யஜுர் வேதம் · அத்தியாயம் 34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
34.1
यज् जाग्रतो दूरम् उदैति दैवं तद् उ सुप्तस्य तथैवैति ।
दूरंगमं ज्योतिषां ज्योतिर् एकं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.१ ॥
விழித்திருக்கும்போது தொலைதூரம் செல்லும் தெய்வீகமானது, உறங்குபவனிடத்திலும் அதேபோல் செல்கிறது; தொலைதூரம் செல்லும், ஒளிகளின் ஒரே ஒளியான அந்த மனம் எனக்கு நல்ல சங்கல்பம் கொண்டதாக இருக்கட்டும்.
34.2
येन कर्माण्य् अपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः ।
यद् अपूर्वं यक्षम् अन्तः प्रजानां तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.२ ॥
எதனால் அறிவுள்ள, உறுதியான மனிதர்கள் யாகத்திலும் கூட்டங்களிலும் செயல்களைச் செய்கிறார்களோ, எது முன்னெப்போதும் இல்லாததும் அற்புதமானதும் மக்களின் உள்ளே இருப்பதுமாகுமோ, அந்த என் மனம் நல்ல சங்கல்பம் கொண்டதாக இருக்கட்டும்.
34.3
यत् प्रज्ञानम् उत चेतो धृतिश् च यज् ज्योतिर् अन्तर् अमृतं प्रजासु ।
यस्मान् न ऽ ऋते किं चन कर्म क्रियते तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.३ ॥
எது பிரக்ஞானமும், உணர்வும், உறுதியும் ஆகுமோ, எது மக்களுக்குள் அழியாத ஒளியாக இருக்கிறதோ, எதுவின்றி எந்தச் செயலும் செய்யப்படுவதில்லையோ, அந்த என் மனம் நல்ல சங்கல்பம் கொண்டதாக இருக்கட்டும்.
34.4
येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत् परिगृहीतम् अमृतेन सर्वम् ।
येन यज्ञस् तायते सप्तहोता तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.४ ॥
எதனால் இந்த கடந்தது, உலகம், வருவது அனைத்தும் அமிர்தத்தால் சூழப்பட்டிருக்கின்றனவோ, எதனால் ஏழு ஹோதாக்களுடன் யாகம் விரிவடைகிறதோ, அந்த என் மனம் நல்ல சங்கல்பம் கொண்டதாக இருக்கட்டும்.
34.5
यस्मिन्न् ऋचः साम यजूꣳषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाव् इवाराः ।
यस्मिꣳश् चित्तꣳ सर्वम् ओतं प्रजानं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.५ ॥
எதில் ரிக்குகள், சாமங்கள், யஜுஸ்கள் நிலைபெற்றிருக்கின்றனவோ, தேர்ச்சக்கரத்தின் அச்சில் ஆரங்கள் போல, எதில் மக்களின் சித்தம் முழுவதும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறதோ, அந்த என் மனம் நல்ல சங்கல்பம் கொண்டதாக இருக்கட்டும்.
34.6
सुषारथिर् अश्वान् इव यन् मनुष्यान् नेनीयते ऽभीशुभिर् वाजिन ऽ इव ।
हृत्प्रतिष्ठं यद् अजिरं जविष्ठं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.६ ॥
நல்ல தேரோட்டி குதிரைகளை கடிவாளத்தால் செலுத்துவதுபோல், மனிதர்களை வழிநடத்தும் எது, இதயத்தில் நிலைபெற்றதும், அழியாததும், மிக வேகமானதுமான அது, என் மனம் சுபமான சங்கல்பம் கொண்டதாக இருக்கட்டும்.
34.7
पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् ।
यस्य त्रितो व्य् ओजसा वृत्रं विपर्वम् अर्दयत् ॥ ३४.७ ॥
இப்போது நான் உணவாகிய, பெரிய, தாங்குபவனும் வலிமையுமான அதைப் போற்றுகிறேன்; அதன் வலிமையால் த்ரிதன் வ்ருத்திரனை அங்கம் அங்கமாக நொறுக்கினான்.
34.8
अन्व् इद् अनुमते त्वं मन्यासै शं च नस् कृधि ।
क्रत्वे दक्षाय नो हिनु प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषः ॥ ३४.८ ॥
அனுமதியே, நீ இசைந்து எங்களுக்கு அமைதி அளி; சங்கல்பத்துக்கும் வலிமைக்கும் எங்களைத் தூண்டு; எங்கள் ஆயுளை நீட்டு.
34.9
अनु नो ऽद्यानुमतिर् यज्ञं देवेषु मन्यताम् ।
अग्निश् च हव्यवाहनो भवतं दाशुषे मयः ॥ ३४.९ ॥
இன்று அனுமதி எங்கள் யாகத்தை தேவர்களிடையே ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்; ஹவ்யத்தை சுமக்கும் அக்னியும் யஜமானனுக்கு நலன் அளிக்கட்டும்.
34.10
सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा ।
जुषस्व हव्यम् आहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥ ३४.१० ॥
சினீவாலியே, அகன்ற கொண்டையுடையவளே, தேவர்களின் சகோதரியானவளே, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவ்யத்தை ஏற்றுக்கொள்; தேவியே, எங்களுக்குச் சந்ததியை அருள்.
34.11
पञ्च नद्यः सरस्वतीम् अपि यन्ति सस्रोतसः ।
सरस्वती तु पञ्चधा सो देशे ऽभवत् सरित् ॥ ३४.११ ॥
ஐந்து ஆறுகள் தங்கள் ஓட்டங்களுடன் சரஸ்வதியை அடைகின்றன; சரஸ்வதி ஐந்து வகையாக அந்த நாட்டில் ஆறாக ஆனாள்.
34.12
त्वम् अग्ने प्रथमो ऽ अङ्गिरा ऽ ऋषिर् देवो देवानाम् अभवः शिवः सखा ।
तव व्रते कवयो विद्मनापसो ऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥ ३४.१२ ॥
அக்னியே, நீ முதல் அங்கிரஸ் ரிஷி; தேவர்களிடையே தெய்வமாகி மங்கலமான நண்பனானாய். உன் விரதத்தில் கவிஞர்களும், திறமையான செயல் செய்பவர்களும், ஒளிரும் பார்வையுடைய மருத்துகளும் தோன்றினர்.
34.13
त्वं नो ऽ अग्ने तव देव पायुभिर् मघोनो रक्ष तन्वश् च वन्द्य ।
त्राता तोकस्य तनये गवाम् अस्य् अनिमेषꣳ रक्षणस् तव व्रते ॥ ३४.१३ ॥
அக்னியே, உன் காப்புகளால் எங்கள் கொடையாளிகளின் உடல்களைக் காப்பாய்; வணங்கத்தக்க தெய்வமே, நீ மக்களுக்கும் பசுக்களின் சந்ததிக்கும் காவலன். உன் விரதத்தில் உன் காவல் இமைக்காதது.
34.14
उत्तानायाम् अव भरा चिकित्वान्त् सद्यः प्रवीता वृषणं जजान ।
अरुषस्तूपो रुशद् अस्य पाज ऽ इडायास् पुत्रो वयुने ऽजनिष्ट ॥ ३४.१४ ॥
அறிவுள்ளவனே, உத்தானையில் கீழே கொண்டுவா; பிரவீதை உடனே வீரியமுள்ளவனைப் பெற்றாள். சிவந்த சுடர், அதன் ஒளிரும் வலிமை, இடையின் மகன் ஞானத்தில் பிறந்தான்.
34.15
इडायास् त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या ऽ अधि ।
जातवेदो नि धीमह्य् अग्ने हव्याय वोढवे ॥ ३४.१५ ॥
இடையின் இடத்தில், பூமியின் நாபியில், நாம் உன்னை நிறுவுகிறோம். ஜாதவேதனே, அக்னியே, ஹவிசைக் கொண்டுசெல்வதற்காக நாம் உன்னை வைக்கிறோம்.
34.16
प्र मन्महे शवसानाय शूषम् आङ्गूषं गिर्वणसे ऽ अङ्गिरस्वत् ।
सुवृक्तिभिः स्तुवत ऽ ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय ॥ ३४.१६ ॥
வலிமையுள்ளவனுக்கு வலிமையான துதியை உயர்த்துகிறோம்; அங்கிரஸர்களைப் போல பாடும் துதியை, துதியை விரும்புபவனுக்கு. நல்ல சொற்களால் புகழ்ந்து, ரிக்குகளை உடைய புகழ்பெற்ற தலைவனுக்கு மந்திரம் பாடுவோம்.
34.17
प्र वो महे महि नमो भरध्वम् आङ्गूष्यꣳ शवसानाय साम ।
येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञा ऽ अर्चन्तो ऽ अङ्गिरसो गा ऽ अविन्दन् ॥ ३४.१७ ॥
நீங்கள் மகத்தானவருக்குப் பெரும் வணக்கத்தைச் செலுத்துங்கள்; வல்லமையுடையவருக்குப் புகழ்ப்பாடலும் சாமமும் அளியுங்கள். அதனால் நம் முன்னோர்களான பித்ருக்கள், வழியறிந்தவர்கள், அங்கிரசர்களைப் போல் துதித்து பசுக்களைக் கண்டடைந்தனர்.
34.18
इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयाꣳसि ।
तितिक्षन्ते ऽ अभिशस्तिं जनानाम् इन्द्र त्वद् आ कश् चन हि प्रकेतः ॥ ३४.१८ ॥
இந்திரா, சோமத்தைச் சார்ந்த நண்பர்கள் உன்னை விரும்புகின்றனர்; சோமத்தைப் பிழிந்து படையல்களை அளிக்கின்றனர். மக்களின் நிந்தனையைப் பொறுத்துக் கொள்கின்றனர்; உன்னிடமிருந்து எவரும் அறிவைப் பிரிந்தவர் அல்லர்.
34.19
न ते दूरे परमा चिद् रजाꣳस्य् अस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् ।
स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने ऽ अग्नौ ॥ ३४.१९ ॥
ஹரிவானே, உனக்கு மிக உயர்ந்த உலகங்களும் தொலைவில் இல்லை; இந்த யாகத்தை நோக்கி முன் வருக. உறுதியான வீரியனுக்காக இந்த சவனங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன; எரியும் நெருப்பில் அழுத்தும் கற்கள் பூட்டப்பட்டுள்ளன.
34.20
अषाढं युत्सु पृतनासु पप्रिꣳ स्वर्षाम् अप्सां वृजनस्य गोपाम् ।
भरेषुजाꣳ सुक्षितिꣳ सुश्रवसं जयन्तं त्वाम् अनु मदेम सोम ॥ ३४.२० ॥
சோமா, போர்களிலும் படைகளிலும் வெல்லப்பட முடியாதவனே, ஒளியை வெல்பவனே, நீர்களையும் கோட்டையையும் காப்பவனே, போட்டிகளில் வெற்றி பெறுபவனே, நல்ல இருப்பிடம் உடையவனே, நல்ல புகழுடையவனே, வெற்றியாளனே, உன்னைப் பின்தொடர்ந்து நாங்கள் மகிழ்வோம்.
34.21
सोमो धेनुꣳ सोमो ऽ अर्वन्तम् आशुꣳ सोमो वीरं कर्मण्यं ददाति ।
सादन्यं विदथ्यꣳ सभेयं पितृश्रवणं यो ददाशद् अस्मै ॥ ३४.२१ ॥
சோமன் பசுவைத் தருகிறான்; சோமன் விரைந்த குதிரையைத் தருகிறான்; சோமன் செயல்திறன் மிக்க வீரனைத் தருகிறான். யார் அவனுக்குப் படைக்கிறானோ அவனுக்கு, திறமையுள்ளவனும் சபைக்கு உகந்தவனும், சபையில் அமரத் தகுந்தவனும், முன்னோர் புகழால் அறியப்பட்டவனுமான மகனைச் சோமன் அளிக்கிறான்.
34.22
त्वम् इमा ऽ ओषधीः सोम विश्वास् त्वम् अपो ऽ अजनयस् त्वं गाः ।
त्वम् आ ततन्थोर्व् अन्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ ॥ ३४.२२ ॥
சோமா, இந்த அனைத்து மூலிகைகளையும் நீயே படைத்தாய்; நீயே நீர்களையும் பசுக்களையும் உருவாக்கினாய். விரிந்த வான்வெளியை நீயே விரித்தாய்; ஒளியால் இருளை நீயே அகற்றினாய்.
34.23
देवेन नो मनसा देव सोम रायो भागꣳ सहसावन्न् अभि युध्य ।
मा त्वा तनद् ईशिषे वीर्यस्योभयेभ्यः प्र चिकित्सा गविष्टौ ॥ ३४.२३ ॥
தேவனான சோமா, எங்கள் தேவ மனத்தால் செல்வத்தின் பங்கை வெல்ல எங்களுக்காகப் போராடு. வலிமையுள்ளவனே, நீ வீரியத்தின் தலைவன்; கோவிட்டியில் இருவருக்கும் வலிமையை வெளிப்படுத்து.
34.24
अष्टौ व्यख्यत् ककुभः पृथिव्यास् त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् ।
हिरण्याक्षः सविता देव ऽ आगाद् दधद् रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥ ३४.२४ ॥
பொன்னிறக் கண்ணுடைய சவிதா தேவன் பூமியின் எட்டு திசைகளை விளக்கினான்; மூன்று பாலைவனங்களையும் ஏழு நதிகளையும் காட்டினான். கொடையளிப்பவனுக்கு ரத்தினங்களையும் விரும்பத்தக்க பொருட்களையும் தாங்கி அவன் வந்தான்.
34.25
हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिर् उभे द्यावापृथिवी ऽ अन्तर् ईयते ।
अपामीवां बाधते वेति सूर्यम् अभि कृष्णेन रजसा द्याम् ऋणोति ॥ ३४.२५ ॥
பொன்னிறக் கைகளும் எங்கும் காணும் பார்வையும் கொண்ட சவிதா வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையே செல்கிறான். நீர்களின் துன்பத்தை அவன் விரட்டுகிறான்; சூரியனை நோக்கிச் செல்கிறான்; இருண்ட வான்வெளியால் வானத்தை மூடுகிறான்.
34.26
हिरण्यहस्तो ऽ असुरः सुनीथः सुमृडीकः स्ववाँ यात्व् अर्वाङ् ।
अपसेधन् रक्षसो यातुधानान् अस्थाद् देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥ ३४.२६ ॥
பொன்னிறக் கையனும், உயிரளிப்பவனும், நல்வழி காட்டுபவனும், கருணையுள்ளவனும், செல்வம் உடையவனுமான சவிதா இங்கே வரட்டும். ராட்சதர்களையும் யாதுதானர்களையும் விரட்டிக்கொண்டு, ஒவ்வொரு மாலையிலும் துதிக்கப்பட்ட தேவன் நின்றான்.
34.27
ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासो ऽरेणवः सुकृता ऽ अन्तरिक्षे ।
तेभिर् नो ऽ अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो ऽ अधि च ब्रूहि देव ॥ ३४.२७ ॥
சவிதாவே, அந்தரிக்ஷத்தில் உள்ள உங்களுடைய பழமையான, தூசியற்ற, நன்கு அமைக்கப்பட்ட பாதைகளில், இன்று அந்த எளிய வழிகளால் எங்களைக் காத்தருளுங்கள்; எங்களுக்கு (வழி) உரையுங்கள், தேவனே.
34.28
उभा पिबतम् अश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् ।
अविद्रियाभिर् ऊतिभिः ॥ ३४.२८ ॥
இரு அஸ்வினிகளே, இருவரும் பருகுங்கள்; எங்களுக்கு அடைக்கலம் அளியுங்கள், குன்றாத காப்புகளுடன்.
34.29
अप्नस्वतीम् अश्विना वाचम् अस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् ।
अद्यूत्ये ऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ ॥ ३४.२९ ॥
அஸ்வினிகளே, எங்கள் சொல்லை நற்பொருள் நிறைந்ததாக்குங்கள்; அற்புதரே, பொழிபவர்களே, எங்கள் சிந்தனையைச் செய்யுங்கள். வெல்லும் போட்டியில் உதவிக்காக உங்கள் இருவரையும் அழைக்கிறேன்; எங்கள் வளர்ச்சிக்கும் வெற்றிப் போட்டியில் நீங்கள் துணையாக இருங்கள்.
34.30
द्युभिर् अक्तुभिः परि पातम् अस्मान् अरिष्टेभिर् अश्विना सौभगेभिः ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३४.३० ॥
அஸ்வினிகளே, பகல்களாலும் இரவுகளாலும் எங்களைக் காத்தருளுங்கள்; தீங்கற்ற நல்லூழ்களுடன். அதை மித்திரனும் வருணனும் எங்களுக்கு மதிக்கட்டும்; அதிதி, சிந்து, பூமி, வானமும் (அவ்வாறே).
34.31
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३४.३१ ॥
கருமையான அந்தரிக்ஷத்தின் வழியே வந்து, அமிருதத்தையும் மரணமுடையதையும் (அவற்றவற்றின் இடத்தில்) நிலைநாட்டி, பொன்னிறத் தேரில் சவிதா தேவன் உலகங்களைப் பார்த்தபடி வருகிறார்.
34.32
आ रात्रि पर्थिवꣳ रजः पितुर् अप्रायि धामभिः ।
दिवः सदाꣳसि बृहती वि तिष्ठस ऽ आ त्वेषं वर्तते तमः ॥ ३४.३२ ॥
இரவே, பூமியின் உலகம் தந்தையின் உறைவிடங்களால் நிறைந்தது. நீ வானத்தின் பரந்த இருக்கைகளில் நிற்கிறாய்; ஒளிரும் இருள் இங்கே வருகிறது.
34.33
उषस् तच् चित्रम् आ भरास्मभ्यं वाजिनीवति ।
येन तोकं च तनयं च धामहे ॥ ३४.३३ ॥
உஷஸே, அந்த அற்புதச் செல்வத்தை எங்களுக்குக் கொண்டு வா, உணவும் வலிமையும் நிறைந்தவளே! அதனால் நாங்கள் குழந்தையையும் மகனையும் பெறுவோம்.
34.34
प्रातर् अग्निं प्रातर् इन्द्रꣳ हवामहे प्रातर् मित्रावरुणा प्रातर् अश्विना ।
प्रातर् भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोमम् उत रुद्रꣳ हुवेम ॥ ३४.३४ ॥
விடியற்காலையில் அக்னியை அழைக்கிறோம், விடியற்காலையில் இந்திரனை அழைக்கிறோம்; விடியற்காலையில் மித்ர-வருணரையும் அஸ்வினரையும். விடியற்காலையில் பகனையும் பூஷனையும் பிரஹ்மணஸ்பதியையும், விடியற்காலையில் சோமனையும் ருத்ரனையும் அழைப்போம்.
34.35
प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता ।
आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह ॥ ३४.३५ ॥
விடியற்காலையில் வென்ற, உக்கிரமான பகனை நாங்கள் அழைக்கிறோம் — அதிதியின் மகனாகிய, அனைத்தையும் தாங்குபவன். பலவீனனும் யாரை மதிக்கிறானோ, விரைந்தவனும் அரசனும் யாரை, 'பகன் எனக்கு உரியவன்' என்று சொல்கிறார்களோ.
34.36
भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः ।
भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम ॥ ३४.३६ ॥
ஓ பகனே, வழிகாட்டியே, உண்மைச் செல்வமுடைய பகனே! இந்த எங்கள் சிந்தனையை பகனே, கொடுத்து உயர்த்து. ஓ பகனே, எங்களுக்காக பசுக்களாலும் குதிரைகளாலும் சந்ததியை உருவாக்கு; ஓ பகனே, மனிதர்களுடன் நாங்கள் மனிதர்கள் நிறைந்தவர்களாக இருப்போமாக.
34.37
उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् ।
उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम ॥ ३४.३७ ॥
இப்போதும் நாங்கள் செல்வமுடையவர்களாக இருப்போமாக; பகலின் தொடக்கத்திலும் நடுவிலும் உதயத்திலும் கூட. மகவன், சூரியன் உதிக்கையில் நாங்கள் தேவர்களின் அருளில் இருப்போமாக.
34.38
भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम ।
तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह ॥ ३४.३८ ॥
பகனே பகவானாகிய தேவனாக இருக்கட்டும்; அவனால் நாங்கள் செல்வமுடையவர்களாக இருப்போமாக. ஓ பக, எல்லோரும் உன்னையே அழைக்கின்றனர்; அவன் இங்கு எங்களுக்கு முன்னே செல்பவனாக இருக்கட்டும்.
34.39
सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय ।
अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु ॥ ३४.३९ ॥
யாகத்திற்காக உஷஸ்கள் ஒன்றாக வணங்கட்டும், ஒளிக்கான காலடிக்காக ததிக்ராவாவைப் போல. செல்வத்தைக் கண்டடைபவனான பகனை எங்களிடம் வேகமான குதிரைகள் தேரை இழுப்பது போல கொண்டு வரட்டும்.
34.40
अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः ।
घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ३४.४० ॥
குதிரைகள் நிறைந்த, பசுக்கள் நிறைந்த, வீர மகன்கள் நிறைந்த உஷஸ்கள் எங்களுக்காக எப்போதும் மங்களமாக உதிக்கட்டும். நெய்யைப் பொழியும், எல்லா பக்கங்களிலும் பருகப்பட்ட நீங்கள் நலன்களுடன் எங்களை எப்போதும் காத்தருளுங்கள்.
34.41
पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन ।
स्तोतारस् त ऽ इह स्मसि ॥ ३४.४१ ॥
ஓ பூஷன், உன் விரதத்தில் நாங்கள் எப்போதும் துன்புறாதிருப்போமாக. நாங்கள் இங்கு உன்னைப் போற்றுபவர்கள்.
34.42
पथस्-पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो ऽ अभ्यानड् अर्कम् ।
स नो रासच्छुरुधश् चन्द्राग्रा धियं-धियꣳ सीषधाति प्र पूषा ॥ ३४.४२ ॥
ஒவ்வொரு வழியின் அதிபதியான பூஷனை, விருப்பத்துடன் செய்யப்பட்ட பாடலால் அவர் அடைந்தார். அவர் எங்களுக்கு விரைவாக அருளட்டும்; ஒளிமிக்க முகமுடைய பூஷன் ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும் நிறைவேற்றட்டும்.
34.43
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर् गोपा ऽ अदाभ्यः ।
अतो धर्माणि धारयन् ॥ ३४.४३ ॥
விஷ்ணு மூன்று அடிகள் எடுத்து வைத்தார்; அவர் காவலர், வெல்ல முடியாதவர். ஆகவே அவர் தர்மங்களைத் தாங்குகிறார்.
34.44
तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवाꣳसः सम् इन्धते ।
विष्णोर् यत् परमं पदम् ॥ ३४.४४ ॥
விஷ்ணுவின் அந்த உயர்ந்த இடத்தை விழிப்புடன் இருக்கும் ஞானிகளும் புகழ்வோரும் தூண்டுகிறார்கள்.
34.45
घृतवती भुवनानाम् अभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा ।
द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते ऽ अजरे भूरिरेतसा ॥ ३४.४५ ॥
நெய் நிறைந்தவையும், உயிர்களால் அழகுறுபவையுமான அகன்ற பூமியும் வானமும் இனிமையைப் பொழியும் அழகிய வடிவினவை; வருணனின் தர்மத்தால் பிரிக்கப்பட்டு நிலைநிறுத்தப்பட்டவை — அழியாதவை, பெரும் வித்துடையவை.
34.46
ये नः सपत्ना ऽ अप ते भवन्त्व् इन्द्राग्निभ्याम् अव बाधामहे तान् ।
वसवो रुद्रा ऽ आदित्या ऽ उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारम् अधिराजम् अक्रन् ॥ ३४.४६ ॥
எங்கள் எதிரிகள் விலகட்டும்; இந்திரன், அக்னியால் அவர்களை கீழே தள்ளுகிறோம். வசுக்களும், ருத்திரர்களும், ஆதித்யர்களும் மேலிருந்து தொடும், உக்கிரமான, அறிவுள்ள அதிராஜனை உருவாக்கினர்.
34.47
आ नासत्या त्रिभिर् एकादशैर् इह देवेभिर् यातं मधुपेयम् अश्विना ।
प्रायुस् तारिष्टं नी रपाꣳसि मृक्षतꣳ सेधतं द्वेषो भवतꣳ सचाभुवा ॥ ३४.४७ ॥
நாசத்யர்களாகிய அஸ்வின்களே, மூன்று மற்றும் பதினொன்று தேவர்களுடன் இங்கே மதுபானத்திற்கு வாருங்கள். ஆயுளை நீட்டுங்கள், கறைகளைத் துடையுங்கள், வெறுப்பை விரட்டுங்கள், ஒன்றாக இருப்பவர்களாகுங்கள்.
34.48
एष व स्तोमो मरुत ऽ इयं गीर् मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥ ३४.४८ ॥
மருத்துகளே, இது உங்களுக்கான துதி; இப்பாடல் மாந்தார்யனும் மான்யனும் கரு. இது எங்கள் உடலை அடையட்டும்; உணவையும் வலிமையையும் நீண்ட ஆயுளையும் அறிவோமாக.
34.49
सहस्तोमाः सहच्छन्दस ऽ आवृतः सहप्रमा ऽ ऋषयः सप्त दैव्याः ।
पूर्वेषां पन्थाम् अनुदृश्य धीरा ऽ अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन् ॥ ३४.४९ ॥
ஒரே துதியும் ஒரே சந்தஸும் ஒரே அளவுமுடைய தெய்வீக ஏழு ரிஷிகள்; முன்னோர்களின் வழியைக் கண்டு, தீரர்கள் போல் அதைப் பற்றினர், தேர்ப்பாகன் கடிவாளங்களைப் பற்றுவது போல்.
34.50
आयुष्यं वर्चस्यꣳ रायस्पोषम् औद्भिदम् ।
इदꣳ हिरण्यं वर्चस्वज् जैत्राया विशताद् उ माम् ॥ ३४.५० ॥
இது ஆயுளைத் தருவது, ஒளியைத் தருவது, செல்வத்தை வளர்ப்பது, முளைக்கும் தாவரத்திலிருந்து வந்தது. இந்தத் தங்கம் ஒளி நிறைந்து வெற்றிக்காக என்னுள் நுழையட்டும்.
34.51
न तद् रक्षाꣳसि न पिशाचास् तरन्ति देवानाम् ओजः प्रथमजꣳ ह्य् एतत् ।
यो बिभर्ति दाक्षायणꣳ हिरण्यꣳ स देवेषु कृणुते दीर्घम् आयुः स मनुष्येषु कृणुते दीर्घम् आयुः ॥ ३४.५१ ॥
இதை அரக்கர்களும் பிசாசுகளும் கடக்க மாட்டார்கள்; இது தேவர்களின் முதற்பிறந்த வலிமை. தாக்ஷாயண தங்கத்தை அணிபவன் தேவர்களிடையே நீண்ட ஆயுளையும் மனிதர்களிடையே நீண்ட ஆயுளையும் அடைகிறான்.
34.52
यद् आबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यꣳ शतानीकाय सुमनस्यमानाः ।
तन् म ऽ आ बध्नामि शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर् यथासम् ॥ ३४.५२ ॥
தாக்ஷாயணர்கள் சதானீகனுக்காக மகிழ்ந்த மனதுடன் கட்டிய தங்கத்தை, அதையே நான் எனக்காகக் கட்டுகிறேன்; நூறு இலையுதிர்காலங்களுக்கு, நீண்ட ஆயுளுடன், முதுமை வரை.
34.53
उत नो ऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्व् अज ऽ एकपात् पृथिवी समुद्रः ।
विश्वे देवा ऽ ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता ऽ अवन्तु ॥ ३४.५३ ॥
அஹிர்புத்நியனும், அஜ ஏகபாத்தும், பூமியும், சமுத்திரமும் நம்மைக் கேட்கட்டும். ரதத்தை வளர்க்கும் எல்லா தேவர்களும் அழைக்கப்பட்டு, துதிக்கப்பட்ட மந்திரங்களும், கவிகளால் புகழப்பட்டவையும் காக்கட்டும்.
34.54
इमा गिर ऽ आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद् राजभ्यो जुह्वा जुहोमि ।
शृणोतु मित्रो ऽ अर्यमा भगो नस् तुविजातो वरुणो दक्षो ऽअꣳशः ॥ ३४.५४ ॥
இந்த துதிகளை நெய் சொட்டும் ஜுஹுவால் ஆதித்யர்களாகிய அரசர்களுக்குத் தொன்றுதொட்டு அர்ப்பணிக்கிறேன். மித்ரனும், அர்யமனும், பகனும், பலர் பிறந்த வருணனும், தக்ஷனும், அம்சனும் நம்மைக் கேட்கட்டும்.
34.55
सप्त ऽ ऋषयः प्रतिहिताः शरीरे सप्त रक्षन्ति सदम् अप्रमादम् ।
सप्तापः स्वपतो लोकम् ईयुस् तत्र जागृतो ऽ अस्वप्नजौ सत्रसदौ च देवौ ॥ ३४.५५ ॥
உடலில் ஏழு ரிஷிகள் நிறுவப்பட்டுள்ளனர்; அவர்கள் ஏழு பேராக எப்போதும் கவனத்துடன் காக்கின்றனர். உறங்குபவரின் ஏழு நீர்கள் உலகத்துக்குச் சென்றன; அங்கே விழித்திருப்பவர்களும், கனவற்றுப் பிறந்தவர்களும், சத்ரத்தில் அமர்பவர்களுமான இரண்டு தேவர்கள் உள்ளனர்.
34.56
उत् तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस् त्वेमहे ।
उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव ऽ इन्द्र प्राशूर् भवा सचा ॥ ३४.५६ ॥
பிரம்மணஸ்பதியே, எழுந்திரு! தேவர்களை விரும்பும் நாங்கள் உன்னை அழைக்கிறோம். கொடையாளிகளான மருத்துகள் அருகே வரட்டும்; இந்திரனே, பருக விரும்பி எங்களுடன் இரு.
34.57
प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर् मन्त्रं वदत्य् उक्थ्यम् ।
यस्मिन्न् इन्द्रो वरुणो मित्रो ऽ अर्यमा देवा ऽ ओकाꣳसि चक्रिरे ॥ ३४.५७ ॥
இப்போது பிரம்மணஸ்பதி உக்த்தியமான அந்த மந்திரத்தைப் பேசுகிறார்; அதில் இந்திரனும், வருணனும், மித்ரனும், அர்யமனும், தேவர்களும் தங்கள் இருப்பிடங்களை அமைத்தனர்.
34.58
ब्रह्मणस्पते त्वम् अस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व ।
विश्वं तद् भद्रं यद् अवन्ति देवा बृहद् वदेम विदथे सुवीराः ॥ ३४.५८ ॥
ஓ பிரம்மணஸ்பதியே, நீ இந்த சூக்தத்தின் நடத்துனன்; விழித்திரு, மக்களை வளர்த்திடு. மங்கலமானதனைத்தையும் தேவர்கள் காக்கட்டும்; நல்ல வீரப் புதல்வர்களுடன் சபையில் மகத்தான சொற்களைப் பேசுவோமாக.