യജുർവേദം · അധ്യായം 23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
23.1
हिरण्यगर्भः सम् अवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिर् एक ऽ आसीत् ।
स दाधार पृथिवीं द्याम् उतेमां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २३.१ ॥
ഹിരണ്യഗർഭൻ ആദിയിൽ ഉദിച്ചു. സകല ജീവികൾക്കും ജനിച്ച ഏകനായ പ്രഭു അവനാണ്. അവൻ ഭൂമിയെയും ഈ ആകാശത്തെയും താങ്ങി. ഏത് ദേവനു ഹവിസ്സുകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം?
23.2
उपयामगृहीतो ऽसि प्रजापतये त्वा जुष्टं गृह्णामि ।
एष ते योनिः सूर्यस् ते महिमा ।
यस् ते ऽहन्त् संवत्सरे महिमा संबभूव यस् ते वायाव् अन्तरिक्षे महिमा संबभूव यस् ते दिवि सूर्ये महिमा संबभूव तस्मै ते महिम्ने प्रजापतये स्वाहा देवेभ्यः ॥ २३.२ ॥
നീ ഉപയാമ പാത്രത്താൽ എടുക്കപ്പെട്ടവനാണ്. നിനക്കു പ്രിയനായി നിന്നെ പ്രജാപതിക്കായി സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇതാണ് നിന്റെ ഉത്ഭവം; സൂര്യൻ നിന്റെ മഹിമ. പകലിലും സംവത്സരത്തിലും വായുവിലും അന്തരിക്ഷത്തിലും ദ്യുലോകത്തിലും സൂര്യനിലും നിന്റെ മഹിമ ഉദിച്ചുവോ, ആ മഹിമയ്ക്കായി പ്രജാപതിക്ക് സ്വാഹാ, ദേവന്മാർക്ക് സ്വാഹാ.
23.3
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैक ऽ इद् राजा जगतो बभूव ।
य ऽ ईशे ऽ अस्य द्विपदश् चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ २३.३ ॥
ശ്വസിക്കുന്നവയ്ക്കും കണ്ണടയ്ക്കുന്നവയ്ക്കും തന്റെ മഹിമയാൽ ഏകരാജാവായവൻ ആരാണ്? ഈ ദ്വിപദ ചതുഷ്പദ ജീവികളെ ഭരിക്കുന്നവൻ ആരാണ്? ഏത് ദേവനു ഹവിസ്സുകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം?
23.4
उपयामगृहीतो ऽसि प्रजापतये त्वा जुष्टं गृह्णामि ।
एष ते योनिश् चन्द्रस् ते महिमा ।
यस् ते रात्रौ संवत्सरे महिमा संबभूव यस् ते पृथिव्याम् अग्नौ महिमा संबभूव यस् ते नक्षत्रेषु चन्द्रमसि महिमा संबभूव तस्मै ते महिम्ने प्रजापतये देवेभ्यः स्वाहा ॥ २३.४ ॥
നീ ഉപയാമ പാത്രത്താൽ ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; പ്രജാപതിക്ക് പ്രിയമായ നിന്നെ ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതാണ് നിന്റെ സ്ഥാനം, ചന്ദ്രനാണ് നിന്റെ മഹിമ. രാത്രിയിലും സംവത്സരത്തിലും നിന്റെ മഹിമ ഉദിച്ചു; ഭൂമിയിലും അഗ്നിയിലും നിന്റെ മഹിമ ഉദിച്ചു; നക്ഷത്രങ്ങളിലും ചന്ദ്രനിലും നിന്റെ മഹിമ ഉദിച്ചു; ആ മഹിമയ്ക്കും പ്രജാപതിക്കും ദേവന്മാർക്കും സ്വാഹാ.
23.5
युञ्जन्ति ब्रध्नम् अरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २३.५ ॥
നിൽക്കുന്നവരുടെ ചുറ്റും സഞ്ചരിക്കുന്ന ശോഭയുള്ള, ചുവന്ന ആ (സൂര്യനെ) അവർ നുകം വെക്കുന്നു. ദിവിയിൽ പ്രകാശമുള്ള വെളിച്ചങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു.
23.6
युञ्जन्त्य् अस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २३.६ ॥
അവന്റെ പ്രിയമായ, വിവിധ ചിറകുകളുള്ള രണ്ട് തവിട്ടുകുതിരകളെ അവർ രഥത്തിൽ നുകം വെക്കുന്നു. ചുവപ്പുള്ള, ധൈര്യമുള്ള, മനുഷ്യരെ വഹിക്കുന്ന (കുതിരകൾ).
23.7
यद् वातो ऽ अपो ऽ अगनीगन् प्रियाम् इन्द्रस्य तन्वम् ।
एतꣳ स्तोतर् अनेन पथा पुनर् अश्वम् आ वर्तयासि नः ॥ २३.७ ॥
കാറ്റ് ജലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയമായ ശരീരത്തിലെത്തി ചലിച്ചപ്പോൾ, ഹേ സ്തോതാവേ, ഈ വഴിയിലൂടെത്തന്നെ ഞങ്ങൾക്കായി കുതിരയെ വീണ്ടും തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരിക.
23.8
वसवस् त्वाञ्जन्तु गायत्रेण छन्दसा ।
रुद्रास् त्वाञ्जन्तु त्रैष्टुभेन छन्दसा ।
आदित्यास् त्वाञ्जन्तु जागतेन छन्दसा ।
भूर् भुवः स्वर् लाजी३ञ् छाची३न् यव्ये गव्यऽ एतद् अन्नम् अत्त देवा ऽ एतद् अन्नम् अद्धि प्रजापते ॥ २३.८ ॥
വസുക്കൾ ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സിനാൽ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ. രുദ്രന്മാർ ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സിനാൽ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ. ആദിത്യന്മാർ ജഗതീ ഛന്ദസ്സിനാൽ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ. ഭൂഃ ഭുവഃ സ്വഃ. യവത്തിലും ഗവ്യത്തിലും ഈ അന്നം ഭക്ഷിക്കുവിൻ, ദേവന്മാരേ; ഈ അന്നം ഭക്ഷിക്കൂ, പ്രജാപതേ.
23.9
कः स्विद् एकाकी चरति क ऽ उ स्विज् जायते पुनः ।
किꣳ स्विद्धिमस्य भेषजं किम् व् आवपनं महत् ॥ २३.९ ॥
ഒറ്റയ്ക്ക് ആര് സഞ്ചരിക്കുന്നു? വീണ്ടും ആര് ജനിക്കുന്നു? തണുപ്പിന്റെ ഔഷധം എന്ത്? മഹത്തായ വിതയ്ക്കൽ ഭൂമി എന്ത്?
23.10
सूर्य ऽ एकाकी चरति चन्द्रमा जायते पुनः ।
अग्निर् हिमस्य भेषजं भूमिर् आवपनं महत् ॥ २३.१० ॥
സൂര്യൻ ഒറ്റയ്ക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ചന്ദ്രൻ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. അഗ്നി മഞ്ഞിനുള്ള ഔഷധം; ഭൂമി മഹത്തായ വിതയ്ക്കൽ ഇടം.
23.11
का स्विद् आसीत् पूर्वचित्तिः किꣳ स्विद् आसीद् बृहद् वयः ।
का स्विद् आसीत् पिलिप्पिला का स्विद् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.११ ॥
ആദ്യ ചേതന എന്തായിരുന്നു? മഹത്തായ ജീവശക്തി എന്തായിരുന്നു? പിലിപ്പിലാ എന്തായിരുന്നു? പിശങ്ഗിലാ എന്തായിരുന്നു?
23.12
द्यौर् आसीत् पूर्वचित्तिः अश्व ऽ आसीद् बृहद् वयः ।
अविर् आसीत् पिलिप्पिला रात्रिर् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.१२ ॥
ആകാശം ആദ്യ ചേതന; കുതിര മഹത്തായ ജീവശക്തി. ആട്ടിൻപെണ്ണ് പിലിപ്പിലാ; രാത്രി പിശങ്ഗിലാ.
23.13
वायुष् ट्वा पचतैर् अवतु ।
असितग्रीवश् छागैः ।
न्यग्रोधश् चमसैः ।
शल्मलिर् वृद्ध्या ।
एष स्य राथ्यो वृषा ।
पड्भिश् चतुर्भिर् एद् अगन् ।
ब्रह्माकृष्णश् च नो ऽवतु ।
नमो ऽग्नये ॥ २३.१३ ॥
വായു നിന്നെ പാകം ചെയ്യട്ടെ, കാക്കട്ടെ. അസിതഗ്രീവൻ ആടുകളോടൊപ്പം. ന്യഗ്രോധം ചമസങ്ങളോടൊപ്പം. ശാല്മലി വൃദ്ധിയോടൊപ്പം. ഇതാ ആ രഥവൃഷഭൻ; ആറും നാലുമായി വന്നു. അകൃഷ്ണനായ ബ്രഹ്മാവ് നമ്മെ കാക്കട്ടെ. അഗ്നിക്ക് നമസ്കാരം.
23.14
सꣳशितो रश्मिना रथः सꣳशितो रश्मिना हयः ।
सꣳशितो अप्स्व् अप्सुजा ब्रह्मा सोमपुरोगवः ॥ २३.१४ ॥
രഥം കടിഞ്ഞാണാൽ മൂർച്ചയാക്കപ്പെട്ടു; കുതിര കടിഞ്ഞാണാൽ മൂർച്ചയാക്കപ്പെട്ടു. ജലത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് ജലത്തിൽ മൂർച്ചയാക്കപ്പെട്ടു; സോമൻ മുന്നിലുള്ളവൻ.
23.15
स्वयं वाजिꣳस् तन्वं कल्पयस्व स्वयं यजस्व स्वयं जुषस्व ।
महिमा ते ऽन्येन न संनशे ॥ २३.१५ ॥
ഹേ കുതിരേ, നീ തന്നെ നിന്റെ ശരീരം അലങ്കരിക്കുക. നീ തന്നെ യജ്ഞം ചെയ്യുക. നീ തന്നെ (ആഹുതി) സ്വീകരിക്കുക. നിന്റെ മഹിമ മറ്റൊരാളാൽ നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
23.16
न वा ऽ उ ऽ एतन् म्रियसे न रिष्यसि देवाꣳ२ऽ इद् एषि पथिभिः सुगेभिः ।
यत्रासते सुकृतो यत्र ते ययुस् तत्र त्वा देवः सविता दधातु ॥ २३.१६ ॥
നീ തീർച്ചയായും മരിക്കുന്നില്ല, നശിക്കുന്നുമില്ല; സുഗമമായ വഴികളിലൂടെ ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു. സുകൃതികൾ വസിക്കുന്നിടത്തും അവർ പോയിടത്തും സവിതാവായ ദേവൻ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
23.17
अग्निः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन्न् अग्निः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ।
वायुः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन् वायुः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ।
सूर्यः पशुर् आसीत् तेनायजन्त स ऽ एतं लोकम् अजयद् यस्मिन्त् सूर्यः स ते लोको भविष्यति तं जेष्यसि पिबैता ऽ अपः ॥ २३.१७ ॥
അഗ്നി പശുവായിരുന്നു; അതിനാൽ യജ്ഞം ചെയ്തു, അവൻ അഗ്നിയുള്ള ഈ ലോകത്തെ ജയിച്ചു; ആ ലോകം നിന്റേതാകും, അത് നീ ജയിക്കും, ഈ വെള്ളം കുടിക്കുക. വായു പശുവായിരുന്നു; അതിനാൽ യജ്ഞം ചെയ്തു, അവൻ വായുവുള്ള ഈ ലോകത്തെ ജയിച്ചു; ആ ലോകം നിന്റേതാകും, അത് നീ ജയിക്കും, ഈ വെള്ളം കുടിക്കുക. സൂര്യൻ പശുവായിരുന്നു; അതിനാൽ യജ്ഞം ചെയ്തു, അവൻ സൂര്യനുള്ള ഈ ലോകത്തെ ജയിച്ചു; ആ ലോകം നിന്റേതാകും, അത് നീ ജയിക്കും, ഈ വെള്ളം കുടിക്കുക.
23.18
प्राणाय स्वाहा ।
अपानाय स्वाहा ।
व्यानाय स्वाहा अम्बे ऽ अम्बिके ऽम्बालिके न मा नयति कश् चन ।
ससस्त्य् अश्वकः सुभद्रिकां काम्पीलवासिनीम् ॥ २३.१८ ॥
പ്രാണന് സ്വാഹാ. അപാനന് സ്വാഹാ. വ്യാനന് സ്വാഹാ. അമ്മേ, അംബികേ, അംബാലികേ, ആരും എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല. കുതിരക്കാരൻ കാമ്പീലവാസിനിയായ സുഭദ്രികയെ ഉറക്കുന്നു.
23.19
गणानां त्वा गणपतिꣳ हवामहे प्रियाणां त्वा प्रियपतिꣳ हवामहे निधीनां त्वा निधिपतिꣳ हवामहे वसो मम ।
आहम् अजानि गर्भधम् आ त्वम् अजासि गर्भधम् ॥ २३.१९ ॥
ഗണങ്ങളുടെ ഗണപതിയായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. പ്രിയരുടെ പ്രിയപതിയായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു. നിധികളുടെ നിധിപതിയായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു, എൻ്റെ വസോ. ഗർഭം ധരിപ്പിക്കുന്നവനെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു; നീ ഗർഭധാരകനായി ജനിക്കുന്നു.
23.20
ता ऽ उभौ चतुरः पदः सम्प्र सारयाव स्वर्गे लोके प्रोर्णुवाथां वृषा वाजी रेतोधा रेतो दधातु ॥ २३.२० ॥
നമ്മൾ ഇരുവരും നാല് കാലുകളും നീട്ടുക. സ്വർഗലോകത്തിൽ ഇരുവരും മൂടിപ്പുതയ്ക്കുക. വൃഷനും വാജിയും രേതോധാവുമായവൻ രേതസ്സ് വെക്കട്ടെ.
23.21
उत्सक्थ्या ऽ अव गुदं धेहि सम् अञ्जिं चारया वृषन् ।
य स्त्रीणां जीवभोजनः ॥ २३.२१ ॥
ഓ വൃഷാ, തുടയോടുകൂടി ഗുദം താഴ്ത്തുക; അഞ്ജിയെ നന്നായി ചലിപ്പിക്കുക, സ്ത്രീകളുടെ ജീവൻ ഭുജിക്കുന്നവനേ.
23.22
यकासकौ शकुन्तिकाहलग् इति वञ्चति ।
आ हन्ति गभे पसो निगल्गलीति धारका ॥ २३.२२ ॥
യകാ അസൗ ശകുന്തികാ, അഹലഗ് — എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ വഞ്ചിക്കുന്നു. ഗർഭത്തിൽ മാംസത്തെ അവൻ അടിക്കുന്നു — നിഗല്ഗലീ എന്നു; ധാരകാ.
23.23
यको ऽसकौ शकुन्तक ऽ आहलग् इति वञ्चति ।
विवक्षत ऽ इव ते मुखम् अध्वर्यो मा नस् त्वम् अभि भाषथाः ॥ २३.२३ ॥
യകോ അസൗ ശകുന്തകാ, ആഹലഗ് — എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ വഞ്ചിക്കുന്നു. ഓ അധ്വര്യു, നിന്റെ മുഖം സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ; നീ ഞങ്ങളോടു സംസാരിക്കരുത്.
23.24
माता च ते पिता च ते ऽग्रं वृक्षस्य रोहतः ।
प्रतिलामीति ते पिता गभे मुष्टिम् अतꣳसयत् ॥ २३.२४ ॥
നിന്റെ അമ്മയും നിന്റെ അച്ഛനും വളരുന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ അഗ്രംപോലെയാണ്. 'ഇതു ഞാൻ തിരികെയെടുക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞ് നിന്റെ അച്ഛൻ ഗർഭത്തിൽ മുഷ്ടി വെച്ചു.
23.25
माता च ते पिता च ते ऽग्रे वृक्षस्य क्रीडतः ।
विवक्षत ऽइव ते मुखं ब्रह्मन् मा नस् त्वं वदो बहु ॥ २३.२५ ॥
നിന്റെ അമ്മയും നിന്റെ അച്ഛനും മരത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ കളിക്കുന്നവരാണ്. നിന്റെ വായ് സംസാരിക്കാനെന്നപോലെയുണ്ട്; ബ്രഹ്മാവേ, നീ ഞങ്ങളോട് അധികം സംസാരിക്കരുത്.
23.26
ऊर्ध्वम् एनाम् उच्छ्रापय गिरौ भारꣳ हरन्न् इव ।
अथास्यै मध्यम् एधताꣳ शीते वाते पुनन्न् इव ॥ २३.२६ ॥
ഇവളെ മേലേക്കുയർത്തുക, മലമുകളിൽ ഭാരം ചുമക്കുന്നവനെപ്പോലെ. പിന്നെ ഇവളുടെ മധ്യഭാഗം വളരട്ടെ, തണുപ്പിലും കാറ്റിലും ശുദ്ധമാക്കുന്നതുപോലെ.
23.27
ऊर्ध्वम् एनम् उच्छ्रापय गिरौ भारꣳ हरन्न् इव ।
अथास्य मध्यम् एजतु शीते वाते पुनन्न् इव ॥ २३.२७ ॥
ഇവനെ മേലേക്കുയർത്തുക, മലമുകളിൽ ഭാരം ചുമക്കുന്നവനെപ്പോലെ. പിന്നെ ഇവന്റെ മധ്യഭാഗം ചലിക്കട്ടെ, തണുപ്പിലും കാറ്റിലും ശുദ്ധമാക്കുന്നതുപോലെ.
23.28
यद् अस्या ऽ अꣳहुभेद्याः कृधु स्थूलम् उपातसत् ।
मुष्काविदस्या ऽ एजतो गोशफे शकुलाव् इव ॥ २३.२८ ॥
ഇവളുടെ പൊട്ടിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള കട്ടിയുള്ള ഭാഗം അടുത്തെത്തി. ഇവളുടെ രണ്ട് വൃഷണങ്ങൾ വിറച്ച്, പശുവിന്റെ കുളമ്പിൽ രണ്ട് ചരടുകൾപോലെയാണ്.
23.29
यद् देवासो ललामगुं प्र विष्टीमिनम् आविषुः ।
सक्थ्ना देदिश्यते नारी सत्यस्याक्षिभुवो यथा ॥ २३.२९ ॥
ദേവന്മാർ അടയാളമിട്ടതിനെ സൂര്യനിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചപ്പോൾ, സ്ത്രീ തുടയാൽ അടയാളപ്പെടുന്നു; സത്യത്തിന്റെ കണ്ണിൽനിന്ന് ജനിച്ചവരെപ്പോലെ.
23.30
यद्धरिणो यवम् अत्ति न पुष्टं पशु मन्यते ।
शूद्रा यद् अर्यजारा न पोषाय धनायति ॥ २३.३० ॥
മാൻ യവം തിന്നുന്നു, പുഷ്ടമായ പശുവിനെ കണക്കാക്കുന്നില്ല; ശൂദ്രൻ യജമാനന്റെ ഭാര്യയുടെ കാമുകനാകുമ്പോൾ പോഷണത്തിനായി ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
23.31
यद्धरिणो यवम् अत्ति न पुष्टं बहु मन्यते ।
शूद्रो यद् अर्यायै जारो न पोषम् अनु मन्यते ॥ २३.३१ ॥
മാൻ യവം തിന്നുന്നു, പുഷ്ടമായ പല പശുക്കളെയും കണക്കാക്കുന്നില്ല; ശൂദ്രൻ യജമാനന്റെ ഭാര്യയുടെ കാമുകനാകുമ്പോൾ പോഷണത്തെ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു.
23.32
दधिक्राव्णो ऽ अकारिषं जिष्णोर् अश्वस्य वाजिनः ।
सुरभि नो मुखा करत् प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषत् ॥ २३.३२ ॥
വിജയിയും വേഗതയേറിയതുമായ ദധിക്രാവാവായ കുതിരയ്ക്ക് ഞാൻ ആഹുതി അർപ്പിച്ചു. അത് ഞങ്ങളുടെ മുഖത്തെ സുഗന്ധമുള്ളതാക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് നീട്ടട്ടെ.
23.33
गायत्री त्रिष्टुब् जगत्य् अनुष्टुप् पङ्क्त्या सह ।
बृहत्य् उष्णिहा ककुप् सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३३ ॥
ഗായത്രി, ത്രിഷ്ടുപ്, ജഗതി, അനുഷ്ടുപ്, പങ്തി എന്നിവയോടൊപ്പം; ബൃഹതി, ഉഷ്ണിക്, കകുപ് ഛന്ദസ്സുകൾ സൂചികളാൽ നിന്നെ തുന്നട്ടെ.
23.34
द्विपदा याश् चतुष्पदास् त्रिपदा याश् च षट्पदाः ।
विच्छन्दा याश् च सच्छन्दाः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३४ ॥
ദ്വിപദങ്ങളും ചതുഷ്പദങ്ങളും ത്രിപദങ്ങളും ഷട്പദങ്ങളും; വിച്ഛന്ദസ്സും സച്ഛന്ദസ്സും ഉള്ളവ സൂചികളാൽ നിന്നെ തുന്നട്ടെ.
23.35
महानाम्न्यो रेवत्यो विश्वा आशाः प्रभूवरीः ।
मैघीर् विद्युतो वाचः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३५ ॥
മഹാനാമ്നിയും രേവതിയും മന്ത്രങ്ങൾ, അതിശക്തമായ എല്ലാ ദിശകളും, മേഘത്തിലെ മിന്നലുകളുടെ വാക്കുകളും സൂചികളാൽ നിന്നെ തുന്നട്ടെ.
23.36
नार्यस् ते पत्न्यो लोम विचिन्वन्तु मनीषया ।
देवानां पत्न्यो दिशः सूचीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.३६ ॥
നിന്റെ സ്ത്രീകൾ നിന്റെ രോമങ്ങൾ ചിന്തയോടെ ശേഖരിക്കട്ടെ. ദേവന്മാരുടെ പത്നിമാരായ ദിശകൾ സൂചികളാൽ നിന്നെ ഒരുക്കട്ടെ.
23.37
रजता हरिणीः सीसा युजो युज्यन्ते कर्मभिः ।
अश्वस्य वाजिनस् त्वचि सिमाः शम्यन्तु शम्यन्तीः ॥ २३.३७ ॥
വെള്ളി, സ്വർണ്ണാഭരണം, ഈയം എന്നിവ കർമ്മങ്ങളാൽ കെട്ടപ്പെടുന്നു. ശക്തനായ കുതിരയുടെ തൊലിയിലെ അടയാളങ്ങൾ അവയെ ഒരുക്കട്ടെ.
23.38
कुविद् अङ्ग यवमन्तो यवं चिद् यथा दान्त्य् अनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नम ऽ उक्तिं यजन्ति ॥ २३.३८ ॥
പ്രിയാ, യവമുള്ളവർ യവത്തെ ക്രമമായി വേർതിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇവിടെ ഇവിടെ ഇവർക്ക് ഭോജനങ്ങൾ ഒരുക്കുക—ദർഭയിൽ നമസ്കാരത്തോടെ വാക്കുകളാൽ യജിക്കുന്നവർക്ക്.
23.39
कस् त्वा छ्यति कस् त्वा वि शास्ति कस् ते गात्राणि शम्यति ।
क ऽ उ ते शमिता कविः ॥ २३.३९ ॥
നിന്നെ ആരു മുറിക്കുന്നു? നിന്നെ ആരു വേർതിരിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നു? നിന്റെ അവയവങ്ങൾ ആരു ഒരുക്കുന്നു? നിന്നെ ഒരുക്കുന്ന ആ ജ്ഞാനി ആര്?
23.40
ऋतवस्त ऽ ऋतुथा पर्व शमितारो वि शासतु ।
संवत्सरस्य तेजसा शमीभिः शम्यन्तु त्वा ॥ २३.४० ॥
നിന്റെ ഋതുക്കൾ ഋതുവായി നിന്റെ സന്ധികളെ ഒരുക്കുന്നവരായി വേറെവേറെ ഉപദേശിക്കട്ടെ. വർഷത്തിന്റെ തേജസ്സോടെ ശമീ-കമ്പുകളാൽ അവ നിന്നെ ഒരുക്കട്ടെ.
23.41
अर्धमासाः परूꣳषि ते मासा ऽ आ च्छ्यन्तु शम्यन्तः ।
अहोरात्राणि मरुतो विलिष्टꣳ सूदयन्तु ते ॥ २३.४१ ॥
അർധമാസങ്ങൾ നിന്റെ സന്ധികൾ; മാസങ്ങൾ നിന്നെ മുറിക്കട്ടെ, ഒരുക്കിക്കൊണ്ട്. പകലും രാവും, മരുത്തുകൾ നിന്റെ കെട്ടിനെ ഒരുക്കട്ടെ.
23.42
दैव्या ऽ अध्वर्यवस् त्वा छ्यन्तु वि च आसतु ।
गात्राणि पर्वशस् ते सिमाः कृण्वन्तु शम्यन्तीः ॥ २३.४२ ॥
ദിവ്യരായ അധ്വര്യുക്കൾ നിന്നെ മുറിക്കട്ടെ; നിന്റെ അവയവങ്ങളെ സന്ധി സന്ധിയായി വിഭജിക്കട്ടെ. അവ യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമാകട്ടെ.
23.43
द्यौस् ते पृथिव्यन्तरिक्षं वायुश् छिद्रं पृणातु ते ।
सूयस् ते नक्षत्रैः सह लोकं कृणोतु साधुया ॥ २३.४३ ॥
ദ്യോവും ഭൂമിയും അന്തരീക്ഷവും നിന്റെ ദ്വാരങ്ങൾ നിറയ്ക്കട്ടെ; വായു നിന്റെ വിടവുകൾ നികത്തട്ടെ. സൂര്യൻ നക്ഷത്രങ്ങളോടുകൂടി നിനക്കായി ലോകത്തെ നന്നായി ഒരുക്കട്ടെ.
23.44
शं ते परेभ्यो गात्रेभ्यः शम् अस्त्व् अवरेभ्यः ।
शम् अस्थभ्यो मज्जभ्यः शम् व् अस्तु तन्वै तव ॥ २३.४४ ॥
നിന്റെ മുൻ അവയവങ്ങൾക്ക് ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ, പിൻ അവയവങ്ങൾക്കും ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ. അസ്ഥികൾക്കും മജ്ജയ്ക്കും ശുഭം; നിന്റെ ശരീരത്തിനും ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ.
23.45
कः स्विद् एकाकी चरति क ऽ उ स्विज् जायते पुनः ।
किꣳ स्विद्धिमस्य भेषजं किम् व् आवपनं महत् ॥ २३.४५ ॥
ഏകനായി ആരു സഞ്ചരിക്കുന്നു? വീണ്ടും ആരു ജനിക്കുന്നു? മഞ്ഞിന്റെ ഔഷധം എന്ത്? മഹത്തായ വിതയ്ക്കുന്ന ഭൂമി എന്ത്?
23.46
सूर्य ऽ एकाकी चरति चन्द्रमा जायते पुनः ।
अग्निर् हिमस्य भेषजं भूमिर् आवपनं महत् ॥ २३.४६ ॥
സൂര്യൻ ഏകനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; ചന്ദ്രൻ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. അഗ്നി മഞ്ഞിന്റെ ഔഷധം; ഭൂമി മഹത്തായ വിതയ്ക്കുന്ന ഭൂമി.
23.47
किꣳ स्वित् सूर्यसमं ज्योतिः किꣳ समुद्रसमꣳ सरः ।
किꣳ स्वित् पृथिव्यै वर्षीयः कस्य मात्रा न विद्यते ॥ २३.४७ ॥
സൂര്യനു തുല്യമായ പ്രകാശം ഏത്? സമുദ്രത്തിനു തുല്യമായ തടാകം ഏത്? ഭൂമിയെക്കാൾ വിശാലമായത് ഏത്? ആരുടെ അളവ് കാണപ്പെടുന്നില്ല?
23.48
ब्रह्म सूर्यसमं ज्योतिर् द्यौः समुद्रसमꣳ सरः ।
इन्द्रः पृथिव्यै वर्षीयान् गोस् तु मात्रा न विद्यते ॥ २३.४८ ॥
ബ്രഹ്മം സൂര്യനു തുല്യമായ പ്രകാശം; ദ്യുലോകം സമുദ്രത്തിനു തുല്യമായ തടാകം. ഇന്ദ്രൻ ഭൂമിയെക്കാൾ വലിയവൻ; എന്നാൽ പശുക്കളുടെ അളവ് കാണാനാകുന്നില്ല.
23.49
पृच्छामि त्वा चितये देवसख यदि त्वम् अत्र मनसा जगन्थ ।
येषु विष्णुस् त्रिषु पदेष्व् एष्टस् तेषु विश्वं भुवनम् आ विवेशाꣳ३ऽ ॥ २३.४९ ॥
ദേവസഖാവേ, നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു — നീ മനസ്സാൽ ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, വിഷ്ണു അളന്ന മൂന്നു പദങ്ങളിൽ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളും പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
23.50
अपि तेषु त्रिषु पदेष्व् अस्मि येषु विश्वं भुवनम् आविवेश ।
सद्यः पर्य् एमि पृथिवीम् उत द्याम् एकेनाङ्गेन दिवो ऽ अस्य पृष्ठम् ॥ २३.५० ॥
സർവ്വ ഭുവനങ്ങളും പ്രവേശിച്ച ആ മൂന്നു പദങ്ങളിലും ഞാനുമുണ്ട്. ഒരു അംഗത്താൽ ഉടൻ ഭൂമിയെയും ദ്യുലോകത്തെയും, ഈ ആകാശത്തിന്റെ പുറത്ത് ചുറ്റുന്നു.
23.51
केष्व् अन्तः पुरुष ऽ आ विवेश कान्य् अन्तः पुरुषे ऽ अर्पितानि ।
एतद् ब्रह्मन्न् उपवल्हामसि त्वा किꣳ स्विन् नः प्रति वोचास्य् अत्र ॥ २३.५१ ॥
ഏതിൽ പുരുഷൻ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു? പുരുഷനുള്ളിൽ ഏതൊക്കെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു? ബ്രഹ്മമേ, ഇതിനായി നിന്നെ വിളിക്കുന്നു — ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് എന്ത് മറുപടി പറയും?
23.52
पञ्चस्व् अन्तः पुरुष ऽ आ विवेश तान्य् अन्तः पुरुषे ऽ अर्पितानि ।
एतत् त्वात्र प्रतिमन्वानो ऽ अस्मि न मायया भवस्य् उत्तरो मत् ॥ २३.५२ ॥
അഞ്ചിനുള്ളിൽ പുരുഷൻ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയിൽത്തന്നെ, പുരുഷനുള്ളിൽ അവ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ നിനക്ക് മറുപടി പറയുന്നു — മായയാൽ അല്ല; നീ എന്നെക്കാൾ ഉന്നതനാണ്.
23.53
का स्विद् आसीत् पूर्वचित्तिः किꣳ स्विद् आसीद् बृहद् वयः ।
का स्विद् आसीत् पिलिप्पिला का स्विद् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.५३ ॥
ആദ്യ ചേതന ആരായിരുന്നു? മഹത്തായ പ്രാണശക്തി എന്തായിരുന്നു? പിലിപ്പിലാ ആരായിരുന്നു? പിശംഗിലാ ആരായിരുന്നു?
23.54
द्यौर् आसीत् पूर्वचित्तिः अश्वऽ आसीद् बृहद् वयः ।
अविर् आसीत् पिलिप्पिला रात्रिर् आसीत् पिशङ्गिला ॥ २३.५४ ॥
ദ്യുലോകം ആദ്യ ചേതന. അശ്വം മഹത്തായ പ്രാണശക്തി. ആട് പിലിപ്പിലാ. രാത്രി പിശംഗിലാ.
23.55
का ऽ ईमरे पिशंगिला का ऽ ईं कुरुपिशंगिला ।
क ऽ ईम् आस्कन्दम् अर्षति क ऽ ईं पन्थां वि सर्पति ॥ २३.५५ ॥
ഇവിടെ പിശംഗിലാ ആര്? കുരുപിശംഗിലാ ആര്? ചാടി ഓടുന്നവൻ ആര്? വഴിയിൽ ഇഴയുന്നവൻ ആര്?
23.56
अजारे पिशंगिला श्वावित् कुरुपिशंगिला ।
शश आस्कन्दम् अर्षत्य् अहिः पन्थां वि सर्पति ॥ २३.५६ ॥
ഇവിടെ ആട് പിശംഗിലാ. നായ പോലുള്ളത് കുരുപിശംഗിലാ. മുയൽ ചാടി ഓടുന്നു. പാമ്പ് വഴിയിൽ ഇഴയുന്നു.
23.57
कत्य् अस्य विष्ठाः कत्य् अक्षराणि कति होमासः कतिधा समिद्धः ।
यज्ञस्य त्वा विदथा पृच्छम् अत्र कति होतार ऽ ऋतुशो यजन्ति ॥ २३.५७ ॥
ഇതിന് എത്ര ആസനങ്ങൾ? എത്ര അക്ഷരങ്ങൾ? എത്ര ആഹുതികൾ? എത്ര വിധത്തിൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടു? യജ്ഞവിധികളെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു: ഋതുവിനനുസരിച്ച് എത്ര ഹോതാക്കൾ യജിക്കുന്നു?
23.58
षड् अस्य विष्ठाः शतम् अक्षराण्य् अशीतिर् होमाः समिधो ह तिस्रः ।
यज्ञस्य ते विदथा प्र ब्रवीमि सप्त होतार ऋतुशो यजन्ति ॥ २३.५८ ॥
ഈ യജ്ഞത്തിന് ആറ് വിഷ്ഠകളും നൂറ് അക്ഷരങ്ങളും എൺപത് ഹോമങ്ങളും മൂന്ന് സമിധകളും ഉണ്ട്. യജ്ഞവിധികൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു; ഏഴ് ഹോതാക്കൾ ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് യജിക്കുന്നു.
23.59
को ऽ अस्य वेद भुवनस्य नाभिं को द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षम् ।
कः सूर्यस्य वेद बृहतो जनित्रं को वेद चन्द्रमसं यतोजाः ॥ २३.५९ ॥
ഈ ഭുവനത്തിന്റെ നാഭി ആരറിയുന്നു? ദ്യാവാപൃഥിവിയെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും ആരറിയുന്നു? മഹാനായ സൂര്യന്റെ ജന്മസ്ഥാനം ആരറിയുന്നു? എവിടെനിന്ന് ജനിച്ച ചന്ദ്രനെ ആരറിയുന്നു?
23.60
वेदाहम् अस्य भुवनस्य नाभिं वेद द्यावापृथिवी ऽ अन्तरिक्षम् ।
वेद सूर्यस्य बृहतो जनित्रं अथो वेद चन्द्रमसं यतोजाः ॥ २३.६० ॥
ഈ ഭുവനത്തിന്റെ നാഭി ഞാൻ അറിയുന്നു. ദ്യാവാപൃഥിവിയെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും അവൻ അറിയുന്നു. മഹാനായ സൂര്യന്റെ ജന്മസ്ഥാനം അവൻ അറിയുന്നു; എവിടെനിന്ന് ജനിച്ച ചന്ദ്രനെയും അവൻ അറിയുന്നു.
23.61
पृच्छामि त्वा परम् अन्तं पृथिव्याः पृच्छामि यत्र भुवनस्य नाभिः ।
पृच्छामि त्वा वृष्णो ऽ अश्वस्य रेतः पृच्छामि वाचः परमं व्योम ॥ २३.६१ ॥
ഭൂമിയുടെ പരമാന്തം നിന്നോട് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു; ഭുവനത്തിന്റെ നാഭി എവിടെയെന്ന് ചോദിക്കുന്നു. കരുത്തുള്ള കുതിരയുടെ രേതസ്സ് നിന്നോട് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു; വാക്കിന്റെ പരമമായ വ്യോമം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.
23.62
इयं वेदिः परो ऽ अन्तः पृथिव्या ऽ अयं यज्ञो यत्र भुवनस्य नाभिः ।
अयꣳ सोमो वृष्णो ऽ अश्वस्य रेतः ब्रह्मायं वाचः परमं व्योम ॥ २३.६२ ॥
ഈ വേദി ഭൂമിയുടെ പരമാന്തമാണ്; ഈ യജ്ഞമാണ് ഭുവനത്തിന്റെ നാഭി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇടം. ഈ സോമമാണ് കരുത്തുള്ള കുതിരയുടെ രേതസ്; ഈ ബ്രഹ്മമാണ് വാക്കിന്റെ പരമമായ വ്യോമം.
23.63
सुभूः स्वयम्भूः प्रथमो ऽन्तर् महत्य् अर्णवे ।
दधे ह गर्भम् ऋत्वियं यतो जातः प्रजापतिः ॥ २३.६३ ॥
സുഭൂഃ, സ്വയംഭൂഃ, പ്രഥമൻ മഹാസമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ ഗർഭം ധരിച്ചു; അതിൽനിന്നു യഥാകാലം പ്രജാപതി ജനിച്ചു.
23.64
होता यक्षत् प्रजापतिꣳ सोमस्य महिम्नः ।
जुषतां पिबतु सोमꣳ होतर् यज ॥ २३.६४ ॥
ഹോതാവ് പ്രജാപതിയെ സോമന്റെ മഹിമയാൽ ആരാധിക്കട്ടെ. അദ്ദേഹം പ്രസാദിച്ച് സോമം പാനം ചെയ്യട്ടെ; ഹോതാവേ, യജിക്കൂ.
23.65
प्रजापते न त्वद् एतान्य् अन्यो विश्वा रूपाणि परि ता बभूव ।
यत्कामास् ते जुहुमस् तन् नो ऽ अस्तु । वयꣳ स्याम पतयो रयीणाम् ॥ २३.६५ ॥
പ്രജാപതേ, നിന്നിൽനിന്നല്ലാതെ മറ്റാരും ഇവ ആയില്ല; എല്ലാ രൂപങ്ങളും അവനെ ചുറ്റുന്നു. ഏതു കാമനയോടെ ഞങ്ങൾ ഹോമിക്കുന്നുവോ അത് ഞങ്ങൾക്കു ഭവിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ സമ്പത്തുകളുടെ നാഥന്മാരാകട്ടെ.