യജുർവേദം · അധ്യായം 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
പല്ലുകൾകൊണ്ട് പല്ലിന്റെ അടിഭാഗവും, പല്ലിന്റെ വേരുകൾകൊണ്ട് ഗുദവും, മോണകൾകൊണ്ട് മണ്ണും, കോമ്പല്ലുകൾകൊണ്ട് മൂർച്ചയുള്ള ഭാഗങ്ങളും, സരസ്വതികൊണ്ട് നാക്കിന്റെ അഗ്രവും, നാക്കുകൊണ്ട് മേൽഭാഗവും, ഗർജ്ജനംകൊണ്ട് അണ്ണാക്കും, താടിയെല്ലുകൾകൊണ്ട് ബലവും, വായകൊണ്ട് ജലവും, വൃഷണങ്ങൾകൊണ്ട് വൃഷണവും, താടികൊണ്ട് ആദിത്യന്മാരും, പുരികങ്ങൾകൊണ്ട് വഴിയും, കൺപീലികൾകൊണ്ട് ദ്യാവാപൃഥിവിയും, കൃഷ്ണമണികൾകൊണ്ട് മിന്നലും. വെളുപ്പിന് സ്വാഹാ, കറുപ്പിന് സ്വാഹാ. കടക്കാവുന്ന കൺപീലികൾ, കടക്കാനാകാത്ത കണ്ണിൻ രശ്മികൾ; കടക്കാനാകാത്ത കൺപീലികൾ, കടക്കാവുന്ന കണ്ണിൻ രശ്മികൾ.
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
വായുവിനെ പ്രാണനാലും അപാനനാലും, രണ്ടു നാസികകളെ ഉപയാമത്താലും, താഴത്തെ ചുണ്ടിനാൽ സത്തിനെയും, മേലത്തെ ചുണ്ടിനാൽ പ്രകാശത്താൽ ഉൾഭാഗത്തെയും, പുറമേയുള്ള പ്രകാശത്താൽ പുറംഭാഗത്തെയും, തലയാൽ ഇടിമുഴക്കത്തെയും, ഞെരുക്കത്താൽ വജ്രത്തെയും, തലച്ചോറിനാൽ മിന്നലിനെയും, രണ്ടു കൃഷ്ണമണികളാൽ രണ്ടു ചെവികളെയും, ചെവികളാൽ ശ്രവണത്തെയും, രണ്ടു ചെവികളെ തേദനിയാലും, താഴത്തെ കണ്ഠത്താൽ ജലത്തെയും, ഉണങ്ങിയ കണ്ഠത്താൽ ചിത്തത്തെയും, കഴുത്തിലെ ഞരമ്പുകളാൽ അദിതിയെയും, തലയാൽ നിർൃതിയെയും, ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരത്താൽ തലയെയും, ആർപ്പുവിളികളാൽ പ്രാണങ്ങളെയും, കുലയാൽ രേഷ്മാണനെയും (സമർപ്പിക്കുന്നു).
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
കൊതുകുകളെ രോമങ്ങളാലും, ഇന്ദ്രനെ സ്വപസ് (സമർത്ഥമായ കർമ്മം) താലും, വാഹനത്താലും, ബൃഹസ്പതിയെ ശകുനിസാദത്താലും, ആമകളെ കുളമ്പുകളാലും, ആക്രമണത്തെ രണ്ടു സ്ഥൂലഭാഗങ്ങളാലും, ഋക്ഷലകളാൽ കപിഞ്ജലങ്ങളെയും, വേഗത്തെ രണ്ടു തുടകളാലും, വഴിയെ രണ്ടു ബാഹുക്കളാലും, ജാംബീലത്താൽ കാടിനെയും, അഗ്നിയെ രണ്ടു അതിരുഗുകളാലും, പൂഷനെ രണ്ടു ഭുജങ്ങളാലും, അശ്വികളെ രണ്ടു തോളുകളാലും, രുദ്രനെ രണ്ടു രോരഭാഗങ്ങളാലും (സമർപ്പിക്കുന്നു).
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
അഗ്നിയുടെ ചിറക്, വായുവിന്റെ താഴത്തെ ചിറക്, ഇന്ദ്രന്റെ മൂന്നാമത്തേത്, സോമന്റെ നാലാമത്തേത്, അദിതിയുടെ അഞ്ചാമത്തേത്, ഇന്ദ്രാണിയുടെ ആറാമത്തേത്, മരുത്തുകളുടെ ഏഴാമത്തേത്, ബൃഹസ്പതിയുടെ എട്ടാമത്തേത്, അര്യമാവിന്റെ ഒമ്പതാമത്തേത്, ധാതാവിന്റെ പത്താമത്തേത്, ഇന്ദ്രന്റെ പതിനൊന്നാമത്തേത്, വരുണന്റെ പന്ത്രണ്ടാമത്തേത്, യമന്റെ പതിമൂന്നാമത്തേത്.
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
ഇന്ദ്രാഗ്നികളുടെ ചിറക്, സരസ്വതിക്ക്, മിത്രന്റെ താഴത്തെ ചിറക്, മൂന്നാമത്തേത്, ജലങ്ങളുടെ നാലാമത്തേത്, നിർഋതിയുടെ അഞ്ചാമത്തേത്, അഗ്നിസോമങ്ങളുടെ ആറാമത്തേത്, സർപ്പങ്ങളുടെ ഏഴാമത്തേത്, വിഷ്ണുവിന്റെ എട്ടാമത്തേത്, പൂഷാവിന്റെ ഒമ്പതാമത്തേത്, ത്വഷ്ടാവിന്റെ പത്താമത്തേത്, ഇന്ദ്രന്റെ പതിനൊന്നാമത്തേത്, വരുണന്റെ പന്ത്രണ്ടാമത്തേത്, യമിക്ക് പതിമൂന്നാമത്തേത്; ദ്യാവാപൃഥിവിയുടെ വലത് പാർശ്വം, എല്ലാ ദേവതകളുടെയും ഇടത് പാർശ്വം.
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
മരുത്തുക്കളുടെ തോളുകൾ; എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ഒന്നാമത്തെ വാരിയെല്ല്; രുദ്രന്മാരുടെ രണ്ടാമത്തേത്; ആദിത്യന്മാരുടെ മൂന്നാമത്തേത്; വായുവിന്റെ വാൽ; അഗ്നി സോമന്മാരുടെ രണ്ട് നിതംബങ്ങൾ; ഇന്ദ്ര ബൃഹസ്പതിമാരുടെ രണ്ട് ഇടുപ്പുകൾ; മിത്ര വരുണന്മാരുടെ രണ്ട് തുടകൾ; രണ്ട് പാർശ്വങ്ങളാൽ ചുവടുവയ്പ്; രണ്ട് സ്ഥൂലഭാഗങ്ങളാൽ ബലം; രണ്ട് കുഷ്ഠങ്ങളാൽ.
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
വനിഷ്ഠുവിനാൽ പൂഷനെ; തടിച്ച ഗുദത്താൽ സർപ്പങ്ങളെ; ഗുദങ്ങളാൽ സർപ്പങ്ങളെ; കുടലുകളാൽ വിഹ്രുത സന്ധികളെ; മൂത്രാശയത്താൽ ജലത്തെ; രണ്ട് വൃഷണങ്ങളാൽ വൃഷണത്തെ; ശേപത്താൽ വാജിയെ; രേതസ്സിനാൽ പ്രജയെ; പിത്തത്താൽ ചാഷ പക്ഷികളെ; ഗുദത്താൽ പ്രദരങ്ങളെ; ശകപിണ്ഡങ്ങളാൽ കൂശ്മങ്ങളെ.
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
ഇന്ദ്രന്റെ മാറ് അദിതിക്ക്; പാർശ്വം ദിശകൾക്ക്; ദിശകളുടെ ജത്രു അദിതിക്ക്; പൃഷ്ഠം മേഘങ്ങൾക്ക്; ഹൃദയവും ഉപശേനവും അന്തരീക്ഷത്തിന്; പുരീതത് ആകാശത്തിന്; ഉദരത്താൽ ചക്രവാകപ്പക്ഷികൾക്ക്; മതസ്നകളാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്; വൃക്കകളാൽ പർവ്വതങ്ങൾക്ക്; പ്ലാശികളാൽ കല്ലുകൾക്ക്; പ്ലീഹയാൽ പുറ്റുകൾക്ക്; ക്ലോമത്താൽ കുറ്റിക്കാടുകൾക്ക്; ഗ്ലൗകളാൽ അരുവികൾക്ക്; ഹിരകളാൽ നദികൾക്ക്; കുക്ഷികളാൽ സമുദ്രത്തിന്; ഉദരത്താൽ വൈശ്വാനരന്; ഭസ്മത്താൽ.
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
നാഭിയാൽ വിധൃതിയെ; രസത്താൽ ധൃതമായ ജലത്തെ; യൂഷത്താൽ മരീചികളെ; തുള്ളികളാൽ മൂടൽമഞ്ഞിനെ; ഊഷ്മാവിനാൽ ശീതത്തെ; വസയാൽ മഴയെ; കണ്ണീരാൽ മിന്നലുകളെ; മാലിന്യത്താൽ രക്തത്താൽ രക്ഷസ്സുകളെ; അംഗങ്ങളാൽ വിചിത്ര നക്ഷത്രങ്ങളെ; രൂപത്താൽ ഭൂമിയെ; ത്വക്കിനാൽ ജുംബകന്; സ്വാഹാ.
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
ആദ്യം ഹിരണ്യഗർഭൻ ഉദിച്ചു. ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവൻ സകല ജീവികളുടെയും ഏകനായ പതിയായി. അവൻ ഭൂമിയെയും ഈ ദ്യുലോകത്തെയും ധരിച്ചു. ഏത് ദേവനു നാം ഹവിസ്സോടെ ആരാധിക്കണം?
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
തന്റെ മഹിമയാൽ ശ്വസിക്കുന്നവർക്കും കണ്ണിമ ചിമ്മുന്നവർക്കും ചലിക്കുന്ന ലോകത്തിന് ഏകരാജാവായവൻ; ഈ ദ്വിപദ-ചതുഷ്പദ ജീവികളെ ഭരിക്കുന്നവൻ; ഏത് ദേവനു നാം ഹവിസ്സോടെ ആരാധിക്കണം?
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
ആരുടെ മഹിമയാൽ ഈ ഹിമവാന്മാർ ഉണ്ടോ, ആരുടെ രസത്തോടൊപ്പം സമുദ്രം എന്നു പറയുന്നുവോ, ആരുടെ ഈ ദിക്കുകൾ ഉണ്ടോ, ആരുടെ രണ്ടു ബാഹുക്കൾ ഉണ്ടോ; ഏത് ദേവനു നാം ഹവിസ്സോടെ ആരാധിക്കണം?
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
പ്രാണൻ നൽകുന്നവനും ബലം നൽകുന്നവനും ആരെയാണോ എല്ലാവരും ഉപാസിക്കുന്നത്, ആരുടെ കൽപ്പന ദേവന്മാർ അനുസരിക്കുന്നുവോ, ആരുടെ നിഴൽ അമൃതമോ, ആരുടെ മരണമോ; ഏത് ദേവനു നാം ഹവിസ്സോടെ ആരാധിക്കണം?
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
ശുഭചിന്തകൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽനിന്നും നമ്മുടെ അടുത്ത് വരട്ടെ; അവ തടസ്സമില്ലാത്തവയും ജയിക്കപ്പെടാത്തവയും മുളച്ചുയരുന്നവയും ആകട്ടെ. ദേവന്മാർ നമ്മുടെ വളർച്ചയ്ക്കായി എപ്പോഴും അങ്ങനെയായിരിക്കട്ടെ; ദിനംതോറും ക്ഷീണമില്ലാത്ത രക്ഷകരായിരിക്കട്ടെ.
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
ദേവന്മാരുടെ ശുഭമായ സുമതി ഋജുവായി നടക്കുന്നവർക്കു ലഭിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ ദാനം ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിച്ചുവരട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ സഖ്യത്തെ ഞങ്ങൾ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; ദേവന്മാരേ, ജീവിക്കുവാനായി ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് നീട്ടിത്തരണമേ.
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
അവരെ ഞങ്ങൾ പുരാതനമായ നിവിദ് മന്ത്രത്താൽ വിളിക്കുന്നു — ഭഗൻ, മിത്രൻ, അദിതി, അക്ഷയ ദക്ഷൻ, അര്യമാവ്, വരുണൻ, സോമൻ, ഇരട്ട അശ്വിനികൾ. സുഭഗയായ സരസ്വതി ഞങ്ങൾക്ക് സുഖം നൽകട്ടെ.
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
ആ ഔഷധം സുഖം നൽകുന്ന കാറ്റ് ഞങ്ങൾക്കായി വീശട്ടെ. അത് മാതാവായ ഭൂമിയിൽനിന്നും പിതാവായ ദ്യുലോകത്തിൽനിന്നും വരട്ടെ. സോമം പിഴിയുന്ന സുഖദായകമായ കല്ലുകൾ അത് കേൾക്കട്ടെ. ഓ അശ്വിനികളേ, സ്ഥിരമായി നിന്ന് നിങ്ങൾ ഇരുവരും അത് കേൾക്കണമേ.
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
ചലിക്കുന്നവയുടെയും നിശ്ചലമായവയുടെയും ഈശ്വരനും ബുദ്ധിയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന പ്രഭുവുമായ അവനെ ഞങ്ങൾ സംരക്ഷണത്തിനായി വിളിക്കുന്നു. ധനവൃദ്ധിക്കായി പൂഷൻ ഞങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്നതുപോലെ, ആ അക്ഷയ രക്ഷകൻ ക്ഷേമത്തിനായി ഉണ്ടാകട്ടെ.
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
മഹാകീർത്തിയുള്ള ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ. സർവ്വജ്ഞനായ പൂഷാവ് ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ. അരിഷ്ടനേമി താർക്ഷ്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ. ബൃഹസ്പതി ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകട്ടെ.
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
പുള്ളിക്കുതിരകളുള്ള, പുള്ളിയമ്മയുടെ മക്കളായ മരുത്തുക്കൾ, ശുഭമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, സഭകളിൽ വരുന്നവർ, അഗ്നി നാവായുള്ള, സൂര്യസമാന നേത്രങ്ങളുള്ള മനുക്കൾ, എല്ലാ ദേവന്മാരും സംരക്ഷണത്തോടെ ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരട്ടെ.
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ ചെവികളാൽ ശുഭം കേൾക്കട്ടെ. യജനീയരായ ദേവന്മാരേ, കണ്ണുകളാൽ ശുഭം കാണട്ടെ. ഉറച്ച അംഗങ്ങളാലും ശരീരത്താലും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ദേവന്മാർക്ക് ഹിതകരമായ ആയുസ്സ് ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
ദേവന്മാരേ, നൂറ് ശരത്കാലങ്ങൾ തീർച്ചയായും ഞങ്ങളുടെ അടുത്തുണ്ടാകട്ടെ. അവിടെ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ വാർദ്ധക്യത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ. പുത്രന്മാർ പിതാക്കന്മാരാകുന്നിടത്ത്, മധ്യത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സിനെ നശിപ്പിക്കരുതേ.
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
അദിതി ദ്യൗ ആകുന്നു, അദിതി അന്തരീക്ഷം ആകുന്നു, അദിതി മാതാവ് ആകുന്നു; അവൾ പിതാവ്, അവൾ പുത്രൻ. വിശ്വദേവകൾ അദിതി; പഞ്ചജനങ്ങൾ അദിതി; ജാതമായതെല്ലാം അദിതി; ജനിക്കാനിരിക്കുന്നതും അദിതി.
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
മിത്രൻ, വരുണൻ, അര്യമാവ്, ആയു, ഇന്ദ്രൻ, ഋഭുക്ഷാവ്, മരുത്തുക്കൾ ഞങ്ങളെ കൈവിടാതിരിക്കട്ടെ; ദേവജാതനായ കുതിരയുടെ, വാജിയുടെ വീരകർമ്മങ്ങൾ യജ്ഞസദസ്സിൽ ഞങ്ങൾ വർണ്ണിക്കുമ്പോൾ.
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
ശുദ്ധിയോടും സമ്പത്തോടും കൂടി പൊതിഞ്ഞവന്റെ ദാനം വായിൽനിന്ന് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, നന്നായി ചലിക്കുന്ന വിശ്വരൂപനായ അജൻ ശബ്ദിച്ച് ഇന്ദ്ര-പൂഷാക്കളുടെ പ്രിയമാർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു.
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
ഈ ആട് മുന്നിൽ കുതിരയോടും വാജിയോടും കൂടി പൂഷാവിന്റെ വിഹിതമായി, വിശ്വദേവർക്കുള്ളതായി കൊണ്ടുപോകുന്നു. പ്രിയമായ പുരോഡാശം അർവനോടൊപ്പം ത്വഷ്ടാവ് യശസ്സിനായി ഈ യജമാനനെ നിശ്ചയമായും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
ഋതുക്രമത്തിൽ ഹവിസ്സായി അർപ്പിക്കേണ്ടതും ദേവയാനമായതും ആയത്, മനുഷ്യർ കുതിരയെ മൂന്നു തവണ ചുറ്റിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇവിടെ പൂഷന്റെ ആദ്യഭാഗമായ ആട് യജ്ഞത്തിലേക്കു പോയി ദേവന്മാരെ അറിയിക്കുന്നു.
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
ഹോതാവ്, അധ്വര്യു, ആവയ, അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഗ്രാവഗ്രാഭൻ, സുവിപ്രനായ ശംസ്താവ്. സ്വരത്തോടെ നടത്തിയ, നന്നായി അർപ്പിച്ച ആ യജ്ഞത്താൽ, ഹേ വക്ഷണകളേ, നിറയുവിൻ.
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
യൂപവ്രസ്കന്മാർ ആരോ, യൂപം ചുമക്കുന്നവർ ആരോ, അശ്വയൂപത്തിനായി ചഷാലം രൂപപ്പെടുത്തുന്നവർ ആരോ, കുതിരക്കായി പാചകപാത്രങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നവർ ആരോ — അവരുടെ അഭിഗൂർതി ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
ദേവന്മാരുടെ ദിശയിൽ നിന്ന് വീതപൃഷ്ഠൻ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ സുമൻ മന്ത്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. വിപ്രരും ഋഷികളും അവനെ പിന്തുടർന്ന് ആനന്ദിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ പോഷണത്തിൽ ഞങ്ങൾ സുബന്ധുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
വാജിയുടെ കെട്ടുകയർ, അർവന്റെ തലയിലെ കടിഞ്ഞാണും കയറും, വായിൽ വച്ച പുല്ല്—അവയെല്ലാം നിനക്കുവേണ്ടി ദേവന്മാരിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
കുതിരയുടെ പച്ചമാംസത്തിലെ ഈച്ചപ്പാട്, സ്വരുവിലും സ്വധിതിയിലും (മഴുവിൽ) പുരണ്ട കറ, ശമിതാവിന്റെ കൈകളിലും നഖങ്ങളിലും ഉള്ളവ—അവയെല്ലാം നിനക്കുവേണ്ടി ദേവന്മാരിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ.
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
വയറ്റിലെ കൊഴുപ്പുപാളിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നതും, പച്ചമാംസത്തിന്റെ ഗന്ധവും—അത് ശമിതാക്കൾ നന്നായി ചെയ്യട്ടെ; മേധം തിളപ്പിച്ചു പാകം ചെയ്യട്ടെ.
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
തീയിൽ പാകംചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ നിന്റെ അവയവത്തിൽ നിന്ന്, കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ ശൂലത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നത്—അത് നിലത്തും പുല്ലിലും വീഴാതിരിക്കട്ടെ; ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവന്മാർക്ക് അത് സമർപ്പിതമാകട്ടെ.
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
കുതിരയെ പൂർണ്ണമായി നോക്കുന്നവരും, വേവിച്ചതിനെ 'സുഗന്ധമുള്ളത് പുറത്തെടുക്കൂ' എന്ന് പറയുന്നവരും, കുതിരയുടെ മാംസം യാചിച്ചവരും — അവരുടെ അഭിഗൂർതി നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
മാംസം പാകം ചെയ്യുന്ന കലത്തിലെ തവി, പാത്രങ്ങൾ, ചാറ് തളിക്കുന്ന പാത്രങ്ങൾ, ചൂടിലെ മൂടികൾ, ചരുപാത്രങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങൾ, അറുക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ — ഇവ കുതിരയെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
പുകമണമുള്ള അഗ്നി നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ; വെന്ത ഭാഗത്ത് ശൂലങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു. ഇഷ്ടം, വീതം, അഭിഗൂർതം, വഷട്കൃതം — ആ കുതിരയെ ദേവന്മാർ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
കുതിരയുടെ പുറത്തേക്കു പോകൽ, ഇരിക്കൽ, തിരിയൽ, കാലടി നടത്തം, കുടിച്ചത്, തിന്നത് — അവയെല്ലാം നിന്റേതായി ദേവന്മാരിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
കുതിരയ്ക്കായി വസ്ത്രം വിരിക്കുന്നവ, മേൽമൂടി, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ, കെട്ടുകയർ, കുതിര, കാൽകെട്ട് — ഇവ പ്രിയരായ ദേവന്മാരിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു.
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
നിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ബലത്തോടെ, കുതികാൽ കൊണ്ടോ ചാട്ടവാറു കൊണ്ടോ ആരെങ്കിലും കുത്തിയതെല്ലാം, യജ്ഞങ്ങളിൽ സ്രുക്കുകൊണ്ടുള്ള ഹവിസ്സുപോലെ, ഞാൻ മന്ത്രത്താൽ അർപ്പിക്കുന്നു.
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
ദേവബന്ധുവായ കുതിരയുടെ മുപ്പത്തിനാല് അവയവങ്ങൾ; കുതിരയുടെ വളഞ്ഞ വാരിയെല്ലുകളിൽ കോടാലി എത്തുന്നു. അവയവങ്ങൾ പൊട്ടാതെ ശരിയായി ക്രമപ്പെടുത്തുക; സന്ധി സന്ധിയായി പ്രഖ്യാപിച്ച് വേർതിരിച്ചു മുറിക്കുക.
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
ത്വഷ്ടാവിന്റെ കുതിരയുടെ ഒരു ഭാഗം മുറിക്കപ്പെടുന്നത്; രണ്ടു നിയന്താക്കളുണ്ട്, ഋതുവും അതുപോലെ. അവയവങ്ങളെ ഋതുവിനനുസരിച്ച് ഞാൻ ഒരുക്കുന്ന ആ പിണ്ഡങ്ങളെ അഗ്നിയിൽ ഹോമിക്കുന്നു.
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
പ്രിയപ്പെട്ട ആത്മാവ് വിട്ടുപോകുമ്പോൾ നിന്നെ ദഹിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ; കോടാലി നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിൽക്കാതിരിക്കട്ടെ. ആർത്തിയുള്ള കോടാലി മുറിക്കാതെ വിടാതിരിക്കട്ടെ; സന്ധികൾ കടന്ന് വാൾകൊണ്ട് അവയവങ്ങളെ വേർതിരിക്കട്ടെ.
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
നീ മരിക്കുന്നില്ല, നശിക്കുന്നുമില്ല; സുഗമമായ വഴികളിലൂടെ ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്കു നീ പോകുന്നു. നിന്റെ രണ്ടു പുള്ളിക്കുതിരകൾ നുകത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു; ശക്തനായ കുതിര നുകത്തിനടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു.
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
ശക്തനായ കുതിര ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല മേച്ചിൽപ്പുറവും നല്ല കുതിരകളും പുരുഷന്മാരുടെ പുത്രന്മാരും സർവ്വത്തെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന സമ്പത്തും നൽകട്ടെ. അദിതിയേ, ഞങ്ങളെ നിഷ്പാപരാക്കൂ; ഹവിസ്സുള്ള കുതിര ഞങ്ങൾക്ക് ബലം നേടിത്തരട്ടെ.
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
ഈ ലോകങ്ങളെ ഞങ്ങൾ നിശ്ചയമായും ശുഭമാക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രനും എല്ലാ ദേവന്മാരും (അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ). ആദിത്യന്മാരോടും മരുത്തുക്കളോടും കൂടി ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്കായി ഔഷധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കട്ടെ. ഇന്ദ്രൻ ആദിത്യന്മാരോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തെയും ശരീരത്തെയും സന്തതിയെയും ശുഭമാക്കട്ടെ.
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
അഗ്നേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അടുത്തവനും രക്ഷകനും ആകൂ; ശുഭകരനും രക്ഷിക്കുന്നവനും ആകൂ. ധനസമ്പന്നനായ വസു അഗ്നി, ഏറ്റവും ദീപ്തമായ സമ്പത്തിലേക്ക് എത്തി അത് നൽകട്ടെ. ഏറ്റവും ജ്വലിക്കുന്നവനേ, പ്രകാശിക്കുന്നവനേ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ നന്മയ്ക്കായി നിന്നെ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു.