ಭಗವದ್ಗೀತೆ · ಅಧ್ಯಾಯ 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.1
ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते मता बुद्धिर्जनार्दन ।
तत्किं कर्मणि घोरे मां नियोजयसि केशव ॥ ३.१ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಜನಾರ್ದನ, ಕರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾದರೆ, ಕೇಶವ, ನನ್ನನ್ನು ಈ ಘೋರ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ತೊಡಗಿಸುತ್ತಿರುವೆ?
3.2
व्यामिश्रेणेव वाक्येन बुद्धिं मोहयसीव मे ।
तदेकं वद निश्चित्य येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ॥ ३.२ ॥
ಬೆರಕೆಯಂತಿರುವ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆ ಒಂದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಹೇಳು.
3.3
लोकेऽस्मिन्द्विविधा निष्ठा पुरा प्रोक्ता मयानघ ।
ज्ञानयोगेन सांख्यानां कर्मयोगेन योगिनाम् ॥ ३.३ ॥
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ: ಸಾಂಖ್ಯರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಯೋಗದಿಂದ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ.
3.4
न कर्मणामनारम्भान्नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते ।
न च संन्यसनादेव सिद्धिं समधिगच्छति ॥ ३.४ ॥
ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸದಿರುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಸಂನ್ಯಾಸದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.5
न हि कश्चित्क्षणमपि जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् ।
कार्यते ह्यवशः कर्म सर्वः प्रकृतिजैर्गुणैः ॥ ३.५ ॥
ಯಾರೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಕರ್ಮ ಮಾಡದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಅವಶರಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
3.6
कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् ।
इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा मिथ्याचारः स उच्यते ॥ ३.६ ॥
ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವ ಮೂಢನು ಮಿಥ್ಯಾಚಾರಿ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.7
यस्त्विन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभतेऽर्जुन ।
कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगमसक्तः स विशिष्यते ॥ ३.७ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
3.8
नियतं कुरु कर्म त्वं कर्म ज्यायो ह्यकर्मणः ।
शरीरयात्रापि च ते न प्रसिद्ध्येदकर्मणः ॥ ३.८ ॥
ನಿನಗೆ ನಿಯತವಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡು; ಕರ್ಮ ಮಾಡದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಕರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಶರೀರಯಾತ್ರೆಯೂ ಸಾಗದು.
3.9
यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र लोकोऽयं कर्मबन्धनः ।
तदर्थं कर्म कौन्तेय मुक्तसंगः समाचर ॥ ३.९ ॥
ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಈ ಲೋಕವು ಕರ್ಮಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೌಂತೇಯ, ಸಂಗರಹಿತನಾಗಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸು.
3.10
सहयज्ञाः प्रजाः सृष्ट्वा पुरोवाच प्रजापतिः ।
अनेन प्रसविष्यध्वमेष वोऽस्त्विष्टकामधुक् ॥ ३.१० ॥
ಹಿಂದೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯು ಯಜ್ಞಸಹಿತವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: "ಇದರಿಂದ ನೀವು ವೃದ್ಧಿಹೊಂದಿರಿ; ಇದು ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಕಾಮಧೇನುವಾಗಲಿ."
3.11
देवान्भावयतानेन ते देवा भावयन्तु वः ।
परस्परं भावयन्तः श्रेयः परमवाप्स्यथ ॥ ३.११ ॥
ಇದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿರಿ; ಆ ದೇವತೆಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲಿ. ಪರಸ್ಪರ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾ ನೀವು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.
3.12
इष्टान्भोगान्हि वो देवा दास्यन्ते यज्ञभाविताः ।
तैर्दत्तानप्रदायैभ्यो यो भुङ्क्ते स्तेन एव सः ॥ ३.१२ ॥
ಯಜ್ಞದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟಭೋಗಗಳನ್ನು ನೀಡುವರು. ಅವರು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ ಅನುಭವಿಸುವವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಳ್ಳನೇ.
3.13
यज्ञशिष्टाशिनः सन्तो मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ।
भुञ्जते ते त्वघं पापा ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥ ३.१३ ॥
ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುದನ್ನು ಉಣ್ಣುವ ಸಜ್ಜನರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ತಮಗಾಗಿಯೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವ ಪಾಪಿಗಳು ಪಾಪವನ್ನೇ ಉಣ್ಣುತ್ತಾರೆ.
3.14
अन्नाद्भवन्ति भूतानि पर्जन्यादन्नसम्भवः ।
यज्ञाद्भवति पर्जन्यो यज्ञः कर्मसमुद्भवः ॥ ३.१४ ॥
ಜೀವಿಗಳು ಅನ್ನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಅನ್ನವು ಮಳೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮಳೆ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ; ಯಜ್ಞವು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
3.15
कर्म ब्रह्मोद्भवं विद्धि ब्रह्माक्षरसमुद्भवम् ।
तस्मात्सर्वगतं ब्रह्म नित्यं यज्ञे प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१५ ॥
ಕರ್ಮವು ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮವು ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮವು ಸದಾ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
3.16
एवं प्रवर्तितं चक्रं नानुवर्तयतीह यः ।
अघायुरिन्द्रियारामो मोघं पार्थ स जीवति ॥ ३.१६ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಹೀಗೆ ಚಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚಕ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸದವನು ಪಾಪಮಯ ಜೀವನದವನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.
3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥ ३.१७ ॥
ಆದರೆ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ರಮಿಸುವ, ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತನಾದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಮಾನವನಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
3.18
नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन ।
न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रयः ॥ ३.१८ ॥
ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮಾಡದಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲ; ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೂ ಅವನು ಯಾವ ಜೀವಿಯನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.19
तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर ।
असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥ ३.१९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸದಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು. ಏಕೆಂದರೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.20
कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता जनकादयः ।
लोकसंग्रहमेवापि संपश्यन्कर्तुमर्हसि ॥ ३.२० ॥
ಜನಕ ಮೊದಲಾದವರು ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಲೋಕಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೂ ನೀನು ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.
3.21
यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः ।
स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते ॥ ३.२१ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಏನೇನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಇತರ ಜನರೂ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಲೋಕವು ಅದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
3.22
न मे पार्थास्ति कर्तव्यं त्रिषु लोकेषु किञ्चन ।
नानवाप्तमवाप्तव्यं वर्त एव च कर्मणि ॥ ३.२२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಪಡೆಯದಿರುವುದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾನು ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತೇನೆ.
3.23
यदि ह्यहं न वर्तेयं जातु कर्मण्यतन्द्रितः ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ३.२३ ॥
ಪಾರ್ಥ, ನಾನು ಎಂದಾದರೂ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗದಿದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.24
उत्सीदेयुरिमे लोका न कुर्यां कर्म चेदहम् ।
सङ्करस्य च कर्ता स्यामुपहन्यामिमाः प्रजाः ॥ ३.२४ ॥
ನಾನು ಕರ್ಮ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಈ ಲೋಕಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ನಾನು ಸಂಕರಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಾಗುತ್ತೇನೆ.
3.25
सक्ताः कर्मण्यविद्वांसो यथा कुर्वन्ति भारत ।
कुर्याद्विद्वांस्तथासक्तश्चिकीर्षुर्लोकसंग्रहम् ॥ ३.२५ ॥
ಭಾರತ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಗೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಜ್ಞಾನಿಯು ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಲೋಕಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.
3.26
न बुद्धिभेदं जनयेदज्ञानां कर्मसङ्गिनाम् ।
जोषयेत्सर्वकर्माणि विद्वान् युक्तः समाचरन् ॥ ३.२६ ॥
ಕರ್ಮಾಸಕ್ತರಾದ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯು ಗೊಂದಲವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು; ತಾನು ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವರನ್ನೂ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಬೇಕು.
3.27
प्रकृतेः क्रियमाणानि गुणैः कर्माणि सर्वशः ।
अहङ्कारविमूढात्मा कर्ताऽहमिति मन्यते ॥ ३.२७ ॥
ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದವನು 'ನಾನೇ ಕರ್ತೃ' ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.28
तत्त्ववित्तु महाबाहो गुणकर्मविभागयोः ।
गुणा गुणेषु वर्तन्त इति मत्वा न सज्जते ॥ ३.२८ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾಬಾಹು, ಗುಣಕರ್ಮ ವಿಭಾಗಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದವನು 'ಗುಣಗಳೇ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ' ಎಂದು ತಿಳಿದು ಆಸಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.29
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥ ३.२९ ॥
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದವರು ಗುಣಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದವನು ಅಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಆ ಮಂದರನ್ನು ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು.
3.30
मयि सर्वाणि कर्माणि संन्यस्याध्यात्मचेतसा ।
निराशीर्निर्ममो भूत्वा युध्यस्व विगतज्वरः ॥ ३.३० ॥
ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಚಿತ್ತದಿಂದ, ಆಸೆ ಮಮಕಾರಗಳಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ತಾಪವನ್ನು ತೊರೆದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
3.31
ये मे मतमिदं नित्यमनुतिष्ठन्ति मानवाः ।
श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तो मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः ॥ ३.३१ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ದೋಷ ಹುಡುಕದೆ ನನ್ನ ಈ ಮತವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಅನುಸರಿಸುವ ಮಾನವರು ಸಹ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
3.32
ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् ।
सर्वज्ञानविमूढांस्तान्विद्धि नष्टानचेतसः ॥ ३.३२ ॥
ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ದೋಷ ಹುಡುಕುತ್ತ ನನ್ನ ಮತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದವರನ್ನು ಸಕಲ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಮೂಢರು, ನಷ್ಟರು, ವಿವೇಕಹೀನರು ಎಂದು ತಿಳಿ.
3.33
सदृशं चेष्टते स्वस्याः प्रकृतेर्ज्ञानवानपि ।
प्रकृतिं यान्ति भूतानि निग्रहः किं करिष्यति ॥ ३.३३ ॥
ಜ್ಞಾನಿಯೂ ತನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ; ನಿಗ್ರಹವು ಏನು ಮಾಡೀತು?
3.34
इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे रागद्वेषौ व्यवस्थितौ ।
तयोर्न वशमागच्छेत्तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ ॥ ३.३४ ॥
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಂದ್ರಿಯಕ್ಕೂ ಅದರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಗದ್ವೇಷಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ. ಅವುಗಳ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಮನುಷ್ಯನ ದಾರಿಯ ಶತ್ರುಗಳು.
3.35
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वधर्मे निधनं श्रेयः परधर्मो भयावहः ॥ ३.३५ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ಪರಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ, ಗುಣರಹಿತವಾದರೂ ಸ್ವಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾವೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ; ಪರಧರ್ಮವು ಭಯವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
3.36
अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुषः ।
अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजितः ॥ ३.३६ ॥
ಅರ್ಜುನ ಹೇಳಿದನು: ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಹಾಗಾದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೂ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಂತೆ, ಯಾವುದರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?
3.37
काम एष क्रोध एष रजोगुणसमुद्भवः ।
महाशनो महापाप्मा विद्ध्येनमिह वैरिणम् ॥ ३.३७ ॥
ಶ್ರೀ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಇದು ಕಾಮ, ಇದು ಕ್ರೋಧ, ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದುದು. ಇದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗುವುದು, ಮಹಾಪಾಪಿ. ಇದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವೆಂದು ತಿಳಿ.
3.38
धूमेनाव्रियते वह्निर्यथाऽऽदर्शो मलेन च ।
यथोल्बेनावृतो गर्भस्तथा तेनेदमावृतम् ॥ ३.३८ ॥
ಹೊಗೆಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ, ಕೊಳೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಮಾಸದಿಂದ ಗರ್ಭ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಅದರಿಂದ ಇದು ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
3.39
आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनो नित्यवैरिणा ।
कामरूपेण कौन्तेय दुष्पूरेणानलेन च ॥ ३.३९ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಜ್ಞಾನಿಯ ನಿತ್ಯ ಶತ್ರುವಾದ, ಕಾಮರೂಪವಾದ, ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲಾಗದ ಬೆಂಕಿಯಂತಿರುವ ಇದರಿಂದ ಜ್ಞಾನವು ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
3.40
इन्द्रियाणि मनो बुद्धिरस्याधिष्ठानमुच्यते ।
एतैर्विमोहयत्येष ज्ञानमावृत्य देहिनम् ॥ ३.४० ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ಇದರ ನೆಲೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಇದು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ದೇಹಧಾರಿಯನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
3.41
तस्मात्त्वमिन्द्रियाण्यादौ नियम्य भरतर्षभ ।
पाप्मानं प्रजहि ह्येनं ज्ञानविज्ञाननाशनम् ॥ ३.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಭರತರ್ಷಭ, ನೀನು ಮೊದಲು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲು.
3.42
इन्द्रियाणि पराण्याहुरिन्द्रियेभ्यः परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिर्यो बुद्धेः परतस्तु सः ॥ ३.४२ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಿಂತ ಮನಸ್ಸು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಮನಸ್ಸಿಗಿಂತ ಬುದ್ಧಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಬುದ್ಧಿಗಿಂತಲೂ ಮೀರಿದವನೇ ಅವನು.
3.43
एवं बुद्धेः परं बुद्ध्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
जहि शत्रुं महाबाहो कामरूपं दुरासदम् ॥ ३.४३ ॥
ಮಹಾಬಾಹೋ, ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದನ್ನು ಅರಿತು, ಆತ್ಮದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಕಾಮರೂಪದ ಜಯಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಈ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲು.