ياجورفيدا · أدهيايا 13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.1
मयि गृह्णाम्य् अग्रे ऽ अग्निꣳ रायस्पोषाय सुप्रजास्त्वाय सुवीर्याय ।
माम् उ देवताः सचन्ताम् ॥ १३.१ ॥
من أجل تغذية الثروة وحسن النسل وحسن القوة، آخذ أولًا أغني في نفسي. لتتصل بي الآلهة.
13.2
अपां पृष्ठम् असि योनिर् अग्नेः समुद्रम् अभितः पिन्वमानम् ।
वर्धमानो महाँ२ ऽ आ च पुष्करे दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथस्व ॥ १३.२ ॥
أنت ظهر المياه، ومنبع أغني، والمحيط الجاري من كل جانب. نامياً وعظيماً، امتدّ في اللوتس، بمقدار السماء واتساعها.
13.3
ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद् वि सीमतः सुरुचो वेन ऽ आवः ।
स बुध्न्या ऽ उपमा ऽ अस्य विष्ठाः सतश् च योनिम् असतश् च वि वः ॥ १३.३ ॥
البراهمان، المولود أولًا في الشرق، أشرق منفصلًا عن الحدود؛ فكشفه الفينا المشرق. نابعًا من الأصل، قائمًا في أقرب مواضعه، فتح لكم منبع الموجود ومنبع غير الموجود.
13.4
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ १३.४ ॥
في البدء ظهر الرحم الذهبي؛ ومولودًا كان الرب الواحد لجميع الكائنات. حمل الأرض وهذه السماء. لأي إله نقدّم القربان بالهَوِس؟
13.5
द्रप्सश् चस्कन्द पृथिवीम् अनु द्याम् इमं च योनिम् अनु यश् च पूर्वः ।
समानं योनिम् अनु संचरन्तं द्रप्सं जुहोम्य् अनु सप्त होत्राः ॥ १३.५ ॥
سقطت القطرة على الأرض وعلى هذه السماء، متحركةً معًا نحو المكان نفسه الذي كانت فيه من قبل. تلك القطرة أقدّمها، متبعًا الهوتري السبعة.
13.6
नमोऽस्तु सर्पेभ्यो ये के च पृथिवीम् अनु ।
ये ऽ अन्तरिक्षे ये दिवि तेभ्यः सर्पेभ्यो नमः ॥ १३.६ ॥
السلام والإجلال للثعابين التي على الأرض. السلام والإجلال للثعابين التي في الفضاء وفي السماء.
13.7
या ऽ इषवो यातुधानानां ये वा वनस्पतीꣳ१ ऽरनु ।
ये वावटषु शेरते तेभ्यः सर्पेभ्यो नमः ॥ १३.७ ॥
السلام والإجلال للثعابين التي هي سهام اليَاتُودهانا، التي تسير مع الأشجار، أو التي ترقد في الحفر.
13.8
ये वामी रोचने दिवो ये वा सूर्यस्य रश्मिषु ।
येषाम् अप्सु सदस् कृतं तेभ्यः सर्पेभ्यो नमः ॥ १३.८ ॥
السلام والإجلال للثعابين التي في تلك المنطقة المضيئة من السماء، وفي أشعة الشمس، والتي جعلت مقعدها في المياه.
13.9
कृणुष्व पाजः प्रसितिं न पृथ्वीं याहि राजेवामवाँ२ ऽ इभेन ।
तृष्वीम् अनु प्रसितिं द्रूणानो ऽस्तासि विध्य रक्षसस् तपिष्ठैः ॥ १३.९ ॥
انشر قوتك كشبكة على الأرض الواسعة. تقدّم قويًا كملك مع حاشيته من الفيلة. متبعًا الشبكة بسرعة ومسرعًا، اطعن الرakṣas بأشد الأسلحة لهيبًا.
13.10
तव भ्रमास ऽ आशुया पतन्त्य् अनु स्पृश धृषता शोशुचानः ।
तपूꣳष्य् अग्ने जुह्वा पतङ्गान् असंदितो वि सृज विष्वग् उल्काः ॥ १३.१० ॥
تهوي ألسنتك الدوّارة بسرعة. يا أغني، متّقدًا بجرأة، المسها. يا أغني، متحررًا من القيود، أطلق اللهب الحارق على من يطيرون مع الجُهو؛ وبعثر الجمر في كل الاتجاهات.
13.11
प्रति स्पशो वि सृज तूर्णितमो भवा पायुर् विशो ऽ अस्या अदब्धः ।
यो नो दूरे ऽ अघशꣳसो यो ऽ अन्त्य् अग्ने माकिष् टे व्यथिर् आ दधर्षीत् ॥ १३.११ ॥
يا أغني، أرجِعْ عيون الأعداء؛ كن أسرعَهم، الحامي الذي لا يُخذَل لهذا الشعب. ليبلغْك أذى مَن يتمنّى لنا الشر من بعيد أو قريب، يا أغني.
13.12
उद् अग्ने तिष्ठ प्रत्य् आ तनुष्व न्य् अमित्राँ२ ऽ ओषतात् तिग्महेते ।
यो नो ऽ अरातिꣳ समिधान चक्रे नीचा तं धक्ष्य् अतसं न शुष्कम् ॥ १३.१२ ॥
يا أغني، انهض وتقدّم ومُدَّ قوّتك؛ أحرِقِ الأعداء بألسنتك الحادة. يا أغني المتّقد، مَن عادانا فأخضِعْه واحرقْه كالحطب اليابس.
13.13
ऊर्ध्वो भव प्रति विध्याध्य् अस्मद् आविष् कृणुष्व दैव्यान्य् अग्ने ।
अव स्थिरा तनुहि यातुजूनां जामिम् अजामिं प्र मृणीहि शत्रून् ।
अग्नेष् ट्वा तेजसा सादयामि ॥ १३.१३ ॥
يا أغني، قُمْ عاليًا؛ اطعن الأعداء بعيدًا عنّا؛ يا أغني، أظهِرِ القوى الإلهية. اخفِضْ أسلحة السحرة الثابتة؛ أهلِكِ الأعداء، أقرباءَ كانوا أم غرباء. بِبَهاءِ أغني أُثبِّتُك.
13.14
अग्निर् मूर्धा दिवः ककुत् पतिः पृथिव्या ऽ अयम् ।
अपाꣳ रेताꣳसि जिन्वति ।
इन्द्रस्य त्वौजसा सादयामि ॥ १३.१४ ॥
هذا أغني رأسُ السماء، وقمّةُ الأرض وسيّدها؛ يُحرّكُ بذورَ المياه. بقوّةِ إندرا أُثبِّتُك.
13.15
भुवो यज्ञस्य रजसश् च नेता यत्रा नियुद्भिः सचसे शिवाभिः ।
दिवि मूर्धानं दधिषे स्वर्षां जिह्वाम् अग्ने चक्रिषे हव्यवाहम् ॥ १३.१५ ॥
أنت قائد العالم والقربان والفضاء الوسيط، حيث تتّحد بالخيول السريعة المباركة. يا أغني، تحمل رأسك في السماء؛ وقد صنعت اللسان الذي يحمل القربان.
13.16
ध्रुवासि धरुणास्तृता विश्वकर्मणा ।
मा त्वा समुद्रऽउद् वधीन् मा सुपर्णोऽव्यथमाना पृथिवीं दृꣳह ॥ १३.१६ ॥
أنتِ ثابتة حاملة، بسطها فيشفاكرمان. لا يضربك المحيط نحو الأعلى، ولا النسر؛ كوني ثابتة غير مضطربة وثبّتي الأرض.
13.17
प्रजापतिष् ट्वा सादयत्व् अपा पृष्ठे समुद्रस्येमन् ।
व्यचस्वतीं प्रथस्वतीं प्रथस्व पृथिव्यसि ॥ १३.१७ ॥
ليُثبّتكِ براجاباتي على ظهر مياه المحيط. امتدّي واتّسعي، فأنتِ الأرض.
13.18
भूर् असि भूमिर् अस्य् अदितिर् असि विश्वधाया विश्वस्य भुवनस्य धर्त्री ।
पृथिवीं यच्छ पृथिवीं दृꣳह पृथिवीं मा हिꣳसीः ॥ १३.१८ ॥
أنتِ بهوو، الأرض، أديتي، الحاملة لكل شيء، حاملة جميع العوالم. أمسكي الأرض، ثبّتي الأرض، ولا تُؤذي الأرض.
13.19
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय ।
अग्निष् ट्वाभि पातु मह्या स्वस्त्या छर्दिषा शंतमेन तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १३.१९ ॥
لكل شيء، ولنَفَس الشهيق، ولنَفَس الزفير، ولنَفَس الانتشار، ولنَفَس الصعود، لثبات القيام، وللحركة. ليحفظك أغني بعافية عظيمة وملجأ، مع تلك الإلهة الأكثر بركة؛ اجلس ثابتًا كالأنغيراس.
13.20
काण्डात्-काण्डात् प्ररोहन्ती परुषः-परुषस् परि ।
एवा नो दूर्वे प्र तनु सहस्रेण शतेन च ॥ १३.२० ॥
أيتها عشبة الدورفا، النابتة من عقدة إلى عقدة والممتدة حول كل مفصل، هكذا فلنا فامتدي بألف وبمئة.
13.21
या शतेन प्रतनोषि सहस्रेण विरोहसि ।
तस्यास् ते देवीष्टके विधेम हविषा वयम् ॥ १३.२१ ॥
يا من تمتدين بمئة وتنمين بألف، أيتها الإلهة الآجرة إشتكا، نعبدك بالقربان.
13.22
यास् ते ऽ अग्ने सूर्ये रुचो दिवम् आतन्वन्ति रश्मिभिः ।
ताभिर् नो ऽ अद्य सर्वाभी रुचे जनाय नस् कृधि ॥ १३.२२ ॥
يا أغني، تلك الأنوار لك في الشمس التي تبسط السماء بالأشعة، بكل تلك الأنوار اجعلنا مشرقين اليوم، واجعل الناس مضيئين.
13.23
या वो देवाः सूर्ये रुचो गोष्व् अश्वेषु या रुचः ।
इन्द्राग्नी ताभिः सर्वाभी रुचं नो धत्त बृहस्पते ॥ १३.२३ ॥
أيها الآلهة، تلك الأنوار لكم في الشمس وفي الأبقار وفي الخيل، يا إندرا وأغني، يا برهسباتي، بكل تلك الأنوار أعطونا البهاء.
13.24
विराड् ज्योतिर् अधारयत् ।
स्वराड् ज्योतिर् अधारयत् ।
प्रजापतिष् ट्वा सादयतु पृष्ठे पृथिव्या ज्योतिष्मतीम् ।
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानाय विश्वं ज्योतिर् यच्छ ।
अग्निष्टे ऽधिपतिस् तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १३.२४ ॥
حمل ويراج النور، وحمل سفراج النور. ليضعك براجاباتي مفعمةً بالنور على ظهر الأرض. لنفَس الصعود والهبوط والانتشار عند الجميع امنح كل النور. أغني سيدك؛ مع ذلك الإله اجلس ثابتًا كالأنغيراس.
13.25
मधुश् च माधवश् च वासन्तिकाव् ऋतू ऽ अग्नेर् अन्तःश्लेषोऽसि कल्पेतां द्यावापृथिवी कल्पन्ताम् आप ऽ ओषधयः कल्पन्ताम् अग्नयः पृथङ् नम ज्यैष्ठ्याय सव्रताः ।
ये ऽ अग्नयः समनसो ऽन्तरा द्यावापृथिवी ऽ इमे वासन्तिकाव् ऋतू ऽअभिकल्पमाना ऽ इन्द्रम् इव देवा ऽ अभिसंविशन्तु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम् ॥ १३.२५ ॥
مدهو وماधوا، هذان فصلا الربيع. أنت الوصل الداخلي لأغني. ليُعدّ السماء والأرض؛ وليُعدّ الماء والنباتات؛ ولتُعدّ النيران. تحية للنيران، كلٍّ على حدة، التي تحفظ العهد ذاته، من أجل السيادة. لتدخل النيران ذات العقل الواحد، بين السماء والأرض، مُهيّئةً هذين الفصلين، كما تدخل الآلهة في إندرا. مع ذلك الإله، اجلس ثابتاً كالأنغيراسيين.
13.26
अषाढासि सहमाना सहस्वारातीः सहस्व पृतनायतः ।
सहस्रवीर्यासि सा मा जिन्व ॥ १३.२६ ॥
أنتِ التي لا تُغلب، القاهرة لكل شيء. اقهري الأعداء؛ اقهري الساعين إلى القتال. أنتِ ذات الألف قوة؛ فلتنعشيني.
13.27
मधु वाता ऽ ऋतायते मधु क्षरन्ति सिन्धवः ।
माध्वीर् नः सन्त्व् ओषधीः ॥ १३.२७ ॥
تهبّ الرياح للنظام الكوني حلاوةً؛ وتجري الأنهار حلاوةً. لتكن النباتات حلوةً لنا.
13.28
मधु नक्तम् उतोषसो मधुमत् पार्थिवꣳ रजः ।
मधु द्यौर् अस्तु नः पिता ॥ १३.२८ ॥
لتكن الليلة والفجر حلوين؛ ولتمتلئ الأرض الدنيوية حلاوة. ولتكن السماء أباً حلواً لنا.
13.29
मधुमान् नो वनस्पतिर् मधुमाँ२ऽ अस्तु सूर्यः ।
माध्वीर् गावो भवन्तु नः ॥ १३.२९ ॥
ليكن سيّد الغابة حلواً لنا؛ وليكن الشمس حلوةً. ولتكن أبقارنا حلوةً.
13.30
अपां गम्भन्त् सीद मा त्वा सूर्योऽभि ताप्सीन् माग्निर् वैश्वानरः ।
अच्छिन्नपत्राः प्रजा ऽ अनुवीक्षस्वानु त्वा दिव्या वृष्टिः सचताम् ॥ १३.३० ॥
اجلس في عمق المياه؛ لا تحرقك الشمس ولا أغني فيشفانارا. لتنظر إليك الخلائق ذات الأوراق غير المنكسرة بعين الرضا؛ ولتتبعك المطرة السماوية.
13.31
त्रीन्त् समुद्रान्त् सम् असृपत् स्वर्गान् अपां पतिर् वृषभ ऽ इष्टकानाम् ।
पुरीषं वसानः सुकृतस्य लोके तत्र गच्छ यत्र पूर्वे परेताः ॥ १३.३१ ॥
ليذهب ذلك الذي عبر البحار الثلاثة والسماوات، سيد المياه، ثور الآجر، المكسو بتراب الأرض، في عالم الأعمال الصالحة إلى حيث مضى الأسلاف.
13.32
मही द्यौः पृथिवी च न ऽ इमं यज्ञं मिमिक्षताम् ।
पिपृतां नो भरीमभिः ॥ १३.३२ ॥
لتُرَشَّ السماءُ العظيمةُ والأرضُ هذه ذبيحتَنا؛ ولتملآنا بوسائل المعيشة.
13.33
विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे ।
इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥ १३.३३ ॥
انظروا إلى أعمال فيشنو، التي بها رأى العهود؛ إنه الرفيق المناسب وصديق إندرا.
13.34
ध्रुवासि धरुणेतो जज्ञे प्रथमम् एभ्यो योनिभ्यो ऽ अधि जातवेदाः ।
स गायत्र्या त्रिष्टुभानुष्टुभा च देवेभ्यो हव्यं वहतु प्रजानन् ॥ १३.३४ ॥
أنت ثابتة حاملة؛ أولاً من هذه الأرحام وُلد جاتافيداس. ليحمل هو، عارفاً، القربان إلى الآلهة بأوزان الغايتري والتريشتوبه والأنوشتوبه.
13.35
इषे राये रमस्व सहसे द्युम्न ऽ ऊर्जेऽ अपत्याय ।
सम्राड् असि स्वराड् असि सारस्वतौ त्वोत्सौ प्रावताम् ॥ १३.३५ ॥
افرح من أجل الغذاء والثروة والقوة والبهاء والحيوية والذرية. أنت السيد، أنت الحاكم بذاتك. لتحمِك ينبوعا السارسفاتا.
13.36
अग्ने युक्ष्वा हि ये तवाश्वासो देव साधवः ।
अरं वहन्ति मन्यवे ॥ १३.३६ ॥
يا أغني، صِل حقًا خيولك الماهرة. إنها تحمل جيدًا لرغبة النفس.
13.37
युक्ष्वा हि देवहूतमाँ२ऽ अश्वाँ२ऽ अग्ने रथीर् इव ।
नि होता पूर्व्यः सदः ॥ १३.३७ ॥
حقًا، صِل الخيول الأكثر استدعاءً من الآلهة، يا أغني، كسائق عربة. ليجلس الهوتر القديم على مقعده.
13.38
सम्यक् स्रवन्ति सरितो न धेना ऽ अन्तर् हृदा मनसा पूयमानाः ।
घृतस्य धारा ऽ अभि चाकशीमि हिरण्ययो वेतसो मध्ये ऽ अग्नेः ॥ १३.३८ ॥
كالأنهار والجداول تجري جيدًا، متطهرةً في الداخل بالقلب والعقل. أرى تيارات السمن، القصبة الذهبية في وسط أغني.
13.39
ऋचे त्वा रुचे त्वा भासे त्वा ज्योतिषे त्वा ।
अभूद् इदं विश्वस्य भुवनस्य वाजिनम् अग्नेर् वैश्वानरस्य च ॥ १३.३९ ॥
من أجل الرك آخذك، ومن أجل البهاء آخذك، ومن أجل اللمعان آخذك، ومن أجل النور آخذك. لقد صار هذا قوة العالم كله، وقوة أغني فيشفانارا.
13.40
अग्निर् ज्योतिषा ज्योतिष्मान् रुक्मो वर्चसा वर्चस्वान् ।
सहस्रदा ऽ असि सहस्राय त्वा ॥ १३.४० ॥
أغني ملآن بالنور بالنور، ذهبي ومملوء بالبهاء بالبهاء. أنت واهب الألف؛ من أجل الألف آخذك.
13.41
आदित्यं गर्भं पयसा सम् अङ्धि सहस्रस्य प्रतिमां विश्वरूपम् ।
परि वृङ्धि हरसा माभि मꣳस्थाः शतायुषं कृणुहि चीयमानः ॥ १३.४१ ॥
يا أغني، ابلل بالحليب الجنين الذي هو الشمس، وأحط بصورة فيشفاروبا ذي الأشكال الألف. لا تقف ضدنا بحرارتك؛ وأنت تنمو، امنحني مائة عام من العمر.
13.42
वातस्य जूतिं वरुणस्य नाभिम् अश्वं जज्ञानꣳ सरिरस्य मध्ये ।
शिशुं नदीनाꣳ हरिम् अद्रिबुध्नम् अग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन् ॥ १३.४२ ॥
يا أغني، سرعة الريح، سرّة فارونا، الجواد المولود في وسط المياه، طفل الأنهار، الأشقر، المستقر عند أصل الجبل! لا تؤذنا في السماء العليا.
13.43
अजस्रम् इन्दुम् अरुषं भुरण्युम् अग्निम् ईडे पूर्वचित्तिं नमोभिः ।
स पर्वभिर् ऋतुशः कल्पमानो गां मा हिꣳसीर् अदितिं विराजम् ॥ १३.४३ ॥
أمجّد بالتعظيم أغني الدائم المتلألئ الأحمر السريع، صاحب الوعي الأول. وهو يصوغ الفصول بمفاصله، فلا يؤذِ البقرة (الأرض) ولا الأديتي المشرقة.
13.44
वरूत्रीं त्वष्टुर् वरुणस्य नाभिम् अविं जज्ञानाꣳ रजसः परस्मात् ।
महीꣳ साहस्रीम् असुरस्य मायाम् अग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन् ॥ १३.४४ ॥
سرّة توفاشطري وفارونا، والخروف الواقي المولود من ما وراء العالم، المايا العظيمة للأسورا ذي القوى الألف: يا أغني، لا تؤذنا في السماء العليا!
13.45
यो ऽ अग्निर् अग्नेर् अधिय् अजायत शोकात् पृथिव्या ऽ उत वा दिवस् परि ।
येन प्रजा विश्वकर्मा जजान तम् अग्ने हेडः परि ते वृणक्तु ॥ १३.४५ ॥
ذلك الأغني الذي وُلد من أغني، من لهب الأرض أو السماء، والذي به أوجد فيشفاكرمان المخلوقات: يا أغني، لينصرف غضبك عنه!
13.46
चित्रं देवानाम् उद् अगाद् अनीकं चक्षुर् मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्रा द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षꣳ सूर्य ऽ आत्मा जगतस् तस्थुषश् च ॥ १३.४६ ॥
طلع البهاء العجيب للآلهة، عين ميترا وفارونا وأغني. يا أغني، لقد ملأت السماء والأرض والجو؛ والشمس روح العالم المتحرك والساكن.
13.47
इमं मा हिꣳसीर् द्विपादं पशुꣳ सहस्राक्षो मेधाय चीयमानः ।
मयुं पशुं मेधम् अग्ने जुषस्व तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद ।
मयुं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १३.४७ ॥
لا تؤذ هذا الحيوان ذا القدمين من أجلي، يا أغني ذا الألف عين، المكدَّس للقربان. يا أغني، اقبل حيوان المايو والقربان؛ وبتكديسه، اجلس في جسدك. ليصب حزن المايو من نكرهه؛ وليصبك حزنك.
13.48
इमं मा हिꣳसीर् एकशफं पशुं कनिक्रदं वाजिनं वाजिनेषु ।
गौरम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद ।
गौरं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १३.४८ ॥
لا تؤذ هذا الحيوان ذا الحافر الواحد من أجلي، الفرس الصهّال السريع بين السرّاع. أُخصّص لك حيوان الغور البري؛ وبتكديسه، اجلس في جسدك. ليصب حزن الغور من نكرهه؛ وليصبك حزنك.
13.49
इमꣳ साहस्रꣳ शतधारम् उत्सं व्यच्यमानꣳ सरिरस्य मध्ये ।
घृतं दुहानाम् अदितिं जनायाग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन् ।
गवयम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद ।
गवयं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १३.४९ ॥
هذا الينبوع ذو الألف والمائة تيار، المنبسط في وسط البحيرة، الحالب للسمن، أديتي، للناس، يا أغني، لا تؤذِ في السماء العليا. أُهدي إليك الغافايا البري؛ به، مزيِّناً جسدك، اجلس. ليصلْك ألم الغافايا المحرق؛ ليصلْ إلى من نكرهه.
13.50
इममूर्णायुं वरुणस्य नाभिं त्वचं पशूनां द्विपदांचतुष्पदाम् ।
त्वष्टुः प्रजानां प्रथमं जनित्रम् अग्ने मा हिꣳसीः परमे व्योमन् ।
उष्ट्रम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद ।
उष्ट्रं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १३.५० ॥
هذا الحامل للصوف، سُرّة فارونا، جلد الحيوانات ذوات القدمين وذوات الأربع، أول موضع ولادة مخلوقات تفشتري، يا أغني، لا تؤذِ في السماء العليا. أُهدي إليك الجمل البري؛ به، مزيِّناً جسدك، اجلس. ليصلْك ألم الجمل المحرق؛ ليصلْ إلى من نكرهه.
13.51
अजो ह्य् अग्नेर् अजनिष्ट शोकात् सो ऽ अपश्यज् जनितारम् अग्रे ।
तेन देवा देवताम् अग्रम् आयꣳस् तेन रोहम् आयन्न् उप मेध्यासः ।
शरभम् आरण्यम् अनु ते दिशामि तेन चिन्वानस् तन्वो नि षीद ।
शरभं ते शुग् ऋच्छतु यं द्विष्मस् तं ते शुग् ऋच्छतु ॥ १३.५१ ॥
وُلِدَ الأجا حقاً من حرارة أغني. رأى المُنجِب في البداية. وبه بلغت الآلهة الألوهية العليا؛ وبه وصل الطاهرون إلى الصعود. أعيّنك بعد الأيل البري في الغابة؛ وبالبناء به، اجلس في جسدك. ليبلغ حزنك الأيل؛ ليبلغ حزنك من نكرهه.
13.52
त्वं यविष्ठ दाशुषो नॄꣳः पाहि शृणुधी गिरः ।
रक्षा तोकम् उत त्मना ॥ १३.५२ ॥
أيها الأصغر، احفظ الرجال الذين يقدمون العطايا؛ واسمع أناشيدنا. احرس النسل بذاتك.
13.53
अपां त्वेमन्त् सादयामि ।
अपां त्वोद्मन्त् सादयामि ।
अपां त्वा भस्मन्त् सादयामि ।
अपां त्वा ज्योतिषि सादयामि ।
अपां त्वायने सादयामि ।
अर्णवे त्वा सदने सादयामि ।
समुद्रे त्वा सदने सादयामि ।
सरिरे त्वा सदने सादयामि ।
अपां त्वा क्षये सादयामि ।
अपां त्वा सधिषि सादयामि ।
अपां त्वा सदने सादयामि ।
अपां त्वा सधस्थे सादयामि ।
अपां त्वा योनौ सादयामि ।
अपां त्वा पुरीषे सादयामि ।
अपां त्वा पाथसि सादयामि ।
गायत्रेण त्वा छन्दसा सादयामि ।
त्रैष्टुभेन त्वा छन्दसा सादयामि ।
जागतेन त्वा छन्दसा सादयामि ।
आनुष्टुभेन त्वा छन्दसा सादयामि ।
पाश्रून त्वा छन्दसा सादयामि ॥ १३.५३ ॥
أضعك في جريان المياه. أضعك في صعود المياه. أضعك في حالة المياه الشبيهة بالرماد. أضعك في نور المياه. أضعك في مسار المياه. أضعك في مقعد المحيط. أضعك في مقعد البحر. أضعك في مقعد الجاري. أضعك في مسكن المياه. أضعك في المقعد المشترك للمياه. أضعك في مقعد المياه. أضعك في المكان المشترك للمياه. أضعك في رحم المياه. أضعك في امتلاء المياه. أضعك في المياه. أضعك بوزن الغايتري. أضعك بوزن الترشتوبه. أضعك بوزن الجاغتي. أضعك بوزن الأنُشتوبه. أضعك، يا لبنات باشرو، بالوزن.
13.54
अयं पुरो भुवः ।
तस्य प्राणो भौवनायः ।
वसन्तः प्राणायनः ।
गायत्री वासन्ती ।
गायत्र्यै गायत्रम् ।
गायत्राद् उपाꣳशुः ।
उपाꣳशोस् त्रिवृत् ।
त्रिवृतो रथन्तरम् ।
वसिष्ठ ऽ ऋषिः ।
प्रजापतिगृहीतया त्वया प्राणं गृह्णामि प्रजाभ्यः ॥ १३.५४ ॥
هذا هو الشرق، المنتمي إلى الجو (bhuvaḥ). نَفَسُهُ هو بهَوَنَايَ. الربيع هو المُوَجِّهُ للنَّفَس (برانايانا). الغايتري للربيع. وللغايتري الغايترا. ومن الغايترا يأتي الأوبامشو. ومن الأوبامشو يأتي الترِيفْرِت. وللترِيفْرِت الراثَنْتَرَا. فاسيشتها هو الرائي. مُمسَكةً بك من براجابتي، آخذ النَّفَس للمخلوقات.
13.55
अयं दक्षिणा विश्वकर्मा ।
तस्य मनो वैश्वकर्मणम् ।
ग्रीष्मो मानसः ।
त्रिष्टुब् ग्रैष्मी ।
त्रिष्टुभः स्वारम् ।
स्वाराद् अन्तर्यामः ।
ऽअन्तर्यामात् पञ्चदशः ।
पञ्चदशाद् बृहत् ।
भरद्वाज ऽ ऋषिः ।
प्रजापतिगृहीतया त्वया मनो गृह्णामि प्रजाभ्यः ॥ १३.५५ ॥
هذا هو الجنوب، فيشفاكارما. عقلُهُ هو فَيشْفَكَرْمَنَا. الصيف هو للعقل. التريشتوبه للصيف. ومن التريشتوبه يأتي السفارا. ومن السفارا يأتي الأنتَريامَا. ومن الأنتَريامَا يأتي البانتشَداشا. ومن البانتشَداشا يأتي البريهات. بهاراداجا هو الرائي. مُمسَكةً بك من براجابتي، آخذ العقل للمخلوقات.
13.56
अयं पश्चाद् विश्वव्यचाः ।
तस्य चक्षुर् वैश्वव्यचसम् ।
वर्षाश् चाक्षुष्यः ।
जगती वार्षी ।
जगत्या ऽ ऋक्समम् ।
ऋक्समाच् छुक्रः ।
शुक्रात् सप्तदशः ।
सप्तदशाद् वैरूपम् ।
जमदग्निर् ऋषिः ।
प्रजापतिगृहीतया त्वया चक्षुर् गृह्णामि प्रजाभ्यः ॥ १३.५६ ॥
هذا، من الخلف، الشامل لكل شيء. عينه تنتمي إلى الشامل لكل شيء. الأمطار وما يتعلق بالعين. وزن جاغتي، المتعلق بالأمطار. من الجاغتي الرك-ساما. من الرك-ساما الشوكرا. من الشوكرا السبعة عشر. من السبعة عشر الفايروبا. الرائي جامادغني. بك، المأخوذ من براجاباتي، آخذ العين للناس.
13.57
इदं उत्तरात् स्वः ।
तस्य श्रोत्रꣳ सौवम् ।
शरच् छ्रौत्री ।
अनुष्टुप् शारदी ।
अनुष्टुभ ऽ ऐडम् ।
ऐडान् मन्थी ।
मन्थिन ऽ एकविꣳशः ऽ ।
एकविꣳशाद् वैराजम् ।
विश्वामित्र ऽ ऋषिः ।
प्रजापतिगृहीतया त्वया श्रोत्रं गृह्णामि प्रजाभ्यः ॥ १३.५७ ॥
هذا، من الشمال، السماء. أذنه تنتمي إلى سافيتري. الخريف وما يتعلق بالسمع. وزن أنوشتوبه، المتعلق بالخريف. من الأنوشتوبه الأيذا. من الأيذا المنثين. من المنثين الواحد والعشرون. من الواحد والعشرين الفايراجا. الرائي فيشفاميترا. بك، المأخوذ من براجاباتي، آخذ الأذن للناس.
13.58
इयं उपरि मतिः ।
तस्यै वाङ् मात्या ।
हेमन्तो वाच्यः ।
पङ्क्तिर् हैमन्ती ।
पङ्क्त्यै निधनवत् ।
निधनवत ऽ आग्रयणः ।
आग्रयणात् त्रिणवत्रयस्त्रिꣳशौ ।
त्रिणवत्रयस्त्रिꣳशाभ्याꣳ शाक्वररैवते ।
विश्वकर्म ऽ ऋषिः ।
प्रजापतिगृहीतया त्वया वाचं गृह्णामि प्रजाभ्यः ॥ १३.५८ ॥
هذا المِقياس الأعلى. مِقياسها الكلام. يُنطق بالشتاء. البانكتي تنتمي إلى الشتاء. للبانكتي، مع ترديد ختامي. من الترديد الختامي يأتي طقس الباكورة. من الباكورة تأتي الأستوما تريناڤا وتراياستريمشا. بالتريناڤا والتراياستريمشا، الشاكڤارا والرايڤاتا. فيشفكرمان هو الراشي. بك، وقد أمسكها براجاباتي، آخذ الكلام للشعوب.