யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
23.1
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २३.१ ॥
ஹிரண்யகர்ப்பன் தொடக்கத்தில் தோன்றினான். உயிரினங்கள் அனைத்தின் பிறந்த ஒரே தலைவன் அவனே. அவன் பூமியையும் இந்த வானையும் தாங்கினான். எந்த தேவனுக்கு ஹவிசால் வழிபடுவோம்?
23.2
उपयामगृहीतो ऽसि प्रजापतये त्वा जुष्टं गृह्णामि ।
एष ते योनिः सूर्यस् ते महिमा ।
यस् ते ऽहन्त् संवत्सरे महिमा संबभूव यस् ते वायाव् अन्तरिक्षे महिमा संबभूव यस् ते दिवि सूर्ये महिमा संबभूव तस्मै ते महिम्ने प्रजापतये स्वाहा देवेभ्यः ॥ २३.२ ॥
நீ உபயாம பாத்திரத்தால் எடுக்கப்பட்டவன். உனக்குப் பிரியமானதாக உன்னை பிரஜாபதிக்காக ஏற்கிறேன். இது உன் மூலம்; சூரியனே உன் மகிமை. நாளிலும் ஆண்டிலும் உன் எந்த மகிமை தோன்றியதோ, காற்றிலும் அந்தரிக்ஷத்திலும் தோன்றியதோ, வானிலும் சூரியனிலும் தோன்றியதோ, அந்த மகிமைக்காக பிரஜாபதிக்கு ஸ்வாஹா, தேவர்களுக்கு ஸ்வாஹா.
23.3
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २३.३ ॥
சுவாசிப்பவற்றுக்கும் கண் இமைப்பவற்றுக்கும் தன் மகிமையால் ஒரே அரசனாக ஆனவன் யார்? இந்த இருகால் நான்குகால் உயிரினங்களை ஆள்பவன் யார்? எந்த தேவனுக்கு ஹவிசால் வழிபடுவோம்?
23.4
उपयामगृहीतो ऽसि प्रजापतये त्वा जुष्टं गृह्णामि ।
एष ते योनिश् चन्द्रस् ते महिमा ।
यस् ते रात्रौ संवत्सरे महिमा संबभूव यस् ते पृथिव्याम् अग्नौ महिमा संबभूव यस् ते नक्षत्रेषु चन्द्रमसि महिमा संबभूव तस्मै ते महिम्ने प्रजापतये देवेभ्यः स्वाहा ॥ २३.४ ॥
நீ உபயாம பாத்திரத்தால் எடுக்கப்பட்டவன்; பிரஜாபதிக்கு விருப்பமான உன்னை நான் எடுக்கிறேன். இதுவே உன் இடம், சந்திரனே உன் மகிமை. இரவிலும் ஆண்டிலும் உன் மகிமை தோன்றியது; பூமியிலும் அக்னியிலும் உன் மகிமை தோன்றியது; நட்சத்திரங்களிலும் சந்திரனிலும் உன் மகிமை தோன்றியது; அந்த மகிமைக்கு, பிரஜாபதிக்கும் தேவர்களுக்கும் ஸ்வாஹா.
23.5
युञ्जन्ति ब्रध्नम् अरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २३.५ ॥
நிலைத்திருப்பவர்களைச் சுற்றி நகரும் பிரகாசமான, செம்பொன்னிற ஒளியை அவர்கள் பூட்டுகிறார்கள். வானில் ஒளிரும் ஒளிகள் பிரகாசிக்கின்றன.
23.6
युञ्जन्त्य् अस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २३.६ ॥
அவனுடைய விருப்பமான, பல நிறச் சிறகுகள் கொண்ட இரண்டு பழுப்பு நிறக் குதிரைகளை அவர்கள் தேரில் பூட்டுகிறார்கள். சிவந்த, துணிவான, மனிதர்களைச் சுமக்கும் (குதிரைகள்).
23.7
यद् वातो ऽ अपो ऽ अगनीगन् प्रियाम् इन्द्रस्य तन्वम् ।
एतꣳ स्तोतर् अनेन पथा पुनर् अश्वम् आ वर्तयासि नः ॥ २३.७ ॥
காற்று நீர்களின் வழியே இந்திரனின் அன்பான உடலைச் சென்றடைந்தபோது, ஓ துதியாளனே, இந்த வழியிலேயே எங்களுக்காக குதிரையை மீண்டும் திருப்பிக் கொண்டுவா.
23.8
वसवस् त्वाञ्जन्तु गायत्रेण छन्दसा ।
रुद्रास् त्वाञ्जन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसा ।
आदित्यास् त्वाञ्जन्तु जागतेन छन्दसा ।
भूर् भुवः स्वर् लाजी३ञ् छाची३न् यव्ये गव्यऽ एतद् अन्नम् अत्त देवा ऽ एतद् अन्नम् अद्धि प्रजापते ॥ २३.८ ॥
வசுக்கள் காயத்ரீ சந்தஸால் உன்னை அபிஷேகம் செய்யட்டும். ருத்திரர்கள் த்ரிஷ்டுப் சந்தஸால் உன்னை அபிஷேகம் செய்யட்டும். ஆதித்யர்கள் ஜகதீ சந்தஸால் உன்னை அபிஷேகம் செய்யட்டும். பூः புவः स्वः। யவத்திலும் கவ்யத்திலும் லாஜியையும் சாசியையும் இந்த அன்னத்தை உண்ணுங்கள், தேவர்களே; இந்த அன்னத்தை உண், ஹே பிரஜாபதி.
23.9
कः स्विद् एकाकी चरति क ऽ उ स्विज् जायते पुनः ।
किꣳ स्विद्धिमस्य भेषजं किम् व् आवपनं महत् ॥ २३.९ ॥
தனியாக யார் நகர்கிறான்? மீண்டும் யார் பிறக்கிறான்? குளிரின் மருந்து எது? பெரிய விதைக்களம் எது?
23.10
सूर्य ऽ एकाकी चरति चन्द्रमा जायते पुनः ।
अग्निर् हिमस्य भेषजं भूमिर् आवपनं महत् ॥ २३.१० ॥
சூரியன் தனியாகச் செல்கிறான்; சந்திரன் மீண்டும் பிறக்கிறான். அக்னி பனிக்கு மருந்து; பூமி பெரிய விதைக்கும் இடம்.
23.11
का स्विद् आसीत् पूर्वचित्तिः किꣳ स्विद् आसीद् बृहद् वयः ।
का स्विद् आसीत् पिलिप्पिला का स्विद् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.११ ॥
முதல் உணர்வு எது? பெரிய உயிராற்றல் எது? பிலிப்பிலா எது? பிசங்கிலா எது?
23.12
द्यौर् आसीत् पूर्वचित्तिः अश्व ऽ आसीद् बृहद् वयः ।
अविर् आसीत् पिलिप्पिला रात्रिर् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.१२ ॥
வானம் முதல் உணர்வு; குதிரை பெரிய உயிராற்றல். செம்மறி பிலிப்பிலா; இரவு பிசங்கிலா.
23.13
वायुष् ट्वा पचतैर् अवतु ।
असितग्रीवश् छागैः ।
न्यग्रोधश् चमसैः ।
शल्मलिर् वृद्ध्या ।
एष स्य राथ्यो वृषा ।
पड्भिश् चतुर्भिर् एद् अगन् ।
ब्रह्माकृष्णश् च नो ऽवतु ।
नमो ऽग्नये ॥ २३.१३ ॥
வாயு உன்னைச் சமைக்கட்டும், காக்கட்டும். அசிதக்ரீவன் ஆடுகளுடன். நியக்ரோதம் கரண்டிகளுடன். சால்மலி வளர்ச்சியுடன். இதோ அந்த ரதத்தின் காளை; ஆறும் நான்குமாக வந்தது. கருமையற்ற பிரம்மா நம்மைக் காக்கட்டும். அக்னிக்கு வணக்கம்.
23.14
सꣳशितो रश्मिना रथः सꣳशितो रश्मिना हयः ।
सꣳशितो अप्स्व् अप्सुजा ब्रह्मा सोमपुरोगवः ॥ २३.१४ ॥
ரதம் கயிற்றால் கூர்மையாக்கப்பட்டது; குதிரை கயிற்றால் கூர்மையாக்கப்பட்டது. நீரில் பிறந்த பிரம்மா நீரில் கூர்மையாக்கப்பட்டார்; சோமன் முன்னிருப்பவர்.
23.15
स्वयं वाजिꣳस् तन्वं कल्पयस्व स्वयं यजस्व स्वयं जुषस्व ।
महिमा ते ऽन्येन न संनशे ॥ २३.१५ ॥
குதிரையே, நீயே உன் உடலை அலங்கரித்துக்கொள். நீயே யாகம் செய். நீயே (ஆஹுதியை) ஏற்றுக்கொள். உன் மகிமை மற்றவரால் அழியாது.
23.16
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
यत्रासते सुकृतो यत्र ते ययुस् तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ २३.१६ ॥
நீ உண்மையில் இறப்பதும் இல்லை, அழிவதும் இல்லை; எளிய வழிகளில் தேவர்களிடம் செல்கிறாய். நல்லோர் வாழும் இடத்திலும், அவர்கள் சென்ற இடத்திலும் தேவன் சவிதா உன்னை நிலைநிறுத்தட்டும்.
23.17
अग्निः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन्न् अग्निः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ।
वायुः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन् वायुः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ।
सूर्यः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन्त् सूर्यः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ॥ २३.१७ ॥
அக்னி பசுவாக இருந்தது; அதனால் யாகம் செய்தனர், அவன் அக்னி உள்ள இந்த உலகை வென்றான்; அந்த உலகம் உனதாகும், அதை நீ வெல்வாய், இந்த நீரைப் பருகு. வாயு பசுவாக இருந்தது; அதனால் யாகம் செய்தனர், அவன் வாயு உள்ள இந்த உலகை வென்றான்; அந்த உலகம் உனதாகும், அதை நீ வெல்வாய், இந்த நீரைப் பருகு. சூரியன் பசுவாக இருந்தது; அதனால் யாகம் செய்தனர், அவன் சூரியன் உள்ள இந்த உலகை வென்றான்; அந்த உலகம் உனதாகும், அதை நீ வெல்வாய், இந்த நீரைப் பருகு.
23.18
प्राणाय स्वाहा ।
अपानाय स्वाहा ।
व्यानाय स्वाहा अम्बे ऽ अम्बिके ऽम्बालिके न मा नयति कश् चन ।
ससस्त्य् अश्वकः सुभद्रिकां काम्पीलवासिनीम् ॥ २३.१८ ॥
பிராணனுக்கு ஸ்வாஹா. அபானனுக்கு ஸ்வாஹா. வ்யானனுக்கு ஸ்வாஹா. தாயே, அம்பிகையே, அம்பாலிகையே, எவரும் என்னை அழைத்துச் செல்வதில்லை. குதிரை வீரன் காம்பீலத்தில் வசிக்கும் சுபத்ரிகையைத் தூங்கச் செய்கிறான்.
23.19
गणानां त्वा गणपतिꣳ हवामहे प्रियाणां त्वा प्रियपतिꣳ हवामहे निधीनां त्वा निधिपतिꣳ हवामहे वसो मम ।
आहम् अजानि गर्भधम् आ त्वम् अजासि गर्भधम् ॥ २३.१९ ॥
கணங்களின் கணபதியாகிய உன்னை அழைக்கிறோம். பிரியர்களின் பிரியபதியாகிய உன்னை அழைக்கிறோம். நிதிகளின் நிதிபதியாகிய உன்னை அழைக்கிறோம், ஓ என் வசுவே. கருவைத் தரிப்பவனை நான் அறிந்தேன்; நீ கருவைத் தரிப்பவனாகப் பிறக்கிறாய்.
23.20
ता ऽ उभौ चतुरः पदः सम्प्र सारयाव स्वर्गे लोके प्रोर्णुवाथां वृषा वाजी रेतोधा रेतो दधातु ॥ २३.२० ॥
நாம் இருவரும் நமது நான்கு கால்களையும் நீட்டுவோம். சுவர்க்க உலகில் நாம் இருவரும் மூடிக்கொள்வோமாக. வ்ருஷா, வாஜீ, ரேதோதா விந்தை வைக்கட்டும்.
23.21
उत्सक्थ्या ऽ अव गुदं धेहि सम् अञ्जिं चारया वृषन् ।
य स्त्रीणां जीवभोजनः ॥ २३.२१ ॥
ஓ வ்ருஷா, தொடையுடன் குதத்தைக் கீழே வை; அஞ்சியை நன்றாக இயக்கு, பெண்களின் வாழ்வை அனுபவிப்பவனே.
23.22
यकासकौ शकुन्तिकाहलग् इति वञ्चति ।
आ हन्ति गभे पसो निगल्गलीति धारका ॥ २३.२२ ॥
யகா அசௌ சகுந்திகா, அஹலக் — என்று அவன் ஏமாற்றுகிறான். கருவில் சதையை அவன் தாக்குகிறான் — நிகல்கலீ என்று; தாரகா.
23.23
यको ऽसकौ शकुन्तक ऽ आहलग् इति वञ्चति ।
विवक्षत ऽ इव ते मुखम् अध्वर्यो मा नस् त्वम् अभि भाषथाः ॥ २३.२३ ॥
யகோ அசௌ சகுந்தகா, ஆஹலக் — என்று அவன் ஏமாற்றுகிறான். ஓ அத்வர்யுவே, உன் வாய் பேச விரும்புவது போல; நீ எங்களுடன் பேசாதே.
23.24
माता च ते पिता च ते ऽग्रं वृक्षस्य रोहतः ।
प्रतिलामीति ते पिता गभे मुष्टिम् अतꣳसयत् ॥ २३.२४ ॥
உன் தாயும் உன் தந்தையும் வளரும் மரத்தின் நுனி போன்றவர்கள். 'நான் இதை மீண்டும் எடுக்கிறேன்' என்று சொல்லி உன் தந்தை கருவில் முஷ்டியை வைத்தார்.
23.25
माता च ते पिता च ते ऽग्रे वृक्षस्य क्रीडतः ।
विवक्षत ऽइव ते मुखं ब्रह्मन् मा नस् त्वं वदो बहु ॥ २३.२५ ॥
உன் தாயும் உன் தந்தையும் மரத்தின் நுனியில் விளையாடுபவர்கள். உன் வாய் பேச விரும்புவது போல் உள்ளது; பிரம்மனே, நீ எங்களிடம் அதிகம் பேசாதே.
23.26
ऊर्ध्वम् एनाम् उच्छ्रापय गिरौ भारꣳ हरन्न् इव ।
अथास्यै मध्यम् एधताꣳ शीते वाते पुनन्न् इव ॥ २३.२६ ॥
இவளை மேலே உயர்த்துங்கள், மலையில் சுமையைச் சுமப்பவர் போல. பின்னர் இவளது நடு பகுதி வளரட்டும், குளிரிலும் காற்றிலும் சுத்தம் செய்பவர் போல.
23.27
ऊर्ध्वम् एनम् उच्छ्रापय गिरौ भारꣳ हरन्न् इव ।
अथास्य मध्यम् एजतु शीते वाते पुनन्न् इव ॥ २३.२७ ॥
இவனை மேலே உயர்த்துங்கள், மலையில் சுமையைச் சுமப்பவர் போல. பின்னர் இவனது நடு பகுதி அசையட்டும், குளிரிலும் காற்றிலும் சுத்தம் செய்பவர் போல.
23.28
यद् अस्या ऽ अꣳहुभेद्याः कृधु स्थूलम् उपातसत् ।
मुष्काविदस्या ऽ एजतो गोशफे शकुलाव् इव ॥ २३.२८ ॥
இவளின் உடைக்க கடினமான தடித்த பகுதி அருகில் வந்தது. இவளின் இரு விதைகள் நடுங்கி, பசுவின் குளம்பில் இரு சதைக் கொடிகள் போலுள்ளன.
23.29
यद् देवासो ललामगुं प्र विष्टीमिनम् आविषुः ।
सक्थ्ना देदिश्यते नारी सत्यस्याक्षिभुवो यथा ॥ २३.२९ ॥
தேவர்கள் அடையாளமிட்ட (குதிரையை) சூரியனிடம் நுழையச் செய்தபோது, பெண் தொடையால் குறிக்கப்படுகிறாள்; உண்மையின் கண்ணிலிருந்து பிறந்தவை போல்.
23.30
यद्धरिणो यवम् अत्ति न पुष्टं पशु मन्यते ।
शूद्रा यद् अर्यजारा न पोषाय धनायति ॥ २३.३० ॥
மான் வாற்கோதுமையை உண்ணும்போது கொழுத்த விலங்கைக் கருதாது; சூத்திரன் எஜமானியின் காதலனாக இருக்கும்போது போஷணத்திற்காகச் செல்வத்தை விரும்புவதில்லை.
23.31
यद्धरिणो यवम् अत्ति न पुष्टं बहु मन्यते ।
शूद्रो यद् अर्यायै जारो न पोषम् अनु मन्यते ॥ २३.३१ ॥
மான் வாற்கோதுமையை உண்ணும்போது கொழுத்த பல விலங்குகளைக் கருதாது; சூத்திரன் எஜமானியின் காதலனாக இருக்கும்போது போஷணத்தை மட்டுமே எண்ணுகிறான்.
23.32
दधिक्राव्णो ऽ अकारिषं जिष्णोर् अश्वस्य वाजिनः ।
सुरभि नो मुखा करत् प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषत् ॥ २३.३२ ॥
வெற்றியும் விரைவும் கொண்ட ததிக்ராவன் குதிரைக்கு நான் அர்ப்பணித்தேன். அது எங்கள் வாயை நறுமணமாக்கட்டும்; எங்கள் ஆயுளை நீட்டட்டும்.
23.33
गायत्री त्रिष्टुब् जगत्य् अनुष्टुप् पङ्क्त्या सह ।
बृहत्य् उष्णिहा ककुप् सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३३ ॥
காயத்ரி, த்ரிஷ்டுப், ஜகதி, அனுஷ்டுப், பங்க்தி ஆகியவற்றுடன்; பிருஹதி, உஷ்ணிக், ககுப் ஆகியவை ஊசிகளால் உன்னைத் தைக்கட்டும்.
23.34
द्विपदा याश् चतुष्पदास् त्रिपदा याश् च षट्पदाः ।
विच्छन्दा याश् च सच्छन्दाः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३४ ॥
இரண்டடி, நான்கடி, மூவடி, ஆறடி கொண்டவையும், ஒழுங்கற்ற சந்தஸும் ஒழுங்கான சந்தஸும் கொண்டவையுமான அவை ஊசிகளால் உன்னைத் தைக்கட்டும்.
23.35
महानाम्न्यो रेवत्यो विश्वा आशाः प्रभूवरीः ।
मैघीर् विद्युतो वाचः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३५ ॥
மகாநாம்னி மற்றும் ரேவதி மந்திரங்கள், வலிமைமிக்க அனைத்துத் திசைகள், மேகத்தின் மின்னல்களின் வாக்குகள் — அவை ஊசிகளால் உன்னைத் தைக்கட்டும்.
23.36
नार्यस् ते पत्न्यो लोम विचिन्वन्तु मनीषया ।
देवानां पत्न्यो दिशः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३६ ॥
பெண்கள் உன் முடியை சிந்தனையுடன் சேகரிக்கட்டும். தேவர்களின் மனைவியரான திசைகள் ஊசிகளால் உன்னை ஒழுங்குபடுத்தட்டும்.
23.37
रजता हरिणीः सीसा युजो युज्यन्ते कर्मभिः ।
अश्वस्य वाजिनस् त्वचि सिमाः शम्यन्तु शम्यन्तीः ॥ २३.३७ ॥
வெள்ளி, பொன் அணிகள், ஈயம் ஆகியவை வினைகளால் பூட்டப்படுகின்றன. வலிமையான குதிரையின் தோலில் எல்லைகள்—அவை அவற்றை ஒழுங்குபடுத்தட்டும்.
23.38
कुविद् अङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति ॥ २३.३८ ॥
அன்பனே, யவம் உள்ளவர்கள் போல் வரிசையாக யவத்தைப் பிரித்தெடுப்பது போல, இங்கிங்கே இவர்களுக்கு உணவுகளை அமைத்திடு—தர்ப்பையின் மீது வணக்கத்துடன் சொல்லால் யஜிப்பவர்களுக்கு.
23.39
कस् त्वा छ्यति कस् त्वा वि शास्ति कस् ते गात्राणि शम्यति ।
क ऽ उ ते शमिता कविः ॥ २३.३९ ॥
உன்னை யார் வெட்டுவது? உன்னை யார் தனித்தனியாக அறிவுறுத்துவது? உன் அவயவங்களை யார் ஒழுங்குபடுத்துவது? உன் ஒழுங்குபடுத்துபவன் யார், அந்த ஞானி?
23.40
ऋतवस्त ऽ ऋतुथा पर्व शमितारो वि शासतु ।
संवत्सरस्य तेजसा शमीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.४० ॥
உன் ருதுக்கள் ருது வாரியாக உன் மூட்டுகளை ஒழுங்குபடுத்துபவர்களாக வேறுவேறாக அறிவுறுத்தட்டும். வருடத்தின் தேஜஸுடன் சமி-குச்சிகளால் அவை உன்னை ஒழுங்குபடுத்தட்டும்.
23.41
अर्धमासाः परूꣳषि ते मासा ऽ आ च्छ्यन्तु शम्यन्तः ।
अहोरात्राणि मरुतो विलिष्टꣳ सूदयन्तु ते ॥ २३.४१ ॥
அரைமாதங்கள் உன் மூட்டுகள்; மாதங்கள் உன்னை வெட்டட்டும், ஒழுங்குபடுத்தியபடி. இரவும் பகலும், மருத்துகள் உன் முடிச்சை சீராக்கட்டும்.
23.42
दैव्या ऽ अध्वर्यवस् त्वा छ्यन्तु वि च आसतु ।
गात्राणि पर्वशस् ते सिमाः कृण्वन्तु शम्यन्तीः ॥ २३.४२ ॥
தெய்வீக அத்வர்யுக்கள் உன்னை வெட்டட்டும்; உன் அவயவங்களை மூட்டு மூட்டாகப் பிரிக்கட்டும். அவை யாகத்திற்குத் தகுந்தவையாக ஆகட்டும்.
23.43
द्यौस् ते पृथिव्यन्तरिक्षं वायुश् छिद्रं पृणातु ते ।
सूयस् ते नक्षत्रैः सह लोकं कृणोतु साधुया ॥ २३.४३ ॥
வானம், பூமி, அந்தரிக்ஷம் உன் துளைகளை நிரப்பட்டும்; வாயு உன் இடைவெளியை நிரப்பட்டும். சூரியன் நட்சத்திரங்களுடன் உனக்கு உலகை நன்கு உருவாக்கட்டும்.
23.44
शं ते परेभ्यो गात्रेभ्यः शम् अस्त्व् अवरेभ्यः ।
शम् अस्थभ्यो मज्जभ्यः शम् व् अस्तु तन्वै तव ॥ २३.४४ ॥
உன் மேல் அவயவங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; கீழ் அவயவங்களுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும். எலும்புகளுக்கும் மஜ்ஜைக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்; உன் உடலுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்.
23.45
कः स्विद् एकाकी चरति क ऽ उ स्विज् जायते पुनः ।
किꣳ स्विद्धिमस्य भेषजं किम् व् आवपनं महत् ॥ २३.४५ ॥
தனியாக யார் நடக்கிறான்? மீண்டும் யார் பிறக்கிறான்? குளிரின் மருந்து எது? பெரிய விதைக்களம் எது?
23.46
सूर्य ऽ एकाकी चरति चन्द्रमा जायते पुनः ।
अग्निर् हिमस्य भेषजं भूमिर् आवपनं महत् ॥ २३.४६ ॥
சூரியன் தனியாக நடக்கிறான்; சந்திரன் மீண்டும் பிறக்கிறான். அக்னி குளிரின் மருந்து; பூமி பெரிய விதைக்களம்.
23.47
किꣳ स्वित् सूर्यसमं ज्योतिः किꣳ समुद्रसमꣳ सरः ।
किꣳ स्वित् पृथिव्यै वर्षीयः कस्य मात्रा न विद्यते ॥ २३.४७ ॥
சூரியனுக்கு சமமான ஒளி எது? கடலுக்கு சமமான ஏரி எது? பூமியை விட பெரியது எது? எதன் அளவு காணப்படுவதில்லை?
23.48
ब्रह्म सूर्यसमं ज्योतिर् द्यौः समुद्रसमꣳ सरः ।
इन्द्रः पृथिव्यै वर्षीयान् गोस् तु मात्रा न विद्यते ॥ २३.४८ ॥
பிரம்மம் சூரியனுக்கு நிகரான ஒளி; வானம் கடலுக்கு நிகரான ஏரி. இந்திரன் பூமியை விடப் பெரியவன்; ஆனால் பசுவின் அளவு அறியப்படவில்லை.
23.49
पृच्छामि त्वा चितये देवसख यदि त्वम् अत्र मनसा जगन्थ ।
येषु विष्णुस् त्रिषु पदेष्व् एष्टस् तेषु विश्वं भुवनम् आ विवेशाꣳ३ऽ ॥ २३.४९ ॥
தேவர்களின் நண்பனே, உன்னிடம் கேட்கிறேன் — நீ மனதால் இங்கு வந்திருந்தால், விஷ்ணு அளந்த மூன்று அடிகளில் அனைத்து உலகங்களும் புகுந்துள்ளன.
23.50
अपि तेषु त्रिषु पदेष्व् अस्मि येषु विश्वं भुवनम् आविवेश ।
सद्यः पर्य् एमि पृथिवीम् उत द्याम् एकेनाङ्गेन दिवो ऽ अस्य पृष्ठम् ॥ २३.५० ॥
அனைத்து உலகங்களும் புகுந்துள்ள அந்த மூன்று அடிகளிலும் நானும் இருக்கிறேன். ஒரு அங்கத்தால் உடனே பூமியையும் வானத்தையும் சுற்றுகிறேன், இவ்வானத்தின் முதுகில்.
23.51
केष्व् अन्तः पुरुष ऽ आ विवेश कान्य् अन्तः पुरुषे ऽ अर्पितानि ।
एतद् ब्रह्मन्न् उपवल्हामसि त्वा किꣳ स्विन् नः प्रति वोचास्य् अत्र ॥ २३.५१ ॥
எதில் புருஷன் உள்ளே புகுந்திருக்கிறான்? புருஷனுக்குள் எவை நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன? பிரம்மனே, இதற்காக உன்னை அழைக்கிறோம் — இங்கே எங்களுக்கு எதைப் பதிலளிப்பாய்?
23.52
पञ्चस्व् अन्तः पुरुष ऽ आ विवेश तान्य् अन्तः पुरुषे ऽ अर्पितानि ।
एतत् त्वात्र प्रतिमन्वानो ऽ अस्मि न मायया भवस्य् उत्तरो मत् ॥ २३.५२ ॥
ஐந்தினுள் புருஷன் உள்ளே புகுந்திருக்கிறான்; அவற்றிலும், புருஷனுக்குள் அவை நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன. இங்கே உனக்கு விடையளிக்கிறேன் — மாயையால் அல்ல; நீ என்னைவிட உயர்ந்தவன்.
23.53
का स्विद् आसीत् पूर्वचित्तिः किꣳ स्विद् आसीद् बृहद् वयः ।
का स्विद् आसीत् पिलिप्पिला का स्विद् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.५३ ॥
முதல் அறிவு யார் ஆனது? பெரிய உயிராற்றல் எது ஆனது? பிலிப்பிலா யார் ஆனாள்? பிசங்கிலா யார் ஆனாள்?
23.54
द्यौर् आसीत् पूर्वचित्तिः अश्वऽ आसीद् बृहद् वयः ।
अविर् आसीत् पिलिप्पिला रात्रिर् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.५४ ॥
வானம் முதல் அறிவு ஆனது. குதிரை பெரிய உயிராற்றல் ஆனது. ஆடு பிலிப்பிலா ஆனது. இரவு பிசங்கிலா ஆனது.
23.55
का ऽ ईमरे पिशंगिला का ऽ ईं कुरुपिशंगिला ।
क ऽ ईम् आस्कन्दम् अर्षति क ऽ ईं पन्थां वि सर्पति ॥ २३.५५ ॥
இங்கே பிசங்கிலா யார்? குருபிசங்கிலா யார்? தாவிப் பாய்பவன் யார்? வழியில் ஊர்பவன் யார்?
23.56
अजारे पिशंगिला श्वावित् कुरुपिशंगिला ।
शश आस्कन्दम् अर्षत्य् अहिः पन्थां वि सर्पति ॥ २३.५६ ॥
இங்கே வெள்ளாடு பிசங்கிலா. நாய்போன்றது குருபிசங்கிலா. முயல் தாவி ஓடுகிறது. பாம்பு வழியில் ஊர்கிறது.
23.57
कत्य् अस्य विष्ठाः कत्य् अक्षराणि कति होमासः कतिधा समिद्धः ।
यज्ञस्य त्वा विदथा पृच्छम् अत्र कति होतार ऽ ऋतुशो यजन्ति ॥ २३.५७ ॥
இதன் இருக்கைகள் எத்தனை? எழுத்துகள் எத்தனை? ஆகுதிகள் எத்தனை? எத்தனை வகையில் கொளுத்தப்பட்டுள்ளது? யாகத்தின் சடங்குகளைப் பற்றி இங்கே உன்னிடம் கேட்கிறோம்: ருதுவுக்கு ருது எத்தனை ஹோதாக்கள் யஜிக்கிறார்கள்?
23.58
षड् अस्य विष्ठाः शतम् अक्षराण्य् अशीतिर् होमाः समिधो ह तिस्रः ।
यज्ञस्य ते विदथा प्र ब्रवीमि सप्त होतार ऋतुशो यजन्ति ॥ २३.५८ ॥
இந்த யாகத்திற்கு ஆறு விஷ்டாக்கள், நூறு அட்சரங்கள், எண்பது ஹோமங்கள், மூன்று சமிதைகள் உண்டு. யாகத்தின் வித்திகளை உனக்கு நான் கூறுகிறேன்; ஏழு ஹோதாக்கள் ருதுக்களின்படி யஜிக்கின்றனர்.
23.59
को ऽ अस्य वेद भुवनस्य नाभिं को द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षम् ।
कः सूर्यस्य वेद बृहतो जनित्रं को वेद चन्द्रमसं यतोजाः ॥ २३.५९ ॥
இந்த உலகின் நாபியை யார் அறிவார்? வானையும் பூமியையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் யார் அறிவார்? பெரிய சூரியனின் பிறப்பிடத்தை யார் அறிவார்? எதிலிருந்து பிறந்த சந்திரனை யார் அறிவார்?
23.60
वेदाहम् अस्य भुवनस्य नाभिं वेद द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षम् ।
वेद सूर्यस्य बृहतो जनित्रं अथो वेद चन्द्रमसं यतोजाः ॥ २३.६० ॥
இந்த உலகின் நாபியை நான் அறிவேன். வானையும் பூமியையும் அந்தரிக்ஷத்தையும் அவன் அறிவான். பெரிய சூரியனின் பிறப்பிடத்தை அவன் அறிவான்; அதோடு எதிலிருந்து பிறந்த சந்திரனையும் அவன் அறிவான்.
23.61
पृच्छामि त्वा परम् अन्तं पृथिव्याः पृच्छामि यत्र भुवनस्य नाभिः ।
पृच्छामि त्वा वृष्णो ऽ अश्वस्य रेतः पृच्छामि वाचः परमं व्योम ॥ २३.६१ ॥
பூமியின் உச்ச முடிவை உன்னிடம் கேட்கிறேன்; உலகின் நாபி எங்கே என்று கேட்கிறேன். வலிமையான குதிரையின் விந்துவை உன்னிடம் கேட்கிறேன்; வாக்கின் உயர்ந்த வெளியைக் கேட்கிறேன்.
23.62
इयं वेदिः परो ऽ अन्तः पृथिव्या ऽ अयं यज्ञो यत्र भुवनस्य नाभिः ।
अयꣳ सोमो वृष्णो ऽ अश्वस्य रेतः ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥ २३.६२ ॥
இந்த வேதி பூமியின் உச்ச முடிவு; இந்த யாகமே உலகின் நாபி அமைந்த இடம். இந்த சோமமே வலிமையான குதிரையின் விந்து; இந்த பிரம்மமே வாக்கின் உயர்ந்த வெளி.
23.63
सुभूः स्वयम्भूः प्रथमो ऽन्तर् महत्य् अर्णवे ।
दधे ह गर्भम् ऋत्वियं यतो जातः प्रजापतिः ॥ २३.६३ ॥
நற்பிறப்பாளரும் தானே தோன்றியவருமான முதல்வர் பெரிய கடலின் உள்ளே கருவைத் தரித்தார்; அதிலிருந்து பிரஜாபதி பருவகாலத்தில் பிறந்தார்.
23.64
होता यक्षत् प्रजापतिꣳ सोमस्य महिम्नः ।
जुषतां पिबतु सोमꣳ होतर् यज ॥ २३.६४ ॥
ஹோதா பிரஜாபதியை சோமனின் மகிமையால் வழிபடட்டும். அவர் மகிழட்டும், சோமத்தைப் பருகட்டும்; ஹோதாவே, யாகம் செய்.
23.65
प्रजापते न त्वद् एतान्य् अन्यो विश्वा रूपाणि परि ता बभूव ।
यत्कामास् ते जुहुमस् तन् नो ऽ अस्तु । वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ २३.६५ ॥
பிரஜாபதியே, உம்மையன்றி வேறு எவரும் இவற்றை ஆகவில்லை; எல்லா வடிவங்களும் அவரைச் சுற்றியவை. நாங்கள் எந்த விருப்பத்துடன் ஹோமம் செய்கிறோமோ அது எங்களுக்கு ஆகட்டும். நாங்கள் செல்வங்களின் தலைவர்களாக ஆகட்டும்.