ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.1
अग्ने जातान् प्र णुद नः सपत्नान् प्रत्य् अजातान् नुद जातवेदः ।
अधि नो ब्रूहि सुमना ऽ अहेडꣳस् तव स्याम शर्मꣳस् त्रिवरूथ ऽ उद्भौ ॥ १५.१ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଜନ୍ମିତ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର; ହେ ଜାତବେଦସ, ଅଜାତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଛକୁ ଠେଲ। ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଆମ ସହ କଥା କୁହ; କ୍ରୋଧହୀନ ହୋଇ ଆମେ ତୁମ ତ୍ରିବିଧ ଆଶ୍ରୟରେ, ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦୁଇ ଲୋକରେ ରହିବା।
15.2
सहसा जातान् प्र णुदा नः सपत्नान् प्रत्य् अजातान् जातवेदो नुदस्व ।
अधि नो ब्रूहि सुमनस्यमानो वयꣳ स्याम प्र णुदा नः सपत्नान् ॥ १५.२ ॥
ତୁମ ବଳରେ ଆମ ଜନ୍ମିତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର; ହେ ଜାତବେଦସ, ଅଜାତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପଛକୁ ଠେଲ। ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଆମ ସହ କଥା କୁହ; ଆମେ ରହିବା; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର।
15.3
षोडशी स्तोम ऽ ओजो द्रविणम् ।
चतुश्चत्वारिꣳश स्तोमो वर्चो द्रविणम् ।
अग्नेः पुरीषम् अस्य अप्सो नाम तां त्वा विश्वे ऽ अभि गृणन्तु देवाः ।
स्तोमपृष्ठा घृतवतीह सीद प्रजावद् अस्मे द्रविणा यजस्व ॥ १५.३ ॥
ଷୋଡ଼ଶୀ ସ୍ତୋମ ଓଜର ଧନ; ଚତୁଶ୍ଚତ୍ୱାରିଂଶ ସ୍ତୋମ ବର୍ଚସର ଧନ। ଅଗ୍ନିର ଏହି ପୁରୀଷ, ଯାହାର ନାମ ଅପ୍ସ, ତାହାକୁ ସମସ୍ତ ଦେବ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ସ୍ତୋମ ଯାହାର ପୃଷ୍ଠ, ସେହି ଘୃତବତୀ ତୁମେ ଏଠାରେ ବସ; ସନ୍ତାନ ସହିତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
15.4
एवश् छन्दः ।
वरिवश् छन्दः ।
शंभूश् छन्दः ।
परिभूश् छन्दः ।
ऽ आच्छच् छन्दः ।
मनश् छन्दः ।
व्यचश् छन्दः ।
सिन्धुश् छन्दः ।
समुद्रश् छन्दः ।
सरिरं छन्दः ।
ककुप् छन्दः ।
त्रिककुप् छन्दः ।
काव्यं छन्दः ।
ऽ अङ्कुपं छन्दः ।
अक्षरपङ्क्तिश् छन्दः ।
पदपङ्क्तिश् छन्दः ।
विष्टारपङ्क्तिश् छन्दः ।
क्षुरो भ्राजश् छन्दः ॥ १५.४ ॥
ଏହିପରି ଛନ୍ଦ: ବରିବସ୍ ଛନ୍ଦ। ଶମ୍ଭୂ ଛନ୍ଦ। ପରିଭୂ ଛନ୍ଦ। ଆଚ୍ଛଚ୍ଛ ଛନ୍ଦ। ମନସ୍ ଛନ୍ଦ। ବ୍ୟଚସ୍ ଛନ୍ଦ। ସିନ୍ଧୁ ଛନ୍ଦ। ସମୁଦ୍ର ଛନ୍ଦ। ସରିରମ୍ ଛନ୍ଦ। ककୁପ୍ ଛନ୍ଦ। ତ୍ରିକକୁପ୍ ଛନ୍ଦ। କାବ୍ୟ ଛନ୍ଦ। ଅଙ୍କୁପ ଛନ୍ଦ। ଅକ୍ଷରପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ। ପଦପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ। ବିଷ୍ଟାରପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ। କ୍ଷୁର ଓ ଭ୍ରାଜ୍ ଛନ୍ଦ।
15.5
आच्छच् छन्दः ।
प्रच्छच् छन्दः ।
संयच् छन्दः ।
वियच् छन्दः ।
बृहच् छन्दः ।
रथन्तरं छन्दः ।
निकायश् छन्दः ।
विवधश् छन्दः ।
गिरश् छन्दः ।
भ्रजश् छन्दः ।
सꣳस्तुप् छन्दः ।
ऽ अनुष्टुप् छन्दः ।
ऽ एवश् छन्दः ।
वरिवश् छन्दः ।
वयश् छन्दः ।
वयस्कृच् छन्दः ।
विष्पर्धाश् छन्दः ।
विशालं छन्दः ।
छदिश् छन्दः ।
दूरोहणं छन्दः ।
तन्द्रं छन्दः ।
ऽ अङ्काङ्कं छन्दः ॥ १५.५ ॥
ଆଚ୍ଛଚ୍ ଛନ୍ଦଃ। ପ୍ରଚ୍ଛଚ୍ ଛନ୍ଦଃ। ସଂଯଚ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବିଯଚ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବୃହଚ୍ ଛନ୍ଦଃ। ରଥନ୍ତରଂ ଛନ୍ଦଃ। ନିକାୟସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବିବଧସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ଗିରସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ଭ୍ରଜସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ସଂସ୍ତୁପ୍ ଛନ୍ଦଃ। ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛନ୍ଦଃ। ଏବସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବରିବସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବୟସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବୟସ୍କୃତ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବିଷ୍ପର୍ଧାସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ବିଶାଲଂ ଛନ୍ଦଃ। ଛଦିସ୍ ଛନ୍ଦଃ। ଦୂରୋହଣଂ ଛନ୍ଦଃ। ତନ୍ଦ୍ରଂ ଛନ୍ଦଃ। ଅଙ୍କାଙ୍କଂ ଛନ୍ଦଃ।
15.6
रश्मिना सत्याय सत्यं जिन्व ।
प्रेतिना धर्मणा धर्मं जिन्व ।
अन्वित्या दिवा दिवं जिन्व ।
संधिनान्तरिक्षेणान्तरिक्षं जिन्व ।
प्रतिधिना पृथिव्या पृथिवीं जिन्व ।
विष्टम्भेन वृष्ट्या वृष्टिं जिन्व ।
प्रवया ऽह्नाहर् जिन्व ।
अनुया रात्र्या रात्रीं जिन्व ।
उशिजा वसुभ्यो वसून् जिन्व ।
प्रकेतेनादित्येभ्य ऽ आदित्यान् जिन्व ॥ १५.६ ॥
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ରଶ୍ମି ଦ୍ୱାରା ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଧର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରେତି ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଅନ୍ୱିତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦିବାକୁ ଦିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ କର। ସନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ କର। ପ୍ରତିଧି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ କର। ବିଷ୍ଟମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ବୃଷ୍ଟିକୁ ବୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ କର। ପ୍ରବୟା ଦ୍ୱାରା ଦିନକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଅନୁୟା ଦ୍ୱାରା ରାତ୍ରିକୁ ରାତ୍ରି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ କର। ବସୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଶିଜା ଦ୍ୱାରା ବସୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକେତ ଦ୍ୱାରା ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର।
15.7
तन्तुना रायस्पोषेण रायस्पोषं जिन्व ।
सꣳसर्पेण श्रुताय श्रुतं जिन्व ।
ऐडेनौषधीभिर् ओषधीर् जिन्व ।
उत्तमेन तनूभिस् तनूर् जिन्व ।
वयोधसाधीतेनाधीतं जिन्व ।
अभिजिता तेजसा तेजो जिन्व ॥ १५.७ ॥
ତନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ରାୟସ୍ପୋଷ ଦ୍ୱାରା ରାୟସ୍ପୋଷକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ସଂସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୁତ ପାଇଁ ଶ୍ରୁତକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଐଡ ଦ୍ୱାରା ଔଷଧି ଦ୍ୱାରା ଔଷଧିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱାରା ତନୁ ଦ୍ୱାରା ତନୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କର। ବୟୋଧା ଦ୍ୱାରା ଅଧୀତ ଦ୍ୱାରା ଅଧୀତକୁ ପ୍ରେରିତ କର। ଅଭିଜିତ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ତେଜକୁ ପ୍ରେରିତ କର।
15.8
प्रतिपद् असि प्रतिपदे त्वा ।
अनुपद् अस्य् अनुपदे त्वा ।
सम्पद् असि सम्पदे त्वा ।
तेजो ऽसि तेजसे त्वा ॥ १५.८ ॥
ତୁମେ ପ୍ରତିପଦ; ପ୍ରତିପଦ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ଅନୁପଦ; ଅନୁପଦ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ସମ୍ପଦ; ସମ୍ପଦ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ତେଜ; ତେଜ ପାଇଁ ତୁମକୁ।
15.9
त्रिवृद् असि त्रिवृते त्वा ।
प्रवृद् असि प्रवृते त्वा ।
विवृद् असि विवृते त्वा ।
सवृद् असि सवृते त्वा ।
ऽऽआक्रमो ऽस्य् आक्रमाय त्वा ।
संक्रमो ऽसि संक्रमाय त्वा ।
उत्क्रमो ऽस्य् उत्क्रमाय त्वा ।
उत्क्रान्तिर् अस्य् उत्क्रान्त्यै त्वा ।
अधिपतिनोर्जोर्जं जिन्व ॥ १५.९ ॥
ତୁମେ ତ୍ରିବୃତ୍; ତ୍ରିବୃତ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ପ୍ରବୃତ୍; ପ୍ରବୃତ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ବିବୃତ୍; ବିବୃତ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ସବୃତ୍; ସବୃତ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ଆକ୍ରମ; ଆକ୍ରମ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ସଂକ୍ରମ; ସଂକ୍ରମ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ଉତ୍କ୍ରମ; ଉତ୍କ୍ରମ ପାଇଁ ତୁମକୁ। ତୁମେ ଉତ୍କ୍ରାନ୍ତି; ଉତ୍କ୍ରାନ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ। ଅଧିପତି ସହିତ ବଳ ଦ୍ବାରା ବଳକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର।
15.10
राज्ञ्य् असि प्राची दिग् वसवस् ते देवा ऽ अधिपतयो ऽग्निर् हेतीनां प्रतिधर्ता त्रिवृत् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयत्व् आज्यम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु रथन्तरꣳ साम प्रतिष्ठित्याऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१० ॥
ତୁମେ ରାଣୀ, ପୂର୍ବ ଦିଗ; ବସୁଗଣ ତୁମର ଅଧିପତି; ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ରର ଧାରକ; ତ୍ରିବୃତ୍ ସ୍ତୋମ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରୁ। ପୃଥିବୀରେ ଆଜ୍ୟ ଓ ଉକ୍ଥ ଅବ୍ୟଥା ପାଇଁ ସ୍ଥିର ରହୁ; ରଥନ୍ତର ସାମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଆଧାର ହେଉ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ପ୍ରଥମଜ ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ମାତ୍ରା ଓ ବିସ୍ତାରରେ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ; ବିଧର୍ତା ଏବଂ ଏହି ଅଧିପତି ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ଏକମତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗର ନାକପୃଷ୍ଠ ଲୋକରେ ଯଜମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବସାନ୍ତୁ।
15.11
विराड् असि दक्षिणा दिग् रुद्रास् ते देवा ऽ अधिपतय ऽ इन्द्रो हेतीनां प्रतिधर्ता पञ्चदशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु प्रौगम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु बृहत् साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.११ ॥
ତୁମେ ରାଜସୀ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ। ରୁଦ୍ରଗଣ ତୁମର ଦେବତା ଓ ଅଧିପତି; ଇନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ରର ଧାରକ। ପନ୍ଦର ଗୁଣ ସ୍ତୋମ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥିର କରୁ। ଅଚଳତା ପାଇଁ ପ୍ରୌଗ ଉକ୍ଥ ତୁମକୁ ଧରୁ; ସ୍ଥିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ବୃହତ ସାମ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମଜାତ ଋଷିମାନେ ଆକାଶର ମାପ ଓ ମହିମାରେ ତୁମକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ଧାରକ ଓ ଏହି ଅଧିପତି ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ଏକମନ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ, ନାକର ପୃଷ୍ଠରେ ଯଜମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବସାନ୍ତୁ।
15.12
सम्राड् असि प्रतीची दिग् आदित्यास् ते देवा ऽ अधिपतयो वरुणो हेतीनां प्रतिधर्ता सप्तदशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु मरुत्वतीयम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु वैरूपꣳ साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१२ ॥
ତୁମେ ସମ୍ରାଟ; ତୁମେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ। ଆଦିତ୍ୟଗଣ ତୁମର ଦେବତା ଓ ଅଧିପତି; ବରୁଣ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ। ସପ୍ତଦଶ ସ୍ତୋମ ପୃଥିବୀରେ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ମରୁତ୍ୱତୀୟ ଉକ୍ଥ ଅଚଳତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଧରନ୍ତୁ। ବୈରୂପ ସାମ ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁମକୁ ରଖନ୍ତୁ। ପ୍ରଥମଜାତ ଋଷିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ମାପ ଓ ବିସ୍ତାରରେ ତୁମକୁ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ବିଧର୍ତ୍ତା ଓ ଅଧିପତି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ଏକମତ ହୋଇ ତୁମକୁ ଓ ଯଜମାନକୁ ନାକର ପୃଷ୍ଠରେ, ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ବସାନ୍ତୁ।
15.13
स्वराड् अस्य् उदीच्य् दिङ् मरुतस् ते देवा ऽ अधिपतयः सोमो हेतीनां प्रतिधर्तैकविꣳशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु निष्केवल्यम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु वैराजꣳ साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१३ ॥
ତୁମେ ସ୍ୱରାଟ୍; ଉତ୍ତର ଦିଗ। ମରୁତ୍ମାନେ ତୁମର ଅଧିପତି, ସୋମ ଆୟୁଧର ଧାରକ। ଏକବିଂଶ ସ୍ତୋମ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉ। ନିଷ୍କେବଲ୍ୟ ଉକ୍ଥ ଅଚଞ୍ଚଳତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରୁ; ବୈରାଜ ସାମ ସ୍ଥିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମଜାତ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକର ମାପ ଓ ବିସ୍ତାରରେ ତୁମକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ବିଧର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଏହି ଅଧିପତି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ଏକମତ ହୋଇ ତୁମକୁ ଓ ଯଜମାନକୁ ନାକର ପୃଷ୍ଠରେ, ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ବସାନ୍ତୁ।
15.14
अधिपत्न्य् असि बृहती दिग् विश्वे ते देवा ऽ अधिपतयो बृहस्पतिर् हेतीनां प्रतिधर्ता त्रिणवत्रयस्त्रिꣳशौ त्वा स्तोमौ पृथिव्याꣳ श्रयतां वैश्वदेवाग्निमारुते ऽ उक्थे ऽ अव्यथायै स्तभ्नीताꣳ शाक्वररैवते सामनी प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१४ ॥
ତୁମେ ଅଧିପତ୍ନୀ, ବୃହତୀ ଦିଗ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମର ଅଧିପତି; ବୃହସ୍ପତି ଅସ୍ତ୍ରର ଧାରକ। ତ୍ରିଣବ ଓ ତ୍ରୟସ୍ତ୍ରିଂଶ ସ୍ତୋମ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ବୈଶ୍ୱଦେବ ଓ ଅଗ୍ନିମାରୁତ ଉକ୍ଥ ଅଚଳତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ଶାକ୍ୱର ଓ ରୈବତ ସାମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ପ୍ରଥମଜାତ ଋଷିମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦିବ୍ୟ ମାତ୍ରା ଓ ବିସ୍ତାରରେ ତୁମକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତୁ। ବିଧର୍ତା ଓ ଏହି ଅଧିପତି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତେ ଏକମତ ହୋଇ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ନାକପୃଷ୍ଠରେ ଯଜମାନ ସହିତ ବସାନ୍ତୁ।
15.15
अयं पुरो हरिकेशः सूर्यरश्मिस् तस्य रथगृत्सश् च रथौजाश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
पुञ्जिकस्थला च क्रतुस्थला चाप्सरसौ दङ्क्ष्णवः पशवो हेतिः पौरुषेयो वधः प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१५ ॥
ଆଗର ଏହି ହରିକେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଶ୍ମିଯୁକ୍ତ; ତାଙ୍କର ରଥଗୃତ୍ସ ଓ ରଥୌଜା, ସେନାନୀ ଓ ଗ୍ରାମଣୀ; ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା ଓ କ୍ରତୁସ୍ଥଳା, ଦୁଇ ଅପ୍ସରା; ଦଂକ୍ଷ୍ଣୁ ପଶୁ, ହେତି, ପୌରୁଷେୟ ବଧ, ପ୍ରହେତି; ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଏବଂ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାକୁ ଏମାନଙ୍କ ଜହ୍ନାରେ ରଖୁ।
15.16
अयं दक्षिणा विश्वकर्मा तस्य रथस्वनश् च रथेचित्रश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
मेनका च सहजन्या चाप्सरसौ यातुधाना हेती रक्षाꣳसि प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽअस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१६ ॥
ଏ ଦକ୍ଷିଣର ବିଶ୍ୱକର୍ମା; ତାଙ୍କର ରଥସ୍ୱନ ଓ ରଥଚିତ୍ର, ସେନାନୀ ଓ ଗ୍ରାମଣୀ; ମେନକା ଓ ସହଜନ୍ୟା, ଦୁଇ ଅପ୍ସରା; ଯାତୁଧାନ, ହେତି, ରାକ୍ଷସ, ପ୍ରହେତି; ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଏବଂ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାକୁ ଏମାନଙ୍କ ଜହ୍ନାରେ ରଖୁ।
15.17
अयं पश्चाद् विश्वव्यचास् तस्य रथप्रोतश् चासमरथश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
प्रम्लोचन्ती चानुम्लोचन्ती चाप्सरसौ व्याघ्रा हेतिः सर्पा प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१७ ॥
ଏ ପଶ୍ଚିମରୁ ବିଶ୍ୱବ୍ୟଚା; ତାଙ୍କର ରଥପ୍ରୋତ ଓ ଅସମରଥ, ସେନାନୀ ଓ ଗ୍ରାମଣୀ। ପ୍ରମ୍ଲୋଚନ୍ତୀ ଓ ଅନୁମ୍ଲୋଚନ୍ତୀ, ଦୁଇ ଅପ୍ସରା; ବ୍ୟାଘ୍ରୀ, ହେତି, ସର୍ପ ଓ ପ୍ରହେତି। ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ ଓ ଯେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ତାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜବଡ଼ାରେ ରଖୁ।
15.18
अयम् उत्तरात् संयद्वसुस् तस्य तार्क्ष्यश् चारिष्टनेमिश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
विश्वाची च घृताची चाप्सरसाव् आपो हेतिर् वातः प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१८ ॥
ଏ ଉତ୍ତରରୁ ସଂଯଦ୍ବସୁ; ତାଙ୍କର ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଓ ଅରିଷ୍ଟନେମି, ସେନାନୀ ଓ ଗ୍ରାମଣୀ। ବିଶ୍ୱାଚୀ ଓ ଘୃତାଚୀ, ଦୁଇ ଅପ୍ସରା; ଜଳ, ହେତି, ବାୟୁ ଓ ପ୍ରହେତି। ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ ଓ ଯେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ତାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜବଡ଼ାରେ ରଖୁ।
15.19
अयम् उपर्य् अर्वाग्वसुस् तस्य सेनजिच् च सुषेणश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
उर्वशी च पूर्वचित्तिश् चाप्सरसाव् अवस्फूर्जन् हेतिर् विद्युत् प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१९ ॥
ଉପରେ ଥିବା ଏହି ଅର୍ବାକ୍-ବସୁ; ତାଙ୍କର ସେନଜିତ୍ ଓ ସୁଷେଣ ସେନାପତି ଓ ଗ୍ରାମପ୍ରଧାନ। ଊର୍ବଶୀ ଓ ପୂର୍ବଚିତ୍ତି ଦୁଇ ଅପ୍ସରା; ଗର୍ଜନକାରୀ ହେତି, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଓ ପ୍ରହେତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଘୃଣା କରୁ ଏବଂ ଯେ ଆମକୁ ଘୃଣା କରେ, ତାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ରଖୁ।
15.20
अग्निर् मूर्धा दिवः ककुत् पतिः पृथिव्या ऽ अयम् ।
अपाꣳ रेताꣳसि जिन्वति ॥ १५.२० ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ଦ୍ୟୁଲୋକର ଶିଖର ଓ ପୃଥିବୀର ପ୍ରଭୁ; ସେ ଜଳର ବୀଜକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି।
15.21
अयम् अग्निः सहस्रिणो वाजस्य शतिनस् पतिः ।
मूर्धा कवी रयीणाम् ॥ १५.२१ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ସହସ୍ର ଓ ଶତ ପ୍ରକାର ବାଜ (ଧନ)ର ପ୍ରଭୁ; ସେ ଧନର ଶିର ଓ ଜ୍ଞାନୀ କବି।
15.22
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ १५.२२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅଥର୍ବା ପୁଷ୍କରରୁ ଉପରୁ ତୁମକୁ ମନ୍ଥନ କରି ବାହାର କଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଶିରରୁ, ବାଘତଙ୍କଠାରୁ।
15.23
भुवो यज्ञस्य रजसश् च नेता यत्रा नियुद्भिः सचसे शिवाभिः ।
दिवि मूर्धानं दधिषे स्वर्षां जिह्वाम् अग्ने चकृषे हव्यवाहम् ॥ १५.२३ ॥
ତୁମେ ଭୁବନ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷର ନେତା; ସେଠାରେ ଶୁଭ ନିଯୁତ (ଘୋଡ଼ୀ)ମାନଙ୍କ ସହ ତୁମେ ମିଳିତ ହୁଅ, ଆକାଶରେ ଶିର ଧାରଣ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶ ଜିତିଥିବା, ତୁମେ ହବ୍ୟବାହକୁ ଜିହ୍ୱା କରିଛ।
15.24
अबोध्य् अग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुम् इवायतीम् उषासम् ।
यह्वा ऽ इव प्र वयाम् उज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकम् अच्छ ॥ १५.२४ ॥
ଅଗ୍ନି ସମିଧା ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଆସୁଥିବା ଧେନୁ ପରି ଉଷା ଆଡ଼କୁ। ବଡ଼ ପକ୍ଷୀ ପରି ଉଠିଥିବା କିରଣମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅନ୍ତି।
15.25
अवोचाम कवये मेध्याय वचो वन्दारु वृषभाय वृष्णे ।
गविष्ठिरो नमसा स्तोमम् अग्नौ दिवीव रुक्मम् उरुव्यञ्चम् अश्रेत् ॥ १५.२५ ॥
ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର, ସ୍ତୁତ୍ୟ ଓ ବର୍ଷଣକାରୀ ବୃଷଭଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ବାକ୍ୟ କହିଲୁ। ଗବିଷ୍ଠିର ନମସ୍କାର ସହ ଅଗ୍ନିରେ ସ୍ତୋତ୍ର ଅର୍ପଣ କଲେ; ଆକାଶରେ ବିସ୍ତୃତ ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ପରି।
15.26
अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ १५.२६ ॥
ଏଠାରେ ପ୍ରଥମେ ଧାତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଏହି ଅଗ୍ନି; ହୋତା, ଅତି ପୂଜ୍ୟ, ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ତୁତ୍ୟ। ଯାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିବା ଭୃଗୁମାନେ ବନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଲେ — ବିଚିତ୍ର, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବଂଶ ପାଇଁ।
15.27
जनस्य गोपा ऽ अजनिष्ट जागृविर् अग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे ।
घृतप्रतीको बृहता दिविस्पृशा द्युमद् वि भाति भरतेभ्यः शुचिः ॥ १५.२७ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ସଦା ଜାଗ୍ରତ, ନିପୁଣ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମିଲେ — ନବୀନମାନଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ। ଘୃତମୁଖ, ବିଶାଳ, ଆକାଶ ଛୁଉଁଥିବା, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଭରତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
15.28
त्वाम् अग्ने ऽ अङ्गिरसो गुहा हितम् अन्व् अविन्दञ् छिश्रियाणं वने-वने ।
स जायसे मथ्यमानः सहो महत् त्वाम् आहुः सहसस् पुत्रम् अङ्गिरः ॥ १५.२८ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଗୁମ୍ଫାରେ ଲୁଚିଥିବା ତୁମକୁ ଅଙ୍ଗିରାମାନେ ପ୍ରତି ବନରେ ଖୋଜି ପାଇଲେ। ମନ୍ଥନ ହେଲାବେଳେ ତୁମେ ମହାନ ବଳ ସହ ଜନ୍ମ ହୁଅ; ହେ ଅଙ୍ଗିରା, ତୁମକୁ ବଳର ପୁତ୍ର କୁହାଯାଏ।
15.29
सखायः सं वः सम्यञ्चम् इषꣳ स्तोमं चाग्नये ।
वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥ १५.२९ ॥
ହେ ସଖାମାନେ, ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଅନ୍ନ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ (ଅର୍ପିତ ହେଉ)। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ବଳବାନ, ଊର୍ଜର ନାତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ।
15.30
सꣳ-सम् इद् युवसे वृषन्न् अग्ने विश्वान्य् अर्य ऽ आ ।
इडस् पदे सम् इध्यसे स नो वसून्य् आ भर ॥ १५.३० ॥
ହେ ବଳବାନ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ ଭଲ ଭାବେ ମିଶୁଛ। ଇଡାର ସ୍ଥାନରେ ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଅ; ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣ।
15.31
त्वां चित्रश्रवस्तम हवन्ते विक्षु जन्तवः ।
शोचिष्केशं पुरुप्रियाग्ने हव्याय वोढवे ॥ १५.३१ ॥
ଅତି ବିସ୍ମୟକର କୀର୍ତ୍ତିସମ୍ପନ୍ନ ତୁମକୁ ଲୋକମାନେ ବସତିରେ ଡାକନ୍ତି। ହେ ଜ୍ୱାଳାକେଶ, ବହୁଜନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅଗ୍ନି, ହବ୍ୟ ବହନ ପାଇଁ (ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି)।
15.32
एना वो ऽ अग्निं नमसोर्जो नपातम् आ हुवे ।
प्रियं चेतिष्ठम् अरतिꣳ स्वध्वरं विश्वस्य दूतम् अमृतम् ॥ १५.३२ ॥
ଏଥି ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ, ନମସ୍କାର ସହ ଊର୍ଜର ନାତି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ସେ ପ୍ରିୟ, ଅତି ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୂତ, ଅମୃତ।
15.33
विश्वस्य दूतम् अमृतं विश्वस्य दूतम् अमृतम् ।
स योजते ऽ अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत् स्वाहुतः ॥ १५.३३ ॥
ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୂତ, ଅମୃତ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୂତ, ଅମୃତ। ସେ ଲାଲ, ସର୍ବଭୋଜୀ (ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ) ଯୋଡ଼େ; ଭଲ ଭାବେ ଆହୁତି ପାଇ ଦ୍ରୁତ ଦୌଡ଼େ।
15.34
स दुद्रवत् स्वाहुतः स दुद्रवत् स्वाहुतः ।
सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवꣳ राधो जनानाम् ॥ १५.३४ ॥
ସେ ଭଲ ଭାବେ ଆହୁତ ହୋଇ ଦୌଡ଼େ; ସେ ଭଲ ଭାବେ ଆହୁତ ହୋଇ ଦୌଡ଼େ। ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଉତ୍ତମ ଶମୀ ଯୁକ୍ତ; ବସୁମାନଙ୍କର ଦେବ, ଜନମାନଙ୍କର ଧନ।
15.35
अग्ने वाजस्य गोमत ऽ ईशानः सहसो यहो ।
अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः ॥ १५.३५ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ନ ଓ ଗୋଧନର ଈଶ, ବଳର ପୁତ୍ର; ହେ ଜାତବେଦା, ଆମକୁ ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ।
15.36
स ऽ इधानो वसुष् कविर् अग्निर् ईडेन्यो गिरा ।
रेवद् अस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि ॥ १५.३६ ॥
ସେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ବସୁ ଓ କବି ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ବାଣୀରେ; ଆମ ପାଇଁ ଧନବାନ ହୋଇ, ହେ ବହୁମୁଖ, ଦୀପ୍ତି ଦିଅ।
15.37
क्षपो राजन्न् उत त्मनाग्ने वस्तोर् उतोषसः ।
स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रति ॥ १५.३७ ॥
ହେ ରାଜା ଅଗ୍ନି, ରାତ୍ରି ଓ ନିଜ ଦ୍ୱାରା, ଦିନ ଓ ଉଷାର; ହେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ-ଦନ୍ତ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କର।
15.38
भद्रो नोऽअग्निर् आहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो ऽअध्वरः ।
भद्राऽ उत प्रशस्तयः ॥ १५.३८ ॥
ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ଆହୁତ ହୋଇ; ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଦାନ, ହେ ସୁଭଗ; ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଯଜ୍ଞ, ଓ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ପ୍ରଶଂସା।
15.39
भद्रा ऽ उत प्रशस्तयो भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये ।
येना समत्सु सासहः ॥ १५.३९ ॥
ପ୍ରଶଂସା ମଙ୍ଗଳକାରୀ; ବୃତ୍ର-ଯୁଦ୍ଧରେ ମନକୁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଂଗ୍ରାମରେ ଜିତୁଛ।
15.40
येना समत्सु सासहो ऽव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धताम् ।
वनेमा ते ऽ अभिष्टिभिः ॥ १५.४० ॥
ଯେଉଁ ବଳରେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପାଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିପୁଳ ବଳକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ତଳେ ପକାଅ। ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମେ ଜୟୀ ହେଉ।
15.41
अग्निं तं मन्ये यो वसुर् अस्तं यं यन्ति धेनवः ।
अस्तम् अर्वन्त ऽ आशवो ऽस्तं नित्यासो वाजिन ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४१ ॥
ଧନଦାତା ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁ ମାନେ; ଗାଈମାନେ ଯାହାର ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା, ବଳବାନ ନିତ୍ୟ ଅଶ୍ୱମାନେ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଣ।
15.42
सो अग्निर् यो वसुर् गृणे सं यम् आयन्ति धेनवः ।
सम् अर्वन्तो रघुद्रुवः सꣳ सुजातासः सूरय ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४२ ॥
ଧନଦାତା ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ; ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା, ଭଲ ଜନ୍ମର ରକ୍ଷକମାନେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଣ।
15.43
उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष ऽ आसनि ।
उतो न ऽ उत् पुपूर्या ऽ उक्थेषु शवसस् पत ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४३ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର ଦୀପ୍ତିମାନ, ଘିଅର ଦୁଇ ହାତା ତୁମେ ମୁଖରେ ଧର। ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ହେ ବଳର ସ୍ୱାମୀ। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଆଣ।
15.44
अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १५.४४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ତୁମକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ସ୍ତୋତ୍ରରେ, ହୃଦୟ ଛୁଇଁବା ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପ ପରି ଆମେ ସିଦ୍ଧ କରୁ। ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ତୁତିରେ ଆମେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ।
15.45
अधा ह्य् अग्ने क्रतोर् भद्रस्य दक्षस्य साधोः ।
रथीर् ऋतस्य बृहतो बभूथ ॥ १५.४५ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପ, କୌଶଳ, ସାଧୁତା ଓ ମହାନ ଋତର ରଥୀ ହୋଇଛ।
15.46
एभिर् नो ऽ अर्कैर् भवा नो अर्वाङ् स्वर्ण ज्योतिः ।
अग्ने विश्वेभिः सुमना ऽ अनीकैः ॥ १५.४६ ॥
ଏହି ସ୍ତୁତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସ; ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ହୁଅ। ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଶିଖା ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ଥିବା ହୁଅ।
15.47
अग्निꣳ होतारं मन्ये दास्वन्तं वसुꣳ सूनुꣳ सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् ।
य ऽ ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा ।
घृतस्य विभ्राष्टिम् अनु वष्टि शोचिषाऽऽजुह्वानस्य सर्पिषः ॥ १५.४७ ॥
ଦାତା, ଧନବାନ, ବଳର ପୁତ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ପରି ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନି ହୋତାଙ୍କୁ ମୁଁ ସମ୍ମାନ କରେ। ଊର୍ଧ୍ୱମୁଖୀ, ସୁନ୍ଦର ଯଜ୍ଞଯୁକ୍ତ ଦେବ ଦେବପ୍ରିୟ କୃପାରେ ଶିଖା ଦ୍ୱାରା ଘୃତର ଦୀପ୍ତି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ଘୃତ ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ।
15.48
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ १५.४८ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟ, ରକ୍ଷକ, ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ଆଶ୍ରୟ ହୁଅ। ବସୁ ଅଗ୍ନି, ଧନକୀର୍ତ୍ତିଯୁକ୍ତ, ଆମ ପାଖକୁ ଆସି ସବୁଠାରୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଦିଅ। ହେ ଅତି ଶିଖାମୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସୁଖ ପାଇଁ ଏବେ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।
15.49
येन ऽ ऋषयस् तपसा सत्रम् आयन्न् इन्धाना ऽ अग्निꣳ स्वर् आभरन्तः ।
तस्मिन्न् अहं नि दधे नाके ऽ अग्निं यम् आहुर् मनव स्तीर्णबर्हिषम् ॥ १५.४९ ॥
ଯେଉଁ ତପସ୍ୟାରେ ଋଷିମାନେ ସତ୍ରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ଜାଳି ସ୍ୱର୍ଗ ଆଣୁଥିବା ସେମାନେ, ସେହି ସ୍ୱର୍ଗରେ ମୁଁ ସେହି ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ଥାପନ କରେ; ମନୁମାନେ ଯାହାକୁ ବିଛା ହୋଇଥିବା କୁଶଯୁକ୍ତ ବୋଲି କହନ୍ତି।
15.50
तं पत्नीभिर् अनु गच्छेम देवाः पुत्रैर् भ्रातृभिर् उत वा हिरण्यैः ।
नाकं गृभ्णानाः सुकृतस्य लोके तृतीये पृष्ठे ऽ अधि रोचने दिवः ॥ १५.५० ॥
ହେ ଦେବଗଣ, ଆମେ ପତ୍ନୀ, ପୁତ୍ର, ଭ୍ରାତା ବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ତାଙ୍କ ପଛେ ଯିବା; ସୁକୃତର ଲୋକରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଧରି, ଦ୍ୟୁଲୋକର ତୃତୀୟ ପୃଷ୍ଠରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ଥାନରେ।
15.51
आ वाचो मध्यम् अरुहद् भुरण्युर् अयम् अग्निः सत्पतिश् चेकितानः ।
पृष्ठे पृथिव्या निहितो दविद्युतद् अधस् पदं कृणुतां ये पृतन्यवः ॥ १५.५१ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି, ଚଞ୍ଚଳ, ସତ୍ପତି ଓ ସଚେତନ, ବାଣୀର ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ଆରୋହଣ କଲେ; ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳେ ନିଜ ପଦ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
15.52
अयम् अग्निर् वीरतमो वयोधाः सहस्रियो द्योतताम् अप्रयुच्छन् ।
विभ्राजमानः सरिरस्य मध्य ऽ उप प्र याहि दिव्यानि धाम ॥ १५.५२ ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ଅତି ବୀର, ବଳଦାତା, ସହସ୍ରରୂପୀ; ଅବିରତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଶରୀରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଦୀପ୍ତି ଦେଉ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଦିବ୍ୟ ଧାମ ଆଡ଼କୁ ଆଗକୁ ଯାଅ।
15.53
सम्प्रच्यवध्वम् उप सम्प्रयाताग्ने पथो देवयानान् कृणुध्वम् ।
पुनः कृण्वाना पितरा युवानान्वा ताꣳसीत् त्वयि तन्तुम् एतम् ॥ १५.५३ ॥
ଏକାଠି ଗତି କର, ନିକଟ ହୋଇ ଏକାଠି ଯାଅ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବଯାନ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ପୁଣି ଯୁବକ ପିତାମାତା ସୃଷ୍ଟି କରି, ଏହି ସୂତା ତୁମ ଭିତରେ ହିଁ ବୁଣ।
15.54
उद् बुध्यस्वाग्ने प्रति जागृहि त्वम् इष्टापूर्ते सꣳ सृजेथाम् अयं च ।
अस्मिन्त् सधस्थे अध्य् उत्तरस्मिन् विशवे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १५.५४ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଉଠ, ଜାଗ୍ରତ ରୁହ। ଇଷ୍ଟ ଓ ପୂର୍ତ୍ତ କର୍ମକୁ ଏକତ୍ର କର, ଏହି ଯଜମାନକୁ ମଧ୍ୟ। ଏହି ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଯଜମାନ ବସନ୍ତୁ।
15.55
येन वहसि सहस्रं येनाग्ने सर्ववेदसम् ।
तेनेमं यज्ञं नो नय स्वर् देवेषु गन्तवे ॥ १५.५५ ॥
ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁ ସହସ୍ରକୁ ବହନ କରୁଛ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ତୁ ସର୍ବଧନବାନ, ସେହି ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେ।
15.56
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आरोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १५.५६ ॥
ଏହା ତୁମର ଋତୁଯୋଗ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମେ ଦୀପ୍ତ ହେଲ। ତାହା ଜାଣି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆରୋହଣ କର; ଆମ ପାଇଁ ଧନ ବଢାଅ।
15.57
तपश् च तपस्यश् च शैशिराव् ऋतू ऽ अग्नेर् अन्तःश्लेषो सि कल्पेतां द्यावापृथिवी कल्पन्ताम् आप ऽ ओषधयः कल्पन्ताम् अग्नयः पृथङ् नम ज्यैष्ठ्याय सव्रताः ।
ये ऽ अग्नयः समनसो न्तरा द्यावापृथिवी ऽ इमे शैशिराव् ऋतू ऽ अभिकल्पमाना ऽ इन्द्रम् इव देवा ऽ अभिसं विशन्तु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम् ॥ १५.५७ ॥
ତପ ଓ ତପସ୍ୟ, ଶୈଶିର ଋତୁ ଅଗ୍ନିର ଅନ୍ତଃସନ୍ଧି ହେଉ। ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଅନୁକୂଳ ହେଉ; ଜଳ ଓ ଓଷଧି ଅନୁକୂଳ ହେଉ; ଅଗ୍ନିସମୂହ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ନମସ୍କାର ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ, ଏକ ବ୍ରତଧାରୀ ହୋଇ ଅନୁକୂଳ ହେଉ। ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିସମୂହ ସମାନମନା ହୋଇ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି ଶୈଶିର ଋତୁ ଅନୁକୂଳ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ। ସେହି ଦେବତା ସହ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି, ଧ୍ରୁବ ସ୍ଥାନରେ ବସ।
15.58
परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे ज्योतिष्मतीम् ।
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय ।
सूर्यस् ते ऽधिपतिस् तया देवतयाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १५.५८ ॥
ପରମେଷ୍ଠୀ ତୁମକୁ ଆକାଶର ପୃଷ୍ଠରେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ବ୍ୟାନ, ଉଦାନ ପାଇଁ, ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ, ଗତି ପାଇଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମର ଅଧିପତି; ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ସହ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି, ଦୃଢ଼ ହୋଇ ବସ।
15.59
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १५.५९ ॥
ସ୍ଥାନ ପୂରଣ କର, ଛିଦ୍ର ପୂରଣ କର, ତାପରେ ତୁମେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ବସ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ଏହି ଯୋନିରେ ବସାଇଲେ।
15.60
ता ऽ अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १५.६० ॥
ଏହାର ମଧୁର ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନକାରୀ ସେହି ଚିତ୍ରିତ ଗାଈମାନେ ସୋମ ପାକ କରନ୍ତି; ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମରେ, ଆକାଶର ତିନି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଲୋକରେ।
15.61
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १५.६१ ॥
ସମସ୍ତ ସ୍ତୋତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଲେ — ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତୃତଙ୍କୁ; ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ବଳର ସତ୍ୟ ପତି, ପତି।
15.62
प्रोथद् अश्वो न यवसे विष्यन् यदा महः संवरणाद् व्य् अस्थात् ।
आद् अस्य वातो ऽ अनु वाति शोचिर् अध स्म ते व्रजनं कृष्णम् अस्ति ॥ १५.६२ ॥
ଘାସ ଆଡ଼େ ଫୁସ୍କାର ମାରି ଝଁପିଥିବା ଘୋଡ଼ା ପରି, ଯେତେବେଳେ ସେ ମହାନ ଆବରଣରୁ ଉଠିଲା; ତାହାର ଶିଖା ପଛରେ ପବନ ବହେ, ଏବଂ ତୁମ ପଥ କଳା।
15.63
आयोष् ट्वा सदने सादयाम्य् अवतश् छायायाꣳ समुद्रस्य हृदये ।
रश्मीवतीं भास्वतीम् आ या द्यां भास्य् आ पृथिवीम् ओर्व् अन्तरिक्षम् ॥ १५.६३ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ଆସନରେ ସ୍ଥାପନ କରେ, ସମୁଦ୍ରର ହୃଦୟରେ, ଛାୟାରେ, କୂଅରୁ। ରଶ୍ମିଯୁକ୍ତା, ଦୀପ୍ତିମତୀ, ଯେ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଆଲୋକିତ କର।
15.64
परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे व्यचस्वतीं प्रथस्वतीम् दिवं यच्छ दिवं दृꣳह दिवं मा हिꣳसीः ।
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय ।
सूर्यस् त्वाभि पातु मह्या स्वस्त्या छर्दिषा शंतमेन तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम् ॥ १५.६४ ॥
ପରମେଷ୍ଠୀ ତୁମକୁ ଆକାଶର ପିଠିରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ, ବିସ୍ତୃତା ଓ ପ୍ରସାରିତା। ଆକାଶକୁ ଧର, ଆକାଶକୁ ଦୃଢ଼ କର, ଆକାଶକୁ ହିଂସା କର ନାହିଁ। ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ବ୍ୟାନ, ଉଦାନ ପାଇଁ, ସ୍ଥିରତା ଓ ଗତି ପାଇଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ ମହା କଲ୍ୟାଣ ଓ ଅତି ଶୁଭ ଆଶ୍ରୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସେହି ଦେବତା ସହିତ ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ପରି ଧ୍ରୁବରେ ବସ।
15.65
सहस्रस्य प्रमासि ।
सहस्रस्य प्रतिमासि ।
सहस्रस्योन्मासि ।
साहस्रो ऽसि ।
सहस्राय त्वा ॥ १५.६५ ॥
ତୁମେ ହଜାରର ମାପ। ତୁମେ ହଜାରର ପ୍ରତିମା। ତୁମେ ହଜାରର ଉନ୍ମା। ତୁମେ ସାହସ୍ର। ହଜାର ପାଇଁ ତୁମକୁ (ସ୍ଥାପନ କରେ)।