Yajurveda · Adhyāya 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
Mit den Zähnen die Zahnbasis; mit den Zahnwurzeln den Unterteil; mit dem Zahnfleisch den weichen Teil; mit den Hauern die scharfen Teile; mit Sarasvatī die Zungenspitze; mit der Zunge den oberen Teil; mit dem Brüllen den Gaumen; mit den Kiefern die Kraft; mit dem Mund die Wasser; mit den Hoden den Hodensack; mit dem Bart die Ādityas; mit den Augenbrauen den Pfad; mit den Lidern Himmel und Erde; mit den Pupillen den Blitz. Svāhā dem Weißen, svāhā dem Dunklen. Überquerbare Wimpern, nicht überquerbare Augenstrahlen; nicht überquerbare Wimpern, überquerbare Augenstrahlen.
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
Den Wind mit Ausatem und Einatem; die beiden Nasenlöcher mit dem Opfergefäß upayāma; das Wahre mit der Unterlippe; das Innere mit der Oberlippe und dem Licht; das Äußere mit dem äußeren Glanz; den Donner mit dem Kopf; den Blitzkeil mit dem Druck; den Blitz mit dem Gehirn; beide Ohren mit den Pupillen; das Hören mit den Ohren; beide Ohren mit der tedanī; die Wasser mit der unteren Kehle; den Geist mit der trockenen Kehle; Aditi mit den Halssehnen; Nirṛti mit dem Kopf; den Kopf mit lautem Sprechen; die Atemzüge mit den Schreien; Reṣmāṇa mit dem Schopf.
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
Die Mücken mit den Haaren; Indra mit dem geschickten Werk; mit dem Träger; Bṛhaspati mit dem Vogelsitz; die Schildkröten mit den Hufen; das Vorwärtsschreiten mit den beiden dicken Teilen; die Rebhühner mit den bärenähnlichen Teilen; die Schnelligkeit mit den beiden Unterschenkeln; den Weg mit den beiden Armen; den Wald mit dem jambīla; Agni mit den beiden scharfen Teilen; Pūṣan mit den beiden Armen; die Aśvin mit den beiden Schultern; Rudra mit den beiden brüllenden Teilen.
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
Der Flügel des Agni, der untere Flügel des Vāyu, der dritte des Indra, der vierte des Soma, der fünfte der Aditi, der sechste der Indrāṇī, der siebte der Marutas, der achte des Bṛhaspati, der neunte des Aryaman, der zehnte des Dhātṛ, der elfte des Indra, der zwölfte des Varuṇa, der dreizehnte des Yama.
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
Der Flügel des Indra und Agni, für Sarasvatī, der untere Flügel des Mitra, der dritte; der vierte der Wasser, der fünfte der Nirṛti, der sechste des Agni und Soma, der siebte der Schlangen, der achte des Viṣṇu, der neunte des Pūṣan, der zehnte des Tvaṣṭṛ, der elfte des Indra, der zwölfte des Varuṇa, der dreizehnte für Yamī; die rechte Seite von Dyāvāpṛthivī, die linke Seite aller Götter.
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
Die Schultern der Maruts; die erste Rippe aller Götter; die zweite der Rudras; die dritte der Ādityas; der Schwanz Vāyus; die beiden Gesäßhälften von Agni und Soma; die beiden Hüften von Indra und Bṛhaspati; die beiden Schenkel von Mitra und Varuṇa; der Schritt mit den beiden Flanken; die Kraft mit den beiden dicken Teilen; mit den beiden kuṣṭha.
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
Pūṣan mit dem vaniṣṭhu (Kehle); die Schlangen mit dem dicken After; die Schlangen mit den Aftern; die verrenkten Gelenke mit den Eingeweiden; die Wasser mit der Blase; die Hoden mit den beiden Hoden; das Ross mit dem Penis; die Nachkommenschaft mit dem Samen; die Cāṣa-Vögel mit der Galle; die Geschwüre mit dem Mastdarm; die Kūśmas mit den Klumpen des Śaka.
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
Indras Brust für Aditi; die Flanke für die Himmelsrichtungen; die Schlüsselbeine der Himmelsrichtungen für Aditi; das Gesäß für die Wolken; Herz und Stützen für den Luftraum; die Eingeweidehaut für den Himmel; mit dem Bauch für die Rostgänse; mit den Knorpeln für den Himmel; mit den Nieren für die Berge; mit den Darmfalten für die Steine; mit der Milz für die Termitenhügel; mit der Bauchspeicheldrüse für die Dickichte; mit den Leberlappen für die Bäche; mit den Adern für die Flüsse; mit den Flanken für den Ozean; mit dem Bauch für Vaiśvānara; mit Asche.
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
Mit dem Nabel die Trennung; mit dem Saft die gehaltenen Wasser; mit der Brühe die Strahlen; mit den Tropfen den Nebel; mit dem Dampf die Kälte; mit dem Fett den Regen; mit den Tränen die Blitze; mit dem Schmutz und dem Blut die Dämonen; mit den Gliedern die vielfarbigen Sterne; mit der Gestalt die Erde; mit der Haut für Jumbaka, svāhā.
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
Im Anfang erhob sich Hiraṇyagarbha; geboren, wurde er allein Herr aller Wesen. Er trug die Erde und diesen Himmel. Welchem Gott wollen wir mit der Opfergabe huldigen?
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
Er, der durch seine Größe allein König wurde über alles, was atmet und blinzelt, über die bewegte Welt; der über dieses Zweibeinige und Vierbeinige herrscht. Welchem Gott wollen wir mit der Opfergabe huldigen?
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
Durch dessen Größe diese schneebedeckten Berge sind, dessen Ozean samt seinen Wassern genannt wird, dessen diese Himmelsrichtungen sind, dessen beide Arme sie sind. Welchem Gott wollen wir mit der Opfergabe huldigen?
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
Er, der Atem gibt, der Kraft gibt, den alle verehren, dessen Befehl die Götter befolgen, dessen Schatten Unsterblichkeit ist und dessen Schatten der Tod ist. Welchem Gott wollen wir mit der Opfergabe huldigen?
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
Mögen heilvolle Vorsätze von allen Seiten zu uns kommen, ungehindert, unbesiegt, sprossend. Mögen die Götter stets so sein für unser Wachstum, unermüdliche Beschützer Tag für Tag.
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
Möge die glückbringende Gunst der Götter denen zuteilwerden, die das Rechte suchen; möge die Gabe der Götter sich uns wieder zuwenden. Wir sind der Freundschaft der Götter nahegekommen; o Götter, verlängert unser Leben, damit wir leben.
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
Sie rufen wir mit der alten Nividformel an: Bhaga, Mitra, Aditi, den unfehlbaren Dakṣa, Aryaman, Varuṇa, Soma und die beiden Aśvins. Möge die glückliche Sarasvatī uns Freude bereiten.
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
Der freudebringende Wind möge uns jenes Heilmittel zuwehen; es komme von Mutter Erde und Vater Himmel. Die freudespendenden Preßsteine des Soma mögen es hören. O Aśvins, ihr beiden, standhaft, hört es.
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
Ihn, den Herrn des Bewegten und des Ruhenden, der das Denken antreibt, rufen wir zum Schutz an. Wie Pūṣan uns zur Vermehrung der Reichtümer sein möge, so sei jener unfehlbare Beschützer zu unserem Heil.
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
Möge Indra, der hochberühmte, uns Wohlergehen gewähren; möge Pūṣan, der Allwissende, uns Wohlergehen gewähren; möge Tārkṣya mit der unversehrten Felge uns Wohlergehen gewähren; möge Bṛhaspati uns Wohlergehen gewähren.
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
Mögen die Maruts mit gefleckten Rossen und der gefleckten Mutter, die prächtig fahren und zu den Versammlungen kommen, mit Feuer als Zunge, die sonnenäugigen Manus, und alle Götter mit ihrem Schutz hierher zu uns kommen.
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
Ihr Götter, mögen wir mit unseren Ohren Gutes hören; ihr verehrungswürdigen Götter, mögen wir mit unseren Augen Gutes sehen. Mit festen Gliedern und Leibern preisend, mögen wir ein den Göttern dienliches Leben erlangen.
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
Ihr Götter, mögen hundert Herbste wahrlich nahe bei uns sein, dort, wo ihr unsere Leiber zum Alter führt. Wo Söhne Väter werden, schädigt nicht unser Leben in der Mitte.
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
Aditi ist der Himmel, Aditi ist der Luftraum, Aditi ist die Mutter; sie ist der Vater, sie ist der Sohn. Alle Götter sind Aditi, die fünf Völker sind Aditi; was geboren ist, ist Aditi, was geboren werden wird, ist Aditi.
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
Mögen Mitra, Varuṇa, Aryaman, Āyu, Indra, Ṛbhukṣan und die Marut uns nicht übersehen, wenn wir in der heiligen Versammlung die Heldentaten des Rennpferdes, des von den Göttern geborenen Hengstes, verkünden.
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
Wenn man mit Reinigung und Reichtum die ergriffene Gabe des Verhüllten aus dem Mund führt, blökt der wohlgehende, allgestaltige Ziegenbock und erreicht den lieben Pfad des Indra und Pūṣan.
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
Dieser Ziegenbock wird vorangeführt, als Anteil des Pūṣan, den allen Göttern gehörend, mit dem Pferd und dem Rennpferd. Den lieben Opferkuchen treibt mit dem Rosse Tvaṣṭṛ gewiss zum Ruhm für ihn an.
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
Was saison- weise als Opfergabe darzubringen ist, der Weg der Götter: Dreimal führen die Menschen das Pferd herum. Hier geht Pūṣans erster Anteil, die Ziege, zum Opfer und verkündet es den Göttern.
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
Der Hotṛ, der Adhvaryu, der Āvayā, der Feuerentzünder, der Steinpresser und der wohlinspirierte Śaṃstṛ. Durch dieses mit Gesang vollzogene, wohl dargebrachte Opfer, o Bäuche, werdet gefüllt!
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
Die den Opferpfosten zurechtschneiden, die ihn tragen, die den Ring für den Pferdepfosten formen und die Kochgefäße für das Pferd herbeibringen — möge ihre Vollendung uns beleben.
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
Aus der Richtung der Götter ist der hellrückige herangekommen; mein wohlgesinnter Gedanke ist niedergelegt. Die begeisterten Seher freuen sich nach ihm. In der Nahrung der Götter haben wir eine gute Verbindung geschaffen.
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
Was das Bindeseil des Rennpferdes vājin ist, was Zaum und Strick am Kopf des Pferdes arvan sind, und was Gras in seinem Maul ist: all das sei auch für dich unter den Göttern.
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
Was der Fliegenfleck am rohen Fleisch des Pferdes ist, was an Spieß und Beil verschmiert ist, was an den Händen und Nägeln des Helfers (śamitṛ) ist: all das sei auch für dich unter den Göttern.
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
Was aus der inneren Haut des Bauches austritt und der Geruch des rohen Fleisches ist: die Helfer sollen es gut bereiten und das heilige Fleisch durch Kochen zubereiten.
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
Was aus deinem Glied, während es im Feuer gekocht wird, zum Spieß des Geschlagenen hinabläuft: Es soll weder auf die Erde noch ins Gras fallen; es sei den verlangenden Göttern gegeben.
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
Die, die das Pferd betrachten, die vom Gekochten sagen: »Zieh das Duftende heraus«, und die das Fleisch des Pferdes erbeten haben — ihre abhigūrti möge uns antreiben.
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
Der Rührlöffel des Fleischtopfes, die Gefäße, die Schöpfkellen für die Brühe, die Deckel in der Hitze, die Zeichen der Carū-Schalen und die Schlachtstätten — diese schmücken das Pferd.
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
Möge Agni, der nach Rauch riecht, dich nicht quälen; die Spieße glänzen über den versengten Teilen. Dargebracht, angenommen, begünstigt, zum vaṣaṭ gemacht — mögen die Götter jenes Pferd annehmen.
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
Das Hinausgehen des Pferdes, sein Sitzen, sein Wenden, der Schritt seiner Hufe, was es trank und welches Futter es fraß — möge all dies, dir zugehörig, unter den Göttern sein.
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
Die Gewänder, die dem Pferd untergebreitet werden, die obere Decke, die goldenen Schmuckstücke, die Halfter, das Pferd und die Fußfesseln — diese führen es zu den geliebten Göttern.
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
Was an deinem Sitz mit Gewalt, mit der Ferse oder mit der Peitsche gestachelt wurde, all das opfere ich mit der heiligen Formel, wie Spenden mit dem Löffel bei den Opfern.
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
Die vierunddreißig Glieder des den Göttern verbundenen Pferdes; die Axt gelangt zu den gekrümmten Rippen des Pferdes. Fügt die Glieder unversehrt und richtig zusammen; kündet Gelenk um Gelenk an und schneidet sie einzeln ab.
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
Ein Teil des Pferdes des Tvaṣṭṛ ist zum Zerschneiden bestimmt; es gibt zwei Lenker, und ebenso die Jahreszeit. Jene Teile der Glieder, die ich zur rechten Zeit bereite, opfere ich dem Feuer.
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
Möge der liebe Atem, wenn er scheidet, dich nicht verbrennen; möge die Axt nicht auf deinem Leibe verweilen. Möge die gierige Axt dich nicht ungeschnitten lassen; durch die Fugen dringend möge sie die Glieder mit dem Schwert trennen.
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
Du stirbst nicht, und du wirst nicht verletzt; auf leichten Wegen gehst du zu den Göttern. Deine zwei gescheckten Pferde sind angespannt; das kraftvolle Ross ist ans Joch des Esels getreten.
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
Das kraftvolle Ross schenke uns gute Weide, gute Pferde, Söhne der Männer und Reichtum, der alle nährt. Aditi, mache uns sündlos; das opferreiche Ross erringe uns Kraft.
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
Lasst uns diese Welten wahrlich segensreich machen, und Indra und alle Götter mögen es tun. Indra mit seinem Gefolge, zusammen mit den Ādityas und Maruts, möge uns Heilmittel bereiten. Indra möge mit den Ādityas unser Opfer, unseren Leib und unsere Nachkommenschaft segnen.
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
O Agni, sei uns der Nächste und unser Beschützer; sei segensreich und schützend. Agni Vasu, von berühmtem Reichtum, gelange und gewähre den leuchtendsten Reichtum. O Flammendster, Strahlender, wir flehen dich nun um die Gunst unserer Freunde an.