സാമവേദം · ഭാഗം 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia
2.2.713
पा꣢न्त꣣मा꣢ वो꣣ अ꣡न्ध꣢स꣣ इ꣡न्द्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
वि꣣श्वासा꣡ह꣢ꣳ श꣣त꣡क्र꣢तुं꣣ म꣡ꣳहि꣢ष्ठं चर्षणी꣣ना꣢म् ॥ ७१३ ॥
നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സോമരസം പാനം ചെയ്തവരായി ഇന്ദ്രനെ പാടുക; അവൻ എല്ലാം ജയിക്കുന്നവനും നൂറു സങ്കൽപ്പശക്തിയുള്ളവനും മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും ദാനശീലനുമാണ്.
2.2.714
पु꣣रुहूतं꣡ पु꣢रुष्टु꣣तं꣡ गा꣢था꣣न्या꣢꣣ऽꣳ स꣡न꣢श्रुतम् ।
इ꣢न्द्र꣣ इ꣡ति꣢ ब्रवीतन ॥ ७१४ ॥
പലരാൽ വിളിക്കപ്പെട്ടവനും പലരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനും ഗാഥകളിൽ പണ്ടുമുതൽ പ്രസിദ്ധനുമായവൻ — ഇന്ദ്രൻ എന്നു ഇങ്ങനെ വിളിക്കുക.
2.2.715
इ꣢न्द्र꣣ इ꣡न्नो꣢ म꣣हो꣡नां꣢ दा꣣ता꣡ वाजा꣢꣯नां नृ꣣तुः꣢ ।
म꣣हा꣡ꣳअ꣢भि꣣ज्ञ्वा꣡ य꣢मत् ॥ ७१५ ॥
ഇന്ദ്രൻ തന്നെ നമുക്ക് മഹത്തായ വസ്തുക്കളും ബലങ്ങളും നൽകുന്നവനും മനുഷ്യരുടെ നേതാവുമാണ്; മഹാന്മാരുടെ സന്നിധിയിൽ അവൻ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
2.2.716
प्र꣢ व꣣ इ꣡न्द्रा꣢य꣣ मा꣡द꣢न꣣ꣳ ह꣡र्य꣢श्वाय गायत ।
स꣡खा꣢यः सोम꣣पा꣡व्ने꣢ ॥ ७१६ ॥
സുഹൃത്തുക്കളേ! ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി — തവിട്ടുനിറക്കുതിരകളുള്ളവനും സോമം പാനം ചെയ്യുന്നവനുമായവനുവേണ്ടി — ആനന്ദദായകമായ സോമത്തോടെ പാടുക.
2.2.717
श꣢꣫ꣳसेदु꣣क्थ꣢ꣳ सु꣣दा꣡न꣢व उ꣣त꣢ द्यु꣣क्षं꣢꣫ यथा꣣ न꣡रः꣢ ।
च꣣कृमा꣢ स꣣त्य꣡रा꣢धसे ॥ ७१७ ॥
ഓ ദാനശീലരേ! ഉക്ഥം പാരായണം ചെയ്യുക; ഓ മനുഷ്യരേ! സത്യദാനമുള്ളവനുവേണ്ടി നാം ചെയ്തതുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനുവേണ്ടിയും ചെയ്യുക.
2.2.718
त्वं꣡ न इ꣢न्द्र वाज꣣यु꣢꣫स्त्वं ग꣣व्युः꣡ श꣢तक्रतो ।
त्व꣡ꣳहि꣢रण्य꣣यु꣡र्व꣢सो ॥ ७१८ ॥
ഇന്ദ്രാ! നീ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ബലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, നീ പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ; നൂറു സങ്കൽപ്പശക്തിയുള്ളവനേ! നീ സ്വർണ്ണം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, വസോ!
2.2.719
व꣣य꣡मु꣢ त्वा त꣣दि꣡द꣢र्था꣣ इ꣡न्द्र꣢ त्वा꣣य꣢न्तः꣣ स꣡खा꣢यः ।
क꣡ण्वा꣢ उ꣣क्थे꣡भि꣢र्जरन्ते ॥ ७१९ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളാണ്; ആ ലക്ഷ്യത്തോടെ, കണ്വന്മാർ ഉക്ഥങ്ങളാൽ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.
2.2.720
न꣡ घे꣢म꣣न्य꣡दा प꣢꣯पन꣣ व꣡ज्रि꣢न्न꣣प꣢सो꣣ न꣡वि꣢ष्टौ ।
त꣢꣫वेदु꣣ स्तो꣡मै꣢श्चिकेत ॥ ७२० ॥
വജ്രധാരീ, അവർ മറ്റൊന്നും സ്തുതിക്കുന്നില്ല; കർമ്മങ്ങളിലല്ല, നിന്റേതു മാത്രം സ്തോത്രങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
2.2.721
इ꣣च्छ꣡न्ति꣢ दे꣣वाः꣢ सु꣣न्व꣢न्तं꣣ न꣡ स्वप्ना꣢꣯य स्पृहयन्ति ।
य꣡न्ति꣢ प्र꣣मा꣢द꣣म꣡त꣢न्द्राः ॥ ७२१ ॥
ദേവന്മാർ സോമം പിഴിയുന്നവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഉറക്കത്തിന് കൊതിക്കുന്നില്ല; ക്ഷീണമില്ലാതെ അവർ അശ്രദ്ധയിലേക്ക് പോകുന്നു.
2.2.722
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡द्व꣢ने सु꣣तं꣡ परि꣢꣯ ष्टोभन्तु नो꣣ गि꣡रः꣢ ।
अ꣣र्क꣡म꣢र्चन्तु का꣣र꣡वः꣢ ॥ ७२२ ॥
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, ലഹരിനൽകുന്ന സോമം പിഴിയപ്പെട്ടു; ഞങ്ങളുടെ ഗീതങ്ങൾ അതിനുചുറ്റും സ്തുതിക്കട്ടെ; കവികൾ അർക്കം പാടട്ടെ.
2.2.723
य꣢स्मि꣣न्वि꣢श्वा꣣ अ꣢धि꣣ श्रि꣢यो꣣ र꣡ण꣢न्ति स꣣प्त꣢ स꣣ꣳस꣡दः꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢ꣳ सु꣣ते꣡ ह꣢वामहे ॥ ७२३ ॥
ആരിൽ സകല ശ്രീകളും ഏഴ് സഭകളും ആശ്രയിക്കുന്നുവോ, ആ ഇന്ദ്രനെ സോമം പിഴിയുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു.
2.2.724
त्रि꣡क꣢द्रुकेषु꣣ चे꣡त꣢नं दे꣣वा꣡सो꣢ य꣣ज्ञ꣡म꣢त्नत ।
त꣡मिद्व꣢꣯र्धन्तु नो꣣ गि꣡रः꣢ ॥ ७२४ ॥
ത്രികദ്രു പാത്രങ്ങളിൽ ഉണർത്തുന്ന സോമത്തെ ദേവന്മാർ യജ്ഞത്തിനായി വ്യാപിപ്പിച്ചു; അവനെത്തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഗീതങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ.
2.2.725
अ꣣यं꣡ त꣢ इन्द्र꣣ सो꣢मो꣣ नि꣡पू꣢तो꣣ अ꣡धि꣢ ब꣣र्हि꣡षि꣢ ।
ए꣡ही꣢म꣣स्य꣢꣫ द्रवा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ ७२५ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഇത് നിനക്കായി ശുദ്ധീകരിച്ച സോമം; ദർഭയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു. വരൂ, വേഗം ഇത് പാനം ചെയ്യൂ.
2.2.726
शा꣡चि꣢गो꣣ शा꣡चि꣢पूजना꣣य꣡ꣳरणा꣢꣯य ते सु꣣तः꣢ ।
आ꣡ख꣢ण्डल꣣ प्र꣡ हू꣢यसे ॥ ७२६ ॥
ശചീപതിയേ, ശചിയാൽ പൂജിതനേ, ഇത് നിന്റെ യുദ്ധത്തിനായി പിഴിഞ്ഞ സോമം. ആഖണ്ഡലാ, നീ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
2.2.727
य꣡स्ते꣢ शृङ्गवृषो णपा꣣त्प्र꣡ण꣢पात्कुण्ड꣣पा꣡य्यः꣢ ।
न्य꣢꣯स्मिं दध्र꣣ आ꣡ मनः꣢꣯ ॥ ७२७ ॥
കൊമ്പുള്ള കാളയെപ്പോലെ നിന്റെ സോമം — പുത്രനെപ്പോലെ ഉയർന്ന്, കുണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് പാനം ചെയ്യാവുന്നത്; അതിൽ മനസ്സ് വെക്കൂ.
2.2.728
आ꣡ तू न꣢꣯ इन्द्र क्षु꣣म꣡न्तं꣢ चि꣣त्रं꣢ ग्रा꣣भ꣡ꣳ सं गृ꣢꣯भाय ।
म꣣हाहस्ती꣡ दक्षि꣢꣯णेन ॥ ७२८ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾക്കായി അന്നസമൃദ്ധവും അത്ഭുതകരവുമായ സമ്പത്ത് ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ; മഹാഹസ്തനേ, വലംകൈകൊണ്ട് അത് പിടിക്കൂ.
2.2.729
वि꣣द्मा꣡ हि त्वा꣢꣯ तुविकू꣣र्मिं꣢ तु꣣वि꣡दे꣢ष्णं तु꣣वी꣡म꣢घम् ।
तु꣣विमात्र꣡मवो꣢꣯भिः ॥ ७२९ ॥
ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഉറപ്പായി അറിയുന്നു — ബഹുകർമ്മിയേ, ബഹുഅഭിലാഷനേ, ബഹുദാനിയേ, മഹാനായവനേ; നിന്റെ സംരക്ഷണങ്ങളോടെ.
2.2.730
न꣡ हि त्वा꣢꣯ शूर दे꣣वा꣡ न मर्तो꣢꣯सो꣣ दि꣡त्स꣢न्तम् ।
भी꣣मं꣢꣫ न गां वा꣣र꣡य꣢न्ते ॥ ७३० ॥
വീരനേ, ദാനം ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്ന നിന്നെ ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും തടയാനാവില്ല — ഭയങ്കരനായ കാളയെ പശുവിൽനിന്ന് തടയാനാവാത്തതുപോലെ.
2.2.731
अ꣣भि꣡ त्वा꣢ वृषभा सु꣣ते꣢ सु꣣त꣡ꣳसृ꣢जामि पी꣣त꣡ये꣢ ।
तृ꣣म्पा꣡ व्य꣢श्नुही꣣ म꣡द꣢म् ॥ ७३१ ॥
വൃഷഭാ, സുത-അഭിഷവത്തിൽ നിനക്കായി സുതം ഒഴിക്കുന്നു, പാനത്തിനായി; തൃപ്തനാകൂ, മദം പൂർണ്ണമായി നേടൂ.
2.2.732
मा꣡ त्वा꣢ मू꣣रा꣡ अ꣢वि꣣ष्य꣢वो꣣ मो꣢प꣣ह꣡स्वा꣢न꣣ आ꣡ द꣢भन् ।
मा꣡ कीं꣢ ब्रह्म꣣द्वि꣡षं꣢ वनः ॥ ७३२ ॥
മൂഢന്മാരും ദ്രോഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും പരിഹസിക്കുന്നവരും നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ബ്രഹ്മ-ദ്വേഷിയെ ഒരിക്കലും പോഷിപ്പിക്കരുത്.
2.2.733
इ꣣ह꣢ त्वा꣣ गो꣡प꣢रीणसं म꣣हे꣡ म꣢न्दन्तु꣣ रा꣡ध꣢से ।
स꣡रो꣢ गौ꣣रो꣡ यथा꣢꣯ पिब ॥ ७३३ ॥
ഇവിടെ നിന്നെ, പശുസമ്പത്തുള്ളവനെ, മഹാ ദാനത്തിനായി ഇവ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ; കാട്ടുകാള തടാകത്തിൽ കുടിക്കുന്നതുപോലെ കുടിക്കൂ.
2.2.734
इ꣣दं꣡ व꣢सो सु꣣त꣢꣫मन्धः꣣ पि꣢बा꣣ सु꣡पू꣢र्णमु꣣द꣡र꣢म् ।
अ꣡ना꣢भयिन्ररि꣣मा꣡ ते꣢ ॥ ७३४ ॥
വസുവേ, ഈ സുത-രസം പാനം ചെയ്യൂ, നിന്റെ വയറ് നിറയട്ടെ; നിർഭയരായി ഞങ്ങൾ നിനക്കായി ഒഴിക്കുന്നു.
2.2.735
नृ꣡भि꣢र्धौ꣣तः꣢ सु꣣तो꣢꣫ अश्नै꣣र꣢व्या꣣ वा꣢रैः꣣ प꣡रि꣢पूतः ।
अ꣢श्वो꣣ न꣢ नि꣣क्तो꣢ न꣣दी꣡षु꣢ ॥ ७३५ ॥
മനുഷ്യരാൽ കഴുകപ്പെട്ട സുതം, കല്ലുകളാൽ പിഴിയപ്പെട്ട്, കമ്പിളി അരിപ്പകളാൽ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധമായി; നദികളിൽ കഴുകിയ കുതിരപോലെ.
2.2.736
तं꣢ ते꣣ य꣢वं꣣ य꣢था꣣ गो꣡भिः꣢ स्वा꣣दु꣡म꣢कर्म श्री꣣ण꣡न्तः꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢ त्वा꣣स्मिं꣡त्स꣢ध꣣मा꣡दे꣢ ॥ ७३६ ॥
ആ സുതത്തെ നിനക്കായി, പശുപാലോടെ യവം മധുരമാക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങൾ മധുരമാക്കി; ഇന്ദ്രാ, ഈ സധമാദത്തിൽ നിന്നെ (സ്തുതിക്കുന്നു).
2.2.737
इ꣣द꣡ꣳह्यन्वोज꣢꣯सा सु꣣त꣡ꣳरा꣢धानां पते ।
पि꣢बा꣣ त्वा꣢३स्य꣡ गि꣢र्वणः ॥ ७३७ ॥
ഓജസ്സോടെ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ഈ സോമം, ധനങ്ങളുടെ നാഥാ, പാനം ചെയ്യുക. സ്തുതിഗീതങ്ങളാൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നവനേ, ഇതു പാനം ചെയ്യുക.
2.2.738
य꣢स्ते꣣ अ꣡नु꣢ स्व꣣धा꣡मस꣢꣯त्सु꣣ते꣡ नि य꣢꣯च्छ त꣣꣬न्व꣢꣯म् ।
स꣡ त्वा꣢ ममत्तु सोम्य ॥ ७३८ ॥
നിന്റെ സ്വഭാവത്തിനൊത്തത് സോമം പിഴിയുമ്പോൾ നിന്റെ ശരീരത്തെ നിയന്ത്രിക്കട്ടെ. ആ സോമം നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ.
2.2.739
प्र꣡ ते꣢ अश्नोतु कु꣣क्ष्योः꣢꣫ प्रेन्द्र꣣ ब्र꣡ह्म꣢णा꣣ शि꣡रः꣢ ।
प्र꣢ बा꣣हू꣡ शू꣢र꣣ रा꣡ध꣢सा ॥ ७३९ ॥
അത് നിന്റെ രണ്ടു വയറുകളിൽ എത്തട്ടെ. ഇന്ദ്രാ, ബ്രഹ്മമന്ത്രത്താൽ തലയിൽ എത്തട്ടെ. വീരാ, ധനത്തോടെ രണ്ടു ബാഹുക്കളിൽ എത്തട്ടെ.
2.2.740
आ꣢꣫ त्वेता꣣ नि꣡ षी꣢द꣣ते꣡न्द्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
स꣡खा꣢य꣣ स्तो꣡म꣢वाहसः ॥ ७४० ॥
വരിക, ഇവിടെ ഇരിക്കുക. സുഹൃത്തുക്കളേ, സ്തോത്രം വഹിക്കുന്നവരേ, ഇന്ദ്രനു നേരെ ഉച്ചത്തിൽ പാടുവിൻ.
2.2.741
पु꣣रूत꣡मं꣢ पुरू꣣णा꣡मीशा꣢꣯नं꣣ वा꣡र्या꣢णाम् ।
इ꣢न्द्र꣣ꣳ सो꣢मे꣣ स꣡चा꣢ सु꣣ते꣢ ॥ ७४१ ॥
പലരിൽ ഏറ്റവും വലിയവനും ശ്രേഷ്ഠധനങ്ങളുടെ നാഥനുമായ ഇന്ദ്രനെ, സോമം പിഴിയുമ്പോൾ ഒന്നിച്ച് (സ്തുതിക്കുക).
2.2.742
स꣡ घा꣢ नो꣣ यो꣢ग꣣ आ꣡ भु꣢व꣣त्स꣢ रा꣣ये꣡ स पुर꣢꣯न्ध्या ।
ग꣢म꣣द्वा꣡जे꣢भि꣣रा꣡ स नः꣢꣯ ॥ ७४२ ॥
അവൻ നിശ്ചയമായും ഞങ്ങളുടെ യോഗത്തിലേക്ക് വരട്ടെ. അവൻ ധനത്തിനായി വരട്ടെ; അവൻ പുരന്ധിയോടെ വരട്ടെ. അവൻ വാജങ്ങളോടെ ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വരട്ടെ.
2.2.743
यो꣡गे꣢योगे त꣣व꣡स्त꣢रं꣣ वा꣡जे꣢वाजे हवामहे ।
स꣡खा꣢य꣣ इ꣡न्द्र꣢मू꣣त꣡ये꣢ ॥ ७४३ ॥
ഓരോ യോഗത്തിലും ഓരോ സംഘർഷത്തിലും ഏറ്റവും ശക്തനായ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളേ, സംരക്ഷണത്തിനായി ഇന്ദ്രനെ വിളിക്കുവിൻ.
2.2.744
अ꣡नु꣢ प्र꣣त्न꣡स्यौक꣢꣯सो हु꣣वे꣡ तु꣢विप्र꣣तिं꣡ नर꣢꣯म् ।
यं꣢ ते꣣ पू꣡र्वं꣢ पि꣣ता꣢ हु꣣वे꣢ ॥ ७४४ ॥
പുരാതന വാസസ്ഥലത്തിലെ, ഏറെ ബഹുമാനിതനായ നായകനെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു; നിന്റെ പൂർവ്വപിതാവ് വിളിച്ചവനെ.
2.2.745
आ꣡ घा꣢ गम꣣द्य꣢दि꣣ श्र꣡व꣢त्सह꣣स्रि꣡णी꣢भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
वा꣡जे꣢भि꣣रु꣡प꣢ नो꣣ ह꣡व꣢म् ॥ ७४५ ॥
അവൻ കേട്ടാൽ, ആയിരം സംരക്ഷണങ്ങളും ശക്തികളുമായി അവൻ നമ്മുടെ അടുത്ത് വരട്ടെ; നമ്മുടെ വിളി കേൾക്കട്ടെ.
2.2.746
इ꣡न्द्र꣢ सु꣣ते꣢षु꣣ सो꣢मे꣣षु꣢ क्र꣡तुं꣢ पुनीष उ꣣꣬क्थ्य꣢꣯म् ।
वि꣣दे꣢ वृ꣣ध꣢स्य꣣ द꣡क्ष꣢स्य म꣣हा꣢ꣳहि षः ॥ ७४६ ॥
ഇന്ദ്രാ, പിഴിഞ്ഞ സോമരസങ്ങളിൽ പ്രശംസനീയമായ സങ്കല്പത്തെ നീ ശുദ്ധമാക്കുന്നു; വളർന്നവന്റെ മഹാബലം നേടാൻ.
2.2.747
स꣡ प्र꣢थ꣣मे꣡ व्यो꣢मनि दे꣣वा꣢ना꣣ꣳ स꣡द꣢ने वृ꣣धः꣢ ।
सु꣣पारः꣢ सु꣣श्र꣡व꣢स्तमः꣣ स꣡म꣢प्सु꣣जि꣢त् ॥ ७४७ ॥
അവൻ ആദ്യ ആകാശത്ത്, ദേവന്മാരുടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ വളരുന്നു; എളുപ്പം കടത്തുന്നവൻ, അത്യന്തം കീർത്തിമാൻ, ജലങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നവൻ.
2.2.748
त꣡मु꣢ हुवे꣣ वा꣡ज꣢सातय꣣ इ꣢न्द्रं꣣ भ꣡रा꣢य शु꣣ष्मि꣡ण꣢म् ।
भ꣡वा꣢ नः सु꣣म्ने꣡ अन्त꣢꣯मः꣣ स꣡खा꣢ वृ꣣धे꣢ ॥ ७४८ ॥
സമ്മാനങ്ങൾ നേടാനും പോഷണത്തിനും ഞാൻ ആ ശക്തനായ ഇന്ദ്രനെ വിളിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തായി, വളർച്ചയ്ക്കായി ആയിരിക്കൂ.
2.2.749
ए꣣ना꣡ वो꣢ अ꣣ग्निं꣡ नम꣢꣯सो꣣र्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣मा꣡ हु꣢वे ।
प्रि꣣यं꣡ चेति꣢꣯ष्ठमर꣣ति꣡ꣳ स्व꣢ध्व꣣रं꣡ विश्व꣢꣯स्य दू꣣त꣢म꣣मृ꣡त꣢म् ॥ ७४९ ॥
ഈ നമസ്കാരങ്ങളാൽ നിങ്ങൾക്കായി ഊർജ്ജത്തിന്റെ പൗത്രനായ അഗ്നിയെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം പ്രിയനും അതിജ്ഞാനിയും വേഗമേറിയവനും നല്ല യജ്ഞമുള്ളവനും എല്ലാവരുടെയും ദൂതനും അമരനുമാണ്.
2.2.750
स꣡ यो꣢जते अरु꣣षा꣢ वि꣣श्व꣡भो꣢जसा꣣ स꣡ दु꣢द्रव꣣꣬त्स्वा꣢꣯हुतः ।
सु꣣ब्र꣡ह्मा꣢ य꣣ज्ञः꣢ सु꣣श꣢मी꣣ व꣡सू꣢नां दे꣣व꣢꣫ꣳराधो꣣ ज꣡ना꣢नाम् ॥ ७५० ॥
അവൻ ചുവന്നതും സകലർക്കും പോഷണം നൽകുന്നതുമായ കുതിരകളെ പൂട്ടുന്നു; നന്നായി അർപ്പിക്കപ്പെട്ട് അവൻ ഓടുന്നു. നല്ല മന്ത്രവും നല്ല കർമ്മവുമുള്ള യജ്ഞം, സമ്പത്തുകളിലെ ദിവ്യസമ്പത്തും ജനങ്ങളുടെ സമ്പത്തുമാണ്.
2.2.751
प्र꣡त्यु꣢ अदर्श्याय꣣त्यू꣢꣣ऽ.च्छ꣡न्ती꣢ दुहि꣣ता꣢ दि꣣वः꣢ ।
अ꣡पो꣢ म꣣ही꣡ वृ꣢णुते꣣ च꣡क्षु꣢षा꣣ त꣢मो꣣ ज्यो꣡ति꣢ष्कृणोति सूनरी ॥ ७५१ ॥
വരുമ്പോൾ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് ദ്യുലോകത്തിന്റെ പുത്രി പ്രത്യക്ഷയായി. മഹത്തായ ഇരുട്ടിനെ അവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് തുറക്കുന്നു; നല്ല വഴി കാണിക്കുന്നവളായി അവൾ വെളിച്ചം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
2.2.752
उ꣢दु꣣स्रि꣡याः꣢ सृजते꣣ सू꣢र्यः꣣ स꣡चा꣢ उ꣣द्य꣡न्नक्ष꣢꣯त्रमर्चि꣢व꣣त् ।
त꣡वेदु꣢꣯षो꣣ व्यु꣢षि꣣ सू꣡र्य꣢स्य च꣣ सं꣢ भ꣣क्ते꣡न꣢ गमेमहि ॥ ७५२ ॥
സൂര്യൻ ഉഷസ്സിന്റെ പശുക്കളെ ഒരുമിച്ച് അഴിച്ചുവിടുന്നു; ഉദിച്ചുയരുന്ന ശോഭയുള്ള നക്ഷത്രം പോലെ. ഉഷസ്സേ, നിന്റെ പ്രഭാതത്തിലും സൂര്യന്റെ പ്രഭാതത്തിലും ഞങ്ങൾ ഓഹരിയോടുകൂടി ഒന്നിച്ചുചേരട്ടെ.
2.2.753
इ꣣मा꣡ उ꣢ वां꣣ दि꣡वि꣢ष्टय उ꣣स्रा꣡ ह꣢वन्ते अश्विना ।
अ꣣यं꣡ वा꣢म꣣ह्वे꣡ऽव꣢से शचीवसू꣣ वि꣡शं꣢विश꣣ꣳ हि꣡ गच्छ꣢꣯थः ॥ ७५३ ॥
ഈ പ്രകാശരശ്മികൾ ദിവ്യാർപ്പണത്തിനായി നിങ്ങളിരുവരെയും വിളിക്കുന്നു, അശ്വിനികളേ. സഹായത്തിനായി ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു, ശക്തി-സമ്പത്തുള്ളവരേ; നിങ്ങളിരുവരും ഓരോ ജനസമൂഹത്തിന്റെയും അടുക്കൽ പോകുന്നു.
2.2.754
यु꣣वं꣢ चि꣣त्रं꣡ द꣢दथु꣣र्भो꣡ज꣢नं नरा꣣ चो꣡दे꣢थाꣳ सू꣣नृ꣡ता꣢वते ।
अ꣣र्वा꣢꣫ग्रथ꣣ꣳ स꣡म꣢नसा꣣ नि꣡ य꣢च्छतं꣣ पि꣡ब꣢तꣳ सो꣣म्यं꣡ मधु꣢꣯ ॥ ७५४ ॥
നിങ്ങളിരുവരും പ്രകാശമുള്ള ഭോജനം നൽകി, വീരന്മാരേ; സത്യവാനിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഏകമനസ്സോടെ നിങ്ങളുടെ രഥം ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് നിർത്തുക; സോമത്തിന്റെ മധുരമായ തേൻ കുടിക്കുക.
2.2.755
अ꣣स्य꣢ प्र꣣त्ना꣢꣫मनु꣣ द्यु꣡त꣢ꣳ शु꣣क्रं꣡ दु꣢दुह्रे꣣ अ꣡ह्र꣢यः ।
प꣡यः꣢ सहस्र꣣सा꣡मृषि꣢꣯म् ॥ ७५५ ॥
ഈ പുരാതന പ്രകാശത്തോടെ ക്ഷീണമറിയാത്ത കൈകൾ ഈ ശുദ്ധ സോമത്തെ പിഴിഞ്ഞു; ആയിരം സാമങ്ങളുള്ള ഋഷിക്കായി പാൽ (രസം) എടുത്തു.
2.2.756
अ꣣य꣡ꣳ सूर्य꣢꣯ इवोप꣣दृ꣢ग꣣य꣡ꣳ सरा꣢꣯ꣳसि धावति ।
स꣣प्त꣢ प्र꣣व꣢त꣣ आ꣡ दिव꣢꣯म् ॥ ७५६ ॥
ഈ സോമൻ സൂര്യനെപ്പോലെ അടുത്ത് കാണപ്പെടുന്നവനാണ്; ഇവൻ തടാകങ്ങളിലേക്ക് ഓടുന്നു, ഏഴ് പ്രവാഹങ്ങൾ ആകാശത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
2.2.757
अ꣣यं꣡ विश्वा꣢꣯नि तिष्ठति पुना꣣नो꣡ भुव꣢꣯नो꣣प꣡रि꣢ ।
सो꣡मो꣢ दे꣣वो꣡ न सूर्यः꣢꣯ ॥ ७५७ ॥
ഈ സോമൻ തന്നെത്താൻ ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും മീതെ നിൽക്കുന്നു; സോമദേവൻ സൂര്യനെപ്പോലെയാണ്.
2.2.758
ए꣣ष꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना दे꣣वो꣢ दे꣣वे꣡भ्यः꣢ सु꣣तः꣢ ।
ह꣡रिः꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अर्षति ॥ ७५८ ॥
ഈ സോമൻ പുരാതന ജന്മത്താൽ ദേവനാണ്; ദേവന്മാർക്കായി പിഴിയപ്പെട്ടവൻ; സ്വർണ്ണവർണ്ണനായ സോമൻ പവിത്ര അരിപ്പയിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
2.2.759
ए꣣ष꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ म꣡न्म꣢ना दे꣣वो꣢ दे꣣वे꣢भ्य꣣स्प꣡रि꣢ ।
क꣣वि꣡र्विप्रे꣢꣯ण वावृधे ॥ ७५९ ॥
ഈ സോമൻ പുരാതന മനനത്താൽ ദേവനാണ്; ദേവന്മാർക്കായി പുറത്തുവന്നവൻ; കവിയായ വിപ്രനോടൊപ്പം വളരുന്നു.
2.2.760
दु꣣हानः꣢ प्र꣣त्न꣡मित्पयः꣢꣯ प꣣वि꣢त्रे꣣ प꣡रि꣢ षिच्यसे ।
क्र꣡न्दं꣢ दे꣣वा꣡ꣳ अ꣢जीजनः ॥ ७६० ॥
പുരാതന പാൽ (രസം) പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് നീ പവിത്ര അരിപ്പയിൽ ചുറ്റും ഒഴിക്കപ്പെടുന്നു; ദേവന്മാരെ നാദത്തോടെ ജനിപ്പിക്കുന്നു.
2.2.761
उ꣡प꣢ शिक्षापत꣣स्थु꣡षो꣢ भि꣣य꣢स꣣मा꣡ धे꣢हि꣣ श꣡त्र꣢वे ।
प꣡व꣢मान वि꣣दा꣢ र꣣यि꣢म् ॥ ७६१ ॥
ഭയംകൊണ്ട് അകന്നുനിൽക്കുന്നവനരികിൽ വരിക; ശത്രുവിന് ഭയം നൽകുക. പവമാനാ, സമ്പത്ത് നേടിത്തരിക.
2.2.762
उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ (गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् ।
इन्दुं देवा अयासिषु) ॥ ७६२ ॥
ഉഷസ്സിൽ ജനിച്ച, ജലത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, രശ്മികളാൽ അലംകൃതമായ, വണ്ടുപോലെ മുഴങ്ങുന്ന സോമബിന്ദുവിനെ ദേവന്മാർ പ്രാപിച്ചു.
2.2.763
उ꣡पा꣢स्मै गायता नरः꣣ (पवमानायेन्दवे) ॥ ७६३ ॥
മനുഷ്യരേ, ഈ പവമാന ഇന്ദുവിനായി പാടുവിൻ; ദേവന്മാരെ യജിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായി.
2.2.764
प्र꣡ सोमा꣢꣯सो विप꣣श्चि꣢तो꣣ऽपो꣡ न꣢यन्त ऊ꣣र्म꣡यः꣢ ।
व꣡ना꣢नि महि꣣षा꣡ इ꣢व ॥ ७६४ ॥
ജ്ഞാനികളായ സോമബിന്ദുക്കൾ തിരമാലകളായി ജലത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; കാട്ടുപോത്തുകൾ വനങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെ.
2.2.765
अ꣣भि꣡ द्रोणा꣢꣯नि ब꣣भ्र꣡वः꣢ शु꣣क्रा꣢ ऋ꣣त꣢स्य꣣ धा꣡र꣢या ।
वा꣢जं꣣ गो꣡म꣢न्तमक्षरन् ॥ ७६५ ॥
തവിട്ടുനിറവും ശുദ്ധവുമായ സോമബിന്ദുക്കൾ ഋതധാരയാൽ ദ്രോണപാത്രങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുകി; ഗോസമ്പത്തോടുകൂടിയ ബലം ചൊരിഞ്ഞു.
2.2.766
सु꣣ता꣡ इन्द्रा꣢꣯य वा꣣य꣢वे꣣ व꣡रु꣢णाय म꣣रु꣡द्भ्यः꣢ ।
सो꣡मा꣢ अर्षन्तु꣣ वि꣡ष्ण꣢वे ॥ ७६६ ॥
ഇന്ദ്രനും വായുവിനും വരുണനും മരുത്തുകൾക്കുമായി പിഴിഞ്ഞ സോമബിന്ദുക്കൾ ഒഴുകട്ടെ; വിഷ്ണുവിനും സോമബിന്ദുക്കൾ ഒഴുകട്ടെ.
2.2.767
प्र꣡ सो꣢म दे꣣व꣡वी꣢तये꣣ सि꣢न्धु꣣र्न꣡ पि꣢प्ये꣣ अ꣡र्ण꣢सा ।
अ꣣ꣳशोः꣡ पय꣢꣯सा मदि꣣रो꣡ न जागृ꣢꣯वि꣣र꣢च्छा꣣ को꣡शं꣢ मधु꣣श्चु꣡त꣢म् ॥ ७६७ ॥
ഓ സോമാ, ദേവന്മാരുടെ ആനന്ദത്തിനായി നീ നദി പോലെ ജലംകൊണ്ട് നിറയുന്നു; അംശത്തിന്റെ രസത്താൽ ഉല്ലസിച്ചു ജാഗ്രതയോടെ മധുരം ചൊരിയുന്ന കലശത്തിലേക്കു പോകുക.
2.2.768
आ꣡ ह꣢र्य꣣तो꣡ अर्जु꣢꣯नो꣣ अ꣡त्के꣢ अव्यत प्रि꣣यः꣢ सू꣣नु꣡र्न मर्ज्यः꣢꣯ ।
त꣡मी꣢ꣳ हिन्वन्त्य꣣प꣢सो꣣ य꣢था꣣ र꣡थं꣢ न꣣दी꣡ष्वा गभ꣢꣯स्त्योः ॥ ७६८ ॥
തിളങ്ങുന്ന വെളുത്ത സോമം അരിപ്പത്തുണിയിൽ ഒഴുകുന്നു; പ്രിയപുത്രൻ ശുദ്ധനായി വരുന്നതുപോലെ. കർമികൾ നദികളിൽ രഥംപോലെ രണ്ടു കൈകളാൽ അവനെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു.
2.2.769
प्र꣡ सोमा꣢꣯सो मद꣣च्यु꣢तः꣣ श्र꣡व꣢से नो म꣣घो꣡ना꣢म् ।
सु꣣ता꣢ वि꣣द꣡थे꣢ अक्रमुः ॥ ७६९ ॥
ആനന്ദം ചൊരിയുന്ന സോമരസങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കീർത്തിക്കായും ദാനശീലരായ യജമാനന്മാർക്കായും മുന്നോട്ടു പോയി; പിഴിയപ്പെട്ട് യാഗസഭയിൽ എത്തി.
2.2.770
आ꣡दी꣢ꣳ ह꣣ꣳसो꣡ यथा꣢꣯ ग꣣णं꣡ विश्व꣢꣯स्यावीवशन्म꣣ति꣢म् ।
अ꣢त्यो꣣ न꣡ गोभि꣢꣯रज्यते ॥ ७७० ॥
അപ്പോൾ അരയന്നക്കൂട്ടംപോലെ എല്ലാ ലോകത്തിന്റെയും മനസ്സിനെ അവർ ഉത്സുകമാക്കി; കുതിരപോലെ അവൻ രശ്മികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു.
2.2.771
आ꣡दी꣢ꣳ त्रि꣣त꣢स्य꣣ यो꣡ष꣢णो꣣ ह꣡रि꣢ꣳ हिन्व꣣न्त्य꣡द्रि꣢भिः ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य पी꣣त꣡ये꣢ ॥ ७७१ ॥
അപ്പോൾ ത്രിതന്റെ സ്ത്രീകൾ കല്ലുകളാൽ ഹരിയെ (സോമത്തെ) പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ഇന്ദുവിനെ ഇന്ദ്രന്റെ പാനത്തിനായി.
2.2.772
अ꣣या꣡ प꣢वस्व देव꣣यु꣡ रेभ꣢꣯न्प꣣वि꣢त्रं꣣ प꣡र्ये꣢षि वि꣣श्व꣡तः꣢ ।
म꣢धो꣣र्धा꣡रा꣢ असृक्षत ॥ ७७२ ॥
ഇങ്ങനെ ഒഴുകുക, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സോമാ, ഗാനം മുഴക്കിക്കൊണ്ട്; പവിത്രത്തിനു (അരിപ്പക്ക്) ചുറ്റും എല്ലാ വശത്തും നീ പോകുന്നു; മധുവിന്റെ ധാരകൾ പുറത്തുവിട്ടിരിക്കുന്നു.
2.2.773
प꣡व꣢ते हर्य꣣तो हरिः꣢꣯ (रति ह्वरासि रह्या ।
अभ्यर्ष स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः) ॥ ७७३ ॥
പച്ചനിറമുള്ള ഈ സോമൻ ശുദ്ധനായി ഒഴുകുന്നു; വളഞ്ഞ തടസ്സങ്ങളെല്ലാം വേഗത്തിൽ കടക്കുന്നു. സ്തോതാക്കൾക്കായി വീരപുത്രന്മാരോടുകൂടിയ കീർത്തിയിലേക്ക് കുതിക്കൂ.
2.2.774
प्र꣡ सु꣢न्वा꣣ना꣡स्यान्ध꣢꣯सोः (मर्तो न वष्ट तद्वचः ।
अप श्वानमराधसँ हता मखं न भृगवः) ॥ ७७४ ॥
ഈ സോമരസം പിഴിയുന്ന മനുഷ്യനെപ്പോലെ അവൻ ആ വാക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഭൃഗുക്കൾ യജമാനനെ തല്ലുന്നതുപോലെ, ദയയില്ലാത്ത നായയെ അകറ്റിയോടിക്കൂ.