Yajurveda · Adhyāya 15

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

15.1

अग्ने जातान् प्र णुद नः सपत्नान् प्रत्य् अजातान् नुद जातवेदः ।
अधि नो ब्रूहि सुमना ऽ अहेडꣳस् तव स्याम शर्मꣳस् त्रिवरूथ ऽ उद्भौ ॥ १५.१ ॥

O Agni, treibe unsere geborenen Feinde fort; o Jātavedas, weise auch die ungeborenen Feinde zurück. Sprich zu uns mit gütigem Sinn; ohne Zorn mögen wir in deinem dreifachen Schutz sein, in den beiden oberen Welten.

15.2

सहसा जातान् प्र णुदा नः सपत्नान् प्रत्य् अजातान् जातवेदो नुदस्व ।
अधि नो ब्रूहि सुमनस्यमानो वयꣳ स्याम प्र णुदा नः सपत्नान् ॥ १५.२ ॥

Mit deiner Kraft treibe unsere geborenen Feinde fort; o Jātavedas, weise die ungeborenen Feinde zurück. Sprich zu uns mit gütigem Sinn; mögen wir leben; treibe unsere Feinde fort.

15.3

षोडशी स्तोम ऽ ओजो द्रविणम् ।
चतुश्चत्वारिꣳश स्तोमो वर्चो द्रविणम् ।
अग्नेः पुरीषम् अस्य अप्सो नाम तां त्वा विश्वे ऽ अभि गृणन्तु देवाः ।
स्तोमपृष्ठा घृतवतीह सीद प्रजावद् अस्मे द्रविणा यजस्व ॥ १५.३ ॥

Der Sechzehner-Lobgesang ist der Reichtum der Kraft; der Vierundvierzig-Lobgesang ist der Reichtum des Glanzes. Dieses Feuermaß des Agni, namens Apsas, mögen alle Götter preisen. O du Ghee-reiche, die den Lobgesang zum Rücken hat, setze dich hierher; schenke uns Reichtum samt Nachkommenschaft.

15.4

एवश् छन्दः ।
वरिवश् छन्दः ।
शंभूश् छन्दः ।
परिभूश् छन्दः ।
ऽ आच्छच् छन्दः ।
मनश् छन्दः ।
व्यचश् छन्दः ।
सिन्धुश् छन्दः ।
समुद्रश् छन्दः ।
सरिरं छन्दः ।
ककुप् छन्दः ।
त्रिककुप् छन्दः ।
काव्यं छन्दः ।
ऽ अङ्कुपं छन्दः ।
अक्षरपङ्क्तिश् छन्दः ।
पदपङ्क्तिश् छन्दः ।
विष्टारपङ्क्तिश् छन्दः ।
क्षुरो भ्राजश् छन्दः ॥ १५.४ ॥

So sind die Metren: Varivas-Metrum. Śambhū-Metrum. Paribhū-Metrum. Āchchhat-Metrum. Manas-Metrum. Vyachas-Metrum. Sindhu-Metrum. Samudra-Metrum. Sarirам-Metrum. Kakup-Metrum. Trikakup-Metrum. Kāvya-Metrum. Aṅkupa-Metrum. Akṣarapaṅkti-Metrum. Padapaṅkti-Metrum. Viṣṭārapaṅkti-Metrum. Kṣura- und Bhrāj-Metren.

15.5

आच्छच् छन्दः ।
प्रच्छच् छन्दः ।
संयच् छन्दः ।
वियच् छन्दः ।
बृहच् छन्दः ।
रथन्तरं छन्दः ।
निकायश् छन्दः ।
विवधश् छन्दः ।
गिरश् छन्दः ।
भ्रजश् छन्दः ।
सꣳस्तुप् छन्दः ।
ऽ अनुष्टुप् छन्दः ।
ऽ एवश् छन्दः ।
वरिवश् छन्दः ।
वयश् छन्दः ।
वयस्कृच् छन्दः ।
विष्पर्धाश् छन्दः ।
विशालं छन्दः ।
छदिश् छन्दः ।
दूरोहणं छन्दः ।
तन्द्रं छन्दः ।
ऽ अङ्काङ्कं छन्दः ॥ १५.५ ॥

Das Metrum Āccha. Das Metrum Pracchac. Das Metrum Saṃyac. Das Metrum Viyac. Das Metrum Bṛhac. Das Metrum Rathantara. Das Metrum Nikāya. Das Metrum Vivadha. Das Metrum Giras. Das Metrum Bhraja. Das Metrum Saṃstup. Das Metrum Anuṣṭubh. Das Metrum Eva. Das Metrum Varivas. Das Metrum Vaya. Das Metrum Vayaskṛt. Das Metrum Viṣparddhā. Das Metrum Viśāla. Das Metrum Chadis. Das Metrum Dūrohaṇa. Das Metrum Tandra. Das Metrum Aṅkāṅka.

15.6

रश्मिना सत्याय सत्यं जिन्व ।
प्रेतिना धर्मणा धर्मं जिन्व ।
अन्वित्या दिवा दिवं जिन्व ।
संधिनान्तरिक्षेणान्तरिक्षं जिन्व ।
प्रतिधिना पृथिव्या पृथिवीं जिन्व ।
विष्टम्भेन वृष्ट्या वृष्टिं जिन्व ।
प्रवया ऽह्नाहर् जिन्व ।
अनुया रात्र्या रात्रीं जिन्व ।
उशिजा वसुभ्यो वसून् जिन्व ।
प्रकेतेनादित्येभ्य ऽ आदित्यान् जिन्व ॥ १५.६ ॥

Für die Wahrheit belebe die Wahrheit mit dem Strahl. Für das Gesetz belebe das Gesetz mit dem Hervorgehen. Mit dem Folgenden belebe den Tag durch den Himmel. Mit der Verbindung belebe den Luftraum durch den Luftraum. Mit der Stütze belebe die Erde durch die Erde. Mit dem Pfosten belebe den Regen durch den Regen. Mit dem Fließen belebe den Tag durch den Tag. Mit dem Folgenden belebe die Nacht durch die Nacht. Für die Vasus belebe die Vasus mit dem Begehrenden. Für die Ādityas belebe die Ādityas mit dem Zeichen.

15.7

तन्तुना रायस्पोषेण रायस्पोषं जिन्व ।
सꣳसर्पेण श्रुताय श्रुतं जिन्व ।
ऐडेनौषधीभिर् ओषधीर् जिन्व ।
उत्तमेन तनूभिस् तनूर् जिन्व ।
वयोधसाधीतेनाधीतं जिन्व ।
अभिजिता तेजसा तेजो जिन्व ॥ १५.७ ॥

Mit dem Faden belebe die Fülle des Reichtums durch die Fülle des Reichtums. Mit dem Zusammenkriechen belebe den Ruhm für den Ruhm. Mit dem Iḍā belebe die Kräuter mit den Kräutern. Mit dem Höchsten belebe die Leiber mit den Leibern. Mit dem Lebensspender belebe das Gelernte durch das Gelernte. Mit dem errungenen Glanz belebe den Glanz.

15.8

प्रतिपद् असि प्रतिपदे त्वा ।
अनुपद् अस्य् अनुपदे त्वा ।
सम्पद् असि सम्पदे त्वा ।
तेजो ऽसि तेजसे त्वा ॥ १५.८ ॥

Du bist der Fußtritt; für den Fußtritt dich. Du bist der nachfolgende Schritt; für den nachfolgenden Schritt dich. Du bist die Vollendung; für die Vollendung dich. Du bist der Glanz; für den Glanz dich.

15.9

त्रिवृद् असि त्रिवृते त्वा ।
प्रवृद् असि प्रवृते त्वा ।
विवृद् असि विवृते त्वा ।
सवृद् असि सवृते त्वा ।
ऽऽआक्रमो ऽस्य् आक्रमाय त्वा ।
संक्रमो ऽसि संक्रमाय त्वा ।
उत्क्रमो ऽस्य् उत्क्रमाय त्वा ।
उत्क्रान्तिर् अस्य् उत्क्रान्त्यै त्वा ।
अधिपतिनोर्जोर्जं जिन्व ॥ १५.९ ॥

Du bist das trivṛt; für das trivṛt nehme ich dich. Du bist das pravṛt; für das pravṛt nehme ich dich. Du bist das vivṛt; für das vivṛt nehme ich dich. Du bist das savṛt; für das savṛt nehme ich dich. Du bist der ākrama; für den ākrama nehme ich dich. Du bist der saṃkrama; für den saṃkrama nehme ich dich. Du bist der utkrama; für den utkrama nehme ich dich. Du bist die utkrānti; für die utkrānti nehme ich dich. Mit dem adhipati belebe die Kraft mit Kraft.

15.10

राज्ञ्य् असि प्राची दिग् वसवस् ते देवा ऽ अधिपतयो ऽग्निर् हेतीनां प्रतिधर्ता त्रिवृत् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयत्व् आज्यम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु रथन्तरꣳ साम प्रतिष्ठित्याऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१० ॥

Du bist die Königin, die östliche Richtung; die Vasus sind deine Herren; Agni ist der Träger der Waffen; möge der dreifache stoma dich tragen. Auf der Erde mögen Schmalz und Rezitation für Freiheit von Not bestehen; möge der Gesang Rathantara zur Festigung dich stützen. In der Atmosphäre mögen die erstgeborenen Seher dich mit Maß und Weite ausbreiten; mögen auch der Erhalter und dieser adhipati dich ausbreiten. Einträchtig mögen sie auch den Opferer auf dem Rücken des Himmels, in der himmlischen Welt, sitzen lassen.

15.11

विराड् असि दक्षिणा दिग् रुद्रास् ते देवा ऽ अधिपतय ऽ इन्द्रो हेतीनां प्रतिधर्ता पञ्चदशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु प्रौगम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु बृहत् साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.११ ॥

Du bist die herrschende südliche Richtung. Die Rudras sind deine Götter und Herren, Indra der Träger der Waffen. Möge der fünfzehnfache Stoma dich auf der Erde festigen; möge der Prauga-Uktha dich für Standhaftigkeit stützen und der Bṛhat-Gesang für feste Gründung. In der Atmosphäre mögen die Seher, die Erstgeborenen unter den Göttern, dich durch Maß und Größe des Himmels ausbreiten. Mögen der Halter und dieser Herr dich tragen. Mögen alle einmütig auch den Opferer im Himmelsreich, auf dem Rücken des Himmels, niedersetzen.

15.12

सम्राड् असि प्रतीची दिग् आदित्यास् ते देवा ऽ अधिपतयो वरुणो हेतीनां प्रतिधर्ता सप्तदशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु मरुत्वतीयम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु वैरूपꣳ साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१२ ॥

Du bist der Herrscher; du bist die westliche Himmelsrichtung. Die Ādityas sind deine Götter und Herren, und Varuṇa ist der Halter gegen die Waffen. Möge der siebzehnteilige Lobgesang auf der Erde auf dir ruhen. Möge der Marutvatīya-Vers dich zur Standhaftigkeit stützen. Möge das Vairūpa-Lied dich zur festen Gründung in der Luft halten. Mögen die erstgeborenen Seher dich unter den Göttern mit dem Maß und der Weite des Himmels ausbreiten. Möge auch dieser Erhalter und Herr dich tragen. Mögen alle einmütig dich und den Opferherrn auf den Rücken des Himmels, in die himmlische Welt setzen.

15.13

स्वराड् अस्य् उदीच्य् दिङ् मरुतस् ते देवा ऽ अधिपतयः सोमो हेतीनां प्रतिधर्तैकविꣳशस् त्वा स्तोमः पृथिव्याꣳ श्रयतु निष्केवल्यम् उक्थम् अव्यथायै स्तभ्नातु वैराजꣳ साम प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१३ ॥

Du bist selbstherrschend; du bist die nördliche Richtung. Die Maruts sind deine Herren, Soma der Halter der Blitze. Möge der einundzwanzigste Lobgesang dich auf der Erde festsetzen. Möge der Niṣkevalya-Spruch dich zur Festigkeit stützen und der Vairāja-Gesang zur sicheren Gründung. In der Luft mögen die Seher, die Erstgeborenen unter den Göttern, dich durch das Maß und die Weite des Himmels ausbreiten. Mögen der Erhalter und dieser Herr dich ebenfalls tragen. Mögen alle einmütig dich und den Opferer auf den Rücken der Himmelswelt setzen, in die Welt des Himmels.

15.14

अधिपत्न्य् असि बृहती दिग् विश्वे ते देवा ऽ अधिपतयो बृहस्पतिर् हेतीनां प्रतिधर्ता त्रिणवत्रयस्त्रिꣳशौ त्वा स्तोमौ पृथिव्याꣳ श्रयतां वैश्वदेवाग्निमारुते ऽ उक्थे ऽ अव्यथायै स्तभ्नीताꣳ शाक्वररैवते सामनी प्रतिष्ठित्या ऽ अन्तरिक्ष ऽ ऋषयस् त्वा प्रथमजा देवेषु दिवो मात्रया वरिम्णा प्रथन्तु विधर्ता चायम् अधिपतिश् च ते त्वा सर्वे संविदाना नाकस्य पृष्ठे स्वर्गे लोके यजमानं च सादयन्तु ॥ १५.१४ ॥

Du bist die Herrin des Reiches, die Richtung Bṛhatī. Alle Götter sind deine Herren; Bṛhaspati ist der Träger der Waffen. Mögen die Lobgesänge Triṇava und Trayastriṃśa dich auf der Erde festsetzen. Mögen die Rezitationen Vaiśvadeva und Agnimāruta dich zur Unerschütterlichkeit stützen. Mögen die Gesänge Śākvara und Raivata dich zum festen Stand stützen. Mögen die Erstgeborenen, die Seher, dich im Luftraum unter den Göttern ausbreiten, durch Maß und Weite des Himmels. Mögen der Vidhartā und dieser Herr dich ebenfalls tragen. Mögen alle einmütig dich mit dem Opferer auf dem Rücken des Himmels, in der himmlischen Welt, niedersetzen.

15.15

अयं पुरो हरिकेशः सूर्यरश्मिस् तस्य रथगृत्सश् च रथौजाश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
पुञ्जिकस्थला च क्रतुस्थला चाप्सरसौ दङ्क्ष्णवः पशवो हेतिः पौरुषेयो वधः प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१५ ॥

Hier vorn ist Hari-keśa, der mit den Sonnenstrahlen; sein Ratha-gṛtsa und Ratha-ojas, der Heerführer und der Dorfvorsteher; die beiden Apsaras Puñjikasthalā und Kratusthalā; die beißenden Tiere, die Waffe, der menschliche Schlag, das Wurfgeschoss. Ehrerbietung ihnen. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst, den legen wir in ihre Kiefer.

15.16

अयं दक्षिणा विश्वकर्मा तस्य रथस्वनश् च रथेचित्रश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
मेनका च सहजन्या चाप्सरसौ यातुधाना हेती रक्षाꣳसि प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽअस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१६ ॥

Hier ist Viśvakarmā des Südens; sein Ratha-svana und Ratha-citra, der Heerführer und der Dorfvorsteher; die beiden Apsaras Menakā und Sahajanyā; die Zauberer, die Waffen, die Dämonen, das Wurfgeschoss. Ehrerbietung ihnen. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst, den legen wir in ihre Kiefer.

15.17

अयं पश्चाद् विश्वव्यचास् तस्य रथप्रोतश् चासमरथश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
प्रम्लोचन्ती चानुम्लोचन्ती चाप्सरसौ व्याघ्रा हेतिः सर्पा प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१७ ॥

Dieser, aus dem Westen, ist Viśvavyacā; seine Wagenlenker Ratha-prota und Asamaratha sind die Heerführer und Dorfvorsteher. Pramlocantī und Anumlocantī, zwei Apsarasen; die Tigerin, die Waffe, die Schlange und das Geschoss. Verehrung sei ihnen. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst, den legen wir in ihren Rachen.

15.18

अयम् उत्तरात् संयद्वसुस् तस्य तार्क्ष्यश् चारिष्टनेमिश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
विश्वाची च घृताची चाप्सरसाव् आपो हेतिर् वातः प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१८ ॥

Dieser, aus dem Norden, ist Saṃyadvasu; seine Wagenlenker Tārkṣya und Ariṣṭanemi sind die Heerführer und Dorfvorsteher. Viśvācī und Ghṛtācī, zwei Apsarasen; die Gewässer, die Waffe, der Wind und das Geschoss. Verehrung sei ihnen. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst, den legen wir in ihren Rachen.

15.19

अयम् उपर्य् अर्वाग्वसुस् तस्य सेनजिच् च सुषेणश् च सेनानीग्रामण्यौ ।
उर्वशी च पूर्वचित्तिश् चाप्सरसाव् अवस्फूर्जन् हेतिर् विद्युत् प्रहेतिस् तेभ्यो नमो ऽ अस्तु ते नो ऽवन्तु ते नो मृडयन्तु ते यं द्विष्मो यश् च नो द्वेष्टि तम् एषां जम्भे दध्मः ॥ १५.१९ ॥

Dieser da oben ist Arvāk-vasu; sein Senajit und Suṣeṇa sind der Heerführer und der Dorfvorsteher. Urvaśī und Pūrvacitti sind die beiden Apsarasen; Verehrung dem donnernden Heti, Vidyut und Prahetí. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst, den legen wir in ihren Rachen.

15.20

अग्निर् मूर्धा दिवः ककुत् पतिः पृथिव्या ऽ अयम् ।
अपाꣳ रेताꣳसि जिन्वति ॥ १५.२० ॥

Dieser Agni ist das Haupt und der Gipfel des Himmels, der Herr der Erde; er regt die Samen der Wasser an.

15.21

अयम् अग्निः सहस्रिणो वाजस्य शतिनस् पतिः ।
मूर्धा कवी रयीणाम् ॥ १५.२१ ॥

Dieser Agni ist Herr der tausendfachen und hundertfachen Beute, das Haupt der Reichtümer, der weise Seher.

15.22

त्वाम् अग्ने पुष्कराद् अध्य् अथर्वा निर् अमन्थत ।
मूर्ध्नो विश्वस्य वाघतः ॥ १५.२२ ॥

Dich, o Agni, hat Atharvan aus dem Lotus oben herausgequirlt, aus dem Haupt aller, aus dem Priester.

15.23

भुवो यज्ञस्य रजसश् च नेता यत्रा नियुद्भिः सचसे शिवाभिः ।
दिवि मूर्धानं दधिषे स्वर्षां जिह्वाम् अग्ने चकृषे हव्यवाहम् ॥ १५.२३ ॥

Du bist der Führer der Welt, des Opfers und der Luft; dort verbindest du dich mit den gnädigen Rossen, und am Himmel trägst du das Haupt. O Agni, Sieger des himmlischen Lichtes, du hast den Opfertrager zu deiner Zunge gemacht.

15.24

अबोध्य् अग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुम् इवायतीम् उषासम् ।
यह्वा ऽ इव प्र वयाम् उज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकम् अच्छ ॥ १५.२४ ॥

Agni ist mit dem Brennholz unter den Völkern entfacht, Uṣas zu, die herankommt wie eine Kuh. Wie mächtige Vögel sich erhebend, strecken sich die Strahlen dem Himmel entgegen.

15.25

अवोचाम कवये मेध्याय वचो वन्दारु वृषभाय वृष्णे ।
गविष्ठिरो नमसा स्तोमम् अग्नौ दिवीव रुक्मम् उरुव्यञ्चम् अश्रेत् ॥ १५.२५ ॥

Wir haben Worte gesprochen für den Weisen, den Heiligen, den Preiswürdigen, den regenspendenden Stier. In Ehrfurcht brachte Gaviṣṭhira Agni den Lobpreis dar, der wie ein goldener Schmuck am Himmel ruht.

15.26

अयम् इह प्रथमो धायि धातृभिर् होता यजिष्ठो ऽ अध्वरेष्व् ईड्यः ।
यम् अप्नवानो भृगवो विरुरुचुर् वनेषु चित्रं विभ्वं विशे-विशे ॥ १५.२६ ॥

Hier wurde dieser erste, der Hotṛ, der verehrungswürdigste und in den Opfern preiswerteste, von den Stiftern eingesetzt. Von den Bhṛgus erlangt, die ihn in den Wäldern leuchten ließen — wunderbar, allgegenwärtig, für jede Sippe.

15.27

जनस्य गोपा ऽ अजनिष्ट जागृविर् अग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे ।
घृतप्रतीको बृहता दिविस्पृशा द्युमद् वि भाति भरतेभ्यः शुचिः ॥ १५.२७ ॥

Agni, der Hüter des Volkes, stets wachsam und geschickt, wurde geboren für das Wohl der Neuen. Mit butterschmelzgleichem Antlitz, weit, den Himmel berührend, strahlend und rein, leuchtet er für die Träger.

15.28

त्वाम् अग्ने ऽ अङ्गिरसो गुहा हितम् अन्व् अविन्दञ् छिश्रियाणं वने-वने ।
स जायसे मथ्यमानः सहो महत् त्वाम् आहुः सहसस् पुत्रम् अङ्गिरः ॥ १५.२८ ॥

O Agni, die Aṅgiras fanden dich, verborgen in der Höhle, in jedem Wald. Gerieben wirst du mit großer Kraft geboren; o Aṅgiras, man nennt dich den Sohn der Kraft.

15.29

सखायः सं वः सम्यञ्चम् इषꣳ स्तोमं चाग्नये ।
वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते ॥ १५.२९ ॥

O Freunde, möge die passende Speise und das Lob Agni dargebracht werden, dem Mächtigsten unter den Völkern, dem Enkel der Kraft, dem Starken.

15.30

सꣳ-सम् इद् युवसे वृषन्न् अग्ने विश्वान्य् अर्य ऽ आ ।
इडस् पदे सम् इध्यसे स नो वसून्य् आ भर ॥ १५.३० ॥

O mächtiger Agni, du verbindest dich gut mit allen Herren; du entflammst dich gut an der Stätte der Iḍā. Bring uns Schätze.

15.31

त्वां चित्रश्रवस्तम हवन्ते विक्षु जन्तवः ।
शोचिष्केशं पुरुप्रियाग्ने हव्याय वोढवे ॥ १५.३१ ॥

Du von wunderbarem Ruhm, die Völker rufen dich in ihren Siedlungen. O Agni mit flammendem Haar, vielen lieb, sie rufen dich, die Opfergabe zu tragen.

15.32

एना वो ऽ अग्निं नमसोर्जो नपातम् आ हुवे ।
प्रियं चेतिष्ठम् अरतिꣳ स्वध्वरं विश्वस्य दूतम् अमृतम् ॥ १५.३२ ॥

Mit diesen Worten rufe ich für euch, in Verehrung, Agni an, den Enkel der Kraft, den Lieben, den Weisesten, den Schnellen, den guten Opferer, den Boten aller, den Unsterblichen.

15.33

विश्वस्य दूतम् अमृतं विश्वस्य दूतम् अमृतम् ।
स योजते ऽ अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत् स्वाहुतः ॥ १५.३३ ॥

Bote aller, der Unsterbliche; Bote aller, der Unsterbliche. Er spannt die rötlichen, alles verzehrenden (Rosse) an; wohlgeopfert läuft er schnell.

15.34

स दुद्रवत् स्वाहुतः स दुद्रवत् स्वाहुतः ।
सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवꣳ राधो जनानाम् ॥ १५.३४ ॥

Er läuft voran, wohl dargebracht; er läuft voran, wohl dargebracht. Das Opfer hat gutes Brahman und gute śamī; der Gott der Vasus, der Reichtum der Völker.

15.35

अग्ने वाजस्य गोमत ऽ ईशानः सहसो यहो ।
अस्मे धेहि जातवेदो महि श्रवः ॥ १५.३५ ॥

O Agni, Herr der Nahrung reich an Vieh, Sohn der Kraft; verleihe uns, o Jātavedas, großen Ruhm.

15.36

स ऽ इधानो वसुष् कविर् अग्निर् ईडेन्यो गिरा ।
रेवद् अस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि ॥ १५.३६ ॥

Er, entzündet, leuchtender und weiser Agni, preiswürdig mit dem Lied; reich werdend für uns, o Vielgesichtiger, leuchte auf.

15.37

क्षपो राजन्न् उत त्मनाग्ने वस्तोर् उतोषसः ।
स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रति ॥ १५.३७ ॥

O König Agni, bei Nacht und durch dich selbst, und ebenso bei Tag und Morgenröte; o Scharfkiefriger, verbrenne die Dämonen.

15.38

भद्रो नोऽअग्निर् आहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो ऽअध्वरः ।
भद्राऽ उत प्रशस्तयः ॥ १५.३८ ॥

Agni, dargebracht, ist uns heilvoll; heilvoll ist die Gabe, o Glücklicher; heilvoll ist das Opfer, und heilvoll sind die Preisungen.

15.39

भद्रा ऽ उत प्रशस्तयो भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये ।
येना समत्सु सासहः ॥ १५.३९ ॥

Heilvoll sind die Preisungen; mache den Geist heilvoll im Kampf gegen Vṛtra, wodurch du in den Kämpfen siegst.

15.40

येना समत्सु सासहो ऽव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धताम् ।
वनेमा ते ऽ अभिष्टिभिः ॥ १५.४० ॥

Womit du in den Kämpfen siegst, wirf die große Macht der Feinde fest nieder. Mögen wir durch deine Gunst siegen.

15.41

अग्निं तं मन्ये यो वसुर् अस्तं यं यन्ति धेनवः ।
अस्तम् अर्वन्त ऽ आशवो ऽस्तं नित्यासो वाजिन ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४१ ॥

Ich halte Agni für den Spender des Reichtums, zu dessen Haus die Kühe gehen. Die schnellen Rosse, die starken ewigen Hengste gehen nach Hause. Bring Nahrung den Preisenden.

15.42

सो अग्निर् यो वसुर् गृणे सं यम् आयन्ति धेनवः ।
सम् अर्वन्तो रघुद्रुवः सꣳ सुजातासः सूरय ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४२ ॥

Ich preise jenen Agni, den Spender des Reichtums, zu dem sich die Kühe versammeln. Die schnellen Rosse und die edelgeborenen Beschützer versammeln sich. Bring Nahrung den Preisenden.

15.43

उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष ऽ आसनि ।
उतो न ऽ उत् पुपूर्या ऽ उक्थेषु शवसस् पत ऽ इषꣳ स्तोतृभ्य ऽ आ भर ॥ १५.४३ ॥

O du von schönem Glanz, du hältst beide Butterlöffel im Mund. Erfülle auch uns mit Kraft in den Preisliedern, o Herr der Kraft. Bring Nahrung den Preisenden.

15.44

अग्ने तम् अद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रꣳ हृदिस्पृशम् ।
ऋध्यामा त ऽ ओहैः ॥ १५.४४ ॥

O Agni, mögen wir dich heute mit Lobpreisungen vollenden, wie ein Pferd, und wie einen guten Vorsatz, der das Herz berührt. Mögen wir durch Preisungen für dich gedeihen.

15.45

अधा ह्य् अग्ने क्रतोर् भद्रस्य दक्षस्य साधोः ।
रथीर् ऋतस्य बृहतो बभूथ ॥ १५.४५ ॥

O Agni, du bist wahrlich zum Wagenlenker des guten Vorsatzes, der Geschicklichkeit, der Vortrefflichkeit und der großen kosmischen Ordnung geworden.

15.46

एभिर् नो ऽ अर्कैर् भवा नो अर्वाङ् स्वर्ण ज्योतिः ।
अग्ने विश्वेभिः सुमना ऽ अनीकैः ॥ १५.४६ ॥

Mit diesen Lobliedern komm herbei zu uns; sei das Licht des Himmels. O Agni, wohlgesinnt, mit allen deinen Flammen.

15.47

अग्निꣳ होतारं मन्ये दास्वन्तं वसुꣳ सूनुꣳ सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् ।
य ऽ ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा ।
घृतस्य विभ्राष्टिम् अनु वष्टि शोचिषाऽऽजुह्वानस्य सर्पिषः ॥ १५.४७ ॥

Ich ehre Agni, den Hotar, den Spender, den Reichen, den Sohn der Kraft, Jātavedas, wie den weisen Jātavedas. Er, aufwärts gewandt, der Gott des guten Opfers, begehrt durch die Flamme mit der götterlieben Gnade den Glanz des Schmalzes, das dargebracht wird.

15.48

अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः ।
वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः ।
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ १५.४८ ॥

O Agni, sei uns der Nächste, unser Beschützer, gnädig und Zuflucht. Vasu Agni, berühmt für Reichtum, nähere dich uns und gib den strahlendsten Reichtum. Du Flammendster, Leuchtender, wir bitten dich jetzt um die Gunst unserer Freunde.

15.49

येन ऽ ऋषयस् तपसा सत्रम् आयन्न् इन्धाना ऽ अग्निꣳ स्वर् आभरन्तः ।
तस्मिन्न् अहं नि दधे नाके ऽ अग्निं यम् आहुर् मनव स्तीर्णबर्हिषम् ॥ १५.४९ ॥

Durch jene Askese, mit der die Seher die Sitzung erreichten, indem sie Agni entfachten und den Himmel brachten, lege ich in jenen Himmel jenen Agni, den die Manus den mit ausgebreitetem heiligem Gras nennen.

15.50

तं पत्नीभिर् अनु गच्छेम देवाः पुत्रैर् भ्रातृभिर् उत वा हिरण्यैः ।
नाकं गृभ्णानाः सुकृतस्य लोके तृतीये पृष्ठे ऽ अधि रोचने दिवः ॥ १५.५० ॥

Ihr Götter, mögen wir ihm mit Gattinnen, Söhnen, Brüdern oder mit Gold folgen, den Himmel ergreifend in der Welt der guten Tat, auf dem dritten Rücken des Dyaus, an der leuchtenden Stätte.

15.51

आ वाचो मध्यम् अरुहद् भुरण्युर् अयम् अग्निः सत्पतिश् चेकितानः ।
पृष्ठे पृथिव्या निहितो दविद्युतद् अधस् पदं कृणुतां ये पृतन्यवः ॥ १५.५१ ॥

Dieser Agni, flink, Herr der Guten und wachsam, ist bis zur Mitte der Rede aufgestiegen; auf den Rücken der Erde gesetzt, leuchtet er; mögen die Kampflustigen unten ihren Fuß setzen.

15.52

अयम् अग्निर् वीरतमो वयोधाः सहस्रियो द्योतताम् अप्रयुच्छन् ।
विभ्राजमानः सरिरस्य मध्य ऽ उप प्र याहि दिव्यानि धाम ॥ १५.५२ ॥

Dieser Agni ist der heldenhafteste, Spender der Lebenskraft, von tausendfacher Gestalt; mag er unablässig leuchten, glänzend in der Mitte des Leibes. O Agni, schreite zu den himmlischen Wohnstätten voran.

15.53

सम्प्रच्यवध्वम् उप सम्प्रयाताग्ने पथो देवयानान् कृणुध्वम् ।
पुनः कृण्वाना पितरा युवानान्वा ताꣳसीत् त्वयि तन्तुम् एतम् ॥ १५.५३ ॥

Bewegt euch zusammen, tretet nahe und geht gemeinsam; O Agni, bahne die Wege der Götter. Die jungen Eltern wieder erschaffend, webe diesen Faden in dich selbst.

15.54

उद् बुध्यस्वाग्ने प्रति जागृहि त्वम् इष्टापूर्ते सꣳ सृजेथाम् अयं च ।
अस्मिन्त् सधस्थे अध्य् उत्तरस्मिन् विशवे देवा यजमानश् च सीदत ॥ १५.५४ ॥

Agni, erwache, steh auf, sei wachsam. Verbinde die Opfer- und Werke der Frömmigkeit, auch diesen hier. Auf diesem höchsten Sitz mögen alle Götter und der Opferherr sich niederlassen.

15.55

येन वहसि सहस्रं येनाग्ने सर्ववेदसम् ।
तेनेमं यज्ञं नो नय स्वर् देवेषु गन्तवे ॥ १५.५५ ॥

Mit jener Kraft, mit der du Tausend trägst, und mit der du, Agni, alle Schätze besitzt, führe dieses unser Opfer im Himmel zu den Göttern.

15.56

अयं ते योनिर् ऋत्वियो यतो जातो ऽ अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न ऽ आरोहाथा नो वर्धया रयिम् ॥ १५.५६ ॥

Dies ist dein jahreszeitgemäßer Mutterschoß, aus dem du geboren wurdest und erstrahltest. Ihn erkennend, o Agni, steige empor und mehre uns den Reichtum.

15.57

तपश् च तपस्यश् च शैशिराव् ऋतू ऽ अग्नेर् अन्तःश्लेषो सि कल्पेतां द्यावापृथिवी कल्पन्ताम् आप ऽ ओषधयः कल्पन्ताम् अग्नयः पृथङ् नम ज्यैष्ठ्याय सव्रताः ।
ये ऽ अग्नयः समनसो न्तरा द्यावापृथिवी ऽ इमे शैशिराव् ऋतू ऽ अभिकल्पमाना ऽ इन्द्रम् इव देवा ऽ अभिसं विशन्तु तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम् ॥ १५.५७ ॥

Mögen Tapas und Tapasya, die kühlen Jahreszeiten, die innere Verbindung des Agni sein. Mögen Himmel und Erde passend sein, mögen Wasser und Pflanzen passend sein; mögen die Feuer, je für sich mit Verehrung, zur Vorherrschaft geeignet sein, gleichen Gelübdes. Jene Feuer gleichen Sinnes zwischen Himmel und Erde, diesen kühlen Jahreszeiten entsprechend, mögen die Götter wie Indra eintreten. Mit jener Gottheit, wie die Aṅgiras, setze dich an den festen Ort.

15.58

परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे ज्योतिष्मतीम् ।
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय ।
सूर्यस् ते ऽधिपतिस् तया देवतयाऽङ्गिरस्वद् ध्रुवा सीद ॥ १५.५८ ॥

Möge Parameṣṭhī dich auf den Rücken des Himmels setzen, leuchtend, für den Atem aller, den Ausatem, den verteilten Atem, den aufsteigenden Atem, für Festigkeit und Bewegung. Die Sonne ist dein Herr; mit jener Gottheit, wie die Aṅgiras, sitze fest.

15.59

लोकं पृण छिद्रं पृणाथो सीद ध्रुवा त्वम् ।
इन्द्राग्नी त्वा बृहस्पतिर् अस्मिन् योनाव् असीषदन् ॥ १५.५९ ॥

Fülle den Raum, fülle die Lücke, und dann sitze fest. Indra und Agni, und Bṛhaspati, haben dich in diesem Schoß gesetzt.

15.60

ता ऽ अस्य सूददोहसः सोमꣳ श्रीणन्ति पृश्नयः ।
जन्मन् देवानां विशस् त्रिष्व् आ रोचने दिवः ॥ १५.६० ॥

Jene gefleckten Kühe, die seine süße Flüssigkeit melken, bereiten den Soma; bei der Geburt der Götter, in den drei leuchtenden Welten des Himmels.

15.61

इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त् समुद्रव्यचसं गिरः ।
रथीतमꣳ रथीनां वाजानाꣳ सत्पतिं पतिम् ॥ १५.६१ ॥

Alle Lieder haben Indra erhöht, weit wie das Meer; der beste Wagenlenker unter den Wagenlenkern, der wahre Herr über Preise und Kraft, der Herr.

15.62

प्रोथद् अश्वो न यवसे विष्यन् यदा महः संवरणाद् व्य् अस्थात् ।
आद् अस्य वातो ऽ अनु वाति शोचिर् अध स्म ते व्रजनं कृष्णम् अस्ति ॥ १५.६२ ॥

Wie ein Pferd, das schnaubt und zum Gras hinschießt, als er aus dem großen Gehege aufstand; der Wind weht seiner Flamme nach, und in der Tat ist dein Weg dunkel.

15.63

आयोष् ट्वा सदने सादयाम्य् अवतश् छायायाꣳ समुद्रस्य हृदये ।
रश्मीवतीं भास्वतीम् आ या द्यां भास्य् आ पृथिवीम् ओर्व् अन्तरिक्षम् ॥ १५.६३ ॥

Ich setze dich auf den Sitz, im Schatten, aus dem Brunnen, im Herzen des Ozeans. Du, voller Strahlen und leuchtend, die du Himmel, Erde und die weite Luftregion (antarikṣa) erhellst.

15.64

परमेष्ठी त्वा सादयतु दिवस् पृष्ठे व्यचस्वतीं प्रथस्वतीम् दिवं यच्छ दिवं दृꣳह दिवं मा हिꣳसीः ।
विश्वस्मै प्राणायापानाय व्यानायोदानाय प्रतिष्ठायै चरित्राय ।
सूर्यस् त्वाभि पातु मह्या स्वस्त्या छर्दिषा शंतमेन तया देवतयाङ्गिरस्वद् ध्रुवे सीदतम् ॥ १५.६४ ॥

Möge Parameṣṭhin dich auf den Rücken des Himmels setzen, du die du dich weit ausbreitest. Halte den Himmel, festige den Himmel, schädige den Himmel nicht. Für alle, für den prāṇa, den apāna, den vyāna, den udāna, für Festigkeit und Bewegung. Möge die Sonne dich mit großem Wohlergehen und gnädigster Zuflucht schützen; mit jener Gottheit sitzt fest wie die Aṅgiras auf dem dhruva.

15.65

सहस्रस्य प्रमासि ।
सहस्रस्य प्रतिमासि ।
सहस्रस्योन्मासि ।
साहस्रो ऽसि ।
सहस्राय त्वा ॥ १५.६५ ॥

Du bist das Maß der Tausend. Du bist das Gegenbild der Tausend. Du bist das obere Maß der Tausend. Du bist der Tausend zugehörig. Für die Tausend setze ich dich (ein).