ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 2.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.1.651
उ꣡पा꣢स्मै गायता नरः꣣ प꣡व꣢माना꣣ये꣡न्द꣢वे ।
अ꣣भि꣢ दे꣣वा꣡ꣳ इय꣢꣯क्षते ॥ ६५१ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଏହି ପବମାନ ଇନ୍ଦୁ ପାଇଁ ଗାନ କର; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
2.1.652
अ꣣भि꣢ ते꣣ म꣡धु꣢ना꣣ प꣡योऽथ꣢꣯र्वाणो अशिश्रयुः ।
दे꣣वं꣢ दे꣣वा꣡य꣢ देव꣣यु꣢ ॥ ६५२ ॥
ତୁମ ମଧୁର ରସ ଓ କ୍ଷୀର ଦିଗକୁ ଅଥର୍ବାମାନେ ଆସିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କାମନା କରୁଥିବା ଯଜମାନମାନେ ଦେବଙ୍କ ପାଇଁ (ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି)।
2.1.653
स꣡ नः꣢ पवस्व꣣ शं꣢꣫ गवे꣣ शं꣡ जना꣢꣯य꣣ श꣡मर्व꣢꣯ते ।
श꣡ꣳ रा꣢ज꣣न्नो꣡ष꣢धीभ्यः ॥ ६५३ ॥
ସେ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ଗୋରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ, ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ; ହେ ରାଜନ୍, ଔଷଧି ପାଇଁ କଲ୍ୟାଣ।
2.1.654
द꣡वि꣢द्युतत्या रु꣣चा꣡ प꣢रि꣣ष्टो꣡भ꣢न्त्या कृ꣣पा꣢ ।
सो꣡माः꣢ शु꣣क्रा꣢ गवा꣢꣯शिरः ॥ ६५४ ॥
ଝଲମଲ ଆଲୋକ ଓ ପ୍ରବାହିତ ତେଜରେ, ହେ ଶୁଦ୍ଧ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମରସଗଣ, ଗୋଦୁଗ୍ଧ ସହ ମିଶିଥିବା ତୁମେ।
2.1.655
हि꣣न्वानो꣢ हे꣣तृ꣡भि꣢र्हि꣣त꣡ आ वाजं꣢꣯ वा꣣꣬ज्य꣢꣯क्रमीत् ।
सी꣡द꣢न्तो व꣣नु꣡षो꣢ यथा ॥ ६५५ ॥
ପ୍ରେରକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହୋଇ, ବଳ ଦିଗରେ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା, ବସିଥିବା ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କ ପରି।
2.1.656
ऋ꣣ध꣡क्सो꣢म स्व꣣स्त꣡ये꣢ संजग्मा꣣नो꣢ दि꣣वा꣡ क꣢वे ।
प꣡व꣢स्व꣣ सू꣡र्यो꣢ दृ꣣शे꣢ ॥ ६५६ ॥
ହେ ସୋମ, କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବେ ମିଶି, ହେ କବି, ଦିନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.1.657
प꣡व꣢मानस्य ते कवे꣣ वा꣢जि꣣न्त्स꣡र्गा꣢ असृक्षत ।
अ꣡र्व꣢न्तो꣣ न꣡ श्र꣢व꣣स्य꣡वः꣢ ॥ ६५७ ॥
ହେ କବି, ହେ ବଳବାନ, ପବମାନ ତୁମର ଧାରା ଛାଡ଼ାଗଲା, ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି।
2.1.658
अ꣢च्छा꣣ को꣡शं꣢ मधु꣣श्चु꣢त꣣म꣡सृ꣢ग्रं꣣ वा꣡रे꣢ अ꣣व्य꣡ये꣢ ।
अ꣡वा꣢वशन्त धी꣣त꣡यः꣢ ॥ ६५८ ॥
ମଧୁ ଝରୁଥିବା କୋଶ ଦିଗରେ, ଚାଳୁଣିରେ, ପଶମ ଛାଣିରେ ସେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା; ଧ୍ୟାନସବୁ ଗର୍ଜନ କଲେ।
2.1.659
अ꣡च्छा꣢ समु꣣द्र꣢꣫मिन्द꣣वो꣢ऽस्तं꣣ गा꣢वो꣣ न꣢ धे꣣न꣡वः꣢ ।
अ꣡ग्म꣢न्नृ꣣त꣢स्य꣣ यो꣢नि꣣मा꣢ ॥ ६५९ ॥
ହେ ସୋମବିନ୍ଦୁଗଣ, ସମୁଦ୍ର ଦିଗରେ, ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ଗୃହ ଦିଗରେ ଯେପରି, ସେମାନେ ଋତର ଉତ୍ସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ।
2.1.660
अ꣢ग्न꣣ आ꣡ या꣢हि वी꣣त꣡ये꣢ गृणा꣣नो꣢ ह꣣व्य꣡दा꣢तये ।
नि꣡ होता꣢꣯ सत्सि ब꣣र्हि꣡षि꣢ ॥ ६६० ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ହବ୍ୟଦାନ ପାଇଁ ସ୍ତୁତ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଆସ। ହୋତା ରୂପେ କୁଶାସନରେ ବସ।
2.1.661
तं꣡ त्वा꣢ स꣣मि꣡द्भि꣢रङ्गिरो घृ꣣ते꣡न꣢ वर्धयामसि ।
बृ꣣ह꣡च्छो꣢चा यविष्ठ्य ॥ ६६१ ॥
ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ସମିଧ ଓ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାଉ। ହେ ଯବିଷ୍ଠ, ଉଚ୍ଚ ଶିଖାରେ ଜ୍ୱଳ।
2.1.662
स꣡ नः꣢ पृ꣣थु꣢ श्र꣣वा꣢य्य꣣म꣡च्छा꣢ देव विवाससि ।
बृ꣣ह꣡द꣢ग्ने सु꣣वी꣡र्य꣢म् ॥ ६६२ ॥
ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ, କୀର୍ତ୍ତିଯୋଗ୍ୟ ଯଶ ଆଡ଼କୁ ସେବା କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ମହାନ ସୁବୀର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ।
2.1.663
आ꣡ नो꣢ मित्रावरुणा घृ꣣तै꣡र्गव्यू꣢꣯तिमुक्षतम् ।
म꣢ध्वा꣣ र꣡जा꣢ꣳसि सुक्रतू ॥ ६६३ ॥
ହେ ମିତ୍ରାବରୁଣ, ଆମ ପାଇଁ ଘୃତରେ ଏକ ଗବ୍ୟୂତି ଭୂମି ଭିଜାଅ। ହେ ସୁକ୍ରତୁଗଣ, ମଧୁରେ ଲୋକସମୂହ ଭିଜାଅ।
2.1.664
उ꣣रुश꣡ꣳसा नमो꣣वृ꣡धा꣢ म꣣ह्ना꣡ दक्ष꣢꣯स्य राजथः ।
द्रा꣣घि꣢ष्ठाभिः शुचिव्रता ॥ ६६४ ॥
ହେ ବହୁ-ପ୍ରଶଂସିତ, ନମସ୍କାରରେ ବଢ଼ୁଥିବା, ତୁମ ମହିମାରେ ତୁମେ ଦକ୍ଷର (ବଳର) ରାଜା। ହେ ଶୁଚିବ୍ରତ, ଅତି ଦୀର୍ଘ ସହିତ।
2.1.665
गृ꣣णाना꣢ ज꣣म꣡द꣢ग्निना꣣ यो꣡ना꣢वृ꣣त꣡स्य꣢ सीदतम् ।
पा꣣त꣡ꣳ सोम꣢꣯मृतावृधा ॥ ६६५ ॥
ଜମଦଗ୍ନି ସହିତ ସ୍ତୁତ ହୋଇ ଋତର ଆସନରେ ବସ। ହେ ଋତବର୍ଧକଗଣ, ସୋମ ପାନ କର।
2.1.666
आ꣡ या꣢हि सुषु꣣मा꣢꣫ हि त꣣ इ꣢न्द्र꣣ सो꣢मं꣣ पि꣡बा꣢ इ꣣म꣢म् ।
ए꣢꣫दं ब꣣र्हिः꣡ स꣢दो꣣ म꣡म꣢ ॥ ६६६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ; ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଛି। ଏହାକୁ ପାନ କର। ମୋ ଏହି କୁଶ-ଆସନରେ ବସ।
2.1.667
आ꣡ त्वा꣢ ब्रह्म꣣यु꣢जा꣣ ह꣢री꣣ व꣡ह꣢तामिन्द्र के꣣शि꣡ना꣢ ।
उ꣢प꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि नः शृणु ॥ ६६७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ୍ତ୍ରରେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବା, କେଶର ଥିବା ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ।
2.1.668
ब्र꣣ह्मा꣡ण꣢स्त्वा यु꣣जा꣢ व꣣य꣡ꣳ सो꣢म꣣पा꣡मि꣢न्द्र सो꣣मि꣡नः꣢ ।
सु꣣ता꣡व꣢न्तो हवामहे ॥ ६६८ ॥
ହେ ସୋମପାୟୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ବ୍ରହ୍ମା, ସୋମଯଜମାନ, ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ, ମନ୍ତ୍ରରେ ତୁମକୁ ଯୋଡ଼ି ଡାକୁଛୁ।
2.1.669
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी꣣ आ꣡ ग꣢तꣳ सु꣣तं꣢ गी꣣र्भि꣢उन꣣भो व꣡रे꣢ण्यम् ।
अ꣣स्य꣡ पा꣢तं धि꣣ये꣢षि꣣ता꣢ ॥ ६६९ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ସ୍ତୋତ୍ର ସହ ଆସ। ନିଷ୍କାସିତ, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ। ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଏହା ପାନ କର।
2.1.670
इ꣡न्द्रा꣢ग्नी जरि꣣तुः꣡ सचा꣢꣯ य꣣ज्ञो꣡ जि꣢गाति꣣ चे꣡त꣢नः ।
अ꣣या꣡ पा꣢तमि꣣म꣢ꣳ सु꣣त꣢म् ॥ ६७० ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି, ଗାୟକ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ, ଜାଗ୍ରତକାରୀ ଯଜ୍ଞ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି। ଏହିପରି ଏହି ନିଷ୍କାସିତ ସୋମ ପାନ କର।
2.1.671
इ꣡न्द्र꣢म꣣ग्निं꣡ क꣢वि꣣च्छ꣡दा꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ जू꣣त्या꣡ वृ꣢णे ।
ता꣡ सोम꣢꣯स्ये꣣ह꣡ तृ꣢म्पताम् ॥ ६७१ ॥
ଯଜ୍ଞର ବେଗରେ କବିମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ବରଣ କରେ। ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଏଠାରେ ସୋମରେ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।
2.1.672
उ꣣च्चा꣡ ते꣢ जा꣣त꣡मन्ध꣢꣯सो दि꣣वि꣡ सद्भूम्या द꣢꣯दे ।
उ꣣ग्र꣢꣫ꣳ शर्म꣣ म꣢हि꣣ श्र꣡वः꣢ ॥ ६७२ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମ ପାଇଁ, ଅନ୍ନରସରୁ ଜାତ ସ୍ତୁତି ମୁଁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଉଛି; ସ୍ୱର୍ଗରେ ଓ ଉତ୍ତମ ଭୂମିରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଆଶ୍ରୟ ଓ ମହାନ୍ ଯଶ (ମୋତେ ମିଳୁ)।
2.1.673
स꣢ न꣣ इ꣡न्द्रा꣢य꣣ य꣡ज्य꣢वे꣣ व꣡रु꣢णाय म꣣रु꣡द्भ्यः꣢ ।
व꣣रिवोवि꣡त्परि꣢꣯ स्रव ॥ ६७३ ॥
ସେ (ସୋମ) ଆମ ପାଇଁ, ଯଜନୀୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ ଓ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଧନଦାତା ହୋଇ ଚାରିଆଡ଼େ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
2.1.674
ए꣣ना꣡ विश्वा꣢꣯न्य꣣र्य꣢꣫ आ द्यु꣣म्ना꣢नि꣣ मा꣡नु꣢षाणाम् ।
सि꣡षा꣢सन्तो वनामहे ॥ ६७४ ॥
ଏହିସବୁ ଦ୍ୱାରା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ତେଜ (ଧନ) ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଆମେ ଜିତୁ।
2.1.675
पु꣣नानः꣡ सो꣢म꣣ धा꣡र꣢या꣣पो꣡ वसा꣢꣯नो अर्षसि ।
आ꣡ र꣢त्न꣣धा꣡ योनि꣢꣯मृ꣣त꣡स्य꣢ सीद꣣स्यु꣡त्सो꣢ दे꣣वो꣡ हि꣢र꣣ण्य꣡यः꣢ ॥ ६७५ ॥
ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର କରୁ କରୁ, ଜଳକୁ ଧାରଣ କରି ତୁମେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ରତ୍ନଦାତା ହୋଇ ଋତର ସ୍ଥାନରେ ବସ—ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ଦେବ, ଉତ୍ସ।
2.1.676
दु꣣हान꣡ ऊध꣢꣯र्दि꣣व्यं꣡ मधु꣢꣯ प्रि꣣यं꣢ प्र꣣त्न꣢ꣳ स꣣ध꣢स्थ꣣मा꣡स꣢दत् ।
आ꣣पृ꣡च्छ्यं꣢ ध꣣रु꣡णं꣢ वा꣣꣬ज्य꣢꣯र्षसि꣣ नृ꣡भि꣢र्धौ꣣तो꣡ वि꣢चक्ष꣣णः꣢ ॥ ६७६ ॥
କ୍ଷୀର ଦୋହନ କରି, ଦିବ୍ୟ ମଧୁର ଊଧସ୍କୁ, ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଧସ୍ଥରେ (ସାଧାରଣ ଆସନରେ) ସେ ବସିଲା; ସେ ଆଧାର, ବଳବାନ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
2.1.677
प्र꣡ तु द्र꣢꣯व꣣ प꣢रि꣣ को꣢शं꣣ नि꣡ षी꣢द꣣ नृ꣡भिः꣢ पुना꣣नो꣢ अ꣣भि꣡ वाज꣢꣯मर्ष ।
अ꣢श्वं꣣ न꣡ त्वा꣢ वा꣣जि꣡नं꣢ म꣣र्ज꣢य꣣न्तो꣡ऽच्छा꣢ ब꣣र्ही꣡ र꣢श꣣ना꣡भि꣢र्नयन्ति ॥ ६७७ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, କୋଶ ଚାରିପାଖରେ ବସ; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ବଳ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼। ଘୋଡ଼ା ପରି ତୁମକୁ, ବଳବାନ ତୁମକୁ, ସଜାଇ ଓ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ସେମାନେ ବର୍ହି ଆଡ଼କୁ ଲଗାମରେ ନେଇଯାଆନ୍ତି।
2.1.678
स्वा꣣युधः꣡ प꣢वते दे꣣व꣡ इन्दु꣢꣯रशस्ति꣣हा꣢ वृ꣣ज꣢ना꣣ र꣡क्ष꣢माणः ।
पि꣣ता꣢ दे꣣वा꣡नां꣢ जनि꣣ता꣢ सु꣣द꣡क्षो꣢ विष्ट꣣म्भो꣢ दि꣣वो꣢ ध꣣रु꣡णः꣢ पृथि꣣व्याः꣢ ॥ ६७८ ॥
ନିଜ ଆୟୁଧଧାରୀ ଦେବ ଇନ୍ଦୁ (ସୋମ) ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ନିନ୍ଦା ନାଶକାରୀ ଏବଂ ଦୁର୍ଗ ରକ୍ଷାକାରୀ। ସେ ଦେବତାଙ୍କ ପିତା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୁଦକ୍ଷ, ଦ୍ୟୁଲୋକର ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ପୃଥିବୀର ଆଧାର।
2.1.679
ऋ꣢षि꣣र्वि꣡प्रः꣢ पुरए꣣ता꣡ जना꣢꣯नामृ꣣भु꣡र्धीर꣢꣯ उ꣣श꣢ना꣣ का꣡व्ये꣢न ।
स꣡ चि꣢द्विवेद꣣ नि꣡हि꣢तं꣣ य꣡दा꣢सामपी꣣च्या꣢꣣ऽꣳ गु꣢ह्यं꣣ ना꣢म꣣ गो꣡ना꣢म् ॥ ६७९ ॥
ଋଷି, ବିପ୍ର, ଲୋକମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଣୀ, ଋଭୁ, ଧୀର ଓ ଉଶନା କାବ୍ୟ (ଜ୍ଞାନ) ସହିତ ଯୁକ୍ତ। ସେ ହିଁ ଜାଣେ ଏହି ଗାଈମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ, ଲୁଚାଯାଇଥିବା ନାମ।
2.1.680
अ꣣भि꣡ त्वा꣢ शूर नोनु꣣मो꣡ऽदु꣢ग्धा इव धे꣣न꣡वः꣢ ।
ई꣡शा꣢नम꣣स्य꣡ जग꣢꣯तः स्व꣣र्दृ꣢श꣣मी꣡शा꣢नमिन्द्र त꣣स्थु꣡षः꣢ ॥ ६८० ॥
ହେ ଶୂର! ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁ, ଦୁଧ ନ ଦୁହାଯାଇଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି (ଅକ୍ଷୟ ସମ୍ପଦଯୁକ୍ତ)। ତୁମେ ଏହି ଚଳନ୍ତି ଜଗତର ଈଶ୍ୱର, ସୂର୍ଯ୍ୟଦର୍ଶୀ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ଥିର ଜଗତର ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ତୁମେ।
2.1.681
न꣡ त्वावा꣢꣯ꣳअ꣣न्यो꣢ दि꣣व्यो꣡ न पार्थि꣢꣯वो꣣ न꣢ जा꣣तो꣡ न ज꣢꣯निष्यते ।
अ꣣श्वाय꣡न्तो꣢ मघवन्निन्द्र वा꣣जि꣡नो꣢ ग꣣व्य꣡न्त꣢स्त्वा हवामहे ॥ ६८१ ॥
ତୁମ ସମାନ ଅନ୍ୟ କେହି ଦିବ୍ୟ କି ପାର୍ଥିବ ନାହିଁ; କେହି ଜନ୍ମ ହୋଇନାହିଁ, ଜନ୍ମିବ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ହେ ମଘବନ ଇନ୍ଦ୍ର! ଅଶ୍ୱ, ବଳ ଓ ଗାଈ କାମନା କରୁଥିବା ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ।
2.1.682
क꣡या꣢ नश्चि꣣त्र꣡ आ भुव꣢꣯दू꣣ती꣢ स꣣दा꣢वृ꣣धः꣢ स꣡खा꣢ ।
क꣢या꣣ श꣡चि꣢ष्ठया वृ꣣ता꣢ ॥ ६८२ ॥
କେଉଁ ସହାୟତାରେ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ, ସଦା ବଢୁଥିବା ସଖା ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବେ? କେଉଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ (ଶଚି) ସହିତ ସେ ଆସିବେ?
2.1.683
क꣡स्त्वा꣢ स꣣त्यो꣡ मदा꣢꣯नां꣣ म꣡ꣳहि꣢ष्ठो मत्स꣣द꣡न्ध꣢सः ।
दृ꣣ढा꣡ चि꣢दा꣣रु꣢जे꣣ व꣡सु꣢ ॥ ६८३ ॥
ସୋମରସର ଆନନ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଓ ଅତି ଦାତା କିଏ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବ? ଦୃଢ଼ ବସ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗି ଧନ (ବସୁ) ଦେଉଥିବା ସେ କିଏ?
2.1.684
अ꣣भी꣢꣫ षु णः꣣ स꣡खी꣢नामवि꣣ता꣡ ज꣢रितृ़꣣णा꣢म् ।
श꣣तं꣡ भ꣢वास्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ ६८४ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ସାଥୀ ଏବଂ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ରକ୍ଷକ; ଆମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଶହେ ପ୍ରକାରେ ତୁମେ ହୁଅ।
2.1.685
तं꣡ वो꣢ द꣣स्म꣡मृ꣢ती꣣ष꣢हं꣣ व꣡सो꣢र्मन्दा꣣न꣡मन्ध꣢꣯सः ।
अ꣣भि꣢ व꣣त्सं꣡ न स्वस꣢꣯रेषु धे꣣न꣢व꣣ इ꣡न्द्रं꣢ गी꣣र्भि꣡र्न꣢वामहे ॥ ६८५ ॥
ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ, ଶତ୍ରୁ ଜୟୀ, ଧନଦାତା, ସୋମରସରେ ହର୍ଷିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଡାକୁ, ଗାଈମାନେ ଗୋହାଲିରେ ବାଛୁରିକୁ ଡାକିବା ପରି।
2.1.686
द्यु꣣क्ष꣢ꣳ सु꣣दा꣢नुं꣣ त꣡वि꣢षीभि꣣रा꣡वृ꣢तं गि꣣रिं꣡ न पु꣢꣯रु꣣भो꣡ज꣢सम् ।
क्षु꣣म꣢न्तं꣣ वा꣡ज꣢ꣳ श꣣ति꣡न꣢ꣳ सह꣣स्रि꣡णं꣢ म꣣क्षू꣡ गोम꣢꣯न्तमीमहे ॥ ६८६ ॥
ତେଜରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଉଦାର, ଶକ୍ତିରେ ଘେରା, ପର୍ବତ ପରି ବହୁ ଭୋଗବାନ, ଅନ୍ନସମୃଦ୍ଧ, ଶହେ-ହଜାରବାନ, ଗାଈବାନ ବଳକୁ ଆମେ ଶୀଘ୍ର ମାଗୁ।
2.1.687
त꣡रो꣢भिर्वो वि꣣द꣡द्व꣢सु꣣मि꣡न्द्र꣢ꣳ स꣣बा꣡ध꣢ ऊ꣣त꣡ये꣢ ।
बृ꣣ह꣡द्गाय꣢꣯न्तः सु꣣त꣡सो꣢मे अध्व꣣रे꣢ हु꣣वे꣢꣫भरं꣣ न꣢ का꣣रि꣡ण꣢म् ॥ ६८७ ॥
ଶୀଘ୍ର ସହାୟତାରେ ଧନ ପାଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ହେ ସମୂହ, ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସୋମ ନିଚୁଡ଼ାଯାଉଥିବା ଯଜ୍ଞରେ ବୃହତ୍ ଗାନ କରି ମୁଁ ଡାକେ, ପାଳନକାରୀ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଯେପରି।
2.1.688
न꣢꣫ यं दु꣣ध्ना꣡ वर꣢꣯न्ते꣣ न꣢ स्थि꣣रा꣢꣫ मुरो꣣ म꣡दे꣢षु शि꣣प्र꣡मन्ध꣢꣯सः ।
य꣢ आ꣣दृ꣡त्या꣢ शशमा꣣ना꣡य꣢ सुन्व꣣ते꣡ दाता꣢꣯ जरि꣣त्र꣢ उ꣣꣬क्थ्य꣢꣯म् ॥ ६८८ ॥
ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ ଯାହାକୁ କଠୋର ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ସ୍ଥିର ବାଧା ରୋକିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଶିପ୍ର (ଶିରସ୍ତ୍ରାଣଧାରୀ); ଯେ ଆଦରରେ ଯତ୍ନ କରୁଥିବା, ସୋମ ନିଚୁଡ଼ାଉଥିବା ଓ ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଦାନ ଦିଏ।
2.1.689
स्वा꣡दि꣢ष्ठया꣣ म꣡दि꣢ष्ठया꣣ प꣡व꣢स्व सोम꣣ धा꣡र꣢या ।
इ꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे सु꣣तः꣢ ॥ ६८९ ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମର ଅତି ମଧୁର ଓ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ନିଚୁଡ଼ାଯାଇଛ।
2.1.690
र꣣क्षोहा꣢ वि꣣श्व꣡च꣢र्षणिर꣣भि꣢꣫ योनि꣣म꣡यो꣢हते ।
द्रो꣡णे꣢ स꣣ध꣢स्थ꣣मा꣡स꣢दत् ॥ ६९० ॥
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ସୋମ ଲୌହପାତ୍ରର ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ ଏବଂ କାଠ ଦ୍ରୋଣରେ ସାଥୀମାନଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଲେ।
2.1.691
व꣣रिवोधा꣡त꣢मो भुवो꣣ म꣡ꣳहि꣢ष्ठो वृत्र꣣ह꣡न्त꣢मः ।
प꣢र्षि꣣ रा꣡धो꣢ म꣣घो꣡ना꣢म् ॥ ६९१ ॥
ତୁମେ ଧନଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦାର ଏବଂ ବୃତ୍ରକୁ ସର୍ବାଧିକ ବଧ କରୁଥିବା ହୁଅ; ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
2.1.692
प꣡व꣢स्व꣣ म꣡धु꣢मत्तम꣣ इ꣡न्द्रा꣢य सोम क्रतु꣣वि꣡त्त꣢मो꣣ म꣡दः꣢ ।
म꣡हि꣢ द्यु꣣क्ष꣡त꣢मो꣣ म꣡दः꣢ ॥ ६९२ ॥
ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଅତି ମଧୁର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ତୁମେ ସଂକଳ୍ପକୁ ସର୍ବାଧିକ ଜାଣିଥିବା, ମହାନ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ତେଜସ୍ୱୀ ଆନନ୍ଦ।
2.1.693
य꣡स्य꣢ ते पी꣣त्वा꣡ वृ꣢ष꣣भो꣡ वृ꣢षा꣣य꣢ते꣣ऽस्य꣢ पी꣣त्वा꣢ स्व꣣र्वि꣡दः꣢ ।
स꣢ सु꣣प्र꣡के꣢तो अ꣣꣬भ्य꣢꣯क्रमी꣣दि꣢꣫षोऽच्छा꣣ वा꣢जं꣣ नै꣡त꣢शः ॥ ६९३ ॥
ତୁମକୁ ପାନ କରି ବୃଷଭ (ଇନ୍ଦ୍ର) ବଳବାନ ହୁଏ; ଏହି ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକ ଆବିଷ୍କାରକଙ୍କୁ ପାନ କରି ମଧ୍ୟ; ସେହି ସୁପ୍ରଜ୍ଞ ପ୍ରେରଣା ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲେ, ଘୋଡ଼ା ପରି ବଳ-ପୁରସ୍କାର ଆଡ଼କୁ।
2.1.694
इ꣢न्द्र꣣म꣡च्छ꣢ सु꣣ता꣢ इ꣣मे꣡ वृष꣢꣯णं यन्तु꣣ ह꣡र꣢यः ।
श्रु꣣ष्टे꣢ जा꣣ता꣢स꣣ इ꣡न्द꣢वः स्व꣣र्वि꣡दः꣢ ॥ ६९४ ॥
ନିଙ୍ଡାଯାଇଥିବା ଏମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ବୃଷଭ ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଯାଆନ୍ତୁ; ଶୀଘ୍ର ସେବା ପାଇଁ ଜନ୍ମିତ ବିନ୍ଦୁ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକ ଆବିଷ୍କାର କରନ୍ତି।
2.1.695
अ꣣यं꣡ भरा꣢꣯य सान꣣सि꣡रिन्द्रा꣢꣯य पवते सु꣣तः꣢ ।
सो꣢मो꣣ जै꣡त्र꣢स्य चेतति꣣ य꣡था꣢ वि꣣दे꣢ ॥ ६९५ ॥
ଏହି ନିଙ୍ଡାଯାଇଥିବା ସୋମ, ଉପହାର ଲାଭକାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ବିଜେତା (ଇନ୍ଦ୍ର) ପାଇଁ ସୋମ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ, ଲାଭ ପାଇଁ ଯେପରି।
2.1.696
अ꣣स्ये꣢꣫दिन्द्रो꣣ म꣢दे꣣ष्वा꣢ ग्रा꣣भं गृ꣢भ्णाति सान꣣सि꣢म् ।
व꣡ज्रं꣢ च꣣ वृ꣡ष꣢णं भर꣣त्स꣡म꣢प्सु꣣जि꣢त् ॥ ६९६ ॥
ଏହି ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସାନସି ଧନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଜଳରେ ବିଜୟୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
2.1.697
पु꣣रो꣡जि꣢ती वो꣣ अ꣡न्ध꣢सः सु꣣ता꣡य꣢ मादयि꣣त्न꣡वे꣢ ।
अ꣢प꣣ श्वा꣡न꣢ꣳ श्नथिष्टन꣣ स꣡खा꣢यो दीर्घजि꣣꣬ह्व्य꣢꣯म् ॥ ६९७ ॥
ହେ ସଖାମାନେ, ଆଗରେ ବିଜୟ ଦେଉଥିବା ତୁମର ସୋମରସ ନିଙ୍ଡାଯାଇ ମଦ ଦେବା ପାଇଁ; ଦୀର୍ଘ ଜିଭ ଥିବା କୁକୁରକୁ ଦୂରେଇ ଦିଅ।
2.1.698
यो꣡ धार꣢꣯या पाव꣣क꣡या꣢ परिप्र꣣स्य꣡न्द꣢ते सु꣣तः꣢ ।
इ꣢न्दु꣣र꣢श्वो꣣ न꣡ कृत्व्यः꣢꣯ ॥ ६९८ ॥
ପବିତ୍ରକାରୀ ଧାରାରେ ନିଙ୍ଡାଯାଇ ପ୍ରବାହିତ ସୋମ — ସେହି ବିନ୍ଦୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ଚଞ୍ଚଳ।
2.1.699
तं꣢ दु꣣रो꣡ष꣢म꣣भी꣡नरः꣣ सो꣡मं꣢ वि꣣श्वा꣡च्या꣢ धि꣣या꣢ ।
य꣣ज्ञा꣡य꣢ स꣣न्त्व꣡द्र꣢यः ॥ ६९९ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ସେହି ଦୁର୍ଜୟ ସୋମ ଦିଗରେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଧ୍ୟାନରେ ଯାଅ; ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଚାପିବା ପଥର ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ।
2.1.700
अ꣣भि꣢ प्रि꣣या꣡णि꣢ पवते꣣ च꣡नो꣢हितो꣣ ना꣡मा꣢नि य꣣ह्वो꣢꣫ अधि꣣ ये꣢षु꣣ व꣡र्ध꣢ते ।
आ꣡ सूर्य꣢꣯स्य बृह꣣तो꣢ बृ꣣ह꣢꣫न्नधि꣣ र꣢थं꣣ वि꣡ष्व꣢ञ्चमरुहद्विचक्ष꣣णः꣢ ॥ ७०० ॥
ସୋମ ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନ ଦିଗରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ମହାନ ଯେଉଁ ନାମରେ ବଢ଼େ ସେଥିରେ। ଦୂରଦର୍ଶୀ ସେ ମହାନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମହାରଥରେ, ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପୀ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲା।
2.1.701
ऋ꣣त꣡स्य꣢ जि꣣ह्वा꣡ प꣢वते꣣ म꣡धु꣢ प्रि꣣यं꣢ व꣣क्ता꣡ पति꣢꣯र्धि꣣यो꣢ अ꣣स्या꣡ अदा꣢꣯भ्यः ।
द꣡धा꣢ति पु꣣त्रः꣢ पि꣣त्रो꣡र꣢पी꣣च्यां꣢꣣ऽ. ना꣡म꣢ तृ꣣ती꣢य꣣म꣡धि꣢ रोच꣣नं꣢ दि꣣वः꣢ ॥ ७०१ ॥
ଋତର ଜିଭ ରୂପେ ମଧୁର ଓ ପ୍ରିୟ ସୋମ ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ସେ ଧ୍ୟାନର ବକ୍ତା ଓ ଅଜେୟ ପ୍ରଭୁ। ପୁତ୍ର ମାତାପିତାର ଗୁପ୍ତ ତୃତୀୟ ନାମ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଲୋକ ଉପରେ ରଖେ।
2.1.702
अ꣡व꣢द्युता꣣नः꣢ क꣣ल꣡शा꣢ꣳ अचिक्रद꣣न्नृ꣡भि꣢र्येमा꣣णः꣢꣫ कोश꣣ आ꣡ हि꣢र꣣ण्य꣡ये꣢ ।
अ꣣भी꣢ ऋ꣣त꣡स्य꣢ दो꣣ह꣡ना꣢ अनूष꣣ता꣡धि꣢ त्रिपृ꣣ष्ठ꣢ उ꣣ष꣢सो꣣ वि꣡ रा꣢जसि ॥ ७०२ ॥
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେ କଳସରେ ଗର୍ଜନ କରେ, ଋଭୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୋଷରେ ଚାଳିତ ହୋଇ। ଋତର ଦୁଗ୍ଧଧାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲା; ତ୍ରିପୃଷ୍ଠରେ ତୁମେ ଉଷା ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅ।
2.1.703
य꣣ज्ञा꣡य꣢ज्ञा वो अ꣣ग्न꣡ये꣢ गि꣣रा꣡गि꣢रा च꣣ द꣡क्ष꣢से ।
प्र꣡प्र꣢ व꣣य꣢म꣣मृ꣡तं꣢ जा꣣त꣡वे꣢दसं प्रि꣣यं꣢ मि꣣त्रं꣡ न श꣢꣯ꣳसिषम् ॥ ७०३ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୀତରେ, ତୁମ ପାଇଁ ଓ ବଳ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ। ଆମେ ଅମୃତ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ, ପ୍ରିୟ ମିତ୍ର ପରି, ଆଗକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା।
2.1.704
ऊ꣣र्जो꣡ नपा꣢꣯त꣣ꣳ स꣢ हि꣣ना꣡यम꣢꣯स्म꣣यु꣡र्दाशे꣢꣯म ह꣣व्य꣡दा꣢तये ।
भु꣢व꣣द्वा꣡जे꣢ष्ववि꣣ता꣡ भुव꣢꣯द्वृ꣣ध꣢ उ꣣त꣢ त्रा꣣ता꣢ त꣣नू꣡ना꣢म् ॥ ७०४ ॥
ଊର୍ଜର ପୌତ୍ରଙ୍କୁ — ଯେ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ପ୍ରେରଣା ଦିଏ; ହବ୍ୟଦାନ ପାଇଁ ଆମେ ସେବା କରିବା। ସେ ସଂଗ୍ରାମରେ ରକ୍ଷକ ହେଉ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଏବଂ ଶରୀରର ତ୍ରାତା ହେଉ।
2.1.705
ए꣢ह्यू꣣ षु꣡ ब्रवा꣢꣯णि꣣ ते꣡ऽग्न꣢ इ꣣त्थे꣡त꣢रा꣣ गि꣡रः꣢ ।
ए꣣भि꣡र्व꣢र्धास꣣ इ꣡न्दु꣢भिः ॥ ७०५ ॥
ଆସ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ଭାବରେ କହିବି, ହେ ଅଗ୍ନି — ଏପରି ଅନ୍ୟ ଗୀତ ମଧ୍ୟ। ଏହି ସୋମ-ବିନ୍ଦୁରେ ତୁମେ ବଢ଼ୁଛ।
2.1.706
य꣢त्र꣣꣬ क्व꣢꣯ च ते꣣ म꣢नो꣣ द꣡क्षं꣢ दधस꣣ उ꣡त्त꣢रम् ।
त꣢त्र꣣ यो꣡निं꣢ कृणवसे ॥ ७०६ ॥
ତୁମ ମନ ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ବଳ ଯେଉଁଠି ଧାରଣ କର, ସେଠାରେ ହିଁ ତୁମେ ନିଜ ଆସନ ରଚନା କର।
2.1.707
न꣡ हि ते꣢꣯ पू꣣र्त꣡म꣢क्षि꣣प꣡द्भुव꣢꣯न्नेमानां पते ।
अ꣢था꣣ दु꣡वो꣢ वनवसे ॥ ७०७ ॥
ହେ ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ପୂର୍ତ (ଦାନ) କେବେ ବି କମ ନ ହେଉ। ତେବେ ତୁମେ ସେବା (ଦୁବଃ) ଲାଭ କର।
2.1.708
व꣣य꣢मु꣣ त्वा꣡म꣢पूर्व्य स्थू꣣रं꣢꣫ न कच्चि꣣द्भ꣡र꣢न्तोऽव꣣स्य꣡वः꣢ ।
व꣡ज्रिं꣢ चि꣣त्र꣡ꣳह꣢वामहे ॥ ७०८ ॥
ହେ ଅପୂର୍ବ୍ୟ, ସ୍ଥୂର ପରି, ସୁରକ୍ଷା ଚାହୁଁଥିବା ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଅଦ୍ଭୁତ।
2.1.709
उ꣡प꣢ त्वा꣣ क꣡र्म꣢न्नू꣣त꣢ये꣣ स꣢ नो꣣ यु꣢वो꣣ग्र꣡श्च꣢क्राम꣣ यो꣢ धृ꣣ष꣢त् ।
त्वा꣡मिध्य꣢꣯वि꣣ता꣡रं꣢ ववृ꣣म꣢हे꣣ स꣡खा꣢य इन्द्र सान꣣सि꣢म् ॥ ७०९ ॥
ଯଜ୍ଞରେ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁ; ସେ ଯୁବକ ଓ ଉଗ୍ର ସାହସରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲା। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ସଖାଗଣ, ଚିନ୍ତାର ରକ୍ଷକ ଓ ଧନଜୟୀ ତୁମକୁ ଆମେ ବାଛୁ।
2.1.710
अ꣢धा꣣꣬ ही꣢꣯न्द्र गिर्वण꣣ उ꣡प꣢ त्वा꣣ का꣡म꣢ ई꣣म꣡हे꣢ ससृ꣣ग्म꣡हे꣢ ।
उ꣣दे꣢व꣣ ग्म꣡न्त꣢ उ꣣द꣡भिः꣢ ॥ ७१० ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ, ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଇଚ୍ଛାରେ ଆମେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସୁ; ଜଳ ଆଡ଼େ ଉଠି ଯାଉଥିବା ପରି ଆମେ ଦୌଡ଼ିଲୁ।
2.1.711
वा꣡र्ण त्वा꣢꣯ य꣣व्या꣢भि꣣र्व꣡र्ध꣢न्ति शूर꣣ ब्र꣡ह्मा꣢णि ।
वा꣣वृध्वा꣡ꣳसं꣢ चिदद्रिवो दि꣣वे꣡दि꣢वे ॥ ७११ ॥
ହେ ବୀର, ଯବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ସେମାନେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ପୂର୍ବରୁ ମହାନ ହୋଇଥିବା ତୁମକୁ ଦିନକୁ ଦିନ ଅଧିକ ବଢ଼ାନ୍ତି।
2.1.712
यु꣣ञ्ज꣢न्ति꣣ ह꣡री꣢ इषि꣣र꣢स्य꣣ गा꣡थ꣢यो꣣रौ꣡ रथ꣢꣯ उ꣣रु꣡यु꣢गे वचो꣣यु꣡जा꣢ ।
इ꣣न्द्रवा꣡हा꣢ स्व꣣र्वि꣡दा꣢ ॥ ७१२ ॥
ଇଷିରଙ୍କ ଗୀତରେ ସେମାନେ ଦୁଇ ହରି ଅଶ୍ୱ ଯୋଡ଼ନ୍ତି; ବିଶାଳ ରଥରେ, ପ୍ରଶସ୍ତ ଜୁଆରେ, ବାକ୍ୟରେ ଯୋଡ଼ା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବହୁଥିବା, ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକ ପାଉଥିବା।