Yajurveda · Adhyāya 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
Con los dientes, la base de los dientes; con las raíces de los dientes, la parte inferior; con las encías, la parte blanda; con los colmillos, las partes afiladas; con Sarasvatī, la punta de la lengua; con la lengua, la parte superior; con el rugido, el paladar; con las mandíbulas, la fuerza; con la boca, las aguas; con los testículos, el testículo; con la barba, los Ādityas; con las cejas, el camino; con los párpados, el cielo y la tierra; con las pupilas, el relámpago. Svāhā a lo blanco, svāhā a lo oscuro. Pestañas cruzables, rayos de ojo no cruzables; pestañas no cruzables, rayos de ojo cruzables.
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
Al viento con el aliento exhalado y el inhalado; ambas narices con el recipiente de ofrenda upayāma; lo verdadero con el labio inferior; lo interior con el labio superior y la luz; lo exterior con el resplandor externo; el trueno con la cabeza; el rayo con la presión; el relámpago con el cerebro; ambos oídos con las pupilas; el oír con los oídos; ambos oídos con la tedanī; las aguas con la garganta inferior; la mente con la garganta seca; Aditi con los tendones del cuello; Nirṛti con la cabeza; la cabeza con la palabra en voz alta; los alientos con los gritos; Reṣmāṇa con el mechón.
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
Los mosquitos con los pelos; Indra con la obra hábil; con el portador; Bṛhaspati con la percha de aves; las tortugas con las pezuñas; el avance con las dos partes gruesas; las perdices con las partes semejantes al oso; la velocidad con las dos piernas; el camino con los dos brazos; el bosque con el jambīla; Agni con las dos partes agudas; Pūṣan con los dos brazos; los Aśvin con los dos hombros; Rudra con las dos partes rugientes.
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
El ala de Agni, el ala inferior de Vāyu, la tercera de Indra, la cuarta de Soma, la quinta de Aditi, la sexta de Indrāṇī, la séptima de los Marutas, la octava de Bṛhaspati, la novena de Aryaman, la décima de Dhātṛ, la undécima de Indra, la duodécima de Varuṇa, la decimotercera de Yama.
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
El ala de Indra y Agni, para Sarasvatī, el ala inferior de Mitra, la tercera; la cuarta de las aguas, la quinta de Nirṛti, la sexta de Agni y Soma, la séptima de las serpientes, la octava de Viṣṇu, la novena de Pūṣan, la décima de Tvaṣṭṛ, la undécima de Indra, la duodécima de Varuṇa, la decimotercera para Yamī; el costado derecho de Cielo y Tierra, el costado izquierdo de todos los dioses.
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
Los hombros de los Maruts; la primera costilla de todos los dioses; la segunda de los Rudras; la tercera de los Ādityas; la cola de Vāyu; los dos glúteos de Agni y Soma; las dos caderas de Indra y Bṛhaspati; los dos muslos de Mitra y Varuṇa; el paso con los dos flancos; la fuerza con las dos partes gruesas; con los dos kuṣṭha.
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
A Pūṣan con el vaniṣṭhu (garganta); las serpientes con el ano grueso; las serpientes con los anos; las articulaciones dislocadas con los intestinos; las aguas con la vejiga; los testículos con los dos testes; el corcel con el pene; la descendencia con el semen; las aves cāṣa con la bilis; las úlceras con el recto; los kūśma con los grumos de śaka.
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
El pecho de Indra para Aditi; el flanco para las direcciones; las clavículas de las direcciones para Aditi; las nalgas para las nubes; el corazón y sus soportes para el espacio intermedio; la membrana de las vísceras para el cielo; con el vientre para los gansos rojizos; con los cartílagos para el cielo; con los riñones para las montañas; con los pliegues intestinales para las piedras; con el bazo para los hormigueros; con el páncreas para los matorrales; con los lóbulos del hígado para los arroyos; con las venas para los ríos; con los flancos para el océano; con el vientre para Vaiśvānara; con ceniza.
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
Con el ombligo, la separación; con el jugo, las aguas sostenidas; con el caldo, los rayos; con las gotas, la niebla; con el vapor, el frío; con la grasa, la lluvia; con las lágrimas, los relámpagos; con la escoria y la sangre, los demonios; con los miembros, las estrellas variadas; con la forma, la tierra; con la piel, para Jumbaka, svāhā.
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
Al principio surgió Hiraṇyagarbha; nacido, se convirtió en el único señor de todos los seres. Sostuvo la tierra y este cielo. ¿A qué dios honraremos con la oblación?
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
Quien por su grandeza se hizo el único rey de todo lo que respira y parpadea, del mundo en movimiento; quien gobierna sobre esto bípedo y cuadrúpedo. ¿A qué dios honraremos con la oblación?
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
Por cuya grandeza existen estas montañas nevadas, cuyo océano, junto con sus aguas, se dice que es; cuyas son estas regiones, cuyos dos brazos son. ¿A qué dios honraremos con la oblación?
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
Quien da aliento, quien da fuerza, a quien todos veneran, cuyo mandato obedecen los dioses, cuya sombra es la inmortalidad y cuya sombra es la muerte. ¿A qué dios honraremos con la oblación?
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
Que los pensamientos auspiciosos vengan a nosotros desde todas partes, sin obstáculos, invencibles y brotantes. Que los dioses sean siempre así para nuestro crecimiento, protectores incansables día tras día.
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
Que el buen favor de los dioses recaiga sobre quienes buscan la rectitud; que el don de los dioses vuelva hacia nosotros. Nos hemos acercado a la amistad de los dioses; oh dioses, prolongad nuestra vida para que vivamos.
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
A ellos invocamos con la antigua fórmula nivid: Bhaga, Mitra, Aditi, el infalible Dakṣa, Aryaman, Varuṇa, Soma y los dos Aśvins. Que la auspiciosa Sarasvatī nos depare alegría.
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
Que el viento que trae alegría sople hacia nosotros ese remedio; que venga de la Madre Tierra y del Padre Cielo. Que las piedras prensadoras del Soma, que dan alegría, lo escuchen. Oh Aśvins, firmes, escuchad vosotros dos.
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
A él, señor de lo que se mueve y de lo que está quieto, impulsor del pensamiento, invocamos para protección. Como Pūṣan sea para nosotros para el aumento de las riquezas, así sea aquel protector infalible para nuestro bienestar.
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
Que Indra, de gran renombre, nos conceda bienestar; que Pūṣan, el omnisciente, nos conceda bienestar; que Tārkṣya de rueda intacta nos conceda bienestar; que Bṛhaspati nos conceda bienestar.
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
Que los Marutas, de caballos moteados y madre moteada, que viajan espléndidamente y acuden a las asambleas, con el fuego por lengua, los pensadores de ojos como el sol, y todos los dioses vengan aquí hacia nosotros con su protección.
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
Oh dioses, que oigamos lo auspicioso con nuestros oídos; oh dioses dignos de culto, que veamos lo auspicioso con nuestros ojos. Alabando con miembros firmes y cuerpos, que alcancemos una vida beneficiosa para los dioses.
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
Oh dioses, que cien otoños estén ciertamente cerca de nosotros, donde llevéis nuestros cuerpos a la vejez. Donde los hijos se convierten en padres, no dañéis nuestra vida a mitad del camino.
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
Aditi es el cielo, Aditi es el espacio intermedio, Aditi es la madre; ella es el padre, ella es el hijo. Todos los dioses son Aditi, los cinco pueblos son Aditi; lo nacido es Aditi, lo que ha de nacer es Aditi.
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
Que Mitra, Varuṇa, Aryaman, Āyu, Indra, Ṛbhukṣan y los Marut no nos abandonen, cuando en la asamblea sagrada proclamemos las hazañas heroicas del corcel, el caballo nacido de los dioses.
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
Cuando, con purificación y riqueza, llevan desde la boca la ofrenda tomada del cubierto, el cabrío bien andante, de todas las formas, balga y alcanza la senda querida de Indra y Pūṣan.
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
Este cabrío es llevado delante, como parte de Pūṣan, perteneciente a todos los dioses, con el caballo y el corcel. La querida oblación de torta, con el corcel, Tvaṣṭṛ ciertamente la impulsa hacia la gloria para él.
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
Lo que es apto para ser ofrecido estación tras estación, el camino de los dioses, los hombres llevan alrededor del caballo tres veces. Aquí la primera porción de Pūṣan, la cabra, va al sacrificio y lo anuncia a los dioses.
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
El hotṛ, el adhvaryu, el āvayā, el encendedor del fuego, el que empuña la piedra prensadora y el bien inspirado śaṃstṛ. Por ese sacrificio realizado con sonido y bien ofrecido, ¡oh vientres, llenaos!
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
Los que cortan el poste sacrificial, los que lo transportan, los que labran el anillo del poste del caballo y los que reúnen las vasijas de cocción para el caballo: que su cumplimiento nos impulse.
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
Desde la dirección de los dioses se ha acercado el de espalda brillante; mi pensamiento benevolente queda establecido. Los sabios inspirados se regocijan tras él. En el sustento de los dioses hemos forjado un buen vínculo.
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
Lo que es la cuerda de atadura del corcel vājin, la brida y la soga sobre la cabeza del caballo arvan, y la hierba puesta en su boca: que todo eso sea también para ti entre los dioses.
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
Lo que es la mancha de mosca en la carne cruda del caballo, lo que está manchado en el asador y en el hacha, lo que está en las manos y uñas del asistente del sacrificio: que todo eso sea también para ti entre los dioses.
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
Lo que sale de la membrana interior del vientre y el olor de la carne cruda: que los asistentes del sacrificio lo preparen bien; y que cuezan la carne sagrada hirviéndola.
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
Lo que escurre de tu miembro mientras se cuece en el fuego, hacia el asador del que fue abatido: que no caiga sobre la tierra ni sobre la hierba; que sea dado a los dioses que lo desean.
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
Los que contemplan al caballo, los que dicen de lo cocido: «Saca lo fragante», y los que han buscado la carne del caballo como petición: que su abhigūrti nos impulse.
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
La cuchara de la olla donde se cuece la carne, los recipientes, los cazos que rocían el caldo, las tapas en el calor, las marcas de los platos de ofrenda y los lugares de sacrificio: estos adornan al caballo.
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
Que Agni, de olor a humo, no te atormente; los asadores brillan sobre las partes chamuscadas. Ofrecido, aceptado, favorecido, hecho vaṣaṭ: que los dioses reciban a ese caballo.
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
La salida del caballo, su sentarse, su girar, el paso de sus cascos, lo que bebió y el forraje que comió: que todo eso, siendo tuyo, esté entre los dioses.
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
Las vestiduras extendidas bajo el caballo, la cubierta superior, los adornos de oro para él, la atadura, el caballo y las trabas: estos lo llevan ante los dioses queridos.
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
Todo lo que fue aguijoneado en tu asiento con fuerza, con el talón o con el látigo, todo eso lo ofrezco con la fórmula sagrada, como oblaciones con el cucharón en los sacrificios.
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
Las treinta y cuatro partes del caballo ligado a los dioses; el hacha llega a las costillas curvas del caballo. Dispón los miembros enteros y correctamente; anunciando articulación por articulación, córtalos separándolos.
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
Una porción del caballo de Tvaṣṭṛ es para cortar; hay dos conductores, y así también la estación. Esas porciones de los miembros que preparo a su debido tiempo, las ofrezco al fuego.
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
Que el querido aliento, al partir, no te queme; que el hacha no permanezca sobre tu cuerpo. Que el hacha ávida no te deje sin cortar; pasando por las junturas, que separe los miembros con la espada.
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
Tú no mueres ni eres dañado; por caminos fáciles vas hacia los dioses. Tus dos caballos moteados están uncidos; el caballo vigoroso se ha acercado al yugo del asno.
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
Que el caballo vigoroso nos conceda buenos pastos, buenos caballos, hijos de los hombres y riqueza que nutra a todos. Aditi, haznos sin culpa; que el caballo poseedor de oblaciones nos conquiste la fuerza.
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
Hagamos en verdad propicios estos mundos; que Indra y todos los dioses también lo hagan. Que Indra, con su hueste, junto con los Ādityas y los Maruts, nos prepare remedios. Que Indra, con los Ādityas, haga propicios nuestro sacrificio, nuestro cuerpo y nuestra descendencia.
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
Oh Agni, sé el más cercano a nosotros y nuestro protector; sé propicio y protector. Agni Vasu, de renombrada riqueza, alcanza y concede la riqueza más resplandeciente. ¡Oh, el más llameante, el resplandeciente!, te imploramos ahora por el favor de nuestros amigos.