ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.6.1
म॒हाँ इन्द्रो॒ य ओज॑सा प॒र्जन्यो॑ वृष्टि॒माँ इ॑व ।
स्तोमै॑र्व॒त्सस्य॑ वावृधे ॥
ନିଜ ବଳରେ ମହାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ବର୍ଷାପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଘ ପରି, ବତ୍ସଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।
8.6.2
प्र॒जामृ॒तस्य॒ पिप्र॑तः॒ प्र यद्भर॑न्त॒ वह्न॑यः ।
विप्रा॑ ऋ॒तस्य॒ वाह॑सा ॥
ଋତକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଜାକୁ, ବାହକମାନେ ଆଣନ୍ତି ବେଳେ, ଜ୍ଞାନୀ ଋଷିମାନେ ଋତର ରଥରେ (ତାଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତି)।
8.6.3
कण्वा॒ इन्द्रं॒ यदक्र॑त॒ स्तोमै॑र्य॒ज्ञस्य॒ साध॑नम् ।
जा॒मि ब्रु॑वत॒ आयु॑धम् ॥
କଣ୍ବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଯଜ୍ଞର ସାଧନ କଲେ, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ କହିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ।
8.6.4
सम॑स्य म॒न्यवे॒ विशो॒ विश्वा॑ नमन्त कृ॒ष्टयः॑ ।
स॒मु॒द्राये॑व॒ सिन्ध॑वः ॥
ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଆଗରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଓ ବସତିକାରୀମାନେ ନତ ହେଲେ, ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼େ ନତ ହେଉଥିବା ପରି।
8.6.5
ओज॒स्तद॑स्य तित्विष उ॒भे यद्स॒मव॑र्तयत् ।
इन्द्र॒श्चर्मे॑व॒ रोद॑सी ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଢାଲ ପରି ଘେରିଲେ ବେଳେ ତାଙ୍କ ସେହି ବଳ ଜ୍ୱଳିଲା।
8.6.6
वि चि॑द्वृ॒त्रस्य॒ दोध॑तो॒ वज्रे॑ण श॒तप॑र्वणा ।
शिरो॑ बिभेद वृ॒ष्णिना॑ ॥
ଜଳ ଅଟକାଇ ରଖିଥିବା ବୃତ୍ରଙ୍କ ମସ୍ତକ, ଶହେ ଗଣ୍ଠି ବଜ୍ର ଓ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଫଟାଇଲେ।
8.6.7
इ॒मा अ॒भि प्र णो॑नुमो वि॒पामग्रे॑षु धी॒तयः॑ ।
अ॒ग्नेः शो॒चिर्न दि॒द्युतः॑ ॥
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ, ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଝଲସିଲା ପରି।
8.6.8
गुहा॑ स॒तीरुप॒ त्मना॒ प्र यच्छोच॑न्त धी॒तयः॑ ।
कण्वा॑ ऋ॒तस्य॒ धार॑या ॥
ଗୁପ୍ତରେ ଥିବା ସେ ନିଜେ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଝଲସିଲା ବେଳେ ଋତର ଧାରାରେ କଣ୍ୱମାନେ (ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକଟ କଲେ)।
8.6.9
प्र तमि॑न्द्र नशीमहि र॒यिं गोम॑न्तम॒श्विन॑म् ।
प्र ब्रह्म॑ पू॒र्वचि॑त्तये ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ସମୃଦ୍ଧ ସେ ଧନ ଆମେ ଲାଭ କରୁ; ପୂର୍ବଚିତ୍ତି ପାଇଁ ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମ ଅର୍ପଣ କରୁ।
8.6.10
अ॒हमिद्धि पि॒तुष्परि॑ मे॒धामृ॒तस्य॑ ज॒ग्रभ॑ ।
अ॒हं सूर्य॑ इवाजनि ॥
ମୁଁ ହିଁ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଋତର ମେଧାକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଗ୍ରହଣ କଲି; ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜନ୍ମିଲି।
8.6.11
अ॒हं प्र॒त्नेन॒ मन्म॑ना॒ गिरः॑ शुम्भामि कण्व॒वत् ।
येनेन्द्रः॒ शुष्म॒मिद्द॒धे ॥
ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ତ୍ରରେ କଣ୍ୱ ପରି ମୁଁ ସ୍ତୁତିଗୀତ ସଜାଉଛି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବଳ ଧାରଣ କଲେ।
8.6.12
ये त्वामि॑न्द्र॒ न तु॑ष्टु॒वुर्ऋष॑यो॒ ये च॑ तुष्टु॒वुः ।
ममेद्व॑र्धस्व॒ सुष्टु॑तः ॥
ଯେଉଁ ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କଲେ — ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋର ସ୍ତୁତିରେ ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ବଢ; ହେ ସୁସ୍ତୁତ।
8.6.13
यद॑स्य म॒न्युरध्व॑नी॒द्वि वृ॒त्रं प॑र्व॒शो रु॒जन् ।
अ॒पः स॑मु॒द्रमैर॑यत् ॥
ଯେବେ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଗର୍ଜନ କଲା, ସେ ବୃତ୍ରକୁ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗି ଜଳରାଶିକୁ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ କଲେ।
8.6.14
नि शुष्ण॑ इन्द्र धर्ण॒सिं वज्रं॑ जघन्थ॒ दस्य॑वि ।
वृषा॒ ह्यु॑ग्र शृण्वि॒षे ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୁଷ୍ଣ ଉପରେ ତୁମେ ବଜ୍ର ପକାଇ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ଣସିକୁ ମାରିଲ। ହେ ଉଗ୍ର, ତୁମେ ବୃଷଭ ପରି ଶୁଣାଯାଅ।
8.6.15
न द्याव॒ इन्द्र॒मोज॑सा॒ नान्तरि॑क्षाणि व॒ज्रिण॑म् ।
न वि॑व्यचन्त॒ भूम॑यः ॥
ଦ୍ୟୁଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଳ ସହ ସମାନ ହେଲେ ନାହିଁ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏବଂ ବଜ୍ରଧାରୀ ସାମନାରେ ପୃଥିବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସମକକ୍ଷ ହେଲେ ନାହିଁ।
8.6.16
यस्त॑ इन्द्र म॒हीर॒पः स्त॑भू॒यमा॑न॒ आश॑यत् ।
नि तं पद्या॑सु शिश्नथः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ରୋକା ଯାଇଥିବା ମହାନ ଜଳରାଶି ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଶୋଇଥିଲା, ତାକୁ ତୁମେ ପାଦ ତଳେ ଦାବିଦେଲ।
8.6.17
य इ॒मे रोद॑सी म॒ही स॑मी॒ची स॒मज॑ग्रभीत् ।
तमो॑भिरिन्द्र॒ तं गु॑हः ॥
ଏହି ଦୁଇ ମହାନ ଲୋକ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଏକତ୍ର ଧରିଥିବା ଜଣକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାଙ୍କିଦେଲ।
8.6.18
य इ॑न्द्र॒ यत॑यस्त्वा॒ भृग॑वो॒ ये च॑ तुष्टु॒वुः ।
ममेदु॑ग्र श्रुधी॒ हव॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଯତି ଓ ଭୃଗୁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ; ହେ ଉଗ୍ର, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ହିଁ ଶୁଣ।
8.6.19
इ॒मास्त॑ इन्द्र॒ पृश्न॑यो घृ॒तं दु॑हत आ॒शिर॑म् ।
ए॒नामृ॒तस्य॑ पि॒प्युषीः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଗୁଡ଼ିକ ତୁମ୍ଭର ଦାଗିଆ ଗାଈ; ଘିଅ ଓ ପୋଷକ ରସ ଦୁହୁଁଛନ୍ତି। ଋତକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ସେମାନେ ତାହାରିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
8.6.20
या इ॑न्द्र प्र॒स्व॑स्त्वा॒सा गर्भ॒मच॑क्रिरन् ।
परि॒ धर्मे॑व॒ सूर्य॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ୍ଭକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ଭ ରୂପେ ଗଢ଼ିଥିବା ପ୍ରସବକାରୀ ଜଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧର୍ମ ପରି ଚାରିପଟେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।
8.6.21
त्वामिच्छ॑वसस्पते॒ कण्वा॑ उ॒क्थेन॑ वावृधुः ।
त्वां सु॒तास॒ इन्द॑वः ॥
ହେ ବଳର ପ୍ରଭୁ, କଣ୍ୱମାନେ ସ୍ତୁତିମନ୍ତ୍ରରେ ତୁମ୍ଭକୁ ହିଁ ବଢ଼ାଇଲେ; ନିଚୋଡ଼ା ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
8.6.22
तवेदि॑न्द्र॒ प्रणी॑तिषू॒त प्रश॑स्तिरद्रिवः ।
य॒ज्ञो वि॑तन्त॒साय्यः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ୍ଭ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ତୁତିରେ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।
8.6.23
आ न॑ इन्द्र म॒हीमिषं॒ पुरं॒ न द॑र्षि॒ गोम॑तीम् ।
उ॒त प्र॒जां सु॒वीर्य॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ମହାନ ଅନ୍ନକୁ ଗାଈ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁର୍ଗ ପରି ଖୋଲ; ଉତ୍ତମ ବୀର ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।
8.6.24
उ॒त त्यदा॒श्वश्व्यं॒ यदि॑न्द्र॒ नाहु॑षी॒ष्वाँ ।
अग्रे॑ वि॒क्षु प्र॒दीद॑यत् ॥
ଏବଂ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱଧନ ଯାହା, ତାହା ନହୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆଗରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛ।
8.6.25
अ॒भि व्र॒जं न त॑त्निषे॒ सूर॑ उपा॒कच॑क्षसम् ।
यदि॑न्द्र मृ॒ळया॑सि नः ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଷାକୁ ଦେଖୁଥିବା ପଥ ବିସ୍ତାର କରେ, ସେହିପରି ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କଲେ ତୁମର ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କର।
8.6.26
यद॒ङ्ग त॑विषी॒यस॒ इन्द्र॑ प्र॒राज॑सि क्षि॒तीः ।
म॒हाँ अ॑पा॒र ओज॑सा ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶାସନ କର; ତୁମେ ମହାନ, ତୁମ ବଳରେ ଅପାର।
8.6.27
तं त्वा॑ ह॒विष्म॑ती॒र्विश॒ उप॑ ब्रुवत ऊ॒तये॑ ।
उ॒रु॒ज्रय॑स॒मिन्दु॑भिः ॥
ହବିଷ୍ୟ ଆଣୁଥିବା ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ହେ ବିଶାଳ ବଳଶାଳୀ, ସୋମବିନ୍ଦୁ ସହିତ ସେମାନେ ତୁମ ସହିତ କଥା ହୁଅନ୍ତି।
8.6.28
उ॒प॒ह्व॒रे गि॑री॒णां सं॑ग॒थे च॑ न॒दीना॑म् ।
धि॒या विप्रो॑ अजायत ॥
ପର୍ବତର ଗଭୀରତାରେ ଓ ନଦୀ ସଙ୍ଗମରେ, ବୁଦ୍ଧିରେ ବିପ୍ର (ଦ୍ରଷ୍ଟା) ଜନ୍ମିଲେ।
8.6.29
अतः॑ समु॒द्रमु॒द्वत॑श्चिकि॒त्वाँ अव॑ पश्यति ।
यतो॑ विपा॒न एज॑ति ॥
ଏଠାରୁ ସେ ସମୁଦ୍ର ଓ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ବ ଜଳକୁ ଜାଣି ତଳକୁ ଦେଖେ; ଯେଉଁଠାରୁ ବିପାନ ଗତି କରେ।
8.6.30
आदित्प्र॒त्नस्य॒ रेत॑सो॒ ज्योति॑ष्पश्यन्ति वास॒रम् ।
प॒रो यदि॒ध्यते॑ दि॒वा ॥
ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ବୀଜରସର ଆଲୋକ ଓ ଦିନକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ତାହା ଦୂରରେ ଦିନରେ ଜ୍ୱଳେ।
8.6.31
कण्वा॑स इन्द्र ते म॒तिं विश्वे॑ वर्धन्ति॒ पौंस्य॑म् ।
उ॒तो श॑विष्ठ॒ वृष्ण्य॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କଣ୍ୱଙ୍କ ବଂଶଧରମାନେ ତୁମ ଭକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ତୁମ ପୌରୁଷକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ଓ ହେ ପରମ ବଳବାନ, ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟବଳକୁ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତି।
8.6.32
इ॒मां म॑ इन्द्र सुष्टु॒तिं जु॒षस्व॒ प्र सु माम॑व ।
उ॒त प्र व॑र्धया म॒तिम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋର ଏହି ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ମୋତେ ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷା କର, ଓ ମୋ ଭକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ବଢ଼ାଅ।
8.6.33
उ॒त ब्र॑ह्म॒ण्या व॒यं तुभ्यं॑ प्रवृद्ध वज्रिवः ।
विप्रा॑ अतक्ष्म जी॒वसे॑ ॥
ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ-ମନ୍ତ୍ରରେ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ମହାନ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଜୀବନ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ କବିରୂପେ ରଚନା କରିଛୁ।
8.6.34
अ॒भि कण्वा॑ अनूष॒तापो॒ न प्र॒वता॑ य॒तीः ।
इन्द्रं॒ वन॑न्वती म॒तिः ॥
କଣ୍ୱଙ୍କ ବଂଶଧରମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିଗରେ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଢାଲରେ ବହୁଥିବା ଜଳ ପରି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣୁଥିବା ଭକ୍ତି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
8.6.35
इन्द्र॑मु॒क्थानि॑ वावृधुः समु॒द्रमि॑व॒ सिन्ध॑वः ।
अनु॑त्तमन्युम॒जर॑म् ॥
ସ୍ତୁତିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ, ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ବଢ଼ାଇବା ପରି — କ୍ରୋଧହୀନ, ଜରାହୀନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ।
8.6.36
आ नो॑ याहि परा॒वतो॒ हरि॑भ्यां हर्य॒ताभ्या॑म् ।
इ॒ममि॑न्द्र सु॒तं पि॑ब ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂରରୁ ତୁମ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଏହି ନିଷ୍ପିଡ଼ିତ ସୋମ ପାନ କର।
8.6.37
त्वामिद्वृ॑त्रहन्तम॒ जना॑सो वृ॒क्तब॑र्हिषः ।
हव॑न्ते॒ वाज॑सातये ॥
ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତମ, କୁଶ ବିଛାଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଧନ ଲାଭ ପାଇଁ ତୁମକୁ ହିଁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।
8.6.38
अनु॑ त्वा॒ रोद॑सी उ॒भे च॒क्रं न व॒र्त्येत॑शम् ।
अनु॑ सुवा॒नास॒ इन्द॑वः ॥
ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଦୁଇଜଣ ଚକ୍ର ପରି ତୁମ ପଛେ ଘୂରନ୍ତି; ନିଚୋଡ଼ା ସୋମର ବିନ୍ଦୁମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପଛେ ଅଛନ୍ତି।
8.6.39
मन्द॑स्वा॒ सु स्व॑र्णर उ॒तेन्द्र॑ शर्य॒णाव॑ति ।
मत्स्वा॒ विव॑स्वतो म॒ती ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଓ ଶର୍ଯଣାବତରେ ଭଲ ଭାବେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ; ବିବସ୍ୱାନ୍ଙ୍କ ଭକ୍ତି-ଚିନ୍ତନରେ ହର୍ଷିତ ହୁଅ।
8.6.40
वा॒वृ॒धा॒न उप॒ द्यवि॒ वृषा॑ व॒ज्र्य॑रोरवीत् ।
वृ॒त्र॒हा सो॑म॒पात॑मः ॥
ବଢ଼ୁଥିବା, ବୃଷ ବଜ୍ରଧାରୀ ଆକାଶରେ ଗର୍ଜନ କଲା; ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ସୋମପାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
8.6.41
ऋषि॒र्हि पू॑र्व॒जा असि॒ एक॒ ईशा॑न॒ ओज॑सा ।
इन्द्र॑ चोष्कू॒यसे॒ वसु॑ ॥
ତୁମେ ଋଷି, ଆଦିଜାତ; ଏକାକୀ, ବଳରେ ଶାସନ କରୁଥିବା; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କର।
8.6.42
अ॒स्माकं॑ त्वा सु॒ताँ उप॑ वी॒तपृ॑ष्ठा अ॒भि प्रयः॑ ।
श॒तं व॑हन्तु॒ हर॑यः ॥
ଆମ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ ଆଡ଼କୁ, ବିସ୍ତୃତ ପୃଷ୍ଠ ଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ଶହେ ଥର ଆଗକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
8.6.43
इ॒मां सु पू॒र्व्यां धियं॒ मधो॑र्घृ॒तस्य॑ पि॒प्युषी॑म् ।
कण्वा॑ उ॒क्थेन॑ वावृधुः ॥
କଣ୍ୱମାନେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ମଧୁ ଓ ଘୃତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, (ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ) ବଢ଼ାଇଲେ।
8.6.44
इन्द्र॒मिद्विम॑हीनां॒ मेधे॑ वृणीत॒ मर्त्यः॑ ।
इन्द्रं॑ सनि॒ष्युरू॒तये॑ ॥
ସହାୟତା ଇଚ୍ଛୁକ ମର୍ତ୍ୟ ମହାନମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ବାଛୁ।
8.6.45
अ॒र्वाञ्चं॑ त्वा पुरुष्टुत प्रि॒यमे॑धस्तुता॒ हरी॑ ।
सो॒म॒पेया॑य वक्षतः ॥
ହେ ବହୁ-ପ୍ରଶଂସିତ, ପ୍ରିୟମେଧା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇ ହରି ସୋମପାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
8.6.46
श॒तम॒हं ति॒रिन्दि॑रे स॒हस्रं॒ पर्शा॒वा द॑दे ।
राधां॑सि॒ याद्वा॑नाम् ॥
ତିରିନ୍ଦିରରେ ମୁଁ ଶହେ ଓ ହଜାରକୁ ମୋ ପାର୍ଶ୍ବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି; ଯାଦବମାନଙ୍କ ଧନ।
8.6.47
त्रीणि॑ श॒तान्यर्व॑तां स॒हस्रा॒ दश॒ गोना॑म् ।
द॒दुष्प॒ज्राय॒ साम्ने॑ ॥
ତିନି ଶହ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ ଓ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ସେମାନେ ଦେଲେ — ପଜ୍ରଙ୍କୁ, ସାମ ଗାୟକଙ୍କୁ ଦେଲେ।
8.6.48
उदा॑नट्ककु॒हो दिव॒मुष्ट्रा॑ञ्चतु॒र्युजो॒ दद॑त् ।
श्रव॑सा॒ याद्वं॒ जन॑म् ॥
କକୁହ ଆକାଶକୁ ଉଠିଲା; ଚାରି ଚାରି ଯୋଡ଼ାରେ ଯୋଜିତ ଓଟ ଦେଲା; ଯଶ ସହିତ ଯାଦବ ଜନକୁ।