യജുർവേദം · അധ്യായം 34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
34.1
यज् जाग्रतो दूरम् उदैति दैवं तद् उ सुप्तस्य तथैवैति ।
दूरंगमं ज्योतिषां ज्योतिर् एकं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.१ ॥
ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ ദൂരത്തേക്ക് പോകുന്ന ദൈവികമായ മനസ്സ്, ഉറങ്ങുന്നവന്റെ അടുത്തേക്കും അതുപോലെ തന്നെ പോകുന്നു; ദൂരത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന, പ്രകാശങ്ങളുടെ ഏക പ്രകാശമായ ആ മനസ്സ് എന്റേതായി ശിവസങ്കൽപ്പമുള്ളതാകട്ടെ.
34.2
येन कर्माण्य् अपसो मनीषिणो यज्ञे कृण्वन्ति विदथेषु धीराः ।
यद् अपूर्वं यक्षम् अन्तः प्रजानां तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.२ ॥
ഏതിനാൽ ബുദ്ധിമാന്മാരും ധീരന്മാരും യജ്ഞത്തിലും സഭകളിലും കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നുവോ, ഏതു മുമ്പില്ലാത്തതും അത്ഭുതകരവും പ്രജകളുടെ ഉള്ളിലുള്ളതുമാണോ, ആ എന്റെ മനസ്സ് ശിവസങ്കൽപ്പമുള്ളതാകട്ടെ.
34.3
यत् प्रज्ञानम् उत चेतो धृतिश् च यज् ज्योतिर् अन्तर् अमृतं प्रजासु ।
यस्मान् न ऽ ऋते किं चन कर्म क्रियते तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.३ ॥
ഏതാണോ പ്രജ്ഞാനവും ചേതനയും ധൃതിയും, ഏതാണോ പ്രജകളുടെ ഉള്ളിലെ അമൃതജ്യോതി, ഏതില്ലാതെ യാതൊരു കർമ്മവും ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ലയോ, ആ എന്റെ മനസ്സ് ശിവസങ്കൽപ്പമുള്ളതാകട്ടെ.
34.4
येनेदं भूतं भुवनं भविष्यत् परिगृहीतम् अमृतेन सर्वम् ।
येन यज्ञस् तायते सप्तहोता तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.४ ॥
ഏതിനാൽ ഈ ഭൂതവും ഭുവനവും ഭാവിയും എല്ലാം അമൃതത്താൽ പൊതിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ, ഏതിനാൽ സപ്തഹോതാവായ യജ്ഞം വികസിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവോ, ആ എന്റെ മനസ്സ് ശിവസങ്കൽപ്പമുള്ളതാകട്ടെ.
34.5
यस्मिन्न् ऋचः साम यजूꣳषि यस्मिन् प्रतिष्ठिता रथनाभाव् इवाराः ।
यस्मिꣳश् चित्तꣳ सर्वम् ओतं प्रजानं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.५ ॥
ഏതിൽ ഋക്കുകളും സാമങ്ങളും യജുസ്സുകളും പ്രതിഷ്ഠിതമാണോ, രഥനാഭിയിൽ ആരക്കാലുകൾ എന്നപോലെ, ഏതിൽ പ്രജകളുടെ സർവ ചിത്തവും കോർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ, ആ എന്റെ മനസ്സ് ശിവസങ്കൽപ്പമുള്ളതാകട്ടെ.
34.6
सुषारथिर् अश्वान् इव यन् मनुष्यान् नेनीयते ऽभीशुभिर् वाजिन ऽ इव ।
हृत्प्रतिष्ठं यद् अजिरं जविष्ठं तन् मे मनः शिवसंकल्पम् अस्तु ॥ ३४.६ ॥
നല്ല സാരഥി കുതിരകളെ കടിഞ്ഞാണാൽ നയിക്കുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യരെ നയിക്കുന്നതും ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതനായതും ജരയില്ലാത്തതും അതിവേഗവുമായ എന്റെ മനസ്സ് ശുഭസങ്കല്പമുള്ളതാകട്ടെ.
34.7
पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् ।
यस्य त्रितो व्य् ओजसा वृत्रं विपर्वम् अर्दयत् ॥ ३४.७ ॥
ഇപ്പോൾ ഞാൻ മഹത്തും ധരിക്കുന്നവനും ശക്തവുമായ അന്നത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു; അതിന്റെ ബലത്താൽ ത്രിതൻ വൃത്രനെ അംഗം അംഗമായി തകർത്തു.
34.8
अन्व् इद् अनुमते त्वं मन्यासै शं च नस् कृधि ।
क्रत्वे दक्षाय नो हिनु प्र ण ऽ आयूꣳषि तारिषः ॥ ३४.८ ॥
അനുമതിയേ, നീ അനുകൂലിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തി നൽകേണമേ; സങ്കല്പത്തിനും ബലത്തിനുമായി ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ; ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് നീട്ടേണമേ.
34.9
अनु नो ऽद्यानुमतिर् यज्ञं देवेषु मन्यताम् ।
अग्निश् च हव्यवाहनो भवतं दाशुषे मयः ॥ ३४.९ ॥
ഇന്ന് അനുമതി ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തെ ദേവന്മാർക്കിടയിൽ അംഗീകരിക്കട്ടെ; ഹവ്യവാഹനനായ അഗ്നി യജമാനന് സുഖം നൽകട്ടെ.
34.10
सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा ।
जुषस्व हव्यम् आहुतं प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥ ३४.१० ॥
സിനീവാലി, വിശാലമായ കെട്ടുള്ളവളേ, ദേവന്മാരുടെ സഹോദരിയായവളേ, അർപ്പിച്ച ഹവ്യം സ്വീകരിക്കേണമേ; ദേവീ, ഞങ്ങൾക്ക് സന്താനം നൽകേണമേ.
34.11
पञ्च नद्यः सरस्वतीम् अपि यन्ति सस्रोतसः ।
सरस्वती तु पञ्चधा सो देशे ऽभवत् सरित् ॥ ३४.११ ॥
അഞ്ച് നദികൾ തങ്ങളുടെ ഒഴുക്കോടെ സരസ്വതിയിൽ ചേരുന്നു; സരസ്വതി അഞ്ചു വിധത്തിൽ ആ ദേശത്ത് നദിയായി.
34.12
त्वम् अग्ने प्रथमो ऽ अङ्गिरा ऽ ऋषिर् देवो देवानाम् अभवः शिवः सखा ।
तव व्रते कवयो विद्मनापसो ऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥ ३४.१२ ॥
അഗ്നേ, നീ ആദ്യത്തെ അംഗിരസ ഋഷിയാണ്; ദേവന്മാരിൽ ദേവനായി മംഗളകരനായ സഖാവായി. നിന്റെ വ്രതത്തിൽ കവികളും കുശലകർമ്മികളും ദീപ്തദൃഷ്ടിയുള്ള മരുത്തുക്കളും ജനിച്ചു.
34.13
त्वं नो ऽ अग्ने तव देव पायुभिर् मघोनो रक्ष तन्वश् च वन्द्य ।
त्राता तोकस्य तनये गवाम् अस्य् अनिमेषꣳ रक्षणस् तव व्रते ॥ ३४.१३ ॥
അഗ്നേ, നിന്റെ രക്ഷകളാൽ ഞങ്ങളുടെ ദാനശീലരുടെ ശരീരങ്ങളെ കാക്കേണമേ; വന്ദ്യനായ ദേവാ, നീ മക്കൾക്കും പശുക്കളുടെ സന്തതിക്കും രക്ഷകനാണ്. നിന്റെ വ്രതത്തിൽ നിന്റെ രക്ഷ നിരന്തരമാണ്.
34.14
उत्तानायाम् अव भरा चिकित्वान्त् सद्यः प्रवीता वृषणं जजान ।
अरुषस्तूपो रुशद् अस्य पाज ऽ इडायास् पुत्रो वयुने ऽजनिष्ट ॥ ३४.१४ ॥
ജ്ഞാനിയേ, ഉത്താനയിൽ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരിക; പ്രവീത ഉടനെ വൃഷഭനെ പ്രസവിച്ചു. ചുവന്ന ജ്വാല, അതിന്റെ തിളങ്ങുന്ന ശക്തി, ഇഡയുടെ പുത്രൻ ജ്ഞാനത്തിൽ ജനിച്ചു.
34.15
इडायास् त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या ऽ अधि ।
जातवेदो नि धीमह्य् अग्ने हव्याय वोढवे ॥ ३४.१५ ॥
ഇഡയുടെ സ്ഥാനത്ത്, ഭൂമിയുടെ നാഭിയിൽ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ജാതവേദസേ, അഗ്നേ, ഹവിസ്സ് വഹിക്കുന്നതിന് ഞങ്ങൾ നിന്നെ വെക്കുന്നു.
34.16
प्र मन्महे शवसानाय शूषम् आङ्गूषं गिर्वणसे ऽ अङ्गिरस्वत् ।
सुवृक्तिभिः स्तुवत ऽ ऋग्मियायार्चामार्कं नरे विश्रुताय ॥ ३४.१६ ॥
ശക്തനായവന് ശക്തമായ സ്തുതി അർപ്പിക്കുന്നു; സ്തുതിപ്രിയനായവന് അംഗിരസന്മാരെപ്പോലെ ഉച്ചമായ സ്തുതി. നല്ല വാക്കുകളാൽ സ്തുതിക്കുന്നവരായി, ഋക്കുകളുള്ള പ്രസിദ്ധനായ നേതാവിന് മന്ത്രം പാടാം.
34.17
प्र वो महे महि नमो भरध्वम् आङ्गूष्यꣳ शवसानाय साम ।
येना नः पूर्वे पितरः पदज्ञा ऽ अर्चन्तो ऽ अङ्गिरसो गा ऽ अविन्दन् ॥ ३४.१७ ॥
മഹത്തായവന് മഹത്തായ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുവിൻ; ശക്തനായവന് സ്തുതിഗീതവും സാമവും നൽകുവിൻ. അതിനാൽ നമ്മുടെ പൂർവ്വപിതാക്കളായ പിതൃക്കൾ, വഴിയറിയുന്നവർ, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ സ്തുതിച്ച് പശുക്കളെ നേടി.
34.18
इच्छन्ति त्वा सोम्यासः सखायः सुन्वन्ति सोमं दधति प्रयाꣳसि ।
तितिक्षन्ते ऽ अभिशस्तिं जनानाम् इन्द्र त्वद् आ कश् चन हि प्रकेतः ॥ ३४.१८ ॥
ഇന്ദ്രാ, സോമസംബന്ധികളായ സുഹൃത്തുക്കൾ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; സോമം പിഴിഞ്ഞ് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ നിന്ദ അവർ സഹിക്കുന്നു; നിന്നിൽ നിന്ന് ആരും ജ്ഞാനം വേർപെടുത്തുന്നില്ല.
34.19
न ते दूरे परमा चिद् रजाꣳस्य् अस्या तु प्र याहि हरिवो हरिभ्याम् ।
स्थिराय वृष्णे सवना कृतेमा युक्ता ग्रावाणः समिधाने ऽ अग्नौ ॥ ३४.१९ ॥
ഹരിവാൻ, നിനക്ക് ഏറ്റവും ഉന്നത ലോകങ്ങളും ദൂരെയല്ല; ഈ യജ്ഞത്തിലേക്ക് മുന്നോട്ട് വരിക. സ്ഥിരനും വൃഷ്ണനുമായ നിനക്കായി ഈ സവനങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ ഗ്രാവാണികൾ യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
34.20
अषाढं युत्सु पृतनासु पप्रिꣳ स्वर्षाम् अप्सां वृजनस्य गोपाम् ।
भरेषुजाꣳ सुक्षितिꣳ सुश्रवसं जयन्तं त्वाम् अनु मदेम सोम ॥ ३४.२० ॥
സോമാ, യുദ്ധങ്ങളിലും സേനകളിലും അജയ്യനേ, പ്രകാശത്തെ നേടുന്നവനേ, ജലങ്ങളെയും കോട്ടയെയും കാക്കുന്നവനേ, മത്സരങ്ങളിൽ വിജയിക്കുന്നവനേ, നല്ല വാസസ്ഥലമുള്ളവനേ, നല്ല കീർത്തിയുള്ളവനേ, ജയശീലനേ, നിന്നെ പിന്തുടർന്ന് ഞങ്ങൾ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
34.21
सोमो धेनुꣳ सोमो ऽ अर्वन्तम् आशुꣳ सोमो वीरं कर्मण्यं ददाति ।
सादन्यं विदथ्यꣳ सभेयं पितृश्रवणं यो ददाशद् अस्मै ॥ ३४.२१ ॥
സോമൻ പശുവിനെ നൽകുന്നു; സോമൻ വേഗമുള്ള കുതിരയെ നൽകുന്നു; സോമൻ കർമ്മശേഷിയുള്ള വീരനെ നൽകുന്നു. അവനു അർപ്പിക്കുന്നവന് സോമൻ സമർത്ഥനും സഭയ്ക്ക് യോഗ്യനും സഭയിൽ ഇരിക്കാൻ അർഹനും പിതൃകീർത്തിയാൽ പ്രസിദ്ധനുമായ പുത്രനെ നൽകുന്നു.
34.22
त्वम् इमा ऽ ओषधीः सोम विश्वास् त्वम् अपो ऽ अजनयस् त्वं गाः ।
त्वम् आ ततन्थोर्व् अन्तरिक्षं त्वं ज्योतिषा वि तमो ववर्थ ॥ ३४.२२ ॥
ഹേ സോമാ, ഈ എല്ലാ ഓഷധികളെയും നീയാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്; ജലങ്ങളെയും പശുക്കളെയും നീ ഉണ്ടാക്കി. വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തെ നീ വിരിച്ചു; പ്രകാശത്താൽ ഇരുട്ടിനെ നീ അകറ്റി.
34.23
देवेन नो मनसा देव सोम रायो भागꣳ सहसावन्न् अभि युध्य ।
मा त्वा तनद् ईशिषे वीर्यस्योभयेभ्यः प्र चिकित्सा गविष्टौ ॥ ३४.२३ ॥
ദേവനായ സോമാ, ഞങ്ങളുടെ ദേവമനസ്സോടെ സമ്പത്തിന്റെ പങ്ക് നേടാൻ പോരാടേണമേ. ബലവാനേ, നീ വീര്യത്തിന്റെ അധിപതിയാണ്; ഗവിഷ്ടിയിൽ ഇരുവർക്കും ബലം പ്രകടമാക്കേണമേ.
34.24
अष्टौ व्यख्यत् ककुभः पृथिव्यास् त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् ।
हिरण्याक्षः सविता देव ऽ आगाद् दधद् रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥ ३४.२४ ॥
സ്വർണ്ണനേത്രനായ സവിതാ ദേവൻ ഭൂമിയുടെ എട്ട് ദിക്കുകളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; മൂന്ന് മരുഭൂമികളെയും ഏഴ് നദികളെയും. ദാനശീലനായവന് രത്നങ്ങളും ഇഷ്ടവസ്തുക്കളും വഹിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ വന്നു.
34.25
हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिर् उभे द्यावापृथिवी ऽ अन्तर् ईयते ।
अपामीवां बाधते वेति सूर्यम् अभि कृष्णेन रजसा द्याम् ऋणोति ॥ ३४.२५ ॥
സ്വർണ്ണകരനായ സർവദർശിയായ സവിതാവ് ദ്യാവാപൃഥിവികൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ജലങ്ങളുടെ പീഡ അകറ്റുന്നു; സൂര്യനെ നോക്കി പോകുന്നു; കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്താൽ ആകാശത്തെ മൂടുന്നു.
34.26
हिरण्यहस्तो ऽ असुरः सुनीथः सुमृडीकः स्ववाँ यात्व् अर्वाङ् ।
अपसेधन् रक्षसो यातुधानान् अस्थाद् देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥ ३४.२६ ॥
സ്വർണ്ണകരനും ജീവദായകനും സുമാർഗ്ഗദർശിയും കാരുണ്യവാനും ധനവാനുമായ സവിതാവ് ഇവിടെ വരട്ടെ. രാക്ഷസരെയും യാതുധാനരെയും അകറ്റി, ഓരോ സന്ധ്യയിലും സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ദേവൻ നിലകൊണ്ടു.
34.27
ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासो ऽरेणवः सुकृता ऽ अन्तरिक्षे ।
तेभिर् नो ऽ अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो ऽ अधि च ब्रूहि देव ॥ ३४.२७ ॥
സവിതാവേ, അന്തരീക്ഷത്തിലുള്ള നിന്റെ പുരാതനവും പൊടിയില്ലാത്തതും നന്നായി നിർമ്മിച്ചതുമായ വഴികളിലൂടെ, ഇന്ന് ആ സുഗമമായ വഴികളാൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഞങ്ങൾക്ക് (വഴി) ഉപദേശിച്ചു തരേണമേ, ദേവാ.
34.28
उभा पिबतम् अश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् ।
अविद्रियाभिर् ऊतिभिः ॥ ३४.२८ ॥
അശ്വിനികളേ, ഇരുവരും പാനം ചെയ്യൂ; ഞങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകേണമേ, ക്ഷയിക്കാത്ത രക്ഷകളോടെ.
34.29
अप्नस्वतीम् अश्विना वाचम् अस्मे कृतं नो दस्रा वृषणा मनीषाम् ।
अद्यूत्ये ऽवसे नि ह्वये वां वृधे च नो भवतं वाजसातौ ॥ ३४.२९ ॥
അശ്വിനികളേ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കിനെ നന്മകൾ നിറഞ്ഞതാക്കേണമേ; അത്ഭുതരേ, വർഷിക്കുന്നവരേ, ഞങ്ങളുടെ ചിന്തയെ (ഫലപ്രദമാക്കേണമേ). മത്സരത്തിലെ സഹായത്തിനായി നിങ്ങളെ ഇരുവരെയും വിളിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കും സമ്മാനമത്സരത്തിലും ഞങ്ങൾക്ക് തുണയാകേണമേ.
34.30
द्युभिर् अक्तुभिः परि पातम् अस्मान् अरिष्टेभिर् अश्विना सौभगेभिः ।
तन् नो मित्रो वरुणो मामहन्ताम् अदितिः सिन्धुः पृथिवी ऽ उत द्यौः ॥ ३४.३० ॥
അശ്വിനികളേ, പകലുകളാലും രാത്രികളാലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ, ദോഷമില്ലാത്ത സൗഭാഗ്യങ്ങളോടെ. അത് മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങൾക്കായി ബഹുമാനിക്കട്ടെ; അദിതിയും സിന്ധുവും ഭൂമിയും ദ്യുലോകവും (അങ്ങനെതന്നെ).
34.31
आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्न् अमृतं मर्त्यं च ।
हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥ ३४.३१ ॥
കറുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ വരുന്നവനായി, അമൃതത്തെയും മർത്യത്തെയും (അവയവയുടെ സ്ഥാനത്ത്) സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വർണ്ണ രഥത്തിൽ ലോകങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് സവിതാ ദേവൻ വരുന്നു.
34.32
आ रात्रि पर्थिवꣳ रजः पितुर् अप्रायि धामभिः ।
दिवः सदाꣳसि बृहती वि तिष्ठस ऽ आ त्वेषं वर्तते तमः ॥ ३४.३२ ॥
ഹേ രാത്രീ, ഭൂലോകം പിതാവിന്റെ ധാമങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നീ ആകാശത്തിന്റെ വിശാലമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്നു; തിളങ്ങുന്ന ഇരുൾ ഇതാ വരുന്നു.
34.33
उषस् तच् चित्रम् आ भरास्मभ्यं वाजिनीवति ।
येन तोकं च तनयं च धामहे ॥ ३४.३३ ॥
ഹേ ഉഷസേ, ആ അത്ഭുത സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്കായി കൊണ്ടുവരൂ, അന്നബലമുള്ളവളേ! അതിനാൽ ഞങ്ങൾ സന്താനത്തെയും പുത്രനെയും നേടട്ടെ.
34.34
प्रातर् अग्निं प्रातर् इन्द्रꣳ हवामहे प्रातर् मित्रावरुणा प्रातर् अश्विना ।
प्रातर् भगं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं प्रातः सोमम् उत रुद्रꣳ हुवेम ॥ ३४.३४ ॥
പ്രഭാതത്തിൽ അഗ്നിയെയും, പ്രഭാതത്തിൽ ഇന്ദ്രനെയും ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; പ്രഭാതത്തിൽ മിത്ര-വരുണരെയും അശ്വിനികളെയും. പ്രഭാതത്തിൽ ഭഗനെയും പൂഷനെയും ബ്രഹ്മണസ്പതിയെയും, പ്രഭാതത്തിൽ സോമനെയും രുദ്രനെയും ഞങ്ങൾ വിളിക്കട്ടെ.
34.35
प्रातर्जितं भगम् उग्रꣳ हुवेम वयं पुत्रम् अदितेर् यो विधर्ता ।
आध्रश् चिद् यं मन्यमानस् तुरश् चिद् राजा चिद् यं भगं भक्षीत्य् आह ॥ ३४.३५ ॥
പ്രഭാതത്തിൽ ജയിച്ച, ഉഗ്രനായ ഭഗനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു — അദിതിയുടെ പുത്രനായ, എല്ലാം താങ്ങുന്നവൻ. ദുർബലനും ആരെ മാനിക്കുന്നുവോ, വേഗനും രാജാവും ആരെ 'ഭഗൻ എന്നെ ഭുജിക്കട്ടെ' എന്നു പറയുന്നുവോ.
34.36
भग प्रणेतर् भग सत्यराधो भगेमां धियम् उदवा ददन् नः ।
भग प्र णो जनय गोभिर् अश्वैर् भग प्र नृभिर् नृवन्तः स्याम ॥ ३४.३६ ॥
ഹേ ഭഗാ, നയിക്കുന്നവനേ, സത്യധനനായ ഭഗാ! ഈ ഞങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയും കർമ്മവും ഭഗാ, നൽകി ഉയർത്തൂ. ഹേ ഭഗാ, ഞങ്ങൾക്കായി പശുക്കളാലും കുതിരകളാലും സന്താനം ഉണ്ടാക്കൂ; ഹേ ഭഗാ, മനുഷ്യരോടുകൂടി ഞങ്ങൾ നരവന്തരാകട്ടെ.
34.37
उतेदानीं भगवन्तः स्यामोत प्रपित्व ऽ उत मध्ये ऽ अह्नाम् ।
उतोदिता मघवन् सूर्यस्य वयं देवानाꣳ सुमतौ स्याम ॥ ३४.३७ ॥
ഇപ്പോഴും ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരായിരിക്കട്ടെ; ദിവസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും മധ്യത്തിലും ഉദയത്തിലും. ഓ മഘവൻ, സൂര്യോദയത്തിൽ ഞങ്ങൾ ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ആയിരിക്കട്ടെ.
34.38
भग ऽ एव भगवाꣳ२ऽ अस्तु देवास् तेन वयं भगवन्तः स्याम ।
तं त्वा भग सर्व ऽ इज्जोहवीति स नो भग पुर ऽ एता भवेह ॥ ३४.३८ ॥
ഭഗൻ തന്നെ ഭഗവാനായ ദേവനായിരിക്കട്ടെ; അവനാൽ ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യവാന്മാരായിരിക്കട്ടെ. ഓ ഭഗ, എല്ലാവരും നിന്നെത്തന്നെ വിളിക്കുന്നു; അവൻ ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നടക്കുന്നവനായിരിക്കട്ടെ.
34.39
सम् अध्वरायोषसो नमन्त दधिक्रावेव शुचये पदाय ।
अर्वाचीनं वसुविदं भगं नो रथम् इवाश्वा वाजिन ऽ आ वहन्तु ॥ ३४.३९ ॥
യാഗത്തിനായി ഉഷസ്സുകൾ ഒന്നിച്ചു നമിക്കട്ടെ, പ്രകാശത്തിനായി ചുവടുവെക്കുന്ന ദധിക്രാവാവിനെപ്പോലെ. സമ്പത്ത് കണ്ടെത്തുന്ന ഭഗനെ വേഗമുള്ള കുതിരകൾ രഥത്തെ കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരട്ടെ.
34.40
अश्वावतीर् गोमतीर् न ऽ उषासो वीरवतीः सदम् उच्छन्तु भद्राः ।
घृतं दुहाना विश्वतः प्रपीता यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ३४.४० ॥
കുതിരകളാലും പശുക്കളാലും വീരപുത്രന്മാരാലും നിറഞ്ഞ ഉഷസ്സുകൾ ഞങ്ങൾക്കായി എപ്പോഴും മംഗളമായി പ്രകാശിക്കട്ടെ. നെയ്യ് ചൊരിയുന്ന, എല്ലായിടത്തുനിന്നും പാനം ചെയ്യപ്പെട്ട നിങ്ങൾ ശുഭങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.
34.41
पूषन् तव व्रते वयं न रिष्येम कदा चन ।
स्तोतारस् त ऽ इह स्मसि ॥ ३४.४१ ॥
ഓ പൂഷൻ, നിന്റെ വ്രതത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവരാണ്.
34.42
पथस्-पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो ऽ अभ्यानड् अर्कम् ।
स नो रासच्छुरुधश् चन्द्राग्रा धियं-धियꣳ सीषधाति प्र पूषा ॥ ३४.४२ ॥
ഓരോ വഴിയുടെയും അധിപനായ പൂഷനെ, ആഗ്രഹത്താൽ രചിച്ച സ്തുതി പ്രാപിച്ചു. അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് വേഗം നൽകട്ടെ; തിളങ്ങുന്ന മുഖമുള്ള പൂഷൻ ഓരോ ചിന്തയെയും സാധിപ്പിക്കട്ടെ.
34.43
त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर् गोपा ऽ अदाभ्यः ।
अतो धर्माणि धारयन् ॥ ३४.४३ ॥
വിഷ്ണു മൂന്നടി വെച്ചു; അവൻ രക്ഷകനും അജയ്യനുമാണ്. അതിനാൽ അവൻ ധർമ്മങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു.
34.44
तद् विप्रासो विपन्यवो जागृवाꣳसः सम् इन्धते ।
विष्णोर् यत् परमं पदम् ॥ ३४.४४ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പരമപദത്തെ ഉണർന്നിരിക്കുന്ന വിപ്രരും സ്തുതിക്കുന്നവരും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
34.45
घृतवती भुवनानाम् अभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा ।
द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते ऽ अजरे भूरिरेतसा ॥ ३४.४५ ॥
നെയ്യ് നിറഞ്ഞവയും ലോകങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്നവയുമായ വിശാലമായ ഭൂമിയും, മധു ചുരത്തുന്ന സുന്ദരരൂപമുള്ള ദ്യാവാപൃഥിവിയും വരുണന്റെ ധർമ്മത്താൽ വേർതിരിച്ച് നിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു — ജരയില്ലാത്തവ, സമൃദ്ധ ബീജമുള്ളവ.
34.46
ये नः सपत्ना ऽ अप ते भवन्त्व् इन्द्राग्निभ्याम् अव बाधामहे तान् ।
वसवो रुद्रा ऽ आदित्या ऽ उपरिस्पृशं मोग्रं चेत्तारम् अधिराजम् अक्रन् ॥ ३४.४६ ॥
ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ അകന്നുപോകട്ടെ; ഇന്ദ്രാഗ്നികളാൽ അവരെ താഴെ തള്ളുന്നു. വസുക്കളും രുദ്രരും ആദിത്യരും മീതെ സ്പർശിക്കുന്ന, ഉഗ്രനായ, വിവേകിയായ അധിരാജനെ ഉണ്ടാക്കി.
34.47
आ नासत्या त्रिभिर् एकादशैर् इह देवेभिर् यातं मधुपेयम् अश्विना ।
प्रायुस् तारिष्टं नी रपाꣳसि मृक्षतꣳ सेधतं द्वेषो भवतꣳ सचाभुवा ॥ ३४.४७ ॥
നാസത്യരായ അശ്വിനികളേ, മൂന്നും പതിനൊന്നും ദേവതകളോടൊപ്പം ഇവിടെ മധുപാനത്തിനായി വരൂ. ആയുസ്സ് നീട്ടൂ, കറകൾ തുടച്ചുമാറ്റൂ, വിദ്വേഷം ഓടിക്കൂ, ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുന്നവരാകൂ.
34.48
एष व स्तोमो मरुत ऽ इयं गीर् मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः ।
एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥ ३४.४८ ॥
ഹേ മരുത്തുകളേ, ഇത് നിങ്ങൾക്കുള്ള സ്തുതിയാണ്; ഈ ഗാനം മാന്ദാര്യന്റെയും മാന്യന്റെയും കാരുവിന്റേതാണ്. ഇത് ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ എത്തട്ടെ; പോഷണവും ബലവും ദീർഘായുസ്സും ഞങ്ങൾ അറിയട്ടെ.
34.49
सहस्तोमाः सहच्छन्दस ऽ आवृतः सहप्रमा ऽ ऋषयः सप्त दैव्याः ।
पूर्वेषां पन्थाम् अनुदृश्य धीरा ऽ अन्वालेभिरे रथ्यो न रश्मीन् ॥ ३४.४९ ॥
ഒരേ സ്തോമവും ഒരേ ഛന്ദസ്സും ഒരേ പ്രമാണവുമുള്ള ദൈവികരായ ഏഴ് ഋഷികൾ; പൂർവികരുടെ പാത കണ്ടു, ധീരർ തേരാളി കടിഞ്ഞാൺ പിടിക്കുന്നതുപോലെ അതിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.
34.50
आयुष्यं वर्चस्यꣳ रायस्पोषम् औद्भिदम् ।
इदꣳ हिरण्यं वर्चस्वज् जैत्राया विशताद् उ माम् ॥ ३४.५० ॥
ഇത് ആയുസ്സ് നൽകുന്നത്, തേജസ്സ് നൽകുന്നത്, സമ്പത്തിന്റെ പോഷണം, മുളയ്ക്കുന്ന സസ്യത്തിൽ നിന്നുള്ളത്. ഈ സ്വർണം തേജസ്സോടെ വിജയത്തിനായി എന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ.
34.51
न तद् रक्षाꣳसि न पिशाचास् तरन्ति देवानाम् ओजः प्रथमजꣳ ह्य् एतत् ।
यो बिभर्ति दाक्षायणꣳ हिरण्यꣳ स देवेषु कृणुते दीर्घम् आयुः स मनुष्येषु कृणुते दीर्घम् आयुः ॥ ३४.५१ ॥
ഇതിനെ രാക്ഷസന്മാരും പിശാചുക്കളും മറികടക്കില്ല; ഇത് ദേവന്മാരുടെ ആദ്യജാതമായ ഓജസ്സ്. ദാക്ഷായണ സ്വർണം ധരിക്കുന്നവൻ ദേവന്മാരിൽ ദീർഘായുസ്സ് നേടുന്നു, മനുഷ്യരിലും ദീർഘായുസ്സ് നേടുന്നു.
34.52
यद् आबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यꣳ शतानीकाय सुमनस्यमानाः ।
तन् म ऽ आ बध्नामि शतशारदायायुष्मान् जरदष्टिर् यथासम् ॥ ३४.५२ ॥
ദാക്ഷായണന്മാർ ശതാനീകനുവേണ്ടി സന്തോഷമനസ്സോടെ കെട്ടിയ സ്വർണം, അതുതന്നെ ഞാൻ എനിക്കുവേണ്ടി കെട്ടുന്നു; നൂറ് ശരത്കാലങ്ങൾക്കായി, ദീർഘായുസ്സോടെ, വാർധക്യം വരെ.
34.53
उत नो ऽहिर्बुध्न्यः शृणोत्व् अज ऽ एकपात् पृथिवी समुद्रः ।
विश्वे देवा ऽ ऋतावृधो हुवाना स्तुता मन्त्राः कविशस्ता ऽ अवन्तु ॥ ३४.५३ ॥
അഹിർബുധ്ന്യനും അജ ഏകപാദനും ഭൂമിയും സമുദ്രവും ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ. ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്ന വിശ്വദേവന്മാർ വിളിക്കപ്പെട്ടവരായി, സ്തുതിക്കപ്പെട്ട മന്ത്രങ്ങൾ കവികളാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടവയായി ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
34.54
इमा गिर ऽ आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद् राजभ्यो जुह्वा जुहोमि ।
शृणोतु मित्रो ऽ अर्यमा भगो नस् तुविजातो वरुणो दक्षो ऽअꣳशः ॥ ३४.५४ ॥
ഈ വാക്കുകൾ നെയ്യൊഴുക്കുന്ന ജുഹുവിലൂടെ ആദിത്യരാജാക്കന്മാർക്ക് സനാതനമായി ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു. മിത്രനും അര്യമാവും ഭഗനും തുവിജാത വരുണനും ദക്ഷനും അംശനും ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ.
34.55
सप्त ऽ ऋषयः प्रतिहिताः शरीरे सप्त रक्षन्ति सदम् अप्रमादम् ।
सप्तापः स्वपतो लोकम् ईयुस् तत्र जागृतो ऽ अस्वप्नजौ सत्रसदौ च देवौ ॥ ३४.५५ ॥
ശരീരത്തിൽ ഏഴ് ഋഷിമാർ സ്ഥാപിതരാണ്; അവർ ഏഴുപേരായി എപ്പോഴും അപ്രമാദത്തോടെ കാക്കുന്നു. ഉറങ്ങുന്നവന്റെ ഏഴ് ജലങ്ങൾ ലോകത്തേക്ക് പോയി; അവിടെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നവരും സ്വപ്നമില്ലാതെ ജനിച്ചവരും സത്രത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരുമായ രണ്ടു ദേവന്മാരുണ്ട്.
34.56
उत् तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस् त्वेमहे ।
उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव ऽ इन्द्र प्राशूर् भवा सचा ॥ ३४.५६ ॥
ബ്രഹ്മണസ്പതേ, എഴുന്നേൽക്കൂ! ദേവന്മാരെ കാംക്ഷിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു. ദാനശീലരായ മരുത്തുക്കൾ അടുത്തുവരട്ടെ; ഇന്ദ്രാ, പാനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഞങ്ങളോടുകൂടി ഇരിക്കൂ.
34.57
प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर् मन्त्रं वदत्य् उक्थ्यम् ।
यस्मिन्न् इन्द्रो वरुणो मित्रो ऽ अर्यमा देवा ऽ ओकाꣳसि चक्रिरे ॥ ३४.५७ ॥
ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മണസ്പതി ഉക്ഥ്യമായ ആ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നു; അതിൽ ഇന്ദ്രനും വരുണനും മിത്രനും അര്യമാവും ദേവന്മാരും തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനങ്ങൾ നിർമിച്ചു.
34.58
ब्रह्मणस्पते त्वम् अस्य यन्ता सूक्तस्य बोधि तनयं च जिन्व ।
विश्वं तद् भद्रं यद् अवन्ति देवा बृहद् वदेम विदथे सुवीराः ॥ ३४.५८ ॥
ഹേ ബ്രഹ്മണസ്പതേ, നീ ഈ സൂക്തത്തിന്റെ നിയന്താവാണ്; ഉണർന്നിരിക്കുക, സന്തതിയെ വളർത്തുക. മംഗളകരമായതെല്ലാം ദേവന്മാർ രക്ഷിക്കട്ടെ; നല്ല വീരപുത്രരോടുകൂടി യജ്ഞസഭയിൽ മഹത്തായ വചനങ്ങൾ ഉരയ്ക്കാം.