યજુર્વેદ · અધ્યાય 25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
25.1
शादं दद्भिर् अवकां दन्तमूलैर् मृदं बर्स्वैस् तेगान् दꣳष्ट्राभ्याꣳ सरस्वत्या ऽ अग्रजिह्वं जिह्वाया ऽ उत्सादम् अवक्रन्देन तालु वाजꣳ हनुभ्याम् अप ऽ आस्येन वृषणम् आण्डाभ्याम् आदित्याꣳ श्मश्रुभिः पन्थानं भ्रूभ्यां द्यावापृथिवी वर्तोभ्यां विद्युतं कनीनकाभ्याꣳ शुक्लाय स्वाहा कृष्णाय स्वाहा पार्याणि पक्ष्माण्य् अवार्या ऽ इक्षवो वार्याणि पक्ष्माणि पार्या ऽ इक्षवः ॥ २५.१ ॥
દાંતથી દાંતનો આધાર, દાંતના મૂળથી ગુદા, પેઢાંથી માટી, દાઢોથી તીક્ષ્ણ ભાગો, સરસ્વતીથી જીભનો અગ્રભાગ, જીભથી ઉપરનો ભાગ, ગર્જનાથી તાળવું, જડબાંથી બળ, મુખથી જળ, અંડકોષથી વૃષણ, દાઢીથી આદિત્યો, ભ્રમરોથી માર્ગ, પાંપણોથી દ્યાવાપૃથિવી, કીકીઓથી વીજળી. શ્વેત માટે સ્વાહા, કૃષ્ણ માટે સ્વાહા. ઓળંગી શકાય તેવી પાંપણો, ન ઓળંગી શકાય તેવાં નેત્ર-કિરણો; ન ઓળંગી શકાય તેવી પાંપણો, ઓળંગી શકાય તેવાં નેત્ર-કિરણો.
25.2
वातं प्राणेनापानेन नासिके ऽ उपयामम् अधरेणौष्ठेन सद् उत्तरेण प्रकाशेनान्तरम् अनूकाशेन बाह्यं निवेष्यं मूर्ध्ना स्तनयित्नुं निर्बाधेनाशनिं मस्तिष्केण विद्युतं कनीनकाभ्यां कर्णाभ्याꣳ श्रोत्रꣳ श्रोत्राभ्यां कर्णौ तेदनीम् अधरकण्ठेनापः शुष्ककण्ठेन चित्तं मन्याभिर् अदितिꣳ शीर्ष्णा निर्ऋतिं निर्जर्जल्पेन शीर्ष्णा संक्रोशैः प्राणान् रेष्माणꣳ स्तुपेन ॥ २५.२ ॥
પવનને પ્રાણ અને અપાનથી, બે નસકોરાંને ઉપયામથી, નીચલા હોઠથી સત્ને, ઉપલા હોઠથી પ્રકાશથી અંદરના ભાગને, બહારના પ્રકાશથી બહારના ભાગને, માથાથી ગર્જનાને, દબાણથી વજ્રને, મગજથી વીજળીને, બે કીકીઓથી બે કાનને, કાનથી શ્રવણને, તેદની વડે બે કાનને, નીચલા કંઠથી જળને, સૂકા કંઠથી ચિત્તને, ગરદનની નસોથી અદિતિને, માથાથી નિર્ઋતિને, મોટા અવાજે બોલવાથી માથાને, ચીસોથી પ્રાણોને, અને ગુચ્છાથી રેષ્માણને (અર્પણ કરું છું).
25.3
मशकान् केशैर् इन्द्रꣳ स्वपसा वहेन बृहस्पतिꣳ शकुनिसादेन कूर्माञ्छफैर् आक्रमणꣳ स्थूराभ्याम् ऋक्षलाभिः कपिञ्जलान् जवं जङ्घाभ्याम् अध्वानं बाहुभ्यां जाम्बीलेनारण्यम् अग्निम् अतिरुग्भ्यां पूषणं दोर्भ्याम् अश्विनाव् अꣳसाभ्याꣳ रुद्रꣳ रोराभ्याम् ॥ २५.३ ॥
મચ્છરોને વાળથી, ઇન્દ્રને સ્વપસ (કુશળ કર્મ) થી, વાહનથી, બૃહસ્પતિને શકુનિસાદથી, કાચબાઓને ખરીઓથી, આક્રમણને બે સ્થૂળ ભાગોથી, ઋક્ષલાઓથી કપિંજલોને, વેગને બે જાંઘોથી, માર્ગને બે બાહુઓથી, જાંબીલથી અરણ્યને, અગ્નિને બે અતિરુકોથી, પૂષનને બે ભુજાઓથી, અશ્વિનોને બે ખભાઓથી, અને રુદ્રને બે રોર ભાગોથી (અર્પણ કરું છું).
25.4
अग्नेः पक्षतिर् वायोर् निपक्षतिर् इन्द्रस्य तृतीया सोमस्य चतुर्थ्य् अदित्यै पञ्चमीन्द्राण्यै षष्ठी मरुताꣳ सप्तमी बृहस्पतेर् अष्टम्य् अर्यम्णो नवमी धातुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यमस्य त्रयोदशी ॥ २५.४ ॥
અગ્નિનું પંખ, વાયુનું નીચલું પંખ, ઇન્દ્રનું ત્રીજું, સોમનું ચોથું, અદિતિનું પાંચમું, ઇન્દ્રાણીનું છઠ્ઠું, મરુતોનું સાતમું, બૃહસ્પતિનું આઠમું, અર્યમાનું નવમું, ધાતાનું દસમું, ઇન્દ્રનું અગિયારમું, વરુણનું બારમું, યમનું તેરમું.
25.5
इन्द्राग्न्योः पक्षतिर् सरस्वत्यै निपक्षतिर् मित्रस्य तृतीयापां चतुर्थी निर्ऋत्यै पञ्चम्य् अग्नीषोमयोः षष्ठी सर्पाणाꣳ सप्तमी विष्णोर् अष्टमी पूष्णो नवमी त्वष्टुर् दशमीन्द्रस्यैकादशी वरुणस्य द्वादशी यम्यै त्रयोदशी द्यावापृथिव्योर् दक्षिणं पार्श्वं विश्वेषां देवानाम् उत्तरम् ॥ २५.५ ॥
ઇન્દ્ર અને અગ્નિનું પંખ, સરસ્વતીનું, મિત્રનું નીચલું પંખ, ત્રીજું, પાણીનું ચોથું, નિરૃતિનું પાંચમું, અગ્નિ અને સોમનું છઠ્ઠું, સર્પોનું સાતમું, વિષ્ણુનું આઠમું, પૂષાનું નવમું, ત્વષ્ટાનું દસમું, ઇન્દ્રનું અગિયારમું, વરુણનું બારમું, યમીનું તેરમું; દ્યાવાપૃથિવીની જમણી બાજુ, સર્વ દેવોની ડાબી બાજુ.
25.6
मरुताꣳ स्कन्धा विश्वेषां देवानां प्रथमा कीकसा रुद्राणां द्वितीयादित्यानां तृतीया वायोः पुच्छम् अग्नीषोमयोर् भासदौ क्रुञ्चौ श्रोणिभ्याम् इन्द्राबृहस्पती ऽ ऊरुभ्यां मित्रावरुणाव् अल्गाभ्याम् आक्रमणꣳ स्थूराभ्यां बलं कुष्ठाभ्याम् ॥ २५.६ ॥
મરુતોના ખભા; બધા દેવોની પહેલી પાંસળી; રુદ્રોની બીજી; આદિત્યોની ત્રીજી; વાયુની પૂંછડી; અગ્નિ-સોમના બે નિતંબ; ઇન્દ્ર-બૃહસ્પતિના બે કમરભાગ; મિત્ર-વરુણની બે જાંઘો; બે પડખાંથી પગલું; બે સ્થૂળ ભાગોથી બળ; બે કુષ્ઠોથી.
25.7
पूषणं वनिष्ठुनान्धाहीन्त् स्थूलगुदया सर्पान् गुदाभिर् विह्रुत ऽ आन्त्रैर् अपो वस्तिना वृषणम् आण्डाभ्यां वाजिनꣳ शेपेन प्रजाꣳ रेतसा चाषान् पित्तेन प्रदरान् पायुना कूश्माञ्छकपिण्डैः ॥ २५.७ ॥
વનિષ્ઠુથી પૂષનને; જાડા ગુદાથી સર્પોને; ગુદાઓથી સર્પોને; આંતરડાઓથી વિહ્રુત સાંધાઓને; મૂત્રાશયથી પાણીને; બે વૃષણોથી વૃષણને; શેપથી વાજીને; રેતસથી પ્રજાને; પિત્તથી ચાષ પક્ષીઓને; ગુદાથી પ્રદરોને; શકપિંડોથી કૂશ્માંડોને.
25.8
इन्द्रस्य क्रोडो ऽदित्यै पाजस्यं दिशां जत्रवो ऽदित्यै भसज् जीमूतान् हृदयौपशेनान्तरिक्षं पुरीतता नभ ऽ उदर्येण चक्रवाकौ मतस्नाभ्यां दिवं वृक्काभ्यां गिरीन् प्लाशिभिर् उपलान् प्लीह्ना वल्मीकान् क्लोमभिर् ग्लौभिर् गुल्मान् हिराभिः स्रवन्तीर् ह्रदान् कुक्षिभ्याꣳ समुद्रम् उदरेण वैश्वानरं भस्मना ॥ २५.८ ॥
ઇન્દ્રની છાતી અદિતિ માટે; પડખું દિશાઓ માટે; દિશાઓનું જત્રુ અદિતિ માટે; નિતંબ મેઘો માટે; હૃદય અને ઉપશેન અંતરિક્ષ માટે; પુરીતત્ આકાશ માટે; ઉદરથી ચક્રવાક પક્ષીઓ માટે; મતસ્નાઓથી દ્યુલોક માટે; વૃક્કોથી પર્વતો માટે; પ્લાશિઓથી પથ્થરો માટે; પ્લીહાથી રાફડાઓ માટે; ક્લોમથી ઝાડીઓ માટે; ગ્લૌથી ઝરણાં માટે; હિરાઓથી નદીઓ માટે; કુક્ષિઓથી સમુદ્ર માટે; ઉદરથી વૈશ્વાનર માટે; ભસ્મથી.
25.9
विधृतिं नाभ्या धृतꣳ रसेनापो यूष्णा मरीचीर् विप्रुड्भिर् नीहारमूष्मणा शीनं वसया प्रुष्वा ऽ अश्रुभिर् ह्रादुनीर् दूषीकाभिर् अस्ना रक्षाꣳसि चित्राण्य् अङ्गैर् नक्षत्राणि रूपेण पृथिवीं त्वचा जुम्बकाय स्वाहा ॥ २५.९ ॥
નાભિથી વિધૃતિને; રસથી ધૃત જળને; યૂષથી મરીચિઓને; બિંદુઓથી ધુમ્મસને; ઊષ્માથી શીતને; વસાથી વરસાદને; આંસુથી વીજળીઓને; મેલથી લોહીથી રાક્ષસોને; અંગોથી વિચિત્ર નક્ષત્રોને; રૂપથી પૃથ્વીને; ત્વચાથી જુંબક માટે સ્વાહા.
25.10
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१० ॥
શરૂઆતમાં હિરણ્યગર્ભ ઉદય પામ્યો. જન્મતાંજ તે સર્વ પ્રાણીઓનો એકમાત્ર સ્વામી બન્યો. તેણે પૃથ્વી અને આ દ્યુલોકને ધારણ કર્યાં. કયા દેવને આપણે હવિથી પૂજીએ?
25.11
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.११ ॥
જે પોતાની મહિમાથી શ્વાસ લેતા અને પલક મારતા ચરાચર જગતનો એકમાત્ર રાજા બન્યો; જે આ દ્વિપદ અને ચતુષ્પદ પર શાસન કરે છે; કયા દેવને આપણે હવિથી પૂજીએ?
25.12
यस्येमे हिमवन्तो महित्वा यस्य समुद्रꣳ रसया सहाहुः ।
यस्येमाः प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१२ ॥
જેની મહિમાથી આ હિમાલયો છે, જેના રસ સાથે સમુદ્ર કહેવાય છે, જેની આ દિશાઓ છે, જેના બે બાહુ છે; કયા દેવને આપણે હવિથી પૂજીએ?
25.13
य ऽ आत्मदा बलदा यस्य विश्व ऽ उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २५.१३ ॥
જે પ્રાણ આપનાર અને બળ આપનાર છે, જેની સર્વ ઉપાસના કરે છે, જેની આજ્ઞા દેવો માને છે, જેની છાયા અમૃત છે અને જેનું મૃત્યુ છે; કયા દેવને આપણે હવિથી પૂજીએ?
25.14
आ नो भद्राः क्रतवो यन्तु विश्वतो दब्धासो ऽ अपरीतास ऽ उद्भिदः ।
देवा नो यथा सदम् इद् वृधे ऽ असन्न् अप्रायुवो रक्षितारो दिवे-दिवे ॥ २५.१४ ॥
શુભ સંકલ્પો ચારે દિશાઓથી અમારી પાસે આવો; તે અવરોધ વિનાના, અજેય અને અંકુરિત થનારા હો. દેવો અમારી વૃદ્ધિ માટે સદા તેવા જ રહો, દિવસે દિવસે થાક્યા વિનાના રક્ષકો હો.
25.15
देवानां भद्रा सुमतिर् ऋजूयतां देवानाꣳ रातिर् अभि नो नि वर्तताम् ।
देवानाꣳ सख्यम् उप सेदिमा वयं देवा न ऽ आयुः प्र तिरन्तु जीवसे ॥ २५.१५ ॥
દેવોની શુભ સુમતિ ઋજુ માર્ગે ચાલનારાઓ તરફ વળો. દેવોનું દાન અમારી તરફ પાછું ફરો. અમે દેવોની મૈત્રીની સમીપ આવ્યા છીએ; હે દેવો, જીવવા માટે અમારું આયુષ્ય વધારો.
25.16
तान् पूर्वया निविदा हूमहे वयं भगं मित्रम् अदितिं दक्षम् अस्रिधम् ।
अर्यमणं वरुणꣳ सोमम् अश्विना सरस्वती नः सुभगा मयस् करत् ॥ २५.१६ ॥
તેમને અમે પ્રાચીન નિવિદ્ મંત્રથી આહ્વાન કરીએ છીએ — ભગ, મિત્ર, અદિતિ, અક્ષય દક્ષ, અર્યમા, વરુણ, સોમ અને બે અશ્વિનો. સુભગા સરસ્વતી અમને સુખ આપો.
25.17
तन् नो वातो मयोभु वातु भेषजं तन् माता पृथिवी तत् पिता द्यौः ।
तद् ग्रावाणः सोमसुतो मयोभुवस् तद् अश्विना शृणुतं धिष्ण्या युवम् ॥ २५.१७ ॥
તે ઔષધિ સુખ આપનારો પવન અમારા માટે વહેવડાવે. તે માતા પૃથ્વી અને પિતા દ્યુલોકથી આવે. સોમ નિચોવતા સુખદાયી પથ્થરો તે સાંભળો. હે અશ્વિનો, સ્થિર રહીને તમે બંને તે સાંભળો.
25.18
तम् ईशानं जगतस् तस्थुषस् पतिं धियंजिन्वम् अवसे हूमहे वयम् ।
पूषा नो यथा वेदसाम् असद् वृधे रक्षिता पायुर् अदब्धः स्वस्तये ॥ २५.१८ ॥
ચાલતા અને સ્થિર સર્વના ઈશ્વર, બુદ્ધિને પ્રેરનાર સ્વામીને અમે રક્ષણ માટે આહ્વાન કરીએ છીએ. ધનવૃદ્ધિ માટે જેમ પૂષા અમારા થાય, તેમ તે અક્ષય રક્ષક કલ્યાણ માટે થાઓ.
25.19
स्वस्ति न ऽ इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः ।
स्वस्ति नस् तार्क्ष्यो ऽ अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर् दधातु ॥ २५.१९ ॥
મહાકીર્તિવાળા ઇન્દ્ર અમારું કલ્યાણ કરો. સર્વજ્ઞ પૂષા અમારું કલ્યાણ કરો. અરિષ્ટનેમિ તાર્ક્ષ્ય અમારું કલ્યાણ કરો. બૃહસ્પતિ અમને કલ્યાણ આપો.
25.20
पृषदश्वा मरुतः पृश्निमातरः शुभंयावानो विदथेषु जग्मयः ।
अग्निजिह्वा मनवः सूरचक्षसो विश्वे नो देवा ऽ अवसा गमन्न् इह ॥ २५.२० ॥
ટપકાંવાળા ઘોડાવાળા, ટપકાંવાળી માતાના પુત્ર મરુતો, શુભ ગતિએ ચાલનારા, સભાઓમાં આવનારા, અગ્નિ જેમની જીભ છે એવા, સૂર્ય જેવા નેત્રવાળા મનુઓ, સર્વ દેવો રક્ષણ સાથે અહીં અમારી પાસે આવો.
25.21
भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर् यजत्राः ।
स्थिरैर् अङ्गैस् तुष्टुवाꣳसस् तनूभिर् व्यशेमहि देवहितं यद् आयुः ॥ २५.२१ ॥
હે દેવો, અમે કાનથી શુભ સાંભળીએ. હે યજનીય દેવો, અમે આંખોથી શુભ જોઈએ. સ્થિર અંગો અને શરીરથી સ્તુતિ કરતા અમે દેવો માટે હિતકારી આયુષ્ય પામીએ.
25.22
शतम् इन् नु शरदो ऽ अन्ति देवा यत्रा नश् चक्रा जरसं तनूनाम् ।
पुत्रासो यत्र पितरो भवन्ति मा नो मध्या रीरिषतायुर् गन्तोः ॥ २५.२२ ॥
હે દેવો, સો શરદ ઋતુઓ નિશ્ચિતપણે અમારી પાસે હો. ત્યાં તમે અમારાં શરીરોને જરાવસ્થા સુધી લઈ જાઓ. જ્યાં પુત્રો પિતા બને, ત્યાં વચ્ચે અમારું આયુષ્ય નષ્ટ ન કરો.
25.23
अदितिर् द्यौर् अदितिर् अन्तरिक्षम् अदितिर् माता स पिता स पुत्रः ।
विश्वे देवा ऽ अदितिः पञ्च जना ऽ अदितिर् जातम् अदितिर् जनित्वम् ॥ २५.२३ ॥
અદિતિ દ્યૌ છે, અદિતિ અંતરિક્ષ છે, અદિતિ માતા છે; તે જ પિતા, તે જ પુત્ર. સર્વ દેવો અદિતિ; પાંચ જનો અદિતિ; જે જન્મ્યું તે અદિતિ; જે જન્મશે તે અદિતિ.
25.24
मा नो मित्रो वरुणो ऽ अर्यमायुर् इन्द्र ऽ ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् ।
यद् वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि ॥ २५.२४ ॥
મિત્ર, વરુણ, અર્યમા, આયુ, ઇંદ્ર, ઋભુક્ષા અને મરુતો અમને તજી ન દે; દેવજાત અશ્વ, વાજીનાં વીરકર્મો યજ્ઞસભામાં અમે કહીશું ત્યારે.
25.25
यन् निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति ।
सुप्राङ् अजो मेम्यद् विश्वरूप ऽ इन्द्रापूष्णोः प्रियम् अप्य् एति पाथः ॥ २५.२५ ॥
શુદ્ધિ અને ધન સાથે ઢંકાયેલાનું ગૃહીત દાન મુખથી લઈ જવાય ત્યારે, સારું ચાલનાર વિશ્વરૂપ અજ ભેં-ભેં કરે છે અને ઇન્દ્ર-પૂષનો પ્રિય માર્ગ પામે છે.
25.26
एष छागः पुरो ऽ अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः ।
अभिप्रियं यत् पुरोडाशम् अर्वता त्वष्टेद् एनꣳ सौश्रवसाय जिन्वति ॥ २५.२६ ॥
આ બકરો આગળ અશ્વ અને વાજી સાથે પૂષનનો ભાગ બનીને, વિશ્વદેવોનો, લઈ જવાય છે. પ્રિય પુરોડાશને અર્વન સાથે ત્વષ્ટા ખરેખર યશ માટે આ યજમાનને પ્રેરે છે.
25.27
यद्धविष्यम् ऋतुशो देवयानं त्रिर् मानुषाः पर्य् अश्वं नयन्ति ।
अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग ऽ एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्न् अजः ॥ २५.२७ ॥
ઋતુ પ્રમાણે હવિષ્ય તરીકે અર્પણ કરવા યોગ્ય, દેવયાન એવું જે છે, તેને માણસો ઘોડાને ત્રણ વાર ફેરવીને લઈ જાય છે. અહીં પૂષનનો પ્રથમ ભાગ, બકરો, યજ્ઞ તરફ જઈને દેવોને જાણ કરે છે.
25.28
होताध्वर्युर् आवया ऽ अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ ऽ उत शꣳस्ता सुविप्रः ।
तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम् ॥ २५.२८ ॥
હોતા, અધ્વર્યુ, આવયા, અગ્નિને પ્રજ્વલિત કરનાર, ગ્રાવગ્રાભ અને સુવિપ્ર શંસ્તા. સ્વર સાથે સંપન્ન, સારી રીતે અર્પિત એ યજ્ઞથી, હે ઉદરો, ભરાઓ.
25.29
यूपव्रस्का ऽ उत ये यूपवाहाश् चषालं ये ऽ अश्वयूपाय तक्षति ।
ये चार्वते पचनꣳ सम्भरन्त्य् उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.२९ ॥
યૂપવ્રસ્ક જે છે, યૂપ વહન કરનારા જે છે, અશ્વયૂપ માટે ચષાલ ઘડનારા જે છે, ઘોડા માટે રાંધણ-પાત્રો એકઠાં કરનારા જે છે — તેમની અભિગૂર્તિ અમને પ્રેરે.
25.30
उप प्रागात् सुमन् मे धायि मन्म देवानाम् आशा ऽ उप वीतपृष्ठः ।
अन्व् एनं विप्रा ऽ ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम् ॥ २५.३० ॥
દેવોની દિશાથી વીતપૃષ્ઠ નજીક આવ્યા છે; મારો સુમન્ મંત્ર સ્થાપિત થયો છે. વિપ્રો અને ઋષિઓ તેમની પાછળ આનંદ પામે છે. દેવોના પોષણમાં અમે સુબંધુ રચ્યો છે.
25.31
यद् वाजिनो दाम संदानम् अर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुर् अस्य ।
यद् वा घास्य प्रभृतम् आस्ये तृणꣳ सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३१ ॥
વાજીનું બાંધવાનું દોરડું, અર્વનના માથા પરની લગામ અને દોરી, મોંમાં ભરેલું ઘાસ—એ બધું તારા માટે પણ દેવોમાં રહો.
25.32
यद् अश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद् वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तम् अस्ति ।
यद्धस्तयोः शमितुर् यन् नखेषु सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३२ ॥
ઘોડાના કાચા માંસ પરનો માખીનો ડાઘ, સ્વરુ અને સ્વધિતિ (કુહાડી) પર લાગેલો ડાઘ, શમિતાના હાથ અને નખ પર જે છે—તે બધું તારા માટે પણ દેવોમાં રહો.
25.33
यद् ऊवध्यम् उदरस्यापवाति य ऽ आमस्य क्रविषो गन्धो ऽ अस्ति ।
सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधꣳ शृतपाकं पचन्तु ॥ २५.३३ ॥
પેટની અંદરની પાતળી પડદીમાંથી જે બહાર આવે છે, અને કાચા માંસની જે ગંધ છે—તેને શમિતાઓ સારી રીતે કરે; મેધને ઉકાળીને રાંધે.
25.34
यत् ते गात्राद् अग्निना पच्यमानाद् अभि शूलं निहतस्यावधावति ।
मा तद् भूम्याम् आ श्रिषन् मा तृणेषु देवेभ्यस् तद् उशद्भ्यो रातम् अस्तु ॥ २५.३४ ॥
અગ્નિમાં રંધાતી વખતે તારા અંગમાંથી, મારાયેલા પશુના શૂળ તરફ જે વહી જાય છે—તે જમીન પર ન પડે, ઘાસ પર ન પડે; ઇચ્છુક દેવોને તે અર્પિત થાય.
25.35
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ऽ ईम् आहुः सुरभिर् निर् हरेति ।
ये चार्वतो माꣳसभिक्षाम् उपासत ऽ उतो तेषाम् अभिगूर्तिर् न ऽ इन्वतु ॥ २५.३५ ॥
જે ઘોડાને સંપૂર્ણ રીતે જુએ છે, જે રાંધેલાને 'સુગંધીદાર બહાર કાઢો' કહે છે, અને જે ઘોડાના માંસની યાચના કરે છે — તેમની અભિગૂર્તિ અમને પ્રેરો.
25.36
यन्नीक्षणं माꣳस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण ऽ आसेचनानि ।
ऊष्मण्यापिधाना चरूणाम् अङ्काः सूनाः परि भूषन्त्य् अश्वम् ॥ २५.३६ ॥
માંસ રાંધવાના વાસણનો ચમચો, પાત્રો, શોરબો છાંટવાના પાત્રો, ગરમીમાં ઢાંકણાં, ચરુના ચિહ્નો, વધસ્થાનો — આ ઘોડાને શોભાવે છે.
25.37
मा त्वाग्निर् ध्वनयीद् धूमगन्धिर् मोखा भ्राजन्त्य् अभि विक्त जघ्रिः ।
इष्टं वीतम् अभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम् ॥ २५.३७ ॥
ધુમાડાની ગંધવાળો અગ્નિ તને પીડા ન આપે; બળેલા ભાગ પર સળિયા ચમકે છે. ઇષ્ટ, વીત, અભિગૂર્ત, વષટ્કૃત — તે ઘોડાને દેવો સ્વીકારે.
25.38
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच् च पड्वीशम् अर्वतः ।
यच् च पपौ यच् च घासिं जघास सर्वा ता ते ऽ अपि देवेष्व् अस्तु ॥ २५.३८ ॥
ઘોડાનું બહાર જવું, બેસવું, ફરવું, પગની ચાલ, જે પીધું, જે ઘાસ ખાધું — તે બધું તારું થઈને દેવોમાં રહે.
25.39
यद् अश्वाय वास ऽ उपस्तृणन्त्य् अधीवासं या हिरण्यान्य् अस्मै ।
संदानम् अर्वन्तं पड्वीशं प्रिया देवेष्व् आ यामयन्ति ॥ २५.३९ ॥
ઘોડા માટે જે વસ્ત્ર પાથરે, ઉપરનું આચ્છાદન, સોનાનાં આભૂષણો, બાંધવાનું દોરડું, ઘોડો, પગની બેડી — તે પ્રિય દેવો સુધી પહોંચાડે.
25.40
यत् ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद ।
स्रुचेव ता हविषो ऽ अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि ॥ २५.४० ॥
તારા આસન પર બળપૂર્વક, એડીથી કે ચાબુકથી જે કંઈ ઘા થયો, તે બધું યજ્ઞોમાં સ્રુક વડે હવિની જેમ મંત્રથી હું અર્પું છું.
25.41
चतुस्त्रिꣳशद् वाजिनो देवबन्धोर् वङ्क्रीर् अश्वस्य स्वधितिः सम् एति ।
अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्-परुर् अनुघुष्या वि शस्त ॥ २५.४१ ॥
દેવબંધુ અશ્વનાં ચોત્રીસ અંગો; અશ્વનાં વાંકાં પાંસળાં સુધી કુહાડી પહોંચે છે. અંગોને અખંડ અને યોગ્ય રીતે જોડો; સાંધે સાંધે જાહેર કરીને અલગ કરીને કાપો.
25.42
एकस् त्वष्टुर् अश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस् तथ ऽ ऋतुः ।
या ते गात्राणाम् ऋतुथा कृणोमि ता-ता पिण्डानां प्र जुहोम्य् अग्नौ ॥ २५.४२ ॥
ત્વષ્ટાના અશ્વનો એક ભાગ કાપવા માટે છે; બે નિયંતા છે, અને ઋતુ પણ એવી જ છે. અંગોને ઋતુ પ્રમાણે હું જે બનાવું છું તે પિંડોની અગ્નિમાં આહુતિ આપું છું.
25.43
मा त्वा तपत् प्रिय ऽ आत्मापियन्तं मा स्वधितिस् तन्व ऽआ तिष्ठिपत् ते ।
मा ते गृध्नुर् अविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्य् असिना मिथू कः ॥ २५.४३ ॥
પ્રિય આત્મા વિદાય લેતો હોય ત્યારે તને બાળે નહીં; કુહાડી તારા શરીર પર ન રહે. લોભી કુહાડી કાપ્યા વિના ન છોડે; છિદ્રો પાર કરીને તલવાર વડે અંગોને અલગ કરે.
25.44
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
हरी ते युञ्जा पृषती ऽ अभूताम् उपास्थाद् वाजी धुरि रासभस्य ॥ २५.४४ ॥
તું મરતો નથી, નાશ પામતો નથી; સુગમ માર્ગોથી તું દેવો તરફ જાય છે. તારા બે ટપકાંવાળા ઘોડા જોડાયેલા છે; બળવાન અશ્વ ધૂંસરી પાસે આવ્યો છે.
25.45
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुꣳसः पुत्राꣳ२ऽ उत विश्वापुषꣳ रयिम् ।
अनागास्त्वं नो ऽ अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो ऽ अश्वो वनताꣳ हविष्मान् ॥ २५.४५ ॥
બળવાન અશ્વ અમને સારું ચરાણ, સારા ઘોડા, પુરુષોના પુત્રો અને સર્વનું પોષણ કરતી સંપત્તિ આપો. હે અદિતિ, અમને નિષ્પાપ બનાવો; હવિષ્મત્ અશ્વ અમારા માટે બળ જીતો.
25.46
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः ।
आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् ।
यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति ॥ २५.४६ ॥
આ લોકોને અમે ખરેખર મંગલમય કરીએ; ઇન્દ્ર અને સર્વ દેવો પણ (તેમ કરો). આદિત્યો અને મરુતો સાથે પોતાના ગણ સહિત ઇન્દ્ર અમારા માટે ઔષધો બનાવો. ઇન્દ્ર આદિત્યો સાથે અમારા યજ્ઞ, શરીર અને સંતાનને પણ મંગલમય કરો.
25.47
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ २५.४७ ॥
હે અગ્નિ, તું અમારો સૌથી નજીકનો અને રક્ષક થા; કલ્યાણકારી અને રક્ષણ કરનાર થા. ધનવાન વસુ અગ્નિ, અત્યંત તેજસ્વી ધન તરફ પહોંચીને તે આપ. હે અતિ પ્રજ્વલિત, દીપ્તિમાન, મિત્રોના કલ્યાણ માટે અમે હમણાં જ તને પ્રાર્થીએ છીએ.