ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.713
पा꣢न्त꣣मा꣢ वो꣣ अ꣡न्ध꣢स꣣ इ꣡न्द्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
वि꣣श्वासा꣡ह꣢ꣳ श꣣त꣡क्र꣢तुं꣣ म꣡ꣳहि꣢ष्ठं चर्षणी꣣ना꣢म् ॥ ७१३ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମରସ ପାନ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୀତ ଗାଅ; ସେ ସବୁ ଜିତୁଥିବା, ଶହେ ସଂକଳ୍ପ ଥିବା ଏବଂ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଦାତା।
2.2.714
पु꣣रुहूतं꣡ पु꣢रुष्टु꣣तं꣡ गा꣢था꣣न्या꣢꣣ऽꣳ स꣡न꣢श्रुतम् ।
इ꣢न्द्र꣣ इ꣡ति꣢ ब्रवीतन ॥ ७१४ ॥
ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ, ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ଗାଥାମାନଙ୍କରେ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ — ଇନ୍ଦ୍ର ବୋଲି ଏହିପରି ଡାକ।
2.2.715
इ꣢न्द्र꣣ इ꣡न्नो꣢ म꣣हो꣡नां꣢ दा꣣ता꣡ वाजा꣢꣯नां नृ꣣तुः꣢ ।
म꣣हा꣡ꣳअ꣢भि꣣ज्ञ्वा꣡ य꣢मत् ॥ ७१५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ହିଁ ଆମକୁ ମହତ୍ ବସ୍ତୁ ଓ ବଳ ଦେଉଥିବା, ମଣିଷମାନଙ୍କ ନେତା; ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ।
2.2.716
प्र꣢ व꣣ इ꣡न्द्रा꣢य꣣ मा꣡द꣢न꣣ꣳ ह꣡र्य꣢श्वाय गायत ।
स꣡खा꣢यः सोम꣣पा꣡व्ने꣢ ॥ ७१६ ॥
ହେ ସଖାଗଣ! ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ — ପୀତ ଅଶ୍ୱ ଥିବା, ସୋମପାନକାରୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ — ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ ସହିତ ଗାଅ।
2.2.717
श꣢꣫ꣳसेदु꣣क्थ꣢ꣳ सु꣣दा꣡न꣢व उ꣣त꣢ द्यु꣣क्षं꣢꣫ यथा꣣ न꣡रः꣢ ।
च꣣कृमा꣢ स꣣त्य꣡रा꣢धसे ॥ ७१७ ॥
ହେ ଦାନଶୀଳଗଣ! ଉକ୍ଥ ପାଠ କର; ହେ ମଣିଷଗଣ! ସତ୍ୟଦାତା ପାଇଁ ଯେପରି କରିଛୁ, ସେପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କର।
2.2.718
त्वं꣡ न इ꣢न्द्र वाज꣣यु꣢꣫स्त्वं ग꣣व्युः꣡ श꣢तक्रतो ।
त्व꣡ꣳहि꣢रण्य꣣यु꣡र्व꣢सो ॥ ७१८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ବଳ ଇଚ୍ଛୁକ, ତୁମେ ଗାଈ ଇଚ୍ଛୁକ; ହେ ଶତକ୍ରତୁ! ତୁମେ ସୁନା ଇଚ୍ଛୁକ, ହେ ବସୁ!
2.2.719
व꣣य꣡मु꣢ त्वा त꣣दि꣡द꣢र्था꣣ इ꣡न्द्र꣢ त्वा꣣य꣢न्तः꣣ स꣡खा꣢यः ।
क꣡ण्वा꣢ उ꣣क्थे꣡भि꣢र्जरन्ते ॥ ७१९ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ହିଁ କାମନା କରୁଥିବା ବନ୍ଧୁ; ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, କଣ୍ୱମାନେ ଉକ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
2.2.720
न꣡ घे꣢म꣣न्य꣡दा प꣢꣯पन꣣ व꣡ज्रि꣢न्न꣣प꣢सो꣣ न꣡वि꣢ष्टौ ।
त꣢꣫वेदु꣣ स्तो꣡मै꣢श्चिकेत ॥ ७२० ॥
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ କିଛି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ନାହିଁ; କର୍ମରେ ନୁହେଁ, ତୁମର ହିଁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଜଣାଯାଏ।
2.2.721
इ꣣च्छ꣡न्ति꣢ दे꣣वाः꣢ सु꣣न्व꣢न्तं꣣ न꣡ स्वप्ना꣢꣯य स्पृहयन्ति ।
य꣡न्ति꣢ प्र꣣मा꣢द꣣म꣡त꣢न्द्राः ॥ ७२१ ॥
ଦେବତାମାନେ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନକାରୀକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ନିଦ୍ରା ପାଇଁ ଲାଳାୟିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଅକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ପ୍ରମାଦ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।
2.2.722
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ म꣡द्व꣢ने सु꣣तं꣡ परि꣢꣯ ष्टोभन्तु नो꣣ गि꣡रः꣢ ।
अ꣣र्क꣡म꣢र्चन्तु का꣣र꣡वः꣢ ॥ ७२२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ମଦକାରୀ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଛି; ଆମ ଗୀତ ତା'ର ଚାରିପଟେ ସ୍ତୁତି କରୁ; କବିମାନେ ଅର୍କ ଗାଆନ୍ତୁ।
2.2.723
य꣢स्मि꣣न्वि꣢श्वा꣣ अ꣢धि꣣ श्रि꣢यो꣣ र꣡ण꣢न्ति स꣣प्त꣢ स꣣ꣳस꣡दः꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢ꣳ सु꣣ते꣡ ह꣢वामहे ॥ ७२३ ॥
ଯାହାଠାରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଓ ସାତ ସଭା ଅଧିଷ୍ଠିତ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ଆମେ ଡାକୁ।
2.2.724
त्रि꣡क꣢द्रुकेषु꣣ चे꣡त꣢नं दे꣣वा꣡सो꣢ य꣣ज्ञ꣡म꣢त्नत ।
त꣡मिद्व꣢꣯र्धन्तु नो꣣ गि꣡रः꣢ ॥ ७२४ ॥
ତ୍ରିକଦ୍ରୁ ପାତ୍ରରେ ଚେତନାଦାୟକ ସୋମକୁ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବିସ୍ତାର କଲେ; ତାଙ୍କୁ ହିଁ ଆମ ଗୀତ ବର୍ଦ୍ଧିତ କରୁ।
2.2.725
अ꣣यं꣡ त꣢ इन्द्र꣣ सो꣢मो꣣ नि꣡पू꣢तो꣣ अ꣡धि꣢ ब꣣र्हि꣡षि꣢ ।
ए꣡ही꣢म꣣स्य꣢꣫ द्रवा꣣ पि꣡ब꣢ ॥ ७२५ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୁମ ପାଇଁ ଶୋଧିତ ସୋମ, କୁଶ ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି। ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଏହା ପାନ କର।
2.2.726
शा꣡चि꣢गो꣣ शा꣡चि꣢पूजना꣣य꣡ꣳरणा꣢꣯य ते सु꣣तः꣢ ।
आ꣡ख꣢ण्डल꣣ प्र꣡ हू꣢यसे ॥ ७२६ ॥
ହେ ଶଚୀପତି, ଶଚୀ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଏହି ସୋମ ତୁମ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ନିଷ୍କାଶିତ। ହେ ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି।
2.2.727
य꣡स्ते꣢ शृङ्गवृषो णपा꣣त्प्र꣡ण꣢पात्कुण्ड꣣पा꣡य्यः꣢ ।
न्य꣢꣯स्मिं दध्र꣣ आ꣡ मनः꣢꣯ ॥ ७२७ ॥
ଶିଙ୍ଗିଆ ବୃଷଭ ପରି ତୁମ ସୋମ — ପୁତ୍ର ପରି ଉଛୁଳିଥିବା, କୁଣ୍ଡରୁ ପାନ ଯୋଗ୍ୟ; ତାହା ଉପରେ ମନ ଲଗାଅ।
2.2.728
आ꣡ तू न꣢꣯ इन्द्र क्षु꣣म꣡न्तं꣢ चि꣣त्रं꣢ ग्रा꣣भ꣡ꣳ सं गृ꣢꣯भाय ।
म꣣हाहस्ती꣡ दक्षि꣢꣯णेन ॥ ७२८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ନସମୃଦ୍ଧ, ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଏଠାକୁ ଆଣ; ମହାହସ୍ତ, ଡାହାଣ ହାତରେ ତାହା ଧର।
2.2.729
वि꣣द्मा꣡ हि त्वा꣢꣯ तुविकू꣣र्मिं꣢ तु꣣वि꣡दे꣢ष्णं तु꣣वी꣡म꣢घम् ।
तु꣣विमात्र꣡मवो꣢꣯भिः ॥ ७२९ ॥
ଆମେ ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜାଣୁ — ବହୁକର୍ମା, ବହୁ ଇଚ୍ଛାବାନ, ବହୁଦାତା, ମହାନ; ତୁମ ରକ୍ଷା ସହିତ।
2.2.730
न꣡ हि त्वा꣢꣯ शूर दे꣣वा꣡ न मर्तो꣢꣯सो꣣ दि꣡त्स꣢न्तम् ।
भी꣣मं꣢꣫ न गां वा꣣र꣡य꣢न्ते ॥ ७३० ॥
ହେ ବୀର, ଦେବତା କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ ଦାନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ତୁମକୁ ଅଟକାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ — ଭୟଙ୍କର ବୃଷଭକୁ ଗାଈରୁ କେହି ଅଟକାଇ ନ ପାରିବା ପରି।
2.2.731
अ꣣भि꣡ त्वा꣢ वृषभा सु꣣ते꣢ सु꣣त꣡ꣳसृ꣢जामि पी꣣त꣡ये꣢ ।
तृ꣣म्पा꣡ व्य꣢श्नुही꣣ म꣡द꣢म् ॥ ७३१ ॥
ହେ ବୃଷଭ, ସୁତ-ଅଭିଷବରେ ତୁମ ପାଇଁ ସୁତ ଢାଳୁଛି, ପାନ ପାଇଁ; ତୃପ୍ତ ହୁଅ ଏବଂ ମଦ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାପ୍ତ କର।
2.2.732
मा꣡ त्वा꣢ मू꣣रा꣡ अ꣢वि꣣ष्य꣢वो꣣ मो꣢प꣣ह꣡स्वा꣢न꣣ आ꣡ द꣢भन् ।
मा꣡ कीं꣢ ब्रह्म꣣द्वि꣡षं꣢ वनः ॥ ७३२ ॥
ମୂର୍ଖ, ଅପକାର ଇଚ୍ଛୁକ ଓ ଉପହାସକାରୀମାନେ ତୁମକୁ ପୀଡ଼ା ନ ଦିଅନ୍ତୁ; ବ୍ରହ୍ମ-ଦ୍ବେଷୀକୁ କେବେ ବି ପୋଷଣ କର ନାହିଁ।
2.2.733
इ꣣ह꣢ त्वा꣣ गो꣡प꣢रीणसं म꣣हे꣡ म꣢न्दन्तु꣣ रा꣡ध꣢से ।
स꣡रो꣢ गौ꣣रो꣡ यथा꣢꣯ पिब ॥ ७३३ ॥
ଏଠାରେ ତୁମକୁ, ଗୋସମ୍ପଦରେ ସମୃଦ୍ଧଙ୍କୁ, ମହାନ ଦାନ ପାଇଁ ଏସବ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ; ବନ୍ୟ ବୃଷ ହ୍ରଦରେ ପିଉଥିବା ପରି ପିଅ।
2.2.734
इ꣣दं꣡ व꣢सो सु꣣त꣢꣫मन्धः꣣ पि꣢बा꣣ सु꣡पू꣢र्णमु꣣द꣡र꣢म् ।
अ꣡ना꣢भयिन्ररि꣣मा꣡ ते꣢ ॥ ७३४ ॥
ହେ ବସୁ, ଏହି ସୁତ-ରସ ପିଅ, ତୁମ ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ; ନିର୍ଭୟରେ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଢାଳୁ।
2.2.735
नृ꣡भि꣢र्धौ꣣तः꣢ सु꣣तो꣢꣫ अश्नै꣣र꣢व्या꣣ वा꣢रैः꣣ प꣡रि꣢पूतः ।
अ꣢श्वो꣣ न꣢ नि꣣क्तो꣢ न꣣दी꣡षु꣢ ॥ ७३५ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧୌତ ସୁତ, ପଥରରେ ପେଷା, ପଶମ ଛାଣିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲା; ନଦୀରେ ଧୋଇ ହୋଇଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି।
2.2.736
तं꣢ ते꣣ य꣢वं꣣ य꣢था꣣ गो꣡भिः꣢ स्वा꣣दु꣡म꣢कर्म श्री꣣ण꣡न्तः꣢ ।
इ꣡न्द्र꣢ त्वा꣣स्मिं꣡त्स꣢ध꣣मा꣡दे꣢ ॥ ७३६ ॥
ସେହି ସୁତକୁ ତୁମ ପାଇଁ, ଗାଈ ଦୁଧ ସହ ଯବ ମଧୁର କରିବା ପରି ଆମେ ମଧୁର କରିଛୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସଧମାଦରେ ତୁମକୁ (ସ୍ତୁତି କରୁ)।
2.2.737
इ꣣द꣡ꣳह्यन्वोज꣢꣯सा सु꣣त꣡ꣳरा꣢धानां पते ।
पि꣢बा꣣ त्वा꣢३स्य꣡ गि꣢र्वणः ॥ ७३७ ॥
ଓଜସ୍ ସହ ନିଷ୍କାଶିତ ଏହି ସୋମ, ହେ ଧନର ଅଧିପତି, ପାନ କର। ହେ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଏହାକୁ ପାନ କର।
2.2.738
य꣢स्ते꣣ अ꣡नु꣢ स्व꣣धा꣡मस꣢꣯त्सु꣣ते꣡ नि य꣢꣯च्छ त꣣꣬न्व꣢꣯म् ।
स꣡ त्वा꣢ ममत्तु सोम्य ॥ ७३८ ॥
ତୁମ ସ୍ୱଭାବ ଅନୁସାରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ନିଷ୍କାଶନ ସମୟରେ ତୁମ ଶରୀରକୁ ସଂଯତ କରୁ। ସେହି ସୋମ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ।
2.2.739
प्र꣡ ते꣢ अश्नोतु कु꣣क्ष्योः꣢꣫ प्रेन्द्र꣣ ब्र꣡ह्म꣢णा꣣ शि꣡रः꣢ ।
प्र꣢ बा꣣हू꣡ शू꣢र꣣ रा꣡ध꣢सा ॥ ७३९ ॥
ତାହା ତୁମ ଦୁଇ ପେଟରେ ପହଞ୍ଚୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ରରେ ମସ୍ତକରେ ପହଞ୍ଚୁ। ହେ ଶୂର, ଧନ ସହ ଦୁଇ ବାହୁରେ ପହଞ୍ଚୁ।
2.2.740
आ꣢꣫ त्वेता꣣ नि꣡ षी꣢द꣣ते꣡न्द्र꣢म꣣भि꣡ प्र गा꣢꣯यत ।
स꣡खा꣢य꣣ स्तो꣡म꣢वाहसः ॥ ७४० ॥
ଆସ, ଏଠାରେ ବସ। ହେ ସଖାଗଣ, ସ୍ତୋତ୍ରବାହକଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଗାନ କର।
2.2.741
पु꣣रूत꣡मं꣢ पुरू꣣णा꣡मीशा꣢꣯नं꣣ वा꣡र्या꣢णाम् ।
इ꣢न्द्र꣣ꣳ सो꣢मे꣣ स꣡चा꣢ सु꣣ते꣢ ॥ ७४१ ॥
ବହୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନର ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ ସମୟରେ ଏକତ୍ର (ସ୍ତୁତି କର)।
2.2.742
स꣡ घा꣢ नो꣣ यो꣢ग꣣ आ꣡ भु꣢व꣣त्स꣢ रा꣣ये꣡ स पुर꣢꣯न्ध्या ।
ग꣢म꣣द्वा꣡जे꣢भि꣣रा꣡ स नः꣢꣯ ॥ ७४२ ॥
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ସଂଯୋଗକୁ ଆସନ୍ତୁ। ସେ ଧନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ; ସେ ପୁରନ୍ଧି ସହ ଆସନ୍ତୁ। ସେ ବାଜ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
2.2.743
यो꣡गे꣢योगे त꣣व꣡स्त꣢रं꣣ वा꣡जे꣢वाजे हवामहे ।
स꣡खा꣢य꣣ इ꣡न्द्र꣢मू꣣त꣡ये꣢ ॥ ७४३ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଗ୍ରାମରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ। ହେ ସଖାମାନେ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ।
2.2.744
अ꣡नु꣢ प्र꣣त्न꣡स्यौक꣢꣯सो हु꣣वे꣡ तु꣢विप्र꣣तिं꣡ नर꣢꣯म् ।
यं꣢ ते꣣ पू꣡र्वं꣢ पि꣣ता꣢ हु꣣वे꣢ ॥ ७४४ ॥
ପ୍ରାଚୀନ ନିବାସର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ତୁମ ପୂର୍ବପିତା ଯାହାଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ।
2.2.745
आ꣡ घा꣢ गम꣣द्य꣢दि꣣ श्र꣡व꣢त्सह꣣स्रि꣡णी꣢भिरू꣣ति꣡भिः꣢ ।
वा꣡जे꣢भि꣣रु꣡प꣢ नो꣣ ह꣡व꣢म् ॥ ७४५ ॥
ଯଦି ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ହଜାର ରକ୍ଷା ଓ ବଳ ସହ ସେ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
2.2.746
इ꣡न्द्र꣢ सु꣣ते꣢षु꣣ सो꣢मे꣣षु꣢ क्र꣡तुं꣢ पुनीष उ꣣꣬क्थ्य꣢꣯म् ।
वि꣣दे꣢ वृ꣣ध꣢स्य꣣ द꣡क्ष꣢स्य म꣣हा꣢ꣳहि षः ॥ ७४६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମରସରେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ସଂକଳ୍ପକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ବର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଣୁର ମହାବଳ ପାଇବା ପାଇଁ।
2.2.747
स꣡ प्र꣢थ꣣मे꣡ व्यो꣢मनि दे꣣वा꣢ना꣣ꣳ स꣡द꣢ने वृ꣣धः꣢ ।
सु꣣पारः꣢ सु꣣श्र꣡व꣢स्तमः꣣ स꣡म꣢प्सु꣣जि꣢त् ॥ ७४७ ॥
ସେ ପ୍ରଥମ ଆକାଶରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଆସନରେ ବଢ଼େ; ସହଜରେ ପାର କରାଉଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯଶସ୍ବୀ, ଜଳରେ ବିଜୟୀ।
2.2.748
त꣡मु꣢ हुवे꣣ वा꣡ज꣢सातय꣣ इ꣢न्द्रं꣣ भ꣡रा꣢य शु꣣ष्मि꣡ण꣢म् ।
भ꣡वा꣢ नः सु꣣म्ने꣡ अन्त꣢꣯मः꣣ स꣡खा꣢ वृ꣣धे꣢ ॥ ७४८ ॥
ବିଜୟ ପାଇବା ଓ ପୋଷଣ ପାଇଁ ମୁଁ ସେଇ ବଳବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ଆମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟର ସଖା ହୁଅ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
2.2.749
ए꣣ना꣡ वो꣢ अ꣣ग्निं꣡ नम꣢꣯सो꣣र्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣मा꣡ हु꣢वे ।
प्रि꣣यं꣡ चेति꣢꣯ष्ठमर꣣ति꣡ꣳ स्व꣢ध्व꣣रं꣡ विश्व꣢꣯स्य दू꣣त꣢म꣣मृ꣡त꣢म् ॥ ७४९ ॥
ଏହି ନମସ୍କାର ସହିତ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳର ପୌତ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଡାକେ, ଯିଏ ପ୍ରିୟ, ଅତି ଜ୍ଞାନୀ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞବାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୂତ ଓ ଅମର।
2.2.750
स꣡ यो꣢जते अरु꣣षा꣢ वि꣣श्व꣡भो꣢जसा꣣ स꣡ दु꣢द्रव꣣꣬त्स्वा꣢꣯हुतः ।
सु꣣ब्र꣡ह्मा꣢ य꣣ज्ञः꣢ सु꣣श꣢मी꣣ व꣡सू꣢नां दे꣣व꣢꣫ꣳराधो꣣ ज꣡ना꣢नाम् ॥ ७५० ॥
ସେ ଲାଲ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ ଦେଉଥିବା ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼େ; ଭଲ ଭାବେ ଆହୁତ ହୋଇ ସେ ଧାଏଁ। ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ କର୍ମର ଯଜ୍ଞ ଧନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଧନ ଓ ଲୋକଙ୍କ ଧନ।
2.2.751
प्र꣡त्यु꣢ अदर्श्याय꣣त्यू꣢꣣ऽ.च्छ꣡न्ती꣢ दुहि꣣ता꣢ दि꣣वः꣢ ।
अ꣡पो꣢ म꣣ही꣡ वृ꣢णुते꣣ च꣡क्षु꣢षा꣣ त꣢मो꣣ ज्यो꣡ति꣢ष्कृणोति सूनरी ॥ ७५१ ॥
ଆସୁଥିବା, ଝଲସୁଥିବା, ଦ୍ୟୁଲୋକର ଝିଅ ଦେଖାଗଲା। ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ମହାନ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଖୋଲେ; ସୁନ୍ଦର ପଥ ଦେଖାଉଥିବା ସେ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
2.2.752
उ꣢दु꣣स्रि꣡याः꣢ सृजते꣣ सू꣢र्यः꣣ स꣡चा꣢ उ꣣द्य꣡न्नक्ष꣢꣯त्रमर्चि꣢व꣣त् ।
त꣡वेदु꣢꣯षो꣣ व्यु꣢षि꣣ सू꣡र्य꣢स्य च꣣ सं꣢ भ꣣क्ते꣡न꣢ गमेमहि ॥ ७५२ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଷାଙ୍କ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି ଛାଡ଼େ, ଉଦୟ ହେଉଥିବା ଝଲସୁଥିବା ନକ୍ଷତ୍ର ପରି। ହେ ଉଷା, ତୁମର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟରେ ଆମେ ଭାଗ ସହିତ ମିଶିବା।
2.2.753
इ꣣मा꣡ उ꣢ वां꣣ दि꣡वि꣢ष्टय उ꣣स्रा꣡ ह꣢वन्ते अश्विना ।
अ꣣यं꣡ वा꣢म꣣ह्वे꣡ऽव꣢से शचीवसू꣣ वि꣡शं꣢विश꣣ꣳ हि꣡ गच्छ꣢꣯थः ॥ ७५३ ॥
ଏହି ଆଲୋକ-ରଶ୍ମି ଦିବ୍ୟ ଆହୁତି ପାଇଁ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଡାକେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ। ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଡାକେ, ହେ ଶକ୍ତି-ଧନୀ; ତୁମେ ଦୁହେଁ ପ୍ରତି ପ୍ରଜା ନିକଟକୁ ଯାଅ।
2.2.754
यु꣣वं꣢ चि꣣त्रं꣡ द꣢दथु꣣र्भो꣡ज꣢नं नरा꣣ चो꣡दे꣢थाꣳ सू꣣नृ꣡ता꣢वते ।
अ꣣र्वा꣢꣫ग्रथ꣣ꣳ स꣡म꣢नसा꣣ नि꣡ य꣢च्छतं꣣ पि꣡ब꣢तꣳ सो꣣म्यं꣡ मधु꣢꣯ ॥ ७५४ ॥
ତୁମେ ଦୁହେଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭୋଜନ ଦେଲ, ହେ ବୀରଗଣ; ସତ୍ୟବାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ। ଏକମନରେ ତୁମ ରଥକୁ ଏଠାକୁ ଆଣି ଅଟକାଅ; ସୋମର ମଧୁ ପାନ କର।
2.2.755
अ꣣स्य꣢ प्र꣣त्ना꣢꣫मनु꣣ द्यु꣡त꣢ꣳ शु꣣क्रं꣡ दु꣢दुह्रे꣣ अ꣡ह्र꣢यः ।
प꣡यः꣢ सहस्र꣣सा꣡मृषि꣢꣯म् ॥ ७५५ ॥
ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଦୀପ୍ତି ସହିତ ଅକ୍ଲାନ୍ତ ହାତେ ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ସୋମକୁ ଦୁହିଲେ; ସହସ୍ର ସାମଯୁକ୍ତ ଋଷି ପାଇଁ ଦୁଗ୍ଧ (ରସ) ବାହାର କଲେ।
2.2.756
अ꣣य꣡ꣳ सूर्य꣢꣯ इवोप꣣दृ꣢ग꣣य꣡ꣳ सरा꣢꣯ꣳसि धावति ।
स꣣प्त꣢ प्र꣣व꣢त꣣ आ꣡ दिव꣢꣯म् ॥ ७५६ ॥
ଏହି ସୋମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ନିକଟରୁ ଦେଖାଯାଏ; ସେ ସରୋବର ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼େ, ସାତୋଟି ଧାରା ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ବହେ।
2.2.757
अ꣣यं꣡ विश्वा꣢꣯नि तिष्ठति पुना꣣नो꣡ भुव꣢꣯नो꣣प꣡रि꣢ ।
सो꣡मो꣢ दे꣣वो꣡ न सूर्यः꣢꣯ ॥ ७५७ ॥
ଏହି ସୋମ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଉପରେ ଅବସ୍ଥାନ କରେ; ସୋମ ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
2.2.758
ए꣣ष꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ ज꣡न्म꣢ना दे꣣वो꣢ दे꣣वे꣡भ्यः꣢ सु꣣तः꣢ ।
ह꣡रिः꣢ प꣣वि꣡त्रे꣢ अर्षति ॥ ७५८ ॥
ଏହି ସୋମ ପ୍ରାଚୀନ ଜନ୍ମରେ ଦେବ; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଗଡ଼ାଯାଇଥିବା; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୋମ ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ବହେ।
2.2.759
ए꣣ष꣢ प्र꣣त्ने꣢न꣣ म꣡न्म꣢ना दे꣣वो꣢ दे꣣वे꣢भ्य꣣स्प꣡रि꣢ ।
क꣣वि꣡र्विप्रे꣢꣯ण वावृधे ॥ ७५९ ॥
ଏହି ସୋମ ପ୍ରାଚୀନ ମନନରେ ଦେବ; ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକଟ; କବି ବିପ୍ର ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
2.2.760
दु꣣हानः꣢ प्र꣣त्न꣡मित्पयः꣢꣯ प꣣वि꣢त्रे꣣ प꣡रि꣢ षिच्यसे ।
क्र꣡न्दं꣢ दे꣣वा꣡ꣳ अ꣢जीजनः ॥ ७६० ॥
ପୁରାତନ ଦୁଗ୍ଧ (ରସ) ଦୁହିଁ ତୁମେ ପବିତ୍ର ଛାଣିରେ ଚାରିପାଖରେ ସିଞ୍ଚିତ ହୁଅ; ଗର୍ଜନ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର।
2.2.761
उ꣡प꣢ शिक्षापत꣣स्थु꣡षो꣢ भि꣣य꣢स꣣मा꣡ धे꣢हि꣣ श꣡त्र꣢वे ।
प꣡व꣢मान वि꣣दा꣢ र꣣यि꣢म् ॥ ७६१ ॥
ଭୟରେ ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକ ପାଖକୁ ଆସ; ଶତ୍ରୁ ପାଇଁ ଭୟ ସ୍ଥାପନ କର। ହେ ପବମାନ, ଧନ ଲାଭ କରାଅ।
2.2.762
उ꣢पो꣣ षु꣢ जा꣣त꣢म꣣प्तु꣢रं꣣ (गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् ।
इन्दुं देवा अयासिषु) ॥ ७६२ ॥
ଉଷାରେ ଜାତ, ଜଳରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା, କିରଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଭ୍ରମର ପରି ଗୁଞ୍ଜନ କରୁଥିବା ସୋମବିନ୍ଦୁକୁ ଦେବତାମାନେ ପାଇଲେ।
2.2.763
उ꣡पा꣢स्मै गायता नरः꣣ (पवमानायेन्दवे) ॥ ७६३ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଏହି ପବମାନ ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ ଗାୟନ କର; ଦେବତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ପାଇଁ।
2.2.764
प्र꣡ सोमा꣢꣯सो विप꣣श्चि꣢तो꣣ऽपो꣡ न꣢यन्त ऊ꣣र्म꣡यः꣢ ।
व꣡ना꣢नि महि꣣षा꣡ इ꣢व ॥ ७६४ ॥
ଜ୍ଞାନୀ ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ତରଙ୍ଗ ରୂପରେ ଜଳକୁ ଆଗକୁ ନିଅନ୍ତି, ଯେପରି ମହିଷମାନେ ବନ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।
2.2.765
अ꣣भि꣡ द्रोणा꣢꣯नि ब꣣भ्र꣡वः꣢ शु꣣क्रा꣢ ऋ꣣त꣢स्य꣣ धा꣡र꣢या ।
वा꣢जं꣣ गो꣡म꣢न्तमक्षरन् ॥ ७६५ ॥
ଧୂସର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ଋତର ଧାରାରେ ଦ୍ରୋଣ-ପାତ୍ର ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ; ଗୋଧନ ସହିତ ବଳ ବର୍ଷାଇଲେ।
2.2.766
सु꣣ता꣡ इन्द्रा꣢꣯य वा꣣य꣢वे꣣ व꣡रु꣢णाय म꣣रु꣡द्भ्यः꣢ ।
सो꣡मा꣢ अर्षन्तु꣣ वि꣡ष्ण꣢वे ॥ ७६६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ, ମରୁତଙ୍କ ପାଇଁ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମବିନ୍ଦୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୋମବିନ୍ଦୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
2.2.767
प्र꣡ सो꣢म दे꣣व꣡वी꣢तये꣣ सि꣢न्धु꣣र्न꣡ पि꣢प्ये꣣ अ꣡र्ण꣢सा ।
अ꣣ꣳशोः꣡ पय꣢꣯सा मदि꣣रो꣡ न जागृ꣢꣯वि꣣र꣢च्छा꣣ को꣡शं꣢ मधु꣣श्चु꣡त꣢म् ॥ ७६७ ॥
ହେ ସୋମ, ଦେବତାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ତୁମେ ନଦୀ ପରି ଜଳରେ ଉଛୁଳୁଛ; ଅଂଶୁ ରସରେ ଉଲ୍ଲସିତ ଓ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ମଧୁ ଝରୁଥିବା କଳସ ଆଡ଼େ ଯାଅ।
2.2.768
आ꣡ ह꣢र्य꣣तो꣡ अर्जु꣢꣯नो꣣ अ꣡त्के꣢ अव्यत प्रि꣣यः꣢ सू꣣नु꣡र्न मर्ज्यः꣢꣯ ।
त꣡मी꣢ꣳ हिन्वन्त्य꣣प꣢सो꣣ य꣢था꣣ र꣡थं꣢ न꣣दी꣡ष्वा गभ꣢꣯स्त्योः ॥ ७६८ ॥
ଝଲମଳ ଶୁଭ୍ର ସୋମ ଛାଣିବା ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ବହେ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଆସିବା ପରି; କର୍ମୀମାନେ ନଦୀରେ ରଥ ପରି ଦୁଇ ହାତରେ ତାକୁ ଆଗକୁ ଠେଲନ୍ତି।
2.2.769
प्र꣡ सोमा꣢꣯सो मद꣣च्यु꣢तः꣣ श्र꣡व꣢से नो म꣣घो꣡ना꣢म् ।
सु꣣ता꣢ वि꣣द꣡थे꣢ अक्रमुः ॥ ७६९ ॥
ଆନନ୍ଦ ଝରାଉଥିବା ସୋମରସ ଆମ ଯଶ ପାଇଁ, ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗକୁ ଯାଇଛନ୍ତି; ନିଚୁଡ଼ି ଯଜ୍ଞସଭାରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
2.2.770
आ꣡दी꣢ꣳ ह꣣ꣳसो꣡ यथा꣢꣯ ग꣣णं꣡ विश्व꣢꣯स्यावीवशन्म꣣ति꣢म् ।
अ꣢त्यो꣣ न꣡ गोभि꣢꣯रज्यते ॥ ७७० ॥
ତା'ପରେ ହଂସ ଦଳ ପରି, ବିଶ୍ୱର ମନକୁ ସେମାନେ ଉତ୍ସୁକ କଲେ; ଘୋଡ଼ା ପରି ସେ କିରଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୁଏ।
2.2.771
आ꣡दी꣢ꣳ त्रि꣣त꣢स्य꣣ यो꣡ष꣢णो꣣ ह꣡रि꣢ꣳ हिन्व꣣न्त्य꣡द्रि꣢भिः ।
इ꣢न्दु꣣मि꣡न्द्रा꣢य पी꣣त꣡ये꣢ ॥ ७७१ ॥
ତା'ପରେ ତ୍ରିତଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପଥରରେ ହରି (ସୋମ)କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି; ଇନ୍ଦୁକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ।
2.2.772
अ꣣या꣡ प꣢वस्व देव꣣यु꣡ रेभ꣢꣯न्प꣣वि꣢त्रं꣣ प꣡र्ये꣢षि वि꣣श्व꣡तः꣢ ।
म꣢धो꣣र्धा꣡रा꣢ असृक्षत ॥ ७७२ ॥
ଏହିପରି ବହ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସୋମ, ଗାୟନ କରି; ପବିତ୍ର (ଛାଣି)ର ଚାରିପାଶରେ ସବୁ ଦିଗରେ ତୁମେ ଯାଅ; ମଧୁର ଧାରା ଛଡ଼ାଯାଇଛି।
2.2.773
प꣡व꣢ते हर्य꣣तो हरिः꣢꣯ (रति ह्वरासि रह्या ।
अभ्यर्ष स्तोतृभ्यो वीरवद्यशः) ॥ ७७३ ॥
ଏହି ହରିତ-ବର୍ଣ୍ଣ ସୋମ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ବକ୍ର ବାଧାସବୁ ଶୀଘ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବୀରପୁତ୍ରସହିତ ଯଶ ଆଡ଼କୁ ଧାଅ।
2.2.774
प्र꣡ सु꣢न्वा꣣ना꣡स्यान्ध꣢꣯सोः (मर्तो न वष्ट तद्वचः ।
अप श्वानमराधसँ हता मखं न भृगवः) ॥ ७७४ ॥
ଏହି ସୋମରସ ନିଚୋଡ଼ୁଥିବା ମଣିଷ ପରି ସେ ସେହି ବାଣୀ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଭୃଗୁମାନେ ଯଜମାନକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତି ସେପରି, ଅନୁଦାର କୁକୁରକୁ ଦୂରକୁ ତଡ଼ିଦିଅ।