ଯଜୁର୍ବେଦ · ଅଧ୍ୟାୟ 34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
34.1
यज् जाग्रतो दूरम् उदैति दैवं तद् उ सुप्तस्य तथैवैति ।
दूरंगमं ज्योतिषां ज्योतिर् एकं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.१ ॥
ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦୂରକୁ ଯାଉଥିବା ଦୈବୀ ମନ, ନିଦ୍ରିତ ବ୍ୟକ୍ତି ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଯାଏ; ଦୂରଗାମୀ, ଜ୍ୟୋତିସମୂହର ଏକ ଜ୍ୟୋତି ସେ ମନ ମୋର ଶୁଭସଙ୍କଳ୍ପଯୁକ୍ତ ହେଉ।
34.2
येन कर्माण्य् अपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः ।
यद् अपूर्वं यक्षम् अन्तः प्रजानां तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.२ ॥
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଧୀର ଲୋକମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଓ ସଭାରେ କର୍ମ କରନ୍ତି, ଯାହା ଅପୂର୍ବ, ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅଛି, ସେହି ମୋର ମନ ଶୁଭସଙ୍କଳ୍ପଯୁକ୍ତ ହେଉ।
34.3
यत् प्रज्ञानम् उत चेतो धृतिश् च यज् ज्योतिर् अन्तर् अमृतं प्रजासु ।
यस्मान् न ऽ ऋते किं चन कर्म क्रियते तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.३ ॥
ଯାହା ପ୍ରଜ୍ଞାନ, ଚେତନା ଓ ଧୃତି, ଯାହା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଅମୃତ ଜ୍ୟୋତି, ଯାହା ବିନା କୌଣସି କର୍ମ କରାଯାଏ ନାହିଁ, ସେହି ମୋର ମନ ଶୁଭସଙ୍କଳ୍ପଯୁକ୍ତ ହେଉ।
34.4
येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत् परिगृहीतम् अमृतेन सर्वम् ।
येन यज्ञस् तायते सप्तहोता तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.४ ॥
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅତୀତ, ଭୁବନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ସବୁ ଅମୃତରେ ଆବୃତ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସପ୍ତହୋତା ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ସେହି ମୋର ମନ ଶୁଭସଙ୍କଳ୍ପଯୁକ୍ତ ହେଉ।
34.5
यस्मिन्न् ऋचः साम यजूꣳषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाव् इवाराः ।
यस्मिꣳश् चित्तꣳ सर्वम् ओतं प्रजानं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.५ ॥
ଯାହାଠାରେ ଋକ୍, ସାମ ଓ ଯଜୁଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ରଥର ନାଭିରେ ଆରା ପରି, ଯାହାଠାରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଚିତ୍ତ ଗୁଂଥା ହୋଇଛି, ସେହି ମୋର ମନ ଶୁଭସଙ୍କଳ୍ପଯୁକ୍ତ ହେଉ।
34.6
सुषारथिर् अश्वान् इव यन् मनुष्यान् नेनीयते ऽभीशुभिर् वाजिन ऽ इव ।
हृत्प्रतिष्ठं यद् अजिरं जविष्ठं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.६ ॥
ଯେପରି ସୁଦକ୍ଷ ସାରଥି ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଲଗାମରେ ଚଳାଏ, ସେହିପରି ଯେଉଁ ମନ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଚଳାଏ, ଯାହା ହୃଦୟରେ ସ୍ଥିତ, ଅଜର ଓ ଅତି ବେଗବାନ, ସେହି ମୋର ମନ ଶୁଭସଂକଳ୍ପଯୁକ୍ତ ହେଉ।
34.7
पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् ।
यस्य त्रितो व्य् ओजसा वृत्रं विपर्वम् अर्दयत् ॥ ३४.७ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ମହାନ, ଧାରଣକାରୀ, ବଳବାନ ଅନ୍ନର ସ୍ତୁତି କରେ; ଯାହାର ବଳରେ ତ୍ରିତ ବୃତ୍ରକୁ ଅଙ୍ଗେ ଅଙ୍ଗେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
34.8
अन्व् इद् अनुमते त्वं मन्यासै शं च नस् कृधि ।
क्रत्वे दक्षाय नो हिनु प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषः ॥ ३४.८ ॥
ହେ ଅନୁମତି, ତୁମେ ସମ୍ମତ ହୋଇ ଆମକୁ ଶାନ୍ତି ଦିଅ; ସଂକଳ୍ପ ଓ ବଳ ପାଇଁ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଅ।
34.9
अनु नो ऽद्यानुमतिर् यज्ञं देवेषु मन्यताम् ।
अग्निश् च हव्यवाहनो भवतं दाशुषे मयः ॥ ३४.९ ॥
ଆଜି ଅନୁମତି ଆମ ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମତି ଦେଉ; ଏବଂ ହବ୍ୟବାହକ ଅଗ୍ନି ଯଜମାନଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଉ।
34.10
सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा ।
जुषस्व हव्यम् आहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥ ३४.१० ॥
ହେ ସିନୀବାଳି, ହେ ପୃଥୁ-କେଶିନୀ, ଯେ ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଆହୁତ ହବ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ଦେବୀ, ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅ।
34.11
पञ्च नद्यः सरस्वतीम् अपि यन्ति सस्रोतसः ।
सरस्वती तु पञ्चधा सो देशे ऽभवत् सरित् ॥ ३४.११ ॥
ପାଞ୍ଚଟି ନଦୀ ନିଜ ସ୍ରୋତ ସହିତ ସରସ୍ୱତୀରେ ମିଶନ୍ତି; ସରସ୍ୱତୀ ପାଞ୍ଚ ରୂପରେ ସେହି ଦେଶରେ ନଦୀ ହେଲେ।
34.12
त्वम् अग्ने प्रथमो ऽ अङ्गिरा ऽ ऋषिर् देवो देवानाम् अभवः शिवः सखा ।
तव व्रते कवयो विद्मनापसो ऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥ ३४.१२ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଅଙ୍ଗିରା ଋଷି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ, ମଙ୍ଗଳକାରୀ ସଖା ହେଲ। ତୁମ ବ୍ରତରେ କବି, ଦକ୍ଷ କର୍ମୀ ଓ ଦୀପ୍ତଦୃଷ୍ଟି ମରୁତମାନେ ଜନ୍ମିଲେ।
34.13
त्वं नो ऽ अग्ने तव देव पायुभिर् मघोनो रक्ष तन्वश् च वन्द्य ।
त्राता तोकस्य तनये गवाम् अस्य् अनिमेषꣳ रक्षणस् तव व्रते ॥ ३४.१३ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ରକ୍ଷାରେ ଆମ ଦାନୀ ଲୋକଙ୍କ ଦେହ ରକ୍ଷା କର; ହେ ବନ୍ଦନୀୟ ଦେବ, ତୁମେ ସନ୍ତାନ ଓ ଗାଈ-ସନ୍ତତିର ତ୍ରାତା। ତୁମ ବ୍ରତରେ ତୁମ ରକ୍ଷା ଅନିମେଷ।
34.14
उत्तानायाम् अव भरा चिकित्वान्त् सद्यः प्रवीता वृषणं जजान ।
अरुषस्तूपो रुशद् अस्य पाज ऽ इडायास् पुत्रो वयुने ऽजनिष्ट ॥ ३४.१४ ॥
ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଉତ୍ତାନାରେ ତଳକୁ ଆଣ; ପ୍ରବୀତା ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ବୃଷଭକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଲାଲ ଜ୍ୱାଳା, ତାହାର ଦୀପ୍ତ ବଳ, ଇଡାର ପୁତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ଜନ୍ମିଲା।
34.15
इडायास् त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या ऽ अधि ।
जातवेदो नि धीमह्य् अग्ने हव्याय वोढवे ॥ ३४.१५ ॥
ଇଡାର ସ୍ଥାନରେ, ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁ। ହେ ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନି, ହବି ବହନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ରଖୁ।
34.16
प्र मन्महे शवसानाय शूषम् आङ्गूषं गिर्वणसे ऽ अङ्गिरस्वत् ।
सुवृक्तिभिः स्तुवत ऽ ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय ॥ ३४.१६ ॥
ବଳବାନଙ୍କୁ ବଳବାନ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁ; ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି। ସୁନ୍ଦର ବଚନରେ ସ୍ତୁତି କରି, ଋକ୍ଯୁକ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନେତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ଗାଉ।
34.17
प्र वो महे महि नमो भरध्वम् आङ्गूष्यꣳ शवसानाय साम ।
येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञा ऽ अर्चन्तो ऽ अङ्गिरसो गा ऽ अविन्दन् ॥ ३४.१७ ॥
ମହାନଙ୍କୁ ମହାନ ନମସ୍କାର ଅର୍ପଣ କର; ବଳବାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଓ ସାମ ଅର୍ପଣ କର। ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ଆମ ପୂର୍ବ ପିତୃଗଣ, ପଥଜ୍ଞ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପରି ସ୍ତୁତି କରି ଗାଭୀ ପାଇଥିଲେ।
34.18
इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयाꣳसि ।
तितिक्षन्ते ऽ अभिशस्तिं जनानाम् इन्द्र त्वद् आ कश् चन हि प्रकेतः ॥ ३४.१८ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ମିତ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ସୋମ ନିଷ୍କାସନ କରି ଆହୁତି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଲୋକଙ୍କ ନିନ୍ଦା ସହନ୍ତି; ତୁମଠାରୁ କେହି ଜ୍ଞାନ ପୃଥକ୍ ନୁହେଁ।
34.19
न ते दूरे परमा चिद् रजाꣳस्य् अस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् ।
स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने ऽ अग्नौ ॥ ३४.१९ ॥
ହେ ହରିବାନ୍, ତୁମଠାରୁ ପରମ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଦୂର ନୁହେଁ; ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆଡ଼କୁ ଆଗକୁ ଆସ। ସ୍ଥିର ଓ ବୃଷ୍ଣ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସବନ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିରେ ଗ୍ରାବାଣ ଯୋଗ ହୋଇଛି।
34.20
अषाढं युत्सु पृतनासु पप्रिꣳ स्वर्षाम् अप्सां वृजनस्य गोपाम् ।
भरेषुजाꣳ सुक्षितिꣳ सुश्रवसं जयन्तं त्वाम् अनु मदेम सोम ॥ ३४.२० ॥
ହେ ସୋମ, ଯୁଦ୍ଧ ଓ ସେନାରେ ଅଜେୟ, ଆଲୋକ ଜୟକାରୀ, ଜଳ ଓ ଦୁର୍ଗର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ, ଉତ୍ତମ ନିବାସଯୁକ୍ତ, ଉତ୍ତମ ଯଶସ୍ୱୀ, ଜୟଶୀଳ, ତୁମ ପଛେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
34.21
सोमो धेनुꣳ सोमो ऽ अर्वन्तम् आशुꣳ सोमो वीरं कर्मण्यं ददाति ।
सादन्यं विदथ्यꣳ सभेयं पितृश्रवणं यो ददाशद् अस्मै ॥ ३४.२१ ॥
ସୋମ ଗାଭୀ ଦିଏ; ସୋମ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ୱ ଦିଏ; ସୋମ କର୍ମଠ ବୀର ଦିଏ। ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ସୋମ ତାକୁ ନିପୁଣ, ସଭାଯୋଗ୍ୟ, ସଭାରେ ବସିବା ଯୋଗ୍ୟ, ପିତୃଯଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ଦିଏ।
34.22
त्वम् इमा ऽ ओषधीः सोम विश्वास् त्वम् अपो ऽ अजनयस् त्वं गाः ।
त्वम् आ ततन्थोर्व् अन्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ ॥ ३४.२२ ॥
ହେ ସୋମ, ଏହି ସମସ୍ତ ଔଷଧି ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ; ଜଳ ଓ ଗାଈ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ। ବିଶାଳ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ତୁମେ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ତୁମେ ଦୂର କରିଛ।
34.23
देवेन नो मनसा देव सोम रायो भागꣳ सहसावन्न् अभि युध्य ।
मा त्वा तनद् ईशिषे वीर्यस्योभयेभ्यः प्र चिकित्सा गविष्टौ ॥ ३४.२३ ॥
ହେ ଦେବ ସୋମ, ଆମ ଦେବ-ମନରେ ଧନର ଭାଗ ଜିତିବା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କର। ହେ ସହସ୍ୱାନ୍, ତୁମେ ବୀର୍ଯ୍ୟର ଅଧିପତି; ଗବିଷ୍ଟିରେ ଉଭୟଙ୍କ ପାଇଁ ବଳ ପ୍ରକାଶ କର।
34.24
अष्टौ व्यख्यत् ककुभः पृथिव्यास् त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् ।
हिरण्याक्षः सविता देव ऽ आगाद् दधद् रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥ ३४.२४ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣନେତ୍ର ସବିତା ଦେବ ପୃଥିବୀର ଆଠ ଦିଗ ପ୍ରକାଶ କଲେ; ତିନି ମରୁଭୂମି ଓ ସାତ ନଦୀ ମଧ୍ୟ। ଦାତାଙ୍କ ପାଇଁ ରତ୍ନ ଓ ଇଷ୍ଟ ବସ୍ତୁ ଧାରଣ କରି ସେ ଆସିଲେ।
34.25
हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिर् उभे द्यावापृथिवी ऽ अन्तर् ईयते ।
अपामीवां बाधते वेति सूर्यम् अभि कृष्णेन रजसा द्याम् ऋणोति ॥ ३४.२५ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣହସ୍ତ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ସବିତା ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଗତି କରନ୍ତି। ସେ ଜଳର ପୀଡ଼ା ଦୂର କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି; କୃଷ୍ଣ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଆକାଶକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି।
34.26
हिरण्यहस्तो ऽ असुरः सुनीथः सुमृडीकः स्ववाँ यात्व् अर्वाङ् ।
अपसेधन् रक्षसो यातुधानान् अस्थाद् देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥ ३४.२६ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣହସ୍ତ, ପ୍ରାଣଦାତା, ସୁମାର୍ଗଦର୍ଶୀ, କୃପାଳୁ, ଧନବାନ୍ ସବିତା ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ରାକ୍ଷସ ଓ ଯାତୁଧାନମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରି, ପ୍ରତି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସ୍ତୁତିପ୍ରାପ୍ତ ଦେବ ଠିଆ ହେଲେ।
34.27
ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासो ऽरेणवः सुकृता ऽ अन्तरिक्षे ।
तेभिर् नो ऽ अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो ऽ अधि च ब्रूहि देव ॥ ३४.२७ ॥
ହେ ସବିତା ଦେବ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁମର ଯେଉଁ ପ୍ରାଚୀନ, ଧୂଳିହୀନ, ସୁନିର୍ମିତ ପଥ ଅଛି, ସେହି ସୁଗମ ପଥରେ ଆଜି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର ଏବଂ ଆମକୁ (ପଥ) କୁହ।
34.28
उभा पिबतम् अश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् ।
अविद्रियाभिर् ऊतिभिः ॥ ३४.२८ ॥
ହେ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମେ ଉଭୟେ ପାନ କର ଏବଂ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଅକ୍ଷୟ ରକ୍ଷା ସହିତ।
34.29
अप्नस्वतीम् अश्विना वाचम् अस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् ।
अद्यूत्ये ऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ ॥ ३४.२९ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମ ବାଣୀକୁ ଧନସମୃଦ୍ଧ କର; ହେ ଦସ୍ରଗଣ, ବର୍ଷଣକାରୀ ଦେବତାମାନେ, ଆମ ମନୀଷାକୁ (ସଫଳ କର)। ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ; ଆମ ବୃଦ୍ଧି ଏବଂ ଧନ ଲାଭର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ଆମର ସହାୟକ ହୁଅ।
34.30
द्युभिर् अक्तुभिः परि पातम् अस्मान् अरिष्टेभिर् अश्विना सौभगेभिः ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३४.३० ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦିନ ଓ ରାତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଅନିଷ୍ଟହୀନ ସୌଭାଗ୍ୟ ସହିତ। ତାହା ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ; ଅଦିତି, ସିନ୍ଧୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ମଧ୍ୟ (ସେପରି)।
34.31
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३४.३१ ॥
କଳା ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଦେଇ ଆସି, ଅମୃତ ଓ ମର୍ତ୍ୟକୁ (ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ) ସ୍ଥାପନ କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ସବିତା ଦେବ ଲୋକସମୂହ ଦେଖି ଦେଖି ଆସନ୍ତି।
34.32
आ रात्रि पर्थिवꣳ रजः पितुर् अप्रायि धामभिः ।
दिवः सदाꣳसि बृहती वि तिष्ठस ऽ आ त्वेषं वर्तते तमः ॥ ३४.३२ ॥
ହେ ରାତ୍ରି, ପୃଥିବୀ ଲୋକ ପିତାଙ୍କ ଧାମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି। ତୁମେ ଆକାଶର ବିଶାଳ ଆସନରେ ଠିଆ ହୋଇଛ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅନ୍ଧକାର ଏଠାକୁ ଆସୁଛି।
34.33
उषस् तच् चित्रम् आ भरास्मभ्यं वाजिनीवति ।
येन तोकं च तनयं च धामहे ॥ ३४.३३ ॥
ହେ ଉଷା, ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆମ ପାଇଁ ଆଣ, ହେ ଅନ୍ନବତୀ! ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ପୁତ୍ର ପାଇବା।
34.34
प्रातर् अग्निं प्रातर् इन्द्रꣳ हवामहे प्रातर् मित्रावरुणा प्रातर् अश्विना ।
प्रातर् भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोमम् उत रुद्रꣳ हुवेम ॥ ३४.३४ ॥
ପ୍ରଭାତରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ପ୍ରଭାତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ପ୍ରଭାତରେ ମିତ୍ର-ବରୁଣ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ। ପ୍ରଭାତରେ ଭଗ, ପୂଷନ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ, ପ୍ରଭାତରେ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା।
34.35
प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता ।
आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह ॥ ३४.३५ ॥
ପ୍ରଭାତରେ ବିଜୟୀ, ଉଗ୍ର ଭଗଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ — ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ସବୁକିଛି ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଦୁର୍ବଳ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ମାନେ, ଦ୍ରୁତ ଓ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ କହନ୍ତି, 'ଭଗ ମୋତେ ଭୋଗ କରୁ'।
34.36
भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः ।
भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम ॥ ३४.३६ ॥
ହେ ଭଗ, ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ସତ୍ୟଧନ ଭଗ! ଏହି ଆମ ବୁଦ୍ଧି ଓ କର୍ମକୁ ଭଗ, ଦେଇ ଉନ୍ନତ କର। ହେ ଭଗ, ଆମ ପାଇଁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହ ସନ୍ତାନ ସୃଷ୍ଟି କର; ହେ ଭଗ, ମନୁଷ୍ୟ ସହ ଆମେ ନରବାନ ହେଉ।
34.37
उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् ।
उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम ॥ ३४.३७ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମେ ଭାଗ୍ୟବାନ ହେଉ, ଏବଂ ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ, ମଧ୍ୟରେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ମଧ୍ୟ। ହେ ମଘବନ୍, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ରହୁ।
34.38
भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम ।
तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह ॥ ३४.३८ ॥
ଭଗ ହିଁ ଭଗବାନ ଦେବ ହେଉ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭାଗ୍ୟବାନ ହେଉ। ହେ ଭଗ, ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ହିଁ ଡାକନ୍ତି; ସେ ଏଠାରେ ଆମ ଆଗରେ ଚାଲିବା ଜଣେ ହେଉ।
34.39
सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय ।
अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु ॥ ३४.३९ ॥
ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉଷାମାନେ ଏକତ୍ର ନଇଁ ପଡ଼ନ୍ତୁ, ଦୀପ୍ତିର ପାଦ ପାଇଁ ଦଧିକ୍ରାବା ପରି। ଧନ ପାଉଥିବା ଭଗଙ୍କୁ ବେଗବାନ ଘୋଡ଼ା ରଥ ପରି ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
34.40
अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः ।
घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ३४.४० ॥
ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଷାମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟ ହୋଇ ଉଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଘିଅ ଦୁହୁଁଥିବା, ସବୁଦିଗରୁ ପାନ କରାଯାଇଥିବା ତୁମେ ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ଆମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର।
34.41
पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन ।
स्तोतारस् त ऽ इह स्मसि ॥ ३४.४१ ॥
ହେ ପୂଷନ୍, ତୁମ ବ୍ରତରେ ଆମେ କଦାପି ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମର ସ୍ତୋତା।
34.42
पथस्-पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो ऽ अभ्यानड् अर्कम् ।
स नो रासच्छुरुधश् चन्द्राग्रा धियं-धियꣳ सीषधाति प्र पूषा ॥ ३४.४२ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଥର ଅଧିପତି ପୂଷନଙ୍କ ନିକଟରେ, ଇଚ୍ଛାରେ ରଚିତ ସ୍ତୁତି ପହଞ୍ଚିଛି। ସେ ଆମକୁ ଶୀଘ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ରଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ ପୂଷନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିନ୍ତା ସିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।
34.43
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर् गोपा ऽ अदाभ्यः ।
अतो धर्माणि धारयन् ॥ ३४.४३ ॥
ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପାଦ ବଢ଼ାଇଲେ; ସେ ରକ୍ଷକ ଓ ଅଜେୟ। ତେଣୁ ସେ ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
34.44
तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवाꣳसः सम् इन्धते ।
विष्णोर् यत् परमं पदम् ॥ ३४.४४ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେହି ପରମ ପଦକୁ ଜାଗ୍ରତ ବିପ୍ରଗଣ ଓ ସ୍ତୁତିକାରୀମାନେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।
34.45
घृतवती भुवनानाम् अभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा ।
द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते ऽ अजरे भूरिरेतसा ॥ ३४.४५ ॥
ଘୃତପୂର୍ଣ୍ଣା, ସର୍ବଭୂତରେ ଶୋଭିତ ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀ ଓ ମଧୁଦୋହନକାରୀ ସୁରୂପା ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ବରୁଣଙ୍କ ଧର୍ମରେ ପୃଥକ୍ ଧୃତ — ଅଜର, ପ୍ରଚୁର ବୀର୍ଯ୍ୟଯୁକ୍ତ।
34.46
ये नः सपत्ना ऽ अप ते भवन्त्व् इन्द्राग्निभ्याम् अव बाधामहे तान् ।
वसवो रुद्रा ऽ आदित्या ऽ उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारम् अधिराजम् अक्रन् ॥ ३४.४६ ॥
ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ତଳକୁ ଠେଲୁ। ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରୁ ସ୍ପର୍ଶକାରୀ, ଉଗ୍ର, ବିବେକୀ ଅଧିରାଜ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
34.47
आ नासत्या त्रिभिर् एकादशैर् इह देवेभिर् यातं मधुपेयम् अश्विना ।
प्रायुस् तारिष्टं नी रपाꣳसि मृक्षतꣳ सेधतं द्वेषो भवतꣳ सचाभुवा ॥ ३४.४७ ॥
ନାସତ୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତିନି ଓ ଏକାଦଶ ଦେବତା ସହ ଏଠାକୁ ମଧୁପାନ ପାଇଁ ଆସ। ଆୟୁ ବଢ଼ାଅ, ମଳ ପୋଛ, ଦ୍ୱେଷ ଭଗାଅ, ସାଥୀ ହୁଅ।
34.48
एष व स्तोमो मरुत ऽ इयं गीर् मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥ ३४.४८ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଏହା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର; ଏହି ଗୀତ ମାନ୍ଦାର୍ୟ ଓ ମାନ୍ୟ କାରୁଙ୍କର। ଏହା ଆମ ଶରୀରରେ ପହଞ୍ଚୁ; ଆମେ ପୋଷଣ, ବଳ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଜାଣିବା।
34.49
सहस्तोमाः सहच्छन्दस ऽ आवृतः सहप्रमा ऽ ऋषयः सप्त दैव्याः ।
पूर्वेषां पन्थाम् अनुदृश्य धीरा ऽ अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन् ॥ ३४.४९ ॥
ଏକ ସ୍ତୋମ, ଏକ ଛନ୍ଦ ଓ ଏକ ପରିମାପ ଥିବା ଦୈବୀ ସପ୍ତ ଋଷି; ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ପଥ ଦେଖି ଧୀରମାନେ ରଥସାରଥି ଲଗାମ ଧରିବା ପରି ତାହା ଧରିଲେ।
34.50
आयुष्यं वर्चस्यꣳ रायस्पोषम् औद्भिदम् ।
इदꣳ हिरण्यं वर्चस्वज् जैत्राया विशताद् उ माम् ॥ ३४.५० ॥
ଏହା ଆୟୁଷ୍ୟ ଦାନ, ତେଜ ଦାନ, ଧନ ପୋଷଣ, ଅଙ୍କୁରିତ ଉଦ୍ଭିଦରୁ ଜାତ। ଏହି ସୁନା ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ବିଜୟ ପାଇଁ ମୋ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ।
34.51
न तद् रक्षाꣳसि न पिशाचास् तरन्ति देवानाम् ओजः प्रथमजꣳ ह्य् एतत् ।
यो बिभर्ति दाक्षायणꣳ हिरण्यꣳ स देवेषु कृणुते दीर्घम् आयुः स मनुष्येषु कृणुते दीर्घम् आयुः ॥ ३४.५१ ॥
ଏହାକୁ ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଥମଜାତ ଓଜ। ଯେ ଦାକ୍ଷାୟଣ ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଏ।
34.52
यद् आबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यꣳ शतानीकाय सुमनस्यमानाः ।
तन् म ऽ आ बध्नामि शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर् यथासम् ॥ ३४.५२ ॥
ଦାକ୍ଷାୟଣମାନେ ଶତାନୀକ ପାଇଁ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଯାହା ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେହି ସୁନା ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ ବାନ୍ଧେ; ଶହେ ଶରତ ପାଇଁ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ସହିତ, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
34.53
उत नो ऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्व् अज ऽ एकपात् पृथिवी समुद्रः ।
विश्वे देवा ऽ ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता ऽ अवन्तु ॥ ३४.५३ ॥
ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ଅଜ ଏକପାଦ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଋତର ବର୍ଦ୍ଧକ ବିଶ୍ୱଦେବଗଣ ଆହୂତ ଓ ସ୍ତୁତ ହୋଇ, କବିମାନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସିତ ମନ୍ତ୍ରସମୂହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
34.54
इमा गिर ऽ आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद् राजभ्यो जुह्वा जुहोमि ।
शृणोतु मित्रो ऽ अर्यमा भगो नस् तुविजातो वरुणो दक्षो ऽअꣳशः ॥ ३४.५४ ॥
ଏହି ବାଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ଘିଅ ଝରାଉଥିବା ଜୁହୁ ଦ୍ୱାରା ଆଦିତ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ସନାତନରୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ମିତ୍ର, ଅର୍ଯମା, ଭଗ, ତୁବିଜାତ ବରୁଣ, ଦକ୍ଷ ଓ ଅଂଶ ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।
34.55
सप्त ऽ ऋषयः प्रतिहिताः शरीरे सप्त रक्षन्ति सदम् अप्रमादम् ।
सप्तापः स्वपतो लोकम् ईयुस् तत्र जागृतो ऽ अस्वप्नजौ सत्रसदौ च देवौ ॥ ३४.५५ ॥
ଶରୀରରେ ସାତ ଋଷି ସ୍ଥାପିତ; ସେମାନେ ସାତଜଣ ହୋଇ ସଦା ଅପ୍ରମାଦରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଶୋଇଥିବାର ସାତ ଜଳ ଲୋକକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନହୀନ ଜନ୍ମିତ, ସତ୍ରରେ ବସୁଥିବା ଦୁଇ ଦେବ ଅଛନ୍ତି।
34.56
उत् तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस् त्वेमहे ।
उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव ऽ इन्द्र प्राशूर् भवा सचा ॥ ३४.५६ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଉଠ! ଦେବତାଙ୍କୁ କାମନା କରୁଥିବା ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଦାନଶୀଳ ମରୁତମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମପାନ ଇଚ୍ଛା କରି ଆମ ସହ ରୁହ।
34.57
प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर् मन्त्रं वदत्य् उक्थ्यम् ।
यस्मिन्न् इन्द्रो वरुणो मित्रो ऽ अर्यमा देवा ऽ ओकाꣳसि चक्रिरे ॥ ३४.५७ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଉକ୍ଥ୍ୟ ସେହି ମନ୍ତ୍ର କହନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅର୍ଯମା ଓ ଦେବଗଣ ନିଜ ନିବାସ ରଚିଲେ।
34.58
ब्रह्मणस्पते त्वम् अस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व ।
विश्वं तद् भद्रं यद् अवन्ति देवा बृहद् वदेम विदथे सुवीराः ॥ ३४.५८ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମେ ଏହି ସୂକ୍ତର ନିୟନ୍ତା; ସଜାଗ ହୁଅ ଓ ସନ୍ତାନକୁ ବଢ଼ାଅ। ଯାହା କଲ୍ୟାଣକର ତାହା ସବୁ ଦେବତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଉତ୍ତମ ବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଯଜ୍ଞସଭାରେ ଆମେ ମହାନ ବାଣୀ କହିବା।