਼ੈ ਦਕਸ਼, ਅਰਯਮਾ, ਵਰੁਣ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਸੁਭਗਾ ਸਰਸਵਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇਵੇ।
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
ਉਹ ਦਵਾਈ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਗਾਵੇ। ਉਹ ਮਾਤਾ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਿਊਲੋਕ ਤੋਂ ਆਵੇ। ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਸੁਖਦਾਈ ਪੱਥਰ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣਨ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁਣੋ।
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਥਿਰ ਸਭ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਪੂਸ਼ਾ ਧਨ-ਵਾਧੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਹੋਣ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਅਕਸ਼ੈ ਰੱਖਿਅਕ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ।
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
ਮਹਾਕੀਰਤੀ ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰਨ। ਸਰਬਗਿਆਤਾ ਪੂਸ਼ਾ ਸਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰਨ। ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮਿ ਤਾਰਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾਡਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਕਲਿਆਣ ਬਖ਼ਸ਼ਣ।
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
ਚਿੱਤਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਤਰੀ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ, ਸ਼ੁਭ ਚਾਲ ਨਾਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਗਨੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਹੈ ਐਸੇ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸਹਿਤ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਅਸੀਂ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਸੁਣੀਏ। ਹੇ ਯਜਨੀਯ ਦੇਵਤਿਓ, ਅਸੀਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਵੇਖੀਏ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਿਤਕਾਰੀ ਆਯੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
ਹੇ ਦੇਵਤਿਓ, ਸੌ ਸਰਦ ਰੁੱਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ। ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਓ। ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਆਯੂ ਨੂੰ ਨਾ ਵਿਗਾੜੋ।
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
ਅਦਿਤੀ ਦਿਆਉ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਤਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਪਿਤਾ, ਉਹੀ ਪੁੱਤਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਦਿਤੀ ਹਨ; ਪੰਜ ਜਨ ਅਦਿਤੀ ਹਨ; ਜੋ ਜਨਮਿਆ ਉਹ ਅਦਿਤੀ; ਜੋ ਜਨਮੇਗਾ ਉਹ ਅਦਿਤੀ।
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
ਮਿੱਤਰ, ਵਰੁਣ, ਅਰਯਮਾ, ਆਯੂ, ਇੰਦਰ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਤਿਆਗਣ; ਦੇਵਜਾਤ ਘੋੜੇ, ਵਾਜੀ ਦੇ ਵੀਰ ਕਰਮ ਯਗ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਜਦੋਂ।
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਢਕੇ ਹੋਏ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਦਾਨ ਮੂੰਹੋਂ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁੰਦਰ ਚਾਲ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਅਜ ਮਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ-ਪੂਸ਼ਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਰਾਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
ਇਹ ਬੱਕਰਾ ਅੱਗੇ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਵਾਜੀ ਨਾਲ ਪੂਸ਼ਨ ਦੇ ਭਾਗ ਵਜੋਂ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ ਨੂੰ ਅਰਵਨ ਨਾਲ ਤਵਸ਼ਟਾ ਜ਼ਰੂਰ ਯਸ਼ ਲਈ ਇਸ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਿਸ਼ ਵਜੋਂ ਅਰਪਣ ਯੋਗ ਜੋ ਦੇਵਯਾਨ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪੂਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਬੱਕਰਾ, ਯੱਗ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
ਹੋਤਾ, ਅਧ੍ਵਰਯੁ, ਆਵਯਾ, ਅੱਗ ਬਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰਾਵਗ੍ਰਾਭ ਅਤੇ ਸੁਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ੰਸਤਾ। ਉਸ ਸੁਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਪਿਤ ਯੱਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਉਦਰੋ, ਭਰ ਜਾਓ।
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
ਜੋ ਯੂਪਵ੍ਰਸ੍ਕ ਹਨ, ਜੋ ਯੂਪ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਸ਼ਵ ਯੂਪ ਲਈ ਚਸ਼ਾਲ ਘੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਘੋੜੇ ਲਈ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਜੁਟਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਭਿਗੂਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰੇ।
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਵੀਤਪ੍ਰਸ਼ਠ ਨੇੜੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਸੁਮਨ ਮੰਤਰ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਪ੍ਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸੁਬੰਧੂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
ਵਾਜੀ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਰੱਸੀ, ਅਰਵਨ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਲਗਾਮ ਅਤੇ ਰੱਸੀ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਘਾਹ—ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
ਘੋੜੇ ਦੇ ਕੱਚੇ ਮਾਸ 'ਤੇ ਮੱਖੀ ਦਾ ਦਾਗ, ਸਵਰੂ ਅਤੇ ਸਵਧਿਤੀ (ਕੁਹਾੜੀ) 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਦਾਗ, ਸ਼ਮਿਤਾ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਅਤੇ ਨਹੁੰਆਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਹੈ—ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
ਪੇਟ ਦੀ ਝਿੱਲੀ ਤੋਂ ਜੋ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਦੀ ਜੋ ਗੰਧ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਮਿਤਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਣ; ਮੇਧ ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪਕਾਉਣ।
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੱਕਦਿਆਂ ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਤੋਂ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਦੇ ਸ਼ੂਲ ਵੱਲ ਜੋ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗੇ, ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਨਾ ਡਿੱਗੇ; ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਰਪਿਤ ਹੋਵੇ।
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
ਜੋ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਨੂੰ 'ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ' ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਘੋੜੇ ਦੇ ਮਾਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਭਿਗੂਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ।
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
ਮਾਸ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂਡੀ ਦਾ ਚਮਚਾ, ਭਾਂਡੇ, ਯੂਸ਼ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਢੱਕਣ, ਚਰੂਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਵੱਢਣ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ — ਇਹ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ।
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
ਧੂੰਏਂ ਦੀ ਗੰਧ ਵਾਲੀ ਅਗਨੀ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਸਤਾਵੇ; ਸੜੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਸੀਖਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ਼ਟ, ਵੀਤ, ਅਭਿਗੂਰਤ, ਵਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ — ਉਸ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
ਘੋੜੇ ਦਾ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ, ਬੈਠਣਾ, ਮੁੜਨਾ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਜੋ ਪੀਤਾ, ਜੋ ਘਾਹ ਖਾਧਾ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰਾ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
ਘੋੜੇ ਲਈ ਜੋ ਕੱਪੜਾ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਪਰਲਾ ਢੱਕਣ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਰੱਸੀ, ਘੋੜਾ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਬੇੜੀ — ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
ਤੇਰੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਅੱਡੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਕੋੜੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਚੋਭ ਲਾਈ ਗਈ, ਉਸ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੁਕ ਨਾਲ ਹਵਿ ਵਾਂਗ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅਰਪਦਾ ਹਾਂ।
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
ਦੇਵਬੰਧੂ ਘੋੜੇ ਦੇ ਚੌਂਤੀ ਅੰਗ; ਘੋੜੇ ਦੀਆਂ ਵਕੀਆਂ ਪਸਲੀਆਂ ਤੱਕ ਕੁਹਾੜਾ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਟੁੱਟੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੋੜੋ; ਜੋੜ ਜੋੜ ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਕੱਟੋ।
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
ਤ੍ਵਸ਼ਟਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਕੱਟਣ ਲਈ ਹੈ; ਦੋ ਚਾਲਕ ਹਨ, ਰੁੱਤ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਜੋ ਅੰਗ ਮੈਂ ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
ਪਿਆਰਾ ਆਤਮਾ ਜਦੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਤਪਾਵੇ ਨਾ; ਕੁਹਾੜਾ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਨਾ ਟਿਕੇ। ਲਾਲਚੀ ਕੁਹਾੜਾ ਬਿਨਾਂ ਕੱਟੇ ਨਾ ਛੱਡੇ; ਛੇਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਅੰਗ ਵੱਖ ਕਰੇ।
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
ਤੂੰ ਨਾ ਮਰਦਾ ਹੈਂ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਸੌਖੇ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਧੱਬੇਦਾਰ ਘੋੜੇ ਜੋਤੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਬਲਵਾਨ ਘੋੜਾ ਜੂਲੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
ਬਲਵਾਨ ਘੋੜਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਚਰਾਈ, ਚੰਗੇ ਘੋੜੇ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਅਦਿਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਬਣਾ; ਹਵਿਸ਼ਮਾਨ ਘੋੜਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਲ ਜਿੱਤੇ।
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਈਏ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ)। ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਹਿਤ ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਬਣਾਵੇ। ਇੰਦਰ ਆਦਿੱਤਿਆਂ ਸਹਿਤ ਸਾਡੇ ਯੱਗ, ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਵੇ।
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲਾ ਤੇ ਰਖਵਾਲਾ ਹੋ; ਸ਼ੁਭਕਾਰੀ ਤੇ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਧਨਵਾਨ ਵਸੂ ਅਗਨੀ, ਅਤਿ ਤੇਜਸਵੀ ਧਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਦੇਹ। ਹੇ ਅਤਿ ਜਲਦੇ, ਚਮਕਦੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।