ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.97.1
अ॒स्य प्रे॒षा हे॒मना॑ पू॒यमा॑नो दे॒वो दे॒वेभिः॒ सम॑पृक्त॒ रस॑म् ।
सु॒तः प॒वित्रं॒ पर्ये॑ति॒ रेभ॑न्मि॒तेव॒ सद्म॑ पशु॒मान्ति॒ होता॑ ॥
ଏହି ପ୍ରେରଣାରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବେଗରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ଦେବତା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ରସ ନିର୍ଗତ କରନ୍ତି; ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ ଛାଣିରେ ଗର୍ଜନ କରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଗୋରୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଜ ଗୃହ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା ହୋତାଙ୍କ ପରି।
9.97.2
भ॒द्रा वस्त्रा॑ सम॒न्या॑ वसा॑नो म॒हान्क॒विर्नि॒वच॑नानि॒ शंस॑न् ।
आ व॑च्यस्व च॒म्वोः॑ पू॒यमा॑नो विचक्ष॒णो जागृ॑विर्दे॒ववी॑तौ ॥
ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ମହାନ କବି ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି; ଦୁଇ ପାତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା, ଦୂରଦର୍ଶୀ ଓ ଜାଗ୍ରତ ସୋମ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଘୋଷିତ ହେଉ।
9.97.3
समु॑ प्रि॒यो मृ॑ज्यते॒ सानो॒ अव्ये॑ य॒शस्त॑रो य॒शसां॒ क्षैतो॑ अ॒स्मे ।
अ॒भि स्व॑र॒ धन्वा॑ पू॒यमा॑नो यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ପ୍ରିୟ ସୋମ ମେଷଲୋମ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି; ଯଶସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଯଶସ୍ୱୀ, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ହେ ସୋମ, ଆମ ଆଡ଼କୁ ଗର୍ଜନ କରି ଦୌଡ଼; ତୁମେ ସମସ୍ତେ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
9.97.4
प्र गा॑यता॒भ्य॑र्चाम दे॒वान्त्सोमं॑ हिनोत मह॒ते धना॑य ।
स्वा॒दुः प॑वाते॒ अति॒ वार॒मव्य॒मा सी॑दाति क॒लशं॑ देव॒युर्नः॑ ॥
ଆଗକୁ ଗାଅ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା; ମହାନ ଧନ ପାଇଁ ସୋମକୁ ପ୍ରେରଣ କର। ମଧୁର ସୋମ ଛାଣି ପାର ହୋଇ ନିଜ ପଥରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସେ ଆମ କଳସରେ ଆସି ବସୁ।
9.97.5
इन्दु॑र्दे॒वाना॒मुप॑ स॒ख्यमा॒यन्त्स॒हस्र॑धारः पवते॒ मदा॑य ।
नृभि॒ स्तवा॑नो॒ अनु॒ धाम॒ पूर्व॒मग॒न्निन्द्रं॑ मह॒ते सौभ॑गाय ॥
ସୋମବିନ୍ଦୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମିତ୍ରତାରେ ଆସି, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସହସ୍ର ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ, ପୂର୍ବ ଧାମ ଅନୁସାରେ, ମହା ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟ ପହଞ୍ଚିଲା।
9.97.6
स्तो॒त्रे रा॒ये हरि॑रर्षा पुना॒न इन्द्रं॒ मदो॑ गच्छतु ते॒ भरा॑य ।
दे॒वैर्या॑हि स॒रथं॒ राधो॒ अच्छा॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ସ୍ତୋତାଙ୍କ ଧନ ପାଇଁ ତୁମ ହରିତ ସୋମ ଦୌଡ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ; ତୁମ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ରସ ଭରଣ ପାଇଁ ଯାଉ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ରଥରେ ଉତ୍ତମ ଦାନ ଆଡ଼କୁ ଆସ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
9.97.7
प्र काव्य॑मु॒शने॑व ब्रुवा॒णो दे॒वो दे॒वानां॒ जनि॑मा विवक्ति ।
महि॑व्रतः॒ शुचि॑बन्धुः पाव॒कः प॒दा व॑रा॒हो अ॒भ्ये॑ति॒ रेभ॑न् ॥
ମହାବ୍ରତୀ, ଶୁଚିବନ୍ଧୁ, ପାବକ ଦେବ ସୋମ ଉଶନା କବି ପରି କାବ୍ୟବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଜନ୍ମର ଘୋଷଣା କରନ୍ତି; ବରାହ ପରି ନିଜ ପଦରେ ଗର୍ଜନ କରି ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି।
9.97.8
प्र हं॒सास॑स्तृ॒पलं॑ म॒न्युमच्छा॒मादस्तं॒ वृष॑गणा अयासुः ।
आ॒ङ्गू॒ष्यं॑ पव॑मानं॒ सखा॑यो दु॒र्मर्षं॑ सा॒कं प्र व॑दन्ति वा॒णम् ॥
ତୃପ୍ତ ହଂସମାନେ ବେଗରେ ଘରକୁ ଗଲେ; ବୃଷଗଣ ଆସିଲେ। ସଖାମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ଆଙ୍ଗୂଷ୍ୟ ସୋମର ଅଜେୟ ଧ୍ୱନି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।
9.97.9
स रं॑हत उरुगा॒यस्य॑ जू॒तिं वृथा॒ क्रीळ॑न्तं मिमते॒ न गावः॑ ।
प॒री॒ण॒सं कृ॑णुते ति॒ग्मशृ॑ङ्गो॒ दिवा॒ हरि॒र्ददृ॑शे॒ नक्त॑मृ॒ज्रः ॥
ସେ ବିସ୍ତାରରେ ଗାଉଥିବା ଦେବଙ୍କ ଗତିକୁ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି; ଖେଳୁଥିବା ଲୋକକୁ ଗାଈମାନେ ବୃଥା ଡାକନ୍ତି ପରି। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ସେ ଚାରିପାଖେ ବିସ୍ତାର ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ଦିନରେ ହରି ଦୃଶ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି, ରାତିରେ ବେଗବାନ ଆଲୋକ।
9.97.10
इन्दु॑र्वा॒जी प॑वते॒ गोन्यो॑घा॒ इन्द्रे॒ सोमः॒ सह॒ इन्व॒न्मदा॑य ।
हन्ति॒ रक्षो॒ बाध॑ते॒ पर्यरा॑ती॒र्वरि॑वः कृ॒ण्वन्वृ॒जन॑स्य॒ राजा॑ ॥
ଇନ୍ଦୁ, ବଳବାନ, ଗୋଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ସୋମ ବଳକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି। ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ବଧ କରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ନ୍ତି; ବୃଜନର ରାଜା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।
9.97.11
अध॒ धार॑या॒ मध्वा॑ पृचा॒नस्ति॒रो रोम॑ पवते॒ अद्रि॑दुग्धः ।
इन्दु॒रिन्द्र॑स्य स॒ख्यं जु॑षा॒णो दे॒वो दे॒वस्य॑ मत्स॒रो मदा॑य ॥
ତାପରେ ଧାରା ଓ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପଥରରେ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ କେଶ ଭିତର ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମିତ୍ରତାର ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବ, ହର୍ଷଦାୟକ ହୋଇ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।
9.97.12
अ॒भि प्रि॒याणि॑ पवते पुना॒नो दे॒वो दे॒वान्त्स्वेन॒ रसे॑न पृ॒ञ्चन् ।
इन्दु॒र्धर्मा॑ण्यृतु॒था वसा॑नो॒ दश॒ क्षिपो॑ अव्यत॒ सानो॒ अव्ये॑ ॥
ପବିତ୍ର ହୋଇ ଦେବ ସୋମ ନିଜ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ରସରେ ସିକ୍ତ କରି। ଇନ୍ଦୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ନିୟମ ଧାରଣ କରି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧନ୍ତି; ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି (ଛାଣିମାନେ) ତାଙ୍କୁ ପଶମ ଛାଣି ଉପରେ, ଶିଖରରେ ଢାଳିଛନ୍ତି।
9.97.13
वृषा॒ शोणो॑ अभि॒कनि॑क्रद॒द्गा न॒दय॑न्नेति पृथि॒वीमु॒त द्याम् ।
इन्द्र॑स्येव व॒ग्नुरा शृ॑ण्व आ॒जौ प्र॑चे॒तय॑न्नर्षति॒ वाच॒मेमाम् ॥
ଷଣ୍ଢ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ସୋମ ଗର୍ଜନ କରି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱନିତ କରି ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗର୍ଜନ ପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଶୁଣାଯାଏ; ଏହି ବାଣୀ ପ୍ରକାଶ କରି ସେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
9.97.14
र॒साय्यः॒ पय॑सा॒ पिन्व॑मान ई॒रय॑न्नेषि॒ मधु॑मन्तम॒ंशुम् ।
पव॑मानः संत॒निमे॑षि कृ॒ण्वन्निन्द्रा॑य सोम परिषि॒च्यमा॑नः ॥
ଦୁଗ୍ଧ ସହିତ ଫୁଲି, ମଧୁପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନ୍ଦୁକୁ ପ୍ରେରଣ କରି ତୁମେ ଯାଉଛ। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଧାରାରେ ଯାଉଛ; ହେ ସୋମ, ଚାରିପାଖେ ସିଞ୍ଚିତ ହେଉଥିବା ତୁମେ।
9.97.15
ए॒वा प॑वस्व मदि॒रो मदा॑योदग्रा॒भस्य॑ न॒मय॑न्वध॒स्नैः ।
परि॒ वर्णं॒ भर॑माणो॒ रुश॑न्तं ग॒व्युर्नो॑ अर्ष॒ परि॑ सोम सि॒क्तः ॥
ଏହିପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମ; ଉନ୍ନତଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଆଘାତରେ ନମାଇ। ବର୍ଣ୍ଣ ଚାରିପାଖେ ଧାରଣ କରି, ଗର୍ଜନ କରି, ଗାଈ ଇଚ୍ଛା କରି ଆମ ଆଡ଼କୁ ଧାଅ; ହେ ସୋମ, ସିଞ୍ଚିତ।
9.97.16
जु॒ष्ट्वी न॑ इन्दो सु॒पथा॑ सु॒गानि॑ उ॒रौ प॑वस्व॒ वरि॑वांसि कृ॒ण्वन् ।
घ॒नेव॒ विष्व॑ग्दुरि॒तानि॑ वि॒घ्नन्नधि॒ ष्णुना॑ धन्व॒ सानो॒ अव्ये॑ ॥
ଆମ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଉତ୍ତମ ପଥ ଓ ସୁଗମ ଗତି ଦେଇ, ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନରେ ଧନ ସୃଷ୍ଟି କରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ବଜ୍ର ପରି ଚାରିପାଖରୁ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଆଘାତ କରି, ଶିଖର ସହିତ ପର୍ବତରେ ଧାଅ; ହେ ସୋମ, ସୁରକ୍ଷାରେ।
9.97.17
वृ॒ष्टिं नो॑ अर्ष दि॒व्यां जि॑ग॒त्नुमिळा॑वतीं शं॒गयीं॑ जी॒रदा॑नुम् ।
स्तुके॑व वी॒ता ध॑न्वा विचि॒न्वन्बन्धूँ॑रि॒माँ अव॑राँ इन्दो वा॒यून् ॥
ଆମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷା ପଠାଅ; ଯାହା ଗତିଶୀଳ, ଇଳାରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦାୟକ। ଗୁଚ୍ଛ ପରି ବେଗରେ ଧାଅ, ହେ ଇନ୍ଦୁ; ଏହି ତଳର ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ଓ ବାୟୁମାନଙ୍କୁ ଖୋଜି।
9.97.18
ग्र॒न्थिं न वि ष्य॑ ग्रथि॒तं पु॑ना॒न ऋ॒जुं च॑ गा॒तुं वृ॑जि॒नं च॑ सोम ।
अत्यो॒ न क्र॑दो॒ हरि॒रा सृ॑जा॒नो मर्यो॑ देव धन्व प॒स्त्या॑वान् ॥
ଗଣ୍ଠି ପରି ଗୁନ୍ଥା ହୋଇଥିବାକୁ ଖୋଲ; ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ହେ ସୋମ, ସିଧା ଓ ବଙ୍କା ପଥକୁ ମଧ୍ୟ। ଘୋଡ଼ା ପରି, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱଭାବ ପରି ତୁମେ ଗର୍ଜନ କର, ହରିଦ ବର୍ଣ୍ଣ; ସୃଷ୍ଟି କରି ଆଗକୁ ଆସ। ହେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଦେବ, ଚରାଭୂମିର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ ଧାଅ।
9.97.19
जुष्टो॒ मदा॑य दे॒वता॑त इन्दो॒ परि॒ ष्णुना॑ धन्व॒ सानो॒ अव्ये॑ ।
स॒हस्र॑धारः सुर॒भिरद॑ब्धः॒ परि॑ स्रव॒ वाज॑सातौ नृ॒षह्ये॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦୁ ସୋମ, ଦେବତାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ପ୍ରିୟ ହୋଇ ତୁମେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ, ଅବିର ଛାଣୀ ଉପରେ ବହ। ସହସ୍ର ଧାରାବିଶିଷ୍ଟ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ଅକ୍ଷତ ହୋଇ, ବାଜସାତିରେ, ନୃ-ବିଜୟ ସଂଗ୍ରାମରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବହ।
9.97.20
अ॒र॒श्मानो॒ ये॑ऽर॒था अयु॑क्ता॒ अत्या॑सो॒ न स॑सृजा॒नास॑ आ॒जौ ।
ए॒ते शु॒क्रासो॑ धन्वन्ति॒ सोमा॒ देवा॑स॒स्ताँ उप॑ याता॒ पिब॑ध्यै ॥
କିରଣହୀନ, ରଥହୀନ, ଯୋଡ଼ା ନ ହୋଇଥିବା, ଦୌଡ଼ ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୌଡ଼ିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିବା — ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମମାନେ ବହନ୍ତି। ହେ ଦେବଗଣ, ପିଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ।
9.97.21
ए॒वा न॑ इन्दो अ॒भि दे॒ववी॑तिं॒ परि॑ स्रव॒ नभो॒ अर्ण॑श्च॒मूषु॑ ।
सोमो॑ अ॒स्मभ्यं॒ काम्यं॑ बृ॒हन्तं॑ र॒यिं द॑दातु वी॒रव॑न्तमु॒ग्रम् ॥
ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦୁ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ଆଡ଼କୁ ବହ। ଆକାଶ ଓ ଜଳ ପରି କଳସମାନଙ୍କରେ ବହ। ସୋମ ଆମକୁ ଇଚ୍ଛିତ, ମହାନ, ବୀରପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।
9.97.22
तक्ष॒द्यदी॒ मन॑सो॒ वेन॑तो॒ वाग्ज्येष्ठ॑स्य वा॒ धर्म॑णि॒ क्षोरनी॑के ।
आदी॑माय॒न्वर॒मा वा॑वशा॒ना जुष्टं॒ पतिं॑ क॒लशे॒ गाव॒ इन्दु॑म् ॥
ମନ ଓ ଚିନ୍ତାଶୀଳ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠର ଧର୍ମରେ କିମ୍ବା ଛାଣୀ ସ୍ଥାନରେ ସୋମ ନିର୍ମିତ ହେଲେ, ତେବେ ପ୍ରିୟ ପତି ସୋମଙ୍କ ପାଖକୁ କଳସରେ ଉତ୍ସୁକ ଗାଭୀମାନେ ଆସିଲେ।
9.97.23
प्र दा॑नु॒दो दि॒व्यो दा॑नुपि॒न्व ऋ॒तमृ॒ताय॑ पवते सुमे॒धाः ।
ध॒र्मा भु॑वद्वृज॒न्य॑स्य॒ राजा॒ प्र र॒श्मिभि॑र्द॒शभि॑र्भारि॒ भूम॑ ॥
ଦାନଶୀଳ, ଦିବ୍ୟ, ଦାନପୂର୍ଣ୍ଣ ସୋମ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବହେ, ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ। ସୋମ ଧର୍ମ ହେଲେ, ବଳବାନଙ୍କ ରାଜା; ଦଶ କିରଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହନ ହେଲେ।
9.97.24
प॒वित्रे॑भिः॒ पव॑मानो नृ॒चक्षा॒ राजा॑ दे॒वाना॑मु॒त मर्त्या॑नाम् ।
द्वि॒ता भु॑वद्रयि॒पती॑ रयी॒णामृ॒तं भ॑र॒त्सुभृ॑तं॒ चार्विन्दुः॑ ॥
ଛାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିବା, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା, ଦେବତା ଓ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ରାଜା ସୋମ ଦ୍ୱିଗୁଣ ହୋଇ ଧନର ସ୍ୱାମୀ ହେଲେ। ସୋମ ସତ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି — ସୁନ୍ଦର, ସୁବାହିତ।
9.97.25
अर्वाँ॑ इव॒ श्रव॑से सा॒तिमच्छेन्द्र॑स्य वा॒योर॒भि वी॒तिम॑र्ष ।
स नः॑ स॒हस्रा॑ बृह॒तीरिषो॑ दा॒ भवा॑ सोम द्रविणो॒वित्पु॑ना॒नः ॥
ଘୋଡ଼ାମାନେ ଧନ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ନ୍ତି ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ପଥ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ହେ ସୋମ, ଧନ ଆଣିବା ଓ ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ ତୁମେ ଆମକୁ ହଜାରେ ବିଶାଳ ଅନ୍ନ ଦିଅ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ହୁଅ।
9.97.26
दे॒वा॒व्यो॑ नः परिषि॒च्यमा॑नाः॒ क्षयं॑ सु॒वीरं॑ धन्वन्तु॒ सोमाः॑ ।
आ॒य॒ज्यवः॑ सुम॒तिं वि॒श्ववा॑रा॒ होता॑रो॒ न दि॑वि॒यजो॑ म॒न्द्रत॑माः ॥
ଦେବତାଙ୍କ ମିତ୍ର ସୋମସବୁ, ଆମ ପାଇଁ ନିଚୁଡ଼ାଯାଇ, ଆମ ଘର ଓ ବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞ ନକରୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆଣୁଥିବା ହୋତାମାନଙ୍କ ପରି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋଇ, ସୁମତି ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ।
9.97.27
ए॒वा दे॑व दे॒वता॑ते पवस्व म॒हे सो॑म॒ प्सर॑से देव॒पानः॑ ।
म॒हश्चि॒द्धि ष्मसि॑ हि॒ताः स॑म॒र्ये कृ॒धि सु॑ष्ठा॒ने रोद॑सी पुना॒नः ॥
ଏହିପରି, ହେ ଦେବ ସୋମ, ଦେବତାଙ୍କ ନିବାସ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ମହତର ବେଗ ପାଇଁ, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ହେ ସୋମ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଆମେ ମହାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସଭାରେ ସ୍ଥାପିତ; ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କର, ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
9.97.28
अश्वो॒ न क्र॑दो॒ वृष॑भिर्युजा॒नः सिं॒हो न भी॒मो मन॑सो॒ जवी॑यान् ।
अ॒र्वा॒चीनैः॑ प॒थिभि॒र्ये रजि॑ष्ठा॒ आ प॑वस्व सौमन॒सं न॑ इन्दो ॥
ଘୋଡ଼ା ପରି, ଷଣ୍ଢମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଇ, ସେ ଗର୍ଜନ କରେ; ସିଂହ ପରି ଭୟଙ୍କର, ମନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ବେଗବାନ। ହେ ସୋମ, ଏଠାକୁ ଆସୁଥିବା ପଥରେ ଆସୁଥିବା, ଅତି ବେଗବାନ ତୁମ ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
9.97.29
श॒तं धारा॑ दे॒वजा॑ता असृग्रन्त्स॒हस्र॑मेनाः क॒वयो॑ मृजन्ति ।
इन्दो॑ स॒नित्रं॑ दि॒व आ प॑वस्व पुरए॒तासि॑ मह॒तो धन॑स्य ॥
ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ଶହେ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଲା; କବିମାନେ ହଜାରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ହେ ସୋମ, ସ୍ୱର୍ଗର ଲାଭ ପାଇଁ ଆଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ତୁମେ ମହାନ ଧନର ଅଗ୍ରଦୂତ।
9.97.30
दि॒वो न सर्गा॑ अससृग्र॒मह्नां॒ राजा॒ न मि॒त्रं प्र मि॑नाति॒ धीरः॑ ।
पि॒तुर्न पु॒त्रः क्रतु॑भिर्यता॒न आ प॑वस्व वि॒शे अ॒स्या अजी॑तिम् ॥
ଆକାଶର ଧାରା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଛି; ଦିନମାନଙ୍କର ... ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଜ୍ଞାନୀ ରାଜା ଯେପରି ମିତ୍ରକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରି, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରି, ହେ ସୋମ, ଏହି ପ୍ରଜା ପାଇଁ ଅଜେୟ (ଆନନ୍ଦ) ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
9.97.31
प्र ते॒ धारा॒ मधु॑मतीरसृग्र॒न्वारा॒न्यत्पू॒तो अ॒त्येष्यव्या॑न् ।
पव॑मान॒ पव॑से॒ धाम॒ गोनां॑ जज्ञा॒नः सूर्य॑मपिन्वो अ॒र्कैः ॥
ହେ ପବମାନ ସୋମ, ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ରକ୍ଷକ ବାଧା ପାର ହେଉଛ ସମୟରେ ତୁମର ମଧୁମୟ ଧାରା ବହିଲା। ଗାଈମାନଙ୍କ ଧାମରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲ।
9.97.32
कनि॑क्रद॒दनु॒ पन्था॑मृ॒तस्य॑ शु॒क्रो वि भा॑स्य॒मृत॑स्य॒ धाम॑ ।
स इन्द्रा॑य पवसे मत्स॒रवा॑न्हिन्वा॒नो वाचं॑ म॒तिभिः॑ कवी॒नाम् ॥
ଗର୍ଜନ କରି ତୁମେ ଋତର ପଥରେ ଚାଲ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଅମୃତର ଧାମରେ ଝଲସ। ସେହି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବହେ, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ହୋଇ, କବିମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତାରେ ବାଣୀକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ।
9.97.33
दि॒व्यः सु॑प॒र्णोऽव॑ चक्षि सोम॒ पिन्व॒न्धाराः॒ कर्म॑णा दे॒ववी॑तौ ।
एन्दो॑ विश क॒लशं॑ सोम॒धानं॒ क्रन्द॑न्निहि॒ सूर्य॒स्योप॑ र॒श्मिम् ॥
ହେ ସୋମ, ଦିବ୍ୟ ଗରୁଡ଼ ପରି ତଳକୁ ଚାହଁ; ଧାରା ବହାଇ, କର୍ମରେ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ। ହେ ଇନ୍ଦୁ, କଳସରେ ପ୍ରବେଶ କର; ସୋମପାତ୍ରକୁ, ଗର୍ଜନ କରି ଆସ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଶ୍ମି ଆଡ଼କୁ।
9.97.34
ति॒स्रो वाच॑ ईरयति॒ प्र वह्नि॑र्ऋ॒तस्य॑ धी॒तिं ब्रह्म॑णो मनी॒षाम् ।
गावो॑ यन्ति॒ गोप॑तिं पृ॒च्छमा॑नाः॒ सोमं॑ यन्ति म॒तयो॑ वावशा॒नाः ॥
ଋତର ବାହକ ତିନି ବାଣୀକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ; ବ୍ରହ୍ମର ଧାରଣା ଓ ମନୀଷାକୁ ଆଗକୁ ନିଏ। ଗାଈମାନେ ଗୋପତିଙ୍କ ପାଖକୁ ପଚାରି ପଚାରି ଯାଆନ୍ତି; ସୋମ ଆଡ଼କୁ ବୁଦ୍ଧି ତୀବ୍ର ଇଚ୍ଛାରେ ଯାଆନ୍ତି।
9.97.35
सोमं॒ गावो॑ धे॒नवो॑ वावशा॒नाः सोमं॒ विप्रा॑ म॒तिभिः॑ पृ॒च्छमा॑नाः ।
सोमः॑ सु॒तः पू॑यते अ॒ज्यमा॑नः॒ सोमे॑ अ॒र्कास्त्रि॒ष्टुभः॒ सं न॑वन्ते ॥
ଗାଈମାନେ ସୋମ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି, କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଓ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ସୋମ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି। ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଉଥିବା ବେଳେ; ସୋମରେ ହିଁ ମନ୍ତ୍ର ତ୍ରିଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦରେ ଏକତ୍ର ବୁଣା ହୁଏ।
9.97.36
ए॒वा नः॑ सोम परिषि॒च्यमा॑नो॒ आ प॑वस्व पू॒यमा॑नः स्व॒स्ति ।
इन्द्र॒मा वि॑श बृह॒ता रवे॑ण व॒र्धया॒ वाचं॑ ज॒नया॒ पुरं॑धिम् ॥
ଏହିପରି, ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ସିଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ବହ। ମହା ଗର୍ଜନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କର; ବାଣୀକୁ ବଢ଼ାଅ, ସ୍ତୁତି ଉତ୍ପନ୍ନ କର, ଦକ୍ଷ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଜାଗ୍ରତ କର।
9.97.37
आ जागृ॑वि॒र्विप्र॑ ऋ॒ता म॑ती॒नां सोमः॑ पुना॒नो अ॑सदच्च॒मूषु॑ ।
सप॑न्ति॒ यं मि॑थु॒नासो॒ निका॑मा अध्व॒र्यवो॑ रथि॒रासः॑ सु॒हस्ताः॑ ॥
ଜାଗ୍ରତ ଦ୍ରଷ୍ଟା ସୋମ, ଋତ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ କଳସରେ ଆସୀନ ହେଲେ; ଉତ୍ସାହୀ ଯୁଗଳ, ରଥୀ ଓ ନିପୁଣ ହସ୍ତ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
9.97.38
स पु॑ना॒न उप॒ सूरे॒ न धातौभे अ॑प्रा॒ रोद॑सी॒ वि ष आ॑वः ।
प्रि॒या चि॒द्यस्य॑ प्रिय॒सास॑ ऊ॒ती स तू धनं॑ का॒रिणे॒ न प्र यं॑सत् ॥
ସେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ, ଧାତାଙ୍କ ପରି ଦୁଇ ଲୋକ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପୃଥକ ରଖନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ସଖାମାନେ ରକ୍ଷଣରେ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦିଅନ୍ତି, ସେ କର୍ମୀଙ୍କୁ ଧନ ରୋକିବେ ନାହିଁ।
9.97.39
स व॑र्धि॒ता वर्ध॑नः पू॒यमा॑नः॒ सोमो॑ मी॒ढ्वाँ अ॒भि नो॒ ज्योति॑षावीत् ।
येना॑ नः॒ पूर्वे॑ पि॒तरः॑ पद॒ज्ञाः स्व॒र्विदो॑ अ॒भि गा अद्रि॑मु॒ष्णन् ॥
ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ବଳଦାତା, ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ, ବଳବାନ ଦାତା ନିଜ ଆଲୋକରେ ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ, ପଥଜ୍ଞ, ସ୍ୱର୍ଗ ଖୋଜିବା ଲୋକେ, ପଥର ଭାଙ୍ଗି ଗାଈ (ଆଲୋକ) ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
9.97.40
अक्रा॑न्त्समु॒द्रः प्र॑थ॒मे विध॑र्मञ्ज॒नय॑न्प्र॒जा भुव॑नस्य॒ राजा॑ ।
वृषा॑ प॒वित्रे॒ अधि॒ सानो॒ अव्ये॑ बृ॒हत्सोमो॑ वावृधे सुवा॒न इन्दुः॑ ॥
ସମୁଦ୍ର ଆଦି ବିନ୍ୟାସରେ ଗର୍ଜନ କଲା; ଜଗତର ରାଜା, ପ୍ରଜା ଜନ୍ମାଉଥିବା ବୃଷ ସୋମ ଛାଣିରେ, ସୁରକ୍ଷିତ ଆସନରେ ବଢ଼ନ୍ତି; ନିଷ୍ପେଷିତ ଏହି ମହାନ ସୋମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବିନ୍ଦୁ, ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି।
9.97.41
म॒हत्तत्सोमो॑ महि॒षश्च॑कारा॒पां यद्गर्भोऽवृ॑णीत दे॒वान् ।
अद॑धा॒दिन्द्रे॒ पव॑मान॒ ओजोऽज॑नय॒त्सूर्ये॒ ज्योति॒रिन्दुः॑ ॥
ସେହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ସୋମ, ବୃଷ, କଲେ, ଯେତେବେଳେ ଜଳର ଗର୍ଭ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବାଛିଲା; ପବମାନ ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରରେ ବଳ ରଖିଲେ, ଇନ୍ଦୁ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
9.97.42
मत्सि॑ वा॒युमि॒ष्टये॒ राध॑से च॒ मत्सि॑ मि॒त्रावरु॑णा पू॒यमा॑नः ।
मत्सि॒ शर्धो॒ मारु॑तं॒ मत्सि॑ दे॒वान्मत्सि॒ द्यावा॑पृथि॒वी दे॑व सोम ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ପବମାନ ହୋଇ ବାୟୁଙ୍କୁ ଇଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦିତ କର, ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କର; ମରୁତଙ୍କ ବଳକୁ ଆନନ୍ଦିତ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କର, ହେ ଦେବ ସୋମ, ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଆନନ୍ଦିତ କର।
9.97.43
ऋ॒जुः प॑वस्व वृजि॒नस्य॑ ह॒न्तापामी॑वां॒ बाध॑मानो॒ मृध॑श्च ।
अ॒भि॒श्री॒णन्पयः॒ पय॑सा॒भि गोना॒मिन्द्र॑स्य॒ त्वं तव॑ व॒यं सखा॑यः ॥
ହେ ସୋମ, ସିଧା ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ବକ୍ରର ସଂହାରକ ହୁଅ। ରୋଗ ଓ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କରି, ଗାଈମାନଙ୍କ କ୍ଷୀରରେ କ୍ଷୀର ବଢ଼ାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆମେ ତୁମର ସଖା।
9.97.44
मध्वः॒ सूदं॑ पवस्व॒ वस्व॒ उत्सं॑ वी॒रं च॑ न॒ आ प॑वस्वा॒ भगं॑ च ।
स्वद॒स्वेन्द्रा॑य॒ पव॑मान इन्दो र॒यिं च॑ न॒ आ प॑वस्वा समु॒द्रात् ॥
ମଧୁର ସାର ପ୍ରବାହିତ କର; ଧନର ଉତ୍ସ ପ୍ରବାହିତ କର। ଆମ ପାଇଁ ବୀର ଓ ସୌଭାଗ୍ୟ ଆଣ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ହୁଅ; ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ସମୁଦ୍ରରୁ ଧନ ଆଣ।
9.97.45
सोमः॑ सु॒तो धार॒यात्यो॒ न हित्वा॒ सिन्धु॒र्न नि॒म्नम॒भि वा॒ज्य॑क्षाः ।
आ योनिं॒ वन्य॑मसदत्पुना॒नः समिन्दु॒र्गोभि॑रसर॒त्सम॒द्भिः ॥
ନିଚୁଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମ ଧାରାରେ, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ନଦୀ ପରି ତଳ ଭୂମି ଦିଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପହଞ୍ଚି ବନରେ ବସେ, ପବିତ୍ର ହୋଇ; ଇନ୍ଦୁ ଗାଈ ଓ ଜଳ ସହିତ ମିଶି ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।
9.97.46
ए॒ष स्य ते॑ पवत इन्द्र॒ सोम॑श्च॒मूषु॒ धीर॑ उश॒ते तव॑स्वान् ।
स्व॑र्चक्षा रथि॒रः स॒त्यशु॑ष्मः॒ कामो॒ न यो दे॑वय॒तामस॑र्जि ॥
ଏହି ସେହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। କଳସରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବଳବାନ ସୋମ—ଆଲୋକ ଦେଖୁଥିବା, ରଥବାନ, ସତ୍ୟବଳ ଥିବା—ଇଚ୍ଛା ପରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଯାଇଛି।
9.97.47
ए॒ष प्र॒त्नेन॒ वय॑सा पुना॒नस्ति॒रो वर्पां॑सि दुहि॒तुर्दधा॑नः ।
वसा॑नः॒ शर्म॑ त्रि॒वरू॑थम॒प्सु होते॑व याति॒ सम॑नेषु॒ रेभ॑न् ॥
ଏହି ସୋମ ପ୍ରାଚୀନ ବଳ ସହିତ ପବିତ୍ର ହୋଇ, କନ୍ୟାଙ୍କ (ଉଷା) ରୂପ ଧାରଣ କରି, ତ୍ରିବିଧ ରକ୍ଷିତ ଆଶ୍ରୟ ପରିଧାନ କରି, ଜଳରେ, ହୋତା ପୁରୋହିତ ପରି, ସଭାରେ ଗର୍ଜନ କରି ଯାଏ।
9.97.48
नू न॒स्त्वं र॑थि॒रो दे॑व सोम॒ परि॑ स्रव च॒म्वोः॑ पू॒यमा॑नः ।
अ॒प्सु स्वादि॑ष्ठो॒ मधु॑माँ ऋ॒तावा॑ दे॒वो न यः स॑वि॒ता स॒त्यम॑न्मा ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ପାଇଁ, ରଥବାନ ଦେବ ସୋମ, ଦୁଇ କଳସ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଚାରିଆଡ଼େ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ମଧୁର, ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଋତବାନ ଦେବ ପରି, ସବିତା ପରି, ସତ୍ୟମନା ହୁଅ।
9.97.49
अ॒भि वा॒युं वी॒त्य॑र्षा गृणा॒नोऽभि मि॒त्रावरु॑णा पू॒यमा॑नः ।
अ॒भी नरं॑ धी॒जव॑नं रथे॒ष्ठाम॒भीन्द्रं॒ वृष॑णं॒ वज्र॑बाहुम् ॥
ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ତୁମେ ବାୟୁ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆଡ଼କୁ, ମନ ପରି ଦ୍ରୁତ ନେତା ଆଡ଼କୁ, ରଥରେ ଠିଆ ହେଉଥିବା ଆଡ଼କୁ, ବଜ୍ରବାହୁ ବୃଷ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
9.97.50
अ॒भि वस्त्रा॑ सुवस॒नान्य॑र्षा॒भि धे॒नूः सु॒दुघाः॑ पू॒यमा॑नः ।
अ॒भि च॒न्द्रा भर्त॑वे नो॒ हिर॑ण्या॒भ्यश्वा॑न्र॒थिनो॑ देव सोम ॥
ହେ ସୋମ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ସହଜରେ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଆଡ଼କୁ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଆମର ଧାରଣ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଓ ସୁନା ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ହେ ଦେବ ସୋମ, ରଥାଶ୍ୱ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।
9.97.51
अ॒भी नो॑ अर्ष दि॒व्या वसू॑नि अ॒भि विश्वा॒ पार्थि॑वा पू॒यमा॑नः ।
अ॒भि येन॒ द्रवि॑णम॒श्नवा॑मा॒भ्या॑र्षे॒यं ज॑मदग्नि॒वन्नः॑ ॥
ହେ ସୋମ, ଆମ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଦିବ୍ୟ ଧନ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ପବିତ୍ର ହୋଇ ସମସ୍ତ ପାର୍ଥିବ ସମ୍ପତ୍ତି ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ପାଇପାରିବା ତା ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ; ଆର୍ଷେୟ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଯାହା ଜମଦଗ୍ନି ସହିତ ଆମକୁ ମିଳେ।
9.97.52
अ॒या प॒वा प॑वस्वै॒ना वसू॑नि माँश्च॒त्व इ॑न्दो॒ सर॑सि॒ प्र ध॑न्व ।
ब्र॒ध्नश्चि॒दत्र॒ वातो॒ न जू॒तः पु॑रु॒मेध॑श्चि॒त्तक॑वे॒ नरं॑ दात् ॥
ଏହି ଶୁଦ୍ଧୀକରଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପବିତ୍ର ହୁଅ; ଏହି ଧନସବୁ ଆଣି, ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସରସରେ ଆଗକୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ଏଠାରେ ପବନ ପରି ପ୍ରେରିତ, ବହୁଜ୍ଞାନୀ ସୋମ ଯଜମାନକୁ ନେତୃତ୍ୱର ଧନ ଦିଏ।
9.97.53
उ॒त न॑ ए॒ना प॑व॒या प॑व॒स्वाधि॑ श्रु॒ते श्र॒वाय्य॑स्य ती॒र्थे ।
ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑ नैगु॒तो वसू॑नि वृ॒क्षं न प॒क्वं धू॑नव॒द्रणा॑य ॥
ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଶୁଦ୍ଧୀକରଣ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅ; ଶୁଣିବାଯୋଗ୍ୟ ସାମଗାନର ଘାଟରେ, ଶ୍ରବାୟ୍ୟର ତୀର୍ଥରେ। ନୈଗୁ (ସୋମ) ଷାଠିଏ ହଜାର ଧନ ଦେଲେ, ପାଚିଲା ବୃକ୍ଷକୁ ହଲାଇ ପକାଇବା ପରି, ସଂଗ୍ରାମ ପାଇଁ।
9.97.54
मही॒मे अ॑स्य॒ वृष॒नाम॑ शू॒षे माँश्च॑त्वे वा॒ पृश॑ने वा॒ वध॑त्रे ।
अस्वा॑पयन्नि॒गुतः॑ स्ने॒हय॒च्चापा॒मित्राँ॒ अपा॒चितो॑ अचे॒तः ॥
ଏହା ମହାନ ବୃଷ-ବଳର ସୋମଙ୍କର, ଉଭୟ (ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ) ବୀର୍ଯ୍ୟ; ମେଷନାୟକଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ କିମ୍ବା ବିସ୍ତୃତ ସଂଗ୍ରାମରେ, କିମ୍ବା ସଂଘର୍ଷରେ, ଶତ୍ରୁ ଘାତକମାନଙ୍କୁ ନିଦ୍ରିତ କର, ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଗାଇ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପଳାଅ, ଅଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ତଡ଼ିଦିଅ।
9.97.55
सं त्री प॒वित्रा॒ वित॑तान्येषि॒ अन्वेकं॑ धावसि पू॒यमा॑नः ।
असि॒ भगो॒ असि॑ दा॒त्रस्य॑ दा॒तासि॑ म॒घवा॑ म॒घव॑द्भ्य इन्दो ॥
ହେ ସୋମ, ତୁମେ ତିନୋଟି ଛାଣିରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ଯାଅ; ଶୁଦ୍ଧ ହେବାବେଳେ ଏକ ପଥରେ ଧାଵିତ ହୁଅ। ତୁମେ ଭଗ, ଦାତାର ଦାତା; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଦାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଦାନଶୀଳ।
9.97.56
ए॒ष वि॑श्व॒वित्प॑वते मनी॒षी सोमो॒ विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य॒ राजा॑ ।
द्र॒प्साँ ई॒रय॑न्वि॒दथे॒ष्विन्दु॒र्वि वार॒मव्यं॑ स॒मयाति॑ याति ॥
ସର୍ବଜ୍ଞ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜା। ବୁନ୍ଦାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇ ଇନ୍ଦୁ ଯଜ୍ଞ-ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରେ ଅଭେଦ୍ୟ ଆବରଣ ଭାଙ୍ଗି ଏକତ୍ର ଆଗକୁ ଯାଏ।
9.97.57
इन्दुं॑ रिहन्ति महि॒षा अद॑ब्धाः प॒दे रे॑भन्ति क॒वयो॒ न गृध्राः॑ ।
हि॒न्वन्ति॒ धीरा॑ द॒शभिः॒ क्षिपा॑भिः॒ सम॑ञ्जते रू॒पम॒पां रसे॑न ॥
ଅପ୍ରତାରିତ ମଇଁଷିମାନେ ଇନ୍ଦୁକୁ ଚାଟନ୍ତି; ସେହି ସ୍ଥାନରେ କବିମାନେ ଗିଧଙ୍କ ପରି ଡାକନ୍ତି। ଧୀର ଜନମାନେ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ସୋମକୁ ଆଲୋଡ଼ନ୍ତି; ଜଳର ରୂପକୁ ରସରେ ସଜାନ୍ତି।
9.97.58
त्वया॑ व॒यं पव॑मानेन सोम॒ भरे॑ कृ॒तं वि चि॑नुयाम॒ शश्व॑त् ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑तिः॒ सिन्धुः॑ पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
ହେ ସୋମ, ପ୍ରବାହିତ ଓ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ବଳିରେ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମକୁ ଆମେ ସର୍ବଦା ସଞ୍ଚୟ କରିବା। ସେହି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ତାହା ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ; ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌ ମଧ୍ୟ ସେପରି କରନ୍ତୁ।