ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.16.1
त्वम॑ग्ने य॒ज्ञानां॒ होता॒ विश्वे॑षां हि॒तः ।
दे॒वेभि॒र्मानु॑षे॒ जने॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ହୋତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛ।
6.16.2
स नो॑ म॒न्द्राभि॑रध्व॒रे जि॒ह्वाभि॑र्यजा म॒हः ।
आ दे॒वान्व॑क्षि॒ यक्षि॑ च ॥
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ଜିହ୍ୱା (ଶିଖା) ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞରେ ମହାନମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣି ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
6.16.3
वेत्था॒ हि वे॑धो॒ अध्व॑नः प॒थश्च॑ दे॒वाञ्ज॑सा ।
अग्ने॑ य॒ज्ञेषु॑ सुक्रतो ॥
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ପଥସମୂହ ଜାଣ; ହେ ଦେବ, ସରଳ ପଥ ମଧ୍ୟ ଜାଣ। ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଅତି ନିପୁଣ, ଯଜ୍ଞରେ (ଏହା ଜାଣ)।
6.16.4
त्वामी॑ळे॒ अध॑ द्वि॒ता भ॑र॒तो वा॒जिभिः॑ शु॒नम् ।
ई॒जे य॒ज्ञेषु॑ य॒ज्ञिय॑म् ॥
ତୁମକୁ ହିଁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ତା'ପରେ ଦୁଇଥର ବେଗବାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଆଣୁଥିବା। ଯଜ୍ଞରେ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ତୁମର ମୁଁ ପୂଜା କରିଛି।
6.16.5
त्वमि॒मा वार्या॑ पु॒रु दिवो॑दासाय सुन्व॒ते ।
भ॒रद्वा॑जाय दा॒शुषे॑ ॥
ତୁମେ ଏହି ଅନେକ ଧନ ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ, ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀଙ୍କୁ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ, ଦାତାଙ୍କୁ ଦିଅ।
6.16.6
त्वं दू॒तो अम॑र्त्य॒ आ व॑हा॒ दैव्यं॒ जन॑म् ।
शृ॒ण्वन्विप्र॑स्य सुष्टु॒तिम् ॥
ତୁମେ ଦୂତ, ଅମର; ଦୈବ ଜନମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ବିପ୍ରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି।
6.16.7
त्वाम॑ग्ने स्वा॒ध्यो॑ मर्ता॑सो दे॒ववी॑तये ।
य॒ज्ञेषु॑ दे॒वमी॑ळते ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱାବଲମ୍ବୀ ମାନବମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ, ଦେବ, ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
6.16.8
तव॒ प्र य॑क्षि सं॒दृश॑मु॒त क्रतुं॑ सु॒दान॑वः ।
विश्वे॑ जुषन्त का॒मिनः॑ ॥
ତୁମର ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଓ ସଂକଳ୍ପକୁ ତୁମେ ସମ୍ମାନ କର; ଦାନଶୀଳ ଓ କାମନାଯୁକ୍ତ ସମସ୍ତେ ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତୁ।
6.16.9
त्वं होता॒ मनु॑र्हितो॒ वह्नि॑रा॒सा वि॒दुष्ट॑रः ।
अग्ने॒ यक्षि॑ दि॒वो विशः॑ ॥
ତୁମେ ହିଁ ହୋତା, ମନୁ ସ୍ଥାପିତ, ହବିର୍ବାହକ, ମୁଖରେ ସର୍ବାଧିକ ଜ୍ଞାନୀ; ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କର।
6.16.10
अग्न॒ आ या॑हि वी॒तये॑ गृणा॒नो ह॒व्यदा॑तये ।
नि होता॑ सत्सि ब॒र्हिषि॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସ; ହବି ଦାନ ପାଇଁ ସ୍ତୁତ ହୋଇ ହୋତା ରୂପେ ବର୍ହିରେ ବସ।
6.16.11
तं त्वा॑ स॒मिद्भि॑रङ्गिरो घृ॒तेन॑ वर्धयामसि ।
बृ॒हच्छो॑चा यविष्ठ्य ॥
ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ସମିଧ ଓ ଘୃତରେ ଆମେ ତୁମକୁ ବଢାଉଛୁ; ହେ ଯୁବତମ, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ।
6.16.12
स नः॑ पृ॒थु श्र॒वाय्य॒मच्छा॑ देव विवाससि ।
बृ॒हद॑ग्ने सु॒वीर्य॑म् ॥
ସେ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ହେ ଦେବ ଅଗ୍ନି, ମହାନ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ।
6.16.13
त्वाम॑ग्ने॒ पुष्क॑रा॒दधि॒ अथ॑र्वा॒ निर॑मन्थत ।
मू॒र्ध्नो विश्व॑स्य वा॒घतः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଥର୍ବା ପୁଷ୍କରରୁ ତୁମକୁ ମନ୍ଥନ କରି ବାହାର କଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ମସ୍ତକରୁ, ଯଜ୍ଞବାହକ ହେ।
6.16.14
तमु॑ त्वा द॒ध्यङ्ङृषिः॑ पु॒त्र ई॑धे॒ अथ॑र्वणः ।
वृ॒त्र॒हणं॑ पुरंद॒रम् ॥
ସେହି ତୁମକୁ, ଅଥର୍ବାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦଧ୍ୟଞ୍ଚ ଋଷି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ; ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ପୁରନ୍ଦର ତୁମକୁ।
6.16.15
तमु॑ त्वा पा॒थ्यो वृषा॒ समी॑धे दस्यु॒हन्त॑मम् ।
ध॒नं॒ज॒यं रणे॑रणे ॥
ସେହି ତୁମକୁ, ରକ୍ଷକ ବୃଷ ମୁଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରେ; ଦସ୍ୟୁହନ୍ତା ଅତ୍ୟଧିକ, ଧନଜୟୀ ତୁମକୁ, ପ୍ରତି ଯୁଦ୍ଧରେ।
6.16.16
एह्यू॒ षु ब्रवा॑णि॒ तेऽग्न॑ इ॒त्थेत॑रा॒ गिरः॑ ।
ए॒भिर्व॑र्धास॒ इन्दु॑भिः ॥
ଆସ, ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ଭାବେ କହିବି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏପରି ଅନ୍ୟ ସ୍ତୁତି ମଧ୍ୟ; ଏହି ସୋମବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଢ଼।
6.16.17
यत्र॒ क्व॑ च ते॒ मनो॒ दक्षं॑ दधस॒ उत्त॑रम् ।
तत्रा॒ सदः॑ कृणवसे ॥
ଯେଉଁଠି ତୁମର ମନ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଉନ୍ନତ କୌଶଳ ରଖ, ସେଠାରେ ହିଁ ତୁମେ ତୁମର ଆସନ କର।
6.16.18
न॒हि ते॑ पू॒र्तम॑क्षि॒पद्भुव॑न्नेमानां वसो ।
अथा॒ दुवो॑ वनवसे ॥
ତୁମ କାମ କୌଣସି ବାସସ୍ଥାନକୁ କ୍ଷତି କରେ ନାହିଁ, ହେ ଧନବାନ; ତେବେ ତୁମେ ଉପହାର ଜିତ।
6.16.19
आग्निर॑गामि॒ भार॑तो वृत्र॒हा पु॑रु॒चेत॑नः ।
दिवो॑दासस्य॒ सत्प॑तिः ॥
ଭରତ ବଂଶର ଅଗ୍ନି ଆସିଲେ; ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ବହୁବିଧ ଚେତନାଧାରୀ, ଦିବୋଦାସଙ୍କ ସତ୍ପତି।
6.16.20
स हि विश्वाति॒ पार्थि॑वा र॒यिं दाश॑न्महित्व॒ना ।
व॒न्वन्नवा॑तो॒ अस्तृ॑तः ॥
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନିଜ ମହିମାରେ ପୃଥିବୀର ସକଳ ଲୋକକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତି; ବିଜୟୀ, ଅକ୍ଷତ, ଅଜେୟ।
6.16.21
स प्र॑त्न॒वन्नवी॑य॒साग्ने॑ द्यु॒म्नेन॑ सं॒यता॑ ।
बृ॒हत्त॑तन्थ भा॒नुना॑ ॥
ସେ ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ନିଜ ଦୀପ୍ତି ଓ ସଂଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ, ଆଲୋକ ସହିତ ବିଶାଳ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଛନ୍ତି।
6.16.22
प्र वः॑ सखायो अ॒ग्नये॒ स्तोमं॑ य॒ज्ञं च॑ धृष्णु॒या ।
अर्च॒ गाय॑ च वे॒धसे॑ ॥
ହେ ସଖାଗଣ, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସାହସରେ ସ୍ତୁତି ଓ ଯଜ୍ଞ ଆଗକୁ ଆଣ; ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କର, ଗାନ କର, ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଗାନ କର।
6.16.23
स हि यो मानु॑षा यु॒गा सीद॒द्धोता॑ क॒विक्र॑तुः ।
दू॒तश्च॑ हव्य॒वाह॑नः ॥
ସେ ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟ ଯୁଗରେ ବସନ୍ତି; ହୋତା, କବି-ବୁଦ୍ଧି, ଦୂତ, ଓ ହବିଃ-ବାହକ।
6.16.24
ता राजा॑ना॒ शुचि॑व्रता आदि॒त्यान्मारु॑तं ग॒णम् ।
वसो॒ यक्षी॒ह रोद॑सी ॥
ସେହି ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କୁ, ଶୁଚିବ୍ରତମାନଙ୍କୁ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁଦ୍ଗଣକୁ, ହେ ବସୁ, ଏଠାରେ ପୂଜା କର; ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ।
6.16.25
वस्वी॑ ते अग्ने॒ संदृ॑ष्टिरिषय॒ते मर्त्या॑य ।
ऊर्जो॑ नपाद॒मृत॑स्य ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ୍ଭର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟମୟ କୃପାଦୃଷ୍ଟି ମର୍ତ୍ୟ ମାନବ ପ୍ରତି ପଠାଯାଏ। ହେ ଜଳର ପୌତ୍ର, ଅମୃତର ବଳରୁ ଆଗତ।
6.16.26
क्रत्वा॒ दा अ॑स्तु॒ श्रेष्ठो॑ अ॒द्य त्वा॑ व॒न्वन्त्सु॒रेक्णाः॑ ।
मर्त॑ आनाश सुवृ॒क्तिम् ॥
ଜ୍ଞାନରେ ତୁମେ ଦାତା ହୁଅ, ଆଜି ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତୁମ୍ଭର ସେବା କରୁଥିବା, ଉତ୍ତମ ଆହୁତିଯୁକ୍ତ ମର୍ତ୍ୟ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ପହଞ୍ଚିଛି।
6.16.27
ते ते॑ अग्ने॒ त्वोता॑ इ॒षय॑न्तो॒ विश्व॒मायुः॑ ।
तर॑न्तो अ॒र्यो अरा॑तीर्व॒न्वन्तो॑ अ॒र्यो अरा॑तीः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ୍ଭ ସାହାଯ୍ୟରେ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ପାର ହୋଇ, ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
6.16.28
अ॒ग्निस्ति॒ग्मेन॑ शो॒चिषा॒ यास॒द्विश्वं॒ न्य॑त्रिण॑म् ।
अ॒ग्निर्नो॑ वनते र॒यिम् ॥
ଅଗ୍ନି ନିଜର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଖାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ଗିଳିଥିବା ଅତ୍ରିକୁ ତଳେ ପକାଉ। ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଲାଭ କରୁ।
6.16.29
सु॒वीरं॑ र॒यिमा भ॑र॒ जात॑वेदो॒ विच॑र्षणे ।
ज॒हि रक्षां॑सि सुक्रतो ॥
ବୀର ସନ୍ତାନ ଦେଉଥିବା ଧନ ଆଣ, ହେ ଜାତବେଦା, ହେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କର, ହେ ସୁସଂକଳ୍ପ।
6.16.30
त्वं नः॑ पा॒ह्यंह॑सो॒ जात॑वेदो अघाय॒तः ।
रक्षा॑ णो ब्रह्मणस्कवे ॥
ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଜାତବେଦା, ଦୁଷ୍ଟର ଆଘାତରୁ। ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ମନ୍ତ୍ରର ରକ୍ଷକ, ହେ କବି।
6.16.31
यो नो॑ अग्ने दु॒रेव॒~आ मर्तो॑ व॒धाय॒ दाश॑ति ।
तस्मा॑न्नः पा॒ह्यंह॑सः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଆମର ବିନାଶ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ତାଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ପାପରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
6.16.32
त्वं तं दे॑व जि॒ह्वया॒ परि॑ बाधस्व दु॒ष्कृत॑म् ।
मर्तो॒ यो नो॒ जिघां॑सति ॥
ହେ ଦେବ, ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଆମକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେହି ଦୁଷ୍ଟକୁ ତୁମ ଜିଭ ଦ୍ୱାରା ଦୂର କର।
6.16.33
भ॒रद्वा॑जाय स॒प्रथः॒ शर्म॑ यच्छ सहन्त्य ।
अग्ने॒ वरे॑ण्यं॒ वसु॑ ॥
ହେ ବିଜୟୀ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦିଅ।
6.16.34
अ॒ग्निर्वृ॒त्राणि॑ जङ्घनद्द्रविण॒स्युर्वि॑प॒न्यया॑ ।
समि॑द्धः शु॒क्र आहु॑तः ॥
ଧନର ଅଧିପତି ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନବତୀ ସହିତ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆହୁତିରେ ଅର୍ପିତ ହୋଇ, ବିଘ୍ନ ବିନାଶ କରନ୍ତୁ।
6.16.35
गर्भे॑ मा॒तुः पि॒तुष्पि॒ता वि॑दिद्युता॒नो अ॒क्षरे॑ ।
सीद॑न्नृ॒तस्य॒ योनि॒मा ॥
ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ପିତାଙ୍କ ପିତା ହୋଇ, ଅକ୍ଷରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ, ଋତର ସ୍ଥାନରେ ବସି।
6.16.36
ब्रह्म॑ प्र॒जाव॒दा भ॑र॒ जात॑वेदो॒ विच॑र्षणे ।
अग्ने॒ यद्दी॒दय॑द्दि॒वि ॥
ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଦୂରଦର୍ଶୀ ଅଗ୍ନି, ସନ୍ତାନ-ସମୃଦ୍ଧ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଣ; ତୁମେ ଆକାଶରେ ଜଳିଲେ।
6.16.37
उप॑ त्वा र॒ण्वसं॑दृशं॒ प्रय॑स्वन्तः सहस्कृत ।
अग्ने॑ ससृ॒ज्महे॒ गिरः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପଧାରୀ ତୁମ ନିକଟକୁ, ନୈବେଦ୍ୟ ନେଇ, ବଳବାନ ହୋଇ ଆମେ ସ୍ତୁତିଗୀତ ପଠାଉ।
6.16.38
उप॑ छा॒यामि॑व॒ घृणे॒रग॑न्म॒ शर्म॑ ते व॒यम् ।
अग्ने॒ हिर॑ण्यसंदृशः ॥
ତାପର ଛାୟା ପରି ଆମେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିଛୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁନା ରୂପଧାରୀ, ତୁମ ଆଶ୍ରୟ ଆମକୁ ମିଳୁ।
6.16.39
य उ॒ग्र इ॑व शर्य॒हा ति॒ग्मशृ॑ङ्गो॒ न वंस॑गः ।
अग्ने॒ पुरो॑ रु॒रोजि॑थ ॥
ଉଗ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁନାଶକ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ଷଣ୍ଢ ପରି ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଲ।
6.16.40
आ यं हस्ते॒ न खा॒दिनं॒ शिशुं॑ जा॒तं न बिभ्र॑ति ।
वि॒शाम॒ग्निं स्व॑ध्व॒रम् ॥
ହାତରେ ଭୋକିଲା ଶିଶୁ କିମ୍ବା ଜନ୍ମିତ ଶିଶୁକୁ ଧରିବା ପରି, ଲୋକେ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
6.16.41
प्र दे॒वं दे॒ववी॑तये॒ भर॑ता वसु॒वित्त॑मम् ।
आ स्वे योनौ॒ नि षी॑दतु ॥
ଦେବତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ଧନ ଦେଉଥିବା ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆଣ; ସେ ନିଜ ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ।
6.16.42
आ जा॒तं जा॒तवे॑दसि प्रि॒यं शि॑शी॒ताति॑थिम् ।
स्यो॒न आ गृ॒हप॑तिम् ॥
ଜନ୍ମିତ, ଜାତବେଦସ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରିୟ ଅତିଥିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର; ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନରେ ଗୃହପତିଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
6.16.43
अग्ने॑ यु॒क्ष्वा हि ये तवाश्वा॑सो देव सा॒धवः॑ ।
अरं॒ वह॑न्ति म॒न्यवे॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଦେବ, ତୁମ୍ଭର ଯେଉଁ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଉତ୍ତମ, ସେମାନେ ବେଗ ପାଇଁ ରଥକୁ ଶୀଘ୍ର ବହନ କରନ୍ତି; ଅତଏବ ସେମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼।
6.16.44
अच्छा॑ नो या॒ह्या व॑हा॒भि प्रयां॑सि वी॒तये॑ ।
आ दे॒वान्त्सोम॑पीतये ॥
ଆମ ନିକଟକୁ ଆସ, ଏଠାକୁ ବହନ କର, ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଉପହାରଗୁଡ଼ିକୁ; ସୋମପାନ ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
6.16.45
उद॑ग्ने भारत द्यु॒मदज॑स्रेण॒ दवि॑द्युतत् ।
शोचा॒ वि भा॑ह्यजर ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଭରତବଂଶୀୟ, ତେଜରେ ଉଠ; ଅଜର ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅ। ଜଳି ବ୍ୟାପି ପ୍ରକାଶ ଦିଅ, ହେ ଅଜର।
6.16.46
वी॒ती यो दे॒वं मर्तो॑ दुव॒स्येद॒ग्निमी॑ळीताध्व॒रे ह॒विष्मा॑न् ।
होता॑रं सत्य॒यजं॒ रोद॑स्योः उत्ता॒नह॑स्तो॒ नम॒सा वि॑वासेत् ॥
ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେବା କରେ ଏବଂ ହବିଷ୍ୟାନ୍ ହୋଇ ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେ ହୋତା ଓ ସତ୍ୟଯଜକୁ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ହାତ ଉଠାଇ ନମସ୍କାରରେ ନିକଟକୁ ଯାଉ।
6.16.47
आ ते॑ अग्न ऋ॒चा ह॒विः हृ॒दा त॒ष्टं भ॑रामसि ।
ते ते॑ भवन्तू॒क्षण॑ ऋष॒भासो॑ व॒शा उ॒त ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଋକ୍ ସହିତ ଓ ହୃଦୟରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହବିଃ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଆଣୁ। ତାହା ତୁମର ହେଉ — ଯଜ୍ଞପଶୁ, ବୃଷ ଓ ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ।
6.16.48
अ॒ग्निं दे॒वासो॑ अग्रि॒यमि॒न्धते॑ वृत्र॒हन्त॑मम् ।
येना॒ वसू॒न्याभृ॑ता तृ॒ळ्हा रक्षां॑सि वा॒जिना॑ ॥
ଦେବତାମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜାଳନ୍ତି, ଯିଏ ସର୍ବାଗ୍ରଣୀ ଏବଂ ବୃତ୍ରଙ୍କର ସର୍ବାଧିକ ସଂହାରକ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଧନ ଆଣିଦିଆଗଲା ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ବଳରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।