யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.1
अग्ने जातान् प्र णुद नः सपत्नान् प्रत्य् अजातान् नुद जातवेदः ।
अधि नो ब्रूहि सुमना ऽ अहेडꣳस् तव स्याम शर्मꣳस् त्रिवरूथ ऽ उद्भौ ॥ १५.१ ॥
அக்னியே, பிறந்த எங்கள் எதிரிகளை விரட்டு; ஜாதவேதஸே, பிறக்காத எதிரிகளையும் பின்னே தள்ளு. மகிழ்ந்த மனத்துடன் எங்களிடம் பேசு; கோபமின்றி நாங்கள் உன் மூவகை அடைக்கலத்தில், மேலுள்ள இரு உலகங்களில் இருப்போமாக.
15.2
सहसा जातान् प्र णुदा नः सपत्नान् प्रत्य् अजातान् जातवेदो नुदस्व ।
अधि नो ब्रूहि सुमनस्यमानो वयꣳ स्याम प्र णुदा नः सपत्नान् ॥ १५.२ ॥
உன் வலிமையால் பிறந்த எங்கள் எதிரிகளை விரட்டு; ஜாதவேதஸே, பிறக்காத எதிரிகளைப் பின்னே தள்ளு. மகிழ்ந்த மனத்துடன் எங்களிடம் பேசு; நாங்கள் இருக்கட்டும்; எங்கள் எதிரிகளை விரட்டு.
15.3
षोडशी स्तोम ऽ ओजो द्रविणम् ।
चतुश्चत्वारिꣳश स्तोमो वर्चो द्रविणम् ।
अग्नेः पुरीषम् अस्य अप्सो नाम तां त्वा विश्वे ऽ अभि गृणन्तु देवाः ।
स्तोमपृष्ठा घृतवतीह सीद प्रजावद् अस्मे द्रविणा यजस्व ॥ १५.३ ॥
ஷோடசீ ஸ்தோமம் ஓஜஸ்ஸின் செல்வம்; நாற்பத்துநான்கு ஸ்தோமம் வர்ச்சஸின் செல்வம். அக்னியின் இந்த புரீஷம், அப்ஸ் என்ற பெயர் கொண்டது; அதை எல்லா தேவர்களும் புகழட்டும். ஸ்தோமம் முதுகாக உள்ள, நெய்நிறைந்த நீ இங்கே அமர்; மக்களுடன் கூடிய செல்வத்தை எங்களுக்கு அளி.
15.4
एवश् छन्दः ।
वरिवश् छन्दः ।
शंभूश् छन्दः ।
परिभूश् छन्दः ।
ऽ आच्छच् छन्दः ।
मनश् छन्दः ।
व्यचश् छन्दः ।
सिन्धुश् छन्दः ।
समुद्रश् छन्दः ।
सरिरं छन्दः ।
ककुप् छन्दः ।
त्रिककुप् छन्दः ।
काव्यं छन्दः ।
ऽ अङ्कुपं छन्दः ।
अक्षरपङ्क्तिश् छन्दः ।
पदपङ्क्तिश् छन्दः ।
विष्टारपङ्क्तिश् छन्दः ।
क्षुरो भ्राजश् छन्दः ॥ १५.४ ॥
இவ்வாறு சந்தஸ்கள்: வரிவஸ் சந்தஸ். சம்பூ சந்தஸ். பரிபூ சந்தஸ். ஆச்சச் சந்தஸ். மனஸ் சந்தஸ். வ்யசஸ் சந்தஸ். சிந்து சந்தஸ். சமுத்ர சந்தஸ். சரிரம் சந்தஸ். ககுப் சந்தஸ். த்ரிககுப் சந்தஸ். காவ்ய சந்தஸ். அங்குப சந்தஸ். அக்ஷரபங்க்தி சந்தஸ். பதபங்க்தி சந்தஸ். விஷ்டாரபங்க்தி சந்தஸ். க்ஷுர மற்றும் பhrāj சந்தஸ்.
15.5
आच्छच् छन्दः ।
प्रच्छच् छन्दः ।
संयच् छन्दः ।
वियच् छन्दः ।
बृहच् छन्दः ।
रथन्तरं छन्दः ।
निकायश् छन्दः ।
विवधश् छन्दः ।
गिरश् छन्दः ।
भ्रजश् छन्दः ।
सꣳस्तुप् छन्दः ।
ऽ अनुष्टुप् छन्दः ।
ऽ एवश् छन्दः ।
वरिवश् छन्दः ।
वयश् छन्दः ।
वयस्कृच् छन्दः ।
विष्पर्धाश् छन्दः ।
विशालं छन्दः ।
छदिश् छन्दः ।
दूरोहणं छन्दः ।
तन्द्रं छन्दः ।
ऽ अङ्काङ्कं छन्दः ॥ १५.५ ॥
ஆச்சச் சந்தஸ். பிரச்சச் சந்தஸ். சம்யச் சந்தஸ். வியச் சந்தஸ். பृहச் சந்தஸ். ரதந்தரம் சந்தஸ். நிகாயஸ் சந்தஸ். விவதஸ் சந்தஸ். கிரஸ் சந்தஸ். ப்ரஜஸ் சந்தஸ். ஸம்ஸ்துப் சந்தஸ். அனுஷ்டுப் சந்தஸ். ஏவஸ் சந்தஸ். வரிவஸ் சந்தஸ். வயஸ் சந்தஸ். வயஸ்க்ருத் சந்தஸ். விஷ்பர்தாஸ் சந்தஸ். விஷாலம் சந்தஸ். சதிஸ் சந்தஸ். தூரோஹணம் சந்தஸ். தந்த்ரம் சந்தஸ். அங்காங்கம் சந்தஸ்.
15.6
रश्मिना सत्याय सत्यं जिन्व ।
प्रेतिना धर्मणा धर्मं जिन्व ।
अन्वित्या दिवा दिवं जिन्व ।
संधिनान्तरिक्षेणान्तरिक्षं जिन्व ।
प्रतिधिना पृथिव्या पृथिवीं जिन्व ।
विष्टम्भेन वृष्ट्या वृष्टिं जिन्व ।
प्रवया ऽह्नाहर् जिन्व ।
अनुया रात्र्या रात्रीं जिन्व ।
उशिजा वसुभ्यो वसून् जिन्व ।
प्रकेतेनादित्येभ्य ऽ आदित्यान् जिन्व ॥ १५.६ ॥
சத்தியத்திற்காக ரச்மியால் சத்தியத்தை ஊக்கு. தர்மத்திற்காக ப்ரேதியால் தர்மத்தை ஊக்கு. பகலுடன் அன்வித்யாவால் பகலை ஊக்கு. அந்தரிக்ஷத்தால் சந்தியால் அந்தரிக்ஷத்தை ஊக்கு. பிருதிவியால் ப்ரதிதியால் பிருதிவியை ஊக்கு. வ்ருஷ்டியால் விஷ்டம்பத்தால் வ்ருஷ்டியை ஊக்கு. பிரவயாவால் நாளை ஊக்கு. அனுயாவால் இரவை ஊக்கு. வசுக்களுக்காக உஷிஜாவால் வசுக்களை ஊக்கு. ஆதித்யர்களுக்காக ப்ரகேதத்தால் ஆதித்யர்களை ஊக்கு.
15.7
तन्तुना रायस्पोषेण रायस्पोषं जिन्व ।
सꣳसर्पेण श्रुताय श्रुतं जिन्व ।
ऐडेनौषधीभिर् ओषधीर् जिन्व ।
उत्तमेन तनूभिस् तनूर् जिन्व ।
वयोधसाधीतेनाधीतं जिन्व ।
अभिजिता तेजसा तेजो जिन्व ॥ १५.७ ॥
தந்துவால் ராயஸ்போஷத்தால் ராயஸ்போஷத்தை ஊக்கு. சம்சர்ப்பத்தால் ஸ்ருதத்திற்காக ஸ்ருதத்தை ஊக்கு. ஐடத்தால் ஓஷதிகளால் ஓஷதிகளை ஊக்கு. உத்தமத்தால் உடல்களால் உடல்களை ஊக்கு. வயோதாவால் அதீதத்தால் அதீதத்தை ஊக்கு. அபிஜிதா தேஜஸால் தேஜஸை ஊக்கு.
15.8
प्रतिपद् असि प्रतिपदे त्वा ।
अनुपद् अस्य् अनुपदे त्वा ।
सम्पद् असि सम्पदे त्वा ।
तेजो ऽसि तेजसे त्वा ॥ १५.८ ॥
நீ பிரதிபத்; பிரதிபத்திற்காக உன்னை. நீ அனுபத்; அனுபத்திற்காக உன்னை. நீ சம்பத்; சம்பத்திற்காக உன்னை. நீ தேஜஸ்; தேஜஸிற்காக உன்னை.
15.9
त्रिवृद् असि त्रिवृते त्वा ।
प्रवृद् असि प्रवृते त्वा ।
विवृद् असि विवृते त्वा ।
सवृद् असि सवृते त्वा ।
ऽऽआक्रमो ऽस्य् आक्रमाय त्वा ।
संक्रमो ऽसि संक्रमाय त्वा ।
उत्क्रमो ऽस्य् उत्क्रमाय त्वा ।
उत्क्रान्तिर् अस्य् उत्क्रान्त्यै त्वा ।
अधिपतिनोर्जोर्जं जिन्व ॥ १५.९ ॥
நீ த்ரிவ்ருத்; த்ரிவ்ருத்துக்காக உன்னை. நீ ப்ரவ்ருத்; ப்ரவ்ருத்துக்காக உன்னை. நீ விவ்ருத்; விவ்ருத்துக்காக உன்னை. நீ ஸவ்ருத்; ஸவ்ருத்துக்காக உன்னை. நீ ஆக்ரமம்; ஆக்ரமத்துக்காக உன்னை. நீ ஸங்க்ரமம்; ஸங்க்ரமத்துக்காக உன்னை. நீ உத்க்ரமம்; உத்க்ரமத்துக்காக உன்னை. நீ உத்க்ராந்தி; உத்க்ராந்திக்காக உன்னை. அதிபதியுடன் பலத்தால் பலத்தை ஊக்குவி.
15.10
राज्ञ्य् असि प्राची दिग् वसवस् ते देवा ऽ अधिपतयो ऽग्निर् हेतीनां प्रतिधर्ता त्रिवृत् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयत्व् आज्यम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु रथन्तरꣳ साम प्रतिष्ठित्याऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१० ॥
நீ அரசி, கிழக்குத் திசை; வசுக்கள் உன் அதிபதிகள்; அக்னி ஆயுதங்களைத் தாங்குபவர்; த்ரிவ்ருத் ஸ்தோமம் உன்னை ஆதரிக்கட்டும். பூமியில் ஆஜ்யமும் உக்த²மும் துன்பமின்மைக்காக நிலைக்கட்டும்; ரதந்தர சாமம் நிலைநிறுத்தலுக்காகத் தாங்கட்டும். அந்தரிக்ஷத்தில் முதற்பிறந்த ரிஷிகள் உன்னை அளவாலும் அகலத்தாலும் விரிக்கட்டும்; விதர்த்தாவும் இந்த அதிபதியும் விரிக்கட்டும். அனைவரும் ஒருமனமாகி சொர்க்கத்தின் நாகபிருஷ்ட லோகத்தில் யஜமானனையும் அமர்த்தட்டும்.
15.11
विराड् असि दक्षिणा दिग् रुद्रास् ते देवा ऽ अधिपतय ऽ इन्द्रो हेतीनां प्रतिधर्ता पञ्चदशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु प्रौगम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु बृहत् साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.११ ॥
நீ அரசாட்சியுடைய தென் திசை. ருத்திரர்கள் உன் தேவர்களும் அதிபதிகளும்; இந்திரன் ஆயுதங்களைத் தாங்குபவன். பதினைந்து மடங்கு ஸ்தோமம் உன்னைப் பூமியில் நிலைநிறுத்தட்டும். அசையாமைக்காக ப்ரௌக உக்தம் உன்னைத் தாங்கட்டும்; நிலையான நிலைக்காக ப்ருஹத் சாமம். அந்தரிக்ஷத்தில், தேவர்களிடையே முதற்பிறந்த ரிஷிகள், வானின் அளவாலும் மகத்துவத்தாலும் உன்னைப் பரப்பட்டும். தாங்குபவனும் இந்த அதிபதியும் உன்னைத் தாங்கட்டும். அனைவரும் ஒருமித்து, சொர்க்கலோகத்தில், நாகத்தின் முதுகில், யஜமானனையும் அமர்த்தட்டும்.
15.12
सम्राड् असि प्रतीची दिग् आदित्यास् ते देवा ऽ अधिपतयो वरुणो हेतीनां प्रतिधर्ता सप्तदशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु मरुत्वतीयम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु वैरूपꣳ साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१२ ॥
நீ பேரரசன்; நீ மேற்குத் திசை. ஆதித்யர்கள் உன் தேவர்கள், அதிபதிகள்; வருணன் ஆயுதங்களைத் தாங்குபவன். சப்ததச ஸ்தோமம் பூமியில் உன்னைத் தாங்கட்டும். மருத்வதீய உக்தம் நிலைபேற்றுக்காக உன்னை ஆதரிக்கட்டும். வைரூப சாமம் நிலைக்காக அந்தரிக்ஷத்தில் உன்னை நிறுத்தட்டும். முதற்பிறந்த ரிஷிகள் தேவர்களிடையே வானின் அளவாலும் அகலத்தாலும் உன்னை விரிவுபடுத்தட்டும். இந்த விதர்த்தாவும் அதிபதியும் உன்னையும் யஜமானனையும் நாகத்தின் முதுகில், சுவர்க்க லோகத்தில் அமர்த்தட்டும்.
15.13
स्वराड् अस्य् उदीच्य् दिङ् मरुतस् ते देवा ऽ अधिपतयः सोमो हेतीनां प्रतिधर्तैकविꣳशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु निष्केवल्यम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु वैराजꣳ साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१३ ॥
நீ சுவராட்; வடக்குத் திசை ஆவாய். மருத்துகள் உனக்கு அதிபதிகள், சோமன் ஆயுதங்களின் தாங்கி. இருபத்தோராம் ஸ்தோமம் உன்னைப் பூமியில் நிலைநிறுத்தட்டும். நிஷ்கேவல்ய உக்தம் அசைவின்மைக்காக உன்னைத் தாங்கட்டும்; வைராஜ சாமம் உறுதியான நிலைக்காக. அந்தரிக்ஷத்தில் முதல் பிறந்த ரிஷிகள் தேவர்கள் நடுவே, வானின் அளவாலும் விரிவாலும் உன்னைப் பரப்பட்டும். விதர்த்தாவும் இந்த அதிபதியும் உன்னைத் தாங்கட்டும். அனைவரும் ஒருமித்து உன்னையும் யஜமானனையும் நாகத்தின் முதுகில், சுவர்க்க லோகத்தில் அமர்த்தட்டும்.
15.14
अधिपत्न्य् असि बृहती दिग् विश्वे ते देवा ऽ अधिपतयो बृहस्पतिर् हेतीनां प्रतिधर्ता त्रिणवत्रयस्त्रिꣳशौ त्वा स्तोमौ पृथिव्याꣳ श्रयतां वैश्वदेवाग्निमारुते ऽ उक्थे ऽ अव्यथायै स्तभ्नीताꣳ शाक्वररैवते सामनी प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१४ ॥
நீ அதிபத்தினி, பிருஹதி திசை. எல்லா தேவர்களும் உனக்கு அதிபதிகள்; ப்ருஹஸ்பதி ஆயுதங்களைத் தாங்குபவர். த்ரிணவ, த்ரயஸ்த்ரிம்ச ஸ்தோமங்கள் உன்னை பூமியில் நிலைநிறுத்தட்டும். வைஸ்வதேவ, அக்னிமாருத உக்தங்கள் அசையாமைக்காக உன்னைத் தாங்கட்டும். சாக்வர, ரைவத சாமங்கள் நிலைபெற உன்னைத் தாங்கட்டும். அந்தரிக்ஷத்தில் முதலில் பிறந்த ரிஷிகள் தேவர்களிடையே, வானத்தின் அளவாலும் அகலத்தாலும் உன்னை விரிவுபடுத்தட்டும். விதர்த்தாவும் இந்த அதிபதியும் உன்னைத் தாங்கட்டும். அனைவரும் ஒருமித்து உன்னை சொர்க்கத்தின் நாக-பிருஷ்டத்தில், யஜமானனுடன் அமர்த்தட்டும்.
15.15
अयं पुरो हरिकेशः सूर्यरश्मिस् तस्य रथगृत्सश् च रथौजाश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
पुञ्जिकस्थला च क्रतुस्थला चाप्सरसौ दङ्क्ष्णवः पशवो हेतिः पौरुषेयो वधः प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१५ ॥
முன்னால் உள்ள இவன் ஹரிகேசன், சூரியக் கதிர்களை உடையவன்; அவனுடைய ரதகிருத்சனும் ரதௌஜஸும், சேனானியும் கிராமணியும்; புஞ்சிகஸ்தலை, கிரதுஸ்தலை எனும் இரு அப்சரஸுகள்; தங்ஷ்ணுக்கள் எனும் கடிப்பவை, ஹேதி, புருஷ வதம், ப்ரஹேதி; அவர்களுக்கு வணக்கம். அவர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும், எங்களுக்கு அருள் புரியட்டும். நாங்கள் வெறுக்கின்றவனையும், எங்களை வெறுப்பவனையும் இவர்களின் தாடையில் வைக்கிறோம்.
15.16
अयं दक्षिणा विश्वकर्मा तस्य रथस्वनश् च रथेचित्रश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
मेनका च सहजन्या चाप्सरसौ यातुधाना हेती रक्षाꣳसि प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽअस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१६ ॥
இவன் தெற்குத் திசையின் விஸ்வகர்மா; அவனுடைய ரத-ஸ்வனனும் ரத-சித்ரனும், சேனானியும் கிராமணியும்; மேனகையும் சஹஜன்யையும் எனும் இரு அப்சரஸுகள்; யாதுதானர்கள், ஹேதிகள், ராட்சசர்கள், ப்ரஹேதி; அவர்களுக்கு வணக்கம். அவர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும், எங்களுக்கு அருள் புரியட்டும். நாங்கள் வெறுக்கின்றவனையும், எங்களை வெறுப்பவனையும் இவர்களின் தாடையில் வைக்கிறோம்.
15.17
अयं पश्चाद् विश्वव्यचास् तस्य रथप्रोतश् चासमरथश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
प्रम्लोचन्ती चानुम्लोचन्ती चाप्सरसौ व्याघ्रा हेतिः सर्पा प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१७ ॥
இது மேற்கிலிருந்து விஸ்வவ்யசா ஆகும்; அவனுடைய ரதப்ரோதனும் அசமரதனும், சேனானிகளும் கிராமணிகளும் ஆவர். ப்ரம்லோசந்தியும் அனும்லோசந்தியும், இரு அப்சரஸ்கள்; வ்யாக்ரி, ஹேதி, சர்பம் மற்றும் ப்ரஹேதி. அவர்களுக்கு வணக்கம். அவர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும், எங்களிடம் கருணை காட்டட்டும். நாங்கள் வெறுக்கும் ஒருவனையும், எங்களை வெறுப்பவனையும் இவர்களின் தாடையில் வைக்கிறோம்.
15.18
अयम् उत्तरात् संयद्वसुस् तस्य तार्क्ष्यश् चारिष्टनेमिश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
विश्वाची च घृताची चाप्सरसाव् आपो हेतिर् वातः प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१८ ॥
இது வடக்கிலிருந்து சம்யத்வசு ஆகும்; அவனுடைய தார்க்ஷ்யனும் அரிஷ்டநேமியும், சேனானிகளும் கிராமணிகளும் ஆவர். விஸ்வாச்சியும் கிருதாச்சியும், இரு அப்சரஸ்கள்; நீர்கள், ஹேதி, காற்று மற்றும் ப்ரஹேதி. அவர்களுக்கு வணக்கம். அவர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும், எங்களிடம் கருணை காட்டட்டும். நாங்கள் வெறுக்கும் ஒருவனையும், எங்களை வெறுப்பவனையும் இவர்களின் தாடையில் வைக்கிறோம்.
15.19
अयम् उपर्य् अर्वाग्वसुस् तस्य सेनजिच् च सुषेणश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
उर्वशी च पूर्वचित्तिश् चाप्सरसाव् अवस्फूर्जन् हेतिर् विद्युत् प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१९ ॥
மேலே இருக்கும் இவர் அர்வாக்-வசு; அவருடைய சேனஜித்தும் சுஷேணனும் படைத்தலைவர்களும் கிராமத் தலைவர்களும் ஆவர். உர்வசியும் பூர்வசித்தியும் இரண்டு அப்சரஸ்கள்; முழங்கும் ஹேதி, வித்யுத், பிரஹேதி அவர்களுக்கு வணக்கம். அவர்கள் எங்களைக் காக்கட்டும், எங்களுக்கு அருள் செய்யட்டும். நாங்கள் வெறுக்கும் எவனையும், எங்களை வெறுப்பவனையும் அவர்களின் வாயில் வைக்கிறோம்.
15.20
अग्निर् मूर्धा दिवः ककुत् पतिः पृथिव्या ऽ अयम् ।
अपाꣳ रेताꣳसि जिन्वति ॥ १५.२० ॥
இந்த அக்னி வானின் உச்சியும் பூமியின் தலைவனுமாகும்; அவன் நீரின் விதைகளை எழுப்புகிறான்.
15.21
अयम् अग्निः सहस्रिणो वाजस्य शतिनस् पतिः ।
मूर्धा कवी रयीणाम् ॥ १५.२१ ॥
இந்த அக்னி ஆயிரம், நூறு வகை வாஜ (செல்வம்) களின் தலைவன்; அவன் செல்வங்களின் தலையும் ஞானக் கவியுமாவான்.
15.22
त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ १५.२२ ॥
அக்னியே, உன்னை அதர்வன் புஷ்கரத்திலிருந்து மேலிருந்து கடைந்து எடுத்தான்; அனைவரின் தலையிலிருந்து, வாகதனிடமிருந்து.
15.23
भुवो यज्ञस्य रजसश् च नेता यत्रा नियुद्भिः सचसे शिवाभिः ।
दिवि मूर्धानं दधिषे स्वर्षां जिह्वाम् अग्ने चकृषे हव्यवाहम् ॥ १५.२३ ॥
நீ உலகம், யாகம், வெளியின் தலைவன்; அங்கே நியுத் (குதிரைகள்) களான மங்கலங்களுடன் நீ கூடுகிறாய்; வானில் தலையைத் தாங்குகிறாய். அக்னியே, சொர்க்க ஒளியை வென்றவனே, ஹவ்யவாஹனை நாவாக ஆக்கினாய்.
15.24
अबोध्य् अग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुम् इवायतीम् उषासम् ।
यह्वा ऽ इव प्र वयाम् उज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकम् अच्छ ॥ १५.२४ ॥
அக்கினி சமிதையால் மக்களிடையே விழித்தெழுந்தான்; வரும் பசுவைப் போல உஷையை நோக்கி. பெரிய பறவைகள் போல எழுந்த ஒளிக்கதிர்கள் முன்னேறி வானத்தை நோக்கி விரிகின்றன.
15.25
अवोचाम कवये मेध्याय वचो वन्दारु वृषभाय वृष्णे ।
गविष्ठिरो नमसा स्तोमम् अग्नौ दिवीव रुक्मम् उरुव्यञ्चम् अश्रेत् ॥ १५.२५ ॥
ஞானியும் தூய்மையானவனும் புகழத்தக்கவனும் பொழிபவனுமான காளைக்கு நாங்கள் வார்த்தைகளைச் சொன்னோம். கவிஞர் வணக்கத்துடன் அக்கினியில் துதியைச் செலுத்தினார்; வானில் பரவிய பொன் அணிபோல.
15.26
अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ १५.२६ ॥
இங்கே முதலில் தாதாக்களால் நிறுவப்பட்டவன் இவன்; ஹோதா, மிக வழிபடத்தக்கவன், யாகங்களில் புகழத்தக்கவன். அடைந்த பிருகுக்கள் காடுகளில் ஒளிர்வித்த, விசித்திரமான, எங்கும் நிறைந்த, ஒவ்வொரு குலத்திற்கும் உரியவன்.
15.27
जनस्य गोपा ऽ अजनिष्ट जागृविर् अग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे ।
घृतप्रतीको बृहता दिविस्पृशा द्युमद् वि भाति भरतेभ्यः शुचिः ॥ १५.२७ ॥
மக்களின் காவலனாய், எப்போதும் விழிப்புடன், திறமையுள்ள அக்கினி பிறந்தான் — புதியவர்களின் நலத்திற்காக. நெய்முகம் கொண்டவன், பரந்தவன், வானைத் தொடுபவன், ஒளிமிக்கவன், தூயவன், தாங்குபவர்களுக்காக ஒளிர்கிறான்.
15.28
त्वाम् अग्ने ऽ अङ्गिरसो गुहा हितम् अन्व् अविन्दञ् छिश्रियाणं वने-वने ।
स जायसे मथ्यमानः सहो महत् त्वाम् आहुः सहसस् पुत्रम् अङ्गिरः ॥ १५.२८ ॥
அக்னியே, குகையில் மறைந்திருந்த உன்னை அங்கிரசர்கள் ஒவ்வொரு காட்டிலும் கண்டெடுத்தனர். கடையப்படும்போது நீ பெரும் வலிமையுடன் பிறக்கிறாய்; அங்கிரசே, வலிமையின் மகன் என்று உன்னை அழைக்கிறார்கள்.
15.29
सखायः सं वः सम्यञ्चम् इषꣳ स्तोमं चाग्नये ।
वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥ १५.२९ ॥
நண்பர்களே, உங்களுக்குப் பொருத்தமான உணவும் துதியும் அக்னிக்கு (அர்ப்பணமாகட்டும்). மக்களில் மிக வலிமையானவனும், ஊர்ஜஸின் பேரனும், பலசாலியுமான அக்னிக்கு.
15.30
सꣳ-सम् इद् युवसे वृषन्न् अग्ने विश्वान्य् अर्य ऽ आ ।
इडस् पदे सम् इध्यसे स नो वसून्य् आ भर ॥ १५.३० ॥
வலிமைமிக்க அக்னியே, நீ எல்லா தலைவர்களுடனும் நன்கு இணைகிறாய். இடாவின் இடத்தில் நன்கு எரியூட்டப்படுகிறாய்; எங்களுக்குச் செல்வங்களைக் கொண்டு வா.
15.31
त्वां चित्रश्रवस्तम हवन्ते विक्षु जन्तवः ।
शोचिष्केशं पुरुप्रियाग्ने हव्याय वोढवे ॥ १५.३१ ॥
மிக அற்புதமான புகழுடையவனே, மக்கள் குடியிருப்புகளில் உன்னை அழைக்கிறார்கள். சுடர்க்கேசனே, பலருக்கும் பிரியமானவனே அக்னியே, அவியைச் சுமந்து செல்ல (உன்னை அழைக்கிறார்கள்).
15.32
एना वो ऽ अग्निं नमसोर्जो नपातम् आ हुवे ।
प्रियं चेतिष्ठम् अरतिꣳ स्वध्वरं विश्वस्य दूतम् अमृतम् ॥ १५.३२ ॥
இவற்றால் உங்களுக்காக, வணக்கத்துடன் ஊர்ஜஸின் பேரனான அக்னியை அழைக்கிறேன்; அவன் பிரியமானவன், மிகுந்த அறிவுடையவன், விரைவானவன், நல்ல யாகம் செய்பவன், அனைவரின் தூதன், அமிருதன்.
15.33
विश्वस्य दूतम् अमृतं विश्वस्य दूतम् अमृतम् ।
स योजते ऽ अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत् स्वाहुतः ॥ १५.३३ ॥
அனைவரின் தூதன், அமிருதன், அனைவரின் தூதன், அமிருதன். அவன் சிவந்த, அனைத்தையும் உண்ணும் (குதிரைகளை) பூட்டுகிறான்; நன்கு அர்ப்பிக்கப்பட்டு விரைந்து ஓடுகிறான்.
15.34
स दुद्रवत् स्वाहुतः स दुद्रवत् स्वाहुतः ।
सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवꣳ राधो जनानाम् ॥ १५.३४ ॥
அவர் நன்கு அர்ப்பிக்கப்பட்டு விரைகிறார்; அவர் நன்கு அர்ப்பிக்கப்பட்டு விரைகிறார். யாகம் நல்ல பிரம்மமும் நல்ல சமியும் உடையது; வசுக்களின் தெய்வம், மக்களின் செல்வம்.
15.35
अग्ने वाजस्य गोमत ऽ ईशानः सहसो यहो ।
अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः ॥ १५.३५ ॥
அக்னியே, உணவுக்கும் பசுச் செல்வத்துக்கும் அதிபதியே, வலிமையின் மகனே; ஜாதவேதனே, எங்களுக்கு பெரும் புகழைக் கொடு.
15.36
स ऽ इधानो वसुष् कविर् अग्निर् ईडेन्यो गिरा ।
रेवद् अस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि ॥ १५.३६ ॥
அவர், சுடர்விடும் வசுவும் கவியுமான அக்னி, பாடலால் போற்றத் தகுந்தவர்; எங்களுக்காக செல்வம் நிறைந்து, பல முகங்கொண்டவரே, ஒளிர்வாயாக.
15.37
क्षपो राजन्न् उत त्मनाग्ने वस्तोर् उतोषसः ।
स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रति ॥ १५.३७ ॥
அரசனே அக்னியே, இரவின் மேலும் தன்னாலும், பகலின் மேலும் உஷையின் மேலும்; கூரிய தாடையுடையவரே, அரக்கர்களை எதிர்த்து எரித்துவிடு.
15.38
भद्रो नोऽअग्निर् आहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो ऽअध्वरः ।
भद्राऽ उत प्रशस्तयः ॥ १५.३८ ॥
அக்னி எங்களுக்கு நன்மை செய்பவர், அர்ப்பிக்கப்பட்டவராக; நன்மையானது கொடை, நல்ல பாக்கியசாலியே; நன்மையானது யாகம், நன்மையானவை புகழ்ச்சிகளும்.
15.39
भद्रा ऽ उत प्रशस्तयो भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये ।
येना समत्सु सासहः ॥ १५.३९ ॥
புகழ்ச்சிகளும் நன்மையானவை; விருத்திரனுடனான போரில் மனத்தை நன்மையாக்கு, அதனால் போர்களில் வெல்கிறாய்.
15.40
येना समत्सु सासहो ऽव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धताम् ।
वनेमा ते ऽ अभिष्टिभिः ॥ १५.४० ॥
நீ போர்களில் வெல்லும் வலிமையால் எதிரிகளின் பெரும் படையை உறுதியாகக் கீழே வீழ்த்து. உன் அருள்களால் நாங்கள் வெல்வோமாக.
15.41
अग्निं तं मन्ये यो वसुर् अस्तं यं यन्ति धेनवः ।
अस्तम् अर्वन्त ऽ आशवो ऽस्तं नित्यासो वाजिन ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४१ ॥
செல்வம் தரும் அக்னியை நான் அறிவேன்; பசுக்கள் எவனுடைய இல்லத்திற்குச் செல்கின்றனவோ அவனே அவன். விரைந்த குதிரைகளும் வலிமையான நித்திய அசுவங்களும் வீட்டை நோக்கிச் செல்கின்றன. பாடுவோருக்கு உணவைக் கொண்டு வா.
15.42
सो अग्निर् यो वसुर् गृणे सं यम् आयन्ति धेनवः ।
सम् अर्वन्तो रघुद्रुवः सꣳ सुजातासः सूरय ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४२ ॥
செல்வம் தரும் அக்னியை நான் துதிக்கிறேன்; பசுக்கள் அவனிடம் ஒன்று சேர்கின்றன. விரைந்தோடும் குதிரைகளும் நல்ல குலத்துதித்த புரவலர்களும் ஒன்று கூடுகின்றனர். பாடுவோருக்கு உணவைக் கொண்டு வா.
15.43
उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष ऽ आसनि ।
उतो न ऽ उत् पुपूर्या ऽ उक्थेषु शवसस् पत ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४३ ॥
ஓ மிக ஒளிர்பவனே, நீ நெய்யின் இரு கரண்டிகளை வாயில் ஏந்துகிறாய். எங்களையும் புகழுரைகளில் வலிமையால் நிரப்பு, ஓ வலிமையின் தலைவனே. பாடுவோருக்கு உணவைக் கொண்டு வா.
15.44
अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १५.४४ ॥
ஓ அக்னியே, இன்று உன்னை, குதிரையைப் போல் புகழுரைகளால், இதயத்தைத் தொடும் நல்ல சங்கல்பத்தைப் போல் நாங்கள் நிறைவேற்றுவோமாக. உனக்கான துதிகளால் நாங்கள் செழிப்படைவோமாக.
15.45
अधा ह्य् अग्ने क्रतोर् भद्रस्य दक्षस्य साधोः ।
रथीर् ऋतस्य बृहतो बभूथ ॥ १५.४५ ॥
ஓ அக்னியே, நீ உண்மையாகவே நல்ல சங்கல்பத்தின், திறமையின், நன்மையின், மகத்தான ரிதத்தின் தேரோட்டியாகி விட்டாய்.
15.46
एभिर् नो ऽ अर्कैर् भवा नो अर्वाङ् स्वर्ण ज्योतिः ।
अग्ने विश्वेभिः सुमना ऽ अनीकैः ॥ १५.४६ ॥
இவ்வழிபாடுகளால் எமக்கு இங்கு வருக; வானின் ஒளியாகு. அக்னியே, அனைத்து ஜுவாலைகளுடன் நல்ல மனத்துடன் இருப்பாயாக.
15.47
अग्निꣳ होतारं मन्ये दास्वन्तं वसुꣳ सूनुꣳ सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् ।
य ऽ ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा ।
घृतस्य विभ्राष्टिम् अनु वष्टि शोचिषाऽऽजुह्वानस्य सर्पिषः ॥ १५.४७ ॥
தானம் செய்பவரும், செல்வமுடையவரும், வலிமையின் மகனும், ஞானியைப் போன்ற ஜாதவேதனுமான அக்னியான ஹோதாவை நான் வணங்குகிறேன். மேல்நோக்கிய, நல்ல யாகமுடைய தேவன் தேவர்களுக்கான அருளால், நெய்யின் ஒளியை ஜுவாலையால் விரும்புகிறான்; நெய்யின் ஆஹுதி அளிக்கப்படுகிறது.
15.48
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ १५.४८ ॥
அக்னியே, நீ எங்களுக்கு மிக அருகில் இருந்து காப்பவனாக, மங்களமுள்ளவனாக, அடைக்கலமாக ஆகுக. வசுவான அக்னியே, செல்வப் புகழுடையவனே, எங்களிடம் வந்து மிக ஒளிமிக்க செல்வத்தைத் தருக. மிக ஜுவாலையுடையவனே, ஒளிர்பவனே, நண்பர்களின் நலனுக்காக இப்போது உன்னை வேண்டுகிறோம்.
15.49
येन ऽ ऋषयस् तपसा सत्रम् आयन्न् इन्धाना ऽ अग्निꣳ स्वर् आभरन्तः ।
तस्मिन्न् अहं नि दधे नाके ऽ अग्निं यम् आहुर् मनव स्तीर्णबर्हिषम् ॥ १५.४९ ॥
எந்தத் தவத்தால் ரிஷிகள் சத்திரத்தை அடைந்தனரோ, அக்னியை மூட்டி வானைக் கொண்டு வந்தவர்களாக, அந்த வானத்தில் நான் அக்னியை நிறுவுகிறேன்; மனுக்கள் பரப்பிய தர்ப்பையுடையவன் என்று அவரை அழைக்கின்றனர்.
15.50
तं पत्नीभिर् अनु गच्छेम देवाः पुत्रैर् भ्रातृभिर् उत वा हिरण्यैः ।
नाकं गृभ्णानाः सुकृतस्य लोके तृतीये पृष्ठे ऽ अधि रोचने दिवः ॥ १५.५० ॥
தேவர்களே, மனைவியருடனும் மகன்களுடனும் சகோதரர்களுடனும் அல்லது பொன்னுடனும் அவனைப் பின்தொடர்வோமாக; நற்செயலின் உலகில் சொர்க்கத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, வானத்தின் மூன்றாம் முதுகில், ஒளிரும் இடத்தில்.
15.51
आ वाचो मध्यम् अरुहद् भुरण्युर् अयम् अग्निः सत्पतिश् चेकितानः ।
पृष्ठे पृथिव्या निहितो दविद्युतद् अधस् पदं कृणुतां ये पृतन्यवः ॥ १५.५१ ॥
இந்த அக்னி, சுறுசுறுப்பானவன், நல்லோரின் காவலன், விழிப்புடையவன், வாக்கின் நடுவரை ஏறினான்; பூமியின் முதுகில் வைக்கப்பட்டு ஒளிர்கிறான்; போரை விரும்புவோர் கீழே தங்கள் பாதத்தை வைக்கட்டும்.
15.52
अयम् अग्निर् वीरतमो वयोधाः सहस्रियो द्योतताम् अप्रयुच्छन् ।
विभ्राजमानः सरिरस्य मध्य ऽ उप प्र याहि दिव्यानि धाम ॥ १५.५२ ॥
இந்த அக்னி மிகவும் வீரனும் வலிமை அளிப்பவனும் ஆயிரம் வடிவினனுமாவான்; இடைவிடாது ஒளிரட்டும், உடலின் நடுவில் பிரகாசித்து; அக்னியே, தெய்வீக உறைவிடங்களை நோக்கி முன்னேறிச் செல்.
15.53
सम्प्रच्यवध्वम् उप सम्प्रयाताग्ने पथो देवयानान् कृणुध्वम् ।
पुनः कृण्वाना पितरा युवानान्वा ताꣳसीत् त्वयि तन्तुम् एतम् ॥ १५.५३ ॥
ஒன்றாக நகருங்கள், அருகில் வந்து ஒன்றாகச் செல்லுங்கள்; அக்னியே, தேவயான வழிகளை உருவாக்கு. மீண்டும் இளைய பெற்றோரை உருவாக்கி, இந்த நூலை உன்னிலேயே நெய்க.
15.54
उद् बुध्यस्वाग्ने प्रति जागृहि त्वम् इष्टापूर्ते सꣳ सृजेथाम् अयं च ।
अस्मिन्त् सधस्थे अध्य् उत्तरस्मिन् विशवे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १५.५४ ॥
அக்னியே, எழு, விழித்திரு. இஷ்டமும் பூர்த்தமுமான செயல்களை இணை; இவனும் இணையட்டும். இந்த உயர்ந்த இருக்கையில் அனைத்து தேவர்களும் யஜமானனும் அமரட்டும்.
15.55
येन वहसि सहस्रं येनाग्ने सर्ववेदसम् ।
तेनेमं यज्ञं नो नय स्वर् देवेषु गन्तवे ॥ १५.५५ ॥
எதைக் கொண்டு நீ ஆயிரத்தை சுமக்கிறாயோ, அக்னியே, எதைக் கொண்டு நீ எல்லாச் செல்வமுடையவனோ, அதைக்கொண்டு இந்த எங்கள் யாகத்தை சொர்க்கத்தில் தேவர்களிடம் கொண்டு செல்.
15.56
अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आरोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १५.५६ ॥
இது உன் ருதுவுக்கேற்ற பிறப்பிடம்; இதிலிருந்து பிறந்து நீ ஒளிர்ந்தாய். அதை அறிந்து, அக்னியே, மேலேறு; எங்களுக்கு செல்வத்தைப் பெருக்கு.
15.57
तपश् च तपस्यश् च शैशिराव् ऋतू ऽ अग्नेर् अन्तःश्लेषो सि कल्पेतां द्यावापृथिवी कल्पन्ताम् आप ऽ ओषधयः कल्पन्ताम् अग्नयः पृथङ् नम ज्यैष्ठ्याय सव्रताः ।
ये ऽ अग्नयः समनसो न्तरा द्यावापृथिवी ऽ इमे शैशिराव् ऋतू ऽ अभिकल्पमाना ऽ इन्द्रम् इव देवा ऽ अभिसं विशन्तु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम् ॥ १५.५७ ॥
தபஸ், தபஸ்யம், சைசிர ருதுக்கள் அக்னியின் உள்ளிணைப்பாக இரு. துய்ய-பிருதிவி இணங்கட்டும்; நீர்களும் மூலிகைகளும் இணங்கட்டும்; அக்னிகள் தனித்தனியே வணக்கத்துடன், மேன்மைக்காக, ஒரே விரதம் கொண்டவையாக இணங்கட்டும். ஒரே மனமுடைய அக்னிகளே, வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையில் உள்ள இந்த சைசிர ருதுக்களுக்கு இணங்கி, இந்திரனைப் போல் தேவர்கள் அதில் சேரட்டும். அந்த தேவதையுடன், அங்கிரசர்களைப் போல், உறுதியான இடத்தில் அமருங்கள்.
15.58
परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे ज्योतिष्मतीम् ।
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय ।
सूर्यस् ते ऽधिपतिस् तया देवतयाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १५.५८ ॥
பரமேஷ்டி உன்னை வானத்தின் முதுகில் ஒளிமிக்கதாக நிலைநிறுத்தட்டும். அனைவரின் பிராணன், அபானன், வ்யானன், உதானனுக்காக, நிலைபெறுதலுக்காக, இயக்கத்திற்காக. சூரியன் உன் அதிபதி; அந்த தேவதையுடன், அங்கிரஸர்களைப் போல, உறுதியாக அமர்.
15.59
लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १५.५९ ॥
இடத்தை நிரப்பு, துளையை நிரப்பு, பின்னர் நீ உறுதியாக அமர். இந்திரனும் அக்னியும், பிருகஸ்பதியும் உன்னை இந்த யோனியில் அமர்த்தினர்.
15.60
ता ऽ अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १५.६० ॥
இதன் இனிய பால் கறக்கும் புள்ளிக் பசுக்கள் சோமத்தைக் காய்ச்சுகின்றன; தேவர்களின் பிறப்பில், வானத்தின் மூன்று ஒளிமிக்க உலகங்களில்.
15.61
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १५.६१ ॥
அனைத்து துதிகளும் இந்திரனை வளர்த்தன — கடல் போல் விரிந்தவனை; தேர்வீரர்களில் சிறந்த தேர்வீரன், வலிமைகளின் உண்மையான தலைவன், தலைவன்.
15.62
प्रोथद् अश्वो न यवसे विष्यन् यदा महः संवरणाद् व्य् अस्थात् ।
आद् अस्य वातो ऽ अनु वाति शोचिर् अध स्म ते व्रजनं कृष्णम् अस्ति ॥ १५.६२ ॥
புல்லை நோக்கி குறட்டையிட்டுப் பாயும் குதிரையைப் போல், அவன் பெரிய மறைப்பிலிருந்து எழுந்தபோது; அவனது சுடரைப் பின்தொடர்ந்து காற்று வீசுகிறது, உன் வழி கருமையானது.
15.63
आयोष् ट्वा सदने सादयाम्य् अवतश् छायायाꣳ समुद्रस्य हृदये ।
रश्मीवतीं भास्वतीम् आ या द्यां भास्य् आ पृथिवीम् ओर्व् अन्तरिक्षम् ॥ १५.६३ ॥
நான் உன்னை இருக்கையில் வைக்கிறேன், கடலின் இதயத்தில், நிழலில், கிணற்றிலிருந்து. கதிர்கள் நிறைந்தவளே, ஒளிர்பவளே, வானத்தையும் பூமியையும் பரந்த அந்தரிக்ஷத்தையும் ஒளிரச் செய்பவளே.
15.64
परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे व्यचस्वतीं प्रथस्वतीम् दिवं यच्छ दिवं दृꣳह दिवं मा हिꣳसीः ।
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय ।
सूर्यस् त्वाभि पातु मह्या स्वस्त्या छर्दिषा शंतमेन तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम् ॥ १५.६४ ॥
பரமேஷ்டி உன்னை வானத்தின் முதுகில் வைக்கட்டும், விரிந்தும் பரவியும் இருப்பவளே. வானத்தைப் பிடித்துக் கொள், வானத்தை உறுதிப்படுத்து, வானத்தைக் கெடுக்காதே. அனைவருக்கும் பிராணனுக்கும் அபானனுக்கும் வ்யானனுக்கும் உதானனுக்கும், நிலைத்தன்மைக்கும் இயக்கத்திற்கும். சூரியன் உன்னை மிகுந்த நலனும் பெரும் அடைக்கலமும் கொண்டு காக்கட்டும்; அந்த தேவதையுடன் அங்கிரசர்களைப் போல் நிலையான இடத்தில் அமருங்கள்.
15.65
सहस्रस्य प्रमासि ।
सहस्रस्य प्रतिमासि ।
सहस्रस्योन्मासि ।
साहस्रो ऽसि ।
सहस्राय त्वा ॥ १५.६५ ॥
நீ ஆயிரத்தின் அளவு. நீ ஆயிரத்தின் ஒப்பளவு. நீ ஆயிரத்தின் உயர் அளவு. நீ ஆயிரத்திற்குரியவள். ஆயிரத்திற்காக உன்னை (வைக்கிறேன்).