Yajurveda · Adhyāya 34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
34.1
यज् जाग्रतो दूरम् उदैति दैवं तद् उ सुप्तस्य तथैवैति ।
दूरंगमं ज्योतिषां ज्योतिर् एकं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.१ ॥
Jener göttliche Geist, der im Wachen weit fortgeht und ebenso zu dem Schlafenden geht; der weit Reisende, das eine Licht der Lichter — möge dieser mein Geist von heilsamem Entschluss sein.
34.2
येन कर्माण्य् अपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः ।
यद् अपूर्वं यक्षम् अन्तः प्रजानां तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.२ ॥
Durch den die Weisen und Standhaften ihre Werke im Opfer und in den Versammlungen vollbringen; das, was beispiellos, wunderbar ist und im Innern der Wesen wohnt — möge dieser mein Geist von heilsamem Entschluss sein.
34.3
यत् प्रज्ञानम् उत चेतो धृतिश् च यज् ज्योतिर् अन्तर् अमृतं प्रजासु ।
यस्मान् न ऽ ऋते किं चन कर्म क्रियते तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.३ ॥
Das, was Erkenntnis, Bewusstsein und Standhaftigkeit ist, das unsterbliche Licht im Innern der Wesen, ohne das keinerlei Handlung vollbracht wird — möge dieser mein Geist von heilsamem Entschluss sein.
34.4
येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत् परिगृहीतम् अमृतेन सर्वम् ।
येन यज्ञस् तायते सप्तहोता तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.४ ॥
Durch den dieses Gewesene, diese Welt und das Künftige alle vom Unsterblichen umfangen sind und durch den das Opfer der sieben Hotṛ sich entfaltet — möge dieser mein Geist von heilsamem Entschluss sein.
34.5
यस्मिन्न् ऋचः साम यजूꣳषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाव् इवाराः ।
यस्मिꣳश् चित्तꣳ सर्वम् ओतं प्रजानं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.५ ॥
In dem die Verse, Gesänge und Formeln gegründet sind, wie die Speichen in der Nabe eines Wagens, und in dem das ganze Denken der Wesen eingewoben ist — möge dieser mein Geist von heilsamem Entschluss sein.
34.6
सुषारथिर् अश्वान् इव यन् मनुष्यान् नेनीयते ऽभीशुभिर् वाजिन ऽ इव ।
हृत्प्रतिष्ठं यद् अजिरं जविष्ठं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.६ ॥
Wie ein guter Wagenlenker die Rosse mit den Zügeln lenkt, so möge jener Geist, der die Menschen leitet, im Herzen gegründet, unvergänglich und schnellst, mein sein, von glücklichem Vorsatz.
34.7
पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् ।
यस्य त्रितो व्य् ओजसा वृत्रं विपर्वम् अर्दयत् ॥ ३४.७ ॥
Nun preise ich die große, tragende, mächtige Nahrung, durch deren Kraft Trita Vṛtra Glied für Glied zerschlug.
34.8
अन्व् इद् अनुमते त्वं मन्यासै शं च नस् कृधि ।
क्रत्वे दक्षाय नो हिनु प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषः ॥ ३४.८ ॥
O Anumati, gewähre und schenke uns Frieden; treibe uns zu Entschluss und Kraft an; verlängere unser Leben.
34.9
अनु नो ऽद्यानुमतिर् यज्ञं देवेषु मन्यताम् ।
अग्निश् च हव्यवाहनो भवतं दाशुषे मयः ॥ ३४.९ ॥
Heute möge Anumati unser Opfer unter den Göttern billigen; und Agni, der Träger der Opfergaben, sei dem Opferer Segen.
34.10
सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा ।
जुषस्व हव्यम् आहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥ ३४.१० ॥
O Sinīvālī, du mit breitem Zopf, die du die Schwester der Götter bist, nimm das dargebrachte Opfer an; o Göttin, schenke uns Nachkommen.
34.11
पञ्च नद्यः सरस्वतीम् अपि यन्ति सस्रोतसः ।
सरस्वती तु पञ्चधा सो देशे ऽभवत् सरित् ॥ ३४.११ ॥
Fünf Flüsse mit ihren Strömungen fließen zur Sarasvatī; Sarasvatī, fünffach, wurde in jenem Land zum Fluss.
34.12
त्वम् अग्ने प्रथमो ऽ अङ्गिरा ऽ ऋषिर् देवो देवानाम् अभवः शिवः सखा ।
तव व्रते कवयो विद्मनापसो ऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥ ३४.१२ ॥
O Agni, du bist der erste Seher Aṅgiras; unter den Göttern wurdest du Gott, ein heilbringender Freund. In deinem Gelübde wurden die Weisen, geschickt in ihren Werken, und die Marut mit leuchtendem Blick geboren.
34.13
त्वं नो ऽ अग्ने तव देव पायुभिर् मघोनो रक्ष तन्वश् च वन्द्य ।
त्राता तोकस्य तनये गवाम् अस्य् अनिमेषꣳ रक्षणस् तव व्रते ॥ ३४.१३ ॥
O Agni, bewahre mit deinen Schutzmitteln die Leiber von uns Freigebigen; o verehrungswürdiger Gott, du bist Beschützer der Nachkommen und der Rinderherde. In deinem Gelübde ist dein Schutz unablässig.
34.14
उत्तानायाम् अव भरा चिकित्वान्त् सद्यः प्रवीता वृषणं जजान ।
अरुषस्तूपो रुशद् अस्य पाज ऽ इडायास् पुत्रो वयुने ऽजनिष्ट ॥ ३४.१४ ॥
O Wissender, bring herab in die Aufwärtsgerichtete; sogleich gebar die Wohlbewegte den männlichen Stier. Die rötliche Flamme, ihre leuchtende Kraft, der Sohn der Iḍā wurde in der Weisheit geboren.
34.15
इडायास् त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या ऽ अधि ।
जातवेदो नि धीमह्य् अग्ने हव्याय वोढवे ॥ ३४.१५ ॥
An der Stelle der Iḍā, auf dem Nabel der Erde, setzen wir dich ein. O Jātavedas Agni, wir stellen dich hin, um die Opfergabe zu tragen.
34.16
प्र मन्महे शवसानाय शूषम् आङ्गूषं गिर्वणसे ऽ अङ्गिरस्वत् ।
सुवृक्तिभिः स्तुवत ऽ ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय ॥ ३४.१६ ॥
Wir bringen dem Mächtigen kräftiges Lob dar, lauten Preis wie die Aṅgiras dem Lobliebenden. Mit schönen Worten preisend, lasst uns den Hymnus dem berühmten Führer der Verse singen.
34.17
प्र वो महे महि नमो भरध्वम् आङ्गूष्यꣳ शवसानाय साम ।
येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञा ऽ अर्चन्तो ऽ अङ्गिरसो गा ऽ अविन्दन् ॥ ३४.१७ ॥
Bringt dem Großen große Verehrung dar; bringt dem Mächtigen gesungenen Lobpreis und Sāman. Dadurch fanden unsere alten Väter, die Wegkundigen, indem sie wie die Aṅgiras priesen, die Kühe.
34.18
इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयाꣳसि ।
तितिक्षन्ते ऽ अभिशस्तिं जनानाम् इन्द्र त्वद् आ कश् चन हि प्रकेतः ॥ ३४.१८ ॥
O Indra, dich begehren die Soma-Freunde; sie pressen den Soma und bringen Opfergaben dar. Sie ertragen den Tadel der Leute; denn von dir ist kein Verstand getrennt.
34.19
न ते दूरे परमा चिद् रजाꣳस्य् अस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् ।
स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने ऽ अग्नौ ॥ ३४.१९ ॥
Herr der falben Rosse, nicht fern sind dir selbst die höchsten Welten; komm vorwärts zu diesem Ritus. Für den Festen, den Kraftvollen sind diese Pressungen bereitet; die Presssteine sind im entfachten Feuer angeschirrt.
34.20
अषाढं युत्सु पृतनासु पप्रिꣳ स्वर्षाम् अप्सां वृजनस्य गोपाम् ।
भरेषुजाꣳ सुक्षितिꣳ सुश्रवसं जयन्तं त्वाम् अनु मदेम सोम ॥ ३४.२० ॥
O Soma, unbesiegbar in Kämpfen und Heeren, Gewinner des Lichts, Hüter der Wasser und der Festung, Sieger in Wettkämpfen, von guter Wohnstatt und gutem Ruhm, siegreich — nach dir wollen wir uns freuen.
34.21
सोमो धेनुꣳ सोमो ऽ अर्वन्तम् आशुꣳ सोमो वीरं कर्मण्यं ददाति ।
सादन्यं विदथ्यꣳ सभेयं पितृश्रवणं यो ददाशद् अस्मै ॥ ३४.२१ ॥
Soma gibt eine Milchkuh, Soma gibt ein schnelles Ross; Soma gibt einen heldenhaften, tüchtigen Sohn. Dem, der ihm opfert, gibt Soma einen geschickten Sohn, der zur Versammlung taugt, zum Sitzen in der Halle geeignet, berühmt durch den Ruhm der Väter.
34.22
त्वम् इमा ऽ ओषधीः सोम विश्वास् त्वम् अपो ऽ अजनयस् त्वं गाः ।
त्वम् आ ततन्थोर्व् अन्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ ॥ ३४.२२ ॥
O Soma, du hast all diese Kräuter geschaffen; du hast die Wasser und die Kühe hervorgebracht. Du hast den weiten Luftraum ausgebreitet; mit Licht hast du die Finsternis vertrieben.
34.23
देवेन नो मनसा देव सोम रायो भागꣳ सहसावन्न् अभि युध्य ।
मा त्वा तनद् ईशिषे वीर्यस्योभयेभ्यः प्र चिकित्सा गविष्टौ ॥ ३४.२३ ॥
O Gott Soma, mit unserem göttlichen Sinn, kämpfe für uns, um einen Anteil am Reichtum zu gewinnen. O Mächtiger, du bist der Herr der Kraft; in der Suche nach Kühen zeige Stärke für beide.
34.24
अष्टौ व्यख्यत् ककुभः पृथिव्यास् त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् ।
हिरण्याक्षः सविता देव ऽ आगाद् दधद् रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥ ३४.२४ ॥
Der goldäugige Gott Savitṛ hat die acht Richtungen der Erde erleuchtet, auch die drei Wüsten und sieben Flüsse. Juwelen und begehrenswerte Güter tragend, ist er für den Gebenden gekommen.
34.25
हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिर् उभे द्यावापृथिवी ऽ अन्तर् ईयते ।
अपामीवां बाधते वेति सूर्यम् अभि कृष्णेन रजसा द्याम् ऋणोति ॥ ३४.२५ ॥
Der goldhändige, allsehende Savitṛ bewegt sich zwischen Himmel und Erde. Er vertreibt das Übel der Wasser; er geht zur Sonne; mit dunklem Raum bedeckt er den Himmel.
34.26
हिरण्यहस्तो ऽ असुरः सुनीथः सुमृडीकः स्ववाँ यात्व् अर्वाङ् ।
अपसेधन् रक्षसो यातुधानान् अस्थाद् देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥ ३४.२६ ॥
Möge der goldhändige, lebenspendende, gut führende, gnädige und reiche Savitṛ hierher kommen. Die Dämonen und Zauberer vertreibend, ist der Gott aufgestanden, bei jedem Abend gepriesen.
34.27
ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासो ऽरेणवः सुकृता ऽ अन्तरिक्षे ।
तेभिर् नो ऽ अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो ऽ अधि च ब्रूहि देव ॥ ३४.२७ ॥
O Savitṛ, Gott, auf deinen alten, staublosen, wohlbereiteten Pfaden im Luftraum, auf jenen leichten Wegen schütze uns heute und weise uns den Weg.
34.28
उभा पिबतम् अश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् ।
अविद्रियाभिर् ऊतिभिः ॥ ३४.२८ ॥
Ihr beiden Aśvin, trinkt, und gewährt uns Schutz mit unversagenden Hilfen.
34.29
अप्नस्वतीम् अश्विना वाचम् अस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् ।
अद्यूत्ये ऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ ॥ ३४.२९ ॥
Aśvin, macht unsere Rede reich an Gütern; ihr Wundersamen und Spendenden, macht unser Denken fruchtbar. Zur Hilfe im Wettstreit rufe ich euch beide; seid unser Wachstum und im Wettlauf um den Preis.
34.30
द्युभिर् अक्तुभिः परि पातम् अस्मान् अरिष्टेभिर् अश्विना सौभगेभिः ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३४.३० ॥
Ihr Aśvin, schützt uns bei Tag und Nacht mit unversehrtem Glück. Mitra und Varuṇa mögen dies für uns ehren; Aditi, der Fluss, die Erde und der Himmel mögen es ebenso tun.
34.31
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३४.३१ ॥
Durch den dunklen Luftraum herankommend, Unsterbliches und Sterbliches (jedes an seinem Ort) einsetzend, kommt der Gott Savitṛ auf goldenem Wagen und schaut die Welten.
34.32
आ रात्रि पर्थिवꣳ रजः पितुर् अप्रायि धामभिः ।
दिवः सदाꣳसि बृहती वि तिष्ठस ऽ आ त्वेषं वर्तते तमः ॥ ३४.३२ ॥
O Nacht, das irdische Reich ist von den Wohnstätten des Vaters erfüllt. Du stehst weit ausgebreitet auf den weiten Sitzen des Himmels; das leuchtende Dunkel kommt herbei.
34.33
उषस् तच् चित्रम् आ भरास्मभ्यं वाजिनीवति ।
येन तोकं च तनयं च धामहे ॥ ३४.३३ ॥
O Uṣas, bringe uns jenen wunderbaren Reichtum, du Reiche an Speise und Kraft! Durch ihn mögen wir Nachkommen und Söhne erlangen.
34.34
प्रातर् अग्निं प्रातर् इन्द्रꣳ हवामहे प्रातर् मित्रावरुणा प्रातर् अश्विना ।
प्रातर् भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोमम् उत रुद्रꣳ हुवेम ॥ ३४.३४ ॥
Im Morgen rufen wir Agni an, im Morgen Indra; im Morgen Mitra und Varuṇa, im Morgen die Aśvins. Im Morgen rufen wir Bhaga, Pūṣan, Brahmaṇaspati an; im Morgen Soma und Rudra.
34.35
प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता ।
आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह ॥ ३४.३५ ॥
Im Morgen rufen wir Bhaga an, den siegreichen, gewaltigen Sohn der Aditi, den Erhalter — den selbst der Schwache verehrt und den der Schnelle und der König anruft mit den Worten: »Möge Bhaga mich genießen.«
34.36
भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः ।
भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम ॥ ३४.३६ ॥
O Bhaga, Führer, o Bhaga des wahren Reichtums! Bhaga, uns diesen Gedanken und dieses Werk gewährend, erhebe uns. O Bhaga, zeuge für uns Nachkommen mit Rindern und Rossen; o Bhaga, mögen wir reich an Männern sein, mit Männern.
34.37
उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् ।
उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम ॥ ३४.३७ ॥
Und nun mögen wir glücksgesegnet sein, am Vormittag, am Mittag und auch beim Sonnenaufgang. O Maghavan, beim Aufgang der Sonne mögen wir in der Gunst der Götter stehen.
34.38
भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम ।
तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह ॥ ३४.३८ ॥
Bhaga selbst sei der gesegnete Gott; durch ihn mögen wir glücksgesegnet sein. O Bhaga, alle rufen dich an; er möge hier unser Vorangehender sein.
34.39
सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय ।
अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु ॥ ३४.३९ ॥
Für das Opfer mögen sich die Morgenröten gemeinsam neigen, wie das Pferd Dadhikrā für den Schritt des Glanzes. Mögen schnelle Pferde Bhaga, den Finder der Reichtümer, zu uns herbeibringen, wie sie einen Wagen ziehen.
34.40
अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः ।
घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ३४.४० ॥
Mögen die Morgenröten, reich an Pferden, reich an Rindern, reich an tapferen Söhnen, uns stets glückbringend aufleuchten. Ihr, die ihr Butterschmalz spendet, von allen Seiten getrunken, beschützt uns stets mit Segen.
34.41
पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन ।
स्तोतारस् त ऽ इह स्मसि ॥ ३४.४१ ॥
O Pūṣan, unter deinem Gelübde mögen wir niemals zu Schaden kommen. Wir sind hier deine Lobsänger.
34.42
पथस्-पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो ऽ अभ्यानड् अर्कम् ।
स नो रासच्छुरुधश् चन्द्राग्रा धियं-धियꣳ सीषधाति प्र पूषा ॥ ३४.४२ ॥
Zu Pūṣan, dem Herrn jedes Weges, ist der aus Verlangen gedichtete Lobgesang gelangt. Mögen er uns rasch gewähren; mögen Pūṣan mit dem leuchtenden Antlitz jeden Gedanken vollenden.
34.43
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर् गोपा ऽ अदाभ्यः ।
अतो धर्माणि धारयन् ॥ ३४.४३ ॥
Viṣṇu schritt in drei Schritten aus; er ist der Beschützer, der Unbezwingbare. Daher hält er die Ordnungen aufrecht.
34.44
तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवाꣳसः सम् इन्धते ।
विष्णोर् यत् परमं पदम् ॥ ३४.४४ ॥
Jene höchste Stätte Viṣṇus entzünden die wachen, inspirierten Seher und Preisenden.
34.45
घृतवती भुवनानाम् अभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा ।
द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते ऽ अजरे भूरिरेतसा ॥ ३४.४५ ॥
Butterreich, von allen Wesen geschmückt, die weite Erde und der Himmel, die Süßes melken, schön gestaltet, werden durch Varuṇas Ordnung getrennt gehalten — unvergänglich, reich an Samen.
34.46
ये नः सपत्ना ऽ अप ते भवन्त्व् इन्द्राग्निभ्याम् अव बाधामहे तान् ।
वसवो रुद्रा ऽ आदित्या ऽ उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारम् अधिराजम् अक्रन् ॥ ३४.४६ ॥
Unsere Rivalen mögen fortgehen; durch Indra und Agni drücken wir sie nieder. Die Vasus, Rudras und Ādityas schufen den grimmigen, weisen Oberkönig, der von oben berührt.
34.47
आ नासत्या त्रिभिर् एकादशैर् इह देवेभिर् यातं मधुपेयम् अश्विना ।
प्रायुस् तारिष्टं नी रपाꣳसि मृक्षतꣳ सेधतं द्वेषो भवतꣳ सचाभुवा ॥ ३४.४७ ॥
Nāsatyas, Aśvins, kommt hierher mit den drei und elf Göttern zum süßen Trank. Verlängert das Leben, wischt die Flecken ab, treibt den Hass fort und seid Gefährten.
34.48
एष व स्तोमो मरुत ऽ इयं गीर् मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥ ३४.४८ ॥
O Maruts, dies ist euer Lobgesang; dieses Lied gehört Māndārya und dem Dichter Mānya. Möge es unseren Körper erreichen; mögen wir Nahrung, Kraft und langes Leben erkennen.
34.49
सहस्तोमाः सहच्छन्दस ऽ आवृतः सहप्रमा ऽ ऋषयः सप्त दैव्याः ।
पूर्वेषां पन्थाम् अनुदृश्य धीरा ऽ अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन् ॥ ३४.४९ ॥
Die sieben göttlichen Seher, von einem Lobpreis, einem Metrum und einem Maß, haben den Pfad der Alten erblickt und ihn ergriffen wie der Wagenlenker die Zügel.
34.50
आयुष्यं वर्चस्यꣳ रायस्पोषम् औद्भिदम् ।
इदꣳ हिरण्यं वर्चस्वज् जैत्राया विशताद् उ माम् ॥ ३४.५० ॥
Dies gibt langes Leben, Kraft, nährt den Reichtum und stammt von der sprießenden Pflanze. Möge dieses Gold, voller Kraft, zum Sieg in mich eingehen.
34.51
न तद् रक्षाꣳसि न पिशाचास् तरन्ति देवानाम् ओजः प्रथमजꣳ ह्य् एतत् ।
यो बिभर्ति दाक्षायणꣳ हिरण्यꣳ स देवेषु कृणुते दीर्घम् आयुः स मनुष्येषु कृणुते दीर्घम् आयुः ॥ ३४.५१ ॥
Dämonen und Fleischfresser können dies nicht überwinden; es ist die erstgeborene Kraft der Götter. Wer Dākṣāyaṇa-Gold trägt, macht sein Leben lang unter den Göttern und lang unter den Menschen.
34.52
यद् आबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यꣳ शतानीकाय सुमनस्यमानाः ।
तन् म ऽ आ बध्नामि शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर् यथासम् ॥ ३४.५२ ॥
So wie die Dākṣāyaṇa mit frohem Sinn Gold für Śatānīka banden, so binde ich es für mich: für hundert Herbste, langlebig, bis ins hohe Alter.
34.53
उत नो ऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्व् अज ऽ एकपात् पृथिवी समुद्रः ।
विश्वे देवा ऽ ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता ऽ अवन्तु ॥ ३४.५३ ॥
Mögen Ahirbudhnya, der ungeborene Einfüßige, Erde und Ozean uns hören. Mögen alle Götter, die das ṛta mehren, angerufen und gepriesen, und die von den Sehern gerühmten Mantras uns beschützen.
34.54
इमा गिर ऽ आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद् राजभ्यो जुह्वा जुहोमि ।
शृणोतु मित्रो ऽ अर्यमा भगो नस् तुविजातो वरुणो दक्षो ऽअꣳशः ॥ ३४.५४ ॥
Diese Worte opfere ich mit dem butterträufelnden Löffel seit alters den Ādityas, den Königen. Mögen Mitra, Aryaman, Bhaga, der vielgeborene Varuṇa, Dakṣa und Aṃśa uns hören.
34.55
सप्त ऽ ऋषयः प्रतिहिताः शरीरे सप्त रक्षन्ति सदम् अप्रमादम् ।
सप्तापः स्वपतो लोकम् ईयुस् तत्र जागृतो ऽ अस्वप्नजौ सत्रसदौ च देवौ ॥ ३४.५५ ॥
Im Körper sind sieben Seher eingesetzt; die sieben bewachen ihn beständig, ohne Nachlässigkeit. Die sieben Wasser des Schläfers gingen in die Welt; dort sind die zwei wachenden, traumlos geborenen Götter, die bei der Sitzung sitzen.
34.56
उत् तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस् त्वेमहे ।
उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव ऽ इन्द्र प्राशूर् भवा सचा ॥ ३४.५६ ॥
Erhebe dich, o Herr des Gebets; wir, die nach den Göttern verlangen, rufen dich. Mögen die freigebigen Maruts nahen; o Indra, sei mit uns, begierig zu trinken.
34.57
प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर् मन्त्रं वदत्य् उक्थ्यम् ।
यस्मिन्न् इन्द्रो वरुणो मित्रो ऽ अर्यमा देवा ऽ ओकाꣳसि चक्रिरे ॥ ३४.५७ ॥
Nun spricht der Herr des Gebets jenes preiswürdige Mantra, in dem Indra, Varuṇa, Mitra, Aryaman und die Götter ihre Wohnstätten schufen.
34.58
ब्रह्मणस्पते त्वम् अस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व ।
विश्वं तद् भद्रं यद् अवन्ति देवा बृहद् वदेम विदथे सुवीराः ॥ ३४.५८ ॥
O Brahmaṇaspati, du bist der Lenker dieses Liedes; sei wach und mehre unsere Nachkommen. Mögen die Götter alles Heilvolle beschützen; mit tüchtigen Heldensöhnen wollen wir in der Opferversammlung große Worte sprechen.