சாம வேதம் · பகுதி 2.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.8.1116
प्र꣡ काव्य꣢꣯मु꣣श꣡ने꣢व ब्रुवा꣣णो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ज꣡नि꣢मा विवक्ति ।
म꣡हि꣢व्रतः꣣ शु꣡चि꣢बन्धुः पाव꣣कः꣢ प꣣दा꣡ व꣢रा꣣हो꣢ अ꣣꣬भ्ये꣢꣯ति꣣ रे꣡भ꣢न् ॥ १११६ ॥
கவிஞன் உசனஸ் போல் பேசும் தெய்வ சோமன், தேவர்களின் பிறப்பைப் பிரகடனம் செய்கிறான். பெரிய விரதமுடையவனும், தூய உறவினனும், தூய்மைப்படுத்துபவனுமாகிய அவன் வராகம் போல் தன் காலால் ஒலித்தபடி வருகிறான்.
2.8.1117
प्र꣢ ह꣣ꣳसा꣡स꣢स्तृ꣣प꣡ला꣢ व꣣ग्नु꣢꣫मच्छा꣣मा꣢꣫दस्तं꣣ वृ꣡ष꣢गणा अयासुः ।
आ꣣ङ्गोषि꣢णं꣣ प꣡व꣢मान꣣ꣳ स꣡खा꣢यो दु꣣र्म꣡र्षं꣢ वा꣣णं꣡ प्र व꣢꣯दन्ति सा꣣क꣢म् ॥ १११७ ॥
அன்னங்கள் போன்றவையும் மகிழ்விப்பவையுமான காளைக் கூட்டங்கள் இனிய சோமனை நோக்கி வீட்டுக்கு நோக்கிச் சென்றன. நண்பர்கள் முழங்கும், தூய்மைப்படுத்தும், தாங்கற்கரிய சொல்லை ஒன்றாகப் பிரகடனம் செய்கின்றனர்.
2.8.1118
स꣡यो꣢जत उरुगा꣣य꣡स्य꣢ जू꣣तिं꣢ वृथा꣣ क्री꣡ड꣢न्तं मिमते꣣ न꣡ गावः꣢꣯ ।
प꣣रीणसं꣡ कृ꣢णुते ति꣣ग्म꣡शृ꣢ङ्गो꣣ दि꣢वा꣣ ह꣢रि꣣र्द꣡दृ꣢शे꣣ न꣡क्त꣢मृ꣣ज्रः꣢ ॥ १११८ ॥
அவன் பெரும் பாடலுக்குரியவனின் விரைவான தூண்டலைப் பூட்டுகிறான். விளையாடும் அவனை பசுக்கள் வீணாக அளந்து பார்ப்பது போல் தோன்றுகிறது. கூர்மையான கொம்புடையவனும், கூர்மூக்கு கொண்டவனுமாகிய ஹரி பகலில் தெரிகிறான்; இரவில் பிரகாசிக்கிறான்.
2.8.1119
प्र꣢ स्वा꣣ना꣢सो꣣ र꣡था꣢ इ꣣वा꣡र्व꣢न्तो꣣ न꣡ श्र꣢व꣣स्य꣡वः꣢ ।
सो꣡मा꣢सो रा꣣ये꣡ अ꣢क्रमुः ॥ १११९ ॥
ஒலிக்கும் சோமங்கள் தேர்கள் போலவும், உதவி வேண்டும் குதிரைகள் போலவும், செல்வத்துக்காக முன்னேறின.
2.8.1120
हि꣣न्वाना꣢सो꣣ र꣡था꣢ इव दधन्वि꣣रे꣡ गभ꣢꣯स्त्योः ।
भ꣡रा꣢सः का꣣रि꣡णा꣢मिव ॥ ११२० ॥
தூண்டப்பட்டவை தேர்கள் போல் இரு கைகளிலும் ஓடின; செய்பவர்களின் சுமை தாங்குபவைகள் போல.
2.8.1121
रा꣡जा꣢नो꣣ न꣡ प्रश꣢꣯स्तिभिः꣣ सो꣡मा꣢सो गो꣡भि꣢रञ्जते ।
य꣣ज्ञो꣡उ न स꣣प्त꣢ धा꣣तृ꣡भिः꣢ ॥ ११२१ ॥
அரசர்களைப் போல் புகழ்ச்சிகளால், சோமங்கள் பாலால் அபிஷேகிக்கப்படுகின்றன; ஏழு நிறுவுபவர்களால் யாகம் போல.
2.8.1122
प꣡रि꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वो꣣ म꣡दा꣢य ब꣣र्ह꣡णा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡धो꣢ अर्षन्ति꣣ धा꣡र꣢या ॥ ११२२ ॥
களிப்புக்காக, வலுவூட்டும் பாடலுடன், ஒலித்தபடி சோமத் துளிகள் தேனின் தாரையாகப் பாய்கின்றன.
2.8.1123
आ꣣पाना꣡सो꣢ वि꣣व꣡स्व꣢तो꣣ जि꣡न्व꣢न्त उ꣣ष꣢सो꣣ भ꣡ग꣢म् ।
सू꣢रा꣣ अ꣢ण्वं꣣ वि꣡ त꣢न्वते ॥ ११२३ ॥
பருகுபவர்கள் விவஸ்வானின், உஷஸ்களின் செல்வத்தை எழுப்புகின்றனர்; பாடகர்கள் நுண்ணிய சோமரசத்தைப் பரப்புகின்றனர்.
2.8.1124
अ꣢प꣣ द्वा꣡रा꣢ मती꣣नां꣢ प्र꣣त्ना꣡ ऋ꣢ण्वन्ति का꣣र꣡वः꣢ ।
वृ꣢ष्णो꣣ ह꣡र꣢स आ꣣य꣡वः꣢ ॥ ११२४ ॥
பழங்கால கவிஞர்கள் சிந்தனைகளின் வாயில்களைத் திறக்கின்றனர்; வீரியமுள்ள சோமத்தின் பொன்னிற ஓட்டத்திற்காக மனிதர்கள் (செயல்படுகின்றனர்).
2.8.1125
स꣣मीचीना꣡स꣢ आशत꣣ हो꣡ता꣢रः स꣣प्त꣡जा꣢नयः ।
प꣣द꣡मेक꣢꣯स्य꣣ पि꣡प्र꣢तः ॥ ११२५ ॥
ஒன்றாகக் கூடிய, ஏழு பிறப்புடைய ஹோதாக்கள் ஒருவனின் இடத்தை நிரப்பியபடி வந்தடைந்தனர்.
2.8.1126
ना꣡भा꣢ ना꣡भिं꣢ न꣣ आ꣡ द꣢दे꣣ च꣡क्षु꣢षा꣣ सू꣡र्यं꣢ दृ꣣शे꣢ ।
क꣣वे꣡रप꣢꣯त्य꣣मा꣡ दु꣢हे ॥ ११२६ ॥
மையத்தில் மையத்தைப் போல் நான் பற்றுகிறேன்; ஓ சூரியனே, காண்பதற்காக கண்ணால் கவியின் சந்ததியைக் கறக்கிறேன்.
2.8.1127
अ꣣भि꣢ प्रि꣣यं꣢ दि꣣व꣢स्प꣣द꣡म꣢ध्व꣣र्यु꣢भि꣣र्गु꣡हा꣢ हि꣣त꣢म् ।
सू꣡रः꣢ पश्यति꣣ च꣡क्ष꣢सा ॥ ११२७ ॥
அத்வர்யுக்களால் குகையில் வைக்கப்பட்ட, விண்ணின் இடமான அன்பான (சோமத்தை) நோக்கி; சூரியன் கண்ணால் அதைப் பார்க்கிறான்.
2.8.1128
अ꣡सृ꣢ग्र꣣मि꣡न्द꣢वः प꣣था꣡ धर्म꣢꣯न्नृ꣣त꣡स्य꣢ सु꣣श्रि꣡यः꣢ ।
वि꣣दाना꣡ अ꣢स्य꣣ यो꣡ज꣢ना ॥ ११२८ ॥
ரிதத்தின் நியதியின் வழியே சோமத் துளிகள் அனுப்பப்பட்டன; அழகும் ஒளியும் கொண்டவை; அவை அவனுடைய வழிகளை அறிகின்றன.
2.8.1129
प्र꣢꣫ धारा꣣ म꣡धो꣢ अग्रि꣣यो꣢ म꣣ही꣢र꣣पो꣡ वि गा꣢꣯हते ।
ह꣣वि꣢र्ह꣣विः꣢षु꣣ व꣡न्द्यः꣢ ॥ ११२९ ॥
இனிய சோமத்தின் முதல் தாரை பெரிய நீர்களுள் ஊடுருவுகிறது; ஹவிகளுக்குள் அது போற்றத்தக்கது.
2.8.1130
प्र꣢ यु꣣जा꣢ वा꣣चो꣡ अ꣢ग्रि꣣यो꣡ वृषो꣢꣯ अचिक्रद꣣द्व꣡ने꣢ ।
स꣢द्मा꣣भि꣢ स꣣त्यो꣡ अ꣢ध्व꣣रः꣢ ॥ ११३० ॥
வாக்கின் இணைப்பால் முதல் விருஷ சோமம் வனத்தில் முழங்குகிறது; அது உண்மையானது, யாகமானது; தன் இருக்கையை நோக்கிச் செல்கிறது.
2.8.1131
प꣢रि꣣ य꣡त्काव्या꣢꣯ क꣣वि꣢र्नृ꣣म्णा꣡ पु꣢ना꣣नो꣡ अर्ष꣢꣯ति ।
स्व꣢꣯र्वा꣣जी꣡ सि꣢षासति ॥ ११३१ ॥
கவியான சோமம் தன்னைப் புனிதமாக்கிக் கொண்டு தன் கவிதைகளைச் சுற்றிப் பாயும்போது, ஒளியும் செல்வ வெற்றியும் விரும்புகிறது.
2.8.1132
प꣡व꣢मानो अ꣣भि꣢꣫ स्पृधो꣣ वि꣢शो꣣ रा꣡जे꣢व सीदति ।
य꣡दी꣢मृ꣣ण्व꣡न्ति꣢ वे꣣ध꣡सः꣢ ॥ ११३२ ॥
பவமான சோமம் பகைவர்களுக்கும் மக்களுக்கும் எதிராக அரசனைப் போல் அமர்கிறான்; மேதாவிகள் அவனை இயக்கும்போது.
2.8.1133
अ꣡व्या꣢ वा꣢रे꣣ प꣡रि꣢ प्रि꣣यो꣢꣫ हरि꣣र्व꣡ने꣢षु सीदति ।
रे꣣भो꣡ व꣢नुष्यते म꣣ती꣢ ॥ ११३३ ॥
கம்பளி வடிகட்டியில் அன்பான பொன்னிற சோமம் வனங்களில் (பாத்திரங்களில்) அமர்கிறான்; பாடகன் துதியுடன் அவனை விரும்புகிறான்.
2.8.1134
स꣢ वा꣣यु꣡मिन्द्र꣢꣯म꣣श्वि꣡ना꣢ सा꣣कं꣡ मदे꣢꣯न गच्छति ।
र꣢णा꣣ यो꣡ अ꣢स्य꣣ ध꣡र्म꣢णा ॥ ११३४ ॥
அவன் வாயு, இந்திரன், அஸ்வினர்களுடன் மகிழ்ச்சியோடு செல்கிறான்; அவனுடைய விதியால் இனிமையானவன்.
2.8.1135
आ꣢ मि꣣त्रे꣡ वरु꣢꣯णे꣣ भ꣢गे꣣ म꣡धोः꣢ पवन्त उ꣣र्म꣡यः꣢ ।
वि꣣दाना꣡ अ꣢स्य꣣ श꣡क्म꣢भिः ॥ ११३५ ॥
இனிய சோமத்தின் அலைகள் மித்ரனுக்கும் வருணனுக்கும் பகனுக்கும் பாய்ந்து தூய்மையாகின்றன; அவனுடைய வல்லமையை அறிந்தவையாக.
2.8.1136
अ꣣स्म꣡भ्य꣢ꣳ रोदसी र꣣यिं꣢꣫ मध्वो꣣ वा꣡ज꣢स्य सा꣣त꣡ये꣢ ।
श्र꣢वो꣣ व꣡सू꣢नि꣣ स꣡ञ्जि꣢तम् ॥ ११३६ ॥
இரு உலகங்களும் இனிய சோமத்தின் வலிமையால் எங்களுக்கு செல்வத்தையும் வெற்றியையும் புகழையும் தரட்டும்; செல்வங்களை வென்றெடுக்க.
2.8.1137
आ꣢ ते꣣ द꣡क्षं꣢ मयो꣣भु꣢वं꣣ व꣡ह्नि꣢म꣣द्या꣡ वृ꣢णीमहे ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३७ ॥
இன்று உன் வலிமையை நாங்கள் வேண்டுகிறோம்; அது இன்பம் தருவது, அவியைச் சுமப்பது; காப்பவன், மிகவும் விரும்பப்படுபவன்.
2.8.1138
आ꣢ म꣣न्द्र꣡मा वरे꣢꣯ण्य꣣मा꣢꣫ विप्र꣣मा꣡ म꣢नी꣣षि꣡ण꣢म् ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३८ ॥
வா, மகிழ்விப்பவனே; வா, சிறந்தவனே; வா, ஞானியான கவியே; வா, அறிவுடையவனே; காப்பவனே, மிகவும் விரும்பப்படுபவனே.
2.8.1139
आ꣢ र꣣यि꣡मा सु꣢꣯चे꣣तु꣢न꣣मा꣡ सु꣢क्रतो त꣣नू꣢ष्वा ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३९ ॥
வா, செல்வத்தை; வா, நல்லறிவுடையவனை; வா, நற்செயலானவனே, உடல்களில்; வா, காப்பவனே, மிகவும் விரும்பப்படுபவனே.
2.8.1140
मू꣣र्धा꣡नं꣢ दि꣣वो꣡ अ꣢र꣣तिं꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ वै꣢श्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢꣯ आ जा꣣त꣢म꣣ग्नि꣢म् ।
क꣣वि꣢ꣳ स꣣म्रा꣢ज꣣म꣡ति꣢थिं꣣ ज꣡ना꣢नामा꣣स꣢न्नः꣣ पा꣡त्रं꣢ जनयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ११४० ॥
வானின் தலையும், பூமியின் தலைவனுமான, அனைவருக்கும் உரியவனான வைश्वானரன், ऋत நெறியில் பிறந்த அக்னி; கவியும், சக்கரவர்த்தியும், மக்களின் விருந்தினருமானவன்; அருகிலிருப்பவன், பாத்திரம்; தேவர்கள் அவனைப் பிறப்பித்தனர்.
2.8.1141
त्वां꣡ विश्वे꣢꣯ अमृतं꣣ जा꣡य꣢मान꣣ꣳ शि꣢शुं꣣ न꣢ दे꣣वा꣢ अ꣣भि꣡ सं न꣢꣯वन्ते ।
त꣢व꣣ क्र꣡तु꣢भिरमृत꣣त्व꣡मा꣢य꣣न् वै꣡श्वा꣢नर꣣ य꣢त्पि꣣त्रो꣡रदी꣢꣯दे ॥ ११४१ ॥
அழியாதவனே, பிறக்கும் உன்னை எல்லா தேவர்களும் குழந்தையைப் போல வணங்குகின்றனர்; உன் செயல்களால் அவர்கள் அமிர்தத்தை அடைந்தனர்; வைश्वानரா, நீ இரு பெற்றோர்களுக்கிடையே ஒளிர்ந்தபோது.
2.8.1142
ना꣡भिं꣢ य꣣ज्ञा꣢ना꣣ꣳ स꣡द꣢नꣳ रयी꣣णां꣢ म꣣हा꣡मा꣢हा꣣व꣢म꣣भि꣡ सं न꣢꣯वन्त ।
वै꣣श्वानर꣢ꣳ र꣣꣬थ्य꣢꣯मध्व꣣रा꣡णां꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ के꣣तुं꣡ ज꣢नयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ११४२ ॥
யாகங்களின் நாபி, செல்வங்களின் இருப்பிடம், பெரிய அழைப்பை நோக்கி எல்லாரும் வணங்குகின்றனர்; அத்வரங்களின் ரதியனான வைश्वானரன், யாகத்தின் கொடி; தேவர்கள் அவனைப் பிறப்பித்தனர்.
2.8.1143
प्र꣡ वो꣢ मि꣣त्रा꣡य꣢ गायत꣣ व꣡रु꣢णाय वि꣣पा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡हि꣢क्षत्रावृ꣣तं꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ ११४३ ॥
மித்திரனுக்காக, வருணனுக்காக, விபா எனும் சொல்லால் பாடுங்கள்; பெரிய ஆட்சியுடையவர்கள், ऋतம், மிகப் பெரியவர்கள்.
2.8.1144
स꣣म्रा꣢जा꣣ या꣢ घृ꣣त꣡यो꣢नी मि꣣त्र꣢श्चो꣣भा꣡ वरु꣢꣯णश्च ।
दे꣣वा꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ प्रश꣣स्ता꣢ ॥ ११४४ ॥
இரு சக்கரவர்த்திகள், நெய்யின் பிறப்பிடமானவர்கள், மித்திரனும் வருணனும்; தேவர்களுள் தேவர்கள், தேவர்களிடையே புகழப்பட்டவர்கள்.
2.8.1145
ता꣡ नः꣢ शक्तं꣣ पा꣡र्थि꣢वस्य म꣣हो꣢ रा꣣यो꣢ दि꣣व्य꣡स्य꣢ ।
म꣡हि꣢ वां क्ष꣣त्रं꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ ॥ ११४५ ॥
அவ்விருவரும் பூமியின் பெரிய செல்வத்தையும் வானின் செல்வத்தையும் எமக்கு அளிக்க வல்லவர்கள்; தேவர்களிடையே உங்கள் பெரிய ஆட்சி உள்ளது.
2.8.1146
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि चित्रभानो सु꣣ता꣢ इ꣣मे꣢ त्वा꣣य꣡वः꣢ ।
अ꣡ण्वी꣢भि꣣स्त꣡ना꣢ पू꣣ता꣡सः꣢ ॥ ११४६ ॥
இந்திரனே, வருக, அற்புத ஒளியுடையவனே. உன்னை விரும்பும் இந்தச் சோமங்கள் பிழியப்பட்டன; நுண்ணிய வடிகட்டியின் இழைகளால் அவை தூய்மையாகின.
2.8.1147
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि धि꣣ये꣢षि꣣तो꣡ विप्र꣢꣯जूतः सु꣣ता꣡व꣢तः ।
उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि वा꣣घ꣡तः꣢ ॥ ११४७ ॥
இந்திரனே, வருக. சிந்தனையால் ஏவப்பட்டு, விப்ரரால் தூண்டப்பட்டு, சோமம் பிழிந்தவனிடம், ருத்விஜர்களின் துதிகளுக்கு அருகில் வருக.
2.8.1148
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि꣣ तू꣡तु꣢जान꣣ उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि हरिवः ।
सु꣣ते꣡ द꣢धिष्व न꣣श्च꣡नः꣢ ॥ ११४८ ॥
இந்திரனே, வருக, ஆவலுடன். ஹரிவானே, எங்கள் துதிகளுக்கு அருகில் வருக; பிழிந்த சோமத்தில் எங்கள் மகிழ்ச்சியை வைப்பாயாக.
2.8.1149
त꣡मी꣢डिष्व꣣ यो꣢ अ꣣र्चि꣢षा꣣ व꣢ना꣣ वि꣡श्वा꣢ परि꣣ष्व꣡ज꣢त् ।
कृ꣣ष्णा꣢ कृ꣣णो꣡ति꣢ जि꣣ह्व꣡या꣢ ॥ ११४९ ॥
அவனைப் போற்று. தன் ஜ்வாலையால் எல்லா காடுகளையும் தழுவி, தன் நாக்கால் அவற்றைக் கருமையாக்குபவனை.
2.8.1150
य꣢ इ꣣द्ध꣢ आ꣣वि꣡वा꣢सति सु꣣म्न꣡मिन्द्र꣢꣯स्य꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
द्यु꣣म्ना꣡य꣢ सु꣣त꣡रा꣢ अ꣣पः꣢ ॥ ११५० ॥
இந்திரனின் அருளைத் தொழும் மனிதன் எவனோ, அவன் ஒளிக்காக நீர்ப்பரப்பை எளிதாகக் கடக்கிறான்.
2.8.1151
ता꣢ नो꣣ वा꣡ज꣢वती꣣रि꣡ष꣢ आ꣣शू꣡न् पि꣢पृत꣣म꣡र्व꣢तः ।
ए꣡न्द्र꣢म꣣ग्निं꣢ च꣣ वो꣡ढ꣢वे ॥ ११५१ ॥
அந்த வலிமை நிறைந்த உணவுகளை எங்களுக்கு நிரப்புக, விரைந்த குதிரைகளை நிரப்புக; இந்திரனையும் அக்னியையும் சுமந்து செல்ல.
2.8.1152
प्रो꣡ अ꣢यासी꣣दि꣢न्दु꣣रि꣡न्द्र꣢स्य निष्कृ꣣त꣢꣫ सखा꣣ स꣢ख्यु꣣र्न꣡ प्र मि꣢꣯नाति स꣣ङ्गि꣡र꣢म् ।
म꣡र्य꣢ इव युव꣣ति꣢भिः꣣ स꣡म꣢र्षति꣣ सो꣡मः꣢ क꣣ल꣡शे꣢ श꣣त꣡या꣢मना प꣣था꣢ ॥ ११५२ ॥
இந்திரனுக்காக அலங்கரிக்கப்பட்ட சோமத் துளி பாய்கிறது; நண்பன் நண்பனைத் தடுக்காதது போல, போர்க்குரலை அது தடுப்பதில்லை. இளம் பெண்களுடன் மனிதன் கூடுவது போல, சோமம் கலசத்தில் நூறு வழிகளில் ஒன்று சேர்கிறது.
2.8.1153
प्र꣢ वो꣣ धि꣡यो꣢ मन्द्र꣣यु꣡वो꣢ विप꣣न्यु꣡वः꣢ पन꣣स्यु꣡वः꣢ सं꣣व꣡र꣢णेष्वक्रमुः ।
ह꣢रिं꣣ क्री꣡ड꣢न्तम꣣꣬भ्य꣢꣯नूषत꣣ स्तु꣢भो꣣ऽभि꣢ धे꣣न꣢वः꣣ प꣢य꣣से꣡द꣢शिश्रयुः ॥ ११५३ ॥
உங்கள் பிரார்த்தனைகள் மகிழ்ச்சியும் இளமையும் கொண்டவை, புகழை விரும்புபவை, பாராட்டை நாடுபவை; அவை யாக வேலிகளுக்குள் முன்னேறின. விளையாடும் ஹரியை (சோமம்) துதித்தனர்; ஸ்துபச் சொற்கள் அவனை நோக்கி எழுந்தன, பசுக்கள் பாலுக்காக பத்து மடங்கு பூட்டப்பட்டன.
2.8.1154
आ꣡ नः꣢ सोम सं꣣य꣡तं꣢ पि꣣प्यु꣢षी꣣मि꣢ष꣣मि꣢न्दो꣣ प꣡व꣢स्व꣣ प꣡व꣢मान ऊ꣣र्मि꣡णा꣢ ।
या꣢ नो꣣ दो꣡ह꣢ते꣣ त्रि꣢उह꣣न्न꣡स꣢श्चुषी क्षु꣣म꣡द्वाज꣢꣯व꣣न्म꣡धु꣢मत्सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११५४ ॥
சோமமே, எங்களுக்கு அடக்கமான, நிறைவூட்டும் உணவைக் கொண்டு வா; துளியே, அலையுடன் தூயவனாகப் பாய்ந்து வா. நாளில் மூன்று முறை எங்களுக்குக் கறப்பது குறையாததாகவும், உணவும் வலிமையும் இனிமையும் வீரியமும் நிறைந்ததாகவும் இருக்கட்டும்.
2.8.1155
न꣢ कि꣣ष्टं꣡ कर्म꣢꣯णा नश꣣द्य꣢श्च꣣का꣡र꣢ स꣣दा꣡वृ꣢धम् ।
इ꣢न्द्रं꣣ न꣢ य꣣ज्ञै꣢र्वि꣣श्व꣡गू꣢र्त्त꣣मृ꣡भ्व꣢स꣣म꣡धृ꣢ष्टं धृ꣣ष्णु꣡मोज꣢꣯सा ॥ ११५५ ॥
எப்போதும் வளரும் இந்திரனை உருவாக்கியவனுக்கு, செயலால் எந்தத் தீங்கும் வராது. யாகங்களால் உலகம் புகழும், ரிபுக்களைப் போன்ற திறமையான முகமுடையவனும், வெல்லப்படாதவனும், துணிவுள்ளவனுமான இந்திரனை (வலிமையுடன் துதியுங்கள்).
2.8.1156
अ꣡षा꣢ढमु꣣ग्रं꣡ पृत꣢꣯नासु सास꣣हिं꣡ यस्मि꣢꣯न्म꣣ही꣡रु꣢रु꣣ज्र꣡यः꣢ ।
सं꣢ धे꣣न꣢वो꣣ जा꣡य꣢माने अनोनवुर्द्या.?.वः꣣ क्षा꣡मी꣢रनोनवुः ॥ ११५६ ॥
போர்களில் வெல்லப்படாதவனும், உக்கிரமானவனும், வெற்றி கொள்பவனுமானவன்; அவன் பிறந்தபோது பெரிய பசுக்கள் ஒன்றாக முழங்கின; வானும் பூமியும் அவனைத் துதித்தன.
2.8.1157
स꣡खा꣢य꣣ आ꣡ नि षी꣢꣯दत पुना꣣ना꣢य꣣ प्र꣡गा꣢यत ।
शि꣢शुं꣣ न꣢ य꣣ज्ञैः꣡ परि꣢꣯ भूषत श्रि꣣ये꣢ ॥ ११५७ ॥
நண்பர்களே, வந்து அமருங்கள்; தூய்மையாக்கப்படும் (சோமத்திற்காக) முன்னே பாடுங்கள். குழந்தையை யாகங்களால் அலங்கரிப்பது போல, அழகுக்காக (சோமத்தை) அலங்கரியுங்கள்.
2.8.1158
स꣡मी꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न मा꣣तृ꣡भिः꣢ सृ꣢ज꣡ता꣢ गय꣣सा꣡ध꣢नम् ।
दे꣣वाव्य꣣क꣣ऽ.म꣡द꣢म꣣भि꣡ द्विश꣢꣯वसम् ॥ ११५८ ॥
தாய்கள் கன்றை அனுப்புவது போல, இல்லத்தை நிறைவேற்றுபவனும் தேவர்களின் காப்பாளனும் இரட்டை வலிமையுடையவனுமான சோமமே, களிப்பை நோக்கி அனுப்பு.
2.8.1159
पु꣣ना꣡ता꣢ दक्ष꣣सा꣡ध꣢नं꣣ य꣢था꣣ श꣡र्धा꣢य वी꣣त꣡ये꣢ ।
य꣡था꣢ मि꣣त्रा꣢य꣣ व꣡रु꣢णाय꣣ श꣡न्त꣢मम् ॥ ११५९ ॥
வலிமையை நிறைவேற்றுபவனை தூய்மைப்படுத்துங்கள்; படைக்கும் இன்பத்துக்கும், மித்ரனுக்கும் வருணனுக்கும் மிக்க நலமாக இருக்கும்படி.
2.8.1160
प्र꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯क्षाः स꣣ह꣡स्र꣢धारस्ति꣣रः꣢ प꣣वि꣢त्रं꣣ वि꣢꣫ वार꣣म꣡व्य꣢म् ॥ ११६० ॥
வேகமானவனும் ஆயிரம் தாரைகளுடையவனுமான சோமம், கம்பளியாலான வடிகட்டியின் ஊடே குறுக்கே பாய்ந்து முன்செல்.
2.8.1161
स꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯क्षाः स꣣ह꣡स्र꣢रेता अ꣣द्भि꣡र्मृ꣢जा꣣नो꣡ गोभिः꣢꣯ श्रीणा꣣नः꣢ ॥ ११६१ ॥
அவன் வேகமானவன், ஆயிரம் விதையுடையவன்; நீரால் தூய்மையாக்கப்பட்டு, பசுப்பாலுடன் கலக்கப்படுகிறவன்.
2.8.1162
प्र꣡ सो꣢म या꣣ही꣡न्द्र꣢स्य कु꣣क्षा꣡ नृभि꣢꣯र्येमा꣣नो꣡ अद्रि꣢꣯भिः सु꣣तः꣢ ॥ ११६२ ॥
சோமமே, இந்திரனின் வயிற்றை நோக்கி முன்செல்; மனிதர்களால் அடக்கப்பட்டு, கற்களால் பிழியப்பட்டவனே.
2.8.1163
ये꣡ सोमा꣢꣯सः परा꣣व꣢ति꣣ ये꣡ अ꣢र्वा꣣व꣡ति꣢ सुन्वि꣣रे꣢ ।
ये꣢ वा꣣दः꣡ श꣢र्य꣣णा꣡व꣢ति ॥ ११६३ ॥
தொலைவிலும், அருகிலும், வாதநதிக்கரையிலும், சர்யணாவதத்திலும் பிழியப்பட்ட சோமங்கள் எவையோ.
2.8.1164
य꣡ आ꣢र्जी꣣के꣢षु꣣ कृ꣡त्व꣢सु꣣ ये꣡ मध्ये꣢꣯ प꣣꣬स्त्या꣢꣯नाम् ।
ये꣢ वा꣣ ज꣡ने꣢षु प꣣ञ्च꣡सु꣢ ॥ ११६४ ॥
ஆர்ஜீகர்களிலும் கൃத்வசுக்களிலும், பஸ்த்தியர்களின் நடுவிலும், அல்லது ஐந்து மக்களிலும் இருப்பவை.
2.8.1165
ते꣡ नो꣢ वृ꣣ष्टिं꣢ दि꣣व꣢꣫स्परि꣣ प꣡व꣢न्ता꣣मा꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
स्वा꣣ना꣢ दे꣣वा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ ११६५ ॥
அவர்கள் நமக்காக வானிலிருந்து மழையைப் பொழியட்டும்; இங்கே நல்ல வீர்யத்தைக் கொண்டு வரட்டும். ஒலித்தபடி தேவ சோமத் துளிகள் பாயட்டும்.
2.8.1166
आ꣡ ते꣢ व꣣त्सो꣡ मनो꣢꣯ यमत्पर꣣मा꣡च्चि꣢त्स꣣ध꣡स्था꣢त् ।
अ꣢ग्ने꣣ त्वां꣡ का꣢मये गि꣣रा꣢ ॥ ११६६ ॥
உன் கன்று (மனம்) தொலைவிலிருந்தும், பொது இருப்பிடத்திலிருந்தும் கூட இங்கே இழுத்து வரட்டும். அக்னியே, பாடலால் உன்னை விரும்புகிறேன்.
2.8.1167
पु꣣रुत्रा꣢꣫ हि स꣣दृ꣢꣫ङ्ङसि꣣ दि꣢शो꣣ वि꣢श्वा꣣ अ꣡नु꣢ प्र꣣भुः꣢ ।
स꣣म꣡त्सु꣢ त्वा हवामहे ॥ ११६७ ॥
நீ பல இடங்களிலும் ஒரே தன்மையுடையவன்; எல்லா திசைகளின் பிரபு. போர்களில் உன்னை அழைக்கிறோம்.
2.8.1168
स꣣म꣢त्स्व꣣ग्नि꣡मव꣢꣯से वाज꣣य꣡न्तो꣢ हवामहे ।
वा꣡जे꣢षु चि꣣त्र꣡रा꣢धसम् ॥ ११६८ ॥
போர்களில் பாதுகாப்புக்காக, வெற்றியை விரும்பி, நாங்கள் அக்னியை அழைக்கிறோம்; பரிசுப் போட்டிகளில் அற்புதச் செல்வமுடையவனை.
2.8.1169
त्वं꣡ न꣢ इ꣣न्द्रा꣡ भ꣢र꣣ ओ꣡जो꣢ नृ꣣म्ण꣡ꣳ श꣢तक्रतो विचर्षणे ।
आ꣢ वी꣣रं꣡ पृ꣢तना꣣स꣡ह꣢म् ॥ ११६९ ॥
இந்திரா, நீ எங்களுக்கு ஓஜஸையும் ஆண்மையையும் கொண்டு வா; நூறு ஞானமுடையவனே, அனைத்தையும் காண்பவனே, படைகளை வெல்லும் வீரனை இங்கு கொண்டு வா.
2.8.1170
त्व꣡ हि नः꣢꣯ पि꣣ता꣡ व꣢सो꣣ त्वं꣢ मा꣣ता꣡ श꣢तक्रतो ब꣣भू꣡वि꣢थ ।
अ꣡था꣢ ते सु꣣म्न꣡मी꣢महे ॥ ११७० ॥
வசுவே, நீரே எங்கள் தந்தை; சதக்ரது, நீரே எங்கள் தாயுமானீர். ஆகையால் உமது அருளை நாடுகிறோம்.
2.8.1171
त्वा꣡ꣳ शु꣢ष्मिन्पुरुहूत वाज꣣य꣢न्त꣣मु꣡प꣢ ब्रुवे सहस्कृत ।
स꣡ नो꣢ रास्व सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११७१ ॥
வலியோனே, பலர் அழைக்கும் இந்திரா, வலிமையை உருவாக்குபவனே, வலிமை வேண்டும் உன்னை அருகில் அழைக்கிறேன். நீ எங்களுக்கு நல்ல வீரியத்தை அருள்வாயாக.
2.8.1172
य꣡दि꣢न्द्र चित्र म इ꣣ह꣢꣫ नास्ति꣣ त्वा꣡दा꣢तमद्रिवः ।
रा꣢ध꣣स्त꣡न्नो꣢ विदद्वस उभयाह꣣स्त्या꣡ भ꣢र ॥ ११७२ ॥
இந்திரா, இங்கு என்னிடம் இல்லாத அற்புத செல்வம் — அது உன்னால் அளிக்கப்பட வேண்டும், கல் ஏந்தியவனே. வசுவே, அந்த செல்வத்தை எங்களுக்கு அடையச் செய்; இரு கைகளாலும் கொண்டுவா.
2.8.1173
य꣡न्मन्य꣢꣯से꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣मि꣡न्द्र꣢ द्यु꣣क्षं꣡ तदा भ꣢꣯र ।
वि꣣द्या꣢म꣣ त꣡स्य꣢ ते व꣣य꣡मकू꣢꣯पारस्य दा꣣व꣡नः꣢ ॥ ११७३ ॥
இந்திரா, நீ மிகவும் விரும்பத்தக்கதாகவும் ஒளிரும் செல்வமாகவும் கருதுவதை கொண்டுவா. எல்லையற்ற கொடையாளியான உன்னிடமிருந்து அந்த செல்வத்தை நாங்கள் அடையட்டும்.
2.8.1174
य꣡त्ते꣢ दि꣣क्षु꣢ प्र꣣रा꣢ध्यं꣣ म꣢नो꣣ अ꣡स्ति꣢ श्रु꣣तं꣢ बृ꣣ह꣢त् ।
ते꣡न꣢ दृ꣣ढा꣡ चि꣢दद्रिव꣣ आ꣡ वाजं꣢꣯ दर्षि सा꣣त꣡ये꣢ ॥ ११७४ ॥
இந்திரா, திசைகளில் நீ நிறைவேற்ற வேண்டிய உன் பெரிய புகழ்பெற்ற மனம் உள்ளது; அதனால், கல் ஏந்தியவனே, உறுதியானதையும் பிளந்து வெற்றிக்காக வலிமையை எங்களுக்குத் திற.