பகவத் கீதை · அத்தியாயம் 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.1
ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते मता बुद्धिर्जनार्दन ।
तत्किं कर्मणि घोरे मां नियोजयसि केशव ॥ ३.१ ॥
அர்ஜுனன் சொன்னான்: ஜனார்த்தனா, செயலைவிட அறிவே மேலானது என்பது உன் கருத்தானால், கேசவா, ஏன் என்னை இந்தக் கொடிய செயலில் ஈடுபடுத்துகிறாய்?
3.2
व्यामिश्रेणेव वाक्येन बुद्धिं मोहयसीव मे ।
तदेकं वद निश्चित्य येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ॥ ३.२ ॥
குழப்பமான சொற்களால் என் அறிவை மயக்குவது போல் இருக்கிறது. ஆகவே, நான் மேன்மையை அடையக்கூடிய அந்த ஒன்றை உறுதியாகச் சொல்.
3.3
लोकेऽस्मिन्द्विविधा निष्ठा पुरा प्रोक्ता मयानघ ।
ज्ञानयोगेन सांख्यानां कर्मयोगेन योगिनाम् ॥ ३.३ ॥
ஸ்ரீ பகவான் சொன்னார்: பாவமற்றவனே, இவ்வுலகில் இருவகை நிலைப்பாடுகள் முன்பே என்னால் சொல்லப்பட்டன: சாங்கியர்களுக்கு ஞானயோகமும், யோகிகளுக்குக் கர்மயோகமும்.
3.4
न कर्मणामनारम्भान्नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्नुते ।
न च संन्यसनादेव सिद्धिं समधिगच्छति ॥ ३.४ ॥
செயல்களைத் தொடங்காமல் இருப்பதால் மனிதன் செயலற்ற நிலையை அடைவதில்லை; துறவால் மட்டுமே சித்தியையும் அடைவதில்லை.
3.5
न हि कश्चित्क्षणमपि जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् ।
कार्यते ह्यवशः कर्म सर्वः प्रकृतिजैर्गुणैः ॥ ३.५ ॥
யாரும் ஒரு கணம்கூட செயலின்றி இருப்பதில்லை; ஏனெனில் பிரகிருதியிலிருந்து பிறந்த குணங்களால் அனைவரும் வசமின்றிச் செயல்படச் செய்யப்படுகின்றனர்.
3.6
कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् ।
इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा मिथ्याचारः स उच्यते ॥ ३.६ ॥
செயல்புலன்களை அடக்கிவிட்டு, மனத்தால் புலன்விஷயங்களை நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் மயங்கியவன் போலி நடத்தையுடையவன் எனப்படுகிறான்.
3.7
यस्त्विन्द्रियाणि मनसा नियम्यारभतेऽर्जुन ।
कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगमसक्तः स विशिष्यते ॥ ३.७ ॥
அர்ஜுனா, ஆனால் மனத்தால் புலன்களை அடக்கி, பற்றின்றி, கர்மேந்திரியங்களால் கர்மயோகத்தைத் தொடங்குபவனே சிறந்தவன்.
3.8
नियतं कुरु कर्म त्वं कर्म ज्यायो ह्यकर्मणः ।
शरीरयात्रापि च ते न प्रसिद्ध्येदकर्मणः ॥ ३.८ ॥
உனக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமையைச் செய்; ஏனெனில் செயலின்மையை விடச் செயல் சிறந்தது. செயலின்றி உன் உடலைப் பேணுவதும் கூட இயலாது.
3.9
यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र लोकोऽयं कर्मबन्धनः ।
तदर्थं कर्म कौन्तेय मुक्तसंगः समाचर ॥ ३.९ ॥
யாகத்திற்காகச் செய்யப்படும் செயலைத் தவிர மற்ற செயல்களால் இவ்வுலகம் கர்மத்தால் பிணைக்கப்படுகிறது. ஆகவே கௌந்தேயா, பற்றற்று அதற்காகவே செயலை நன்கு செய்.
3.10
सहयज्ञाः प्रजाः सृष्ट्वा पुरोवाच प्रजापतिः ।
अनेन प्रसविष्यध्वमेष वोऽस्त्विष्टकामधुक् ॥ ३.१० ॥
முன்பு பிரஜாபதி யாகத்துடன் கூடிய உயிர்களைப் படைத்துச் சொன்னார்: "இதனால் நீங்கள் பெருகுங்கள்; இது உங்கள் விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் காமதேனுவாக இருக்கட்டும்."
3.11
देवान्भावयतानेन ते देवा भावयन्तु वः ।
परस्परं भावयन्तः श्रेयः परमवाप्स्यथ ॥ ३.११ ॥
இதனால் தேவர்களைப் போற்றி வளர்ப்பீர்; அந்தத் தேவர்கள் உங்களை வளர்க்கட்டும். ஒருவரையொருவர் பேணி, நீங்கள் மேலான நன்மையை அடைவீர்கள்.
3.12
इष्टान्भोगान्हि वो देवा दास्यन्ते यज्ञभाविताः ।
तैर्दत्तानप्रदायैभ्यो यो भुङ्क्ते स्तेन एव सः ॥ ३.१२ ॥
யாகத்தால் மகிழ்ந்த தேவர்கள் நீங்கள் விரும்பும் இன்பங்களை உங்களுக்கு அளிப்பார்கள். அவர்கள் அளித்தவற்றை அவர்களுக்குப் படைக்காமல் அனுபவிப்பவன் உண்மையில் திருடனே.
3.13
यज्ञशिष्टाशिनः सन्तो मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ।
भुञ्जते ते त्वघं पापा ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥ ३.१३ ॥
யஜ்ஞத்தில் மீதமானதை உண்ணும் நல்லோர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகின்றனர்; ஆனால் தமக்காக மட்டுமே சமைக்கும் பாவிகள் பாவத்தையே உண்கின்றனர்.
3.14
अन्नाद्भवन्ति भूतानि पर्जन्यादन्नसम्भवः ।
यज्ञाद्भवति पर्जन्यो यज्ञः कर्मसमुद्भवः ॥ ३.१४ ॥
உயிர்கள் உணவிலிருந்து தோன்றுகின்றன; உணவு மழையிலிருந்து உண்டாகிறது; மழை யஜ்ஞத்திலிருந்து உண்டாகிறது; யஜ்ஞம் கர்மத்திலிருந்து பிறக்கிறது.
3.15
कर्म ब्रह्मोद्भवं विद्धि ब्रह्माक्षरसमुद्भवम् ।
तस्मात्सर्वगतं ब्रह्म नित्यं यज्ञे प्रतिष्ठितम् ॥ ३.१५ ॥
கர்மம் பிரம்மத்திலிருந்து தோன்றியது என்றும், பிரம்மம் அழிவற்றதிலிருந்து தோன்றியது என்றும் அறிவாயாக. ஆகவே எங்கும் நிறைந்த பிரம்மம் எப்போதும் யஜ்ஞத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது.
3.16
एवं प्रवर्तितं चक्रं नानुवर्तयतीह यः ।
अघायुरिन्द्रियारामो मोघं पार्थ स जीवति ॥ ३.१६ ॥
பார்த்தா, இவ்வாறு இயக்கப்பட்ட சக்கரத்தை இவ்வுலகில் பின்பற்றாதவன், பாவ வாழ்க்கை வாழ்ந்து புலன்களில் இன்புற்று, வீணாகவே வாழ்கிறான்.
3.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च सन्तुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥ ३.१७ ॥
ஆனால் ஆத்மாவிலேயே இன்புற்று, ஆத்மாவிலேயே திருப்தியடைந்து, ஆத்மாவிலேயே மனநிறைவு கொண்ட மனிதனுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமை எதுவும் இல்லை.
3.18
नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन ।
न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रयः ॥ ३.१८ ॥
அவனுக்கு இவ்வுலகில் செய்வதால் எந்தப் பயனும் இல்லை, செய்யாததாலும் எதுவும் இல்லை; எந்தப் பயனுக்காகவும் அவன் எந்த உயிரையும் சார்ந்திருப்பதில்லை.
3.19
तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर ।
असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥ ३.१९ ॥
ஆகவே பற்றின்றி, செய்ய வேண்டிய கர்மத்தை எப்போதும் நன்கு செய். ஏனெனில் பற்றின்றி கர்மம் செய்யும் மனிதன் பரமத்தை அடைகிறான்.
3.20
कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता जनकादयः ।
लोकसंग्रहमेवापि संपश्यन्कर्तुमर्हसि ॥ ३.२० ॥
ஜனகர் முதலியோர் கர்மத்தாலேயே சித்தியை அடைந்தனர். உலக நலனைக் கருதியும் நீ கர்மம் செய்யத் தகுந்தவன்.
3.21
यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः ।
स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते ॥ ३.२१ ॥
சிறந்தவர் எதை எதைச் செய்கிறாரோ, மற்றவர்களும் அதையே செய்கின்றனர். அவர் எதை அளவுகோலாக்குகிறாரோ, உலகம் அதைப் பின்பற்றுகிறது.
3.22
न मे पार्थास्ति कर्तव्यं त्रिषु लोकेषु किञ्चन ।
नानवाप्तमवाप्तव्यं वर्त एव च कर्मणि ॥ ३.२२ ॥
பார்த்தா, மூன்று உலகங்களிலும் நான் செய்ய வேண்டியது எதுவுமில்லை; அடையாத எதையும் அடைய வேண்டியதுமில்லை. இருந்தும் நான் கர்மத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறேன்.
3.23
यदि ह्यहं न वर्तेयं जातु कर्मण्यतन्द्रितः ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ३.२३ ॥
பார்த்தா, நான் சோர்வின்றி ஒருபோதும் கர்மத்தில் ஈடுபடாவிட்டால், மனிதர்கள் எல்லா வகையிலும் என் வழியையே பின்பற்றுவார்கள்.
3.24
उत्सीदेयुरिमे लोका न कुर्यां कर्म चेदहम् ।
सङ्करस्य च कर्ता स्यामुपहन्यामिमाः प्रजाः ॥ ३.२४ ॥
நான் கர்மம் செய்யாவிட்டால் இந்த உலகங்கள் அழிந்துவிடும்; நான் குழப்பத்திற்குக் காரணமாவேன், இந்த உயிர்களை அழித்தவனாவேன்.
3.25
सक्ताः कर्मण्यविद्वांसो यथा कुर्वन्ति भारत ।
कुर्याद्विद्वांस्तथासक्तश्चिकीर्षुर्लोकसंग्रहम् ॥ ३.२५ ॥
பாரதா, கர்மத்தில் பற்றுள்ள அறிவற்றோர் எப்படிச் செயல்படுகிறார்களோ, அப்படியே அறிஞன் பற்றின்றி, உலகை ஒருங்கிணைத்துக் காக்க விரும்பிச் செயல்பட வேண்டும்.
3.26
न बुद्धिभेदं जनयेदज्ञानां कर्मसङ्गिनाम् ।
जोषयेत्सर्वकर्माणि विद्वान् युक्तः समाचरन् ॥ ३.२६ ॥
கர்மத்தில் பற்றுள்ள அறியாதோரின் புத்தியில் அறிஞன் குழப்பத்தை உண்டாக்கக்கூடாது; தானே யோகத்தில் நிலைத்து எல்லாச் செயல்களையும் நன்கு செய்து, அவர்களையும் செயல்களில் ஈடுபடச் செய்ய வேண்டும்.
3.27
प्रकृतेः क्रियमाणानि गुणैः कर्माणि सर्वशः ।
अहङ्कारविमूढात्मा कर्ताऽहमिति मन्यते ॥ ३.२७ ॥
எல்லாச் செயல்களும் எல்லா வகையிலும் பிரகிருதியின் குணங்களால் செய்யப்படுகின்றன; அகங்காரத்தால் மயங்கிய மனத்தவன் 'நானே செய்பவன்' என்று எண்ணுகிறான்.
3.28
तत्त्ववित्तु महाबाहो गुणकर्मविभागयोः ।
गुणा गुणेषु वर्तन्त इति मत्वा न सज्जते ॥ ३.२८ ॥
ஆனால் மகாபாஹுவே, குணங்கள், கர்மங்கள் ஆகியவற்றின் பிரிவுகளின் உண்மையை அறிந்தவன், 'குணங்களே குணங்களில் இயங்குகின்றன' என்று உணர்ந்து பற்றுக் கொள்வதில்லை.
3.29
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥ ३.२९ ॥
பிரகிருதியின் குணங்களால் மயங்கியவர்கள் குணங்களின் செயல்களில் பற்றுக் கொள்கிறார்கள்; முழுமையாக அறிந்தவன், முழுமையாக அறியாத அந்த மந்தர்களைக் கலங்கச் செய்யக்கூடாது.
3.30
मयि सर्वाणि कर्माणि संन्यस्याध्यात्मचेतसा ।
निराशीर्निर्ममो भूत्वा युध्यस्व विगतज्वरः ॥ ३.३० ॥
எல்லாச் செயல்களையும் என்னிடம் ஒப்படைத்து, ஆன்மாவில் நிலைத்த மனத்துடன், எதிர்பார்ப்பும் 'எனது' என்ற உணர்வும் இன்றி, மனக்கலக்கம் நீங்கிப் போர் செய்.
3.31
ये मे मतमिदं नित्यमनुतिष्ठन्ति मानवाः ।
श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तो मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः ॥ ३.३१ ॥
நம்பிக்கையுடனும் குறை காணாமலும் என்னுடைய இந்தக் கொள்கையை எப்போதும் பின்பற்றும் மனிதர்கள், அவர்களும் கர்மங்களிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.
3.32
ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् ।
सर्वज्ञानविमूढांस्तान्विद्धि नष्टानचेतसः ॥ ३.३२ ॥
ஆனால் இதைக் குறை கூறி என் கொள்கையைப் பின்பற்றாதவர்களை, எல்லா ஞானத்திலும் மயங்கியவர்களாகவும், அழிந்தவர்களாகவும், விவேகமற்றவர்களாகவும் அறிவாயாக.
3.33
सदृशं चेष्टते स्वस्याः प्रकृतेर्ज्ञानवानपि ।
प्रकृतिं यान्ति भूतानि निग्रहः किं करिष्यति ॥ ३.३३ ॥
ஞானம் உடையவனும் தன் இயல்புக்கு ஏற்பவே செயல்படுகிறான். உயிர்கள் தம் இயல்பையே பின்பற்றுகின்றன; அடக்குதல் என்ன செய்யும்?
3.34
इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे रागद्वेषौ व्यवस्थितौ ।
तयोर्न वशमागच्छेत्तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ ॥ ३.३४ ॥
ஒவ்வொரு புலனுக்கும் அதன் விஷயத்தில் விருப்பும் வெறுப்பும் நிலைகொண்டுள்ளன. அவற்றின் வசப்படக் கூடாது; ஏனெனில் அவை மனிதனுக்குப் பகைவர்கள்.
3.35
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वधर्मे निधनं श्रेयः परधर्मो भयावहः ॥ ३.३५ ॥
நன்றாகச் செய்யப்படும் பிறருடைய தர்மத்தைவிட, குறைபாடுள்ளதாயினும் தன் தர்மமே மேலானது. தன் தர்மத்தில் இறப்பதும் நல்லது; பிறருடைய தர்மம் அச்சத்தைத் தருவது.
3.36
अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुषः ।
अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजितः ॥ ३.३६ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: வார்ஷ்ணேயா, அப்படியானால் மனிதன் விரும்பாவிட்டாலும், வலுக்கட்டாயமாகத் தூண்டப்பட்டவன் போல, எதனால் உந்தப்பட்டுப் பாவம் செய்கிறான்?
3.37
काम एष क्रोध एष रजोगुणसमुद्भवः ।
महाशनो महापाप्मा विद्ध्येनमिह वैरिणम् ॥ ३.३७ ॥
ஸ்ரீ பகவான் சொன்னார்: இது காமம், இது கோபம்; ரஜோ குணத்திலிருந்து பிறந்தது. இது எல்லாவற்றையும் விழுங்குவது, பெரும் பாவமுடையது. இதையே இங்கு பகைவன் என்று அறி.
3.38
धूमेनाव्रियते वह्निर्यथाऽऽदर्शो मलेन च ।
यथोल्बेनावृतो गर्भस्तथा तेनेदमावृतम् ॥ ३.३८ ॥
புகையால் நெருப்பும், அழுக்கால் கண்ணாடியும் மூடப்படுவது போலவும், கருப்பை உறையால் கரு மூடப்பட்டிருப்பது போலவும், அதனால் இது மூடப்பட்டுள்ளது.
3.39
आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनो नित्यवैरिणा ।
कामरूपेण कौन्तेय दुष्पूरेणानलेन च ॥ ३.३९ ॥
கௌந்தேயா, ஞானியின் நிரந்தரப் பகைவனான, காம வடிவான, நிரப்ப முடியாத நெருப்பைப் போன்ற இதனால் ஞானம் மூடப்பட்டுள்ளது.
3.40
इन्द्रियाणि मनो बुद्धिरस्याधिष्ठानमुच्यते ।
एतैर्विमोहयत्येष ज्ञानमावृत्य देहिनम् ॥ ३.४० ॥
புலன்கள், மனம், புத்தி ஆகியவை இதன் இருப்பிடம் என்று சொல்லப்படுகின்றன. இவற்றின் மூலம் இது ஞானத்தை மூடி உடல் தாங்கியவனை மயக்குகிறது.
3.41
तस्मात्त्वमिन्द्रियाण्यादौ नियम्य भरतर्षभ ।
पाप्मानं प्रजहि ह्येनं ज्ञानविज्ञाननाशनम् ॥ ३.४१ ॥
ஆகவே, பரதர்ஷபா, நீ முதலில் புலன்களை அடக்கி, ஞானத்தையும் விஞ்ஞானத்தையும் அழிக்கும் இந்தப் பாவியை நிச்சயமாக ஒழித்துவிடு.
3.42
इन्द्रियाणि पराण्याहुरिन्द्रियेभ्यः परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिर्यो बुद्धेः परतस्तु सः ॥ ३.४२ ॥
புலன்கள் உயர்ந்தவை என்பர்; புலன்களை விட மனம் உயர்ந்தது; மனத்தை விட புத்தி உயர்ந்தது; புத்தியையும் கடந்து நிற்பதே அவன்.
3.43
एवं बुद्धेः परं बुद्ध्वा संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
जहि शत्रुं महाबाहो कामरूपं दुरासदम् ॥ ३.४३ ॥
மகாபாகுவே, இவ்வாறு புத்திக்கு அப்பாற்பட்டதை அறிந்து, தன்னைத் தன்னால் நிலைநிறுத்தி, ஆசை வடிவிலான வெல்லக் கடினமான இந்தப் பகைவனை அழித்துவிடு.