सामवेद · विभाग 2.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.8.1116
प्र꣡ काव्य꣢꣯मु꣣श꣡ने꣢व ब्रुवा꣣णो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ज꣡नि꣢मा विवक्ति ।
म꣡हि꣢व्रतः꣣ शु꣡चि꣢बन्धुः पाव꣣कः꣢ प꣣दा꣡ व꣢रा꣣हो꣢ अ꣣꣬भ्ये꣢꣯ति꣣ रे꣡भ꣢न् ॥ १११६ ॥
काव्यकर्ता उशनसाप्रमाणे बोलणारा देव सोम देवांच्या जन्माची घोषणा करतो. महान व्रतधारी, शुचिबंधू, पावन तो वराहासारखा आपल्या पावलांनी गर्जत पुढे येतो.
2.8.1117
प्र꣢ ह꣣ꣳसा꣡स꣢स्तृ꣣प꣡ला꣢ व꣣ग्नु꣢꣫मच्छा꣣मा꣢꣫दस्तं꣣ वृ꣡ष꣢गणा अयासुः ।
आ꣣ङ्गोषि꣢णं꣣ प꣡व꣢मान꣣ꣳ स꣡खा꣢यो दु꣣र्म꣡र्षं꣢ वा꣣णं꣡ प्र व꣢꣯दन्ति सा꣣क꣢म् ॥ १११७ ॥
हंसांसारखे, तृप्त करणारे वृषभगण मधुर सोमाकडे घराकडे गेले. मित्र गर्जणारा, पावन करणारा, दुर्धर्ष वाणी एकत्र उच्चारतात.
2.8.1118
स꣡यो꣢जत उरुगा꣣य꣡स्य꣢ जू꣣तिं꣢ वृथा꣣ क्री꣡ड꣢न्तं मिमते꣣ न꣡ गावः꣢꣯ ।
प꣣रीणसं꣡ कृ꣢णुते ति꣣ग्म꣡शृ꣢ङ्गो꣣ दि꣢वा꣣ ह꣢रि꣣र्द꣡दृ꣢शे꣣ न꣡क्त꣢मृ꣣ज्रः꣢ ॥ १११८ ॥
तो उरुगायाची वेगवान प्रेरणा जोडतो. खेळणाऱ्या त्याला गायी व्यर्थ मोजतात. तीक्ष्ण शिंगे व तीक्ष्ण नाक असलेला हरी दिवसा दिसतो, रात्री तेजस्वी होतो.
2.8.1119
प्र꣢ स्वा꣣ना꣢सो꣣ र꣡था꣢ इ꣣वा꣡र्व꣢न्तो꣣ न꣡ श्र꣢व꣣स्य꣡वः꣢ ।
सो꣡मा꣢सो रा꣣ये꣡ अ꣢क्रमुः ॥ १११९ ॥
गर्जणारे सोम रथांसारखे, मदतीची इच्छा करणाऱ्या अश्वांसारखे, संपत्तीसाठी पुढे सरकले.
2.8.1120
हि꣣न्वाना꣢सो꣣ र꣡था꣢ इव दधन्वि꣣रे꣡ गभ꣢꣯स्त्योः ।
भ꣡रा꣢सः का꣣रि꣡णा꣢मिव ॥ ११२० ॥
प्रेरित रथांसारखे ते दोन्ही हातांत धावले, कर्मकर्त्यांचे ओझे वाहणाऱ्यांसारखे.
2.8.1121
रा꣡जा꣢नो꣣ न꣡ प्रश꣢꣯स्तिभिः꣣ सो꣡मा꣢सो गो꣡भि꣢रञ्जते ।
य꣣ज्ञो꣡उ न स꣣प्त꣢ धा꣣तृ꣡भिः꣢ ॥ ११२१ ॥
राजांसारखे स्तुतींनी सोमांना दुधाने अभिषेक केला जातो; सात धारकांनी यज्ञाप्रमाणे.
2.8.1122
प꣡रि꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वो꣣ म꣡दा꣢य ब꣣र्ह꣡णा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡धो꣢ अर्षन्ति꣣ धा꣡र꣢या ॥ ११२२ ॥
आनंदासाठी, बलवर्धक गानाने, सभोवती नाद करत सोमबिंदू मधाच्या धारेत वाहतात.
2.8.1123
आ꣣पाना꣡सो꣢ वि꣣व꣡स्व꣢तो꣣ जि꣡न्व꣢न्त उ꣣ष꣢सो꣣ भ꣡ग꣢म् ।
सू꣢रा꣣ अ꣢ण्वं꣣ वि꣡ त꣢न्वते ॥ ११२३ ॥
पिणारे विवस्वंताचे, उषांचे भाग्य जागवतात; गायक सूक्ष्म सोमरस पसरवतात.
2.8.1124
अ꣢प꣣ द्वा꣡रा꣢ मती꣣नां꣢ प्र꣣त्ना꣡ ऋ꣢ण्वन्ति का꣣र꣡वः꣢ ।
वृ꣢ष्णो꣣ ह꣡र꣢स आ꣣य꣡वः꣢ ॥ ११२४ ॥
प्राचीन कवी विचारांची द्वारे उघडतात; वृषभ सोमाच्या धारांसाठी मानव (कार्य करतात).
2.8.1125
स꣣मीचीना꣡स꣢ आशत꣣ हो꣡ता꣢रः स꣣प्त꣡जा꣢नयः ।
प꣣द꣡मेक꣢꣯स्य꣣ पि꣡प्र꣢तः ॥ ११२५ ॥
एकत्र आलेले, सात जन्मांचे होते एकाचे स्थान भरत पोहोचले.
2.8.1126
ना꣡भा꣢ ना꣡भिं꣢ न꣣ आ꣡ द꣢दे꣣ च꣡क्षु꣢षा꣣ सू꣡र्यं꣢ दृ꣣शे꣢ ।
क꣣वे꣡रप꣢꣯त्य꣣मा꣡ दु꣢हे ॥ ११२६ ॥
नाभीत नाभीप्रमाणे मी स्वीकारतो; हे सूर्या, पाहण्यासाठी डोळ्यांनी कवीचे अपत्य (रस) दोहतो.
2.8.1127
अ꣣भि꣢ प्रि꣣यं꣢ दि꣣व꣢स्प꣣द꣡म꣢ध्व꣣र्यु꣢भि꣣र्गु꣡हा꣢ हि꣣त꣢म् ।
सू꣡रः꣢ पश्यति꣣ च꣡क्ष꣢सा ॥ ११२७ ॥
अध्वर्यूंनी गुहेत ठेवलेल्या, दिवाच्या स्थानाच्या प्रिय (सोमाकडे); सूर्य डोळ्यांनी त्याला पाहतो.
2.8.1128
अ꣡सृ꣢ग्र꣣मि꣡न्द꣢वः प꣣था꣡ धर्म꣢꣯न्नृ꣣त꣡स्य꣢ सु꣣श्रि꣡यः꣢ ।
वि꣣दाना꣡ अ꣢स्य꣣ यो꣡ज꣢ना ॥ ११२८ ॥
ऋताच्या धर्मपथाने सोमबिंदू पाठवले गेले; सुंदर आणि तेजस्वी; ते याचे मार्ग जाणतात.
2.8.1129
प्र꣢꣫ धारा꣣ म꣡धो꣢ अग्रि꣣यो꣢ म꣣ही꣢र꣣पो꣡ वि गा꣢꣯हते ।
ह꣣वि꣢र्ह꣣विः꣢षु꣣ व꣡न्द्यः꣢ ॥ ११२९ ॥
मधुर सोमाची प्रथम धार महान जलात प्रवेश करते; हविर्द्रव्यांमध्ये ती वंदनीय आहे.
2.8.1130
प्र꣢ यु꣣जा꣢ वा꣣चो꣡ अ꣢ग्रि꣣यो꣡ वृषो꣢꣯ अचिक्रद꣣द्व꣡ने꣢ ।
स꣢द्मा꣣भि꣢ स꣣त्यो꣡ अ꣢ध्व꣣रः꣢ ॥ ११३० ॥
वाणीच्या योगाने प्रथम वृष सोम वनात गर्जतो; तो सत्य आणि यज्ञरूप आहे; आपल्या आसनाकडे जातो.
2.8.1131
प꣢रि꣣ य꣡त्काव्या꣢꣯ क꣣वि꣢र्नृ꣣म्णा꣡ पु꣢ना꣣नो꣡ अर्ष꣢꣯ति ।
स्व꣢꣯र्वा꣣जी꣡ सि꣢षासति ॥ ११३१ ॥
कवी सोम स्वतःला पवित्र करीत आपल्या काव्यांभोवती वाहतो, तेव्हा तो प्रकाश आणि धनविजय इच्छितो.
2.8.1132
प꣡व꣢मानो अ꣣भि꣢꣫ स्पृधो꣣ वि꣢शो꣣ रा꣡जे꣢व सीदति ।
य꣡दी꣢मृ꣣ण्व꣡न्ति꣢ वे꣣ध꣡सः꣢ ॥ ११३२ ॥
पवमान सोम शत्रू आणि प्रजांसमोर राजासारखा आसनस्थ होतो; ज्ञानी ऋत्विज त्याला प्रवृत्त करतात तेव्हा.
2.8.1133
अ꣡व्या꣢ वा꣢रे꣣ प꣡रि꣢ प्रि꣣यो꣢꣫ हरि꣣र्व꣡ने꣢षु सीदति ।
रे꣣भो꣡ व꣢नुष्यते म꣣ती꣢ ॥ ११३३ ॥
लोकरीच्या गाळणीत प्रिय हरि सोम वनांमध्ये (पात्रांत) बसतो; गायक स्तुतिबुद्धीने त्याची इच्छा करतो.
2.8.1134
स꣢ वा꣣यु꣡मिन्द्र꣢꣯म꣣श्वि꣡ना꣢ सा꣣कं꣡ मदे꣢꣯न गच्छति ।
र꣢णा꣣ यो꣡ अ꣢स्य꣣ ध꣡र्म꣢णा ॥ ११३४ ॥
तो वायू, इंद्र, अश्विनांसह आनंदाने जातो; त्याच्या धर्माने तो रमणीय आहे.
2.8.1135
आ꣢ मि꣣त्रे꣡ वरु꣢꣯णे꣣ भ꣢गे꣣ म꣡धोः꣢ पवन्त उ꣣र्म꣡यः꣢ ।
वि꣣दाना꣡ अ꣢स्य꣣ श꣡क्म꣢भिः ॥ ११३५ ॥
मधाच्या लाटा मित्र, वरुण, भगाकडे वाहून शुद्ध होतात; त्याची शक्ती जाणून.
2.8.1136
अ꣣स्म꣡भ्य꣢ꣳ रोदसी र꣣यिं꣢꣫ मध्वो꣣ वा꣡ज꣢स्य सा꣣त꣡ये꣢ ।
श्र꣢वो꣣ व꣡सू꣢नि꣣ स꣡ञ्जि꣢तम् ॥ ११३६ ॥
द्यावापृथिवी आम्हाला मधाच्या बळाने धन, विजय, कीर्ती, वसू देवोत.
2.8.1137
आ꣢ ते꣣ द꣡क्षं꣢ मयो꣣भु꣢वं꣣ व꣡ह्नि꣢म꣣द्या꣡ वृ꣢णीमहे ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३७ ॥
आज आम्ही तुझ्या बलाला वरतो; ते सुख देणारे, हविर्वाहक; रक्षक, अत्यंत हवा असलेले.
2.8.1138
आ꣢ म꣣न्द्र꣡मा वरे꣢꣯ण्य꣣मा꣢꣫ विप्र꣣मा꣡ म꣢नी꣣षि꣡ण꣢म् ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३८ ॥
ये, आनंददायका; ये, श्रेष्ठा; ये, प्रेरित ऋषी; ये, मनीषी; रक्षका, अत्यंत हवा असलेल्या.
2.8.1139
आ꣢ र꣣यि꣡मा सु꣢꣯चे꣣तु꣢न꣣मा꣡ सु꣢क्रतो त꣣नू꣢ष्वा ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३९ ॥
ये, धनाला; ये, सुचेतसाला; ये, सुक्रतो, शरीरांत; ये, रक्षका, अत्यंत हवा असलेल्या.
2.8.1140
मू꣣र्धा꣡नं꣢ दि꣣वो꣡ अ꣢र꣣तिं꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ वै꣢श्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢꣯ आ जा꣣त꣢म꣣ग्नि꣢म् ।
क꣣वि꣢ꣳ स꣣म्रा꣢ज꣣म꣡ति꣢थिं꣣ ज꣡ना꣢नामा꣣स꣢न्नः꣣ पा꣡त्रं꣢ जनयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ११४० ॥
आकाशाचे मस्तक, पृथ्वीचा स्वामी, सर्व मानवांचा वैश्वानर, ऋतात जन्मलेला अग्नी; कवी, सम्राट, लोकांचा अतिथी; जवळ असणारा, पात्र; देवांनी त्याला उत्पन्न केले.
2.8.1141
त्वां꣡ विश्वे꣢꣯ अमृतं꣣ जा꣡य꣢मान꣣ꣳ शि꣢शुं꣣ न꣢ दे꣣वा꣢ अ꣣भि꣡ सं न꣢꣯वन्ते ।
त꣢व꣣ क्र꣡तु꣢भिरमृत꣣त्व꣡मा꣢य꣣न् वै꣡श्वा꣢नर꣣ य꣢त्पि꣣त्रो꣡रदी꣢꣯दे ॥ ११४१ ॥
हे अमर, जन्म घेणाऱ्या तुला सर्व देव बालकाप्रमाणे नमन करतात; तुझ्या कर्मांनी त्यांनी अमरत्व मिळवले; हे वैश्वानरा, तू दोन्ही मातापित्यांमध्ये चमकलास तेव्हा.
2.8.1142
ना꣡भिं꣢ य꣣ज्ञा꣢ना꣣ꣳ स꣡द꣢नꣳ रयी꣣णां꣢ म꣣हा꣡मा꣢हा꣣व꣢म꣣भि꣡ सं न꣢꣯वन्त ।
वै꣣श्वानर꣢ꣳ र꣣꣬थ्य꣢꣯मध्व꣣रा꣡णां꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ के꣣तुं꣡ ज꣢नयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ११४२ ॥
यज्ञांचे नाभी, संपत्तींचे निवासस्थान, महान आवाहनाकडे सर्व नमतात; अध्वरांचा रथी वैश्वानर, यज्ञाची पताका; देवांनी त्याला उत्पन्न केले.
2.8.1143
प्र꣡ वो꣢ मि꣣त्रा꣡य꣢ गायत꣣ व꣡रु꣢णाय वि꣣पा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡हि꣢क्षत्रावृ꣣तं꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ ११४३ ॥
मित्रासाठी, वरुणासाठी, विपा वाणीने गा; महान क्षत्र असलेले, ऋत, विशाल.
2.8.1144
स꣣म्रा꣢जा꣣ या꣢ घृ꣣त꣡यो꣢नी मि꣣त्र꣢श्चो꣣भा꣡ वरु꣢꣯णश्च ।
दे꣣वा꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ प्रश꣣स्ता꣢ ॥ ११४४ ॥
दोन सम्राट, घृताचे उगमस्थान, मित्र आणि वरुण; देवांमध्ये देव, देवांमध्ये प्रशंसित.
2.8.1145
ता꣡ नः꣢ शक्तं꣣ पा꣡र्थि꣢वस्य म꣣हो꣢ रा꣣यो꣢ दि꣣व्य꣡स्य꣢ ।
म꣡हि꣢ वां क्ष꣣त्रं꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ ॥ ११४५ ॥
ते दोघे आम्हाला पृथ्वीचे आणि दिव्य महान धन देण्यास समर्थ होवोत; देवांमध्ये तुमचे महान क्षत्र आहे.
2.8.1146
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि चित्रभानो सु꣣ता꣢ इ꣣मे꣢ त्वा꣣य꣡वः꣢ ।
अ꣡ण्वी꣢भि꣣स्त꣡ना꣢ पू꣣ता꣡सः꣢ ॥ ११४६ ॥
हे इंद्रा, ये, हे विचित्र तेजस्वी. तुला इच्छिणारे हे सोम पिळले गेले; सूक्ष्म गाळणीच्या धाग्यांनी ते शुद्ध झाले.
2.8.1147
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि धि꣣ये꣢षि꣣तो꣡ विप्र꣢꣯जूतः सु꣣ता꣡व꣢तः ।
उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि वा꣣घ꣡तः꣢ ॥ ११४७ ॥
हे इंद्रा, ये. बुद्धीने प्रेरित, विप्राने प्रोत्साहित होऊन सोम पिळणाऱ्याकडे, ऋत्विजांच्या स्तोत्रांजवळ ये.
2.8.1148
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि꣣ तू꣡तु꣢जान꣣ उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि हरिवः ।
सु꣣ते꣡ द꣢धिष्व न꣣श्च꣡नः꣢ ॥ ११४८ ॥
हे इंद्रा, उत्सुकतेने ये. हे हरिवान, आमच्या स्तोत्रांजवळ ये; पिळलेल्या सोमात आमचा आनंद ठेव.
2.8.1149
त꣡मी꣢डिष्व꣣ यो꣢ अ꣣र्चि꣢षा꣣ व꣢ना꣣ वि꣡श्वा꣢ परि꣣ष्व꣡ज꣢त् ।
कृ꣣ष्णा꣢ कृ꣣णो꣡ति꣢ जि꣣ह्व꣡या꣢ ॥ ११४९ ॥
त्याची स्तुती कर, जो ज्वालेने सर्व वनांना आलिंगन देतो आणि जिभेने त्यांना काळे करतो.
2.8.1150
य꣢ इ꣣द्ध꣢ आ꣣वि꣡वा꣢सति सु꣣म्न꣡मिन्द्र꣢꣯स्य꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
द्यु꣣म्ना꣡य꣢ सु꣣त꣡रा꣢ अ꣣पः꣢ ॥ ११५० ॥
जो मर्त्य इंद्राच्या कृपेची सेवा करतो, तो तेजासाठी पाणी सहज पार करतो.
2.8.1151
ता꣢ नो꣣ वा꣡ज꣢वती꣣रि꣡ष꣢ आ꣣शू꣡न् पि꣢पृत꣣म꣡र्व꣢तः ।
ए꣡न्द्र꣢म꣣ग्निं꣢ च꣣ वो꣡ढ꣢वे ॥ ११५१ ॥
ते बलयुक्त अन्न आम्हाला भरून दे, वेगवान घोडे भरून दे; इंद्र आणि अग्नीला वाहून नेण्यासाठी.
2.8.1152
प्रो꣡ अ꣢यासी꣣दि꣢न्दु꣣रि꣡न्द्र꣢स्य निष्कृ꣣त꣢꣫ सखा꣣ स꣢ख्यु꣣र्न꣡ प्र मि꣢꣯नाति स꣣ङ्गि꣡र꣢म् ।
म꣡र्य꣢ इव युव꣣ति꣢भिः꣣ स꣡म꣢र्षति꣣ सो꣡मः꣢ क꣣ल꣡शे꣢ श꣣त꣡या꣢मना प꣣था꣢ ॥ ११५२ ॥
इंद्रासाठी सजवलेला सोमबिंदू वाहतो; मित्र जसा मित्राला अडवत नाही, तसा तो युद्धघोषाला अडवत नाही. तरुणींसह माणूस जसा मिळतो, तसा सोम कलशात शंभर मार्गांनी एकत्र होतो.
2.8.1153
प्र꣢ वो꣣ धि꣡यो꣢ मन्द्र꣣यु꣡वो꣢ विप꣣न्यु꣡वः꣢ पन꣣स्यु꣡वः꣢ सं꣣व꣡र꣢णेष्वक्रमुः ।
ह꣢रिं꣣ क्री꣡ड꣢न्तम꣣꣬भ्य꣢꣯नूषत꣣ स्तु꣢भो꣣ऽभि꣢ धे꣣न꣢वः꣣ प꣢य꣣से꣡द꣢शिश्रयुः ॥ ११५३ ॥
तुमचे ध्यान आनंदी व तरुण आहे, स्तुती व कीर्ती शोधणारे आहे; ते यज्ञवेष्टनांमध्ये पुढे सरकले. खेळणाऱ्या हरीची (सोमाची) स्तुती केली; स्तोभ-स्वर त्याच्याकडे उठले, दुधासाठी गाई दहापट जुंपल्या गेल्या.
2.8.1154
आ꣡ नः꣢ सोम सं꣣य꣡तं꣢ पि꣣प्यु꣢षी꣣मि꣢ष꣣मि꣢न्दो꣣ प꣡व꣢स्व꣣ प꣡व꣢मान ऊ꣣र्मि꣡णा꣢ ।
या꣢ नो꣣ दो꣡ह꣢ते꣣ त्रि꣢उह꣣न्न꣡स꣢श्चुषी क्षु꣣म꣡द्वाज꣢꣯व꣣न्म꣡धु꣢मत्सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११५४ ॥
हे सोमा, आमच्यासाठी संयत आणि पोषक अन्न आण; हे बिंदो, लाटेसह पवित्र होऊन वाहा. दिवसातून तीन वेळा आम्हाला दोहणारे ते कधीही न आटणारे, अन्नाने, बलाने, मधुराने, वीर्याने भरलेले असो.
2.8.1155
न꣢ कि꣣ष्टं꣡ कर्म꣢꣯णा नश꣣द्य꣢श्च꣣का꣡र꣢ स꣣दा꣡वृ꣢धम् ।
इ꣢न्द्रं꣣ न꣢ य꣣ज्ञै꣢र्वि꣣श्व꣡गू꣢र्त्त꣣मृ꣡भ्व꣢स꣣म꣡धृ꣢ष्टं धृ꣣ष्णु꣡मोज꣢꣯सा ॥ ११५५ ॥
जो सदा वाढणाऱ्या इंद्राची निर्मिती करतो, त्याला कर्माने कोणतीही हानी पोहोचत नाही. यज्ञांनी विश्वाने स्तुती केलेल्या, ऋभूंसारख्या कुशल मुखाच्या, अजिंक्य आणि धाडसी इंद्राची (बळाने स्तुती करा).
2.8.1156
अ꣡षा꣢ढमु꣣ग्रं꣡ पृत꣢꣯नासु सास꣣हिं꣡ यस्मि꣢꣯न्म꣣ही꣡रु꣢रु꣣ज्र꣡यः꣢ ।
सं꣢ धे꣣न꣢वो꣣ जा꣡य꣢माने अनोनवुर्द्या.?.वः꣣ क्षा꣡मी꣢रनोनवुः ॥ ११५६ ॥
युद्धांत अजिंक्य, उग्र, विजयी; ज्याच्या जन्मावेळी मोठ्या गाई एकत्र गर्जल्या; द्युलोक आणि पृथ्वीनेही त्याची स्तुती केली.
2.8.1157
स꣡खा꣢य꣣ आ꣡ नि षी꣢꣯दत पुना꣣ना꣢य꣣ प्र꣡गा꣢यत ।
शि꣢शुं꣣ न꣢ य꣣ज्ञैः꣡ परि꣢꣯ भूषत श्रि꣣ये꣢ ॥ ११५७ ॥
हे मित्रांनो, या आणि बसा; शुद्ध होणाऱ्या (सोमासाठी) पुढे गा. बालकाला यज्ञांनी सजवावे तसे, शोभेसाठी (सोमाला) अलंकृत करा.
2.8.1158
स꣡मी꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न मा꣣तृ꣡भिः꣢ सृ꣢ज꣡ता꣢ गय꣣सा꣡ध꣢नम् ।
दे꣣वाव्य꣣क꣣ऽ.म꣡द꣢म꣣भि꣡ द्विश꣢꣯वसम् ॥ ११५८ ॥
माता वासराला पाठवितात तसे, गृहसाधक, देवरक्षक, द्विबल सोमाला आनंदाकडे पाठव.
2.8.1159
पु꣣ना꣡ता꣢ दक्ष꣣सा꣡ध꣢नं꣣ य꣢था꣣ श꣡र्धा꣢य वी꣣त꣡ये꣢ ।
य꣡था꣢ मि꣣त्रा꣢य꣣ व꣡रु꣢णाय꣣ श꣡न्त꣢मम् ॥ ११५९ ॥
बलसाधकाला शुद्ध करा; सेना आणि भोगासाठी, मित्र व वरुणासाठी अत्यंत कल्याणकारक होण्यासाठी.
2.8.1160
प्र꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯क्षाः स꣣ह꣡स्र꣢धारस्ति꣣रः꣢ प꣣वि꣢त्रं꣣ वि꣢꣫ वार꣣म꣡व्य꣢म् ॥ ११६० ॥
वेगवान, सहस्रधारी सोम लोकरीच्या गाळणीतून आडवा पुढे वाहो.
2.8.1161
स꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯क्षाः स꣣ह꣡स्र꣢रेता अ꣣द्भि꣡र्मृ꣢जा꣣नो꣡ गोभिः꣢꣯ श्रीणा꣣नः꣢ ॥ ११६१ ॥
तो वेगवान, सहस्रबीज आहे; पाण्याने शुद्ध होत, गाईच्या दुधात मिसळला जाणारा.
2.8.1162
प्र꣡ सो꣢म या꣣ही꣡न्द्र꣢स्य कु꣣क्षा꣡ नृभि꣢꣯र्येमा꣣नो꣡ अद्रि꣢꣯भिः सु꣣तः꣢ ॥ ११६२ ॥
हे सोमा, इंद्राच्या कुक्षीकडे पुढे ये; मनुष्यांनी धरलेला, दगडांनी पिळलेला.
2.8.1163
ये꣡ सोमा꣢꣯सः परा꣣व꣢ति꣣ ये꣡ अ꣢र्वा꣣व꣡ति꣢ सुन्वि꣣रे꣢ ।
ये꣢ वा꣣दः꣡ श꣢र्य꣣णा꣡व꣢ति ॥ ११६३ ॥
जे सोम दूर प्रदेशात, जे जवळ प्रदेशात, आणि वाद नदीतीरी, शर्यणावतात पिळले गेले.
2.8.1164
य꣡ आ꣢र्जी꣣के꣢षु꣣ कृ꣡त्व꣢सु꣣ ये꣡ मध्ये꣢꣯ प꣣꣬स्त्या꣢꣯नाम् ।
ये꣢ वा꣣ ज꣡ने꣢षु प꣣ञ्च꣡सु꣢ ॥ ११६४ ॥
जे आर्जीकांमध्ये, कृत्वसूंमध्ये, पस्त्यांच्या मध्ये, किंवा पाच जनांमध्ये आहेत.
2.8.1165
ते꣡ नो꣢ वृ꣣ष्टिं꣢ दि꣣व꣢꣫स्परि꣣ प꣡व꣢न्ता꣣मा꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
स्वा꣣ना꣢ दे꣣वा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ ११६५ ॥
ते आमच्यासाठी आकाशातून पाऊस वर्षावोत, येथे उत्तम वीर्य आणोत; आवाज करीत दैवी सोमबिंदू वाहोत.
2.8.1166
आ꣡ ते꣢ व꣣त्सो꣡ मनो꣢꣯ यमत्पर꣣मा꣡च्चि꣢त्स꣣ध꣡स्था꣢त् ।
अ꣢ग्ने꣣ त्वां꣡ का꣢मये गि꣣रा꣢ ॥ ११६६ ॥
तुझे वासरू (मन) दुरून, अगदी समान निवासातूनही इकडे ओढून आणो; हे अग्नी, स्तुतिवाणीने मी तुझी इच्छा करतो.
2.8.1167
पु꣣रुत्रा꣢꣫ हि स꣣दृ꣢꣫ङ्ङसि꣣ दि꣢शो꣣ वि꣢श्वा꣣ अ꣡नु꣢ प्र꣣भुः꣢ ।
स꣣म꣡त्सु꣢ त्वा हवामहे ॥ ११६७ ॥
तू अनेक ठिकाणी एकसारखाच आहेस; सर्व दिशांचा प्रभू. संग्रामांमध्ये आम्ही तुला बोलावतो.
2.8.1168
स꣣म꣢त्स्व꣣ग्नि꣡मव꣢꣯से वाज꣣य꣡न्तो꣢ हवामहे ।
वा꣡जे꣢षु चि꣣त्र꣡रा꣢धसम् ॥ ११६८ ॥
संग्रामांत संरक्षणासाठी, बक्षिसाची इच्छा करीत आम्ही अग्नीला बोलावतो; बक्षीस-स्पर्धांत अद्भुत धनवान्याला.
2.8.1169
त्वं꣡ न꣢ इ꣣न्द्रा꣡ भ꣢र꣣ ओ꣡जो꣢ नृ꣣म्ण꣡ꣳ श꣢तक्रतो विचर्षणे ।
आ꣢ वी꣣रं꣡ पृ꣢तना꣣स꣡ह꣢म् ॥ ११६९ ॥
हे इंद्रा, तू आम्हाला ओज आणि पौरुष दे; हे शतक्रतो, हे सर्वदर्शी, सेनांवर विजय मिळवणारा वीर आमच्याकडे आण.
2.8.1170
त्व꣡ हि नः꣢꣯ पि꣣ता꣡ व꣢सो꣣ त्वं꣢ मा꣣ता꣡ श꣢तक्रतो ब꣣भू꣡वि꣢थ ।
अ꣡था꣢ ते सु꣣म्न꣡मी꣢महे ॥ ११७० ॥
हे वसो, तूच आमचा पिता आहेस; हे शतक्रतो, तूच आमची माता झालास. म्हणून आम्ही तुझी कृपा इच्छितो.
2.8.1171
त्वा꣡ꣳ शु꣢ष्मिन्पुरुहूत वाज꣣य꣢न्त꣣मु꣡प꣢ ब्रुवे सहस्कृत ।
स꣡ नो꣢ रास्व सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११७१ ॥
हे शुष्मिन्, हे पुरुहूत, हे सहस्कृत, बलाची इच्छा करणाऱ्या तुला मी जवळ बोलावतो. तू आम्हाला उत्तम वीर्य दे.
2.8.1172
य꣡दि꣢न्द्र चित्र म इ꣣ह꣢꣫ नास्ति꣣ त्वा꣡दा꣢तमद्रिवः ।
रा꣢ध꣣स्त꣡न्नो꣢ विदद्वस उभयाह꣣स्त्या꣡ भ꣢र ॥ ११७२ ॥
हे इंद्रा, येथे माझ्याजवळ नसलेले अद्भुत धन — ते तूच दिलेले आहेस, हे अद्रिवान्. हे वसो, ते धन आम्हाला मिळो; दोन्ही हातांनी ते आणून दे.
2.8.1173
य꣡न्मन्य꣢꣯से꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣मि꣡न्द्र꣢ द्यु꣣क्षं꣡ तदा भ꣢꣯र ।
वि꣣द्या꣢म꣣ त꣡स्य꣢ ते व꣣य꣡मकू꣢꣯पारस्य दा꣣व꣡नः꣢ ॥ ११७३ ॥
हे इंद्रा, जे तू सर्वश्रेष्ठ आणि तेजस्वी धन समजतोस, ते आण. अपार दाता अशा तुझ्याकडून ते धन आम्हाला प्राप्त होवो.
2.8.1174
य꣡त्ते꣢ दि꣣क्षु꣢ प्र꣣रा꣢ध्यं꣣ म꣢नो꣣ अ꣡स्ति꣢ श्रु꣣तं꣢ बृ꣣ह꣢त् ।
ते꣡न꣢ दृ꣣ढा꣡ चि꣢दद्रिव꣣ आ꣡ वाजं꣢꣯ दर्षि सा꣣त꣡ये꣢ ॥ ११७४ ॥
हे इंद्रा, दिशांमध्ये तुझे जे महान आणि प्रसिद्ध मन साध्य करण्यायोग्य आहे, त्याद्वारे, हे अद्रिवान्, दृढालाही फोडून विजयासाठी बल उघड कर.