Yajurveda · Adhyāya 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
Com os dentes, a base dos dentes; com as raízes dos dentes, a parte inferior; com as gengivas, a parte mole; com as presas, as partes afiadas; com Sarasvatī, a ponta da língua; com a língua, a parte superior; com o rugido, o palato; com as mandíbulas, a força; com a boca, as águas; com os testículos, o testículo; com a barba, os Ādityas; com as sobrancelhas, o caminho; com as pálpebras, o céu e a terra; com as pupilas, o relâmpago. Svāhā ao branco, svāhā ao escuro. Cílios que podem ser atravessados, raios do olho que não podem; cílios que não podem ser atravessados, raios do olho que podem.
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
O vento com o hálito expirado e o inspirado; as duas narinas com o vaso de oferenda upayāma; o verdadeiro com o lábio inferior; o interior com o lábio superior e a luz; o exterior com o brilho externo; o trovão com a cabeça; o raio com a pressão; o relâmpago com o cérebro; ambos os ouvidos com as pupilas; a audição com os ouvidos; ambos os ouvidos com a tedanī; as águas com a garganta inferior; a mente com a garganta seca; Aditi com os tendões do pescoço; Nirṛti com a cabeça; a cabeça com a fala alta; os alentos com os gritos; Reṣmāṇa com o tufo.
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
Os mosquitos com os pelos; Indra com a obra hábil; com o portador; Bṛhaspati com o poleiro das aves; as tartarugas com os cascos; o avanço com as duas partes grossas; as perdizes com as partes semelhantes ao urso; a velocidade com as duas pernas; o caminho com os dois braços; a floresta com o jambīla; Agni com as duas partes agudas; Pūṣan com os dois braços; os Aśvin com os dois ombros; Rudra com as duas partes rugidoras.
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
A asa de Agni, a asa inferior de Vāyu, a terceira de Indra, a quarta de Soma, a quinta de Aditi, a sexta de Indrāṇī, a sétima dos Marutas, a oitava de Bṛhaspati, a nona de Aryaman, a décima de Dhātṛ, a décima primeira de Indra, a décima segunda de Varuṇa, a décima terceira de Yama.
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
A asa de Indra e Agni, para Sarasvatī, a asa inferior de Mitra, a terceira; a quarta das águas, a quinta de Nirṛti, a sexta de Agni e Soma, a sétima das serpentes, a oitava de Viṣṇu, a nona de Pūṣan, a décima de Tvaṣṭṛ, a décima primeira de Indra, a décima segunda de Varuṇa, a décima terceira para Yamī; o flanco direito de Dyāvāpṛthivī, o flanco esquerdo de todos os deuses.
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
Os ombros dos Maruts; a primeira costela de todos os deuses; a segunda dos Rudras; a terceira dos Ādityas; a cauda de Vāyu; as duas nádegas de Agni e Soma; os dois quadris de Indra e Bṛhaspati; as duas coxas de Mitra e Varuṇa; o passo com os dois flancos; a força com as duas partes grossas; com os dois kuṣṭha.
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
Pūṣan com o vaniṣṭhu (garganta); as serpentes com o ânus grosso; as serpentes com os ânus; as articulações deslocadas com os intestinos; as águas com a bexiga; os testículos com os dois testes; o garanhão com o pênis; a descendência com o sêmen; as aves cāṣa com a bílis; as úlceras com o reto; os kūśma com os grumos de śaka.
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
O peito de Indra para Aditi; o flanco para as direções; as clavículas das direções para Aditi; as nádegas para as nuvens; o coração e seus suportes para a atmosfera; a membrana das vísceras para o céu; com o ventre para os gansos ruivos; com as cartilagens para o céu; com os rins para as montanhas; com as dobras intestinais para as pedras; com o baço para os formigueiros; com o pâncreas para os arbustos; com os lóbulos do fígado para os riachos; com as veias para os rios; com os flancos para o oceano; com o ventre para Vaiśvānara; com cinza.
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
Com o umbigo, a separação; com o suco, as águas sustentadas; com o caldo, os raios; com as gotas, a névoa; com o vapor, o frio; com a gordura, a chuva; com as lágrimas, os relâmpagos; com a escória e o sangue, os demônios; com os membros, as estrelas variadas; com a forma, a terra; com a pele, para Jumbaka, svāhā.
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
No princípio surgiu Hiraṇyagarbha; nascido, tornou-se o único senhor de todos os seres. Sustentou a terra e este céu. A qual deus honraremos com a oblação?
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
Aquele que, por sua grandeza, tornou-se o único rei de tudo o que respira e pisca, do mundo em movimento; que governa estes bípedes e quadrúpedes. A qual deus honraremos com a oblação?
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
Por cuja grandeza existem estas montanhas nevadas, cujo oceano, com as suas águas, dizem ser; cujas são estas regiões, cujos dois braços são. A qual deus honraremos com a oblação?
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
Aquele que dá o alento, que dá a força, a quem todos veneram, cujo mandato os deuses seguem, cuja sombra é a imortalidade e cuja sombra é a morte. A qual deus honraremos com a oblação?
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
Que bons propósitos cheguem a nós de todos os lados, sem entraves, invencíveis, brotando. Que os deuses sejam sempre assim para o nosso crescimento, protetores incansáveis dia após dia.
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
Que o bom favor dos deuses recaia sobre os que buscam a retidão; que o dom dos deuses volte-se para nós. Aproximamo-nos da amizade dos deuses; ó deuses, prolongai a nossa vida para que vivamos.
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
A eles invocamos com a antiga fórmula nivid: Bhaga, Mitra, Aditi, o infalível Dakṣa, Aryaman, Varuṇa, Soma e os dois Aśvins. Que a auspiciosa Sarasvatī nos traga alegria.
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
Que o vento que traz alegria sopre para nós aquele remédio; que venha da Mãe Terra e do Pai Céu. Que as pedras prensadoras do Soma, que dão alegria, o ouçam. Ó Aśvins, vós dois, firmes, ouvi.
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
A ele, senhor do que se move e do que está parado, que impulsiona o pensamento, invocamos para proteção. Assim como Pūṣan seja para nós para o aumento das riquezas, seja aquele protetor infalível para o nosso bem-estar.
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
Que Indra, de grande renome, nos conceda bem-estar; que Pūṣan, o onisciente, nos conceda bem-estar; que Tārkṣya de aro intacto nos conceda bem-estar; que Bṛhaspati nos conceda bem-estar.
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
Que os Marutas, de cavalos malhados e mãe malhada, que viajam esplendidamente e vêm às assembleias, com o fogo por língua, os pensadores de olhos solares, e todos os deuses venham a nós aqui com sua proteção.
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
Ó deuses, que ouçamos com nossos ouvidos o que é auspicioso; ó deuses dignos de culto, que vejamos com nossos olhos o que é auspicioso. Louvando com membros firmes e corpos, que alcancemos uma vida benéfica aos deuses.
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
Ó deuses, que cem outonos estejam de fato perto de nós, onde levais nossos corpos à velhice. Onde os filhos se tornam pais, não prejudiqueis nossa vida no meio do caminho.
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
Aditi é o céu, Aditi é o espaço intermediário, Aditi é a mãe; ela é o pai, ela é o filho. Todos os deuses são Aditi, os cinco povos são Aditi; o que nasceu é Aditi, o que há de nascer é Aditi.
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
Que Mitra, Varuṇa, Aryaman, Āyu, Indra, Ṛbhukṣan e os Marut não nos desamparem, quando na assembleia sagrada proclamarmos os feitos heroicos do corcel, o garanhão nascido dos deuses.
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
Quando, com purificação e riqueza, levam da boca a oferenda tomada do velado, o bode de bom andar, de todas as formas, berra e alcança a senda querida de Indra e Pūṣan.
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
Este bode é conduzido à frente, parte de Pūṣan, pertencente a todos os deuses, com o cavalo e o corcel. O querido bolo-oferenda, com o corcel, Tvaṣṭṛ de fato o impele à glória para ele.
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
Aquilo que deve ser oferecido estação após estação, o caminho dos deuses: os homens conduzem o cavalo três vezes ao redor. Aqui a primeira porção de Pūṣan, a cabra, vai ao sacrifício e anuncia-o aos deuses.
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
O hotṛ, o adhvaryu, o āvayā, o acendedor do fogo, o segurador da pedra e o śaṃstṛ bem inspirado. Por esse sacrifício realizado com som e bem oferecido, ó ventres, enchei-vos!
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
Os que cortam o poste sacrificial, os que o carregam, os que moldam o anel do poste do cavalo e os que reúnem os vasos de cozimento para o cavalo: que o seu cumprimento nos anime.
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
Da direção dos deuses aproximou-se o de dorso brilhante; o meu pensamento benevolente foi depositado. Os videntes inspirados regozijam-se depois dele. No sustento dos deuses fizemos um bom vínculo.
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
O que é a corda de amarração do cavalo vājin, a rédea e a corda sobre a cabeça do cavalo arvan, e a erva posta em sua boca: que tudo isso seja também para ti entre os deuses.
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
O que é a mancha de mosca na carne crua do cavalo, o que está manchado no espeto e no machado, o que está nas mãos e unhas do auxiliar (śamitṛ): que tudo isso seja também para ti entre os deuses.
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
O que escorre da membrana interna do ventre, e o cheiro da carne crua: que os auxiliares do sacrifício o preparem bem; e que cozinhem a carne sagrada fervendo-a.
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
O que escorre do teu membro enquanto cozinha no fogo, em direção ao espeto do abatido: que não caia sobre a terra nem sobre a erva; que seja dado aos deuses que o desejam.
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
Os que contemplam o cavalo, os que dizem do cozido: «Tira o perfumado», e os que buscaram a carne do cavalo como pedido — que o seu abhigūrti nos impulsione.
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
A colher da panela onde se cozinha a carne, os recipientes, as conchas que espargem o caldo, as tampas no calor, as marcas dos pratos de oferenda e os locais de abate: estes adornam o cavalo.
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
Que Agni, de cheiro de fumaça, não te atormente; os espetos brilham sobre as partes chamuscadas. Oferecido, aceito, favorecido, feito vaṣaṭ: que os deuses recebam esse cavalo.
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
A saída do cavalo, seu sentar-se, seu girar, o passo de seus cascos, o que bebeu e o forragem que comeu: que tudo isso, sendo teu, esteja entre os deuses.
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
As vestes estendidas sob o cavalo, a cobertura superior, os ornamentos de ouro para ele, a corda de amarração, o cavalo e as peias: estes o levam aos deuses amados.
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
Tudo o que foi aguilhoado no teu assento com força, com o calcanhar ou com o chicote, tudo isso ofereço com a fórmula sagrada, como oblações com a concha nos sacrifícios.
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
Os trinta e quatro membros do cavalo ligado aos deuses; o machado chega às costelas curvas do cavalo. Dispõe os membros inteiros e corretamente; anunciando articulação por articulação, corta-os separando-os.
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
Uma porção do cavalo de Tvaṣṭṛ é para ser cortada; há dois condutores, e assim também a estação. Essas porções dos membros que preparo no tempo devido, ofereço-as ao fogo.
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
Que o querido sopro, ao partir, não te queime; que o machado não permaneça sobre o teu corpo. Que o machado ávido não te deixe sem cortar; passando pelas juntas, que separe os membros com a espada.
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
Tu não morres nem és prejudicado; por caminhos fáceis vais até os deuses. Os teus dois cavalos malhados estão atrelados; o cavalo vigoroso chegou ao jugo do asno.
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
Que o cavalo vigoroso nos dê bons pastos, bons cavalos, filhos de homens e riqueza que nutra a todos. Aditi, torna-nos sem culpa; que o cavalo possuidor de oblações nos conquiste a força.
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
Tornemos de fato propícios estes mundos; que Indra e todos os deuses também o façam. Que Indra, com sua comitiva, junto com os Ādityas e os Maruts, nos prepare remédios. Que Indra, com os Ādityas, torne propícios o nosso sacrifício, o nosso corpo e a nossa descendência.
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
Ó Agni, sê o mais próximo de nós e nosso protetor; sê propício e protetor. Agni Vasu, de riqueza renomada, alcança e concede a riqueza mais radiante. Ó mais flamejante, brilhante, nós te suplicamos agora pelo favor de nossos amigos.