ياجورفيدا · أدهيايا 23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
23.1
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २३.१ ॥
ظهر هيرانياغاربها في البداية. وُلد سيداً واحداً لجميع الكائنات، فحمل الأرض وهذه السماء. لأي إله نقدم القربان بالتبجيل؟
23.2
उपयामगृहीतो ऽसि प्रजापतये त्वा जुष्टं गृह्णामि ।
एष ते योनिः सूर्यस् ते महिमा ।
यस् ते ऽहन्त् संवत्सरे महिमा संबभूव यस् ते वायाव् अन्तरिक्षे महिमा संबभूव यस् ते दिवि सूर्ये महिमा संबभूव तस्मै ते महिम्ने प्रजापतये स्वाहा देवेभ्यः ॥ २३.२ ॥
أنت مأخوذ بإناء الأوبايامَ. آخذك، يا عزيزي، لبراجاباتي. هذا أصلك؛ والشمس عظمتك. العظمة التي ظهرت في النهار والسنة، وفي الريح والجو، وفي السماء والشمس، لتلك عظمتك: سواها لبراجاباتي، سواها للآلهة.
23.3
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २३.३ ॥
من بعظمته صار الملك الوحيد للعالم المتنفس والمطرف، ومن يحكم هذه الكائنات ذوات القدمين والأربع: لأي إله نقدم القربان بالتبجيل؟
23.4
उपयामगृहीतो ऽसि प्रजापतये त्वा जुष्टं गृह्णामि ।
एष ते योनिश् चन्द्रस् ते महिमा ।
यस् ते रात्रौ संवत्सरे महिमा संबभूव यस् ते पृथिव्याम् अग्नौ महिमा संबभूव यस् ते नक्षत्रेषु चन्द्रमसि महिमा संबभूव तस्मै ते महिम्ने प्रजापतये देवेभ्यः स्वाहा ॥ २३.४ ॥
أنت مأخوذ بإناء أُپيامَ؛ أنا آخذك، محبوباً لدى براجاباتي. هذا موضعك، والقمر عظمتك. للعظمة التي ظهرت في الليل والسنة، وفي الأرض والنار، وبين النجوم وفي القمر — لتلك العظمة، لبراجاباتي، وللآلهة، سواها.
23.5
युञ्जन्ति ब्रध्नम् अरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २३.५ ॥
يَشُدّون ذلك البراق المحمّر الذي يدور حول الواقفين. تلمع الأنوار المتوهجة في السماء.
23.6
युञ्जन्त्य् अस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २३.६ ॥
يُقرنون إلى العربة حصانيه البنيين المحبوبين، ذوي الأجنحة المتنوعة: الحمراوين الجريئين حاملي الرجال.
23.7
यद् वातो ऽ अपो ऽ अगनीगन् प्रियाम् इन्द्रस्य तन्वम् ।
एतꣳ स्तोतर् अनेन पथा पुनर् अश्वम् आ वर्तयासि नः ॥ २३.७ ॥
حين ذهبت الريح بين المياه إلى جسد إندرا الحبيب، أيها المادح، عُدْ بالفرس إلينا من هذا الطريق نفسه.
23.8
वसवस् त्वाञ्जन्तु गायत्रेण छन्दसा ।
रुद्रास् त्वाञ्जन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसा ।
आदित्यास् त्वाञ्जन्तु जागतेन छन्दसा ।
भूर् भुवः स्वर् लाजी३ञ् छाची३न् यव्ये गव्यऽ एतद् अन्नम् अत्त देवा ऽ एतद् अन्नम् अद्धि प्रजापते ॥ २३.८ ॥
ليمسحك الفاسو بوزن الغايتري. ليمسحك الرودرا بوزن الترشتوبه. ليمسحك الأديتيا بوزن الجاغاتي. بهوح، بهوفح، سفح. في الشعير ومنتجات البقر، كلوا هذا الطعام أيها الآلهة؛ كل هذا الطعام أيها البراجاباتي.
23.9
कः स्विद् एकाकी चरति क ऽ उ स्विज् जायते पुनः ।
किꣳ स्विद्धिमस्य भेषजं किम् व् आवपनं महत् ॥ २३.९ ॥
من يسير وحده؟ ومن يولد ثانيةً؟ ما دواء البرد؟ وما الأرض الكبرى للبذر؟
23.10
सूर्य ऽ एकाकी चरति चन्द्रमा जायते पुनः ।
अग्निर् हिमस्य भेषजं भूमिर् आवपनं महत् ॥ २३.१० ॥
الشمس تسير وحدها، والقمر يولد من جديد. أغني دواء الصقيع، والأرض هي المَزرَع العظيم.
23.11
का स्विद् आसीत् पूर्वचित्तिः किꣳ स्विद् आसीद् बृहद् वयः ।
का स्विद् आसीत् पिलिप्पिला का स्विद् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.११ ॥
ما كان الإدراك الأول؟ وما كانت القوة الحيوية العظمى؟ وما كانت بيليبيلا؟ وما كانت بيشانغيلا؟
23.12
द्यौर् आसीत् पूर्वचित्तिः अश्व ऽ आसीद् बृहद् वयः ।
अविर् आसीत् पिलिप्पिला रात्रिर् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.१२ ॥
كانت السماء الإدراك الأول، والفرس القوة الحيوية العظمى. وكانت الشاة بيليبيلا، والليل بيشانغيلا.
23.13
वायुष् ट्वा पचतैर् अवतु ।
असितग्रीवश् छागैः ।
न्यग्रोधश् चमसैः ।
शल्मलिर् वृद्ध्या ।
एष स्य राथ्यो वृषा ।
पड्भिश् चतुर्भिर् एद् अगन् ।
ब्रह्माकृष्णश् च नो ऽवतु ।
नमो ऽग्नये ॥ २३.१३ ॥
ليُنضِجْكَ فايو ويحفظْكَ. أسيتاغريفا مع الماعز؛ والبانيان مع الأقداح؛ والشالمالي مع النماء. هذا ثور العربة قد جاء مع ستةٍ وأربعة. ليحفظنا البرهما المشرق. سلامٌ لأغني.
23.14
सꣳशितो रश्मिना रथः सꣳशितो रश्मिना हयः ।
सꣳशितो अप्स्व् अप्सुजा ब्रह्मा सोमपुरोगवः ॥ २३.१४ ॥
يُشحذ العربة بالرّسن، ويُشحذ الفرس بالرّسن. ويُشحذ البرهما المولود من الماء في الماء، وسومة يتقدّمه.
23.15
स्वयं वाजिꣳस् तन्वं कल्पयस्व स्वयं यजस्व स्वयं जुषस्व ।
महिमा ते ऽन्येन न संनशे ॥ २३.१५ ॥
أيها الفرس، زيّن جسدك بنفسك؛ قرّب القربان بنفسك؛ اقبل (القربان) بنفسك. ولا تُهلَك عظمتك بغيرك.
23.16
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
यत्रासते सुकृतो यत्र ते ययुस् तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ २३.१६ ॥
إنك حقًا لا تموت ولا تهلك؛ تمضي إلى الآلهة على طرق يسيرة. حيث يسكن الأخيار، وحيث ذهبوا، فليثبّتك هناك الإله سافيتري.
23.17
अग्निः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन्न् अग्निः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ।
वायुः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन् वायुः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ।
सूर्यः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन्त् सूर्यः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ॥ २३.१७ ॥
كان أغني حيوانًا للتضحية؛ به قُدِّمت القربان، فربح هذا العالم الذي فيه أغني. وذلك العالم سيكون لك؛ وستربحه. اشرب هذه المياه. وكان فايو حيوانًا للتضحية؛ به قُدِّمت القربان، فربح هذا العالم الذي فيه فايو. وذلك العالم سيكون لك؛ وستربحه. اشرب هذه المياه. وكان سوريا حيوانًا للتضحية؛ به قُدِّمت القربان، فربح هذا العالم الذي فيه سوريا. وذلك العالم سيكون لك؛ وستربحه. اشرب هذه المياه.
23.18
प्राणाय स्वाहा ।
अपानाय स्वाहा ।
व्यानाय स्वाहा अम्बे ऽ अम्बिके ऽम्बालिके न मा नयति कश् चन ।
ससस्त्य् अश्वकः सुभद्रिकां काम्पीलवासिनीम् ॥ २३.१८ ॥
للنفس الداخل: سْوَاهَا. للنفس الخارج: سْوَاهَا. للنفس المنتشر: سْوَاهَا. يا أمي، يا أمبيكا، يا أمباليكا، لا يقودني أحد. يُنيم فارسُ الخيل سُبهَدرِيكا، الساكنةَ في كَامْبِيلا.
23.19
गणानां त्वा गणपतिꣳ हवामहे प्रियाणां त्वा प्रियपतिꣳ हवामहे निधीनां त्वा निधिपतिꣳ हवामहे वसो मम ।
आहम् अजानि गर्भधम् आ त्वम् अजासि गर्भधम् ॥ २३.१९ ॥
يا رب الجماعات، ندعوك؛ يا رب الأحباب، ندعوك؛ يا رب الكنوز، ندعوك، يا وسوي. عرفتُ واهبَ الجنين؛ وأنتَ تُولد واهبًا للجنين.
23.20
ता ऽ उभौ चतुरः पदः सम्प्र सारयाव स्वर्गे लोके प्रोर्णुवाथां वृषा वाजी रेतोधा रेतो दधातु ॥ २३.२० ॥
لنَمُدَّ نحن الاثنين أقدامنا الأربعة. وفي العالم السماوي لِنَتَغَطَّ كلانا. فليضعِ الثورُ، القوي، حامل النطفة، النطفةَ.
23.21
उत्सक्थ्या ऽ अव गुदं धेहि सम् अञ्जिं चारया वृषन् ।
य स्त्रीणां जीवभोजनः ॥ २३.२१ ॥
يا ثورُ، ضع المؤخرةَ إلى أسفل مع الفخذ؛ حرِّك الدهنَ جيدًا، يا من يعيش على حياة النساء.
23.22
यकासकौ शकुन्तिकाहलग् इति वञ्चति ।
आ हन्ति गभे पसो निगल्गलीति धारका ॥ २३.२२ ॥
يَكا، ذاك، شَكُنتِكا، أهَلَغ — هكذا يخدع. في الرحم يضرب اللحم — نِغَلْغَلِي، هكذا؛ الحامِلة.
23.23
यको ऽसकौ शकुन्तक ऽ आहलग् इति वञ्चति ।
विवक्षत ऽ इव ते मुखम् अध्वर्यो मा नस् त्वम् अभि भाषथाः ॥ २३.२३ ॥
يَكو، ذاك، شَكُنتَكا، آهَلَغ — هكذا يخدع. يا أدهفريو، كأن فمك يريد الكلام؛ فلا تكلمنا.
23.24
माता च ते पिता च ते ऽग्रं वृक्षस्य रोहतः ।
प्रतिलामीति ते पिता गभे मुष्टिम् अतꣳसयत् ॥ २३.२४ ॥
أمُّك وأبوك كطرف الشجرة النامي. قال أبوك: «أستعيده»، ووضع قبضة في الرحم.
23.25
माता च ते पिता च ते ऽग्रे वृक्षस्य क्रीडतः ।
विवक्षत ऽइव ते मुखं ब्रह्मन् मा नस् त्वं वदो बहु ॥ २३.२५ ॥
أمُّك وأبوك يلعبان على قمة الشجرة. يبدو أن فمك يريد الكلام؛ أيها البراهمن، لا تكثر الكلام معنا.
23.26
ऊर्ध्वम् एनाम् उच्छ्रापय गिरौ भारꣳ हरन्न् इव ।
अथास्यै मध्यम् एधताꣳ शीते वाते पुनन्न् इव ॥ २३.२६ ॥
ارفعها عاليًا كمن يحمل حملًا على الجبل. ثم لينمُ وسطها، كمن يطهّر في البرد والريح.
23.27
ऊर्ध्वम् एनम् उच्छ्रापय गिरौ भारꣳ हरन्न् इव ।
अथास्य मध्यम् एजतु शीते वाते पुनन्न् इव ॥ २३.२७ ॥
ارفعه عاليًا كمن يحمل حملًا على الجبل. ثم لتتحرك وسطه، كمن يطهّر في البرد والريح.
23.28
यद् अस्या ऽ अꣳहुभेद्याः कृधु स्थूलम् उपातसत् ।
मुष्काविदस्या ऽ एजतो गोशफे शकुलाव् इव ॥ २३.२८ ॥
اقترب جزؤها الغليظ الذي يصعب كسره. خصيتاها المرتعشتان كالحبلين عند حافر البقرة.
23.29
यद् देवासो ललामगुं प्र विष्टीमिनम् आविषुः ।
सक्थ्ना देदिश्यते नारी सत्यस्याक्षिभुवो यथा ॥ २३.२९ ॥
حين أدخلت الآلهة المعلَّم في الشمس، تُعلَّم المرأة عند الفخذ، كالبصر المولود من عين الحق.
23.30
यद्धरिणो यवम् अत्ति न पुष्टं पशु मन्यते ।
शूद्रा यद् अर्यजारा न पोषाय धनायति ॥ २३.३० ॥
كما أن الظبي يأكل الشعير ولا يعتبر الحيوان السمين، كذلك الشودرا عشيق زوجة السيد لا يطلب الثروة للقوت.
23.31
यद्धरिणो यवम् अत्ति न पुष्टं बहु मन्यते ।
शूद्रो यद् अर्यायै जारो न पोषम् अनु मन्यते ॥ २३.३१ ॥
كما أن الظبي يأكل الشعير ولا يعتبر حيوانات كثيرة سمينة، كذلك الشودرا عشيق زوجة السيد لا يفكر إلا في قوته.
23.32
दधिक्राव्णो ऽ अकारिषं जिष्णोर् अश्वस्य वाजिनः ।
सुरभि नो मुखा करत् प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषत् ॥ २३.३२ ॥
لقد قدمت القربان للحصان دادهيكراون المنتصر السريع. ليجعل أفواهنا عطرة ويطيل أعمارنا.
23.33
गायत्री त्रिष्टुब् जगत्य् अनुष्टुप् पङ्क्त्या सह ।
बृहत्य् उष्णिहा ककुप् सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३३ ॥
مع أوزان الغاياتري والتريشتوبه والجاغتي والأنوشتوبه والبانكتي؛ لتخِط بالإبر أوزان البريهاتي والأوشنيه والكاكوبه إياك.
23.34
द्विपदा याश् चतुष्पदास् त्रिपदा याश् च षट्पदाः ।
विच्छन्दा याश् च सच्छन्दाः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३४ ॥
لتخِط بالإبر إياك تلك التي على قدمين، وعلى أربع، وعلى ثلاث، وعلى ست، والتي بلا وزن منتظم والتي بوزن منتظم.
23.35
महानाम्न्यो रेवत्यो विश्वा आशाः प्रभूवरीः ।
मैघीर् विद्युतो वाचः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३५ ॥
لتخِط بالإبر إياك تراتيل المهانامنِي والرِّيفَتي، وجميع الجهات القوية، وأصوات برق السحاب.
23.36
नार्यस् ते पत्न्यो लोम विचिन्वन्तु मनीषया ।
देवानां पत्न्यो दिशः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३६ ॥
فلتجمع نساؤك شعرك بتدبّر، ولتُصلحك الجهات، زوجات الآلهة، بالإبر.
23.37
रजता हरिणीः सीसा युजो युज्यन्ते कर्मभिः ।
अश्वस्य वाजिनस् त्वचि सिमाः शम्यन्तु शम्यन्तीः ॥ २३.३७ ॥
تُربط الفضة والحلي الذهبية والرصاص بالطقوس. على جلد الفرس السريع، فلتزيّن العلامات من يزيّنون.
23.38
कुविद् अङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति ॥ २३.३८ ॥
يا عزيزي، كما يدرس أصحاب الشعير الشعير بالترتيب، فهنا وهناك أعدّ الطعام لهؤلاء الذين يقدّمون القربان على العشب المقدّس بالتوقير والكلام.
23.39
कस् त्वा छ्यति कस् त्वा वि शास्ति कस् ते गात्राणि शम्यति ।
क ऽ उ ते शमिता कविः ॥ २३.३९ ॥
من يقطعك؟ من يعلّمك على حدة؟ من يُصلح أعضاءك؟ ومن مُصلحك، ذاك الحكيم؟
23.40
ऋतवस्त ऽ ऋतुथा पर्व शमितारो वि शासतु ।
संवत्सरस्य तेजसा शमीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.४० ॥
فلتعلّمك فصولك، فصلاً بعد فصل، بوصفها مُصلحة لمفاصلك، كلٌّ على حدة. بِبهاء السنة، وبعصيّ الشمي، فلتُصلحك.
23.41
अर्धमासाः परूꣳषि ते मासा ऽ आ च्छ्यन्तु शम्यन्तः ।
अहोरात्राणि मरुतो विलिष्टꣳ सूदयन्तु ते ॥ २३.४१ ॥
أنصاف الشهور مفاصلك؛ فلتقطعك الشهور وأنت تُصلَح. الليالي والأيام، يا مَروت، فلتُعدّوا عقدتك.
23.42
दैव्या ऽ अध्वर्यवस् त्वा छ्यन्तु वि च आसतु ।
गात्राणि पर्वशस् ते सिमाः कृण्वन्तु शम्यन्तीः ॥ २३.४२ ॥
ليقطعك الأدهوريُو الإلهيون ويفصلوك. وليُعدّوا أعضاءك مفصلاً مفصلاً، لتكون صالحة للقربان.
23.43
द्यौस् ते पृथिव्यन्तरिक्षं वायुश् छिद्रं पृणातु ते ।
सूयस् ते नक्षत्रैः सह लोकं कृणोतु साधुया ॥ २३.४३ ॥
لتملأ السماء والأرض والجو فتحاتك؛ ولتملأ الريح فراغاتك. ولتُعدّ الشمس مع النجوم لك عالماً حسناً.
23.44
शं ते परेभ्यो गात्रेभ्यः शम् अस्त्व् अवरेभ्यः ।
शम् अस्थभ्यो मज्जभ्यः शम् व् अस्तु तन्वै तव ॥ २३.४४ ॥
ليكن السلام لأعضائك الأمامية، والسلام لأعضائك الخلفية. وليكن السلام للعظام وللنخاع؛ وليكن السلام لجسدك.
23.45
कः स्विद् एकाकी चरति क ऽ उ स्विज् जायते पुनः ।
किꣳ स्विद्धिमस्य भेषजं किम् व् आवपनं महत् ॥ २३.४५ ॥
من الذي يسير وحده؟ ومن الذي يولد من جديد؟ ما دواء البرد؟ وما الأرض الكبرى للزرع؟
23.46
सूर्य ऽ एकाकी चरति चन्द्रमा जायते पुनः ।
अग्निर् हिमस्य भेषजं भूमिर् आवपनं महत् ॥ २३.४६ ॥
الشمس تسير وحدها؛ والقمر يولد من جديد. النار دواء البرد، والأرض هي الأرض الكبرى للزرع.
23.47
किꣳ स्वित् सूर्यसमं ज्योतिः किꣳ समुद्रसमꣳ सरः ।
किꣳ स्वित् पृथिव्यै वर्षीयः कस्य मात्रा न विद्यते ॥ २३.४७ ॥
أيُّ نورٍ يعادل الشمس؟ وأيُّ بحيرةٍ تعادل المحيط؟ وما هو أوسع من الأرض؟ وأيُّ شيءٍ لا يُوجد له مقدار؟
23.48
ब्रह्म सूर्यसमं ज्योतिर् द्यौः समुद्रसमꣳ सरः ।
इन्द्रः पृथिव्यै वर्षीयान् गोस् तु मात्रा न विद्यते ॥ २३.४८ ॥
البراهمن نورٌ مساوٍ للشمس، والسماء بحيرةٌ مساوية للمحيط. إندرا أعظم من الأرض؛ ولكن مقدار الأبقار لا يُوجد.
23.49
पृच्छामि त्वा चितये देवसख यदि त्वम् अत्र मनसा जगन्थ ।
येषु विष्णुस् त्रिषु पदेष्व् एष्टस् तेषु विश्वं भुवनम् आ विवेशाꣳ३ऽ ॥ २३.४९ ॥
يا صديق الآلهة، أسألك: إن كنتَ قد جئتَ هنا بالعقل، ففي الخطوات الثلاث التي قاسها فيشنو دخل كل العوالم.
23.50
अपि तेषु त्रिषु पदेष्व् अस्मि येषु विश्वं भुवनम् आविवेश ।
सद्यः पर्य् एमि पृथिवीम् उत द्याम् एकेनाङ्गेन दिवो ऽ अस्य पृष्ठम् ॥ २३.५० ॥
وأنا أيضًا في تلك الخطوات الثلاث التي دخلها كل العوالم. بطرفٍ واحد أطوف على الفور حول الأرض والسماء، على ظهر هذه السماء.
23.51
केष्व् अन्तः पुरुष ऽ आ विवेश कान्य् अन्तः पुरुषे ऽ अर्पितानि ।
एतद् ब्रह्मन्न् उपवल्हामसि त्वा किꣳ स्विन् नः प्रति वोचास्य् अत्र ॥ २३.५१ ॥
في أي شيء دخل البوروشا في الداخل؟ وفي البوروشا ما الأشياء الموضوعة؟ أيها البراهمن، نناديك لهذا؛ فماذا تجيبنا هنا؟
23.52
पञ्चस्व् अन्तः पुरुष ऽ आ विवेश तान्य् अन्तः पुरुषे ऽ अर्पितानि ।
एतत् त्वात्र प्रतिमन्वानो ऽ अस्मि न मायया भवस्य् उत्तरो मत् ॥ २३.५२ ॥
دخل البوروشا في داخل الخمسة؛ وفيها، داخل البوروشا، وُضعت. ها أنا أجيبك متأملًا: لستُ بالوهم؛ أنت أعلى مني.
23.53
का स्विद् आसीत् पूर्वचित्तिः किꣳ स्विद् आसीद् बृहद् वयः ।
का स्विद् आसीत् पिलिप्पिला का स्विद् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.५३ ॥
من كانت أولى الإدراكات؟ ما كانت القوة الحيوية العظمى؟ من كانت بيليبيلا؟ من كانت بيشانغيلا؟
23.54
द्यौर् आसीत् पूर्वचित्तिः अश्वऽ आसीद् बृहद् वयः ।
अविर् आसीत् पिलिप्पिला रात्रिर् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.५४ ॥
كانت السماء أولى الإدراكات؛ والفرس القوة الحيوية العظمى؛ والنعجة بيليبيلا؛ والليل بيشانغيلا.
23.55
का ऽ ईमरे पिशंगिला का ऽ ईं कुरुपिशंगिला ।
क ऽ ईम् आस्कन्दम् अर्षति क ऽ ईं पन्थां वि सर्पति ॥ २३.५५ ॥
من هي بيشانغيلا هنا؟ من هي كورو-بيشانغيلا؟ من يعدو قافزًا؟ من يزحف على الطريق؟
23.56
अजारे पिशंगिला श्वावित् कुरुपिशंगिला ।
शश आस्कन्दम् अर्षत्य् अहिः पन्थां वि सर्पति ॥ २३.५६ ॥
هنا الماعز هو بيشانغيلا؛ وما يشبه الكلب هو كورو-بيشانغيلا. الأرنب يعدو قافزًا؛ والثعبان يزحف على الطريق.
23.57
कत्य् अस्य विष्ठाः कत्य् अक्षराणि कति होमासः कतिधा समिद्धः ।
यज्ञस्य त्वा विदथा पृच्छम् अत्र कति होतार ऽ ऋतुशो यजन्ति ॥ २३.५७ ॥
كم له من مقاعد؟ كم من مقاطع؟ كم من قرابين؟ بكم طريقة يُشعل؟ عن شعائر القربان نسألك هنا: كم من الهوترين يقربون فصلًا بعد فصل؟
23.58
षड् अस्य विष्ठाः शतम् अक्षराण्य् अशीतिर् होमाः समिधो ह तिस्रः ।
यज्ञस्य ते विदथा प्र ब्रवीमि सप्त होतार ऋतुशो यजन्ति ॥ २३.५८ ॥
لهذه القربان ستة مقاعد، ومائة مقطع، وثمانون قربانًا، وثلاث حطبات. أخبرك بطقوس القربان؛ يقدّم سبعة هوتارس القربان بحسب الفصول.
23.59
को ऽ अस्य वेद भुवनस्य नाभिं को द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षम् ।
कः सूर्यस्य वेद बृहतो जनित्रं को वेद चन्द्रमसं यतोजाः ॥ २३.५९ ॥
من يعرف سُرّة هذا العالم؟ من يعرف السماء والأرض والفضاء؟ من يعرف منبت الشمس العظيمة؟ من يعرف القمر، من أين وُلد؟
23.60
वेदाहम् अस्य भुवनस्य नाभिं वेद द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षम् ।
वेद सूर्यस्य बृहतो जनित्रं अथो वेद चन्द्रमसं यतोजाः ॥ २३.६० ॥
أنا أعرف سُرّة هذا العالم. وهو يعرف السماء والأرض والفضاء. وهو يعرف منبت الشمس العظيمة، ويعرف القمر أيضًا، من أين وُلد.
23.61
पृच्छामि त्वा परम् अन्तं पृथिव्याः पृच्छामि यत्र भुवनस्य नाभिः ।
पृच्छामि त्वा वृष्णो ऽ अश्वस्य रेतः पृच्छामि वाचः परमं व्योम ॥ २३.६१ ॥
أسألك عن الغاية القصوى للأرض؛ أسأل أين سُرّة العالم. أسألك عن نطفة الفرس القوي؛ أسأل عن السماء العليا للكلام.
23.62
इयं वेदिः परो ऽ अन्तः पृथिव्या ऽ अयं यज्ञो यत्र भुवनस्य नाभिः ।
अयꣳ सोमो वृष्णो ऽ अश्वस्य रेतः ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥ २३.६२ ॥
هذا المذبح هو الغاية القصوى للأرض؛ وهذا القربان هو الموضع الذي فيه سُرّة العالم. هذا السوما هو نطفة الفرس القوي؛ وهذه الصيغة المقدسة هي السماء العليا للكلام.
23.63
सुभूः स्वयम्भूः प्रथमो ऽन्तर् महत्य् अर्णवे ।
दधे ह गर्भम् ऋत्वियं यतो जातः प्रजापतिः ॥ २३.६३ ॥
المولود الحسن، الذاتي الوجود، الأول وضع الجنين داخل المحيط العظيم؛ ومنه في وقته وُلد براجاباتي.
23.64
होता यक्षत् प्रजापतिꣳ सोमस्य महिम्नः ।
जुषतां पिबतु सोमꣳ होतर् यज ॥ २३.६४ ॥
ليعبد الهوتار براجاباتي بعظمة السوما. ليرضَ ولْيشرب السوما؛ أيها الهوتار، قدّم القربان.
23.65
प्रजापते न त्वद् एतान्य् अन्यो विश्वा रूपाणि परि ता बभूव ।
यत्कामास् ते जुहुमस् तन् नो ऽ अस्तु । वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ २३.६५ ॥
يا براجاباتي، لم يصر أحدٌ غيرك هذه الأشياء؛ وكل الصور تحيط به. ليتحقق لنا ما نرجوه بقرباننا. ولنكن أرباب الثروات.