സാമവേദം · ഭാഗം 2.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.8.1116
प्र꣡ काव्य꣢꣯मु꣣श꣡ने꣢व ब्रुवा꣣णो꣢ दे꣣वो꣢ दे꣣वा꣢नां꣣ ज꣡नि꣢मा विवक्ति ।
म꣡हि꣢व्रतः꣣ शु꣡चि꣢बन्धुः पाव꣣कः꣢ प꣣दा꣡ व꣢रा꣣हो꣢ अ꣣꣬भ्ये꣢꣯ति꣣ रे꣡भ꣢न् ॥ १११६ ॥
കവിയായ ഉശനസ്സിനെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന ദേവനായ സോമൻ ദേവന്മാരുടെ ജന്മം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. മഹാവ്രതനും ശുചിബന്ധുവും പാവനനുമായവൻ വരാഹത്തെപ്പോലെ തന്റെ പാദംകൊണ്ട് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് വരുന്നു.
2.8.1117
प्र꣢ ह꣣ꣳसा꣡स꣢स्तृ꣣प꣡ला꣢ व꣣ग्नु꣢꣫मच्छा꣣मा꣢꣫दस्तं꣣ वृ꣡ष꣢गणा अयासुः ।
आ꣣ङ्गोषि꣢णं꣣ प꣡व꣢मान꣣ꣳ स꣡खा꣢यो दु꣣र्म꣡र्षं꣢ वा꣣णं꣡ प्र व꣢꣯दन्ति सा꣣क꣢म् ॥ १११७ ॥
അന്നപ്പക്ഷികളെപ്പോലെ തൃപ്തിനൽകുന്ന കാളക്കൂട്ടങ്ങൾ മധുരനായ സോമനു നേരെ വീട്ടിലേക്കു പോയി. സുഹൃത്തുക്കൾ മുഴങ്ങുന്ന, പവിത്രമാക്കുന്ന, ദുർമർഷമായ വാക്ക് ഒന്നിച്ചു ഉച്ചരിക്കുന്നു.
2.8.1118
स꣡यो꣢जत उरुगा꣣य꣡स्य꣢ जू꣣तिं꣢ वृथा꣣ क्री꣡ड꣢न्तं मिमते꣣ न꣡ गावः꣢꣯ ।
प꣣रीणसं꣡ कृ꣢णुते ति꣣ग्म꣡शृ꣢ङ्गो꣣ दि꣢वा꣣ ह꣢रि꣣र्द꣡दृ꣢शे꣣ न꣡क्त꣢मृ꣣ज्रः꣢ ॥ १११८ ॥
അവൻ ഉരുഗായന്റെ വേഗമുള്ള പ്രേരണയെ നുകംവെക്കുന്നു. കളിക്കുന്ന അവനെ പശുക്കൾ വെറുതെ അളക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പും മൂക്കുമുള്ള ഹരി പകൽ കാണപ്പെടുന്നു; രാത്രി തിളങ്ങുന്നു.
2.8.1119
प्र꣢ स्वा꣣ना꣢सो꣣ र꣡था꣢ इ꣣वा꣡र्व꣢न्तो꣣ न꣡ श्र꣢व꣣स्य꣡वः꣢ ।
सो꣡मा꣢सो रा꣣ये꣡ अ꣢क्रमुः ॥ १११९ ॥
ശബ്ദിക്കുന്ന സോമങ്ങൾ രഥങ്ങളെപ്പോലെയും സഹായം തേടുന്ന കുതിരകളെപ്പോലെയും സമ്പത്തിനായി മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.
2.8.1120
हि꣣न्वाना꣢सो꣣ र꣡था꣢ इव दधन्वि꣣रे꣡ गभ꣢꣯स्त्योः ।
भ꣡रा꣢सः का꣣रि꣡णा꣢मिव ॥ ११२० ॥
പ്രേരിതരായ രഥങ്ങളെപ്പോലെ അവർ ഇരു കൈകളിലും ഓടി; കർമ്മികളുടെ ഭാരം വഹിക്കുന്നവരെപ്പോലെ.
2.8.1121
रा꣡जा꣢नो꣣ न꣡ प्रश꣢꣯स्तिभिः꣣ सो꣡मा꣢सो गो꣡भि꣢रञ्जते ।
य꣣ज्ञो꣡उ न स꣣प्त꣢ धा꣣तृ꣡भिः꣢ ॥ ११२१ ॥
രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ സ്തുതികളാൽ സോമങ്ങൾ പാലുകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; ഏഴ് സ്ഥാപകരാൽ യജ്ഞം പോലെ.
2.8.1122
प꣡रि꣢ स्वा꣣ना꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वो꣣ म꣡दा꣢य ब꣣र्ह꣡णा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡धो꣢ अर्षन्ति꣣ धा꣡र꣢या ॥ ११२२ ॥
ആനന്ദത്തിനായി, ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഗാനത്തോടെ, ചുറ്റും ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ട് സോമബിന്ദുക്കൾ മധുവിന്റെ ധാരയായി ഒഴുകുന്നു.
2.8.1123
आ꣣पाना꣡सो꣢ वि꣣व꣡स्व꣢तो꣣ जि꣡न्व꣢न्त उ꣣ष꣢सो꣣ भ꣡ग꣢म् ।
सू꣢रा꣣ अ꣢ण्वं꣣ वि꣡ त꣢न्वते ॥ ११२३ ॥
കുടിക്കുന്നവർ വിവസ്വാന്റെയും ഉഷസ്സുകളുടെയും ഭാഗ്യത്തെ ഉണർത്തുന്നു; ഗായകർ സൂക്ഷ്മ സോമരസം പരത്തുന്നു.
2.8.1124
अ꣢प꣣ द्वा꣡रा꣢ मती꣣नां꣢ प्र꣣त्ना꣡ ऋ꣢ण्वन्ति का꣣र꣡वः꣢ ।
वृ꣢ष्णो꣣ ह꣡र꣢स आ꣣य꣡वः꣢ ॥ ११२४ ॥
പുരാതന കവികൾ ചിന്തകളുടെ വാതിലുകൾ തുറക്കുന്നു; വൃഷഭ സോമത്തിന്റെ ധാരകൾക്കായി മനുഷ്യർ (പ്രവർത്തിക്കുന്നു).
2.8.1125
स꣣मीचीना꣡स꣢ आशत꣣ हो꣡ता꣢रः स꣣प्त꣡जा꣢नयः ।
प꣣द꣡मेक꣢꣯स्य꣣ पि꣡प्र꣢तः ॥ ११२५ ॥
ഒന്നിച്ചുവന്ന, ഏഴു ജന്മമുള്ള ഹോതാക്കൾ, ഒരുവന്റെ സ്ഥാനം നിറച്ചുകൊണ്ട് എത്തിച്ചേർന്നു.
2.8.1126
ना꣡भा꣢ ना꣡भिं꣢ न꣣ आ꣡ द꣢दे꣣ च꣡क्षु꣢षा꣣ सू꣡र्यं꣢ दृ꣣शे꣢ ।
क꣣वे꣡रप꣢꣯त्य꣣मा꣡ दु꣢हे ॥ ११२६ ॥
നാഭിയിൽ നാഭിപോലെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു; ഓ സൂര്യാ, കാണാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് കവിയുടെ സന്തതി ഞാൻ കറക്കുന്നു.
2.8.1127
अ꣣भि꣢ प्रि꣣यं꣢ दि꣣व꣢स्प꣣द꣡म꣢ध्व꣣र्यु꣢भि꣣र्गु꣡हा꣢ हि꣣त꣢म् ।
सू꣡रः꣢ पश्यति꣣ च꣡क्ष꣢सा ॥ ११२७ ॥
അധ്വര്യുക്കളാൽ ഗുഹയിൽ വെച്ച, ദ്യുലോകസ്ഥാനമായ പ്രിയ (സോമത്തിലേക്ക്); സൂര്യൻ കണ്ണുകൊണ്ട് അത് കാണുന്നു.
2.8.1128
अ꣡सृ꣢ग्र꣣मि꣡न्द꣢वः प꣣था꣡ धर्म꣢꣯न्नृ꣣त꣡स्य꣢ सु꣣श्रि꣡यः꣢ ।
वि꣣दाना꣡ अ꣢स्य꣣ यो꣡ज꣢ना ॥ ११२८ ॥
ഋതത്തിന്റെ ധർമ്മവഴിയിലൂടെ സോമബിന്ദുക്കൾ അയക്കപ്പെട്ടു; ശോഭയും സൗന്ദര്യവുമുള്ളവ; അവ ഇവന്റെ വഴികൾ അറിയുന്നു.
2.8.1129
प्र꣢꣫ धारा꣣ म꣡धो꣢ अग्रि꣣यो꣢ म꣣ही꣢र꣣पो꣡ वि गा꣢꣯हते ।
ह꣣वि꣢र्ह꣣विः꣢षु꣣ व꣡न्द्यः꣢ ॥ ११२९ ॥
മധുരമായ സോമത്തിന്റെ മുൻധാര മഹാജലങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുന്നു; ഹവിസ്സുകളുടെ ഇടയിൽ അത് സ്തുത്യമാണ്.
2.8.1130
प्र꣢ यु꣣जा꣢ वा꣣चो꣡ अ꣢ग्रि꣣यो꣡ वृषो꣢꣯ अचिक्रद꣣द्व꣡ने꣢ ।
स꣢द्मा꣣भि꣢ स꣣त्यो꣡ अ꣢ध्व꣣रः꣢ ॥ ११३० ॥
വാക്കിന്റെ യോഗത്താൽ മുൻ വൃഷ സോമം വനത്തിൽ ഗർജ്ജിക്കുന്നു; അത് സത്യവും യജ്ഞവുമാണ്; തന്റെ ആസനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
2.8.1131
प꣢रि꣣ य꣡त्काव्या꣢꣯ क꣣वि꣢र्नृ꣣म्णा꣡ पु꣢ना꣣नो꣡ अर्ष꣢꣯ति ।
स्व꣢꣯र्वा꣣जी꣡ सि꣢षासति ॥ ११३१ ॥
കവിയായ സോമം സ്വയം ശുദ്ധമാക്കി തന്റെ കാവ്യങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ഒഴുകുമ്പോൾ, അവൻ പ്രകാശവും സമ്പത്തിന്റെ വിജയവും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
2.8.1132
प꣡व꣢मानो अ꣣भि꣢꣫ स्पृधो꣣ वि꣢शो꣣ रा꣡जे꣢व सीदति ।
य꣡दी꣢मृ꣣ण्व꣡न्ति꣢ वे꣣ध꣡सः꣢ ॥ ११३२ ॥
പവമാന സോമം ശത്രുക്കൾക്കും ജനങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ രാജാവിനെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു; ജ്ഞാനികൾ അവനെ ചലിപ്പിക്കുമ്പോൾ.
2.8.1133
अ꣡व्या꣢ वा꣢रे꣣ प꣡रि꣢ प्रि꣣यो꣢꣫ हरि꣣र्व꣡ने꣢षु सीदति ।
रे꣣भो꣡ व꣢नुष्यते म꣣ती꣢ ॥ ११३३ ॥
കമ്പിളി അരിപ്പയിൽ പ്രിയ ഹരി സോമം വനങ്ങളിൽ (പാത്രങ്ങളിൽ) ഇരിക്കുന്നു; ഗായകൻ സ്തുതിമതിയോടെ അവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
2.8.1134
स꣢ वा꣣यु꣡मिन्द्र꣢꣯म꣣श्वि꣡ना꣢ सा꣣कं꣡ मदे꣢꣯न गच्छति ।
र꣢णा꣣ यो꣡ अ꣢स्य꣣ ध꣡र्म꣢णा ॥ ११३४ ॥
അവൻ വായുവിനോടും ഇന്ദ്രനോടും അശ്വിനികളോടുമൊപ്പം ആനന്ദത്തോടെ പോകുന്നു; അവന്റെ ധർമ്മത്താൽ രമണീയൻ.
2.8.1135
आ꣢ मि꣣त्रे꣡ वरु꣢꣯णे꣣ भ꣢गे꣣ म꣡धोः꣢ पवन्त उ꣣र्म꣡यः꣢ ।
वि꣣दाना꣡ अ꣢स्य꣣ श꣡क्म꣢भिः ॥ ११३५ ॥
മധുവിന്റെ തിരമാലകൾ മിത്രനിലേക്കും വരുണനിലേക്കും ഭഗനിലേക്കും ഒഴുകി ശുദ്ധമാകുന്നു; അവന്റെ ശക്തികളെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്.
2.8.1136
अ꣣स्म꣡भ्य꣢ꣳ रोदसी र꣣यिं꣢꣫ मध्वो꣣ वा꣡ज꣢स्य सा꣣त꣡ये꣢ ।
श्र꣢वो꣣ व꣡सू꣢नि꣣ स꣡ञ्जि꣢तम् ॥ ११३६ ॥
ഇരു ലോകങ്ങളും ഞങ്ങൾക്കായി മധുവിന്റെ ശക്തിയാൽ സമ്പത്തും വിജയവും കീർത്തിയും വസുക്കളും തരട്ടെ.
2.8.1137
आ꣢ ते꣣ द꣡क्षं꣢ मयो꣣भु꣢वं꣣ व꣡ह्नि꣢म꣣द्या꣡ वृ꣢णीमहे ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३७ ॥
ഇന്ന് നിന്റെ ശക്തിയെ ഞങ്ങൾ വരിക്കുന്നു; അത് സുഖം നൽകുന്നതും ഹവിസ്സ് വഹിക്കുന്നതും; രക്ഷിക്കുന്നവനും അതിയായി ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനും.
2.8.1138
आ꣢ म꣣न्द्र꣡मा वरे꣢꣯ण्य꣣मा꣢꣫ विप्र꣣मा꣡ म꣢नी꣣षि꣡ण꣢म् ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३८ ॥
വരൂ, ആനന്ദദായകാ; വരൂ, ശ്രേഷ്ഠാ; വരൂ, പ്രചോദിതനായ ഋഷേ; വരൂ, ജ്ഞാനിയേ; രക്ഷകാ, അതിയായി ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനേ.
2.8.1139
आ꣢ र꣣यि꣡मा सु꣢꣯चे꣣तु꣢न꣣मा꣡ सु꣢क्रतो त꣣नू꣢ष्वा ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ११३९ ॥
വരൂ, സമ്പത്തേ; വരൂ, സുചേതസ്സേ; വരൂ, സുക്രതോ, ശരീരങ്ങളിൽ; വരൂ, രക്ഷകാ, അതിയായി ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനേ.
2.8.1140
मू꣣र्धा꣡नं꣢ दि꣣वो꣡ अ꣢र꣣तिं꣡ पृ꣢थि꣣व्या꣡ वै꣢श्वान꣣र꣢मृ꣣त꣢꣯ आ जा꣣त꣢म꣣ग्नि꣢म् ।
क꣣वि꣢ꣳ स꣣म्रा꣢ज꣣म꣡ति꣢थिं꣣ ज꣡ना꣢नामा꣣स꣢न्नः꣣ पा꣡त्रं꣢ जनयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ११४० ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ശിരസ്സും ഭൂമിയുടെ അധിപനും സകല മനുഷ്യർക്കുമുള്ളവനുമായ വൈശ്വാനരൻ, ഋതത്തിൽ ജനിച്ച അഗ്നി; ക്രാന്തദർശിയും ചക്രവർത്തിയും ജനങ്ങളുടെ അതിഥിയും; സമീപസ്ഥനും പാത്രവും; ദേവന്മാർ അവനെ ജനിപ്പിച്ചു.
2.8.1141
त्वां꣡ विश्वे꣢꣯ अमृतं꣣ जा꣡य꣢मान꣣ꣳ शि꣢शुं꣣ न꣢ दे꣣वा꣢ अ꣣भि꣡ सं न꣢꣯वन्ते ।
त꣢व꣣ क्र꣡तु꣢भिरमृत꣣त्व꣡मा꣢य꣣न् वै꣡श्वा꣢नर꣣ य꣢त्पि꣣त्रो꣡रदी꣢꣯दे ॥ ११४१ ॥
അമൃതനേ, ജനിക്കുന്ന നിന്നെ സകല ദേവന്മാരും ശിശുവിനെപ്പോലെ നമിക്കുന്നു; നിന്റെ കർമ്മങ്ങളാൽ അവർ അമൃതത്വം നേടി; വൈശ്വാനരാ, നീ മാതാപിതാക്കൾക്കിടയിൽ പ്രകാശിച്ചപ്പോൾ.
2.8.1142
ना꣡भिं꣢ य꣣ज्ञा꣢ना꣣ꣳ स꣡द꣢नꣳ रयी꣣णां꣢ म꣣हा꣡मा꣢हा꣣व꣢म꣣भि꣡ सं न꣢꣯वन्त ।
वै꣣श्वानर꣢ꣳ र꣣꣬थ्य꣢꣯मध्व꣣रा꣡णां꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ के꣣तुं꣡ ज꣢नयन्त दे꣣वाः꣢ ॥ ११४२ ॥
യജ്ഞങ്ങളുടെ നാഭി, സമ്പത്തുകളുടെ വാസസ്ഥാനം, മഹത്തായ വിളിയിലേക്ക് എല്ലാവരും നമിക്കുന്നു; അധ്വരങ്ങളുടെ രഥ്യനായ വൈശ്വാനരൻ, യജ്ഞത്തിന്റെ കൊടി; ദേവന്മാർ അവനെ ജനിപ്പിച്ചു.
2.8.1143
प्र꣡ वो꣢ मि꣣त्रा꣡य꣢ गायत꣣ व꣡रु꣢णाय वि꣣पा꣢ गि꣣रा꣢ ।
म꣡हि꣢क्षत्रावृ꣣तं꣢ बृ꣣ह꣢त् ॥ ११४३ ॥
മിത്രന്, വരുണന്, വിപാ വാക്കിനാൽ പാടുവിൻ; മഹാ ക്ഷത്രമുള്ളവർ, ഋതം, വിശാലമായവർ.
2.8.1144
स꣣म्रा꣢जा꣣ या꣢ घृ꣣त꣡यो꣢नी मि꣣त्र꣢श्चो꣣भा꣡ वरु꣢꣯णश्च ।
दे꣣वा꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ प्रश꣣स्ता꣢ ॥ ११४४ ॥
രണ്ടു സമ്രാട്ടുകൾ, നെയ്യിന്റെ ഉറവിടമുള്ളവർ, മിത്രനും വരുണനും; ദേവന്മാരിൽ ദേവന്മാർ, ദേവന്മാർക്കിടയിൽ പ്രശംസിതർ.
2.8.1145
ता꣡ नः꣢ शक्तं꣣ पा꣡र्थि꣢वस्य म꣣हो꣢ रा꣣यो꣢ दि꣣व्य꣡स्य꣢ ।
म꣡हि꣢ वां क्ष꣣त्रं꣢ दे꣣वे꣡षु꣢ ॥ ११४५ ॥
ആ ഇരുവരും ഞങ്ങൾക്ക് ഭൂമിയുടെയും സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും മഹാ സമ്പത്ത് നൽകാൻ ശക്തരാണ്; ദേവന്മാരിൽ നിങ്ങളുടെ മഹാ ക്ഷത്രമുണ്ട്.
2.8.1146
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि चित्रभानो सु꣣ता꣢ इ꣣मे꣢ त्वा꣣य꣡वः꣢ ।
अ꣡ण्वी꣢भि꣣स्त꣡ना꣢ पू꣣ता꣡सः꣢ ॥ ११४६ ॥
ഇന്ദ്രാ, വരൂ, വിചിത്ര ദീപ്തിയുള്ളവനേ. നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ സോമങ്ങൾ പിഴിയപ്പെട്ടു; സൂക്ഷ്മമായ അരിപ്പനൂലുകളാൽ അവ ശുദ്ധമായി.
2.8.1147
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि धि꣣ये꣢षि꣣तो꣡ विप्र꣢꣯जूतः सु꣣ता꣡व꣢तः ।
उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि वा꣣घ꣡तः꣢ ॥ ११४७ ॥
ഇന്ദ്രാ, വരൂ. ബുദ്ധിയാൽ പ്രേരിതനായി, വിപ്രന്മാരാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട്, സോമം പിഴിഞ്ഞവന്റെ അടുത്തേക്ക്, ഋത്വിക്കുകളുടെ സ്തോത്രങ്ങൾക്കരികിലേക്ക് വരൂ.
2.8.1148
इ꣡न्द्रा या꣢꣯हि꣣ तू꣡तु꣢जान꣣ उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि हरिवः ।
सु꣣ते꣡ द꣢धिष्व न꣣श्च꣡नः꣢ ॥ ११४८ ॥
ഇന്ദ്രാ, ആവേശത്തോടെ വരൂ. ഹരിവാനേ, ഞങ്ങളുടെ സ്തോത്രങ്ങൾക്കരികിൽ വരൂ; പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ആനന്ദം വെക്കൂ.
2.8.1149
त꣡मी꣢डिष्व꣣ यो꣢ अ꣣र्चि꣢षा꣣ व꣢ना꣣ वि꣡श्वा꣢ परि꣣ष्व꣡ज꣢त् ।
कृ꣣ष्णा꣢ कृ꣣णो꣡ति꣢ जि꣣ह्व꣡या꣢ ॥ ११४९ ॥
അവനെ സ്തുതിക്കൂ. തന്റെ ജ്വാലയാൽ എല്ലാ വനങ്ങളെയും പുൽകി, തന്റെ നാവിനാൽ അവയെ കറുപ്പാക്കുന്നവനെ.
2.8.1150
य꣢ इ꣣द्ध꣢ आ꣣वि꣡वा꣢सति सु꣣म्न꣡मिन्द्र꣢꣯स्य꣣ म꣡र्त्यः꣢ ।
द्यु꣣म्ना꣡य꣢ सु꣣त꣡रा꣢ अ꣣पः꣢ ॥ ११५० ॥
ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹത്തെ സേവിക്കുന്ന മർത്യൻ ആരോ, അവൻ തേജസ്സിനായി ജലങ്ങളെ എളുപ്പത്തിൽ കടക്കുന്നു.
2.8.1151
ता꣢ नो꣣ वा꣡ज꣢वती꣣रि꣡ष꣢ आ꣣शू꣡न् पि꣢पृत꣣म꣡र्व꣢तः ।
ए꣡न्द्र꣢म꣣ग्निं꣢ च꣣ वो꣡ढ꣢वे ॥ ११५१ ॥
ആ ബലസമ്പന്നമായ ആഹാരങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നിറയ്ക്കൂ, വേഗമുള്ള കുതിരകളെ നിറയ്ക്കൂ; ഇന്ദ്രനെയും അഗ്നിയെയും വഹിക്കാൻ.
2.8.1152
प्रो꣡ अ꣢यासी꣣दि꣢न्दु꣣रि꣡न्द्र꣢स्य निष्कृ꣣त꣢꣫ सखा꣣ स꣢ख्यु꣣र्न꣡ प्र मि꣢꣯नाति स꣣ङ्गि꣡र꣢म् ।
म꣡र्य꣢ इव युव꣣ति꣢भिः꣣ स꣡म꣢र्षति꣣ सो꣡मः꣢ क꣣ल꣡शे꣢ श꣣त꣡या꣢मना प꣣था꣢ ॥ ११५२ ॥
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സോമബിന്ദു ഒഴുകുന്നു; സുഹൃത്ത് സുഹൃത്തിനെ തടയാത്തതുപോലെ, അത് യുദ്ധനാദത്തെ തടയുന്നില്ല. യുവതികളോടുകൂടി മനുഷ്യൻ ചേരുന്നതുപോലെ, സോമം കലശത്തിൽ നൂറു വഴികളിലൂടെ ഒന്നുചേരുന്നു.
2.8.1153
प्र꣢ वो꣣ धि꣡यो꣢ मन्द्र꣣यु꣡वो꣢ विप꣣न्यु꣡वः꣢ पन꣣स्यु꣡वः꣢ सं꣣व꣡र꣢णेष्वक्रमुः ।
ह꣢रिं꣣ क्री꣡ड꣢न्तम꣣꣬भ्य꣢꣯नूषत꣣ स्तु꣢भो꣣ऽभि꣢ धे꣣न꣢वः꣣ प꣢य꣣से꣡द꣢शिश्रयुः ॥ ११५३ ॥
നിങ്ങളുടെ ധ്യാനങ്ങൾ ആനന്ദമുള്ളതും യൗവനമുള്ളതും സ്തുതി തേടുന്നതും പ്രശംസ തേടുന്നതുമാണ്; അവ യാഗവേലികൾക്കുള്ളിൽ മുന്നേറി. കളിക്കുന്ന ഹരിയെ (സോമം) സ്തുതിച്ചു; സ്തോഭശബ്ദങ്ങൾ അവനിലേക്കുയർന്നു, പാലിനായി പശുക്കൾ പത്തിരട്ടിയായി നുകംവെച്ചു.
2.8.1154
आ꣡ नः꣢ सोम सं꣣य꣡तं꣢ पि꣣प्यु꣢षी꣣मि꣢ष꣣मि꣢न्दो꣣ प꣡व꣢स्व꣣ प꣡व꣢मान ऊ꣣र्मि꣡णा꣢ ।
या꣢ नो꣣ दो꣡ह꣢ते꣣ त्रि꣢उह꣣न्न꣡स꣢श्चुषी क्षु꣣म꣡द्वाज꣢꣯व꣣न्म꣡धु꣢मत्सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११५४ ॥
ഓ സോമമേ, ഞങ്ങൾക്കായി നിയന്ത്രിതവും പോഷകവുമായ ആഹാരം കൊണ്ടുവരൂ; ഓ ബിന്ദുവേ, തിരമാലയോടുകൂടി ശുദ്ധനായി ഒഴുകൂ. ദിവസത്തിൽ മൂന്നു തവണ ഞങ്ങൾക്ക് കറക്കുന്നത് ഒരിക്കലും വറ്റാത്തതും ആഹാരവും ബലവും മധുരവും വീര്യവും നിറഞ്ഞതുമാകട്ടെ.
2.8.1155
न꣢ कि꣣ष्टं꣡ कर्म꣢꣯णा नश꣣द्य꣢श्च꣣का꣡र꣢ स꣣दा꣡वृ꣢धम् ।
इ꣢न्द्रं꣣ न꣢ य꣣ज्ञै꣢र्वि꣣श्व꣡गू꣢र्त्त꣣मृ꣡भ्व꣢स꣣म꣡धृ꣢ष्टं धृ꣣ष्णु꣡मोज꣢꣯सा ॥ ११५५ ॥
എന്നും വളരുന്ന ഇന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചവനെ കർമ്മത്താൽ ഒരു ദോഷവും ബാധിക്കില്ല. യാഗങ്ങളാൽ വിശ്വം സ്തുതിക്കുന്ന, ഋഭുക്കളെപ്പോലെ നൈപുണ്യമുഖമുള്ള, അജയ്യനും ധീരനുമായ ഇന്ദ്രനെ (ബലത്തോടെ സ്തുതിക്കുക).
2.8.1156
अ꣡षा꣢ढमु꣣ग्रं꣡ पृत꣢꣯नासु सास꣣हिं꣡ यस्मि꣢꣯न्म꣣ही꣡रु꣢रु꣣ज्र꣡यः꣢ ।
सं꣢ धे꣣न꣢वो꣣ जा꣡य꣢माने अनोनवुर्द्या.?.वः꣣ क्षा꣡मी꣢रनोनवुः ॥ ११५६ ॥
യുദ്ധങ്ങളിൽ അജയ്യനും ഉഗ്രനും ജയിക്കുന്നവനുമായവൻ; അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ മഹത്തായ പശുക്കൾ ഒന്നിച്ചു ഗർജ്ജിച്ചു; ദ്യുലോകവും ഭൂമിയും അവനെ സ്തുതിച്ചു.
2.8.1157
स꣡खा꣢य꣣ आ꣡ नि षी꣢꣯दत पुना꣣ना꣢य꣣ प्र꣡गा꣢यत ।
शि꣢शुं꣣ न꣢ य꣣ज्ञैः꣡ परि꣢꣯ भूषत श्रि꣣ये꣢ ॥ ११५७ ॥
സുഹൃത്തുക്കളേ, വരൂ ഇരിക്കൂ; ശുദ്ധമാകുന്ന (സോമനുവേണ്ടി) മുന്നോട്ട് പാടൂ. ശിശുവിനെ യാഗങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കുന്നതുപോലെ, ശോഭയ്ക്കായി (സോമനെ) അലങ്കരിക്കൂ.
2.8.1158
स꣡मी꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न मा꣣तृ꣡भिः꣢ सृ꣢ज꣡ता꣢ गय꣣सा꣡ध꣢नम् ।
दे꣣वाव्य꣣क꣣ऽ.म꣡द꣢म꣣भि꣡ द्विश꣢꣯वसम् ॥ ११५८ ॥
അമ്മമാർ കിടാവിനെ അയയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ഗൃഹസാധകനും ദേവരക്ഷകനും ദ്വിബലനുമായ സോമനെ ആനന്ദത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കുക.
2.8.1159
पु꣣ना꣡ता꣢ दक्ष꣣सा꣡ध꣢नं꣣ य꣢था꣣ श꣡र्धा꣢य वी꣣त꣡ये꣢ ।
य꣡था꣢ मि꣣त्रा꣢य꣣ व꣡रु꣢णाय꣣ श꣡न्त꣢मम् ॥ ११५९ ॥
ബലം സാധിക്കുന്നവനെ ശുദ്ധമാക്കുക; സൈന്യത്തിനും ആസ്വാദനത്തിനും, മിത്രനും വരുണനും അത്യന്തം ശുഭമാകുവാൻ.
2.8.1160
प्र꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯क्षाः स꣣ह꣡स्र꣢धारस्ति꣣रः꣢ प꣣वि꣢त्रं꣣ वि꣢꣫ वार꣣म꣡व्य꣢म् ॥ ११६० ॥
വേഗമുള്ളവനും ആയിരം ധാരകളുള്ളവനുമായ സോമൻ, കമ്പിളിയുടെ അരിപ്പയിലൂടെ കുറുകെ മുന്നോട്ടൊഴുകട്ടെ.
2.8.1161
स꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯क्षाः स꣣ह꣡स्र꣢रेता अ꣣द्भि꣡र्मृ꣢जा꣣नो꣡ गोभिः꣢꣯ श्रीणा꣣नः꣢ ॥ ११६१ ॥
അവൻ വേഗമുള്ളവനും ആയിരം ബീജങ്ങളുള്ളവനുമാണ്; വെള്ളത്താൽ ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുന്നവനും പശുവിൻപാലോടു ചേർക്കപ്പെടുന്നവനുമായി.
2.8.1162
प्र꣡ सो꣢म या꣣ही꣡न्द्र꣢स्य कु꣣क्षा꣡ नृभि꣢꣯र्येमा꣣नो꣡ अद्रि꣢꣯भिः सु꣣तः꣢ ॥ ११६२ ॥
സോമമേ, ഇന്ദ്രന്റെ ഉദരത്തിലേക്ക് മുന്നോട്ടു പോകുക; മനുഷ്യരാൽ നിയന്ത്രിതനും കല്ലുകളാൽ പിഴിയപ്പെട്ടവനുമായവനേ.
2.8.1163
ये꣡ सोमा꣢꣯सः परा꣣व꣢ति꣣ ये꣡ अ꣢र्वा꣣व꣡ति꣢ सुन्वि꣣रे꣢ ।
ये꣢ वा꣣दः꣡ श꣢र्य꣣णा꣡व꣢ति ॥ ११६३ ॥
ദൂരത്തും അടുത്തും, വാദനദീതീരത്തും, ശര്യണാവതത്തിലും പിഴിയപ്പെട്ട സോമങ്ങളേതോ.
2.8.1164
य꣡ आ꣢र्जी꣣के꣢षु꣣ कृ꣡त्व꣢सु꣣ ये꣡ मध्ये꣢꣯ प꣣꣬स्त्या꣢꣯नाम् ।
ये꣢ वा꣣ ज꣡ने꣢षु प꣣ञ्च꣡सु꣢ ॥ ११६४ ॥
ആർജീകരിലും കൃത്വസുക്കളിലും, പസ്ത്യരുടെ മധ്യേയും, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു ജനങ്ങളിലും ഉള്ളവർ.
2.8.1165
ते꣡ नो꣢ वृ꣣ष्टिं꣢ दि꣣व꣢꣫स्परि꣣ प꣡व꣢न्ता꣣मा꣢ सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
स्वा꣣ना꣢ दे꣣वा꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः ॥ ११६५ ॥
അവർ ഞങ്ങൾക്കായി ആകാശത്തുനിന്ന് മഴ പെയ്യിക്കട്ടെ; ഇവിടെ നല്ല വീര്യം കൊണ്ടുവരട്ടെ. ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ട് ദേവസോമബിന്ദുക്കൾ ഒഴുകട്ടെ.
2.8.1166
आ꣡ ते꣢ व꣣त्सो꣡ मनो꣢꣯ यमत्पर꣣मा꣡च्चि꣢त्स꣣ध꣡स्था꣢त् ।
अ꣢ग्ने꣣ त्वां꣡ का꣢मये गि꣣रा꣢ ॥ ११६६ ॥
നിന്റെ കിടാവ് (മനസ്സ്) ദൂരത്തുനിന്നും, പൊതുവായ വാസസ്ഥലത്തുനിന്നും പോലും ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ. അഗ്നേ, സ്തുതിവാക്കാൽ ഞാൻ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
2.8.1167
पु꣣रुत्रा꣢꣫ हि स꣣दृ꣢꣫ङ्ङसि꣣ दि꣢शो꣣ वि꣢श्वा꣣ अ꣡नु꣢ प्र꣣भुः꣢ ।
स꣣म꣡त्सु꣢ त्वा हवामहे ॥ ११६७ ॥
നീ പലയിടങ്ങളിലും ഒരുപോലെ തന്നെയാണ്; എല്ലാ ദിക്കുകളുടെയും പ്രഭു. യുദ്ധങ്ങളിൽ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
2.8.1168
स꣣म꣢त्स्व꣣ग्नि꣡मव꣢꣯से वाज꣣य꣡न्तो꣢ हवामहे ।
वा꣡जे꣢षु चि꣣त्र꣡रा꣢धसम् ॥ ११६८ ॥
യുദ്ധങ്ങളിൽ സംരക്ഷണത്തിനായി, വിജയം ആഗ്രഹിച്ച് ഞങ്ങൾ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നു; സമ്മാനമത്സരങ്ങളിൽ അത്ഭുതസമ്പത്തുള്ളവനെ.
2.8.1169
त्वं꣡ न꣢ इ꣣न्द्रा꣡ भ꣢र꣣ ओ꣡जो꣢ नृ꣣म्ण꣡ꣳ श꣢तक्रतो विचर्षणे ।
आ꣢ वी꣣रं꣡ पृ꣢तना꣣स꣡ह꣢म् ॥ ११६९ ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഓജസ്സും പൗരുഷവും നൽകൂ; ശതക്രതുവേ, സർവദർശിയേ, സൈന്യങ്ങളെ ജയിക്കുന്ന വീരനെ കൊണ്ടുവരൂ.
2.8.1170
त्व꣡ हि नः꣢꣯ पि꣣ता꣡ व꣢सो꣣ त्वं꣢ मा꣣ता꣡ श꣢तक्रतो ब꣣भू꣡वि꣢थ ।
अ꣡था꣢ ते सु꣣म्न꣡मी꣢महे ॥ ११७० ॥
വസോ, നീ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ പിതാവ്; ശതക്രതോ, നീ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ മാതാവായിത്തീർന്നു. അതിനാൽ നിന്റെ കൃപ ഞങ്ങൾ യാചിക്കുന്നു.
2.8.1171
त्वा꣡ꣳ शु꣢ष्मिन्पुरुहूत वाज꣣य꣢न्त꣣मु꣡प꣢ ब्रुवे सहस्कृत ।
स꣡ नो꣢ रास्व सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ११७१ ॥
ശുഷ്മിൻ, പുരുഹൂത, സഹസ്കൃത, ബലം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നിന്നെ ഞാൻ അടുത്ത് വിളിക്കുന്നു. നീ ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല വീര്യം നൽകേണമേ.
2.8.1172
य꣡दि꣢न्द्र चित्र म इ꣣ह꣢꣫ नास्ति꣣ त्वा꣡दा꣢तमद्रिवः ।
रा꣢ध꣣स्त꣡न्नो꣢ विदद्वस उभयाह꣣स्त्या꣡ भ꣢र ॥ ११७२ ॥
ഇന്ദ്രാ, ഇവിടെ എന്റെ പക്കൽ ഇല്ലാത്ത അദ്ഭുത ധനം — അത് നീ നൽകിയതാണ്, അദ്രിവാൻ. വസോ, ആ ധനം ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിപ്പിക്കേണമേ; രണ്ടു കൈകളാലും കൊണ്ടുവരേണമേ.
2.8.1173
य꣡न्मन्य꣢꣯से꣣ व꣡रे꣢ण्य꣣मि꣡न्द्र꣢ द्यु꣣क्षं꣡ तदा भ꣢꣯र ।
वि꣣द्या꣢म꣣ त꣡स्य꣢ ते व꣣य꣡मकू꣢꣯पारस्य दा꣣व꣡नः꣢ ॥ ११७३ ॥
ഇന്ദ്രാ, നീ ഏറ്റവും വരേണ്യവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ ധനമെന്ന് കരുതുന്നത് കൊണ്ടുവരേണമേ. അതിരില്ലാത്ത ദാതാവായ നിന്നിൽനിന്ന് ആ ധനം ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.
2.8.1174
य꣡त्ते꣢ दि꣣क्षु꣢ प्र꣣रा꣢ध्यं꣣ म꣢नो꣣ अ꣡स्ति꣢ श्रु꣣तं꣢ बृ꣣ह꣢त् ।
ते꣡न꣢ दृ꣣ढा꣡ चि꣢दद्रिव꣣ आ꣡ वाजं꣢꣯ दर्षि सा꣣त꣡ये꣢ ॥ ११७४ ॥
ഇന്ദ്രാ, ദിക്കുകളിൽ നിന്റെ മഹത്തും പ്രസിദ്ധവുമായ മനസ്സ് നേടേണ്ടതായുണ്ട്; അതിനാൽ, അദ്രിവാൻ, ദൃഢമായതിനെയും പിളർന്ന് വിജയത്തിനായി ബലം തുറക്കേണമേ.