ياجورفيدا · أدهيايا 34

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

اقرأ مع المعاني

34.1

यज् जाग्रतो दूरम् उदैति दैवं तद् उ सुप्तस्य तथैवैति ।
दूरंगमं ज्योतिषां ज्योतिर् एकं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.१ ॥

ذلك العقل الإلهي الذي يذهب بعيدا في اليقظة، وكذلك يذهب إلى النائم؛ البعيد الذهاب، النور الواحد للأنوار، فليكن عقلي ذا عزم مبارك.

34.2

येन कर्माण्य् अपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः ।
यद् अपूर्वं यक्षम् अन्तः प्रजानां तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.२ ॥

الذي به يؤدي الحكماء الثابتون أعمالهم في القربان وفي المجالس؛ الذي هو بلا نظير، عجيب، ومقيم داخل الكائنات، فليكن عقلي ذا عزم مبارك.

34.3

यत् प्रज्ञानम् उत चेतो धृतिश् च यज् ज्योतिर् अन्तर् अमृतं प्रजासु ।
यस्मान् न ऽ ऋते किं चन कर्म क्रियते तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.३ ॥

الذي هو الإدراك والوعي والثبات، النور الخالد داخل الكائنات، الذي بدونه لا يُنجز أي فعل، فليكن عقلي ذا عزم مبارك.

34.4

येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत् परिगृहीतम् अमृतेन सर्वम् ।
येन यज्ञस् तायते सप्तहोता तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.४ ॥

الذي به أحاط الخالد بهذا الماضي والعالم والمستقبل كله، والذي به يمتد قربان الهوتارات السبعة، فليكن عقلي ذا عزم مبارك.

34.5

यस्मिन्न् ऋचः साम यजूꣳषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाव् इवाराः ।
यस्मिꣳश् चित्तꣳ सर्वम् ओतं प्रजानं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.५ ॥

الذي فيه تثبت الآيات والألحان والصيغ، كالأضلاع في محور العربة، والذي فيه نُسج كل فكر الكائنات، فليكن عقلي ذا عزم مبارك.

34.6

सुषारथिर् अश्वान् इव यन् मनुष्यान् नेनीयते ऽभीशुभिर् वाजिन ऽ इव ।
हृत्प्रतिष्ठं यद् अजिरं जविष्ठं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.६ ॥

كما يسوق السائق الماهر الخيل بالأعنة، فليكن ذلك العقل الذي يقود البشر، الثابت في القلب، الذي لا يهرم وهو الأسرع، عقلي، ذا عزم مبارك.

34.7

पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् ।
यस्य त्रितो व्य् ओजसा वृत्रं विपर्वम् अर्दयत् ॥ ३४.७ ॥

الآن أمدح الغذاء العظيم الحامل القوي، الذي بقوته سحق تريتا فريترا عضوًا عضوًا.

34.8

अन्व् इद् अनुमते त्वं मन्यासै शं च नस् कृधि ।
क्रत्वे दक्षाय नो हिनु प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषः ॥ ३४.८ ॥

يا أنوماتي، فاقبلي وامنحينا السلام؛ حفّزينا نحو العزم والقوة؛ أطيلي أعمارنا.

34.9

अनु नो ऽद्यानुमतिर् यज्ञं देवेषु मन्यताम् ।
अग्निश् च हव्यवाहनो भवतं दाशुषे मयः ॥ ३४.९ ॥

ليُقرّ أنوماتي اليوم قرباننا بين الآلهة؛ وليكن أغني حامل القرابين مصدر بركة للمُقرِّب.

34.10

सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा ।
जुषस्व हव्यम् आहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥ ३४.१० ॥

يا سينيفالي، يا عريضة الضفيرة، يا أخت الآلهة، فاقبلي القربان المُقدَّم؛ أيتها الإلهة، امنحينا النسل.

34.11

पञ्च नद्यः सरस्वतीम् अपि यन्ति सस्रोतसः ।
सरस्वती तु पञ्चधा सो देशे ऽभवत् सरित् ॥ ३४.११ ॥

تجري خمسة أنهار بتياراتها إلى سرسوتي؛ وقد صارت سرسوتي، ذات الأوجه الخمسة، نهرًا في تلك الأرض.

34.12

त्वम् अग्ने प्रथमो ऽ अङ्गिरा ऽ ऋषिर् देवो देवानाम् अभवः शिवः सखा ।
तव व्रते कवयो विद्मनापसो ऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥ ३४.१२ ॥

يا أغني، أنت أول الرائي أنغيراس؛ بين الآلهة صرت إلهًا، وصديقًا مباركًا. في نذرك وُلد الحكماء المتقنون لأعمالهم، والمارُوت ذوو النظرة المتوهجة.

34.13

त्वं नो ऽ अग्ने तव देव पायुभिर् मघोनो रक्ष तन्वश् च वन्द्य ।
त्राता तोकस्य तनये गवाम् अस्य् अनिमेषꣳ रक्षणस् तव व्रते ॥ ३४.१३ ॥

يا أغني، بحماياتك احفظ أجساد نحن المعطين الكرماء؛ أيها الإله المهيب، أنت حارس النسل وذرية الأبقار. في نذرك حراستك لا تغفل.

34.14

उत्तानायाम् अव भरा चिकित्वान्त् सद्यः प्रवीता वृषणं जजान ।
अरुषस्तूपो रुशद् अस्य पाज ऽ इडायास् पुत्रो वयुने ऽजनिष्ट ॥ ३४.१४ ॥

أيها العالم، أنزل إلى المرفوعة؛ فولدت المُحرَّكة جيدًا الثور الفحل في الحال. اللهيب الأحمر وقوته المتلألئة، ابن إيدا وُلد في الحكمة.

34.15

इडायास् त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या ऽ अधि ।
जातवेदो नि धीमह्य् अग्ने हव्याय वोढवे ॥ ३४.१५ ॥

في مكان إيدا، على سرة الأرض، نقيمك. أيها الجاتافيداس أغني، نضعك لتحمل القربان.

34.16

प्र मन्महे शवसानाय शूषम् आङ्गूषं गिर्वणसे ऽ अङ्गिरस्वत् ।
सुवृक्तिभिः स्तुवत ऽ ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय ॥ ३४.१६ ॥

نقدّم حمدًا قويًا للقدير، وحمدًا مدويًا كالأنغيراس لمحبِّ الحمد. ونحن نمجّد بكلمات جميلة، فلنرتّل التسبيح للقائد المشهور صاحب الأناشيد.

34.17

प्र वो महे महि नमो भरध्वम् आङ्गूष्यꣳ शवसानाय साम ।
येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञा ऽ अर्चन्तो ऽ अङ्गिरसो गा ऽ अविन्दन् ॥ ३४.१७ ॥

قدّموا التحية العظيمة للعظيم، وقدّموا الحمد المُنشد والساما للقوي. بذلك وجد آباؤنا الأوائل، العارفون بالطريق، مادحين كالأنغيراس، الأبقار.

34.18

इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयाꣳसि ।
तितिक्षन्ते ऽ अभिशस्तिं जनानाम् इन्द्र त्वद् आ कश् चन हि प्रकेतः ॥ ३४.१८ ॥

يا إندرا، يشتاقك أصدقاء السوما؛ يعصرون السوما ويقدمون القرابين. يتحملون لوم الناس؛ فليس عن نفسك ينفصل أحد عن المعرفة.

34.19

न ते दूरे परमा चिद् रजाꣳस्य् अस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् ।
स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने ऽ अग्नौ ॥ ३४.१९ ॥

يا سيد الخيول الكستنائية، ليست أعلى العوالم بعيدة عنك؛ تقدّم نحو هذه الشعيرة. للثابت الفحل أُعدّت هذه العصرات؛ أحجار العصر مُوثَقة في النار المشتعلة.

34.20

अषाढं युत्सु पृतनासु पप्रिꣳ स्वर्षाम् अप्सां वृजनस्य गोपाम् ।
भरेषुजाꣳ सुक्षितिꣳ सुश्रवसं जयन्तं त्वाम् अनु मदेम सोम ॥ ३४.२० ॥

يا سوما، الذي لا يُغلب في المعارك والجيوش، الفائز بالنور، حامي المياه والحصن، المنتصر في المسابقات، ذو المسكن الحسن والسمعة الحسنة، المظفّر — لنفرح بعدك.

34.21

सोमो धेनुꣳ सोमो ऽ अर्वन्तम् आशुꣳ सोमो वीरं कर्मण्यं ददाति ।
सादन्यं विदथ्यꣳ सभेयं पितृश्रवणं यो ददाशद् अस्मै ॥ ३४.२१ ॥

يمنح السوما بقرةً حلوباً، ويمنح السوما فرساً سريعة؛ يمنح السوما ابناً بطلاً فعّالاً. لمن يقدّم له، يمنح السوما ابناً ماهراً، جديراً بالمجلس، جديراً بالجلوس في القاعة، مشهوراً بمجد الآباء.

34.22

त्वम् इमा ऽ ओषधीः सोम विश्वास् त्वम् अपो ऽ अजनयस् त्वं गाः ।
त्वम् आ ततन्थोर्व् अन्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ ॥ ३४.२२ ॥

يا سوما، أنت خلقتَ جميع هذه الأعشاب؛ وأنت أوجدتَ المياه والأبقار. أنت بسطتَ الفضاء الواسع؛ وبالنور أزَلتَ الظلام.

34.23

देवेन नो मनसा देव सोम रायो भागꣳ सहसावन्न् अभि युध्य ।
मा त्वा तनद् ईशिषे वीर्यस्योभयेभ्यः प्र चिकित्सा गविष्टौ ॥ ३४.२३ ॥

أيها الإله سوما، بعقلنا الإلهي قاتل من أجلنا لنظفر بنصيب من الثروة. أيها القدير، أنت سيد القوة؛ وفي طلب الأبقار أظهر القوة للطرفين.

34.24

अष्टौ व्यख्यत् ककुभः पृथिव्यास् त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् ।
हिरण्याक्षः सविता देव ऽ आगाद् दधद् रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥ ३४.२४ ॥

لقد أنار الإله سافيتري ذو العينين الذهبيتين الاتجاهات الثمانية للأرض، والصحاري الثلاث والأنهار السبعة. حاملًا الجواهر والخيرات المرغوبة، جاء للمعطي.

34.25

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिर् उभे द्यावापृथिवी ऽ अन्तर् ईयते ।
अपामीवां बाधते वेति सूर्यम् अभि कृष्णेन रजसा द्याम् ऋणोति ॥ ३४.२५ ॥

سافيتري ذو اليدين الذهبيتين، الرائي لكل شيء، يتحرك بين السماء والأرض. يدفع عن المياه الأذى؛ ويمضي نحو الشمس؛ ويغطي السماء بالفضاء المظلم.

34.26

हिरण्यहस्तो ऽ असुरः सुनीथः सुमृडीकः स्ववाँ यात्व् अर्वाङ् ।
अपसेधन् रक्षसो यातुधानान् अस्थाद् देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥ ३४.२६ ॥

ليأتِ إلينا سافيتري ذو اليدين الذهبيتين، واهب الحياة، الحسن الهداية، الرحيم، الغني. طاردًا الشياطين والسحرة، وقف الإله مُمجَّدًا في كل مساء.

34.27

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासो ऽरेणवः सुकृता ऽ अन्तरिक्षे ।
तेभिर् नो ऽ अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो ऽ अधि च ब्रूहि देव ॥ ३४.२७ ॥

يا سافيتري الإله، بطرقك القديمة الخالية من الغبار المُحكمة الصنع في الفضاء، بتلك الدروب السهلة، احفظنا اليوم وأرشدنا.

34.28

उभा पिबतम् अश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् ।
अविद्रियाभिर् ऊतिभिः ॥ ३४.२८ ॥

أيها الأشفينان، اشربا كلاكما، وامنحانا المأوى بحماية لا تخيب.

34.29

अप्नस्वतीम् अश्विना वाचम् अस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् ।
अद्यूत्ये ऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ ॥ ३४.२९ ॥

أيها الأشفينان، اجعلا كلامنا غنيًا بالخيرات؛ أيها العجيبان المعطيان، حققا فكرنا. لأجل العون في المنافسة أدعوكما كليكما؛ كونا لنمونا وفي سباق الجوائز.

34.30

द्युभिर् अक्तुभिः परि पातम् अस्मान् अरिष्टेभिर् अश्विना सौभगेभिः ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३४.३० ॥

أيها الأشفينان، احفظانا ليلًا ونهارًا بسعادات لا تُمس. فليكرمه لنا ميترا وفارونا؛ وليفعل ذلك أيضًا أديتي والنهر والأرض والسماء.

34.31

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३४.३१ ॥

يأتي سافيتري الإله عبر الفضاء المظلم، مُقيمًا الخالد والفاني (كلٌّ في مكانه)، على عربة ذهبية، ناظرًا إلى العوالم.

34.32

आ रात्रि पर्थिवꣳ रजः पितुर् अप्रायि धामभिः ।
दिवः सदाꣳसि बृहती वि तिष्ठस ऽ आ त्वेषं वर्तते तमः ॥ ३४.३२ ॥

أيتها الليل، قد امتلأ عالم الأرض بمساكن الأب. أنتِ واقفة متسعةً على مقاعد السماء الواسعة؛ والظلمة المتوهجة تأتي إلى هنا.

34.33

उषस् तच् चित्रम् आ भरास्मभ्यं वाजिनीवति ।
येन तोकं च तनयं च धामहे ॥ ३४.३३ ॥

يا أوشاس، أحضري لنا ذلك الثراء العجيب، يا ذات الطعام والقوة! فبه نحظى بالنسل والأبناء.

34.34

प्रातर् अग्निं प्रातर् इन्द्रꣳ हवामहे प्रातर् मित्रावरुणा प्रातर् अश्विना ।
प्रातर् भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोमम् उत रुद्रꣳ हुवेम ॥ ३४.३४ ॥

عند الفجر ندعو أغني، وعند الفجر إندرا؛ عند الفجر ميترا وفارونا، وعند الفجر الأشفينان. عند الفجر ندعو بهاغا وبوشان وبراهمانسباتي؛ عند الفجر سوما ورودرا.

34.35

प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता ।
आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह ॥ ३४.३५ ॥

عند الفجر ندعو بهاغا المنتصر القوي، ابن أديتي، الحافظ لكل شيء — الذي يحترمه حتى الضعيف، ويقول له السريع والملك: «ليتمتع بي بهاغا».

34.36

भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः ।
भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम ॥ ३४.३६ ॥

يا بهاغا، يا قائد، يا بهاغا صاحب العطاء الحق! يا بهاغا، امنحنا هذا الفكر والعمل وارفعنا. يا بهاغا، أنجب لنا نسلاً بالأبقار والخيل؛ يا بهاغا، لنكن أغنياء بالرجال مع الرجال.

34.37

उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् ।
उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम ॥ ३४.३७ ॥

وَالآنَ لِنَكُنْ مُبَارَكِينَ بِالْحَظِّ، عِنْدَ الصَّبَاحِ الْمُبَكِّرِ وَفِي مُنْتَصَفِ النَّهَارِ وَعِنْدَ شُرُوقِ الشَّمْسِ أَيْضًا. يَا مَغْهَوَانُ، عِنْدَ شُرُوقِ سُورْيَا لِنَكُنْ فِي رِضَا الآلِهَةِ.

34.38

भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम ।
तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह ॥ ३४.३८ ॥

فَلْيَكُنْ بَغَ نَفْسُهُ الإِلَهَ المُبَارَكَ؛ وَبِهِ لِنَكُنْ مُبَارَكِينَ بِالْحَظِّ. يَا بَغَ، الجَمِيعُ يَدْعُونَكَ؛ فَلْيَكُنْ هُوَ قَائِدَنَا هُنَا.

34.39

सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय ।
अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु ॥ ३४.३९ ॥

لِلْقُرْبَانِ لِتَنْحَنِ الفَجَرَاتُ مَعًا، كَالفَرَسِ دَدِهِكْرَافَا لِخُطْوَةِ النُّورِ. لِتَجُرَّ الخُيُولُ السَّرِيعَةُ بَغَ، وَاجِدَ الثَّرْوَاتِ، إِلَيْنَا كَمَا تَجُرُّ مَرْكَبَةً.

34.40

अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः ।
घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ३४.४० ॥

لِتُشْرِقِ الفَجَرَاتُ، الغَنِيَّاتُ بِالخَيْلِ، الغَنِيَّاتُ بِالأَبْقَارِ، الغَنِيَّاتُ بِالأَبْنَاءِ الأَبْطَالِ، لَنَا دَائِمًا مُبَارَكَاتٍ. أَيَّتُهَا الَّتِي تَدُرِّينَ السَّمْنَ، المَشْرُوبَةُ مِنْ كُلِّ جِهَةٍ، احْفَظْنَا دَائِمًا بِالسَّلَامَاتِ.