ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.85.1
स॒त्येनोत्त॑भिता॒ भूमिः॒ सूर्ये॒णोत्त॑भिता॒ द्यौः ।
ऋ॒तेना॑दि॒त्यास्ति॑ष्ठन्ति दि॒वि सोमो॒ अधि॑ श्रि॒तः ॥
ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଧାରିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଧାରିତ। ଋତ ଦ୍ୱାରା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି; ଆକାଶରେ ସୋମ ଆଶ୍ରିତ।
10.85.2
सोमे॑नादि॒त्या ब॒लिनः॒ सोमे॑न पृथि॒वी म॒ही ।
अथो॒ नक्ष॑त्राणामे॒षामु॒पस्थे॒ सोम॒ आहि॑तः ॥
ସୋମ ଦ୍ୱାରା ଆଦିତ୍ୟମାନେ ବଳବାନ; ସୋମ ଦ୍ୱାରା ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ (ବଳବତୀ)। ଆହୁରି, ଏହି ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ କୋଳରେ ସୋମ ସ୍ଥାପିତ।
10.85.3
सोमं॑ मन्यते पपि॒वान्यत्स॑म्पिं॒षन्त्योष॑धिम् ।
सोमं॒ यं ब्र॒ह्माणो॑ वि॒दुर्न तस्या॑श्नाति॒ कश्च॒न ॥
ଯିଏ ପାନ କରିଛି ସେ ସୋମକୁ ଭାବେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଓଷଧି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ସୋମକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ତାକୁ କେହି ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
10.85.4
आ॒च्छद्वि॑धानैर्गुपि॒तो बार्ह॑तैः सोम रक्षि॒तः ।
ग्राव्णा॒मिच्छृ॒ण्वन्ति॑ष्ठसि॒ न ते॑ अश्नाति॒ पार्थि॑वः ॥
ଆବରଣ ଓ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ରକ୍ଷିତ। ପଥରର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ତୁମେ ଠିଆ ହୋଇଛ; ତୁମକୁ ପାର୍ଥିବ ମନୁଷ୍ୟ ଖାଏ ନାହିଁ।
10.85.5
यत्त्वा॑ देव प्र॒पिब॑न्ति॒ तत॒ आ प्या॑यसे॒ पुनः॑ ।
वा॒युः सोम॑स्य रक्षि॒ता समा॑नां॒ मास॒ आकृ॑तिः ॥
ସେମାନେ ତୁମକୁ ପିଉଥିବା ବେଳେ, ହେ ଦେବ, ତା'ପରେ ତୁମେ ପୁଣି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅ। ବାୟୁ ସୋମର ରକ୍ଷକ; ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମାସ ହିଁ ରୂପ।
10.85.6
रैभ्या॑सीदनु॒देयी॑ नाराशं॒सी न्योच॑नी ।
सू॒र्याया॑ भ॒द्रमिद्वासो॒ गाथ॑यैति॒ परि॑ष्कृतम् ॥
ରୈଭୀ ଥିଲେ; ଅନୁଦେୟୀ, ନାରାଶଂସୀ, ନ୍ୟୋଚନୀ (ସଖୀମାନେ)। ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ବସ୍ତ୍ର ହିଁ ଗାଥା ସହ ସଜା ହୋଇ ଆସେ।
10.85.7
चित्ति॑रा उप॒बर्ह॑णं॒ चक्षु॑रा अ॒भ्यञ्ज॑नम् ।
द्यौर्भूमिः॒ कोश॑ आसी॒द्यदया॑त्सू॒र्या पति॑म् ॥
ଚିରୁଣି ତାଙ୍କର ପ୍ରସାଧନ ଥିଲା, ନୟନ ତାଙ୍କର କାଜଳ ଥିଲା; ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ଯୌତୁକ ପେଟି ଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟା ପତି ନିକଟକୁ ଗଲେ।
10.85.8
स्तोमा॑ आसन्प्रति॒धयः॑ कु॒रीरं॒ छन्द॑ ओप॒शः ।
सू॒र्याया॑ अ॒श्विना॑ व॒राग्निरा॑सीत्पुरोग॒वः ॥
ସ୍ତୋତ୍ର ପ୍ରତିଗାନ ଥିଲା, କୁରୀର ଏକ ଗାନ ଥିଲା, ଛନ୍ଦ ଓପଶ ଥିଲା; ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ଦୁଇ ବର ଅଶ୍ୱିନୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ରଗାମୀ ଥିଲେ।
10.85.9
सोमो॑ वधू॒युर॑भवद॒श्विना॑स्तामु॒भा व॒रा ।
सू॒र्यां यत्पत्ये॒ शंस॑न्तीं॒ मन॑सा सवि॒ताद॑दात् ॥
ସୋମ ବଧୂର ଇଚ୍ଛୁକ ହେଲେ; ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଉଭୟ ବର ହେଲେ। ସବିତା ମନ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ, ଯିଏ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ପତିଙ୍କୁ ଦେଲେ।
10.85.10
मनो॑ अस्या॒ अन॑ आसी॒द्द्यौरा॑सीदु॒त छ॒दिः ।
शु॒क्राव॑न॒ड्वाहा॑वास्तां॒ यदया॑त्सू॒र्या गृ॒हम् ॥
ତାଙ୍କ ମନ ହିଁ ତାଙ୍କ ରଥର ଅଂଶ ଥିଲା; ଦ୍ୟୌ ତାହାର ଆବରଣ ଥିଲା; ଦୁଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଳଦ ରଥ ଟାଣିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟା ଗୃହକୁ ଗଲେ।
10.85.11
ऋ॒क्सा॒माभ्या॑म॒भिहि॑तौ॒ गावौ॑ ते साम॒नावि॑तः ।
श्रोत्रं॑ ते च॒क्रे आ॑स्तां दि॒वि पन्था॑श्चराच॒रः ॥
ଋକ୍ ଓ ସାମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ତୁମର ଦୁଇ ବଳଦ ଏହି, ଏହି ଦୁଇ ସାମଗାନ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ତୁମର ଶ୍ରବଣ ତୁମର ଦୁଇ ଚକ୍କା ଥିଲା; ଆକାଶରେ ଚଳନ୍ତି ଓ ସ୍ଥିର ସବୁ ପଥ ଥିଲା।
10.85.12
शुची॑ ते च॒क्रे या॒त्या व्या॒नो अक्ष॒ आह॑तः ।
अनो॑ मन॒स्मयं॑ सू॒र्यारो॑हत्प्रय॒ती पति॑म् ॥
ତୁମର ଦୁଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚକ୍କା ଗମନଶୀଳ ଥିଲା; ପ୍ରାଣବାୟୁ ରୂପ ଅକ୍ଷ ସଂଲଗ୍ନ ହେଲା। ମନରେ ନିର୍ମିତ ରଥରେ ସୂର୍ଯ୍ୟା ଚଢ଼ିଲେ, ପତି ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କରି।
10.85.13
सू॒र्याया॑ वह॒तुः प्रागा॑त्सवि॒ता यम॒वासृ॑जत् ।
अ॒घासु॑ हन्यन्ते॒ गावोऽर्जु॑न्योः॒ पर्यु॑ह्यते ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ବଧୂ-ଯାତ୍ରା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା, ଯାହାକୁ ସବିତା ପଠାଇଥିଲେ। ଅଶୁଭ ସ୍ଥାନରେ ଗାଈମାନେ ନିହତ ହୁଅନ୍ତି; ଅର୍ଜୁନୀଙ୍କ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସେ ନିଆଯାଏ।
10.85.14
यद॑श्विना पृ॒च्छमा॑ना॒वया॑तं त्रिच॒क्रेण॑ वह॒तुं सू॒र्यायाः॑ ।
विश्वे॑ दे॒वा अनु॒ तद्वा॑मजानन्पु॒त्रः पि॒तरा॑ववृणीत पू॒षा ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେମାନେ ପଚାରି ପଚାରି ତିନି-ଚକିଆ ରଥରେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ବଧୂ-ରଥ ନିକଟକୁ ଆସିଲ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ। ପୂଷା ପୁତ୍ର ରୂପେ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ବାଛିଲେ।
10.85.15
यदया॑तं शुभस्पती वरे॒यं सू॒र्यामुप॑ ।
क्वैकं॑ च॒क्रं वा॑मासी॒त्क्व॑ दे॒ष्ट्राय॑ तस्थथुः ॥
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯାଇଥିଲ ବେଳେ, ହେ ଶୁଭର ପ୍ରଭୁଗଣ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ବରିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲି। ତୁମ ଏକମାତ୍ର ଚକ୍ର କେଉଁଠି ଥିଲା? ଦୌଡ଼ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୁହେଁ କେଉଁଠି ଠିଆ ହେଲ?
10.85.16
द्वे ते॑ च॒क्रे सू॑र्ये ब्र॒ह्माण॑ ऋतु॒था वि॑दुः ।
अथैकं॑ च॒क्रं यद्गुहा॒ तद॑द्धा॒तय॒ इद्वि॑दुः ॥
ତୁମ ଦୁଇ ଚକ୍ର, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଋତୁ କ୍ରମରେ ଜାଣନ୍ତି। ଏବଂ ସେହି ଏକ ଚକ୍ର, ଯାହା ଗୁପ୍ତ, ତାହା କେବଳ ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
10.85.17
सू॒र्यायै॑ दे॒वेभ्यो॑ मि॒त्राय॒ वरु॑णाय च ।
ये भू॒तस्य॒ प्रचे॑तस इ॒दं तेभ्यो॑ऽकरं॒ नमः॑ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ; ଯାହା ହୋଇଛି ତାହା ଦୂରଦୃଷ୍ଟିରେ ଜାଣୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ନମସ୍କାର କରିଥିଲି।
10.85.18
पू॒र्वा॒प॒रं च॑रतो मा॒ययै॒तौ शिशू॒ क्रीळ॑न्तौ॒ परि॑ यातो अध्व॒रम् ।
विश्वा॑न्य॒न्यो भुव॑नाभि॒चष्ट॑ ऋ॒तूँर॒न्यो वि॒दध॑ज्जायते॒ पुनः॑ ॥
ଏହି ଦୁଇ ଶିଶୁ ନିଜ ମାୟାରେ ଆଗ ଓ ପଛ ଚାଲନ୍ତି; ଖେଳି ଖେଳି ଯଜ୍ଞ ଚାରିପାଖେ ଗଲେ। ଜଣେ ସବୁ ଲୋକକୁ ଦେଖେ; ଅନ୍ୟଜଣେ ଋତୁମାନଙ୍କୁ ସଜାଇ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମେ।
10.85.19
नवो॑नवो भवति॒ जाय॑मा॒नोऽह्नां॑ के॒तुरु॒षसा॑मे॒त्यग्र॑म् ।
भा॒गं दे॒वेभ्यो॒ वि द॑धात्या॒यन्प्र च॒न्द्रमा॑स्तिरते दी॒र्घमायुः॑ ॥
ସେ ନୂତନ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନିଏ; ଦିନମାନଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହୋଇ ସେ ଉଷାମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଆସେ। ଆସିବାବେଳେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଭାଗ ବାଣ୍ଟେ; ଚନ୍ଦ୍ର ଦୀର୍ଘ ଆୟୁକୁ ପାର କରାଏ।
10.85.20
सु॒किं॒शु॒कं श॑ल्म॒लिं वि॒श्वरू॑पं॒ हिर॑ण्यवर्णं सु॒वृतं॑ सुच॒क्रम् ।
आ रो॑ह सूर्ये अ॒मृत॑स्य लो॒कं स्यो॒नं पत्ये॑ वह॒तुं कृ॑णुष्व ॥
ସୁନ୍ଦର କିଂଶୁକ ଫୁଲରେ ଭରା, ଶାଳ୍ମଳି ଗଛ ପରି, ବହୁରୂପୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣର, ଭଲଭାବେ ଆବୃତ, ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ରଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଆରୋହଣ କର। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟେ, ଅମୃତଲୋକର ସୁଖକର ବାହନ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
10.85.21
उदी॒र्ष्वातः॒ पति॑वती॒ ह्ये॑षा वि॒श्वाव॑सुं॒ नम॑सा गी॒र्भिरी॑ळे ।
अ॒न्यामि॑च्छ पितृ॒षदं॒ व्य॑क्तां॒ स ते॑ भा॒गो ज॒नुषा॒ तस्य॑ विद्धि ॥
ଏଠାରୁ ଉଠ; ଏ ପତିବତୀ। ସର୍ବଧନଦାୟିନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତିରେ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଅନ୍ୟକୁ ଇଚ୍ଛା କର—ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଥିବା, ଅଳଙ୍କୃତ ବଧୂକୁ; ସେ ତୁମର ଭାଗ; ଜନ୍ମରୁ ତାର ଭାଗ ଜାଣ।
10.85.22
उदी॒र्ष्वातो॑ विश्वावसो॒ नम॑सेळामहे त्वा ।
अ॒न्यामि॑च्छ प्रफ॒र्व्यं॑ सं जा॒यां पत्या॑ सृज ॥
ଏଠାରୁ ଉଠ, ହେ ସର୍ବଧନବତୀ; ନମସ୍କାରରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ଅନ୍ୟକୁ ଇଚ୍ଛା କର—ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ପତ୍ନୀକୁ; ପତ୍ନୀକୁ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଯୋଡ଼।
10.85.23
अ॒नृ॒क्ष॒रा ऋ॒जवः॑ सन्तु॒ पन्था॒ येभिः॒ सखा॑यो॒ यन्ति॑ नो वरे॒यम् ।
सम॑र्य॒मा सं भगो॑ नो निनीया॒त्सं जा॑स्प॒त्यं सु॒यम॑मस्तु देवाः ॥
ଆମ ପଥ ଅବରୋଧହୀନ ଓ ସିଧା ହେଉ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସାଥୀମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ବରଙ୍କ ବାଛିବା ହୁଏ। ଅର୍ୟମା ଆମକୁ ଏକତ୍ର ନେଉ, ଭଗ ଏକତ୍ର ନେଉ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଭଲଭାବେ ସଂଯତ ହେଉ।
10.85.24
प्र त्वा॑ मुञ्चामि॒ वरु॑णस्य॒ पाशा॒द्येन॒ त्वाब॑ध्नात्सवि॒ता सु॒शेवः॑ ।
ऋ॒तस्य॒ योनौ॑ सुकृ॒तस्य॑ लो॒के अरि॑ष्टां त्वा स॒ह पत्या॑ दधामि ॥
ବରୁଣଙ୍କ ପାଶରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ; ସୁଖକର ସବିତା ଯେଉଁ ପାଶରେ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିଥିଲେ ସେଥିରୁ। ଋତର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳରେ, ସୁକର୍ମର ଲୋକରେ, ଅହିଂସିତ ତୁମକୁ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ସ୍ଥାପନ କରେ।
10.85.25
प्रेतो मु॒ञ्चामि॒ नामुतः॑ सुब॒द्धाम॒मुत॑स्करम् ।
यथे॒यमि॑न्द्र मीढ्वः सुपु॒त्रा सु॒भगास॑ति ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ମୀଢ୍ବାନ୍, ମୁଁ ଏହାକୁ ଏଠାରୁ ଓ ସେଠାରୁ ଭଲ ଭାବରେ ବାନ୍ଧି ମୁକ୍ତ କରେ, ଯେପରି ଏ ସୁପୁତ୍ରବତୀ ଓ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ହୁଏ।
10.85.26
पू॒षा त्वे॒तो न॑यतु हस्त॒गृह्या॒श्विना॑ त्वा॒ प्र व॑हतां॒ रथे॑न ।
गृ॒हान्ग॑च्छ गृ॒हप॑त्नी॒ यथासो॑ व॒शिनी॒ त्वं वि॒दथ॒मा व॑दासि ॥
ପୂଷା ତୁମକୁ ଏଠାରୁ ହାତ ଧରି ନେଉ; ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନ ରଥରେ ତୁମକୁ ବହନ କରନ୍ତୁ। ଘରକୁ ଯାଅ, ଗୃହିଣୀ ହୁଅ; ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ତୁମେ ବିବେଚନାପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କୁହ।
10.85.27
इ॒ह प्रि॒यं प्र॒जया॑ ते॒ समृ॑ध्यताम॒स्मिन्गृ॒हे गार्ह॑पत्याय जागृहि ।
ए॒ना पत्या॑ त॒न्वं॑ सं सृ॑ज॒स्वाधा॒ जिव्री॑ वि॒दथ॒मा व॑दाथः ॥
ଏଠାରେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନରେ ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅ; ଏ ଘରେ ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ରହ। ଏ ପତି ସହିତ ତୁମ ଶରୀରକୁ ଏକ କର; ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୋଇ ତୁମେ ଦୁହେଁ ବିବେଚନାପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କୁହ।
10.85.28
नी॒ल॒लो॒हि॒तं भ॑वति कृ॒त्यास॒क्तिर्व्य॑ज्यते ।
एध॑न्ते अस्या ज्ञा॒तयः॒ पति॑र्ब॒न्धेषु॑ बध्यते ॥
ଏ କୃତ୍ୟା (ଜାଦୁ ବାଧା) ନୀଳ-ଲାଲ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ଆସକ୍ତି ବିଛିନ୍ନ ହୁଏ। ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟମାନେ ବଢ଼ନ୍ତି; ପତି ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୁଏ।
10.85.29
परा॑ देहि शामु॒ल्यं॑ ब्र॒ह्मभ्यो॒ वि भ॑जा॒ वसु॑ ।
कृ॒त्यैषा प॒द्वती॑ भू॒त्वी आ जा॒या वि॑शते॒ पति॑म् ॥
ଏ ଶାମୁଲ୍ୟ (ଜାଦୁ ତାବିଜ) ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଧନ ବାଣ୍ଟ। ଏ କୃତ୍ୟା ଚରଣବିଶିଷ୍ଟା ହୋଇଛି; ପତ୍ନୀ ପୁଣି ପତିରେ ପ୍ରବେଶ କରେ।
10.85.30
अ॒श्री॒रा त॒नूर्भ॑वति॒ रुश॑ती पा॒पया॑मु॒या ।
पति॒र्यद्व॒ध्वो॑ वास॑सा॒ स्वमङ्ग॑मभि॒धित्स॑ते ॥
ସେହି ପାପୀ ଜାଦୁରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟହୀନ ହୋଇ ଜଳେ; ଯେତେବେଳେ ପତି ପତ୍ନୀର ନିଜ ଅଙ୍ଗକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
10.85.31
ये व॒ध्व॑श्च॒न्द्रं व॑ह॒तुं यक्ष्मा॒ यन्ति॒ जना॒दनु॑ ।
पुन॒स्तान्य॒ज्ञिया॑ दे॒वा नय॑न्तु॒ यत॒ आग॑ताः ॥
ବଧୂର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାହନ ପଛରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାଉଥିବା ଯକ୍ଷ୍ମା ରୋଗର ଅସୁର, ଯଜ୍ଞୀୟ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠୁ ସେମାନେ ଆସିଥିଲେ ସେଠାକୁ ପୁନର୍ବାର ନେଇଯାଆନ୍ତୁ।
10.85.32
मा वि॑दन्परिप॒न्थिनो॒ य आ॒सीद॑न्ति॒ दम्प॑ती ।
सु॒गेभि॑र्दु॒र्गमती॑ता॒मप॑ द्रा॒न्त्वरा॑तयः ॥
ଦମ୍ପତ୍ୟଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ପଥ ରୋକୁଥିବା ବାଧାଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କୁ ନ ପାଆନ୍ତୁ; ଶୁଭ ପଥରେ ସେମାନେ କଠିନ ପଥ ପାର ହୁଅନ୍ତୁ; ଶତ୍ରୁମାନେ ପଳାଇ ଯାଆନ୍ତୁ।
10.85.33
सु॒म॒ङ्ग॒लीरि॒यं व॒धूरि॒मां स॒मेत॒ पश्य॑त ।
सौभा॑ग्यमस्यै द॒त्त्वायाथास्तं॒ वि परे॑तन ॥
ଏହି ବଧୂ ଶୁଭମଙ୍ଗଳମୟୀ; ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଏହାକୁ ଦେଖ। ଏହାକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେଇ ତା ପରେ ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ।
10.85.34
तृ॒ष्टमे॒तत्कटु॑कमे॒तद॑पा॒ष्ठव॑द्वि॒षव॒न्नैतदत्त॑वे ।
सू॒र्यां यो ब्र॒ह्मा वि॒द्यात्स इद्वाधू॑यमर्हति ॥
ଏହି ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଦ୍ୟ ତିକ୍ତ; ଏହା ବିଷାକ୍ତ, ଖାଇବା ଅଯୋଗ୍ୟ; ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ହିଁ ବଧୂ-ଉପହାରର ପ୍ରକୃତ ଯୋଗ୍ୟ।
10.85.35
आ॒शस॑नं वि॒शस॑न॒मथो॑ अधिवि॒कर्त॑नम् ।
सू॒र्यायाः॑ पश्य रू॒पाणि॒ तानि॑ ब्र॒ह्मा तु शु॑न्धति ॥
ଉପଦେଶ, ସତର୍କବାଣୀ ଓ ନିନ୍ଦା — ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କର ଏହି ରୂପଗୁଡ଼ିକ ଦେଖ; ଏଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ରହ୍ମା ହିଁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।
10.85.36
गृ॒भ्णामि॑ ते सौभग॒त्वाय॒ हस्तं॒ मया॒ पत्या॑ ज॒रद॑ष्टि॒र्यथासः॑ ।
भगो॑ अर्य॒मा स॑वि॒ता पुरं॑धि॒र्मह्यं॑ त्वादु॒र्गार्ह॑पत्याय दे॒वाः ॥
ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ହାତ ଧରୁଛି; ମୋ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ମୋ ସହିତ ତୁମେ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚ। ଭଗ, ଅର୍ଯମା, ସବିତା, ପୁରନ୍ଧି ଦେବତାମାନେ ଗୃହସ୍ଥ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି।
10.85.37
तां पू॑षञ्च्छि॒वत॑मा॒मेर॑यस्व॒ यस्यां॒ बीजं॑ मनु॒ष्या॑ वप॑न्ति ।
या न॑ ऊ॒रू उ॑श॒ती वि॒श्रया॑ते॒ यस्या॑मु॒शन्तः॑ प्र॒हरा॑म॒ शेप॑म् ॥
ହେ ପୂଷନ୍, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୀଜ ବୁଣନ୍ତି ସେହି ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ଭୂମି ଆଡ଼କୁ ତାଙ୍କୁ ଚଳାଅ। ଆମ ଆଡ଼େ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଖୋଲୁଥିବା ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଊରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ; ଯେଉଁଥିରେ କାମନା ସହ ଆମେ ଆମ ଅଙ୍ଗ ରଖିବା।
10.85.38
तुभ्य॒मग्रे॒ पर्य॑वहन्त्सू॒र्यां व॑ह॒तुना॑ स॒ह ।
पुनः॒ पति॑भ्यो जा॒यां दा अ॑ग्ने प्र॒जया॑ स॒ह ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପାଇଁ ହିଁ ଆଗରେ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ ଶୋଭାଯାତ୍ରା ସହ ନେଇଗଲେ। ହେ ଅଗ୍ନି, ପୁନର୍ବାର ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ତୁମେ ଦେଲ।
10.85.39
पुनः॒ पत्नी॑म॒ग्निर॑दा॒दायु॑षा स॒ह वर्च॑सा ।
दी॒र्घायु॑रस्या॒ यः पति॒र्जीवा॑ति श॒रदः॑ श॒तम् ॥
ଅଗ୍ନି ପୁନର୍ବାର ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ଆୟୁ ଓ ତେଜ ସହିତ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଯେଉଁ ସ୍ୱାମୀ, ସେ ଶହେ ଶରତ ବଞ୍ଚୁ; ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ।
10.85.40
सोमः॑ प्रथ॒मो वि॑विदे गन्ध॒र्वो वि॑विद॒ उत्त॑रः ।
तृ॒तीयो॑ अ॒ग्निष्टे॒ पति॑स्तु॒रीय॑स्ते मनुष्य॒जाः ॥
ସୋମ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ପାଇଲେ; ଗନ୍ଧର୍ବ ତାଙ୍କୁ ପାଇଲେ, ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ। ତୃତୀୟ ଅଗ୍ନି, ସେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ; ଚତୁର୍ଥ ତୁମର ମନୁଷ୍ୟଜାତ ସ୍ୱାମୀ।
10.85.41
सोमो॑ ददद्गन्ध॒र्वाय॑ गन्ध॒र्वो द॑दद॒ग्नये॑ ।
र॒यिं च॑ पु॒त्रांश्चा॑दाद॒ग्निर्मह्य॒मथो॑ इ॒माम् ॥
ସୋମ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଧନ ଓ ପୁତ୍ର ଦେଲେ; ତା'ପରେ ଅଗ୍ନି ଏହି ନାରୀକୁ ମୋତେ ଦେଲେ।
10.85.42
इ॒हैव स्तं॒ मा वि यौ॑ष्टं॒ विश्व॒मायु॒र्व्य॑श्नुतम् ।
क्रीळ॑न्तौ पु॒त्रैर्नप्तृ॑भि॒र्मोद॑मानौ॒ स्वे गृ॒हे ॥
ଏଠାରେ ହିଁ ରୁହ, ଅଲଗା ହୁଅ ନାହିଁ; ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ପାଅ। ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଖେଳି, ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ନିଜ ଘରେ।
10.85.43
आ नः॑ प्र॒जां ज॑नयतु प्र॒जाप॑तिराजर॒साय॒ सम॑नक्त्वर्य॒मा ।
अदु॑र्मङ्गलीः पतिलो॒कमा वि॑श॒ शं नो॑ भव द्वि॒पदे॒ शं चतु॑ष्पदे ॥
ପ୍ରଜାପତି ଏଠାରେ ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଅର୍ଯମା ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଯୋଡନ୍ତୁ। ମଙ୍ଗଳମୟୀ ହୋଇ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କର; ଆମର ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ହୁଅ।
10.85.44
अघो॑रचक्षु॒रप॑तिघ्न्येधि शि॒वा प॒शुभ्यः॑ सु॒मनाः॑ सु॒वर्चाः॑ ।
वी॒र॒सूर्दे॒वका॑मा स्यो॒ना शं नो॑ भव द्वि॒पदे॒ शं चतु॑ष्पदे ॥
ଖରାପ ଦୃଷ୍ଟି ନଥିବା, ସ୍ୱାମୀର ଶତ୍ରୁ ନହେଉଥିବା, ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରିଣୀ, ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ଓ ତେଜସ୍ୱିନୀ ହୁଅ। ବୀରପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଓ ସୁଖଦାୟିନୀ ହୋଇ ଆମ ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ହୁଅ।
10.85.45
इ॒मां त्वमि॑न्द्र मीढ्वः सुपु॒त्रां सु॒भगां॑ कृणु ।
दशा॑स्यां पु॒त्राना धे॑हि॒ पति॑मेकाद॒शं कृ॑धि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଦାତା, ଏହାକୁ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ରବତୀ ଓ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ କର। ଏଥିରେ ଦଶ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର; ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେହି ଦଶ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସହ ଏକାଦଶତମ କର।
10.85.46
स॒म्राज्ञी॒ श्वशु॑रे भव स॒म्राज्ञी॑ श्व॒श्र्वां भ॑व ।
नना॑न्दरि स॒म्राज्ञी॑ भव स॒म्राज्ञी॒ अधि॑ दे॒वृषु॑ ॥
ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଉପରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ହୁଅ; ଶାଶୁଙ୍କ ଉପରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ହୁଅ; ନଣନ୍ଦ ଉପରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ହୁଅ; ଦିଅରମାନଙ୍କ ଉପରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ହୁଅ।
10.85.47
सम॑ञ्जन्तु॒ विश्वे॑ दे॒वाः समापो॒ हृद॑यानि नौ ।
सं मा॑त॒रिश्वा॒ सं धा॒ता समु॒ देष्ट्री॑ दधातु नौ ॥
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱଦେବ ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଯୋଡନ୍ତୁ; ଜଳମାନେ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଏକ କରନ୍ତୁ। ମାତରିଶ୍ୱା ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଧାତା ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଦେଷ୍ଟ୍ରୀ ଦେବୀ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ରଖନ୍ତୁ।